MOTIANA​ THE​ GAME​ ภาค​ เปิดศึกเทพและจอมยุทธ​์​

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 91 Views

  • 3 Comments

  • 10 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    13

    Overall
    91

ตอนที่ 5 : บทที่​ 4​ สอบเป็นศิษย์​เตรียม​เข้า​ส​ำ​นัก​

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    19 ก.พ. 62

       " ตุ้บ​ ตับ​ แคร้ง​ " เสียงเกวียนดังเบาสลับกัน


       " ว้าวดูนั่นสิ​ " ลู่​เอิน​พูด


       " สำนักล่ะ​ " ลู่​เพียว​ร้องตาม


        " เรามาถึงแล้วสินะ​ " ยู่หนาน​เฟิง​ติดและมองออกไปนอกเกวียน


        " นี่​ ยู่หนาน​เฟิง​ " กวงจู่หยูหลง​พูด​ " เรามาแข่งกันไหม​ ? ว่าใครจะได้เป็น​ศิษย์ภายในก่อนกัน​ ? ถ้าใครแพ้จะต้องทำตามคนชนะหนึ่งอย่าง​ "


        " หืม​ ?! น่าสนใจดีนี่​ " ยู่​หนาน​เฟิง​รับคำท่าอย่างใจเย็นก่อนคิด​ " เหมือนว่าหยู​หลง​จะไม่รู้​ว่า​ ฉันมีพลังปราณขั้นฝึกหัด​ชั้น 4​ สูงสุด​ " 


        " ไม่น่าเชื่อว่า​ จะรับคำท้าแล้ว​​ฉัน​จะ​ทำให้​เสียที่มาท้าทายอัจฉริยะ​คนนี้​ " กวง​จู่​หยู​หลง​หัวเราะ


เขามั่นใจว่าด้วย​ความ​อัจฉริยะและทรัพยากร​ที่​เขา​มี​จะทำให้เขาชนะ​ แต่หารู้ไม่​ว่า​ ยู่​หนาน​เฟิง​จะมีสิ่งที่ล้ำค่ากว่าเขาเยอะนั่นคือ​ ​สายรัดข้อมือ​ผ้าที่คริสตัล​รูป​ใบโคลเวอร์​สีเขียว​ใส​มีปีก​ติดอยู่


        " ให้ตายสิ​ " ยู่​เทียนเหิง​พูด​ " ระดับอย่างพวกเจ้า​เป็นศิษย์​ภายนอกยังไม่ได้เลย ​" 


        " ว่ายังไงนะครับ​ ! ​ " กวง​จู่​หยู​หลง​อุทาน


        " พูดตามตรงระดับของพวกเจ้ามันห่างชั้น​เกินไป​ ศิษย์​ภายนอกที่ระดับ​ต่ำที่สุดก็มีพลังปราณขั้นฝึกหัด​ชั้น 8​ แล้ว​ เจ้าจะเอาอะไรไปสู้​ ?! ที่ข้าจะมาสมัคร​ให้​พวก​เจ้าวันนี้​คือ​ ศิษย์​เตรียม​เข้า​ส​ำ​นัก​ ! "


        " ก็สมกับเป็นสำ​นัก​อันดับ​ 1​ ของอาณาจักร​ล่ะนะ​ " ยู่​หนาน​เฟิง​คิด


        " แล้วพวกเรา​จะเข้าไปเป็​น​ศิษย์​ภายนอกได้จริง​ๆ​เหรอครับ​ ? " ลู่​เพียว​ถาม


        " ไม่ต้องห่วงศิษย์​สำนักภายนอก​ มีอายุ​ 10​ ปีขึ้นไปทั้งนั้น​ ยังเหลือเวลาให้พวกเจ้าเตรียมตัวอีก​ 4-5 ปี​ "


        " ค่อยยังชั่ว​ " ลู่​เพียว​ถอนหายใจ​


        " แต่ยังไง​ เรา​ก็​นิ่งนอนใจไม่ได้​ เพราะ​ ฉันได้ยิน​มา​ว่า​ มี​การแข่งขัน​ของ​ศิษย์​เตรียม​เข้า​ส​ำ​นัก​ด้วย​ " ยู่หนาน​เฟิง​เตือน


