New Crimson - รุ่งสางที่ล่มสลาย

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 508 Views

  • 2 Comments

  • 23 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    196

    Overall
    508

ตอนที่ 4 : ดีพอร์ท เซ็นเตอร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 59
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    19 มี.ค. 62

ณ ร้านอาหารในย่าน เรดวอล เอ็กเชนท์

"ว้าว เนื้อหมักซอสนี่อร่อยจังเลย- ไม่แพงด้วย" 

"อร่อยใช่ม้า.."

"ที่นี่ครึกครื้นดีจัง สภาพไม่ต่างจากก่อนหน้านี้สักเท่าไหร่เลย"

"ก็ที่นี่ผลิตของกินของใช้ได้หนิ เลยอยู่กันสบาย"

"ว่าแต่ที่นี่มีร้านพวก..แต่งอาวุธไหม ผมอยากเพิ่มลูกเล่นให้ปืนกับมีดน่ะ"

"อืม... มีร้านขายของแต่งนะ แต่ร้านแต่งคงไม่มี นายไปซื้อมาสิ เดี๋ยวชั้นทำให้ก็ได้ พอทำเป็นอยู่น่ะ อยากได้ประมาณไหนล่ะ"

"ก็อยากใส่ที่จับมีดใหม่ให้แน่นขึ้น แล้วก็ติดศูนย์เล็งปืน"

"งั้นรีบกินรีบไปหาของดีกว่า เดี๋ยวต้องไปดีพอร์ทอีก"

...

"มีแต่แบบนี้เหรอครับ" เน็กซ์พยายามหาของที่อยากได้

"อ่า ก่อนหน้านี้พวกกองทัพมาเหมาไปน่ะ"

"งั้นเอา Red dot อันนี้ กับ Handle หนังอันนี้ครับ นี่ครับ 20 เหรียญ"

หลังจากได้ของมาแล้วเน็กซ์ก็ให้ของไว้ที่ไซรีน เพื่อจะรอเธอประกอบให้ พร้อมเดินไปที่ดีพร์อดด้วยกัน

"กึก" "หมับ" "แกร๊ง..."

"เอ้า เสร็จแล้ว"

"เฮะ ไม่ต้องใช้โต๊ะเครื่องมือเลยเหรอ เก่งจัง" เน็กซ์ประหลาดใจ เขาไม่เคยเจอคนๆไหน แต่งอาวุธโดยไม่ใช้โต๊ะเครื่องมือมาก่อน

"มันทำจนเบื่อแล้วอ่ะ ลองใช้ดูสิ เหมาะมั้ย"

"อือ มีดเหมาะมือมาก ปืนก็เล็งง่ายขึ้น"

-เวลา 17.00-

ณ ดีพอร์ท เซ็นเตอร์ เรดวอล

ตึกไปรษณีย์เก่าที่ตอนนี้ถูกควบคุมโดยกองทัพจากเมืองหลวง ภายในตึกมีของช่วยเหลือถูกห่ออย่างดี เน็กซ์เดินเข้าไปถามที่หน้าเคาน์เตอร์เกี่ยวกับของที่ต้องส่งไปช่วยเหลือ

"หมู่บ้านเกรตลินเหรอ เราส่งไปเมื่อ 3 วันที่แล้วนะ น่าจะถึงแล้วนี่ คงไม่มีอะไรผิดพลาดหรอก เรามีคนติดอาวุธหนักไปด้วย" เจ้าหน้าที่กล่าวกับเน็กซ์

"มีเส้นทางวิ่งส่งของมั้ยครับ เดี๋ยวผมจะลองตามเส้นทางไปดู"

"เอางั้นเลยเหรอ งั้นอ่ะนี่เส้นทางขนส่ง แค่นี้นะ ชั้นจะไปทำงานต่อ"

เน็กซ์ได้ข้อมูลตามต้องการ และอยากพักให้เต็มที่ พรุ่งนี้จะได้ออกไปตามหารถขนส่ง


"เย็นมากแล้วซิ นี่ไซรีนแถวนี้มีที่ไหนให้พอค้างคืนได้มั้ย "

