รักสุดใจยัยมาเฟียตัวร้ายNC20+

ตอนที่ 31 : อีกครึ่ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    3 มี.ค. 62

ตอนที่1อีกครึ่ง

ก่อนหน้าจะเจอหมูตุ๋นราว3เดือน

เป็นเพราะสัญญาบ้าๆนั่นก็เลยทำให้ฉันต้องมายึดติดกับยัยบ้าคนนึงที่ตัวอ้วนๆนุ่มๆแถมยังใหญ่แบบไม่เกรงใจคนอื่น แม่พันธุ์เบอร์1ในดวงใจยกให้เธอเลยหมูตุ๋น

ยืนกอดอกมองดูฝนที่เริ่มรินตกปอยๆที่ริมหน้าต่างบนห้องทำงานของตัวเองคนเดียว

“ทำอะไรอยู่นะ...”

รอบบ่ายฝนตกปอยๆกับเมฆที่ครึ้มสลัวๆจนทำให้หมดอารมณ์จะทำอย่างอื่นนอกจากนอนเงียบๆไม่ก็นั่งเซ็นต์เอกสารไปมาอยู่แบบนั้น

“ฟึดๆ..ฟึดๆ..”

“ก๊อกๆ...”

“เข้ามาเลย..”

“แอ๊ด..”เสียงแง้มประตูที่เปิดออกเล็กน้อยจากนั้นก็ตามด้วยลิงตัวแสบ

“พี่ปอมมมมมมมม...”

“คิดถึงงงงงง”

นี่คือรันและด้าน้องสาวฝาแฝดที่พึ่งจะแอบหนีกลับมาจากปารีสก่อนกำหนดแถมไม่ยอมบอกอะไรด้วย

“มาให้พี่กอดหน่อยสิ..”

“งื้ออออออ”

“แอ๊..”

“กลับมาแล้วทำไมไม่ยอมบอกอะไรเลยล่ะทั้งคู่...หื้ม?”

“ไม่เอาๆรันไม่อยากให้พี่ปอมคิดมากกกกก”

“ช่ายเดี๋ยวพี่ปอมของด้าจะแก่ไว”

“อืออออ..ไอ้ลิงดื้อสองตัวนี่น่าตีสักทีเชียว”

“ไปรอพี่ที่ข้างล่างก่อนล่ะกัน เดี๋ยวพี่ตามไป”

“รับทราบก๊าบ”

“อะเคค่ะ”

ผละอ้อมกอดออกจากสองคนจนเดินหายลับพ้นจากห้องไปถึงได้มานั่งตวัดปากกาอีกครั้ง

“ซ่า..ซ่าๆๆ..เปรี้ยงๆ..ครืนนน”

“ฝนแรงชะมัด...ปิดม่านดีกว่า”

หมุนเชือกลงมาเล็กน้อยจากนั้นก็คลุมปิดหน้าต่างบานนี้จนหมดแล้วกลับมานั่งเขียนงานต่อ ไม่มีอะไรก็ดีแล้วตอนนี้น่ะทำแต่งานไปก็พอเดี๋ยวจะคิดไรเรื่อยเปื่อยอีก

“ฮ่า...ปวดข้อมือชะมัด..6โมงกว่าแล้วลิงทั้งสองไปนอนแล้วมั้ง”

ลุกออกจากเก้าอี้ทำงานเดินมุ่งหน้าไปหาทั้งสองที่นอนหลับปุ๋ยกับโซฟาอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาว

“เป็นจริงซะงั้น..เหอะๆ”ทำได้แค่ขำเหอะๆใส่เบาๆก่อนจะหมุนตัวเดินเลี่ยงไป

อ่อลืมแนะนำตัวไปฉันปอมเปย์อีเรียกสั้นๆปอมก็ได้แล้วแต่ถนัดเป็นต้นตระกูลหลักของ คลาสมาร์โรส มาเน่อร์ เป็นมาเฟียที่มีอิทธิพลดูแลเมืองssเป็นญาติกับตระกูล แชกค์เทียส แมนโรล

ซึ่งอีกตระกูลคือยูกิหรือยังไงดีล่ะเป็นเพื่อนกันนั่นแหละแต่ยูกิค่อนข้างจะนิ่งๆไม่ค่อยสุงสิงกับใครเพราะว่าเธอเป็นน้ำแข็งส่วนฉันก็เป็นภูเขาไฟร้อนที่ระเบิดได้ตลอดเวลา

