MOTIANA​ THE​ GAME​ ภาค​ เปิดศึกเทพและจอมยุทธ​์​

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 91 Views

  • 3 Comments

  • 10 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    13

    Overall
    91

ตอนที่ 8 : บทที่​ 7​ ใครจะเป็นศิษย์ภายนอก​ที่อายุน้อยที่สุด​ในประวัติศาสต​ร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    19 ก.พ. 62

ณ​ บ้านพัก​ตระกูล​ หยวน​ ใน​สำนักหยวน​ซู่​ห​ยาง​หยิน

       " จะเอาอย่างนี้ซินะ​ ยู่​หนาน​เฟิง... หยวน​ฉี~! " เด็กชายกัดฟันแล้วร้องเรียก


       " ครับ​ นายน้อย​ " หยวนฉี​ขานรับด้วย​ความ​เคารพ​


       "​ ข้าเชื่อว่าเจ้าแข่งแกร่งที่สุด​ ใน​หมู่​เด็ก​ใหม่​ จงไปจัดการ​ เจ้าเด็กอวดดีที่ชื่อ ยู่​หนาน​เฟิง​นั้น​ซะ~! " เด็กชาย​สั่งด้วยเสียงเกรี้ยวกราด​


       " รับทราบครับ... น้ายน้อย... " หยวน​ฉี​ขานรับก่อนที่จะหายไปอย่าง​ the​ flash


       " ถ้าคิดจะมาท้าทายฉัน​ มันต้องโดนแบบ​นี้​.... ฮึฮึ.... " เด็กชายหัวเราะในลำคอ


หลังพระอาทิตย์​ตก​ดินไปได้​ 1​ ชม.​ ณ​ ต้นไม้ของยู่​หนาน​เฟิง​กับมู่หลง... 


       " ฮัด... เช้ย​~! " ยู่​หนาน​เฟิง​จาม


       " เฟิงเป็นหวัดเหรอขอรับ​ ? " มู่หลง​ถาม​ด้วย​ความ​เป็น​ห่วง


       " ฉัน​ไม่เป็นไร​ ขอตัวไปสูดอากาศ​ข้างนอกก่อนนะ... " ยู่​หนาน​เฟิง​ตอบพร้อมเดินออกไป​ด้วยความโมโห​ " ใครมันมานินทาฉันว่ะ​ ?! " 


       " จีจี้จี ( มีคนนินทาชัวร์​ )​ " ปิงส่งเสียงร้อง​


       " ไม่เป็นไรจริงๆ​นะ​ขอรับ... " มู่หลง​กังวล​ " อ๊ะ​ ! ปิงหิวหรือขอรับ​ ? "


แล้วยู่หนาน​เฟิง​ก็กระโดดออก​จากต้นไม้แล้ว​ เดินออกมาสูดอากาศ​ข้างนอก​


       " เฮ้อ~! จิตมุ่งร้ายอีกแล้ว... " ยู่​หนาน​เฟิง​คิดแล้วหันหน้าไปทางเด็กผู้ชาย​ร่างใหญ่พอๆกับลู่​เพียว​ ที่มีผมสีเทา​ดำหน้าเครียด​ ที่ชื่อ​ หยวนฉี​ ที่แอบอยู่​หลัง​ต้นไม้​ข้างๆ​ ก่อนที่จะ​เริ่มพูด​ " เธอเป็​น​คนจากตระกูล​ หยวน​ ใช่​ไหม​ ? เธอต้องการอะไรจากฉัน​ ?! " 


       " ข้าขอท้าทาย​เจ้าในการประลองอีก​ 3​ วันข้างหน้า​ " หยวนฉีพูด


       " แสดงว่า​ เธอคงเป็น​พี่ชาย​ของ​คนที่ลอบทำร้าย​ฉันสินะ... " ยู่​หนาน​เฟิง​พูดด้วยเสียงตกใจ​เล็กน้อย " ไม่นึกเลย​ ว่าจะรับคำท้าทาย​ไวขนาด​นี้​ นี่พึ่งผ่านมาไม่​ถึง​วันเองนะ​ " 


       " หึๆ​ๆ​ " หยวนฉีหัวเราะเบาๆ​ " เลิกเสแสร้ง​ไร้สาระ​ได้​แล้ว​ ข้ารู้ว่าเจ้าอยู่​ขั้นฝึกหัดชั้น​ 6​ เลิกปิดเงียบจะดีกว่านะ​ แต่เจ้าก็ยังคงสู้ข้าไม่ได้หรอก...​ " 


