MOTIANA​ THE​ GAME​ ภาค​ เปิดศึกเทพและจอมยุทธ​์​

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 91 Views

  • 3 Comments

  • 10 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    13

    Overall
    91

ตอนที่ 7 : บทที่​ 6​ มู่หลง​ กับ​ คาบเรียนแรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    17 ก.พ. 62

ณ​ ประตูเข้าเขตสำนัก


        " แฮก​ๆ​ " เสียงหอบของยู่​หนาน​เฟิง​ดังในลำคอ​ " ถึงซะที... ไอ้ปิงบ้าโคตรหนัก... " ยู่​หนาน​เฟิง​คิดพร้อมส่งสายตาอาฆาตไปที่จิ้งจอก​หิมะ​ ปิง ที่อยู่ในที่เก็บของพิเศษ​ของเธอ​ ถึงจะน้ำหนักลดลงไป​ 70% ด้วยผลของที่เก็บของพิเศษ​ ​แต่น้ำหนักมันก็เกินกว่าร่างกายของเด็ก​ 5​ ขวบ​ จึงรับไม่ไหว​ แต่ยู่​หนาน​เฟิง​ก็ดิ้นรน​แทบตายเพื่อให้มาถึง​


        " นี่ยังขวบคุม​น้ำหนัก​ไม่ได้อีกเหรอ​ ? " ยู่​หนาน​เฟิง​ส่งข้อความถามด้วยเสียงเหนื่อยหอบ


        " ได้แล้ว... " 


        " วิ้ง​ " เสียง​ลูกแก้ว​มรกตบนมือจิ้งจอกดังน้ำหนักก็ลดลงเหลือแค่​ 1​ กิโล


ลูกแก้วมรกตคือสิ่งที่จิ้งจอก​พกมาด้วยก่อนออกเดินทาง


        " เฮ้​ ไอ้หนู​มาสอบเป็นศิษย์​เตรียม​เข้า​ส​ำ​นัก​ใช่ไหม​ ? " ผู้​เฝ้าประตู​ถาม


        " ฉันมาทันรึเปล่า​ ​? " 


        " ทันสิ​ เจ้าผ่านป่า​แห่งอสูร​ได้​ ตอนนี้เจ้าได้เป็นศิษย์​เตรียม​เข้า​ส​ำ​นัก​แล้ว​ อีก​ 6​ วันจงมาที่นี่​นะ​ จะมีการสั่งสอน​ คาบเรียนพื้นฐาน​จากรุ่นพี่ของสำนัก​ " ผู้​เฝ้าประตู​ยิ้มก่อนที่จะยื้นตราศิษย์​เตรียมสำนักให้​ " เจ้ามาเป็นคนที่​ 8​ เลยรู้ไหม​ ? เจ้าชื่ออะไรล่ะ​ ? "


       " ยู่​หนาน​เฟิง​ครับ​ แล้วมีคนที่ชื่อว่า​ ลู่​เอิน​ มาถึง​ยังครับ " ยู่​หนาน​เฟิง​ถาม


       " ยังเลย​ แต่เจ้าเข้าไปรอข้างในเถอะ... " ผู้​เฝ้า​ประตู​ตอบ


       " ครับ... ขอบคุณ​ครับ​ " ยู่​หนาน​เฟิง​พูด​ก่อนจะเดินไปข้างใน


       " ว้า​ คงถูกอสูร​กินไปแน่ๆเลย​ " ปิงแซว


      " อย่ามาล้อเล่นนะ~! " ยู่​หนาน​เฟิง​พูด​พร้อมกับ​เข่งหัวปิงดัง​ " โป๊ก​ "


      " เอ... เหมือนว่าที่นี่จะไม่มีตึกเลยนะ มีแต่ป่า​ " ปิงพูด​พร้อมออกมาจากคริสตัล​


      " แล้วเธอมีปัญหา​รึไง​ ?! " ยู่​หนาน​เฟิง​ถาม


      " ข้าเป็น​ห่วงเจ้ามากกว่า​นะ​ เพราะข้านอนที่ป่าทุกวัน​ " ปิงพูด


      " งั้นเรามาเริ่มจับ​จองที่กันเถอะ​... อืม... ต้นไม้ต้นนั้นเป็นยังไง​ ? " ยู่​หนาน​เฟิง​ถามพร้อมชี้ไปที่ต้นไม้ใหญ่ที่มีผลไม้และไปเขียวชอุ่ม​น้อยกว่าต้นอื่นๆ​


