รักสุดใจยัยมาเฟียตัวร้ายNC20+

ตอนที่ 13 : หนอนชาเขียว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 66
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    19 ก.พ. 62

ตอนที่13หนอนชาเขียว

คือไม่อยากจะเชื่อเลยว่าช่วงนี้ฉันได้รับแชทจากไอ้หมาตัวป่วนที่ชื่อปอมตัวนั้น กำลังก่อกวนกับเฟสของฉันอย่างหนักจนแบบเปิดจอปุ๊บค้างปั๊บ ฮืออออไอ้หมาบ้า

“ทักทำไรนักหนารู้ไหมเครื่องค้างไปหมดแล้วเนี่ยไอ้หมาบ้า”ฉันทำได้แค่นอนเท้าคางหน้ามุ่ยใส่มือถือตัวเองที่ตอนนี้เด้งแชทรัวๆเป็นข้อความอะไรไม่รู้ตั้งเยอะแยะ เฮ้อทำไงดีกับไอ้หมาตัวนี้ดีนะ

“แล้วฉันจะกล้าตอบยังไงล่ะเนี่ยถ้ามันยังตอบติ๊งๆเรื่อยๆ”

ต่อให้จะพยายามก่นด่าใส่มือถือตัวเองดังแค่ไหนเจ้าข้อความประหลาดเหล่านี้หาได้หยุดหรือเปล่า

“เฮ้อ...ฉันขอโทษที่ไปแกล้งคุณเข้าไอ้คุณพี่หมาบ้า”

จำใจเปิดมือถืออีกเครื่องแล้วกดเข้าอีกเฟสจากนั้นก็กดโทรคอลเปิดกล้องไปหาซะ รำคาญเสียงข้อความโอ๊ยหงุดหงิด

*ติ๊ด..ติ๊ด..โหลคุณอยู่ไหม*

สิ่งที่เจอตอนนี้เห็นเพียงกล้องที่กดเปิดไว้นะแต่ก็ไม่เห็นไรมากนอกจากพื้นห้องแล้วก็โซฟาสีแดงเลือดหมูตรงมุมด้านขวามือนิดหน่อย แล้วก็มีพวกเศษๆเกงในหรืออะไรสักอย่างเป็นชิ้นๆกองเต็มพื้นไปหมด

อี๋น่าเกลียดคนบ้าอะไรเนี่ยซกมกจัง

*อื้อ..เดี๋ยวๆอ๊ะริน..อื้ม..*

กริ๊ดดดดไอ้หมาบ้าไอ้หมาลากมก หื่นกามนี่ทำอะไรอยู่เนี่ย

*อื้อ...เดี๋ยวๆตุ๋น???มีไรหรอโทรมาซะดึกเลย*

ได้ยินแต่เสียงแต่ไม่เจอตัวนะ เห็นเงาตะคุ่มๆผ่านไปมาตามหลังกล้องอ่า

*ทำไรอยู่กันแน่ไอ้คนหื่นกามไอ้หมาโรคจิต*ฉันไม่รอช้าระรัวด่าคำที่จะนึกออกใส่กล้องส่งไปให้ไอ้คนวิตถารที่ครางแปลกๆอยู่ในห้อง

*เดี๋ยวๆตุ๋นเข้าใจปอมผิดนะ...แป๊บๆอื้อ*

“กริ๊ดดดดดไอ้โรคจิต”ฉันโยนมือถือตัวเองไปอีกฝากของเตียงแล้วก็หันตัวปิดตาหนี เพราะทนฟังเสียงประหลาดไม่ไหว

*เดี๋ยวๆคุยกันก่อนสิคะคนเก่ง*

*ทำไมฉันต้องคุยกับคุณด้วยไอ้โรคจิต*

ถึงจะบ่นไปงั้นฉันก็ยกมือถือตัวเองมาตั้งไว้คืนแล้วไปเปิดเฟสบุ๊คในโน๊ตต่อเพราะขี้เกียจเหวี่ยงไปมากลัวมันจะกระเด็นตกเตียงซะดื้อๆ

