Love Is Me รักนี้ไม่มีบังเอิญ

ตอนที่ 45 : คนสุดท้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,994
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 274 ครั้ง
    16 ม.ค. 62

ตอนนี้ผมกับติณณ์พากันออกมาเดินเล่นริมหาด
หลังจากเดินไปที่ถนนคนเดินมาก่อนหน้านี้

แต่ผมกับติณณ์ลงความเห็นว่า คนเยอะเกินไป
เราสองคนอยากมาเดินเล่นชิวๆมากกว่า

เลยตัดสินใจเดินกลับมาที่โรงแรม
แล้วพากันออกมาเดินเล่นที่ริมหาดแทน

ลมพัดมาเรื่อยๆ อากาศก็เย็นสบาย
เป็นวันพักผ่อนที่ดีสุดๆไปเลย

"นี่...ที่พูดในร้านอาหารเมื้อกี้ไม่อายรึไง"
ผมหันไม่ถามคนข้างๆ

"ไม่อะ ก็พูดตามความรู้สึก"

"ทำไม??? แคนอายเหรอ"
ไอ้ติณณ์หันมามองหน้าผม

"ก็ปกติ...ติณณ์ไม่ใช่คนแบบนี้นิ ทั้งปากร้าย พูดจาไม่แคร์ใคร แถมทำตัวหยิ่ง ชอบหาเรื่องคนอื่นไปเรื่อย"
ผมพูดไปตามที่ผมเห็นไอ้ติณณ์เมื่อก่อน

"ไม่รู้ซิ"

"เคยมีคนบอกกับติณณ์"

"ว่าการที่เราทำตามความรู้สึกตัวเอง มันดีมากๆ"

"แล้วตอนนี้...ก็รู้สึกแบบนั้นจริงๆ"

ไอ้ติณณ์ไม่พูดเปล่า
แต่คว้ามือผมเข้าไปกุมประสานมือกันไว้แทน



ติ๊ดๆ ติ๊ดๆ

"เสียงอะไรอะ" ไอ้ติณณ์ทำหน้าสงสัย

ที่จู่ๆก็มีเสียงนาฬิกาข้อมือของผมแจ้งเตือนเวลา 00.00


"หมดเวลาของมึงละ" ผมยิ้มให้อย่างผู้ชนะ

"บอกว่าถ้าพูดไม่เพราะจะโดนทำโทษใช่มั้ยยย แคนตาลูป!!"
ไอ้ติณณ์ยื่นหน้าเข้ามาใกล้

โป๊กกกกก ผมเอามือเขกหัวมันเต็มแรง


"โอ้ยยยยย"
สมน้ำหน้า ร้องเสียงหลงเลย

คิดว่าจะมารังแกกันง่ายๆรึไง


"เราตกลงไปเดทกันแค่วันเดียว นี่มันเที่ยงคืนแล้ว"

"ไม่ต้องทำหน้างง"

"มึงตกลงกับกูแค่วันเดียว ละมันก็ครบวันแล้ว

"ฉะนั้นหมดเวลาของคุณละครับ คุณติณณ์"
ผมหันไปแลบลิ้นใส่


หมดเวลาซะทีไอ้ข้อตกลงบ้าๆ


"อะไรอะ มีงี้ด้วย"
ไอ้ติณณ์มีท่าทีงอแง

"แบบนี้ก็โกงอะดิ"

"นายอยากอยู่เที่ยวต่อฉันก็ตามใจ แล้วมีมาบอกบทเวลา"

"ได้ไงอะ ไม่แฟร์เลย"

ผมก็เพิ่งรู้ว่ามันก็งอแงกะเค้าเป็นด้วย


"ก็มันนอกเหนือข้อตกลง"
ผมเอาข้อตกลงมาอ้าง

แอบรู้สึกผิดนิดๆเหมือนผมไปโกงมัน
แต่ก็นะ มันแปลกๆนินา
เหมือนไม่ใช่ตัวผม


"ไม่ชอบรึไงพูดกันดีๆอะ"