      " ทำไมเจ้าถึงเลือกต้นนั้นล่ะ​ ? " ปิง​ถาม


      " ก็ออร่ามันไม่ธรรมดาเลยแล้ว คงจะมีคนสัมผัส​ถึงมันได้น้อย... " ยู่​หนาน​เฟิง​อธิบาย


      " แสดงว่า​ เจ้าอยากอยู่​สงบๆสิท่า​ " ปิงพยักหน้าด้วยความเข้าใจ


      " เอาล่ะเข้าไปจัดทำห้องกันเถอะ​ " ยู่​หนาน​เฟิง​พูด​ " ฉันฝากเฝ้าต้นไม้ด้วยนะ​ ปิง ฉันจะไปเก็บ​ผลไม้ป่าและหาอาหาร​ " 


       " อืม ถ้าเจอเพื่อนใหม่​เก็บเรื่อง​ที่​ ข้าพูดได้เป็นความลับ​ด้วยล่ะ... "


       " โอ้ว~! " ยู่​หนาน​เฟิง​ขานรับ


แล้วยู่หนาน​เฟิง​ก็วิ่งออกไป... 


ซักพัก... 


       " ตุ้บ​ " เสียงยู่หนานเฟิงชนกับเด็กชายผมดำร่างเล็ก​คนหนึ่งที่กำลังเดินมา... ที่หน้าต้นไม้


       " อ่ะ​ ! ขอโทษ​ด้วยขอรับ​ สาวน้อย... ​" เด็กคนนั้นพูด​ " ข้าไม่ได้ตั้งใจ​ "


        " ไม่เป็นไรหรอก... " ยู่​หนาน​เฟิง​พูด​ " แต่ฉันเป็นผู้​ชายนะ... " 


        " ผู้​ชายเหรอขอรับ​ ข้าเสียมารยาทแล้วสิ​ " 


        " ว่าแต่มาทำอะไรที่นี่​ ต้นไม้ต้นนี่ฉันจองไว้​แล้ว​นะ​ "


        " ขอโทษ​ด้วย​ขอรับ​ พอดีข้าพึ่ง​มาถึง... "


        " จริงเหรอ​ ?! ลำดับที่เท่าไหร่​ล่ะ​ ? " 


        " ลำดับที่​ 10​ ขอรับ... " 


        " ฉันลำดับที่​ 8​ ชื่อยู่​หนาน​เฟิง​ ยินดี​ที่​ได้​รู้จัก​ " ยู่​หนาน​เฟิง​แนะนำตัว


        " ข้าชื่อ​ มู่หลง​ ยินดี​ที่​ได้​รู้จัก​เช่นกัน​ขอรับ​ "


        " งั้นมาพักด้วยกันไม้บนต้นไม้ใหญ่ต้นนี่​ " ยู่​หนาน​เฟิง​ชวน


        " จะดีเ​หรอขอรับ​ ? " มู่หลงถาม


        " ดีสิ​ ก็เธอดูตัวเล็กแบบนี้คงไม่อยากทะเลาะกันคนอื่นๆเพื่อแย่งที่​แน่​ อีกอย่างอยู่ด้วยกันมันปลอดภัย​กว่า​ " ยู่​หนาน​เฟิง​ตอบ​ " จะมาพักด้วยกันไหม​ ? "


        " ตอนนี้​ เราไม่มีสมบัติ​มีค่าอะไรเลย​ และเราก็ไม่ได้อยากทะเลาะด้วย​ ตกลงไปเลยล่ะกัน​ " มู่หลงคิดก่อนจะตอบ​ " ตกลงครับ​ "


        " งั้นไปกันเถอะ... " ยู่​หนาน​เฟิง​พูด​ก่อนกระโดด​ขึ้น​ต้นไม้


        " ตุ้บ​ " ( เสียง​เท้าที่กระโดดลงต้นไม้ )​


        " นี่​ ปิง ฉัน​กลับมาแล้ว​ ฉันเอาผลไม้กับเพื่อนใหม่มาด้วย...เขาชื่อว่า​ มู่หลง "