ไม่นานนักก็ต่อติดคราวนี้สิของจริงฉันเห็นกระดาษทิชชู่เป็นกองๆบนเตียงนอน คือไรคะ??กิจกรรมเข้าจังหวะ??หรือไรเลอะเทอะจัง

*แป๊บเดี๋ยวนะขอปอมใส่ชุดใหม่แป๊บ..*

*ไม่ต้องออกมาคุยกันทั้งแบบนี้แหละ*

*แต่...ปอมโป๊นะ*

*บอกว่าออกมาก็ต้องออก...*

*จ้า..*ได้ยินเสียงแผ่วๆด้วย แหม่เชื่อฟังกันดีจังแหะหมาตัวนี้

เพียงแป๊บๆก็เห็นเงาขาเรียวๆที่กดมาบนเตียงอย่างสั่นๆพอเริ่มเผยมาเต็มตัวทีละนิดเท่านั้นแหละฉันแทบกริ๊ดแล้วกระโจนลงข้างเตียงหนี

“ฉัน..ฉันเห็น...อะไรสักอย่างตุงๆที่กางเกงขาสั้นลายหมาปั๊กหน้าบูดของไอ้หมาบ้านี่ หรือฉันตาฝาดนะ”พอเงยหน้าออกจากใต้เตียงก็เห็นหมาปอมกำลังทำหน้ายิ้มๆแล้วกำหมอนบังอะไรสักอย่าง

*ทำอะไรน่ะคุณ..*

*อ่อ..ลมมันเย็นเนอะ..เย็นจนสั่น*

คือแบบอะไรมาทำหน้าตาเยิ้มๆใส่แถมใส่เสื้อกล้ามฟิตเปรี๊ยะจนเห็นจุกโผล่นู่นออกมาจะทิ่มตา คือไม่นึกเลยว่าไอ้หมาปากผล่อยๆจะเป็นฝรั่งที่โครตเซะซี่ได้ขนาดนี้ เหงื่อซึมๆเต็มตัวไหนจะกล้ามแขนแน่นๆที่น่ากัด อื้อไหปลาร้าโผล่โครตน่าซบ ผมยาวสลวยฟูกระเซอะนิดหน่อยกับแก้มแดงๆ คืออะไรจะเข้ากันได้ขนาดนี้ ถ้าเป็นส้มตำนะคือแม่ค้าน่าจะใส่ผงนัวเยอะนะเลยออกมาดูเผ็ดเด็ดขนาดนี้ อื้อหนูขอลาตายเกิดมาเสียผู้หญิงอ่าคือหนูสู้เค้าไม่ได้

*ต๊ะกี้..ทำไรอยู่..-////-)*

*อ่อคือ...ปอมแค่กำลัง...เอ่อ..ทำรายงานจ้า*

*รายงาน???แล้วรินคือใคร??*พอจี้จุดได้เท่านั้นแหละไอ้หมาบ้าตัวนี้หลบสายตาหนีเฉยแถมยังทำปากบุ้ยใส่ฉัน ทำไมถึงทำกิริยามารยาทแบบนี้ไอ้คนบ้า

*ตอบตุ๋นมาว่ารินคือใคร...แล้วอะไรอยู่ในหมอน*

*ริน..หมอน..ไม่ได้นะเปิดไม่ได้น้องยังไม่นอนเลย*

*นอน??ใครนอนอธิบายมาว่ารินคือใคร!!!*

*รินเป็นเพื่อนของปอม..เพื่อนสนิทจ้า*

*แล้วในหมอนมีอะไร ใครนอนนะ??*

*ฮือออตุ๋นอย่าดูเลยนะมันไม่น่ารักหรอก..*

*เอาหมอนออก..เดี๋ยวนี้นะไอ้หมาบ้า*

*ฮือออมันไม่น่ารักหรอกนะ..พอเจอจริงๆตุ๋นคงไล่ตีมันตายแน่เลยปอมพึ่งหัดใช้งานมันเองนะอย่าใจร้ายกับน้องเลย*

