[รามเกียรติ์] ทัศกัณฐ์ ชีวานี้ใครจะเข้าใจ

ตอนที่ 3 : กลั่นแกล้ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 228
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    18 ก.พ. 61

บทที่ 2

กลั่นแกล้ง

 ในขณะที่ข้ากำลังทำหน้าที่ ที่ข้าทำมานานนับโกฏิปีนั้น จู่ๆก็มีเทวดาสุรารักษ์ที่ดูเยอะผิดปกติตรงมาที่ข้า

"ไอยักษ์โสโครก อย่ามาตีสนิทกับท่านนารายณ์นะ!" เทวดาตนหนึ่งในหมู่นั้นเดินออกมาก่อนจากดึงผมข้าแล้วให้ยื่นหน้ามาใกล้ข้า  

"ยักษ์อย่างแก ไม่คู่ควรที่จะเข้าใกล้พระนารายณ์ด้วยซ้ำ!!!!" เทวดาตนนั้นตะโกนใส่หน้าข้า 'พวกเทวดาชั้นต่ำชอบกลั่นแกล้งแม้กระทั้งยังไม่มีท่าสู้งันรึ น่าสมเพชเสียจริง'

"น่าสมเพช" ข้าสบถเบา 'เป็นเทวดาที่น่ารังเกียจเสียจริง'

"แก!! อย่ามามองพวกก-ูแบบนั้นนะเว้ย จริงสิ  แกร็กๆ" เสียงของอาวุธมีคมอันหนึ่งที่ตอนนี้โดนเเสกมาในมือของเทวดาตนนั้น 

"ฮ่าๆ ใบหน้าของแก ดวงตาคู่นั้น ผมของแก  ก-ูจะทำใก้มันหายไปซะ" เสียงของเทวดาที่บ้าคลั่งเอ่ยลั่นจนทำให้เทวดาที่เหลือเริ่มถอยห่าง

"มันบ้าไปแล้ว"

"เอาไงดีว่ะ"

"หนีดิว่ะ"

"ไม่ห้ามหน่อยเหรอ"

"เดี๋ยวเราก็โดนทำโทษด้วยหรอกยิ่งไอยักษ์นั้นยิ่งเป็นที่รักที่ถูกใจขององค์อิศวร พระพรหม พระวิษณุอยู่"

เสียงของเทวดาต่างเอ่ยปัดๆกันบ้างคนก็หาเหตุผลที่จะอยู่บ้างคนก็หาเหตุผลที่จะหนีเพราะกลัวจะโดนลูกหลง 

"น่าสมเพช" นนทกเอ่ยสบกเบาๆ

"แกพูดอะไรของแกว่ะไอยักษ์เ*ร" เทวดาตนนันยังคงตะโกนไม่หยุดหารุ้ไม่ว่าเสียงทุกเสียงนั้นได้ขึ้นไปถึงที่ประทับขององค์อิศวรที่กำลังนั้งคุยกับพระพรหมและพระนารายณ์

"หึ ข้าบอกว่า น่าสมเพช เทวดาอย่างแกกลั่นแกล้งได้แม้แต่คนที่ไม่มีอาวุธหรือฤทธิ์เดช หึ อุ๊บ 555555 ไอน่ารังเกลียดเอ้ย!!!" นนทกเอ่ยด้วยใบหน้ายิ้มโดยไม่กลัวอาวุธที่อีกฝ่ายถือแม้แต่น้อย กลับกัน นนทกก็ทำท่ากวนใส่อีกฝ่าย จนอีกฝ่ายที่สติหลุดเริ่มหง่ามีดขึ้น

"แก!!!!!!!!!!!!!! ตายซะเถอะ!!!!" เทวดาลงอาวุธใส่อีกฝ่ายแต่แล้วก็มีมือขอใครก็ไม่รู้มาห้ามไว้

"พอเถอะ พอแล้ว" คนที่มาใหม่เอ่ยก่อนน้ำตาจะไหลรินไปที่พระปราง ลงสู่พื้นกลายเป็นฝนกระหน่ำลงไปที่โลก

"ท่านนารายณ์!!! ทำไมละครับ  ผมทำอะไรผิด" เทวดาเอ่ยอย่างตกใจเหมือนเทพเเห่งการรักษาร้องไห้ออกมา  

"เราไม่อยากเห็นใครตายหรอกนะ" พระนารายณ์ยังคงะอึกสะอืนทำให้บนดลกเกิดฟ้าร้องหลายๆจุด

"วุ่นวายจริงๆ กะแค่ล้างเท้าเนี้ย" พระอิศวรที่เดินลงเขามาพร้อมท่าหงุดหงิดทำให้เกิดฟ้าผ่าไปแต่ละจุด

"ท่านนารายณ์ ท่านอิศวร"  นนทกเอ่ยอย่างตกใจก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย 'ทำไหมล่ะทำไหมถึงมาช่วยเรา'

"ช่างเถอะ  พวกเจ้าคืนดีกันซะ" พระพรหมเดินลงมาก่อนจะยิ้มเล็กน้อย ทำให้บนโลกแดดออกจนเกิดรุ้งกินน้ำสวยงาม

"อึก  คร้าบบบ" นนทกเอ่ยอย่างเต็มกลืนถึงความรู้สึกจะไม่อยากญาติดีกับไอเทวดาตนนี้ก็ตาม

" ไม่!!!  ข้ายอมรับไม่ได้ ที่ยักษ์จะมียศศักดิ์เท่าข้า"  เทวดาเอ่ยก่อนจะเอามือกุมหัววตัวเอง

" เจ้า! " อีกศวรเอ่ยด้วยความอดทนที่เต็มกลืน

"พอเถอะ ท่าเจ้าไม่อยากญาติดีกับนนทกก็ไม่เป็นไร  แต่ระวังไว้ละสิ่งที่เจ้ากระทำในปัจจุบันจะส่งผลให้อนาคตของเจ้าย่ำแย่หรือดี มันก็แล้ว  แต่เจ้าควรกลับใจเสีย"  พระนารายณ์เอ่ยด้วยอารมณ์ที่เต็มกลืนเหมือนพระอิศวร

"อึก  ท่านนารายณ์ ผะ ผมขอโทษ " เทวดาตนเอ่ยก่อนจะปล่อยในน้ำตาไหลอาบทั่วใบหน้า

"ข้าก็ขอโทษเจ้าด้วยนนทก" เทวดาเอ่ยก่อนจะจับมือนนทกเพื่อเป็นการว่าจะญาติดีกัน

"ดี งันเรากลับขึ้นไปคุยกันต่อเถอะ"  พระอิศวรเอ่ยยิ้มก่อนจะเดินกลับไปที่ประทับ ตามด้วยพระพรหมฃ

"โชคดีนะนนทก" พระนารายณ์ให้พรนนทกเล็กน้อยก่อนจะเดินขึ้นตามพระพรหมและพระอิศวรไป

"ขอบคุณท่านทั้งสาม" นนทกเอ่ยเบาๆก่อนจะยิ้มแย้มออกมา









"การกระทำในปัจจุบันย่อมส่งผลไปในอนาคต"

ลงนาม
พระผุ้รักษาทุกสรรพสิ่งบนโลก พระนารายณ์









----------โซนไรท์--------


อยากจะบอกว่าตอนนี้เป็นตอนที่จิตนการออกมาถ้าผิดพลาดหรือไม่ถูกต้องตามหลักศาสนาก็ขออภัยมา ณ ที่แห่งนี้
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

6 ความคิดเห็น