รักสุดใจยัยมาเฟียตัวร้ายNC20+

ตอนที่ 21 : จนตรอกNC

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 90
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    28 ก.พ. 62

ตอนที่21จนตรอกNC

ตอนนี้สภาพร่างกายหนักอึ้งไปหมด กระดิกนิ้วแทบจะเป็นไปไม่ได้ไม่รู้ว่าผ่านมากี่วันกี่คืนกี่ชั่วโมงแล้วนับตั้งแต่วันนั้นมา ตอนนี้ฉันทำได้แค่นอนเอาหน้าซบกับพื้นอย่างอ่อนแรงเพราะร่างกายเริ่มอักเสบไปหมด ใครจะไปคิดว่าไอ้พวกหมาบ้านี่จะทำอะไรแผลงๆเค้นข้อมูลจากฉันหรอฝันไปเถอะ

“แกร๊ง...ครืนนน..เปร้ง..ตื่นได้แล้ว”เสียงแว่วๆเหมือนอย่างเคยซากิมาซ้อมฉันอีกงั้นหรอให้ตายเถอะนี่กะจะเอาให้เป็นอัมพาธเลยรึไงไอ้พวกสารเลว

ตอนนี้ไม่อยากจะคุยอะไรกับมันมากก็เลยแกล้งทำเป็นหลับแล้วฟังเสียงร้องเท้าที่มันเดินเข้ามาใกล้ๆ

“ทำไมไม่ยอมพูดฮะ...กึดดด”ไอ้บ้านี่จิกผมฉันแล้วกำแน่นกระชากให้เงยหน้ามาคุยกับมัน

“ต้องการ..อะ...ไร”

“ชิ...ยังไม่ตายก็ดีลูกขึ้น..”

“อั๊ค...”มันเพิ่มแรงกำผมฉันแน่นไปอีกแล้วก็กระชากฟาดลงกับพื้น มองเห็นลางๆว่ามันเดินไปปลดโซ่ให้ หลังจากนั้นก็โดนมันกับลูกน้องอีกคนมาหิ้วปีกลากออกจาห้องเหล็กสีดำนี่

แสงแดด..แยงตาชะมัดหลังจากโดนลากมาเจอกับแสงแดดฉันก็แทบกรีดร้องอีกรอบเพราะแสบผิวไปหมดหลังจากอยู่ในความมืดมานานจนไม่ถูกแสงแดดแบบนี้ก็แสบผิวเอาเรื่องนะ

ทำได้แค่เพียงมองขาตัวเองกับส้นตีนที่ม่วงช้ำห่อเลือดไปหมดเพราะโดนเหยียบอยู่บ่อยครั้ง จนแทบเสียความรู้สึกไปแล้ว ตอนนี้มันก็ล่องแล่งครูดไปตามพื้นทางเดินที่เป็นปูนเล่นเอาเลือดซิบๆเลยแหะ

“ครืดดด..ปัง”ซากิกระชากบานพับประตูออกแล้วก็โยนตัวฉันอัดกับพื้นเสื่อทาทามิที่ตอนนี้มีเพียงฉันคนเดียวที่นอนตัวง้อเหมือนกุ้งคนเดียว

“ตึก..ตึก..ตึก..”

เสียงใครน่ะกำลังเดินมาโธ่เว้ยทำอะไรไม่ได้เลย ทำได้แค่กัดฟันลากสังขารตัวเองหลับที่มุมห้องเงียบๆ

“ครืดดดด...คุณโทโมะคะ!!”เสียงผู้หญิงตะโกนมาจากไหนไม่รู้แหะน่ากลัวชะมัด

“ตึก..ตึก..ตึก..ฟุ่บ”ได้ยินเสียงฝีเท้าที่เดินสืบมาใกล้ๆจากนั้นก็ได้ยินเสียงของผ้าที่สะบัดผ่านหูไป เอาแล้วไงจะหนีทางไหนเนี่ย