*น้องไหนล่ะ??จะไปรู้หรอบอกน้องๆอยู่นั้นแหละ*

*สัญญานะว่าจะไม่กริ๊ดใส่*

*ขอคิดดูก่อนว่ามูลความเป็นไปได้มากพอแค่ไหน*

เหมือนไอ้หมาบ้านี่จะเริ่มใจอ่อนค่อยๆถอยหมอนออกช้าๆจนฉันเริ่มลางๆว่าไอ้ที่กางเกงตุงก่อนหน้านี้คือฉันตาฝาดหรือมันตุงเอง

*อย่าว่าปอมนะ..น้องแค่ยังไม่ง่วง..*

ยัยหมาบ้านี้เอามือปิดตาตัวเองเลยเห็นแต่แก้มแดงๆพอหมอนเริ่มขยับถอยออกทีละนิดๆฉันก็เริ่มเห็นท่อนอะไรสักอย่างที่แข็งนู่นโผล่ตุงออกจากกางเกงของไอ้หมาบ้า

*กริ๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด*เป็นไปตามคาดฉันเผลอกริ๊ดอัดใส่กล้องจนต้องพับหน้าจอหนีด้วยความหน้าร้อนผ่าวเหมือนไข้จะจับ

อะไร??ทำไม??เกิดอะไรขึ้น??มันจะเป็นไปได้ยังไงแต่ไอ้หมานั้นเป็นผู้หญิงนะ เอ่อจะมีไอ้นั่นได้หรอหนอนยักษ์ตัวเบ่อเร้อกำลังชี้โด่ใส่หน้ากล้องอย่างไม่อาย

>////<)ไอ้..หมาบ้า..ทำไมถึงมีได้ล่ะ..ฮือตาเป็นกุ้งยิงแน่เลย”

ฉันเห็นคาตาได้เลยว่าไอ้นั่นมันไม่ใช่ของที่ผู้หญิงจะมีติดตัวแล้วเอามาดึงเป็นคันโยกน้ำได้หรอกนะ

“ฮืออออฝันร้ายแน่เลย...งูยักษ์..ฮือออกลัวแล้วแม่จ๋า”

นอนหลับฝันร้ายและยังคงสะดุ้งตื่นเป็นช่วงๆที่พยายามข่มตานอนลง คือมันติดตามากเลยที่เห็นอะไรแบบนั้นคือมาเป็นลำเลยฮือคนหรือข้าวหลามหนองมลใหญ่จังคะ

“หาววววว...”เปิดปากหาวหวอดๆในสภาพตาปูดโปนเพราะนอนไม่หลับเกือบทั้งคืน

ทำไมฉันต้องมาเจอภาพติดตาอะไรแบบนั้นด้วย ด้วยความที่มีอากู๋ค่อนข้างจะแรงดีก็เลยเสิร์ชหาข้อมูลความเป็นจริงเกี่ยวกับเรื่องเมื่อคืนว่ามันคืออะไร

“ผู้หญิงมีงู??ผู้หญิงที่เป็นเพศก่ำกึ่ง...และคนสองเพศ”

ลองพยายามหามูลความจริงไปเรื่อยๆก็เจอมาหลายข่าวๆว่ามันเป็นเคสที่ค่อนข้างจะน้อยมากๆเลยนะที่คนจะมี2เพศในร่างเดียว เพราะโครโมโซนที่เกินมาและฮอร์โมนเพศชายที่เยอะกว่าก็เริ่มทำให้มีอวัยวะเพศงอกเกินออกมานั่นเอง คือแบบเป็นอะไรที่ค่อนข้างจะน่าลำบากนะ ถ้าเป็นปจด.จะใส่ผ้าอนามัยแบบไหนวะ??คิดก่อน

“เฮ้อออ...ไอ้หมาโรคจิต..คิดจะมาโชว์หนอนให้ดูก็โชว์ซะขนาดนี้วันหลังก็แก้ผ้าเลยนะจะได้ดูเต็มๆตา”

“อะไรเต็มๆตานะตุ๋น..อู้วคนสองเพศ??”

