MOTIANA​ THE​ GAME​ ภาค​ เปิดศึกเทพและจอมยุทธ​์​

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 91 Views

  • 3 Comments

  • 10 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    13

    Overall
    91

ตอนที่ 9 : บทที่​ 8​ รูมเมท​ กับ​ ห้องสมุด​สำนัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    19 ก.พ. 62

ณ​ บ้าน​ตระกูล​ หยวน​ ในสำนั​ก​ หยวน​ซู่​ห​ยาง​หยิน... ที่ห้องๆหนึ่ง...

       " เพล้ง​ " เสียงแก้วแตกดังทั่วห้อง... พร้อมเสียงตะโกนอย่างเกรี้ยวกราดและโมโหร้าย

        " แม้แต่เจ้า​~! บังอาจทำให้​มันมาเหยียบเขตศิษย์​ภายนอก​ !!! เจ้าทำพลาด​เยี่ยงนี้รู้​ตัวหรือไม่ว่าจะต้องเจอกับอะไร​ ?! " เด็กชายขว้างแก้วใสใส่หยวนฉี


        " ข้าน้อย​ทราบแล้วขอรับ​ ท่านหยวนหยาง​ " หยวนฉีพูด​ด้วยเสียงขอโทษ​และสำนึก​ผิด​


        " ต่อไปนี้เจ้าจงออกจากสำนักซักสามปีซะ​ เมื่อ​มีความสามารถ​มากพอเมื่อไหร่​ค่อยกลับมา​ !!! " หยวน​หยาง กล่าวด้วยความโมโห​


แต่ทันใดนั้น.... ก็​มี​ผู้​ชายผมสีชมพู​อ่อน​คนหนึ่​งเดินเข้ามา


        " ท่านพี่หยวนฉง... " หยวนหยางกล่าวด้วยเสียงสุภาพ


        " ข้าว่าไม่จำเป็นต้องทำขนาดนั้น​ก็ได้​ มันอันตราย​เกินไป.... ที่จะให้​เด็กผู้ชาย​ 8​ ขวบไปท่องโลกภายนอก... " เด็กผู้ชาย​ผมสีชมพู​อ่อน​กล่าว


        " ก็ได้ท่านพี่... " หยวนหยางพูดก่อนกลับไปตวาดใส่หยวนฉี​เสียงดังลั่น​ " เจ้าอย่ามาให้ข้าเห็นหน้าอีก​ !!! " 


แล้วหยวนฉีก็รีบหายไปโดยไวที่สุด... 


        " น้องรอง​ มันเกิดอะไรขึ้น​หรือ​ ? " หยวนฉง​กล่าวอย่างใจเย็น... 


        " ท่านพี่... พอดีมีเจ้าบ้าคนหนึ่ง​มาท้าทายข้า ข้าเลยส่งหยวนฉีไปจัดการ... แต่หยวนฉีก็แพ้กลับมา​ " หยวนหยางฟ้องพี่ชาย


        " เขาเป็นใคร​ ? " หยวนฉง​ถามอย่างเยือกเย็น​และสงบ... 


        " เขาชื่อ​ ยู่หนาน​เฟิง​ ตามข้อมูล​ที่ข้ารู้​ เขาอายุ​ 5​ ปี​ และมีปราณแค่ขั้นฝึกหัดชั้น​ 6​ แต่...​ " หยวนหยาง​ถอนหายใจด้วยความโมโหก่อนใจพูดต่อ​ "... เขา​สามารถ​หลบ​ [ ดาวตกภูผา​ถล่มฟ้า​ ]​ ได้... "


        " ว่าอย่างไรนะ​ ?! " หยวนฉง​อุทานและสูญเสียความเยือกเย็น​ไป​ เนื่องจากแทนที่ด้วยความตกใจอย่างถึงที่สุด​ " หลบท่านั้นได้​ ขณะอยู่​ ขั้น​ฝึกหัดชั้น​ 6​ ​?!!!!... "


        " ใช่... ท่านพี่​ เขาหลบได้​ " หยวนหยางพูด​ย้ำ


แล้วหยวนฉงก็หัวเราะ​ พร้อมเอามือตบศีรษะ​


        " สำ​นักเรา​เจออัจฉริยะ​ของ​จริง​แล้ว... แล้วเจ้าจะทำร้าย​ เขา​ไป​ทำไม​ ? ในเมื่อในอนาคตหากเจ้าจับตาดู​ และดูแลเขาดีๆ​ เขาอาจจะ​เป็น​หมากชั้นยอด​ให้เจ้าก็ได้~! " หยวนฉงพูด​ด้วย​ความ​ยินดี​เป็น​อย่างยิ่ง​


