New Crimson - รุ่งสางที่ล่มสลาย

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 503 Views

  • 2 Comments

  • 23 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    191

    Overall
    503

ตอนที่ 1 : นี่หรือโลกใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 149
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    17 มี.ค. 62

"เฮ้อ ทำไมแค่กล่องๆเดียวมันหายากขนาดนี้" 

เน็กซ์บ่นขึ้นมา เนื่องจากเหนื่อยจากภารกิจที่ได้รับมา คือการค้นหากล่องหีบเพลงจากชาวบ้านในเขต เรดวอล ตอนนี้เค้าอยู่ในชั้นใต้ดินของบ้านก่อนสงครามของผู้ให้ภารกิจของเขา เขามองไปที่ประตูบานหนึ่ง มือนึงหยิบกระบองคู่ใจ มืออีกข้างแง้มประตูนั้น เพื่อเช็คความปลอดภัยในห้องนั้นในห้องนั้นมีชั้นวางของ ของเต็มไปหมด และเมื่อมองเข้าไป ด้านซ้ายของห้องเขาเห็นร่างมนุษย์ร่างนึง นั่งพิงกำแพงอยู่ที่มุมห้อง ในมือของคนๆนั้น มีลักษณะเหมือนสิ่งที่เขากำลังหาอยู่ ซึ่งเน็กซ์ภาวนาว่าคนๆนี้จะไม่ใช่ มอนท์

เน็กซ์พยายามเดินเข้าไปใกล้ๆ ดูแล้วเหมือนว่าร่างจะไร้ลมหายใจ เขาโล่งอกทันที เพราะแน่ใจว่าไม่ใช่มอนท์แน่นอน จากประสบการณ์ของเขา เขาก้มลงหยิบกล่องหีบเพลงอย่างสบายใจ แล้วก็เดินกลับขึ้นไปบนชั้น 1 ของบ้าน 

"ลมแรงจัง เย็นแล้วหรือเนี่ย คงจะดีกว่าถ้าจะเดินอ้อมเพื่อกลับไปเขตที่ชาวบ้านอยู่กัน ไม่งั้นได้โดนพวกโจรดักปล้นแน่ๆ"

เน็กซ์นำแว่นกันลมมาสวม และนำผ้าชีมัคปิดหน้าคลุมหัวเพื่อกันฝุ่น และอำพรางหน้า  เดินออกจากบ้าน เดินบ้าง วิ่งบ้างเลาะถนนไปเรื่อยๆ เขาต้องเดินอย่างนี้อีก 3 ชม. จนกว่าจะถึงหมู่บ้าน 

-1 ชม.ผ่านไป-

ดูเหมือนการเดินกลับจะยากกว่าที่คิด ทางทิศตะวันออก ได้มีพายุทรายพัดมา เน็กซ์ที่เดินอยู่กลางถนนสังเกตได้จากไกลๆ จึงเริ่มวิ่งเพื่อหาที่ๆเขาจะใช้พักหลบพายุได้บ้าง โชคยังเข้าข้างอยู่ เขาเจอซากรถที่พังแล้ว จึงรีบวิ่งไปหาแล้วนอนพิงรถโดยหันหน้าไปคนละทางกับพายุ เพื่อหลบฝุ่น สายฟ้า ลมในพายุนั้นน่ากลัวมาก ยังดีที่มันไม่ฟาดลงมาที่เขา ในพายุนั้นบางที่จะมีของปลิวมาด้วย เรียกได้ว่าเป็นขุมทรัพย์ของพวกนักล่าทรัพยากรเลย แต่ก็ต้องแลกมาด้วยอันตราย



-พายุได้ผ่านไปแล้ว-



เน็กซ์หยิบกระติกน้ำมาดื่มด้วยความกระหาย แล้วจึงเดินต่อไป เขาคาดว่าน่าจะเหลืออีกไม่กี่กิโล- เมื่อเจอมอนท์เขามักจะเดินเลี่ยงมากกว่าที่จะเข้าไปสู้ตรงๆ ทำให้บางทีต้องเสียเวลาไปอีกมาก