ครอบครัวฉันก็พังไปนานพอควรเพราะว่ามีการโดนลอบฆ่าซึ่งพ่อกับแม่ก็เป็นลูกหลงที่โดนหารส่วนรายต่อไปคือฉัน สงครามกลางเมืองที่แย่งชิงอำนาจของมาเฟีย ตอนนี้อยู่กับปู่ซึ่งท่านก็70+กว่าแล้วแต่ยังฟิตปั๋งดีไม่เสื่อม ความลับที่ไม่ลับใครๆก็ไม่อยากเกิดมามี2เพศหรอกมั้งแต่ฉันกับยูกิดันเป็นคนในนั้นที่มีเจ้าประหลาดๆนี่ติดตัวมานานพอสมควรแต่ทำไงได้ก็มันใช้งานดีก็คุ้มอยู่ที่จะเก็บไว้ทำอย่างอื่น

งานอดิเรกที่ทำบ่อยๆก็ดูแลไร่องุ่นขนาดใหญ่ของครอบครัวกับธุรกิจโรงแรมที่กำลังเติบโตได้ดีตามหุ้น แต่ก็ยังไม่คุ้มเสี่ยงกับ5หัวเมืองที่ไล่ตามไม่เลิก

หลังจากยืนมองลิงสองตัวที่หายใจพะงาบๆกับโซฟาได้ ก็ไปตามพวกบอดี้การ์ดให้แบกหามพาสองหน่อนี้ไปนอนซะทีไม่งั้นจะเป็นหวัดเอาได้

“อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย...”

แล้วก็เดินกลับไปที่ห้องทำงานเหมือนเดิม นั่งที่เก่าแล้วก็ตวัดปากกาอีกครั้งทำอย่างนี้ซ้ำไปซ้ำมาจนเวลาล่วงมาก็ราว2ทุ่มกว่าได้เวลาที่ลิงสองตัวแหกปากร้องหาอีกรอบ

“พี่ปอมมม”ด้าที่พรวดพราดดึงประตูมาแหกปากร้องคน

“หิวแล้วววว”ตามด้วยรันที่วิ่งมาเกาะขอบโต๊ะร้องโหยหวน โยกตัวไปมาเหมือนลิง

“ค่าๆหิวแล้วงั้นไปอาบน้ำแต่งตัวพี่ก่อนนะคะ..ตอนนี้ก็ค่ำแล้วเดี๋ยวไปกินที่โรงแรมแล้วกันนะ”

“เย้ๆไปค่ะพี่ปอม”

“จริงนะพี่ปอมๆ”

“จริงสิคะ งั้นไปอาบน้ำแต่งตัวเลยเดี๋ยวพี่จะไปหานะคะ”

“กริ๊ดดดด..”เสียงกรีดร้องของสองแสบนี่ประสานเสียงกันอย่างลงตัวเล่นเอากระจกแทบจะแตกเป็นเสี่ยง อดไม่ได้ที่จะขำเบาๆคนเดียวในห้องที่สามารถดูแลน้องได้นานขนาดนี้โดยไม่โดนลอบยิงตายห่าไปซะก่อน

“5หัวเมืองรึจะสู้ไอ้คนบ้าเลือดแบบฉัน..หึ”

ส่ายหัวกับตัวเองไปมาก่อนจะยันตัวลุกขึ้นเดินออกจากห้องไปเตรียมอาบน้ำเปลี่ยนชุดใหม่ ฉันเลยเดินลงมาหาพวกบอดี้การ์ดกับคนรับใช้ข้างล่าง

เรนนี่กับสเน็ก มาหาฉัน

ค่ะ/ครับก่อนที่สาวใช้กับบอดี้การด์หนุ่มจะวิ่งออกมาตามคำสั่งของนายใหญ่ และตอบรับด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