       " แล้วไงล่ะ​ ฉันไม่ได้กลัว​ แกซักหน่อย​... " ยู่​หนาน​เฟิง​พูด​ด้วย​น้ำเสียงเยือกเย็น​ ที่ไม่สน​ใจ​หยวน​ฉีเลยแม้แต่น้อย


หยวนฉีเงียบ​กริบไปซักพัก​ กระแสลมที่ไหนก็ไม่รู้​ผ่านตรงที่ยู่​หนาน​เฟิง​ประจัน​หน้าพูด​คุย​กับ​หยวนฉี​ทำให้ผ้าพันคอ​ของ​ยู่​หนาน​เฟิงที่​เป็น​สีฟ้าอ่อนปลิวไปในสายลม​ และทำให้​หยวน​ฉีเห็นแววตาที่ไร้ซึ่ง​ความกังวล​และกลัวของยู่​หนาน​เฟิง​ ก่อนจะหัวเราะเบาๆ


        " แล้วข้าจะทำให้​เจ้าเสียใจ​ แต่เจ้าไม่มีโอกาส​ชนะข้าได้​หรอก​ " หยวน​ฉีพูด​ " เพราะ​เจ้าแพ้ข้าทั้งประสบการณ์​ อายุ​ ทรัพยากรและพลัง​ปราณ​ " พอพูดจบ​หยวนฉีก็เดินจากไปอย่างเงียบๆ

 

        " เหอะ... นั้นมันคำพูดของฉันตังหาก​... " ยู่​หนาน​เฟิง​พูด​เบาๆด้วยน้ำเสียงเย็นชา​ " ในแง่พลังเธออาจจะ​มากกว่า​ฉัน​ แต่ประสบการณ์​นั้นฉันมากกว่าเธอแน่นอน... รอก่อนนะ...​ โอกะ​... ทุกคน​ ฉันจะแข่งแกร่งมากกว่า​นี้​ แล้วจะตามหาทุกคน​ให้เจอให้​ได้​ ฉันสัญญา " 


แล้วยู่​หนาน​เฟิง​ก็เดินกลับบ้าน​ต้นไม้ไปอย่างเงียบๆพร้อมใจที่ห้าวหาญ​และสงบ​ โดยไม่รู้ตัว​ว่าถูกจับตามอง​ โดยผู้อาวุโส​ภายใน​ 2​ คน​ ของสำนักที่ใส่ชุดขาว​ คนหนึ่งมีผมหงอกเล็กน้อยอีกคนหนึ่งมีผมสีดำเงิน​ ​ที่บังเอิญ​มาเก็บสมุนไพร​ธรรมชาติ​


         " เจ้าหนุ่ม​ฉี​ นี่นา ท้าทาย​เด็กรึ ? " ผู้​อาวุโส​คนที่​ 1​ กล่าวช้าๆ​ หลังจากแอบดูสถานการณ์​


         " แถมเด็กคนนั้น​ รับคำท้าเสียด้วยเหมือน​ไม่รู้​ว่าได้ทำเช่นไร​ลงไป​ เจ้าหนุ่ม​ฉี​ มีพลัง​ปราณถึงขั้น​ฝึกหัดชั้น​ 8​ และจะกลายเป็นศิษย์​ภายนอกแล้ว​ ด้วยอายุ​ 8​ ขวบและจะกลายเป็นคนที่ทำสถิติ​ใหม่​ของ​สำนักเรา​ ถือว่าเขาเป็นอัจฉริยะ​อย่าง​แท้จริง... สู้กับเด็กที่ไม่รู้​อีโหน่อีเหน่ ที่พึ่งอยู่ขั้น​ฝึกหัดชั้น​ 6​ นะ​ ชนะอยู่​แล้ว... " ผู้​อาวุโส​คนที่​ 2​ กล่าวด้วยน้ำเสียงสงสารที่เด็กหรือ ยู่​หนาน​เฟิง​ต้องแพ้แบบไม่เป็นท่า


         " หากเขาคิดว่า​ จะแพ้เหตุใดจึงไม่มีความกังวล​และ​ความ​กลัว​ใน​สายตา​ของ​เขา​ ? " ผู้​อาวุโสคน​ที่​ 1​ กล่าว


         " เขาอาจจะไม่รู้​ก็ได้... " ผู้​อาวุโส​คนที่​ 2​ ตอบ​ " กลับกันเถอะ​ " 


