สัมผัสรักต้องห้าม

ตอนที่ 9 : เจ้าของบริษัท?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    9 ก.พ. 62

ตอนที่9เจ้าของบริษัท?

ฉันตื่นเช้ามาในสภาพปวดหัวเหมือนจะระเบิดเป็นเสี่ยงๆลากสังขารจับเสื้อผ้าใส่ลวกๆ แต่ก็ไม่กล้าปลุกตัวเล็กในสภาพที่พักฟื้นร่างกาย เล่นร้องกันซะทั้งคืนฉันปวดหนุบๆตามตัวโดนทั้งจิกกัดจนหลังลายไปหมด

ย่องเบาออกจากเตียงลงมาทำอาหารง่ายๆให้กิน

“อื้อ...เจ็บจัง..”ฉันเอามือลูบไล้ตามหลังไปมาเป็นรอยนูนๆกับเลือดที่ซิบๆออกมาจากแผลเล็กน้อย

“ดุจริงแหะหมาตัวนี้น่ะ”

ฉันได้โอดครวญกับแผลนิดหน่อยระหว่างทำอาหารรอหมาดื้อตื่นมาอาละวาด เหมือนสวรรค์เป็นใจวูลฟ์เดินมาในสภาพอิดโรย รอยจ้ำๆทั่วร่างกับสภาพหัวฟู่กระเซอะกระเซิง มานอนฟุบลงกับโซฟาระหว่างรอฉันทำอาหารเสร็จ

“อือ..พี่ข้าว”

เสียงงัวเงียประท้วงรอกินข้าวอย่างหนักหน่วง

“รออีกสักพักนึงนะคะ ใกล้เสร็จแล้ว”วันนี้ทำอะไรง่ายๆอย่างพวกขนมปังกระเทียมกับเบค่อนและไข่ดาว อะไรเบาๆละมั้ง?

“เสร็จแล้วค่ะ”เสร็จสินเรียบร้อยก็ยกจานมาเสิร์ฟ วูลฟ์ก็ยังคงพูดคุยตามปกติแต่ก็ยังมีหลบหน้าฉันอยู่ เฮ้อทำใจว่าจะโดนเกลียดซะแล้วนะเนี่ย

Partต้นข้าวจบ

Partวา

ฉันประสาทกินไม่เป็นอันทำงาน กระวนกระวายนอนไม่ได้ตั้งแต่เมื่อคืน เหตุมาจากเหตุการณ์บ้าๆที่ไอ้ข้าวมันมายุ่งกับวูลฟ์ตอนนี้ข้างในฉันจะระเบิดแล้ว

“โอ๊ยอยากกกลับบ้านเว้ยยย”

“คุณวายังกลับไม่ได้นะคะ”เสียงทับทิมเดินเข้ามาบอกในห้อง

“เฮ้อ..ช่างฉันเถอะ แล้วมีอะไร?”

“แค่จะมาบอกว่าคุณลิลลี่อยากพบค่ะ”

“ลิลลี่? ใคร”

“อ่อเจ้าของบริษัทคนใหม่จากต่างประเทศค่ะ เค้าบอกอยากพบคุณวา เธอรอที่ศาลาตรงริมหาดนะคะ”

“อ่า..งั้นออกไปก่อนเดี๋ยวฉันจะรีบไป”

“ค่ะ..ขอตัวค่ะ”

นั่งมองจนทับทิมเดินลับตาหายไปจากห้อง

“เฮ้อ...กลับไปต้องมีคนเลือดออกบ้างล่ะวะ แม่งเอ๊ย”

อาบน้ำไปก็สบถด่าไอ้ข้าวไปพลางๆภาวนาขอให้มันตายเพราะสำลักข้าว

ใส่ชุดสบายๆก็แค่ชุดว่ายน้ำทั่วไปเป็นกางเกงขาสั้นสีครามกับเสื้อเชิ้ตคอปกสบายๆกับร้องเท้าแตะ กว่าจะได้ประชุมอีกนาน ขอผ่อนคลายก่อนไปฆ่าคนสักวันบ้างสิ

เมื่อเสร็จสิ้นภารกิจฉันก็เดินมุ่งหน้าดุ่มๆไปที่ศาลาตามคำบอกกล่าวหรือหมายศาลจากคุณลิลลี่ เดินมาเรื่อยๆจนพบผู้หญิงอายุราวๆ20ปลายๆกำลังนั่งจิบชามะนาวกับบอดี้การ์ดอีก2-3คนรอบๆนั้น

*ไม่อยากพิมพ์อักกฤษเท่าไรเอาตัวพิมพ์หนามโนไปแทนนะคะ*

เอ่อ..สวัสดีค่ะ?

อ่อ..สวัสดีค่ะ คุณวา?ใช่ไหมคะ..ฉันลิลลี่ โซเฟีย ยินดีที่ได้พบค่ะ

เช่นกันค่ะ

คุณสวยจังเลยค่ะ อ่อเชิญนั่งค่ะ แม็คออกไปก่อน

ครับผมคุณหนู ไปกันพวก

ว่าแต่ว่าเชิญวามามีอะไรหรอคะ?