"แฟนที่ไหนเค้าพูดกูๆมึงๆ"
ไอ้ติณณ์หันมาเอาคำตอบจากผม

"ไอ้พีท กะ ไอ้เอ้ไง กูก็เห็นไอ้เอ้มันกูมึงกับไอ้พีทอยู่ทุกวัน"
ผมยกตัวอย่าง

ก็มันจริงนินา
ทุกวันนี้ถึงไอ้เอ้ กับ ไอ้พีท
จะสวีตหวานกันแค่ไหน


ผมก็ยังเห็นไอ้เอ้ยังคุยกับไอ้พีท กูๆมึงๆอยู่เลย
ไม่เห็นมันจะเกี่ยวตรงไหน
ว่าเป็นแฟนหรือไม่เปนแฟน


"แคนนนน" ไอ้ติณณ์ยังตื้อไม่เลิก


"ไม่ต้อง" ผมหันไปปัดมือมันออก


"แคนตาลูปปปป" ไอ้ติณณ์พยายามวิ่งตามผม

"ใครใช้ให้มึงเรียกชื่อนี้"
ผมหันไปชี้หน้า แต่ก็ไม่วายวิ่งหนีไปหยุด

เรื่องอะไรจะยอมให้มันจับได้
มีหวังมันคงไม่ปล่อยผมแน่ๆ


เราสองคนวิ่งไล่กันจนเหนื่อยก่นจะหลบมานั่งพัก

"จะวิ่งไล่ทำไมไม่รู้เหนื่อยจะตาย"
ผมหันไปทุบแขนไอ้ติณณ์เบาๆ

"ก็มีคนโกง คนโกงต้องโดนจับทำโทษซิ"
ถึงจะหายใจหอบถี่ด้วยความเหนื่อย

แต่ไอ้ติณณ์ก็ยังไม่วายส่งสายตาเจ้าเล่ห์มาให้ผม

"โอ๊ยย" จู่ๆไอ้ติณณ์ก็ยกมือขึ้นกุมตาข้างขวา
ทำเอาผมตกใจ

"เป็นอะไรมึง"
ผมรีบถามด้วยความเป็นห่วง

"สงสัยอะไรเข้าตาอะ"
มันพยายามเอามือขยี้

เพี้ยะ!!!! ผมตีเข้าที่มือของมันเต็มแรง


"มือสกปรก เอาไปขยี้ทำไม"

"ค่อยๆลืมตาดิ ลืมตาได้เปล่า"
ผมค่อยๆแกะมือมันออก

"ไม่ได้อะ เจ็บมากเลย"
ดูท่าทางไอ้ติณณ์คงลืมตาไม่ขึ้นแน่ๆ

"งั้นไปล้างหน้าที่ห้องนะ จะได้เอาออก"

"ไม่รู้แมลงรึทราย หรือว่าตัวอะไร"

"ตรงนี้มืดด้วย มองไม่เห็น"
ผมค่อยๆพยุงไอ้ติณณ์ให้ลุกขึ้น


ตัวใหญ่แถมหนักอีกต่างหาก

"ไอ้ติณณ์มึงอย่าทิ้งน้ำหนักลงมาหมดซิ กูแบกไม่ไหว"

"มึงคิดว่าตังเองตัวเล็กมากรึไง"
ผมก็อดโวยวายไม่ได้

ตัวก็ออกจะใหญ่
เล่นทิ้งน้ำหนักมาให้ผมแบบทั้งตัว
ใครมันจะไปแบกไว้


"ฉันเจ็บตาอยู่นะ"

"นี่ยังดุกันได้ลงคอเหรอเนี้ย ใจร้ายจัง"
พูดซะรู้สึกผิด ==

"เอออๆ ไปๆ จะได้รีบไปทำความสะอาดตา"

"เดี๋ยวตาจะบอด"

"กูไม่อยากมีแฟนตาบอดหรอกนะ"
เขินเหมือนกันแหะ

เวลาต้องมาพูดอะไรแบบนี้

พูดเองผมก็ยิ้มเป็นบ้าเองอยู่คนเดียว
ท่าทางจะเป็นเอามาก


"น่ารักดีนะ แบบนี้อะ"

ไอ้ติณณ์ ไอ้เวร
มาพูดบ้าอะไรตอนนี้ว่ะ
คนยิ่งเขินๆอยู่

ผมไม่ตอบอะไร
แต่ค่อยๆพยุงไอ้ติณณ์เข้าโรงแรมเพื่อกลับห้อง
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 274 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

505 ความคิดเห็น

  1. #463 nampach99 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 14:28
    น่ารักอ่ะชอบ
    #463
    0
  2. #450 Joy0892085986 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 10:11

    ต่อนะคะ
    #450
    0