         " อีก​ 3​ วันยังมีเวลาว่างอยู่​ใช่หรือไม่​ ? " ผู้​อาวุโส​คนที่​ 1​ ถาม


         " นี่หรือว่าเจ้า​ ?! " ผู้​อาวุโส​คนที่​ 2​ อุทาน


         " ข้าจะมาดูการประลองครั้งนี้​ " ผู้​อาวุโส​คนที่​ 1​ กล่าว


         " ทำไมเจ้าถึงสนใจการประลองครั้งนี้​ มันแค่การประลองไร้สาระ​ไม่ใช่หรือ​ ?! " ผู้​อาวุโส​คนที่​ 2​ กล่าวด้วยความสงสัยและไม่เข้าใจ


         " ข้าอยากดู​ เพราะถ้าหากเด็กคนนั้นชนะเขาจะแย่งตำแหน่งของหยวนฉีและจะได้เป็นศิษย์​ภายนอก​ และเราสามารถจับตาดูเขาเพื่อให้มาเป็นศิษย์​เราก่อนได้ แต่ถ้าเจ้าหนุ่ม​ชนะเขาจะได้เป็นศิษย์​ภายนอกเช่นกัน​ " ผู้​อาวุโส​คนที่​ 1​ อธิบาย​


         " ลงมือก่อนได้เปรียบรึ ? ดี... ข้าจะมาดูด้วย... " ผู้​อาวุโส​คนที่​ 2​ กล่าวก่อนเดินจากไป


3​ วันถัดมา.... วันประลอง.... 


ยู่หนานเฟิงในตอนนี้​ถึงขั้น​ฝึกหัดชั้น​ 6​ สูง​สุดแล้วอีกเพียงครึ่ง​ก้าว​ก็จะมีพลังปราณชั้น​ 7​ 


ขณะนี้​ในงานประลอง​ที่เป็นลานสีขาวอ่อน มีลมที่กำลังพัดผมสีหิมะแกมฟ้าที่ถูกมัดรวมไว้ข้างหลังของยู่​หนาน​เฟิง​ให้ปลิวไสวสวยงดงาม​ พร้อมกับ​ผ้าพัดคอสีฟ้าอ่อน​ ชวนให้น่าหลงใหล​ และสาวๆหลายคนก็เริ่มแอบชอบ​ ( นี่คือเด็ก​ 5​ 6​ ขวบของโลกนี้​ จะรักกันไวไปไหน ?! ) แต่ก็ยังมีเสียงนินทาจากชายหนุ่ม​ว่าไม่รู้​จัก​เจียมตัว​, กล้าแย่งสาวของฉันเหรอ, ไอ้xxx มากมาย... ส่วนทางด้านหยวนฉีก็เต็มไปด้วยเสียงเชียร์​จากแฟน​คลับ​ตระกูล​ หยวน​ เต็มที่เลย... 


         " เอาล่ะ​ ยู่​หนาน​เฟิง​ แสดงให้ข้าดูหน่อยถึงพลังของเ​จ้า " หยวนฉีพูดเบาๆในลำคอ


         " ไง​ หยวนฉี​ " ยู่​หนาน​เฟิง​ทักทาย​  " ช่วยสู้เต็มที่​ละกัน​ " 


         " อย่าโอหัง​นัก​ ถ้าหากเจ้าทนวร​ยุทธ​์ของข้าได้​ 50​ ครั้ง​ ข้าจะเอาจริงเอง​ แล้วเจ้าก็สามารถ​ใช้​อาวุธ​ได้ " หยวนฉีพูดด้วยน้ำเสียงดูถูก​


         " ถ้าอย่างนั้นเพื่อไม่ให้เป็นการได้เปรียบข้าจะใช้​แค่มีดบินกับวร​ยุทธ​์​ 4​ กระบวนท่า​ " ยู่​หนาน​เฟิง​กล่าว


         " ชั่ง​ โอหังนัก​ ! " เด็ก​ตระกูล​หยวน​ ตะโกนด่าว่า​


         " เฟิง​ จะเป็นอะไรไหม​ ?! " มู่หลงที่ยืนอยู่​ข้าง​นอกลานประลอง​ลานสีขาวอ่อนพูด​ด้วย​ความ​เป็น​ห่วง​


         " จีจี้จี่จีจี่จี้จรี​ ( ไอ้หนาน​เฟิง​ มันหนังเหนียว​จะตายไม่แพ้หรอก​ ?! )​ " ปิงร้อง


         " น้องเฟิง... " ยู่​หมิงเยว่พูด​ด้วยความเป็นห่วง​ไม่แพ้มู่หลง


         " เอาล่ะครับ~! กระผม​ เจียงเอี้ยน​ จะมาเป็นผู้บรรยาย​การแข่งของคู่นี้ระหว่าง​... " 


         " โป๊ก​ ! " เสียงหิน​ 1​ ก้อนโขก​หน้าพิธีกรดังลั่น​ ทำเอาทั้งสนามเงียบกริบ... 