"นายเป็นคนนอกนะเน็กซ์ ที่นี้ห้ามคนนอกที่ยังไม่ถูกรับรอง ค้างคืนน่ะถ้าจะนอนต้องไปครึ่งหลังของเมือง นอนในซากตึกเอา แต่ที่นั่นโมลเยอะมากเลย"

"งั้นชั้นขอไปนอนพิงกำแพงข้างนอกประตูดีกว่า อย่างน้อยก็มีคนเฝ้ายามให้แหละ"

"... คนจริงจัดเลยอ่ะ นายนี่นะ"

ทั้งสองเดินกลับไปทางเดิมที่ผ่านมาทั้งวัน ผ่านตลาด ผ่านเขตเมือจนไปถึงประตูเดิม


"จีบี เจ้าคนนอกเป็นไงบ้าง มันเล่นตุกติกอะไรมั้ย" เสียงคุณแม่ของซารีนที่ยังคงทำหน้าที่เฝ้าประตู เมื่อเห็นลูกสาวกลับมาจึงถาม

"แม่อะ- เรียกหนู จีบี อีกแล้วชื่อมันหน่อมแน้มไปอย่าเรียกเลย แต่ก็ดีนะคะ เค้าดูไม่อันตรายเลย ทั้งที่อยู่คลาส CMR แท้ๆ"

เน็กซ์ครุ่นคิดในใจกับคำพูดของคุณแม่เมื่อครู่ เหมือนเขาคุ้นๆว่าเคยได้ยินที่ไหน 

--ไซรีน จีบี.. อ๋อ *ซารินนี่เอง ไม่เบาเลยนะคุณแม่ตั้งชื่อลูกสาวให้เป็นอาวุธอันตรายแบบนี้ จะฆ่าเราเหรอ จริงๆก็รู้อยู่แล้วล่ะ ตานั่นไม่ได้บอดหรอก แค่ปรับแต่งไว้เป็นอาวุธ--

"แล้วเจอกันใหม่นะ เน็กซ์ บ๊ายบาย" ซารีนเดินมาส่งเน็กซ์ที่ข้างนอกแล้วเดินกลับไปพร้อมปิดล็อกประตู

เน็กซ์เดินเลาะกำแพงไปด้านขวาเพื่อหาถนนเส้นที่รถขนส่งไป พอตื่นมาพรุ่งนี้จะได้เดินต่อได้เลย พอถึงที่หมายเน็กซ์หาทำเลที่ไม่มีฝุ่น ปูที่นอนใกล้ๆแถวนั้น ก่อกองไฟ ถอดผ้าพันคอ ปลดแว่น นั่งยืนเส้นยืดสายรอเวลามืด


-กลางดึก-

"ปังๆ! ปัง! ปังๆ! ปังๆๆ!"

เน็กซ์สะดุ้นตื่นจากเสียงปืน เขาเห็นเส้นกระสุนผ่านด้านบนหัวเขาในระยะไม่ถึงเมตร เขาตั้งสติมองไปทางด้านกระสุนวิ่งไป เขาตกใจกับสิ่งที่เห็นรีบแต่งตัวดังเดิม เก็บที่นอนยัดใส่เป้

"แม่เจ้าโว้ย จะให้ชั้นพักก่อนเดินทางไม่ได้รึไงฟะ----"

=====
ข้อมูลตัวละครสำคัญๆต่างจะอยู่ในหน้าข้อมูลเบื้องต้นนะครับ อัพเดทเรื่อยๆ ฝากติดตามด้วยครับ

☜(˚▽˚)☞

*ซาริน อาวุธเคมีที่ถูกใช้ในโจมตีรถไฟใต้ดินของกรุงโตเกียว พิษของซารินจะทำให้ปอดเป็นอัมพาต และทำลายระบบประสาทของผู้ที่ได้รับพิษ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

0 ความคิดเห็น