“คุณโทโมะคะ..เจ็บรึเปล่า”เสียงหวานๆนี่ก็ยังคงพูดแผ่วๆข้างหูฉันอย่างเย็นเหยือกตามสถานะรึเปล่า เสียงคุ้นชะมัด

“ฉันชื่อโมโกะค่ะ..เป็นลูกสาวของท่านอินุ..ขออภัยด้วยนะคะที่ท่านพ่อไปทำอะไรมิชอบธรรมอีกแล้ว”

“แค่กๆ..เธอเป็นใครนะ..อือ..”โธ่เว้ยจะหมดสติอีกแล้ว ฝืนนานกว่านี้มีหวังคอพับแน่ทำไงดีวะ

“ถ้าคุณเหนื่อยก็หลับได้เลยนะคะ..ฉันไม่ว่า..”

เหมือนเสียงหวานๆนั่นจะเข้าไปกระตุ้นสมองฉันให้ผ่อนคลายเพียงไม่นานฉันก็ปิดเปลือกตาลงแล้วก็คอพับหน้าทิ่มไปกับเสื่อทั้งแบบนั้นโดยไม่รู้สึกตัวว่าเลือดจากบาดแผลนั่นออกมาเยอะแค่ไหนกัน

รู้สึกตัวอีกทีก็กระเด้งตัวลุกด้วยความลืมตัว เล่นเอาลืมแผลที่เจ็บไปชั่วขณะเลยแหะ

“อั๊ค...เจ็บ..อูยย”

“ใจเย็นๆสิคะ..แผลคุณพึ่งหายเองนะ”เสียงดุเล็กๆนั่นชวนทำให้ฉันกวาดสายตามองหาร่างของเธอที่ตอนนี้กำลังนั่งจ้องเขม็งให้ฉันจากอีกมุมห้องในเก้าอี้โยกพร้อมกับปิดหนังสือตัวเองดังพรึ่บ เจ้าคุณหล่อนสาวเท้าเข้ามาหาฉันเรื่อยๆพลางทำตาดุใส่อีกรอบ

“นอนลงไปเลยนะ..”เพ็งสายตามองคุณเธอที่มาดุยิ่งกว่าแม่ใส่ถึงได้สังเกตเห็นรูปร่างจริงๆเป็นเด็กสาวอายุน่าจะราวๆ19ปลายๆมาในเสื้อแขนยาวไหมพรมที่ยาวไปถึงเข่า ชุดบ้าอะไรเนี่ยเสื้อตัวเดียว

“อือ..ยอมนอนก็ได้..”ยอมทำตามอย่างว่าง่ายก็คุณเธอเป็นคนดูแลซะขนาดนี้นี่เนอะจะไม่ให้ทำตามก็กระไรอยู่น้า

“คุณคือโทโมะ..จริงๆใช่ไหมคะ..ฉันชื่อโมโกะ..ขอแนะนำตัวอีกแล้วแล้วกัน”

“อือ..อีกข้อนะโม..ฉันแก่กว่าเธอเรียกพี่ก็ได้นะ”

“ค่ะพี่..ว่าแต่ทำไมพี่ถึงถูกพ่อซ้อมเยินขนาดนั้นล่ะคะ”มองโมโกะที่ปีนขึ้นเตียงมานั่งกับฉันอย่างตั้งอกตั้งใจ มันจะดีกว่านี้ถ้าเธอไม่เอากางเกงในมาเปิดโชว์ให้ดูแบบนี้ยัยเด็กบ๊อง

“ฉันก็แค่..ไม่มีอะไรหรอกลงไปเถอะฉันจะนอน”

“แต่..เล่ามาเถอะค่ะตอนนี้พ่อไม่อยู่พ่อไปโอกินาว่ากว่าจะมาอีกหลายวัน..นะๆพี่     โทโมะเล่าให้ฟังหน่อย”

