Love Is Me รักนี้ไม่มีบังเอิญ

ตอนที่ 7 : ใช้หนี้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,994
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 462 ครั้ง
    20 พ.ย. 61

คืนแรกของการทำงาน เป็นอะไรที่โคตรจะงง และ เหนื่อยมาก


พอจะเข้าใจคนที่เค้าต้องทำงานหาเงินแล้วแหละ
ว่ากว่าจะได้มาแต่ละบาท มันเหนื่อยแค่ไหน

เหนื่อยกว่าผมไปเตะบอลซะอีก

ลูกค้าบางคนก็เรื่องเยอะ
พูดจาไม่ดี

บางคนพอเมาแล้วก็โวยวายอาละวาด
นี่แค่วันแรกนะเนี้ยยยย

"แล้วเธอจะไปกับฉันไหมละ"
เสียงใครบางคนดังขึ้นมาจากมุมหนึ่งด้านข้างร้านตรงทางเดิน

ผมกำลังจะเดินออกมาสูดอากาศด้านนอก

เลยได้ยินเข้าพอดี


"ได้ซิ ก็ฉันชอบนายจริงๆนิ ทำไมจะไม่ไปละ"
เสียงของผู้หญิงตอบรับคำเชิญ

ผมหันไปมองตามเสียง เห็นเงาคนสองคนยืนอยู่ในมุมมืด
ฝั่งผู้ชายโอบเอวบางของผู้หญิงเอาไว้จนแน่น

แทบจะไม่มีพื้นที่ไว้หายใจ


หน้าเค้าสองคนกำลังโน้มเข้าหา
เหมือนว่าทั้งสองคนกำลังจะจูบกัน...

แสงไฟจากในร้าน สาดผ่านมาที่มุมพอดี
จนทำให้ผมได้เห็นว่าคนตรงนั้นคือใคร

ไอ้ติณณ์!!!
ไม่รู้ว่าตอนนั้นผมติดอะไรอยู่

ผมอาจจะกำลังโมโหเรื่องที่มันแกล้ง
ให้ผมมาทำงานที่นี่เพื่อใช้หนี้มัน 


ใช่..นั่นแหละเหตุผล



ผมตรงไปกระชากคอเสื้อมันเต็มแรง

พลั่ก!!!!!!
ผมง้างหมัดต่อยมันจนมันเซถอยหลังไป
ส่วนผู้หญิงคนนั้นได้แต่ยืนงงด้วยความตกใจ

"เธอออกไปก่อน" มันหันไปบอกผู้หญิงคนนั้น
ก่อนจะเช็ดเลือดมุมปาก

นี่ผมต่อยมันแรงไปรึเปล่า ==

ผู้หญิงมีท่าทีอึกอักเล็กน้อย แต่ก็ยอมไปแต่โดยดี

"มึงทำอย่างนี้ได้ยังไงว่ะไอ้ติณณ์"
ผมหายใจถี่ขึ้นด้วยความโมโห

"ฉันทำอะไร" มันยังคงทำหน้าตาย ไม่รับไม่รู้อะไร

"ก็มึง....มึงแกล้งให้กูมาทำงานที่นี่ เพื่อใช้หนี้มึง ทั้งๆที่ร้านมึงก็มีแต่พนักงานผู้หญิง แล้วยังไง มึงก็มายืนจูบคนอื่นแบบนี้หรอไอ้ติณณ์ ไอ้คนนิสัยไม่ดี ไอ้คนโลเล" ผมโวยวายใส่

"สรุป นายต่อย เพราะฉันให้นายมาทำงานที่นี่ หรือเพราะฉัน จูบ!!!!กับคนอื่น" มันเน้นย้ำคำว่า จูบ แล้วทำหน้ายียวนใส่ผม

"กูไม่สนใจหรอก ว่ามึงจะจูบใคร เรื่องของมึงแต่กูโกรธ ที่มึงแกล้งให้กูมาทำงานที่นี่ ส่วนไอ้ที่มึงจะไปจูบกับใคร ก็เรื่องของมึงซิ ปากมึง กูไม่สนใจหรอกเว้ยยย" ผมรีบแก้ตัว

ผมไม่สนใจอยู่แล้ว ปากก็ปากมัน
ผมแค่โมโหเรื่องงานที่มันให้ผมทำเท่านั้นแหละ

"นายเป็นหนี้ นายก็ต้องใช้หนี้ ในเมื่อนายหาเงินมาให้ฉันไม่ได้สักที ฉันก็เอาข้อเสนอมาให้ ฉันไม่ยอมเสียเงินไปฟรีๆหรอกนะ" ไอ้ติณณ์กอดอกมองหน้าผม

"แต่ถ้านายกำลังโกรธและหึง ที่ฉันจูบกับคนอื่น มันคงช่วยอะไรไม่ได้ เพราะปากก็ปากของฉัน และฉันกับนายก็ไม่ได้เป็นอะไรกัน"

ไอ้ติณณ์ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ผม
จนจมูกเราแทบจะชนกัน

"ไม่ใช่เว้ยยยย" ผมพลักมันเต็มแรง ก่อนจะเดินหนีออกมา



หลังร้านเงียบสงบ


"กูไม่ได้หึง ไม่ได้โกรธอะไรทั้งนั้น และที่กูต่อยมึงก็แค่เพราะโกรธที่มึงแกล้งกูเรื่องงานแค่นั้นแหละ"

"แล้วทำไมมึงต้องไปจูบกับคนอื่นด้วยว่ะไอ้ติณณ์"

