Love Is Me รักนี้ไม่มีบังเอิญ

ตอนที่ 5 : ใช้หนี้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,378
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 424 ครั้ง
    19 พ.ย. 61

ผมแยกย้ายกับไอ้พีท กลับมาบ้าน 

กะว่าพรุ่งนี้จะลองไปสมัครที่ร้านที่ไอ้พีทแนะนำมา


จากที่ลองเสิร์ชดูใน webside ระยะทางไม่ไกลจากบ้านผมเท่าไหร่


 เดินทางไปกลับได้สบายๆ 


ว่าแล้วก็ลองโทรไปถามรายละเอียดเบื้องต้นซะหน่อยดีกว่า


ผมกดเบอร์โทรออกตามนามบัตรที่ได้มา
รอไม่นาน ก็มีคนกดรับสาย

"ฮัลโหลครับ ใช่T-club รึเปล่าครับ ผมแคนนะครับ พอดี..."

"อ๋อ คุณแคน ถ้าสะดวกเมื่อไหร่ เข้ามาเริ่มงานได้เลยครับ คุณเค้าสั่งเอาไว้แล้วว่าถ้าเพื่อนของคุณพีทที่ชื่อแคนติดต่อมาสามารถเข้ามาแล้วเริ่มงานได้ทันที"

ยังไม่ทันที่ผมจะได้พูดจบประโยค
ดูเหมือนปลายสายจะรู้ทันทีว่าผมคือใคร

อดแปลกใจไม่ได้ 

ว่าเพื่อนไอ้พีทคนนี้คงจะตำแหน่งใหญ่น่าดู 

หรือไม่ก็คงเป็นถึงเจ้าของร้าน 

ถึงได้ฝากเอาผมมาทำงานได้ทันที 

โดยไม่ต้องผ่านขั้นตอนอะไร


"อ๋อครับ ผมว่าจะเข้าไปพรุ่งนี้ผมต้องเตรียมตัวอะไรยังไงบ้าง"
ผมถามกลับ 


รู้สึกเกรงใจนิดๆ กลัวเค้าจะหาว่าเป็นเด็กเส้น


"ก็ไม่มีอะไรครับ ทางร้านมีชุดยูนิฟอร์มให้ เข้างาน 2 ทุ่มเลิกตี 4 ค่าแรงวันละ 1000 ทิปรวม ส่วนรายละเอียดการทำงานเอาไว้มาถึงร้านจะมีคนสอนงานให้คุณเอง" 

ปลายสายอธิบายงาน


"อ่อโอเคครับ"

"เอ่อออ แล้วไม่ทราบว่าผมจะได้เจอ..เอ่อ เจ้าของร้ายของคุณที่เป็นเพื่อนของไอ้..ผมหมายถึงเพื่อนคุณพีทมั้ยครับไหมครับ พอดีผมอยากจะขอบคุณ"

 ผมถามกลับ


เกือบจะเรียกไอ้พีทว่าไอ้ด้วยความเคยชิน

 แต่คงดูไม่เหมาะ เท้าไหร่


ที่ผมอยากเจอผู้จัดการร้านเพราะอย่างน้อยๆ

ก็อยากจะขอบคุณที่อุตส่าห์รับผมเข้าทำงาน

ถึงจะเป็นการรับผมผ่านความช่วยเหลือของไอ้พีทก็เถอะ

" พรุ่งนี้คุณคงได้เจอนะครับ เดี๋ยวผมจะแจ้งไว้ให้

คุณมาถึง คุณก็เข้ามาได้เลยที่นี้ ในคืนวันพรุ่งนี้"  

น้ำเสียงปลายสายฟังดูแปลกๆ


แต่ตอนนั้นผมไม่ได้สนใจอะไร 

คงมัวแต่ดีใจที่ได้งาน


จะได้ไม่ต้องนอนแห้งอยู่บ้านตลอดช่วงปิดเทอม

"ครับ ขอบคุณมากนะครับ ไว้พรุ่งนี้ ผมจะรีบเข้าไป"
ผมขอบคุณปลายสายอีกครั้งก่อนจะกดวางสายไป


