สัมผัสรักต้องห้าม

ตอนที่ 8 : เรื่องอื้อฉาวNC

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 35
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    21 ม.ค. 62

ตอนที่8เรื่องอื้อฉาวNC

ตอนอยู่บนเครื่องนี่ก็ไม่ได้อะไรมาก ขึ้นเครื่องมาปุ๊บก็หลับปั๊บ เมื่อคืนเอาแต่คิดเรื่องอื่นๆเลยไม่ได้นอน นอนอีกทีก็ตี4กว่า

“หาว...ง่วงชะมัด”

“งั้นคุณวาก็นอนเถอะค่ะ ทับทิมไม่กวนหรอก”

“อือ”

ขึ้นเครื่องมาแต่เช้า มาถึงก็บ่ายกว่าๆขึ้นเครื่องไฟท์เร็วก็มาถึงเร็ว ยังดีที่มีรถของทางโรงแรมมาต้อนรับ จัดการแบกข้าวของขึ้นรถแล้วก็นั่งคุยถามไถกับพนังงานไปเรื่อยๆจนมาถึงโรงแรม

รอบๆวิวดีแถมค่อนข้างเป็นส่วนตัวฉันเลือกเป็นทาวน์เฮาส์แยกออกมาจากตัวโรงแรมอีกที อยากอยู่แบบสงบๆส่วนทับทิมก็เลือกในตัวโรงแรม

ระหว่างเก็บของเข้าตู้แล้วไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดอีกสักพักจะมีทานอาหารค่ำกัน พอเหลือเวลาเลยมานั่งตอบแชทตัวเล็ก

*ถึงยังคะ*

*ถึงแล้วค่ะ กินไรยัง*

*กินแล้วค่ะ งั้นวูลฟ์ไม่กวนแหละจุ๊บๆ รักแม่วา*

*แม่ก็รักหนูค่ะ*ฉันยิ้มกริ่มกับตัวเอง ก่อนจะออกไปล็อคห้องแล้วไปทานอาหาร

Partแม่วาจบ

ฉันกำลังนอนกลิ้งไปมาบนเตียงกับตุ๊กตาหมีตัวโต แม่วาออกจากบ้านไปได้สักพักก็เริ่มเหงาๆแหละ

“จ๊อก...หิวจัง”เสียงท้องร้องเป็นสัญญาณที่ดีได้เวลาลงไปกินอาหารฝีมือพี่ข้าวแล้ว

ฉันวิ่งถลาลงบันไดด้วยความรวดเร็วไปนั่งจับจองพื้นที่มองดูคนตัวสูงกำลังผัดข้าวไปมาในกระทะ อีกเตานึงก็ทอดเนื้อหอมฉุ่ย

“อือ...หอมจังพี่ข้าว”

“หึๆ..รอก่อนนะคะอีกแป๊บเดียวจะเสร็จแล้ว”

“ค่า..จ๊อกกก..พยาธิกำลังร้อง555”

“พยาธิจ๋า รอแป๊บนะ”

นั่งรอได้สัก5นาทีข้าวพัดหอมฉุ่ยโป๊ะหน้าด้วยหมูทอดหั่นเป็นชิ้นพอดีคำพูนเต็มจาน

“มาแล้วคร้าบ ข้าวผัดปูโป๊ะหน้าด้วยหมูทอดซอสสูตรเด็ดจากยุโรป”

“กริ๊ด..ข้าวพัดปู หมูพูนขนาดนี้วูลฟ์จุกตายแน่เลยพี่ข้าว”

“ถ้าจุกเดี๋ยวพี่พาย่อยนะคะตัวเล็ก ^^

พี่ข้าวยิ้มกรุ่มกริ่มให้ฉันอีกแล้ว มาไม้ไหนนะ

ทั้งวันก็สนุกสนานกับการนอนดูหนังกับกินขนม จนขึ้นอืดกับพี่ข้าวที่ชอบจะเล่าเรื่องตลกๆให้ฟังตลอด

จนค่ำก็ได้เวลาหม่ำอีกแล้ว

Partต้นข้าว

ฉันกำลังยืนสับต้นหอมป๊อกๆในครัว ส่วนตัวเล็กก็นอนดูหนังอยู่ตรงโซฟา

“กินเก่งจัง น่าเอากับไปเลี้ยงที่บ้านชะมัด ฮ่าๆไอ้บ้าเอ้ย”

“พี่ข้าวเป็นไรหรอคะ?”