        " เก็บ​ไว้​เป็น​หมาก​รึ ?​ ท่านพี่​ชั่งฉลาดจริงๆ​... งั้นข้าจะจับตาดู​สถานการณ์​ต่อไป​ก่อนแล้วกัน​ ว่าจริงๆ​แล้ว​ เขามีค่าพอที่จะเป็น​หมาก​ชั้น​ยอด​หรือไม่​ ​? " หยวนหยาง​พูด​อย่าง​มีเล่ห์เหลี่ยม​และทำปากหวานใส่หยวนฉง


        " เจ้าก็ปากหวานเกินไป​ ข้าก็แค่ทำตามหน้าที่ที่จะฟื้นฟู​ตระกูล​ให้รุ่งเรือง​ที่สุด​เท่าที่​ข้าจะทำได้​ " หยวนฉงพูด​ก่อนเดินจากไปอย่างสงบ​ จากห้องของหยวนหยาง... 


เขตศิษย์​ภายนอก​ ณ​ ประตูทางเข้า... 


ยู่งหนานเฟิงกำลังสนทนากับผู้เฝ้าประตู​


        " ยินดี​ด้วย​ที่​ได้​เป็น​ศิษย์​ภายนอก​ ~! " ผู้​เฝ้าประตู​แสดงความยินดี​พร้อมยื่นชุด​และป้ายแสดงตนของศิษย์​ภายนอกให้​ ชุดของศิษย์​ภายนอก​นั้นเป็นสี​ดำ ส่วนของศิษย์​ภายใน​นั้นเป็นสีขาว​


        " ขอบคุณ​มาก​ครับ​ " ยู่​หนาน​เฟิง​พูด​พร้อมโค้งคำนับ


        " แล้วเจ้าจงอย่าลืมมาเรียนสัปดาห์​ละ​ 3​ ครั้ง​ล่ะ​ นอกจากนี้ห้องของเจ้าอยู่​ห้อง​ 3165 นะเป็นห้องคู่​ ​ดังนั้นเจ้าช่วยดูรูมเมทให้​ดีๆล่ะ​ " 


ปกติ​นอกจากสัปดาห์​แรก​ ศิษย์​เตรียม​เข้า​ส​ำ​นัก​จะเรียนวิชาพื้นฐาน​สัปดาห์​ละ​ 1​ ครั้ง​จากรุ่นพี่ศิษย์​ภายนอก​ แต่ศิษย์​ภายนอก​จะเรียนวิชาชั้นกลางสัปดาห์​ละ​ 3​ วันจากศิษย์​ภายใน​ ส่วนศิษย์​ภายใน​จะเรียนวิชาหรือ​วร​ยุทธ​์​ชั้นสูง​จากอาจารย์​ชั้นนำทั่วโลกถึงสัปดาห์​ละ​ 4​ ครั้ง​ สุดท้ายก็คือศิษย์​เอก​ ที่จะได้รับการดูแลเป็นพิเศษ​จากผู้อาวุโส​ในสำนักซึ่งศิษย์​เอก​จะมีแค่​ 10​ คนเท่านั้น​ วิธี​การคัดเลือกคือทำให้ผู้อาวุโส​สนใจ​ และการคัดเลือกนี้สามารถ​ทำได้​ โดยไม่เกี่ยว​ว่าจะเป็น ศิษย์​เตรียม​เข้า​ส​ำ​นัก​ ศิษย์​ภายนอก​ หรือศิษย์​ภายใน​


        " ห้อง... คู่​ ?! " ยู่​หนาน​เฟิง​เงียบกริบก่อนที่จะเดินไปพร้อมคิด​ " เชี่ย~! คนโลกนี้รักกันแต่เด็กด้วยตรูจะรอดไหมว่ะ​ ?! ยิ่งพึ่ง​โชว์​ฟอร์ม​ชนะหยวนฉี​ และหลบไอ้วิชานั้นได้อีก~! แล้วคุณผู้เฝ้าประตู​คิดเหรอว่า​ ฉันจะดูแล​รูมเมท​ ?! "


ณ​ ห้อง​ 3165​ ตึก​ 3​ ( ตึกลอยได้ )​ ชั้น​ 1​ บล็อก​ลอยฟ้า( พื้นการควบคุมดูแล​ทางอากาศ​ )​ที่​ 6​ ห้องที่​ 5​ ​... 