เรนนี่เอาชุดไปให้ด้ากับรันและแต่งตัวให้เรียบร้อย

ส่วนสเน็กออกไปเตรียมรถให้เรียบร้อยซะ

ตกลงตามนี้ไปได้ปอมเปย์ย้ำอีกครั้งก่อนที่เธอจะหันหลังขึ้นห้องไปเปลี่ยนชุด

ค่ะ/ครับเมื่อรับคำสั่งเสร็จทั้งคู่ก็แยกย้ายออกไปปฏิบัติตามคำสั่งที่ตนได้รับ

เฮ้อ คงต้องรีบเคลียร์งานที่นี่ให้เสร็จก่อนไปหาเธอสินะ หมูตุ๋นฉันยืนคิดอยู่คนเดียวสักพักก่อนจะเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าเพื่อเปลี่ยนชุด

วันนี้ฉันเลือกเป็นสูทสีเทาเข้มน้ำเงินดำสั่งจากร้านประจำ และฉีดน้ำหอมกลิ่นมิ้นท์ ซึ่งเป็นกลิ่นโปรดของฉัน เมื่อเปลี่ยนชุดเสร็จฉันก็แอบไป

ห้องข้างๆ เพื่อแอบดูลิงสองตัวแสนซนที่ห้องต่อ

ก๊อก ก๊อก ก๊อก ฉันยืนหน้าห้องและเคาะประตู3ที

“.....”ไร้เสียงตอบเรียกจากเลขหมายที่ท่านเรียก ตรู๊ดๆๆ

ก๊อก....แอ๊ด พี่เข้าไปแล้วนะร่างสูงโปร่งเดินเข้าไปในห้องของลิงซน ก่อนจะเดินไปเรื่อยๆจนหยุดที่ห้องเปลี่ยนชุด พร้อมกับเสียงเจี้ยวจ้าวดังออกมาอย่างสนุกสนาน

ลิงซนทำไรอยู่เอ่ย หืม?”

อ๊ะพี่ปอมด้าร้องเสียงหลงเบาๆ

โธ่พี่ปอม บู่ๆ (-3- )(  -3-)รันส่ายหน้าทำปากจู๋เบาๆ

ไปกันได้ยังตัวเปี๊ยกทั้งหลายฉันยืนกอดอกมองดูน้องสาวตัวแสบ

เยสเซอร์ด้าชูสองนิ้วโบกไปมาๆ

โอเชเลยรันชูนิ้วโป้งบอกสัญญาณ

ฉันยืนมองรันกับด้าที่ใส่ชุดกระโปรงฟู่ฟ่องสีขาวระบายลูกไม้พริ้วๆสีชมพู พร้อมใส่รองเท้าหุ้มข้อสูงเล็กน้อยและรวบผมแบบทวิลเทล พร้อมสะพายกระเป๋าหมีน้อยสีครีมลายกระต่ายน้อยและแต่งหน้าโทนสีอ่อนๆทำให้เข้ากันอย่างลงตัว

แหม่ๆ วันนี้พี่ปอมใส่สูททีมสีเทาเข้มน้ำเงินดำเชียว แถมฉีดน้ำหอมฟรุ้งเชียวแน่ะ

รันตอบแบบอมยิ้ม

แถมวันนี้ก็เป็นป๋าหรือเสี่ยเลี้ยงเด็กสองคนนี้ด้วยใช่ไหมค่า

ด้าลากเสียงยาวตอบแบบยิ้มกริ่ม

แหม่ๆปากหวานจังนะไอ้ลิงสองตัวเนี่ย อยากอ้อนเอาอะไรอีกล่ะ

“งืม..(-.-)”ด้าทำหน้าครุ่นคิด

อืมม(-.-)” รันก็ไม่ต่างกัน

แต่ว่ารอพรุ่งนี้นะ พี่มีธุระนิดหน่อยหลังทานอาหารค่ำเสร็จวันนี้ อาจกลับดึกหน่อยหรือตอนเช้า ขอโทษด้วยนะสองคนฉันเดินไปโอบกอดสองคนอย่างหลวมๆ