ในที่สุดก็ถึงหมู่บ้านสักที

"หยุด! แสดงตัวตน และบอกธุระมา" คนเฝ้าประตูทำหน้าที่ของเขา

"ผมเองครับลุง กลับมาจากภารกิจครับ" เน็กซ์ดึงผ้าปิดหน้ากับแว่นลงมาที่คอ  

"อ้อ เจ้าหนุ่มเองเรอะ เข้ามาเลยๆ เป็นไงบ้างล่ะ หวดไปกี่ตัวแล้ว" เปิดประตู

"ไม่อ่ะลุง ผมรู้นะว่ามอนท์น่ะอันตราย แต่เค้ายังมีความเป็นคนอยู่ไง ไม่จำเป็นผมก็ไม่ทำหรอก" ตอบพร้อมเดินเข้ามา

"เหอะๆ วันนี้มีมอนท์มาทุบประตู ลุงฆ่าไป 3 ตัวละ ที่เหลือเห็นเพื่อนตายเลยหนีไป พรุ่งนี้มันคงมาใหม่"

"เจอกันนะลุง เดี๋ยวผมเอาของไปส่ง แล้วก็นอนละ"

เน็กซ์เดินมาที่โรงนอนรวม มองหาผู้ว่าจ้างของเขา เจอแล้วผู้ว่าจ้างนั่งอ่านหนังสืออยู่บนเตียงที่ 42 เน็กซ์เดินมาแล้วหยิบกล่องหีบเพลงมาให้

"เจอจริงด้วย ขอบคุณนะน้องชาย นี่เป็นสิ่งสุดท้ายที่จะเป็นของดูต่างหน้าภรรยาชั้นได้ อ่ะ นี่ค่าจ้าง"

"เอ่อ พี่ครับนี่มันเกินมา 6 เหรียญเลยนะ" เน็กซ์นับเหรียญเพื่อเช็คดู

"บวกค่ารบกวนไง อยากให้เพิ่มน่ะ ไหนๆก็ลำบากมาแล้ว"

"งั้นก็..ขอรับไว้นะครับ ขอบคุณมากครับ"

เน็กซ์เดินไปที่เตียงของตน แล้ววางเป้ ถอดเสื้อนอก ผ้าพันคอ และแว่นตาออก แล้วนอนเลย ดึกมากแล้ว


"แกร๊งๆ" เสียงระฆังบอกเวลา 7 โมงเช้า

ข้างๆโรงนอนได้มีการปั๊มน้ำขึ้นมาใช้ โดยจะจำกัดให้รับน้ำได้แค่ 3 วัน/ครั้ง และให้ใช้น้ำ 1 ถัง/คน
เน็กซ์ลุกจากเตียงแล้วใส่อุปกรณ์ตามเดิม เดินออกไปกรอกน้ำให้เต็มกระติก ก็เพียงพอแล้วสำหรับเขา วันนี้เขาตั้งใจว่าจะไปที่ร้านขายอาหารและเช็คบอร์ดจ้างวานว่ามีอะไรใหม่มั้ย ระหว่างทางที่เดินไปนั้น เน็กซ์มองไปรอบๆก็เจอแต่ บ้านที่เต็มไปด้วยเศษเหล็กผุพัง กับบ้านไม้เก่าๆ ตึกร้างที่มีคนใช้ทำธุรกิจ ทั้งๆที่ 2 ปีที่แล้วที่นี่ยังเป็นเขตตัวเมืองที่เต็มไปด้วยตึกไฟแสงสี เขาได้ใช้ชีวิตนักศึกษาได้เพียง 3 ปีเท่านั้น ...
ถึงร้ายขายของเน็กซ์ก็ไม่รอช้าที่จะหาอะไรกิน

"ป้าครับ เอาเหมือนเดิม"

"กลับมาแล้วเหรอเน็กซ์ มะเขือเทศกระป๋องใช่มั้ย เอ้านี่"

"นี่ครับ 2 เหรียญ"

...

หลังจากกินเสร็จเน็กซ์ก็เดินไปเช็คบอร์ดจ้างวานเพื่อหางานทำดังเดิม

"หาของ ... ฆ่าโมล ... ช่วยทำฟาร์ม เอิ่ม..." เน็กซ์ลังเลในการเลือกภารกิจ ทันใดนั้น

"ช่วยด้วย มีมอนท์อยู่ในนี้" เสียงปริศนามาจากบ้านหลังถัดไปจากด้านหลังของเน็กซ์

=====
ข้อมูลตัวละครสำคัญๆต่างจะอยู่ในหน้าข้อมูลเบื้องต้นนะครับ อัพเดทเรื่อยๆ ฝากติดตามด้วยครับ

☜(˚▽˚)☞
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

0 ความคิดเห็น