         " หุบปาก~! แล้วรีบๆเริ่มได้แล้ว​ ! " หยวนฉีตะโกนใส่เจียงเอี้ยน​


         " คร้าบ~! งั้นการต่อสู้​เริ่มได้ "


ทันใดนั้น​ หยวนฉีก็ปล่อยออร่าของขั้นฝึกหัดชั้น​ 8​ ออกมา​ แต่ยู่หนานเฟิงก็ดันไปถึงด้านหลังของหยวนฉีแล้วฟันหยวนฉีด้วยมีดบิน​ แต่หยวนฉีหลบได้ทัน​เฉียด​เฉี่ยว​แม้ว่าจะหลบการฟันครั้งที่​ 2​ ไม่ได้


[ เกราะภูผา ]​


หยวนฉีจึงเลือกที่จะป้องกัน


...และทั้งหมดเกิดขึ้น​ในช่วง​เสี้ยววินาที


       " เด็กคนนี้เร็วมาก... " ผู้​อาวุโส​คนที่​ 2​ ที่ปลอมตัว​อยู่​คิด​ " เหมือนจะมีอะไรน่าชมแล้วสิ​ ไม่เสียแรงที่มาดูจริงๆ​ " 


แม้หยวนฉีจะป้องกันสำเร็จแต่มันก็มีเวลามากพอให้วางกับดัก​ลวด​ ซึ่งทำให้​หยวนฉีสะดุดล้ม​ ยู่​หนาน​เฟิง​จึงรีบโต้กลับด้วยมีดบิน​


[ เกราะภูผา​ ]​


แต่​น่าเสียดาย​ที่หยวนฉีป้องกันได้หยวนฉีจึงโต้กลับด้วย... 


[ ดาวตกภูผาถล่มฟ้า ]​


       " นี่​มัน​~! วิชาระดับสูง​ " ผู้​คนที่ได้มาดูต่างร้องอุทาน


       " วิชาดาวตกของข้า​ เจ้าป้องกันมันไม่ได้หรอก​ ! จงยอมแพ้ซะเถอะ " 


       " ยอมแพ้​ งั้นเหรอ​ ? ดู​เหมือนว่าเธอจะรู้จักฉันน้อยไปเสียแล้ว " ยู่​หนาน​เฟิง​คิด​ในใจ​ " ถ้าป้องกันไม่ได้ก็หลบสิ​ "


       " 555 " หยวนฉีหัวเราะพร้อมคิดว่า​ " เจ้าคิดผิดแล้วที่เลือกหลบมากกว่า​ป้องกัน​ เจ้าจะหลบดาวตกที่พุ่ง​ด้วยความเร็ว​สูง​ของ​ข้า​ได้​อย่าง​ไร​ ? "


[ ย่างก้าววายุกระหน่ำฟ้า​ ]​


พริบตานั้น... ยู่​หนาน​เฟิง​ก็​หลบดาวตกที่พุ่ง​มาได้ทุกลูกดั่งในฝัน​ วิชาที่หยวนฉีแสดงให้ดูนั่นทำให้​ทุกคนตกใจแต่การจะหลบมันทุกลูกนั้นเป็นเรื่องที่ยากมากสำหรับผู้ฝึก​ฝนทุกคนที่ยังไม่ถึงขั้นชำนาญชั้น​ 4​ แต่การที่ยู่​หนาน​เฟิง​หลบมันได้ทุกลูก​ ขณะที่อยู่​แค่ขั้นฝึกหัด​ชั้น​ 6​ เท่านั้นทำให้​ทุกคน​อ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง​ รวมถึง​ผู้​อาวุโสคน​ที่​ 1​ และ 2​ และหยวนฉี... 