ตกลงตามนี้นะสองคนฉันพูดด้วยน้ำเสียงเศร้านิดหน่อย

งั้นตามนี้ค่ะด้าตอบด้วยน้ำเสียงเหนื่อยๆ

งั้นตามนี้เลยล่ะกันเนอะรันพูดปนไปด้วยน้ำเสียงเศร้าๆ

พี่ขอโทษที่ไม่มีเวลาให้นะคะ พรุ่งนี้พี่กลับมาจะพาเที่ยวให้หน่ำใจเลย^^

ครับป๋มสองแฝดขานรับด้วยเสียงหวานจ๋อย

ก่อนที่ทั้งสามคนจะเดินออกจากห้องผ่านห้องโถงจนมาถึงหน้าคฤหาสน์

สเน็กทำหน้าที่เปิดประตูรถรับคุณหนูแฝดทั้งสอง อย่างเป็นระเบียบ

งั้นพี่นำไปก่อนนะ เจอกันที่ตึกxx นะจ๊ะสาวๆ จุ๊บๆ

รับทราบแล้ว เปลี่ยน ตรู๊ดๆ รันพูดล้อติดตลก

วอ1เรียกวอ2 เปลี่ยน ตรู๊ดๆด้าไม่ยอม พูดตบมุขต่อ

บรืนนนนนน เสียงรถจากัวร์ เหยีบคันเร่งมิดไมล์ ออกไปด้วยความเร็วสูง

หวังว่าคิวเราที่จองคงไม่เต็มเนอะ ด้า

ช่ายแย้วรันด้าผยักหน้ารับเบาๆ

ตึกหรู กลางกรุงของสเปน ตั้งตระหง่าน ระยิบระยับไปด้วยแสงไฟจากทั่วสารทิศของเมืองหลวง ยามค่ำคืนคึกคักไปด้วยผู้คนหลากหลายเชื้อชาติรวมทั้งนักเที่ยวต่างๆ เป็นสีสันที่ชวนอึดอัด แต่ก็เต็มไปด้วยความมีชีวิติชีวา

บรืน เอี๊ยดเสียงรถจากัวร์สีเทา วิ่งแล่นมาจอดหน้าตึกด้วยความเร็วพร้อมเสียงเบรคแบบกระชันชิด เป็นรอยยางเล็กน้อย ต่างเรียกความสนใจจากผู้คนได้เป็นอย่างดี

ทุกสายตาล้วนจับจ้อง หญิงสาวที่ก้าวออกมาจากรถ ก่อนรถเบนซ์คันงามจะตามมาจอดติดๆ พร้อมสองสาวฝาแฝดที่ก้าวออกมา ก่อนเดินมาหาป๋า ที่รับหน้าที่เลี้ยงมื้อค่ำสุดหรูแก่สองสาว

นำเลยค่ะ^^

เกาะๆแน่นๆเลยจ้าฉันยืนยิ้มหวานบอกลิงสองตัว

ทั้งสามคนเดินควงแขนเข้ามาภายในตึก พร้อมกับมีพนักงานต้อนรับยืนรอ ทำหน้าที่นำขึ้นลิฟท์ไปยังชั้นVIPชั้นบนสุดของตึกนี้

ติ๊ง...ถึงแล้วค่ะ ถ้าต้องการอะไรเพิ่ม สั่งได้เลยนะคะพนักงานต้อนรับ ค่อมตัวลงก่อนเดินจากไป

จ้า”ด้าตอบรับอย่างเป็นกันเอง

พี่ปอม คิดว่าเราจะได้ไปที่นั้นอีกไหมอ่า?”ด้าถาม

“ใช่ๆรันอยากไปง่า..อยากไปๆ”รันพยักหน้า

ขอพี่คิดก่อนนะฉันยืนทำนิ่งๆครุ่นคิดนิดหน่อย

ตกลงตามนี้เนอะด้ากับรันขานตอบพร้อมกัน

อ๊ะ ถึงโต๊ะแหละ เชิญนั่งเลยค่า สาวๆฉันผายมือชวนน้องๆให้นั่งประจำที่ ฉันเลือกวิวที่ติดกระจก มันทำให้มองเห็นวิว ที่มีตึกและแสงสีไฟ สีสันของชาวเมือง ที่ทยอยเลิกงานกลับบ้านกันในตอนค่ำ และบางคนเลือกที่จะออกมาเดินเที่ยวในตอนค่ำมากมาย ซึ่งเป็นสีสันของช่วงเย็นๆจนถึงดึกๆ

ชอบวิวที่นี่ไหม?”เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยตอนถามทั้งสอง