ตกเย็นวันถัดมา 


ผมรีบอาบน้ำแต่งตัว เตรียมไปที่ร้านวันแรก

แอบตื่นเต้นนิดๆ ก็ผมไม่เคยไปทำอะไรแบบนี้มาก่อน


"แคนแน่ใจละนะ ว่าจะไปทำงานอะไรแบบนั้นอะ แกจะไหวเร๊ออออ" แม่ทำสีหน้าหนักใจ


"ปล่อยพี่แคนเค้าไปเหอะแม่ คงไม่เกิน 4 ทุ่ม ได้วิ่งร้องไห้กลับบ้านมาแน่ๆ" ไอ้เล น้องสาวตัวแสบ ทำหน้าเยาะเย้ยใส่


"พอเลย ทั้งแม่ทั้งไอ้เล ไอ้แคนคนนี้จะทำให้เห็นว่าผมทำได้แล้วเดี๋ยวจะต้องตะลึง"  ผมพูดด้วยท่าทางภาคภูมิใจ


ยืนกอดอกยิ้มคนเดียวอยู่กลางบ้าน 

ไม่ได้มีคนมาสนใจสักนิด ==


 "โหยยยยย แม่อะ ไอ้เล ไอ้น้องนิสัยไม่ดี!!!" 

ผมเดินกระทืบเท้าปึงปังด้วยความหมันไส้

แม่กับน้องสาวตัวเอง


ก่อนจะเดินออกมาเรียกรถ เพื่อเข้าไปที่ร้าน


"สวัสดีครับพอดีผมมาเริ่มงาน"


 T- CLUB 


"หรูเหมือนกันนะเนี้ย ยังกะผับไฮโซ" 

ผมมองไปรอบๆร้าน T -CLUB



"หน้าไม่คุ้น พนักงานใหม่เหรอ"

 เสียงบอดี้การ์ด ร่างยักษ์ หน้าร้านทำเอาผมสะดุ้ง



"ร้านไม่มีนโยบายรับพนักงงานใหม่นะครับ"

 เจ้าหน้าที่ร่างยักษ์ที่ยืนหน้าร้านแจ้งกลับมาที่ผม


ผมได้แต่ยืนงง ไปชั่วคณะ

ก็เมื่องานเราคุยเรียบร้อยแล้วนิ ต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ


ผมเดินย้อนกลับมาตรงลานจอดรถ 

ก่อนจะกดเบอร์โทรตามนามบัตรที่ได้มา


"ผมมาถึงด้านหน้าร้านแล้วครับ แต่เห็นว่าร้านไม่มีการรับพนักงานใหม่ คือยังไงหรอครับ"

 เสียงผมแอบเป็นกังวลนิดหน่อย


"อ๋องั้นรอหน้าร้าน เดี๋ยวผมออกไป" ผมไม่ได้พูดอะไรต่อปลายสายก็กดสายทิ้งไปซะก่อน


สักพัก..

ผมเห็นผู้ชายแต่งตัวดีคนนึง เดินออกมาจากในร้าน 

มายืนพูดกับไอ้พี่ร่างยักษ์ 2 คนด้านหน้า 


ทั้ง 3 คนห้นมามองผมเป็นตาเดียว 

ก่อนที่ไอ้ร่างยักษ์ 1 ในนั้น จะเดินตรงมาที่ผม


ผมยืนตัวสั่นนิดๆไม่รู้ว่าจะโดนดุหรือว่าอะไร

 ที่มายืนอยุ่แถวๆร้านจอดรถ


"คุณแคนใช่มั้ยครับ พอดีผมไม่ทราบว่าคุณแคนเป็นเพื่อนที่คุณพีทมาฝากเจ้านานไว้เรื่องงาน ยังไงเชิญด้านในเลยครับ เจ้านายรออยู่"


ไอ้พี่หมีร่างยักษ์พูดกับผมราวกับเป็นคนละคนกับเมื่อกี้


แถมมีผายมือให้ผมเดินนำด้วย 

เล่นเอาผมทำตัวไม่ถูก

ยืนเกาหัวอย่างงงๆ 


ผมเดินตามหลังผู้ชายแต่งตัวดีคนนั้นเข้ามาด้านในร้าน



ด้านในร้านนี้หรูมาก โซฟาทั้งร้านตกแต่งไว้ดูท่าทางคงตัวนึงหลายบาทร้าน ไม่เหมือนที่เที่ยวที่ผมเคยๆไปมา


