Love Is Me รักนี้ไม่มีบังเอิญ

ตอนที่ 19 : ความลับ ความรัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,904
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 425 ครั้ง
    5 ธ.ค. 61

ตอนนี้ เลม่อน น้องสาวผม ขอตัวขึ้นไปอาบน้ำ 

ก็เลยเหลือแค่ผมกับไอ้ติณณ์ 

ที่นั่งอยู่ด้วยกันสองคน 

ส่วนแม่ก็ทำกับข้าวอยู่ในครัว


"ละวันนี้ไม่ต้องรีบไปร้านรึไง"
ผมก็ยังคงพยายามหาทางไล่มันกลับ

"นายนี่ไม่รู้เรื่องอะไรเลยรึไง วันนี้เค้างดขายเหล้า จะให้ฉันเปิดร้าน ขายน้ำเปล่าในผับรึไง"
ไอ้ติณณ์เอื้อมมือมาดีดหน้าผากผม

"โอ้ยยยยย ตอบดีๆก็ได้ป่ะว่ะ แล้วนี่มึงกล้าดียังไงมาดีดหน้าผากกู" ผมโวยวายเอามือลูบหน้าผากไปมา
มันต้องเป็นรอยแดงแน่ๆ

ผมว่าเดี๋ยวนี้ไอ้ติณณ์

มันชอบมีท่าทางแปลกๆออกมาให้ผมเห็นเรื่อยๆ


"นายก็ลองคิดดูดีๆซิ ว่าฉันกล้าดียังไง แคนตาลูป" 

ไอ้ติณณ์ทำหน้าเยาะเย้ย พร้อมกับลูบริมฝีปากตัวเองไปมา


"อย่าให้ถึงทีกูบ้างละกัน กูจะเอาคืนให้สาสมเลยไอ้ติณณ์"
ผมคาดโทษมันเอาไว้ก่อน
เพราะรู้ว่าตอนนี้มันถือไพ่เหนือกว่าผม

"พาฉันเดินเล่นรอบๆบ้านหน่อยซิ ฉันอยากเห็น"
จู่ๆไอ้ติณณ์ก็พูดขึ้นมา

"จะเดินเล่นอะไรของมึงติณณ์ บ้านกูไม่ได้ใหญ่โตเหมือนบ้านมึงนะ เนี้ยย มึงลุกขึ้นหมุนรอบตัวเอง ก็เห็นไปรอบบ้านกูละ อะมาๆ อยากเห็นรอบบ้านมาๆ"
ผมได้ทีจับมันให้ลุกยืนแล้วพลิกตัวให้มันหมุนไปรอบๆ

ได้เอาคืนนิดหน่อยก็โอเค><

"มึงจะไม่มีอาการอะไรให้กูดีใจกับการได้แกล้งมึงคืนเลยรึไงว่ะไอ้ติณณ์"
ถึงหน้าตามันจะไม่ได้รู้สึกถึงการแกล้งของผมสักนิด ==

"ป่ะเดินเล่นกัน"
มันไม่ได้ตอบอะไรผม แต่จูงมือพาผมออกมานอกบ้านแทน


"บ้านนายร่มรื่นดีนะ" เราสองคนพากันออกมานั่งด้านนอก


จะใช้คำว่าเราคงไม่ถูก

ต้องบอกว่าไอ้ติณณ์มันลากผมออกมาด้านนอก


"มึงต้องการอะไรว่ะไอ้ติณณ์ มึงพูดมาเลยดีกว่า" 

ผมเริ่มรู้สึกหมดความอดทน กับคนตรงหน้า


"นายหมายถึงอะไร" ไอ้ติณณ์หันกลับมามองหน้าผม


"ก็ที่มึงกำลังทำอยู่ตอนนี้ไง"

"มึงมันนิสัยแย่ๆ แย่มากๆรู้มั้ยไอ้ติณณ์"

ผมเอามือผลักอกมันเบาๆ


ไอ้ติณณ์ทำหน้างงๆ ราวกับไม่เข้าใจว่าผมด่ามันเรื่องอะไร


"มึงจะเอายังไงก็บอกมาดิว๊าาาา"

"จะให้กูทำอะไร มึงถึงจะไม่คิดจะบอกแม่กูเรื่องเมื่อคืน"

ผมถามออกไปอย่างตรงๆ


คนอย่างไอ้ติณณ์

การที่ทำแบบนี้ก็คงต้องการให้ผมทำอะไรให้สักอย่าง 

ถึงจะพอใจ


"นายกำลังคิดว่าฉันจะเอาเรื่องเมื่อคืนมาต่อรองผลประโยชน์จากตัวนาย งั้นเหรอ" ไอ้ติณณ์ทำสีหน้าสงสัย


 "ก็ถ้าไม่ใช่มึงจะทำแบบนี้ทำไม"

"ไอ้ติณณ์ มึงบอกกูมา มึงจะเอาอะไรอย่าโมโหนะมึง มึงก็รู้ง่ากูชกมึงหน้าหงายได้เลยนะ หรือจะลอง" 

ผมเงื้อหมัด ทำท่าจะชกหน้า แต่มันไม่มีทีท่าว่าจะหลบ 

แถมยังจ้องผมไม่วางตา


"โอ้ยยยย กูไม่คุยกับมึงแล้วไอ้ติณณ์ ไอ้คนไม่มีความรู้สึก ไอ้คนเข้าใจยาก" 

ผมทำท่าปึงปังก่อนทำท่าจะเดินหนีเข้าบ้าน



"ใจคอนาย จะปล่อยให้มันเป็นแบบนี้จริงๆเหรอแคน" 

ผมชะงักแทบทันทีที่ไอ้ติณณ์พูดขึ้น


"มึงหมายถึงอะไร" ผมหันกลับมามองหน้ามัน


"นายไม่ได้อยากจะคบกับฉัน จริงๆใช่มั้ย" 

สีหน้าไอ้ติณณ์บ่งบอกว่ามันกำลังรู้สึกแย่


สายตาแบบนั้น...