        " ก๊อก​ ก๊อก​ ก๊อก​ " ยู่​หนาน​เฟิง​เคาะประตูเบาๆ​ พร้อมเข้าไปในห้องไม้ที่โสรมนิดหน่อย​ แต่สะอาดสะอ้าน​ ภายใน​เต็ม​ไปด้วยเตียงนุ่ม​ๆ​ สีสดใส​ และ​ที่ทำความสะอาดสำหรับสัตว์​เลี้ยง​ ข้างในนั้นมีผู้ชาย​รูปหล่อคน​หนึ่ง​ที่มีผมสีเงิน​ที่สั้นถึงแค่ปลายคาง ผิวสีขาวนวลไม่ต่างกับผู้หญิง​ ตาสีแดง​ กำลังนั่งอยู่ริมหน้าต่างและแปลงขนให้สุนัขอย่างเบามือ​อยู่.... 


        " สวัสดี​ เจ้าคือรูมเมทของข้า​ งั้นเหรอ​ ? " เด็กผู้ชาย​หันหน้ามาทางยู่​หนาน​เฟิง​ช้าๆ​ พร้อมทักด้วยเสียงสดใส


แล้วลมก็พัดผ่านออกมาจากหน้าต่างที่เด็กผู้ชาย​นั่งอยู่​ มาพัดผมสีหิมะแกมฟ้าของยู่หนานเฟิง​ และผมสีเงินที่สั้นแค่ถึงปลายคางของเด็กผู้ชาย​ปลิวไสว​ ด้วยความงาม​ ณ​ ฉากนี้ที่ทั้งสอง​จ้องตากันก็ราวกับเวลาได้หยุด​นิ่งลงหรือแทบจะเดินไปอย่างช้าๆกว่าเวลาปกติ​ แล้วสัญชาตญาณ​อันเฉียบคมของยู่หนาน​เฟิง​ก็รู้สึ​ก​ถึง​บางอย่าง... 


        " ใช่​ รุ่นพี่​ ฉันชื่อ​ ยู่​หนาน​เฟิง... " ยู่​หนาน​เฟิง​แนะนำตัว​ ก่อนจะขยับออกไปด้านข้าง​ สองก้าวอย่างรวดเร็ว... 


        " ฟ้าว​ " ... ก่อนที่รุ่นพี่ผู้​ชายจะมาอยู่​ที่​ข้างๆ​ ยู่​หนาน​เฟิง​เพียง​เสี้ยว​วินาที​


        " สัญชาตญาณ​เจ้าดีมาก... ไม่แปลกใจเลยที่หลบ [ ดาวตกภูผาถล่มฟ้าได้​ ]​ " เด็กผู้ชาย​พูด​พร้อมกับ​หันหน้าและเยื่อนมือไปทางยู่หนานเฟิง​ " ข้าชื่อหยินหลาง​ ยินดีที่ได้รู้จัก​ " 


        " เช่นกัน... " ยู่​หนาน​เฟิง​ตอบ


        " ว้าว~! เหมือนว่าเจ้าจะมีสัตว์เลี้ยง​มานะ​ ให้ข้าดูหน่อยได้ไหม​ ? " หยินหลางถามด้วยความอยากรู้​อยากเห็น​


        " แล้วฉันจะให้ดูหลังจาก​ที่​ ฉันจัดของเสร็จ​ " ยู่​หนาน​เฟิง​ตอบกลับ


        " ได้​ แล้วข้าจะรอ... " หยินหลางกล่าวแล้วไปนั่งท่องตำราวรยุทธ​์​อย่างเงียบเชียบ​


ขณะ​ ที่ยู่​หนาน​เฟิง​ จัดขอไปช้าๆด้วยความรอบคอบ​ก็รู้สึ​กเหมือนกับว่า​ ตั้งแต่เข้ามา​ที่นี้​... ตั้งแต่วินาที​นี้... หยินหลางจับตาดู​อยู่​ทุกฝีก้าว​ ราวกับจ้องมองอย่างไม่ละสายตา... 