“ลงไป..จะนอนแล้ว”รำคาญยัยเด็กบ้าก็เลยดึงผ้าห่มมาคลุมโปรงตัวเองไว้แต่ไหง กลายเป็นยัยเด็กนี่มุดตัวซุกเข้ามาในผ้าห่มแถมยังเอามือมาทำรุ่มร่ามกับฉันอีก โอ๊ยยัยเด็กหื่นกาม

“พรึ่บ..เฮ้อก็ได้งั้นถามมาอยากฟังอะไร”

“พี่เป็นใครมาจากไหน อายุเท่าไหร่ มีแฟนยัง โสดไหม ทำงานอะไรอยู่ เรียนจบจากไหน ขอเบอร์หน่อยสิ สูงเท่าไรหนักมากไหม...”ทุกสรรพสิ่งล้วนยิงระรัวใส่ฉันจนแทบไม่พอหายใจตามทันแล้วเว้ยเฮ้ย

“พอๆสต๊อป..พี่จะบอกแค่บางเรื่องนะ”

“พี่โทโมะ..”

“หืม??”เลิกคิ้วเล็กน้อยตอนเด็กนี่จู่ๆก็เรียกชื่อฉันมาซะงั้น

“พี่ชอบผู้หญิงหรอ..”แก๊งๆเสียงระฆังดังในหัววิ้งๆนี่คิดจะทำอะไร ปั่นหัวฉันเรอะ

“อืม..”

“อืม??..งั้นก็จริงสิที่พี่ชอบผู้หญิง..เย้”มองดูโมโกะกลิ้งตัวไปมาอย่างดีดดิ้นประหนึ่งโดนน้ำมนต์สาด อะไรผีเข้าเรอะ??

“เป็นอะไร??”

“กริ๊ดดดด...พี่ชอบผู้หญิง..งือๆๆ”อ้าวเวรล่ะกูผิดเรอะ

“พี่โทโมะ..เป็นแฟนกันนะ”

“...”เชี่ยไรเนี่ยอะไรวะมาขอเป็นแฟน โดนน้ำมนต์สาดมาแหงหลอนขนาดหนัก

“ไม่เป็นหรอก...”

“ทำไมล่ะ..ทำไมล่ะ”ยัยเด็กนี่ก็ตื้อเรื่อยๆจนเอาหน้ามาจุ่มกับฉันจนจะเป็นเนื้อเดียวกันแหละ ทำใจไม่ลงเลยเบนหน้าหนีไปอีกฝั่ง

“หนูไม่เร้าใจหรอพี่..”

“ฮะ???”ถึงกับสะดุ้งเฮือกไปพักนึงตอนที่ยัยหนูนี่มากระซิบข้างหู อะไรวะเฮ้ย

ชั่วจังหวะทีเผลอโมโกะเอาเชือกจากไหนไม่รู้มารัดข้อมือฉันแล้วก็พันเป็นปมแล้วเว้ย

“พี่อยากขัดขืนเองนะ..แผล่บ”เฮ้ยยัยเด็กบ้านั่นมาตวัดลิ้นเลียยั่วฉัน ทำไงดีๆโดนข่มแน่เลย ยิ่งดินแรงมากแค่ไหนเชือกบ้าๆนั่นก็เริ่มรัดแน่นขึ้นไปอีก

“รอสักครู่นะคะ..ชู่วๆ”

มองตามแผ่นหลังเล็กๆนั่นที่เดินหายลับออกไปจากห้องหลังจากนั้นราวๆ5นาทีโมก็กลับมาพร้อมอะไรสักอย่างในมือ เข็มขัดนั่น..ไอ้นั่นมัน

“แหม่ตาลุกวาวเลยนะคะ..ชอบรึเปล่าพี่โทโมะขา..”ยัยเด็กนั่นแกว่งดิล..ส่ายไปส่ายมาให้ฉันดู อะไรนี่คิดจะทำอะไรเนี่ย