ชอบสิพี่ปอม รันชอบนะสีสันยามค่ำของทุกคน

ด้าชอบนะ ดูเป็นสีสันดี ไม่ต้องปรุงแต่ง

งั้นเชิญสั่งอาหารตามสบายเลยนะ พี่ไปรับโทรศัพท์แป๊บนะ

จ้า

อื้อ

ฉันลุกขึ้นจากเก้าอี้ก่อนเดินไปที่ห้องน้ำ มองดูเบอร์ที่ขึ้นโชว์หราหน้าจอ คือ ริน

*ฮัลโหลคะริน มีไรหรือเปล่าถึงโทรมาหื้ม?*

*เปล่าค่ะรินแค่...คิดถึงคุณน่ะค่ะ รินกวนหรือเปล่า*

*ไม่เลยค่ะพอดีปอมออกมาทานอาหารค่ำกับน้องๆน่ะค่ะ*

ฉันยืนมองไปทางด้านรินกับด้าที่ตอนนี้กำลังตื่นตาตื่นใจกับวิว

*รินขอโทษค่ะที่รบกวน เดี๋ยวรินโทรหาใหม่นะคะ*

*อ๊ะ..ริน* รินวางสายก่อนที่ฉันจะพูดจบซะอีก มีอะไรหรือเปล่าน้ำเสียงร้อนรนชอบกลแฮะ น่าจะเป็นเรื่องงานแหละมั้ง

ฉันเดินออกจากหน้าห้องน้ำเพื่อไปที่โต๊ะ ก็เห็นน้องสาวของฉันกำลังสนุกกับการกิน

กุ้งล็อบสเตอร์ตัวเอ้ก และซี่โครงหมูราดซอสพิเศษ อย่างเอร็ดอร่อย

อร่อยไหมเด็กๆ..ถ้าไม่อิ่มบอกพี่ได้นะ..ครืด”ลากเก้าอี้ออกเล็กน้อยแล้วหย่อนก้นลงนั่ง

อุดๆไอเอยอี่ออม(สุดๆไปเลยพี่ปอม)

อุดออดอากกกอันออบอุดๆ(สุดยอดมากกกรันชอบสุดๆ)

ฉันยืนขำเบาๆก่อนหยิบผ้าเช็ดปากยืนมือไปเช็ดปากเปื้อนๆ ของน้องสาวทั้งสอง

พี่กินด้วยคนได้ไหมคะ หืม?”

อามออายเอย(ตามสบายเลย)

ฉันนั่งลงพร้อมสั่งไวน์แดงมาขวดหนึ่งเพื่อ นั่งทานคู่กับซี่โครงหมู

นานเท่าไหร่แล้วที่ฉันไม่ได้หัวเราะนะ

เต้นรำกันไหมเด็กๆ?”ฉันถามทั้งสองคน เมื่อพิธีกรเริ่มบรรเลงเพลงชวนเต้นรำ

อยากๆด้าอยาก รันเอาด้วยเปล่า

ไม่อ่า รันขอนั่งย่อยดีกว่า จุกไปหมดเลย

ฮ่าๆ จ้าๆพี่ไม่กวน ป่ะด้าลุกเร็วคนเก่ง

ฮึบๆด้าลุกขึ้นด้วยความทุลักทุเล เนื่องจากพุงเธอเริ่มป่องจากการกินอาหาร

ฉันจูงแขนน้องสาวไปกลางวงที่ตอนนี้บรรดาแขกๆ เริ่มลุกขึ้นเต้นย่อยอาหารแล้ว สักประมาณ10นาที พิธีกรก็เปลี่ยนเพลงเป็นแดนซ์ ทำให้ฉันต้องปล่อยรันและด้า ลุกขึ้นมาปล่อยของอย่างเอาเป็นเอาตาย ฉันปลีกตัวมานั่งที่โต๊ะเพื่อนั่งดูข่าวสาร เกี่ยวกับพวกมาเฟียในเมืองเริ่มขยับ เพราะจะมีการเลือกตั้งเขตปกครองแต่ละหัวเมืองเกิดขึ้น