“อ่อ..เปล่าค่ะ แค่นึกถึงเรื่องตลก”

“ค่า วันนี้ทำอะไรกินหรอคะ”

“อือ...ทำซีฟู้ดกินดีกว่าเนอะ”

“เย้..งั้นวูลฟ์ขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะคะ”

“ค่า”

ฉันยืนมองตัวเล็กที่ตอนนี้กำลังวิ่งลับหายขึ้นไปบนห้อง เอาง่ายๆเลยนะฉันกำลังคิดแผนไม่ซื่อกับวูลฟ์ ฉันชอบอะไรที่ตัวเล็กๆน่าฟัดจะตาย แบบวูลฟ์นี่สเปคเลยแหละ ตัวเล็ก หน้ารัก แถมใหญ่ใช่เล่น

ทำกับข้าวไประหว่างรอตัวเล็กลงมา วันนี้จะทำอะไรง่ายๆคือซีฟู้ด เอาแบบเผ็ดกำลังดีสิเนอะ ระหว่างต้มน้ำให้เดือดฉันก็หันมาจัดการพวกกุ้งปลาหมึกให้เรียบร้อย พอน้ำเดือดได้ทีก็ใส่ลงไปรอสุกพอสะดุ้งก็ปิดไฟตักใส่ชามน้ำแข็งเพื่อน็อกความสดหวาน

จากนั้นก็มาตำน้ำจิ้มเป็นอันเสร็จตักของทะเลลงจานราดซีฟู้ดเป็นอันเสร็จ

“พี่ข้าว..จ๊อกกกก”

รู้เลยว่ามานั่งค่อย 5555 ซื่อกับตัวเองชะมัดเชื่องมากด้วย ถ้าลองทำอะไรแบบนั้นไอ้วาคงจะมาฆ่าฉันตายแหงๆ แต่ก็น่าลองใช่ไหมล่ะ หึๆ

หลังจากกินข้าว เก็บกวาดอะไรเรียบร้อยฉันก็เตรียมขึ้นห้องไปจัดการอาบน้ำให้เรียบร้อย ส่วนวูลฟ์บอกจะขอดูหนังผีอีกสักพักจะขึ้นไป

พอเข้าห้องได้ก็จัดการเอาผ้าขนหนูเข้าห้องน้ำไป ระหว่างแช่น้ำในหัวฉันกำลังคิดแผนต่างๆนาๆยั่วไอ้วาให้ตบะแตก

นึกไปนึกมาก็คิดไม่ออก แช่น้ำนานตัวจะเปื่อยแล้ว

พอออกจากห้องน้ำได้ก็ใส่ชุดสบายๆเสื้อเชิ้ตตัวเดียวกับเกงในลายหมีพอ ไม่มีไรทำก็ไปขุดเป้ตัวเองดู ขุดไปขุดมาเจอของดีเว้ยเฮ้ย ไวอาก้าแบบพกพาตอนนี้เหลือเม็ดเดียว หึๆคิดออกแล้วเว้ย

“ของดีจากยุโรปว่ะวา..หึๆๆ”

แผนร้ายเริ่มก่อตัวในหัวฉันเป็นฉากๆ เชื่อม๊ะว่าฉันจะโดนไอ้วาไม่ให้เงินแถมมันจะไล่ฆ่าด้วย รู้ว่าเสี่ยงแต่ขอยอมตายว่ะ

ฉันซุกยาไว้ในเสื้อเดินลงมาห้องครัวแบบนิ่งๆ

“อ้าวพี่ข้าว...ยังไม่นอนหรอคะ”

“ยังค่ะตัวเล็ก...พี่จะมาชงนมกิน เอาไหมคะ?”