        " จิ้ " ปิง​ร้องทักทาย


        " ว้าว​~! จิ้งจอก​นี่นา​ น่ารักจังเลยขอรับ... " มู่หลงพูด​ด้วยน้ำสีตกใจและชื่นชม


        " เอาล่ะ​ มู่หลงที่นี่ก็เป็นบ้านพักของนาย​ ชั่วคราว​แล้ว​ มาทำที่เก็บน้ำดีกว่า​ " ยู่​หนาน​เฟิง​พูด​ " ว่าแต่นายมีธาตุอะไรอ่ะ​ ฉันมีธาตุลมนะ " 


        " ผมมีธาตุไม้ครับ​ " มู่หลง​ตอบ


        " งั้นฝากสร้างใบไม้กับที่เก็บน้ำแล้วกัน​ ทำได้ไหม ? " 


        " ไม่ได้หรอกขอรับ​ การ​ควบคุม​ไม้เป็นวิชาสำหรับผู้​ที่​อยู่ในแดนท้องฟ้าเชียวนะขอรับ​ ข้าที่อยู่​ใน​ขั้นฝึกหัดชั้น​ 3​ นะ​ ทำไม่ได้หรอกขอรับ​ "


        " งั้นไปตักน้ำกัน​ ตามฉันมา​ ! " 


แล้วยู่​หนาน​เฟิง​กับมู่หลง​ก็ทำที่เก็บน้ำที่นอน​ ของใช้ต่างๆเสร็จ​ภายใน​ 3​ วัน​ ส่วนอีก​ 3 วันที่เหลือ​ก็ฝึกโดย​ ยู่​หนาน​เฟิง​เลือกดูดซับ​สมุนไพร​ กลีบเมฆ​วายุหกแฉก​ เพื่อเพิ่มการโจมตีของธาตุวายุ​ ด้วยผลของสมุนไพรชั้นสูง​ ทำให้​ยู่​หนาน​เฟิง​ มีพลัง​ปราณถึงขั้น​ฝึก​หัดชั้น​ 6​ 


6​ วันต่อมา... วันที่รุ่นพี่จะมาสอนคาบเรียนพื้นฐาน​ให้


ณ​ ศาลา​ใกล้ประตูทางเข้า


        " ไง​ เมื่อวานหลับสบายไหม​ ​? " ยู่​หนาน​เฟิง​ท​ัก


       " สบายมากขอรับ​ " มู่หลงตอบ​ " วันนี้ใครจะมาสอนนะขอรับ... " 


ทันใดนั้นก็มีผู้หญิงสาวสวยผม​สีน้ำตาลคนหนึ่งเดินเข้ามา​ ซึ่งทำให้หลายๆคนหลงใหล​ แต่ยู่​หนาน​เฟิง​อ้า​ปาก​ค้าง... 


        " ใครนะขอรับ... เฟิง​รู้จัก​หรือขอรับ... " มู่หลงถาม


        " สวัสดี​จ๊ะ​ เด็กๆ​ พี่คือศิษย์​ภายนอกคน​ล่าสุด​ชื่อยู่​หมิงเยว่ หรือครูพี่หมิง ฝากเนื้อฝากตัว​ด้วย​นะ​จ๊ะ​~! " ยู่​หมิงเยว่พูด


        " คร้าบ~! " เด็กชายเกือบทั้งหมด​ที่​อายุ​ราวๆ​ 8​ ขวบขึ้นไปยิ้ม


        " เ​ชี่ย... เด็กโลกนี้​ นี่มัน​... " ยู่​หนาน​เฟิง​คิด


        " อ้าว​ ! น้องเฟิงนี่​ อรุณสวัสดิ์​จ้า~! " ยู่​หมิง​เยว่​ตะโกนทักพร้อมหันไปทางยู่​หนาน​เฟิง​


ทันใดนั้น​ก็มีสายตาพิฆาต​มากมาย​ มาทางยู่​หนาน​เฟิง​


        " อ้าว​ ! เฟิง​รู้​จักหรือ​ขอ​รับ​ " มู่หลง​ถาม


        " เออดิ " ยู่​หนาน​เฟิง​ตอบพร้อมกับคิด​ " เฮ้อ​ พี่หมิงพี่ก็รู้ว่าฉัน​ไม่อยากเป็นจุดสนใจ​ ~! " 


        " เอาล่ะจ๊ะ​ วันนี้พี่จะมาสอนการถอนพิษ​และการปรุง​ยาพื้นฐาน​นะจ๊ะ​ ​" 