“กริ๊ดดดพี่ป่านมาทำไร..ตุ๋นตกใจนะ”คือแบบพี่ป่านโผล่หน้ามาจ่อใส่หัวฉันในระยะไม่ถึงศอก

“จะแปลงเพศหรอ??”

“บ้า...ตุ๋นแค่มาหาไรอ่านไปเรื่อยแหละ”พูดจบก็ปิดหน้าจอเว็บลงทั้งหมดแล้วปิดเครื่องหนี เพราะป่านกำลังไล่สายตาจับผิดฉันอยู่

“ทำไมเมื่อคืนไม่นอนล่ะ...ดึกนะนั่น”

“ดึก??ทำไมพี่ป่านรู้หรอว่าตุ๋นทำไร..พี่ก็นอนดึกตาปูดเป็นลูกมะกรูดหมดแล้ว”

“ขอโทษก๊าบบบคุณหนูของบ่าวป่ะๆไปหาไรกินกันหิ๊วหิว”

“จ๊อกกกกก..-////-)”

“ฮ่าๆๆตัวเลือกบอกแล้วป่ะๆมันแจ้งเตือนแล้วไปกินกัน”

“อือๆอย่าลากเส่”

โดนลากลงจากบ้านอีกแล้ว ทำไมนับวันๆชอบใช้ความรุนแรงกับน้องจังไอ้นี่ก็อีกคนเดี๋ยวเถอะจะตัดเงินออกให้หมดข้อหาทำร้ายคนร่างเล็กกว่า

เล็กกว่าตุ่มนิดเดียวเองหัวเราะอะไรเดี๋ยวเถอะ...จะกอดจนตัวแบนเลยนี่

นั่งกินข้าวสบายๆตามปกติ ไม่มีอะไรให้กริ๊ดกร๊าดเลยนอกจากข่าวพวกของขึ้นราคาแล้วก็ภาษีแพงขึ้น นับวันๆมันจะแพงเกินไปแล้วน้าเฮ้อจนฉิบหายตาห่าหมดแล้วคนเราน้อ

“ก็ว่าทำไมเดียวนี้คนถึงเซ้งร้านหนีหมดที่แท้ของแพงนี่เอง”

“อื้อ??อ่อ...ช่ายๆทำใจเนอะ”

“ทำไมอ่ามันแพงเกินไปแล้ว..ตรู๊ด..ตรู๊ด..”

“ใครโทรมาอ่าตุ๋นรับเลยก็ได้นะ”

“ค่า”เหลือบสายตาเหล่มองก็เห็นเบอร์แปลกๆที่โทรมาจากประเทศไรก็ไม่รู้

“ฮัลโหลใครคะเนี่ย”

“ตุ๋น...เมื่อคืนพี่ขอโทษนะที่โชว์ของน่าเกลียดให้ดู”

“ไอ้หมาปอม!!!!!!!!

“หมาปอม??จะเลี้ยงหรอตุ๋น..”

“เดี๋ยวตุ๋นมากินก่อนเลย”

“จ้าๆ...”

เผลอขึ้นเสียงดังจนต้องออกมาคุยข้างนอกซะงั้น โอ๊ยอุส่าห์พยายามลบเลือนออกจากสมองได้ พอไอ้หมานี่พูดขึ้นก็ติดตาฉันเลยฮือฉันเจ็บตาจังเลยตาเป็นกุ้งยิงแน่เลย

“ไม่ต้องพูด..ฮึบไว้อย่าพูดออกมานะ”

“แต่..แต่พี่ไม่ได้ตั้งใจนะที่จะโชว์ให้ตุ๋นดู..ขอโทษได้ไหมล่ะ”

“ไม่ได้..อย่าพูดออกมานะตุ๋นกลัว..”