ฉันสนใจในตัวคุณค่ะ ดูจากประวัติคุณไม่เคยคบผู้ชายเลยสินะคะ

ประวัติ? เฮ้ยๆกูกำลังโดนสอบสวนอยู่หรอวะ?

อ่อค่ะ..แล้วมีอะไรอีกหรอคะคุณลิลลี่

แหม่...เย็นชาจังนะคะคุณวา

ฉันมองดูการกระทำของลิลลี่ที่ตอนนี้กำลังเดินอ้อมโต๊ะมานั่งคร่อมหน้าขาฉันแถมกำลังคล้องคอฉันโน้มลงไปให้เสมอหน้ากับลิลลี่ เธอกำลังจูบฉันเพียงแค่พอสัมผัสผ่านริมฝีปากช่วงระยะสั้นๆ

คุณดูมีเสน่ห์กับทุกๆคนเลยนะคะคุณวา คืนนี้เจอกันค่ะ..จุ๊บ

“...”

มองดูการกระทำเพียงแค่ไม่กี่นาทีกับลิลลี่ อะไรคือคืนนี้?ฉันจะโดนฆ่าหมกห้องพักหรอ?

“ไม่ๆ...”ฉันสะบัดหัวไปมากับความคิด มองดูลิลลี่เดินบิดก้นไปมาส่ายยั่วฉันระหว่างเดินเข้าล็อบบี้โรงแรม

“โอ๊ยเหี้ยไรเนี่ย”

ฉันนั่งทึ้งหัวตัวเองอย่างประสาทแดก เกิดบ้าอะไรขึ้นเนี่ยถ้าชีวิตฉันเป็นแค่เรื่องที่แต่งขึ้นนะมันคือการแกล้งกันชัดๆอะไรกันวะเนี่ย

นั่งสงบสติตัวเองด้วยการตะโกนลั่นหาดแล้วถอดร้องเท้าไว้บนหาดก่อนจะวิ่งลงไปในทะเล

“โอ๊ย..กูอยากจมน้ำตาย”

“คุณวา...”เสียงของทับทิมวิ่งกริ๊ดไล่หลังมาแต่ไกล พอเห็นดังนั้นฉันก็เลยดำน้ำแล้วว่ายหนีไปซะ

“คุณวา..กลับมาก่อนค่ะ”

ฉันก็ยังคงว่ายท่าผีเสื้อหนีทับทิมอยู่ดี ว่ายจนมาถึงหน้าโซนที่พักก่อนจะวิ่งถลาไปอาบน้ำทำความสะอาดแล้วจัดการเป่าผมให้แห้งแล้วเตรียมตัวไปประชุมในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า

หลังจากออกมาทานอาหารที่ทางโรงแรมจัดไว้ก็ได้เวลาไปประชุมระหว่างทางก็เจอ

ลิลลี่กับบอดี้การ์ดของเธอเดินผ่านหน้าฉันจำใจต้องวิ่งหนีให้ว่องจนมาถึงหน้าลิฟต์

คุณวา...แม็คไปจับตัวเธอมา

ครับคุณหนู
“กริ๊ด...ช่วยด้วยๆปิดๆสิวะไอ้ลิฟต์โง่”

อีกไม่กี่วิที่บอดี้การ์ดของลิลลี่จะมาจับตัวฉันไปลิฟต์ก็ปิดลงทันที

“ฟู่ว..รอดตัว”

หลังจากพาตัวเองมาถึงห้องประชุมได้ไม่นานนักทับทิมก็วิ่งเข้าห้องมาในสภาพเหงื่อท่วม

“พอดีเกิดอุบัติเหตุนิดหน่อยค่ะ ขออภัยด้วยค่ะ”ฉันสังเกตเห็นหัวเข่าที่ถลอกของทับทิมเป็นแผลยาวจนเลือดซิบแถมถุงน่องก็ขาดด้วย

ไปซนที่ไหนมานะยัยเหมียวนี่

การประชุมเป็นไปด้วยการเจราจาด้วยความยินดี คุณโรมบอกว่าบริษัทของฉันดูเป็นบริษัทที่หน้าจับตามองในหลายๆด้านจากเห็นส่วนเล็กๆที่กำลังพูดถึงกัน

ข่าววงในสินะแต่ก็ยังดีที่ผ่านไปได้ด้วยดีหลังจากจบประชุมเรียบร้อยฉันก็รีบจูงมือยัยเหมียวตัวแสบนี่ลงลิฟต์ไปยังเคาท์เตอร์เพื่อขออุปกรณ์ทำแผล แต่ทับทิมยังดื้อดึงสุดท้ายฉันก็ต้องเอาเนคไทอุดปากไวแล้วแบกขึ้นไหล่ไปยังห้องฉัน

แรกๆก็มีทุบตีบ้างสุดท้ายก็โดนฉันขึ้นเสียงจนหน้าเจื่อนไปเลย

“ถ้าเธอทำตัวนิ่งๆฉันก็ไม่ดุเธอหรอกนะ”