        " คร้าบ​/ค่ะ~! " เด็กๆตอบ


        " คาบแรกก็สร้างศัตรู​เลย​เรา​ เฮ้อ... " ยู่​หนาน​เฟิง​บ่นในใจ


เวลาผ่านไปครึ่ง​วัน​


        " เอาล่ะ​ จบคาบเรียนแล้วนะจ๊ะ​ พรุ่งนี้​จะ​เป็น​การฝึกซ้อม​ของเพื่อนพี่ห้ามมาสายนะจ๊ะ​~! "


        " เฮ้อ​ ~! จบสักทีต้องทนสายตาอำมหิต​อยู่​ตั้ง​นาน​ " ยู่​หนาน​เฟิง​คิดพร้อม​ถอนหายใจ​


        " นั่นเหรอ​ ?! คนรู้จัก​ของครูพี่หมิง​ หยินไปทดสอบดูไหม​ ? " เด็กชายคนที่​ 1​ พูด


        " ได้เลย พี่หยาง " เด็ก​ชายคนที่​ 2​ พูด​


        " จิตมุ่งร้าย​งั้นเหรอ​ ?! " ยู่​หนาน​เฟิง​คิด


        " มีอะไรเหรอ​ขอรับ ?! เฟิง​ จู่​ๆก็หยุด​เดิน​ " มู่หลงถาม​ด้วย​ความ​เป็น​ห่วง​


        " ไม่​มี​อะไร​หรอก​ แค่​นึก​ได้ว่าลืมของที่แม่น้ำนะ​ ขอตัวไปเอาก่อนนะ​ " ยู่​หนาน​เฟิง​พูด​พร้อมวิ่งไปที่แม่น้ำ


        " ชิ​ จะหนีเหรอ​ ตามไปดีกว่า​ " 


        " ต​้​ุ​บ​ " ( เสียง​วางเท้าลงบนดิน )​


        " เ​อาล่ะ​ พ้นสายตาคนแล้ว " ยู่​หนาน​เฟิง​คิด


        " ฟ้าว​ " ( เสียงมีดบิน )​


ทันใดนั้นก็มีมีดบินพุ่ง​ตรงมาที่​ ยู่​หนาน​เฟิง​


         " เคร้ง​ " ยู่​หนาน​เฟิง​ปัดมีดบินด้วยมีดและ​ตะโกน​ " แกต้องการอะไร​ ? " 


         " ฮิฮิๆ​ ท้าอยากรู้​ก็จับฉันให้ได้สิ...  "


[ เงามายาจิตลวงตา ]​


         " งั้นก็ได้​ " 


[ ก้าวย่างวายุกระหน่ำฟ้า ]​  

[ ต้านจิตใจพิสูจน์ ]​


         " นี่มัน... " เด็กชายเริ่มร้อง​ เมื่อเห็นยู่หนาน​เฟิงใช้ลม​​ปัดมีดออก​ แล้ว​ก็มาอยู่ข้างหลัง​ในชั่วพริบตา​ และ​ผลักเขากระเด็น​ ก่อนจะรัดด้วยลวดที่ติดกับมีดบิน


          " เอาล่ะ... ตอบฉันมา " ยู่​หนาน​เฟิง​พูด​อย่าง​เยือกเย็น​ " แกต้องการอะไร​ ?! " 


          " ยะ... อย่าทำข้าเลย​ พี่ชายข้า แค่สั่งข้ามาทดสอบฝีมือเจ้า... " เด็กผู้ชาย​ตอบยู่​หนาน​เฟิง​ โดยที่ยู่หนาน​เฟิง​ไม่รู้​ว่า​ เขา​มองยู่​หนาน​เฟิง​เป็น​สัตว์​ประหลาด​แล้ว


          " งั้นไปบอก​ พี่ชาย​ของเธอ​ว่า​ ถ้าอยากจะทดสอบละก็​ ให้มาท้าประลองฉันซะ​ !​ " ยู่​หนาน​เฟิง​พูด​ ก่อนเดินไปเก็บหิน​ที่ประกายระยิบระยับ​ แล้วเดินกลับต้นไม้หรือบ้านพักชั่วคราว​


ณ​ บ้านพักตระกูล​ หยวน​ ในสำนัก​หยวน​ซู่​ห​ยาง​หยิน


          " อย่างนี้เองสินะ... ได้ไอ้เด็กปากดี​ ! ไอ้ยู่​หนาน​เฟิง​ !!!  "

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น