เมื่อยู่หนาน​เฟิง​จัดของบางส่วนเสร็จ​ก็​เรียกปิงมาตามสัญญา​ที่ได้กล่าวเอา​ไว้... ด้วยสัญชาตญาณ​อันเฉียบคม​ ยู่​หนาน​เฟิง​รู้​อยู่แก่​ใจ​ผู้​ชายคนนี้เล่น​ไม่ง่ายแน่นอน​ หากทำผิด​ประการใด... อาจจะ​โดนเจื้อนได้ทุกเมื่อ... 


       " ไม่เอาน่า​ น้องเฟิงอย่าเครียด​สิ​ " หยินหลาง​พูด​พร้อมสร้างความน่าเชื่อถือ​ " ข้าไม่กินเจ้าหรอก​ วางใจได้​ แต่ก่อนอื่นแน่นำอสูร​น้อยตัวนี้ให้ข้ารู้หน่อย​ " 


       " พี่หลางรู้​ด้วยหรือว่ามันเป็นสัตว์​อสูร​ ? " ยู่​หนาน​เฟิง​ถาม


ปกติสัตว์​แบ่งออกเป็น​ 3​ ประเภท​ คือ

1.​ สัตว์ปกติ​ เช่น​ หมู​ หมา​ กา​ ไก่​ ฯลฯ​

2.​ สัตว์​อสูร​ คือ​ สัตว์ที่มีสติปัญญา​เล็กน้อยและมีพลังปราณ​ สามารถ​เอามาฝึกได้

3.​ สัตว์​ปีศาส คือ​ สัตว์​ร้ายบ้าคลั่ง​ที่​ไร้​ซึ่ง​สามัญ​สำนึก​ใดๆ


       " ง่ายๆ​ ก็ข้ามีความสามารถ​พิเศษ​ในการสัมผัส​ออร่าของอสูร​ไง​ ? " หยินหลางพูด​


       " ไม่ต้องให้​เฟิงแนะนำหรอก​ ! ข้าชื่อ​ ปิงหยุนร์ยินดี​ที่​ได้​รู้จัก​ เจ้าอสูรมนุษย์​หมาป่าสีเงิน​ " ปิงพูด​สั้นๆง่ายๆได้​ใจความ


        " อสูร​มนุษย์​หมาป่า​สีเงิน​ ? " ยู่​หนาน​เฟิง​ทำหน้าตกใจราวกับเห็นผี


        " โธ่​ ! ข้าก็แค่ลูกครึ่ง​เอง​นะ​ ปิง​ " หยินหลางพูด​ก่อนจะหันหน้าราวกับ​พูดข้อร้องไปทางยู่หนาน​เฟิง​ " น้องเฟิง​ ช่วยเก็บเรื่องนี้เป็นความลับด้วยนะ " 


        " ครับ​ " ยู่​หนาน​เฟิง​พูด​พร้อมกับ​คิด​ " ซวยตรู​ ตรูไปทำเวรกรรม​กับพระเจ้า​ชาติไหนว่ะ​ ?! พระเจ้าจึงส่งตรูให้มาอยู่กับ​ครึ่งอสูร​ " 


ที่นี้... นี่ครบเซ็ท​เลยครับท่าน​~! ทั้ง​ มนุษย์​ ลูกครึ่ง​มนุษย์​และอสูร​ อสูร​ ห้องนี้จะรื่นเริง​ไปไหนว่ะ​ ?! 


        " นี่น้องเฟิง​ อายุเท่าไหร่​แล้ว​ล่ะ​ ? " หยินหลางถาม​


        " 5​ ปีกว่าๆ​ ครับ​ " ยู่​หนาน​เฟิง​ตอบ


        " เอาจริง​ดิ​ ? ข้าแค่อายุ​ 11​ ปีเอง​ งั้นเจ้าก็เป็​นเด็กที่ทำลายลายสถิติ​ของสำนัก​นะสิ​ " หยินหลางพูด​ด้วยเสียงตกใจ


        " ใช่​ " ยู่​หนาน​เฟิง​พูด​แล้วจัดของบนโต๊ะ​เรียน​ไม้ต่อ


        " แล้วเจ้าได้ไป​ที่ห้องสมุด​ของสำนักรึยัง​ ? " หยินหลางกล่าว


        " ยังเลย​ แต่จะไปทำไมนะ ? "