“นอนรออยู่แบบนั้นแหละค่ะดีที่สุดแล้ว..งั้นโมขอตัวไปล็อกประตูสักเดี๋ยวนะคะ”

นอนหายใจพะงาบๆอยู่บนเตียง จะทำยังไงต่อไปดีวะถึงจะหนีจากโมโกะได้ จนตรอกขนาดนี้ทำใจรอได้เลย

เสียงเอี๊ยดอาดที่ดังสนั่นไปมาบนเตียงกับร่างเล็กๆที่กำลังขยับเอวของเธออย่างสม่ำเสมอโดยมีร่างสูงโปร่งของอีกคนที่นอนคว่ำหน้ากำผ้าปูแน่นอย่างอกลั้น เสียงหอบหายใจหนักๆและเสียงน้ำหวานที่ดังเสียดสีไปมา จากการขยับเข้าออกของดิล..

“อื้อ..อ่า..เสียวดีชะมัดพี่โทโมะ..อื้อ..”

“อื้อออ..”สายป่านพยายามกัดฟันกั้นเสียงครางตัวเองไว้เพราะเธอกำลังโดนโมโกะเล่นงานทั้งข้างบนและข้างล่างพร้อมกัน

“อื้อ..อ่า..ซิ๊ดดด..อื้อๆๆ”
“อ๊ะ..อื้อออออ”ยิ่งกลั้นเสียงครางไว้มากเท่าไรมันก็ยิ่งดังมากกว่าเดิมเป็นไหน เหมือน โมโกะจะรู้ดีเลยแอบหยุดการขยับของเล่นชั่วคราว เพื่อรอดูอาการของอีกคนที่ตอนนี้เริ่มดิ้นคลุกคลักไปมาใต้ร่างของเธอ

โมโกะฉีกยิ้มอย่างกำชัย ใครจะไปคิดว่าคนร่างสูงไม่ถนัดรุกเธอซะงั้น

เริ่มขยับเอวเข้าไปช้าๆจากนั้นก็ดันพรวดเข้าไปจนสุด สายป่านถึงกับอ้าปากร้องด้วยความเสียวสะท้านที่กระทุ้งเข้าไปข้างในสุด

“อ๊ะ..อื้อออ..”

“เสียวใช่ไหมคะพี่...อ่า..แบบนี้สิคะ..อื้อๆ”
“แปะ..แปะๆ..อื้อออ..อ่า”เสียงน้ำที่เสียดสีกับยางนิ่มๆนี่กำลังสะบัดไปมาตามแรงโยก

“อื้อออ...จะเสร็จแล้ว..อื้อออ”

“อื้ออออ..”สายป่านกลั้นเสียงอย่างทนไม่ไหวเลยครางดังขึ้นตามอารมณ์

“ฮ่า..ฮ่า..ขอพักหน่อยได้ไหมคะพี่..”

“ฮ่า..แฮ่กๆ..”ทั้งสองคนต่างหมดสภาพนอนแผ่หลากับเตียงหลังจากพึ่งผ่านมาแค่ยกแรกแท้ๆ

“แก้เชือกให้ฉัน!!!”สายป่านเริ่มกดเสียงต่ำอย่างมีน้ำโหให้โมโกะที่ตอนนี้กระเด้งตัวลุกแทบไม่ทัน สายป่านมีแผนไว้ในใจแล้วว่าจะจัดการกับยัยแก่แดดนี่ยังไงดี หลังจากข้อมือเป็นอิสระเธอก็กดตัวลงกับโมโกะจนล้มลงอีกรอบ

“เธอนี่มัน..แก่แดดเกินไปแล้วนะ..”