สายตาแบบวันนั้น วันที่ผมปฏิเสธมัน


"ไอ้ติณณ์" ผมไม่รู้จะพูดอะไร ยังไง ที่จะทำให้มันรู้สึกดีขึ้น


ผมไม่รู้ว่าผมกำลังรออะไร

ไม่รู้ว่าตัวเองกลัวอะไร

ทำไมถึงไม่กล้ารับความรู้สึกของตัวเองที่มีต่อมันสักที


"ฉันเข้าใจนายละ"

"ฉันคงเป็นฝ่ายคิดไปเองคนเดียว"

"นายอาจจะสนุก แต่ฉันไม่"

ผมเห็นไอ้ติณณ์ยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาที่กำลังจะไหลออกมา


ก่อนที่มันจะหันหลังเดินออกไปที่ประตูรั้วของบ้าน


ทำไมผมรู้สึกว่าถ้าผมปล่อยมันไปวันนี้ 

มันอาจจะเป็นโอกาสสุดท้ายของผม

ผมอาจจะไม่มีมันอีกในชีวิต


ไวเท่าความคิด ผมรีบวิ่งตามมันออกไป


"ไอ้ติณณ์" ผมตะโกนเรียกชื่อมัน

มันหยุดเดิน 

แต่ไม่ได้หันกลับมามองผม


"กูขอโทษ แต่กู..." ผมพยายามรวบรวมความกล้า


"ถ้านายไม่มีอะไรมากกว่าคำขอโทษ นายก็ไม่ต้องพูด" 

แต่มันไม่คิดจะฟังผมอีกแล้ว


มันเดินห่างออกไปอีกครั้ง จนเกือบจะถึงรถที่จอดเอาไว้


"ฟังก่อนซิว่ะ" 

ผมไม่รู้จะทำยังไง เลยโผเข้ากอดมันจากด้านหลัง


"ไอ้ติณณ์ ไอ้คนนิสัยไม่ดี ไอ้เลว ไอ้ไม่ฟังเหตุผล"

"กูบอกมึงละไง ว่าห้ามไปไหนต้องอยู่กับกู"

"ยังจะเดินหนีกูอีก" ผมกอดมันไว้แน่น จากด้านหลัง


ไอ้ติณณ์ดูตกใจเล็กน้อย


"ก็นายไม่ได้ต้องการฉัน ฉันบอกนายไปแล้วว่าฉัน ไม่ต้องการเป็นเพื่อนกับนาย"  ไอ้ติณณ์ยืนยันเสียงหนักแน่น


"ก็ไม่ได้จะให้เป็นเพื่อนซะหน่อย" ผมปล่อยมือออกมา


ไอ้ติณณ์หันกลับมาพร้อมทำสีหน้างงใส่


"แต่ก็ยังไม่ถึงแฟนนะเว้ย"

"เอาเป็นว่า มากกว่าเพื่อนขึ้นมานิดนึง" 

ผมหลบสายตาที่กำลังถูกมันจ้องมา


"มากกว่าเพื่อนแบบไหน" 

ได้ทีไอ้ติณณ์มันถือโอกาสถามเอาคืนผมอีกแล้ว


"ก็มากกว่าเพื่อนไง มึงอย่าถามเยอะ ไปเร็วๆๆๆ แม่รอกินข้าวแล้ว" ผมรีบเปลี่ยนเรื่องแล้วเดินเข้าบ้าน


"เดี๋ยว แคนตาลูป" ไอ้ติณณ์เรียกผม



มันเดินมายืนข้างๆก่อนจะโน้มตัวลงมาหอมที่แก้มผมเบาๆแล้วเดินนำเข้าบ้านไป ทิ้งให้ผมยืนอึ้งอยู่คนเดียว




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 425 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

505 ความคิดเห็น

  1. #143 reer1595 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 16:13
    รอฉันรอเทออยู่​น่ะจ้ะ​เเขบลง
    #143
    0
  2. #142 aochontichaa (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 12:19
    มันดีมากกกๆ ขอบคุณนะคะ มาต่ออีกน้าา จะรอค่ะ 😊
    #142
    0
  3. #141 Mskclub (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 12:09
    ต่อค่ะ
    #141
    0
  4. #140 wanaree_pu (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 09:16
    โง้ยยยยยยยย~~~~~ ฟินเฟ่อ~~~~~~~~~~
    #140
    0
  5. #139 joy_jaruwan (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 22:22
    ขอบคุณนะคะไรท์มาต่อเร็วๆนะ
    #139
    0
  6. #138 zmxncbv102938475 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 19:35
    อ๊ากก!!!หมอนจะขาด😆
    #138
    0
  7. #137 n0992600080 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 19:30
    กว่าจะพูดได้นะแคนตาลูป
    #137
    0
  8. #136 manggabei (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 14:53
    รอๆๆๆ ติดตามนะคะ
    #136
    0
  9. #135 por26042525 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 13:58

    โอ้ยๆๆๆใจจะขาดเขินอ่ะ
    #135
    0
  10. #134 PBBk (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 13:39

    โอ๊ยยยยยยยยยยย ตายๆๆๆๆ ทำงี้หัวใจชิปเปอร์ทำงานหนักอีกล้าววววว 555555

    #134
    0
  11. #133 I am Apple (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 13:22

    ว้าว ๆๆ เขาสวีทกันแล้ว

    #133
    0
  12. #132 Mskclub (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 10:53
    ลงอีกน้า😊😊😊
    #132
    0