        " เจ้าไม่รู้​รึว่า ศิษย์​ภายนอก​อย่างพวกเราจะได้ยืมวรยุทธ​์​ระดับกลางเชียวนะ​ ! "

( ระดับชั้นของตำราวรยุทธ​์​ก็เหมือน​ ระดับของอสูร​นะแหละ​ ไม่รู้​ไปตามดูเอาในบทที่​ 5​ )​


        " เออ​ ฉันไม่รู้​ " ยู่​หนาน​เฟิง​ตอบอย่างเรียบง่าย​ ​" ช่วยพาทัวร์​หน่อยแล้วกัน​ พี่หลาง​ "


        " ได้แต่ต้องให้​ ข้าอุ้มปิงเออร์น้า~! "


        " ตามสบาย​ " 


        " เฮ้ย​ ไอ้เฟิง​ เจ้าอยากตายใช่ไหม​ กล้าให้ไอ้ครึ่งลูกมาอุ้ม​ข้าเหรอ​ ?! " 


        " เย้​~! " หยินหลางร้องด้วยความดีใจ


วันรุ่งขึ้น... หยินหลางก็พายู่หนานเฟิงทัวร์​ทั่วบริเวณ​ของศิษย์​ภายนอก


บริเวณ​ของศิษย์​ภายนอกนั้นก็คล้ายป่า​ แต่เป็นป่าที่ถูกวางแผน​ผังเอาไว้อย่างดี​ และมีความสวยงามของบรรยากาศ​และธรรมชาติ​มากกว่า​ ทางเดินไปไหนมาไหนก็ทำด้วยหินอ่อนสีขาวบริสุทธิ์​ ห้องสมุด​ที่​ ยู่​หนาน​เฟิง​เห็นในตอนนี้​คือ... 


        " นี่มันห้องสมุด​หรือ​ บ้านย้อนยุค​ของนินจาในสมัยก่อน​ของญี่ปุ่น​ว่ะ​ ? " ยู่​หนาน​เฟิง​คิดพร้อมจ้องมองห้องสมุด​ย้อนยุค​ ที่มีต้นซากุระสีชมพู​อ่อนปลูกอยู่ข้างๆ​ ด้วยความแปลกใจ... แต่ที่น่าแปลกใจมากกว่า​นั้นคือ​ พี่หลางมีแฟนคลับมากขนาดนี้เชียว​ !!! เพราะตลอดทางได้ยิน​แต่​ " อร้าย​ ดูนี่สิสุภาพบุรุษ​ผมเงินล่ะ​ " บลาบลาบลา... 


        " เข้าไปข้างในกันเถอะ​ ?! " หยินหลางกล่าว


แล้วทั้ง​ 2​ คนก็เดินเข้าไปข้างในห้องสมุดยอนยุค


        " ขอคาราวะ​ อาจารย์​เจียง​ " หยินหลางพูด


อาจารย์​เจียงคือ​ ผู้ดูแลห้องสมุด​


        " โอ้ว​ เจ้าหนูหลาง​ ลมอะไรหอบมาเนี่ย​ ?! " อาจารย์​เจียงพูด​อย่างดีใจ​ " เห็นเจ้าเอาแต่หมกตัวอยู่ในห้องข้าเป็นห่วงแทบแย่​ "


        " ท่านอาจารย์​ วันนี้ข้าพารุ่นน้องมาหาวรยุทธ​์​ในห้องสมุด​ เขาชื่อ​ ยู่​หนาน​เฟิง​ " หยินหลางแนะนำยู่หนานเฟิงให้อาจารย์​เจียง


        " ศิษย์​นอกที่อายุน้อยที่สุด​ใน​ประวัติ​ศาสต​ร์สำนักรึ ? " อาจารย์​เจียงพูดพร้อมมองไปที่ยู่​หนาน​เฟิง​ด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ


        " คาราวะท่านอาจารย์​เจียง​ " ยู่​หนาน​เฟิง​ทำความเคารพ​อย่างสุภาพและนอบน้อม


        " แสดงว่า​ เจ้าจะมายืมตำรา​วร​ยุทธ​์สินะ​ "


        " ครับ​ "