“ฮ่า..ฮ่า..พี่จะทำอะไรหนูหรอคะพี่โทโมะคนสวย..จุ๊บ”แหนะยังมีหน้ามาแอบหอมแก้มคนอื่นอีกอย่างนี้ต้องเอาให้หนัก ลูบมือลงไปตามหน้าท้องเล็กนี่ๆแล้วกระชากเข็มขัดออกอย่างหงุดหงิด ถ้ายัยเด็กนี่ไม่จำก็คงจะเป็นพวกอ่อยคนอื่นมั่วสินะต้องจัดไม้แข็งเอาให้เสียวสุดใจขาดดิ้นไปซะ

“อ่า..พี่ขี้แกล้งจังคะ..อื้มมม”

เสียงเล็กๆนี่ก็เริ่มครางอย่างยั่วประสาท หลังจากปลดเข็มขัดเสร็จฉันก็ผลักยัยเด็กบ้านี่กระแทกกับเตียงอีกรอบแล้วทิ้งเข่าตัวเองกับเตียงยืดสะโพกขึ้นเล็กน้อยจากนั้นก็ใส่เข็มขัดพร้อมรบอีกครั้ง

“ก็ได้..เธออยากยั่วประสาทฉันเองนะ”

“ฮ่า..พี่โทโมะคะขอเร็วๆและแรงๆหน่อยสิคะ..คิกๆๆ”

ยิ่งโดนยัยเด็กนี่ปั่นประสาทมากขึ้นเรื่อยๆจนฉันทนไม่ไหวระเบิดอารมณ์ระบายลงกับร่างเด็กตัวเล็กๆที่นอนดิ้นไปมาอย่างเจ็บปวด

เวลาที่กัดลงไปตามผิวหัวไหล่ขาวๆนี่ฉันก็อยากจะกัดเข้าไปอีกครั้งย้ำๆจนมันมีเลือดซึมออกมาเล็กน้อย จากนั้นก็ใช้ลิ้นตวัดเลียกินอย่างสนุกสนาน

“อิ๊..อื้อ”

....ลากมก.....

“คร่อกฟี้..คร่อกฟี้..”

“หึ..พอเสร็จก็นอนหลับคิดว่าตัวเองเป็นลุงพุงย้วยเรอะ”

สะบัดหน้าไปมากับตัวเองหลังจากมองดูสภาพของยัยเด็กบ้าที่นอนแผ่หลาอย่างหมดท่า พร้อมสภาพเตียงที่ยับยู่ยี่จนผ้าปูเตียงหลุดลุ่ย

“เอ้าฮึบบบ..ฮ่า..นอนก็นอนดีๆสิ”

เสียสละพลังงานที่มีค่าไปอุ้มยัยเด็กบ๊องมานอนให้เป็นผู้เป็นคน จากนี้ตอนเช้าค่อยเคลียร์ล่ะกันเพราะยังไงก็ไม่ได้ล่วงเกินอะไรมากกว่าการเลียล่ะนะ ฉันไม่ได้จิ้มแล้วก็สอดอะไรสักหน่อย หว่าเป็นคนบริสุทธิ์นี่ดีชะมัด

นอนทรุดตัวลงอย่างหมดแรงข้างๆโมที่นอนหลับหายใจพริ้มอย่างสงบสุขผิดกับการเป็นกระต่ายอยากอ้อนที่จะเอาๆลูกเดียว ถอดเข็มขัดแล้วโยนลงข้างเตียงอย่างอึดอัด

“หึๆยัยเด็กแก่แดดนี่..”

“คร่อกฟี้..คร่อกฟี้”

“คอยดูเถอะจะตีให้ก้นลาย..ข้อหามายั่วคนแก่รุ่นป้า”

ยอมลามือกับการเถียงกับคนหลับก็เลยนอนซุกตัวกอดโมหลวมๆเดี๋ยวจะบ่นว่าหนาว ก็เล่นโป๊แบบนี้ไม่ป่วยก็บุญแล้ว

“ราตรีสวัสดิ์ค่ะ...ยัยเด็กแก่แดดนี่”

“คร่อกฟี้..แจ๊บๆ..พี่ขา...”

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น