“ค..ค่ะคุณวา”

“เสร็จแล้ว ออกไปฉันจะเปลี่ยนเสื้อผ้า”

“ค่ะๆ”

หลังจากไล่ทับทิมออกไปได้ฉันก่อนพาตัวเองไปนอนฟุบหน้าลงกับเตียงอย่างอ่อนแรง พลิกนาฬิกาที่ข้อมือดูก็บ่ายกว่าแล้ว

“เฮ้อ...อยากกลับบ้าน”ฉันเอามือลูบหน้าตัวเองอย่างหมดแรงก่อนจะหลับไปด้วยความประสาทกิน

รู้สุกตัวอีกทีก็มีอะไรหนักๆมาทับตัวไว้ ผีอำหรอวะ?ไม่น่าใช่ฉันพยายามบิดตัวกลิ้งไปมาแต่เจ้าวัตถุชิ้นนี้ก็ยังไม่ยอมหล่น จนฉันหมดความอดทนคว้ามันไว้

อ๊าย..คุณวาแหม่รุนแรงจังนะคะ?

“กริ๊ด...”

ฉันกรีดร้องกระเสือกกระสนหนีจากลิลลี่ที่ตอนนี้กำลังเปลือยทั้งตัวตอนเย็นแสกๆ

ดิ้นรนพาตัวเองมาถึงหัวเตียงในสภาพเสื้อผ้าหลุดลุ่ยทั้งตัว เกิดบ้าอะไรขึ้น

ลิลลี่คุณจะทำอะไรกับฉัน

แหม่..ก็คุณออกจะน่ากินขนาดนี้จะปล่อยไปได้ไงคะ..แผล่บ

กริ๊ดดดด...ช่วยวายุด้วย

สุดท้ายก็จำใจถลกเสื้อนอกให้ลิลี่คลุมก่อนจะรีบเผ่นไปห้องน้ำด้วยความเร็วแสง ยังดีที่ลิลี่ไม่พังประตูเข้ามาแต่เลือกจะนั่งครางสยิวกิ้วที่เตียงรออย่างว่าง่าย

“เฮ้อ..ฉันชอบผู้หญิงก็จริงแต่ไม่ได้ต้องการรุกหนักขนาดนี้”

ทำได้แค่อาบน้ำอย่างร้อนรนก่อนจะคลุมชัดว่ายน้ำออกมาแง้มประตูมองดูลิลลี่ว่าไปยัง เพราะไม่เจอใครก็ทางสะดวกมาเปลี่ยนชุด

อึก...ลิลลี่ออกไปซะ

อ๊า..คุณวา..อื้อๆๆ

ฉันมองดูการกระทำของลิลลี่อย่างตื่นตะหนกระหว่างเปลี่ยนชุดใส่สบายๆ พยายามไม่ตามเกมของลิลลี่แต่ฉันก็ไม่อยากให้มีผู้หญิงมาครางกระเส่าในเตียงของฉันหรอกนะ

คุณไม่ควรทำแบบนี้..

อื้อ..คุณวา..ว้าย

ฉันอยากขำให้กับการกระทำโดยสิ้นคิดโดยการอุ้มลิลลี่มาโยนลงกับโซฟา

ถ้าเธอคันมากนักล่ะก็..ฉันจะจัดให้

“อื้อ..วา...อ๊า”ลิลลี่มองตามการกระทำฉันอย่างลุ้นละทึก

สัมผัสเพียงเล็กน้อยกับการกดปลายจมูกถูไถไปตามซอกคอหอมกลิ่นวนิลาอย่างวิสาสะ มือที่เกี่ยวกระวัดไปมาตามแผ่นหลังของฉันไล่หลังมาเรื่อยๆจนสลับมาถึงหน้าท้องลิลลี่ลูบไล้ไปมาแบบหลงใหลในกล้ามท้องของฉัน

อื้อ...คุณวา..ฉันชอบเจ้านี้ของคุณจัง..ดูแข็ง..

“อื้อ...”

ลิลลี่กำลังพยายามล้วงเข้าไปในเสื้อของฉัน แต่ฉันก็จะทำให้ฝันของเธอสลายด้วยการตะครุบมือคู่นี้ไว้

ฉันมีเกมง่ายๆให้คุณเล่น เพียงแค่หลับตาแล้วฟังเสียงของฉัน

อือ...คุณวา..ฉันตกลง

ฉันกำลังคิดหาหนทางหนีแต่สุดท้ายก็ต้องมาติดหลุมของลิลลี่ ฉันไปหาเนคไคในตู้เอามา2เส้นเส้นนึงปิดตาอีกเส้นก็มัดมือของลิลลี่ไว้

ขอเวลาอีกสักครู่นะคะ

ฉันเดินออกจากห้องไป แล้วเดินไปที่ครัวของโรงแรม จากนั้นก็ขอแตงกวาสักลูกขอใหญ่ๆบอกวาจะเอาไปมาร์คหน้าทางโรงแรมก็ให้แต่โดยดี

“แตงกวากับสาวฝรั่งเข้ากันดีจัง”

 

 

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น