เค้าเตอร์บาร์หรูยังกะในหนังฝรั่งแน่ะ


แค่คิดว่าจะได้ทำงานที่นี่ก็โคตรตื่นเต้นละ


ทามพาผมเดินขึ้นมาชั้น 2 

มีแบ่งเป็นห้องส่วนตัวอยู่ 2-3ห้อง


ว่าแต่เจ้าของร้านคงต้องใจดีมากแน่ๆ

ถึงยอมรับผมเข้าทำงาน 

ทั้งๆที่บอดี้การ์ดหน้าร้านดูชัดเจนมาก

ว่าร้านไม่มีการรับพนักงานใหม่


"ห้องนี้เลยครับ คุณเค้าจะเป็นคนแจ้งรายละเอียดกับคุณแคนเอง เสร็จแล้ว ห้องเปลี่ยนยูนิฟอร์มจะดูด้านหลังทางนู้นนะครับ" 


คนที่พาผมเข้ามาชี้มือไปด้านหลังเวทีขนาดใหญ่

มีประตูห้องๆนึงอยู่ด้านหลัง


ผมพยักหน้าช้าๆ


"ผมชื่อ ทาม เป็นผู้จัดการร้านยินดีที่จะได้ร่วมงาน ไว้เจอกันครับ"  ทาม...พูดจบก่อนเดินออกไป


"ฮึบบบบบบบบเอาว่ะไอ้แคน มึงทำได้สบายมาก"

 ผมสูดลมหายใจเข้าไปเต็มปอด 


ก่อนตัดสินใจพลักประตูเข้าไป


"อื้ออออออออ เดี๋ยวแพทต้องไปทำงานแล้วนะคะ"


ผมถึงกับตะลึงภาพตรงหน้า จะว่าผมเข้าห้องผิดคงไม่ใช่ เพราะ ไอ้ทามอะไรนั่นเป็นคนเดินมาส่งผมถึงที่


แต่ว่า..ไอ้ภาพที่ผมเห็นอยู่ตอนนี้คือ ผู้หญิงคนนึง ใส่เสื้อผ้าน้อยชิ้น กำลังนั่งตักใครบางคน 


ต้นแขนหนาๆดูท่าทางแข็งแรง

โอบเอวผู้หญิงคนนั้นไว้จนแน่น


และทั้งสองคน กำลังจะร่วมร่างกัน O_o


"อ่ะเอ่ออออออ"

ผมได้แต่ยืนพูดกะกุกตะกักไม่รู้จะเริ่มต้นยังงัยดี


ทั้งสองคนเหมือนจะเริ่มรู้ตัว

 ว่ามีสิ่งแปลกปลอมแบบผม แทรกซึมเข้ามาในห้อง


"ว๊ายยยย" เสียงของผู้หญิงร้อนลั่นด้วยความตกใจ


เธอรีบลุกจากโต๊ะ 

ขยับเสื้อผ้าที่มีน้อยชิ้นอยู่แล้ว ให้เข้าที่มากที่สุด

ก่อนจะรีบวิ่งออกไป 


ผมได้แต่มองตามผู้หญิงคนนั้นออกไปอย่างงงๆ


แล้วมองกลับมาที่โต๊ะทำงานตัวนั้น


"ไอ้ติณณ์!!!"


ผมถึงกับตัวชาทำอะไรไม่ถูก


"ปิดประตูด้วย"

มันพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา ทำเหมือนว่าไม่รู้จักผม


ตอนนี้ผมไม่ได้แคร์ว่ามันจะรู้จักผมรึเปล่า แต่ภาพเมื่อกี้ 

ภาพที่มันจูบกับคนอื่นกำลังทำให้ผมเป็นบ้า


ไหนบอกชอบผมมาก นี่ไม่ทันไรก็ไปจูบกับคนอื่นแล้วเหรอ


"มึงทำได้ไงว่ะ" ผมตรงเข้าไปกระชากคอเสื้อมันด้วยคงามโมโห


"ฉันทำอะไร นายต่างหาก ที่กำลังจะทำร้ายเจ้าของร้านที่นายต้องมาทำงาน" มันพูดด้วยสีหน้านิ่งเฉย


แล้วค่อยๆแกะมือผมที่กำปกเสื้อมันออก 

อย่างไม่สะทกสะท้าน


"กูไม่ทำงานกับมึงหรอก มึงฝันไปเถอะ"

 ผมทุบโต๊ะเต็มแรง


หันหลังกลับ เพื่อจะเดินออกจากห้อง


"แต่นายติดหนี้ฉันอยู่ นายลืมแล้วเหรอ" 