"ถ้าแบบนี้กูก็ต้องมาเจอมึงจูบกับคนอื่นทุกวันแบบนี้เหรอว่ะ"


"มึงจูบกับกูแล้ว มึงเป็นจูบแรกของกู มึงไม่ให้ความสำคัญมันเลยเหรอว่ะ"


ผมเดินออกมาสงบสติอารมณ์ตามลำพัง

"อ้าวแคน มาพักเหรอ เป็นไงวันนี้ เริ่มงาน..."
ทามเดินออกมาทักผม

แต่ตอนนี้ผมไม่มีกะจิตกะใจ จะคุยกับใครทั้งนั้น

"ทาม ตอนนี้ติณณ์อยู่ไหน"

ผมถามสวนออกไป ไม่รอให้ทามพูดจบ


"อ่อ เห็นเดินกลับเข้าห้องทำงานไปแล้ว นายมี....."
ทันทีที่ผมได้ยินทามตอบว่าไอ้ติณณ์อยู่ไหน

ผมก็เดินกลับเข้าร้านมาโดยไม่รอฟังให้จบประโยค
หวังว่ามันคงไม่หาว่าผมเสียมารยาทหรอกนะ

ก๊อกๆๆๆๆ
"ไอ้ติณณ์"

"ไอ้ติณณ์!!!"

ผมเคาะประตูอยู่ สองสามรอบ แต่มันไม่ส่งเสียงตอบรับใดๆ
ผมเลยพลักประตูเปิดไปเต็มแรง
เห็นมันกำลังนั่งเล่นมือถืออยู่ที่โซฟา

"มึงไม่ได้ยินที่กูเคาะประตูเหรอ"

"ได้ยิน นายมีธุระอะไร"

ผมกำหมัดแน่นด้วยความโกรธ

"เออกูไม่ชอบที่มึงไปจูบกับคนอื่น แต่กูไม่ได้หึงมึง กูแค่ไม่ชอบ"

สีหน้าไอ้ติณณ์ยังคงนิ่งเย็นชาไม่เปลี่ยน

"แล้วนายจะมาบอกฉันทำไม เราไม่ได้เป็นอะไรกัน มันเป็นสิทธิ์ของฉันว่าฉันจะทำอะไร กับ ใคร!!"

ไอ้ติณณ์เน้นคำพูดทีละคำ ว่าผมกับมันไม่ได้เป็นอะไรกัน
และผมไม่มีสิทธิ์ถ้ามันจะไปทำอะไรกับใคร

ทั้งๆที่เรื่องมันที่มันพูดคือเรื่องจริง 

แต่ทำไมผมรู้สึกไม่ชอบอยู่ดี


"ทำไมมึงพูดอย่างงี้ว่ะ"

"แล้วทำไมฉันจะพูดไม่ได้"
ไอ้ติณณ์ลุกขึ้นยืน แล้วเดินตรงมาที่ผม

ผมยืนตัวสั่นกำหมัดแน่น

"นายเป็นคนบอกฉันเอง ว่าแค่เพื่อน แล้วเพื่อน!!เค้าไม่มาโกรธเรื่องที่เพื่อนอีกคน จะไปจูบใครหรอกนะ อีกอย่างฉันก็บอกนายไปแล้ว ว่าฉันไม่ได้อยากเป็นเพื่อนกับนาย ฉะนั้นตอนนี้เราสองคน....ไม่ได้......อื้อออิอออ"

ผมไม่รอให้มันได้พูดจบประโยค

ไวเท่าความคิด

ผมกระชากคอเสื้อมันโน้มเข้ามาหาผมเต็มแรง

แล้วประกบปากผมลงทันที

ก่อนจะค่อยๆถอนจูบออก

"จำไว้ มึงไม่มีสิทธิ์ไปจูบใคร ถ้ามึงอยากจูบ มึงต้องจูบกูคนเดียวเท่านั้น ถ้ากูเห็นว่ามึงจูบกับคนอื่น กูจะตามมาลบรอยมึงเอง"

"จูบมึงเป็นของกูแค่เท่านั้นไอ้ติณณ์ มึงจำไว้เลยนะ"

ผมพลักมันไปด้านหลังเบาๆ ก่อนจะเดินออกมา

"นี่กูทำอะไรลงไปว่ะเนี้ยยยยย ไอ้แคนนนนน"

--------------------------------

"นายจะได้สิทธิ์นั้นทันที แคนตาลูป" ^_^
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 462 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

505 ความคิดเห็น

  1. #310 0610172669 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 22:39

    ทำำไมเธอถึงร้ายอย่างงี้ติณณ์

    #310
    0
  2. #255 aoh19 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 20:26

    แแคนหลงกลติณณ์จนได้ ????????????

    #255
    0
  3. #96 planmean2wish (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 22:26
    ฟินตัวแตกเลยอ่ะ
    #96
    0
  4. #65 gene_pa (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 10:04
    ความร้ายกาจนี้ มองบนแปป
    #65
    0
  5. #20 reer1595 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 20:33
    โอ้ยตายๆๆๆชอบอ้ะ
    #20
    0
  6. #18 mornnut1125 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 19:20
    โอ้ยฟินรัวๆๆค่ะ
    #18
    0
  7. #16 catlovetm55 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 18:14
    ฟินมากชอบ 55
    #16
    0
  8. #14 n0992600080 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 17:40
    โอ้ยๆๆๆๆๆๆๆฟิน มาแบบรัวๆเลยได้ไหมค่ะ
    #14
    0