พอจะมีการเลือกเขต นี่ขยับก้นกันใหญ่เลยแหะพวกหมาบ้าเลือด

ไม่นานนักลิงซนทั้งสองก็ซมซานกับมาหา เนื่องจากปล่อยของเยอะเกินไปหน่อยจนหอบแฮ่กๆ

ไหวป่ะจ๊ะ ฮ่าๆ กลับบ้านกันเนอะ ดึกแล้ว

พึ่ง4ทุ่มเองพี่ปอมมมมม...แฮ่กๆด้าถึงกับหอบเหนื่อย

ยังไม่ดึกเลยนะ...แฮ่กๆรันนี่สุดๆ เหงื่อโชกยิ่งกว่าอาบน้ำ

แต่เครื่องสำอางค์เลอะหมดแล้วน้า จะอยู่ต่อหรอฉันพูดติดตลก ก็น้องๆฉันน่ะ หน้าเลอะหมดแล้วทั้งลิปทั้งแป้ง ไหลไปกับเหงื่อ 555 ขำอ่า

บู่ๆ พี่ใจร้ายจุง กลับก็กลับ ป่ะๆรันไปอาบน้ำกานน แล้วไปตีป้อมกันเต๊อะ อิอิ

ช่ายๆไปตีป้อมกานนนรันตอบรับกวนๆ ต่อมาสักพักด้าก็นั่งหาว

ฉันส่ายหัวเบาๆกับคำตอบของลิงดื้อ ก่อนจะอุ้มด้าในท่าเจ้าหญิงเนื่องจากนั่งหลับ 555 หลับง่ายเว่อร์ส่วนรันก็หงึกๆหงักๆแหละ ขืนอยู่ต่อนานกว่านี่คงหลับคาโต๊ะแน่

ฮัลโหล...สเน็กเตรียมรถให้ทีฉันจะลงไปข้างล่าง พาด้ากับรันกลับบ้านเลยไม่ต้องรอฉัน

เมื่อลงมาถึงข้างล่างเสร็จฉันก็ส่งลิงดื้อทั้งสองที่หลับปุ๋ย ให้กับสเน็กที่เตรียมรถพร้อม เมื่อจ่ายบิลอะไรเสร็จ ฉันเดินไปรับกุญแจจากพนักงานแล้วบึ่งจากัวร์ออกไป

ยั่วให้อยากแล้วจากไป คุณเป็นคนประเภทนี้หรอ รินดา

รินดา หรืออีกชื่อหนึ่งคือนางสาว รินรดา วิมลลักษณ์ เธอเป็นเด็กกำพร้า และเธอเป็นคนไทยซึ่งมีพ่อแม่บุญธรรมรับเธอมาเลี้ยงที่สเปน เรารู้จักกันตอนฉันไปเรียนมหาลัยน่ะ ก็เลยเป็นเพื่อนกัน แต่ใครจะรู้ล่ะว่าฉันกับรินไม่ใช่แค่เพื่อนธรรมดา

เธอเป็นสาวฮอตร้อนฉ่า เผ็ดแต่เด็ดสินะ

ฉันหัวเราะความคิดพิลึกของฉัน ตอนนี้ได้เลี้ยวรถเข้ามาที่หมู่บ้านจัดสรรพเล็กๆ ซึ่งรินดาได้ยืนรอคอยฉันอยู่ที่หน้าบ้านแล้ว

สวัสดีตอนดึกๆนะคะคนสวย ไม่ทราบว่าไปไหนหรอคะ

เอ่อ..ไปกับคุณนั่นแหละค่ะ ที่ไหนที่คุณต้องการเลยรินยืนจ้องตาฉันแบบสั่นคลอนนิดๆ เล่นซะฉันใจเต้นโครมครามไม่เป็นจังหวะเลยแหะ

ฉันไล่ระดับสายตามองชุดของรินดา ที่วันนี้เธอเลือกชุดเดรสสีแดงแหวกโค่นขา ผ่าเต้าลึกจน ฉันถึงกับกลืนน้ำลายที่ไหลทะลักเป็นเขื่อนแตกในปากแทบไม่ไหวแล้ว

“ริน...อยากไปกับคุณจริงๆนะปอม”

“ไปไหนหรอคะ?”เลิกคิ้วตีมึนให้อย่างกวนๆ ดูก็รู้แล้วล่ะว่ารินไม่ได้อยากคุยงานธรรมดาๆทั่วไป

“งั้นก็ขึ้นรถเลยค่ะ..แอ๊ด”

“ขอบคุณนะคะปอม..จุ๊บ”

ได้รางวัลงามๆเป็นจุ๊บ1ดอกฉันงี้แทบตัวลอย เดินอ้อมไปเปิดประตูขึ้นรถทันที

 

 

 

 

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น