        " ได้สิ​ แต่มีข้อแม้เจ้าต้องเลือกหยิบตำรา​ 1​ ตำราภายใน​ 2​ ชม.นี้​ จากนั้นต้องเอามาคืนภาย​ใน​ 10​ วัน​ โดยแลกกับเลือดเจ้า​ 1​ หยดเพื่อทำสัญญา​ขอยืม​ และ​ 1​ เดือนเจ้าสามารถ​ยืมได้แค่​ 3​ ครั้ง​เท่านั้น​ หากเจ้าผิดกฎ ข้าจะไล่เจ้าออกจากสำนัก​ "


        " ทราบแล้วครับ​ ท่านอาจารย์​เจียง​ "


        " ดี​ เจ้าเข้าไปได้​ "


แล้วยู่หนานเฟิงก็เข้าประตู​ไป​ ด้านในเป็นแผ่นไม้ที่วางโดยตำราหลายร้อยเล่มมีวร​ยุทธ​์​ที่ยู่​หนาน​เฟิง​ไม่รู้​จัก​เป็นจำนวนมหาศาล​ และนอกจากจำนวนตำราจะเยอะแล้ว​ จำนวนคนก็เยอะด้วยเช่นกัน​ แต่ไม่ถึงกับแออัด​ ยู่หนานเฟิงจึง​ค่อยๆมองหาตำราวรยุทธ​์​เล่มต่างๆ​ อย่างระมัดระวัง​


        " ที่ฉันขาดไปคือการป้องกัน​ การโจมตีเป็นวงกว้าง​ การรักษาฟื้นฟู​ตนเอง​ และ ความเงียบในการจู่โจม​ " ยู่​หนาน​เฟิง​คิดพร้อมยิบตำราวรยุทธ​์​อย่างระมัดระวัง​ แล้วค่อยเริ่มอ่าน


[ เกราะเงิน​ ]​ เพิ่มการป้องกันทางกายภาพ

[ เกราะหินแข็ง ]​ เพิ่มการป้องกันทางกายภาพ​แต่ฝึกง่ายกว่าเกราะเงิน

[ ดาวตกเพลิง ]​ วิชาที่ใช้เรียกดาวตกติดไฟมาโจมตี​

[ หลบหลีกพริบตา​ ]​ หลบด้วยความเร็ว​สูง... 


1​ ชม.ผ่านไป... 


        " น่าเบื่อชะมัด​ " ยู่​หนาน​เฟิง​บ่นในใจพร้อมเอาหนังสือไปเก็บ​ " ไม่มีวร​ยุทธ​์ที่เจ๋ง​กว่านี้เลยรึ​ไง​ ? " 


แต่ตอนนั้น​เอง... ตำราสีขาวเล่มหนึ่ง​ก็หล่นลงมาเกือบโดนหัวยู่​หนาน​เฟิง​ดีที่ยู่​หนาน​เฟิง​รับไว้ได้​ ยู่​หนาน​เฟิง​จึงเอามาดู... 


วรยุทธ​์​ [ ขนนกล่องสายลม ]​


ทันใดนั้น​ ยู่​หนาน​เฟิง​ก็รู้สึ​ก​ว่า​ถูก​ชะตา​ จึงรีบเปิดตำราสีขาวเล่มนั้นในทันที


        " นี่มัน... " ยู่​หนาน​เฟิง​อุทานในใจ​ " ฉันเจอแล้ววรยุทธ​์​ที่จะทำให้​ [ ก้าวย่างวายุกระหน่ำฟ้า ]​ ของฉันเคลื่อนไหวแบบไร้เสียงได้


แล้วยู่หนานเฟิงจึงออกจากห้องสมุด​ไป... 


        " เจ้าจะเลือกวร​ยุทธ​์​นี้จริงๆหรือ​ ? " อาจารย์​เจียงถามด้วยความ​เป็น​ห่วง​ เมื่อเห็นยู่​หนาน​เฟิง​เลือกวร​ยุทธ​์ระดับ​ต่ำมา


        " ไม่ต้องห่วงหรอกครับ ผมจะทำให้​ได้​ " ยู่​หนาน​เฟิง​พูด​พร้อมคำนับ​ อาจารย์​เจียงก่อนที่จะเดินกลับกับ​ หยินหลาง


        " หวังว่า​ เจ้าจะทำได้นะ​... " อาจารย์​เจียงพูด​

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

0 ความคิดเห็น