ไอ้ติณณ์พูดขึ้นทำเอาผมหยุดชะงัก


ใช่ ผมเป็นหนี้มัน ค่ามือถือ ที่ผมบอกจะทยอยผ่อนให้


"เดี๋ยวกูก็ทยอยผ่อนให้มึงเองแหละ กูไม่หนีไปไหนหรอกน่า" ผมหันหน้ากับไปเผชิญหน้ากับมันอีกครั้ง


"เมื่อไหร่ละ ฉันขอกำหนดที่ขัดเจนด้วย นี่ก็จะเกือบเดือนแล้ว นายยังไม่จ่ายฉันสักบาท!! อันที่จริงฉันแจ้งความจับนายยังได้ หลักฐานการซื้อฉันก็มี" ไอ้ติณณ์ขู่ผม


"ก็เดี๋ยวกูมีกูก็เอามาคืนไง" ผมพยายามเถียง


แต่ทำไมดูเหมือนผมกำลังจะแพ้มันอีกแล้ว


"ไม่..ฉันขี้เกียจรอ นายทำงานที่นี่ ฉันหักค่าแรงนายจนกว่าจะครบ แล้วหลังจากนั้น นายจะลาออกหรือจะยังไงก็เรื่องของนาย" ไอ้ติณณ์ยื่นข้อเสนอ


"ถ้านายไม่ทำตามแล้วเลือกจะมาคืนมือถือมาให้ฉัน ฉันบอกเลยว่าไม่ เพราะฉันจะเอาเรื่องนายแน่ นายก็รู้นิ ว่าฉันทำอะไรได้บ้าง"


"และถ้านายคิดว่าจะแกล้งมาทำงานวันนี้ให้เสร็จๆแล้วพรุ่งนี้จะเงียบหายไปไม่กลับมาทำงาน นายรู้ไว้เลยว่าไม่มีทาง เพราะฉันรู้จักบ้านนาย แม่นาย น้องสาวนาย"


ดูเหมือนไอ้ติณณ์จะรู้ทันความคิดผมไปซะทุกเรื่อง


"เอออ โอเค ฉันจะยอมทำงานที่นี้ ไม่ใช่เพราะอยากทำนะเว้ยยย แค่อยากจะใช้หนี้มึงให้หมดๆจะได้ไม่ต้องเจอกันอีก"

ตอนพูดว่าไม่เจอกันอีก ทำไมมันรู้สึกโหว่งๆชอบกล


"แบบนั้นก็ดี ค่าแรงนาย วันละ 1000 ฉันจะหัก วันละ 500 ส่วนทิปนายจะได้เหมือนคนอื่น ส่วนเรื่องงาน เดี๋ยวทามจะเป็นคนบอกนายเอง ไปได้" 

ไอ้ติณณ์เขียนอะไรบางอย่างลงในเอกสารตรงหน้า


ถึงปากมันจะพูดกับผม 

แต่สายตามันไม่ได้เงยหน้าขึ้นมามองสักนิด


"ไอ้ติณณ์ ทำไมมึงทำแบบนี้ว่ะ" ผมถามมันออกไป


"ฉันทำอะไร" มันปิดแฟ้มเอกสารตรงหน้า 


เอนตัวพิงเก้าอี้กอดอก มองมาที่ผม ด้วยสีหน้าเรียบเฉย


"ก็มึง.....เออช่างเหอะ งั้นกูไปเตรียมตัวทำงานก่อนละกัน"

ผมตัดบทแล้วเดินออกมาทีนที


---------------------------------------------------------------------------


"ถ้าฉันเป็นฝ่ายเดินเข้าหานายแล้วนายไม่สนใจ"


"รอบนี้นายคงต้องมาวิ่งตามฉันเองแล้วแหละ"


"แคนตาลูป"



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 424 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

505 ความคิดเห็น

  1. #406 KanchanaChongnok (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 18:02
    ทำไมร้าย
    #406
    0
  2. #251 aoh19 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 16:51

    ร้ายยยยยยย ????????

    #251
    0
  3. #247 mylovenaka (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 12:47
    ร้ายกาจอะ
    #247
    0
  4. #184 luknamyungrai (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 23:25

    ชอบมากๆเลยค่ะ ฮืออออ

    #184
    0
  5. #183 jakkapann (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 17:46
    ร้านกาจมาก
    #183
    0
  6. #92 planmean2wish (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 22:16
    ชอบมากๆๆ ร้ายกาจ
    #92
    0
  7. #64 gene_pa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 09:58
    พี่แกร้ายนะเนี้ย
    #64
    0