“เอาค่ะ”

เป็นไปตามแผนฉันจัดการต้มนมสดพออุ่น จัดการบดไวอาก้าลงไปนิดหน่อยในแก้วของวูลฟ์ส่วนของฉันน่ะล่อหมด พอคนตัวยาจนละลายหมดก็จัดการถือนมมาฝากหมาน้อย

“นมค่ะตัวเล็ก”

“ขอบคุณค่ะพี่ข้าว”

ระหว่างนั่งดูหนังผีฉันก็สังเกตอาการตัวเล็กว่าฤทธิ์ยาจะออกตอนไหน ดูจนหนังจบยาก็ยังไม่ออก ปิดทีวีเสร็จก็เอาแก้วนมไปวางในอ่างจูงมือตัวเล็กไปส่งห้องนอน

พอถึงห้องนอนจู่ๆวูลฟ์ก็เริ่มมีอาการเหงื่อออกตัวร้อน มีอาการกระตุกบ้างเป็นบางช่วง หน้าเริ่มแดงตาก็เริ่มเยิ้มๆปากเผยอนิดหน่อย

“อื้อ..พี่ข้าว..อ๊า..วูลฟ์เป็นอะไรหรอคะ..งื้อ”

“วูลฟ์..แค่กำลังง่วงนอนค่ะ”

“อื้อ..แต่วูลฟ์ไม่เคย..เป็นแบบนี้นะคะ..อื้อ”

ฉันยืนยิ้มกริ่มในใจ ไม่รอช้าที่จะรวบตัวเล็กขึ้นอกจัดการแง้มประตูเข้าไปในห้องวูลฟ์แบบถือวิสาสะ จัดการวางลงกับเตียงอย่างนุ่มนวลพร้อมกับเปิดคอลในแชทโทรบอกวามัน ตายๆกูตายแน่

“ฮัลโหลไอ้ข้าว มีไรโทรมาซะดึกเลยนะมึง”

“อื้อ..แม่วาคะ..วูลฟ์ร้อน”

“ไอ้ข้าว! มึงทำอะไรลูกกู”

เสียงตวาดดังลั่นเต็มหูเลย ต้องเอาให้หนัก

“กูเปล่านะมึง..ตัวเล็กคะ..ร้อนใช่ไหม ถอดเสื้อผ้าออกเลยนะคะคนเก่ง”

“อื้อ..พี่ข้าว..ฮ่า”

มองดูทุกการกระทำของตัวเล็กอย่างใจจดใจจ่อ วูลฟ์ถลกเสื้อขึ้นอย่างว่าง่ายโชว์ซาลาเปาน้อยๆที่ขนาดพอดีมือกำลังเต่งตึงชวนให้กิน ส่วนข้างล่างฉันค่อยถอดตอนท้ายดีกว่า

“ไอ้ข้าว ไอ้เวร ไอ้เหี้ยถ้ามึงทำอะไรลูกกู กูไม่เอามึงไว้แน่”

“ค่าๆ...งั้นขอตัวกินนมก่อนนอนแหละ บายไอ้วา”

“ไอ้ข้า---”

เมื่อยั่วไอ้วาจนไฟลุกได้ ฉันก็หันมาจัดการตัวเล็กที่ตอนนี้กำลังนอนระทวยครั่นเนื้อครั่นตัวจากฤทธิ์ยาที่ใส่ให้กิน ผลข้างเคียงของวูลฟ์อาจไม่นานแต่ของฉันทั้งคืน

“อื้อ..ตัวเล็กคะพี่หิวจังเลย”พูดไม่ขาดคำยาก็เริ่มออกแล้วตายแน่ฉัน

“อือ..พี่ข้าว..”

*ติดเรทตัดฉับๆ*

“หว่า..เลอะหมดแล้วมาอาบน้ำกันดีกว่าเนอะคะ”

“อื้อ..พี่ข้าว..วูลฟ์ไม่มีแรงเลยค่ะ”

“ค่า..งั้นพี่อาบให้นะคะ”ฉันได้แต่ยิ้มกริ่มไปมาตอนที่อาบน้ำให้ตัวเล็กก่อนจะจัดการอุ้มออกมาจากห้องน้ำในสภาพอ่อนเปลี้ย ฉันเช็ดตัวให้แห้งสะอาดหมดจดก่อนจะเริ่มบทเรียนแสนราคาแพงยันเช้าตรู่

ตื่นเช้ามาในสภาพปวดหัวตุบๆข้าวของกระจัดกระจายทั่วเตียง สภาพหมอนกระเด็นไปตรงหน้าประตูตามติดด้วยเสื้อผ้าฉันกระเด็นไปติดตามโคมไฟ

“อื้อ...พี่ข้าว..งึมๆ”

หันมามองตัวเล็กในสภาพยับเยิน รอยฟันตามผิวยังคงแดงระเรื่อไปทุกซอกทุกมุมที่ฉันฝากไว้

“คงใกล้ได้เวลาเผาศพฉันสินะ”

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น