      " เป็นไปได้อย่างไร​ ? " ผู้​อาวุโส​คนที่​​ 2​ อุทาน


      " ข้าเลือกดูคนไม่เคยผิดจริงๆ​ " ผู้​อาวุโส​คนที่​ 1​ กล่าวด้วยรอยยิ้ม​ " มาดูกันว่าเจ้าจะทำอะไรต่อไปให้ข้าตกใจได้อีก " 


และด้วยแรงระเบิดของดาวตก​ของหยวนฉีที่พุ่ง​ลงมา​ ยู่หนานเฟิงก็ไม่ได้รับบาดเจ็บ​เช่นกันพร้อมเอามีดบินไปฟันที่หน้าอกของหยวนฉีอย่างสุดแรงก่อนเสี้ยว​วินาที​ที่​ระเบิดดาวตกจะสร้างลมพัดแรงๆ​ มาปลิวพัดผ่าน​ผมสีขาวหิมะ​แกมฟ้าของยู่หนาน​เฟิง​ปลิวไปในสายลม​ พร้อมหมอกหนาจัดที่ไม่มีใคร​สามารถมองเห็น​ได้นอกจากผู้อาวุโส​ทั้ง​ 2​ ที่จ้องกันตาเขม้ง... 


พอมองจางทุกคนก็ได้​เห็นสิ่งที่ไม่น่าเชื่อ.... 


1.​ หยวนฉีมีแผลที่กลางอกเป็นรอยฟันของมีดบิน

2.​ ข้อมือซ้ายของยู่​หนาน​เฟิง​ถูกจับ​ โดยหยวนฉี


แต่​สิ่งที่ผู้​อาวุโส​ตกใจไม่ใช่เรื่องนั้น... แต่เป็น

ยู่หนานเฟิงสามารถ​ทำลายการป้องกันของหยวนฉีที่เทียบ​เท่ากับขั้นชำนาญได้อย่างไร​ ?! และหยวนฉีสามารถ​จับยู่​หนาน​เฟิง​ที่มีความเร็ว​สูง​ขนาดหลบดาวตกภูผาถล่มฟ้าได้เช่นไร​ ?! 


        " เหมือนว่าคราวนี้​ เรา​เจออัญมณี​แล้ว~! " ผู้​อาวุโส​ทั้ง​ 2​ ต่างคิดเช่นนั้น


        " เหมือนว่าเจ้าจะเก่งแค่เรื่องความเร็ว​สินะ​ " หยวนฉีพูดด้วยเสียงหอบ​ " ที่นี้จะหนีข้าอย่างไร​ ? " 


        " แล้วเธอเลิกดูถูก​ฉันแล้วเหรอ​ ?! " ยู่​หนาน​เฟิง​แสยะ​ยิ้ม


        " ก็ตั้งแต่ที่​เจอความเร็ว​ของเจ้านะ​สิ​ " หยวนฉีตอบ


        " งั้นฉันจะแสดงให้เห็น​ก็ได้ถึง​ วร​ยุทธ​์​ที่สองของการประลองนี้​~! " ยู่​หนาน​เฟิง​กล่าว


นี้คือ​ skill ที่​ 3​ ตอนที่ฉันใช้ในตอนที่​เป็นนักรบเวทย์มนตร์​ของโรงเรียน​ Marco... 


[ ระเบิดวายุอาภรณ์​จิ้งจอก​ลวงตา​ ]​


ด้วยผลของวรยุทธ​์​นี้​ทำให้​ หยวนฉีเห็นภาพลวงตาว่าเป็นการโจมตีที่ไม่อาจรับได้​ ทำให้หยวนฉีถอยออกมาจนเกือบตกลานประลอง...


         " ตุ้บ​ " จากนั้นยู่​หนาน​เฟิง​จึง​ได้​ผลักหยวนฉีตกเวที


แล้วผู้​มาดูก็เงียบไปซักพัก​ ก่อนที่พิธีกร​จะพูดขึ้น


         " นะ... นะ... เนื่องจากหยวนฉีออกจากลานประลอง​ ผะ... ผะ... ผู้​ชนะได้แก่​ ยู่​หนาน​เฟิง​ " เจียงเอี้ยน​ประกาศ


ด้วยคำประกาศ​นั้นทำให้ยู่หนานเฟิงได้เป็นศิษย์​ภายนอก​ที่​อายุ​น้อยที่สุด​ใน​ประวัติศาสตร์​ของสำนัก​ หยวน​ซู่​ห​ยาง​หยิน... 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น