“จ้าๆพี่จะไม่ปลุกน้องให้ตื่นตอนคุยกับตุ๋นแล้วนะ”

“แน่นะว่าจะลุกมาชี้หน้าใส่แบบนั้น”

“จ้า..สัญญา”

“อื้อ..แค่นี้นะจะไปกินข้าวไม่ต้องโทรมาทักไว้ก็พอ”

“จ้า..เจอกันค่ะ”

“อือ”

แม้จะเป็นคำสั้นๆก็พอจะรู้ได้ว่าไอ้หมาตัวนั้นกำลังยิ้มแน่เลยมิน่าได้ยินหึๆในลำโพง โอ๊ยทำไมต้องมาเจอคนแบบนี้ด้วยเนี่ย ไม่แต่งงานแม่งแล้วรำคาญ

พอปิดมือถือได้ก็กลับไปนั่งกินข้าวดูหนังไปเรื่อย พอสายๆก็เช็คฟาร์มเตรียมซื้อของและอุปกณ์เข้าใหม่ ส่วนข่าวที่ลุงเอดะจะติดต่อให้ก็หายไปเลย

“เฮ้อ..ไปนานๆนะคะลุงหนูยังไม่พร้อมจริงๆ”

ใครหน้าไหนก็คงไม่อยากจะไปรับงานแบบนี้จริงๆหรอกมั้ง มันน่ากลัวจะตายไป เป็นมาเฟียคุมแก๊ง อย่างกับหนังไทยงั้นแหละ คิดซะว่ามันเป็นละครหลังข่าวนะคุณที่ฉันต้องมาเป็นอาเจ๊คุมแก๊งที่หน้าตาออกจะกวนตีนไปหน่อย หน้าตาบวมๆแก้มยุ้ยๆตัวอวบๆเตี้ยๆแต่ไม่อวบมากนะยังมีเอวมีคออยู่ อย่าคิดเส่ว่าฉันเหมือนตุ่มที่โดนล้อฉันแค่กินดีอยู่ดีเท่านั้น บอกเลยค่าว่าน่ากอดแถมอร่อยด้วย

พอเคลียร์อะไรเข้าที่ได้ก็ไปหาที่นอนกลางวันเหงาๆตามสไตล์ตนโสด เพียงไม่ช้าแชทไอ้พิงค์ก็ดังอีกรอบ

*ทำไรดกทง*

“แหม่หน้าชื่นใจฉิหายเพื่อนบอกเป็นดอกไม้...”

ระรัวนิ้วกดติ๊กๆส่งคืนให้ไอ้พิงค์แบบเจ็บๆคันๆ

*นอนอ่อยผู้ค่าดกทง แล้วดกทงทำไรคะ*

*ดูผู้ค่าผู้งานดีค่าดกทงดูไหมๆนี่ๆ*

ติ๊ง เป็นรูปฝรั่งกำลังใส่เสื้อกล้ามลุ่ยๆโชว์กล้ามแน่นๆกับรอยสักเล็กเป็นตัวอักษร

*งานดีเนอะ อ่าฟินจังเลยดกทง*

*พอๆจะนอนไปร่านไกลๆตีนเลยนะจะนอนบาย*

*แหม่ไล่เพื่อนไล่ฝูง เชิญนอนค่าดกทงบายค่าขอให้แดดเผาจนตัวสุกจะได้อร่อย*

*ขอบคุณค่าที่ภาวนาแต่คงไม่เป็นจริงหรอกยะ*

*สาธุขอให้แดดเผาตัวมัน*

หลังจากปิดแชทไอ้พิงค์ได้ฉันก็ใช้เท้าตัวเองแกว่งไปมาตามอากาศแล้วก็หลับตานอนตามลมที่โกรกไปมาอย่างเย็นสบาย พอตื่นมาอีกทีรู้สึกร้อนๆเพราะเป็นช่วงบ่ายกว่า ฉันโดนแดดเผาไปครึ่งนึงจนตัวแดงแปร๊ด

“แม่งเอ๊ยแช่งกู..ไอ้พิงค์ไอ้เพื่อนเวร”

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น