สัมผัสรักต้องห้าม

ตอนที่ 30 : รอคอยNC

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    12 มี.ค. 64

ตอนที่30รอคอยNC

หลังจากพอเรากินกันเสร็จก็เริ่มแยกย้ายทยอยกลับบ้าน ส่วนแม่วาหรืออีกนัยนึงคือว่าที่อะไรน้อจะเรียกไงดีอายปากจัง แม่สาวแก่แดด

“แม่วาคะ...”

“คะตัวเล็ก..”

“เอ่อคือ...คือว่า..วันนี้..เราจะ..เข้าหอกันเลยหรอคะ??”

“คะ???...ฮ่าๆก็ไม่แน่หรอกนะคะ^^

“งื้อ-///-)...”

นั่งดูแม่วาขับรถไปแต่ข้างในก็เต้นตุบๆไม่เป็นจังหวะเลยเหมือนระเบิดเวลาเลยอ่า ตึกๆตึกๆๆรัวเป็นปืนกลซะงั้น โอ๊ยจะหัวใจวายก่อนแต่งไหมเนี่ย

มัวแต่เหม่อรู้ตัวอีกทีก็ถึงบ้านแล้ว อือจะทำไงดีๆช่วยด้วยค่า

“เข้าบ้านกันเถอะค่ะฟ้าเริ่มครึ้มๆแล้วนะ”

“คะ...ค่ะแม่วา..”ฉันเริ่มเหม่อมากกว่าปกติแล้วเพราะยังไม่ค่อยชินเพราะตอนนี้เราไม่ใช่แม่ลูกแต่เป็นคนรักกันซะแล้ว

เข้าบ้านแบบเหม่อยืนงงแบบโครตเหม่อ โอ๊ยตายแน่ๆทำไงดีๆประหม่าไปหมดเลยงื้อ

“ตัวเล็กคะ?....ไม่สบายหรือเปล่าดูเหม่อๆนะ”

“สุดๆเลยค่ะ...”

“งั้นไปอาบน้ำนอนก่อนนะเดี๋ยวแม่ตามไปพอดีมีงานด่วนมาค่ะ”

“รับทราบค่า”

ยืนมองดูแม่วาแว๊บนึงก่อนบอกตัวเองให้นับเลขในใจแล้ววิ่งขึ้นบ้านไปอาบน้ำรอที่ห้อง

Partวายุ

ฉันค่อนข้างจะอึดอัดเหมือนกันที่ทำอะไรลงไปแบบนั้น โอ๊ยนี่กูเมานมปั่นมาเรอะถึงหน้าด้านได้ขนาดนี้ แล้วตอนนี้ตัวเล็กก็เหม่อแบบสุดๆ มีหวังฉันได้ฉุดไปลงเตียงแบบไม่ยอมตื่นกันพอดี

“งาน..งาน..มึงต้องทำงานสิวะ..เพี๊ยะๆ”ตบหน้าให้กำลังใจตัวเองระหว่างเดินขึ้นห้อง ไปนั่งพิมพ์งานราวๆชม.กว่าก็เกือบๆ5ทุ่มตัวเล็กเดินมาเคาะประตูแล้วถามว่าอยากกินอะไรไหม

“ขอกาแฟดีกว่าค่ะ..เอานมเยอะๆเลยนะ”

“ค่านมเยอะๆ^^”ตัวเล็กพูดไปก็ส่ายซาลาเปาตัวเองไปมาให้ฉันดู

!!!!!!” เดี๋ยวนะเกิดอะไรขึ้นหรือฉันตาฝาด ฉันไม่แน่ใจเลยหันไปมองอีกรอบแต่คราวนี้ตัวเล็กส่ายให้หนักกว่าเดิมจนกระเพื่อมขึ้นลงไปมา

“อึก...”ฉันถึงกับกลืนน้ำลายตัวเองดังเอื้อก เกิดอะไรขึ้นกับตัวเล็ก เพียงไม่นานตัวเล็กก็เดินหัวเราะคิกคักลงไปทิ้งให้ฉันอยู่กับความหื่นที่พุ่งพรวดๆขึ้นมา และงานที่ค้างติ่งไม่กล้าพิมพ์ต่อ

 “เอาไงต่อดีวะกู....โอ๊ยๆ”

เพียงไม่นานตัวเล็กก็ขึ้นมาหาถึงห้อง ส่วนฉันน่ะหรอแอบหนีไปอาบน้ำตั้งนานแล้วเพราะตอนนี้เนื้อตัวเหงื่อเริ่มออกแล้ว เหม็นฉุยพอดี ไม่ไหวๆตัวเล็กบ่นตายแน่

“แม่วาอยู่ไหนคะ...”
“แม่วา..อาบน้ำค่ะตัวเล็ก”

“งั้นวูลฟ์จะนั่งรอนะคะ”

“ค่า..”ฉันแทบอยากจะกระโจนออกจากห้องน้ำแล้วไปฟัดตัวเล็กชะมัด โอ๊ยๆนี่กูจะตบะแตกใช่ไหม อุส่าห์สัญญากับมาร์คว่าจะรอตัวเล็กเรียนจบก่อน

“เอาไงดีวะกูแกล้งหลับแม่งได้ไหมวะ....”ได้แต่เถียงกับตัวเองระหว่างแต่งตัวออกมาจากห้องน้ำก็เจอตัวเล็กที่นอนไขว้ห้างโชว์ขาขาววับๆแวมๆไปมาให้ฉันกลืนน้ำลายเล่น ฮือๆตัวเล็กทำไมหนูยั่วเก่งขนาดนี้ล่ะคะ

“แม่วากินนมค่ะ...วูลฟ์ใส่มาซะล้นเลย”

“ค่า...”ฉันเดินดุ่มๆไปยกแก้วกาแฟมาเป่านิดหน่อยแล้วยกซดอึกๆ สักพักตัวเล็กก็มากอดหมับไปที่เอวของฉันอย่างออดอ้อน ฮือออตัวเล็กค่ะแค่นี้แม่ก็จะกลายร่างแล้วค่ะมีหวังมากกว่านี้งานการไม่ต้องทำกันหรอกมั้งคะ

“อือ...แม่วา...รักนะ”

“-////-)...รักค่ะ”

“งั้นจุ๊บวูลฟ์หน่อยสิคะ...”

“ค่า..”

ฉันยอมทำตามอย่างว่าง่ายเพียงเพราะคำพูดหวานๆของตัวเล็กก็ทำให้ฉันใจละลายได้ขนาดนี้แล้วล่ะ

**สามารถอ่านตัวเต็มได้ที่ RAW นะงับ**

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น