        " ว่าไงนะ​ !? " ลู่​เพียว​สะดุ้ง​


        " เหมือนว่าจะไม่หมูแล้วสิเนี่ย​ ?! " ลู่​เอิน​พูด​


        " ก็​สำนัก​อันดับ​ 1​ นี่นา ถ้า​ไม่หมูก็คงจะไม่แปลก​ " ลู่​เพียว​ร้อง​ให้​ในใจ


        " เอี๊ยด​ " เสียงเกวียนจอด


        " เหมือนว่า​ข้าจะมาส่งได้แค่นี้​สินะ​ จากนี้ไปอีก​5​ กม.​ คือประตู​ จากนี้ไปคือ​ บททดสอบแรก​ของ​พวก​เจ้า​ จงไปถึงประตู​ให้ไ​ด้​ภายใน​ 3​ วัน " ยู่​เทียนเหิง​ตะโกนพร้อมหันเกวียนกลับ


        " เหมือนว่า​ จะต้องเลิกทะเลาะกับหนานเฟิงแล้วผ่านป่านี้ไปให้ได้ก่อนสินะ​ " กวง​จู่​หยู​หลง​คิด


       " รีบไปกันเถอะอย่ามัวเสียเวลาเลย​ " ยู่หนาน​เฟิง​พูด


       " แล้ว​หนานเฟิง​ นายวางแผนไว้แล้วเหรอ​ ? " ลู่​เพียว​ถาม


       " ใช่​ พอดี​ฉันเอาแผนที่มาจาก​ ท่านอาจารย์​นะ​ " ยู่​หนาน​เฟิง​ตอบ


       " แล้ว​ เจ้ารู้ได้อย่างไรว่า​ จะต้องลงเดิน​ " กวง​จู่​หยู​หลง​พูด​


       " ง่ายๆ​ ก็ที่นี่มันมีภูเขาชันเยอะแยะ​ หากเดินม้าพลาดไปนิดเดียวหินอาจจะ​ถล่มลงมาได้​ " ยู่​หนาน​เฟิง​ตอบ​ " ดังนั้นเราจึงต้อง​ปีนภูเขากัน​ "


       " แล้วพวกเราจะ​ปีนเขาสูงได้อย่างไร​ ? โดยเฉพาะอย่างยิ่ง​ ลู่​เอิน​ที่​เป็น​ผู้หญิง​ " กวง​จู่​หยู​หลง​มีสีหน้าไม่สบายใจ​


       " ฉันคิดว่า​ จุดประสงค์​ของบททดสอบ​นี้​คือ​ ความ​พยายาม​ ความ​อดทน​ และ​ความสามัคคี​ ​" ยู่​หนาน​เฟิง​กล่าว


       " แต่​ ลู่เอินเป็นผู้หญิงนะ​ !!! " กวง​จู่​หยู​หลง​พยายาม​เถียง


       " แล้วในสนามรบ​ ศัตรู​จะสนหรือไม่ว่า​จะ​เป็น​ผู้หญิง​ หรือ​ผู้ชาย​ ! " ยู่​หนาน​เฟิง​โต้ก่อนจะพูด​ " อย่าเข้าจะผิดล่ะ​ ประโยคนี้​ ฉันไม่ได้คิดเองมันอยู่ในตำรา​ " 


ยู่หนาน​เฟิง​เกือบหลุด​ปาก​ จนต้องรีบหาข้อแก้ตัว​ เพราะ​ ลืมไปว่าตรูพึ่งอายุ​ 5​ ขวบ... 


แต่ทุกคนก็เงียบกริบ​


      " แต่​ ลู่เอินก็เป็นผู้หญิง​จริงๆแหละ​ งั้นใคร​มีเชือก​บ้าง​ ? " ยู่​หนาน​เฟิง​ถาม​


      " ถ้าอัน​นั้น​ ฉันมี​ ?! " ลู่​เพียว​ตอบ


      " แล้วจะเอาเชือกมาทำอะไร​ ? " กวง​จู่​หยู​หลง​ถาม​ด้วยน้ำเสียงดูถูก​


      " ก็เอามามัดเพื่อประคองตัว​ และช่วยกันลากขึ้น​ไปในกรณีที่​คนอื่นไม่ไหว " ยู่​หนาน​เฟิง​ตอบ


      " โดยเราจะค่อยๆปีนไป​ จะต้องผูกเชือกไว้กับ​ทุกคน​ จากนั้น​ฉันกับ​กวง​จู่​หยู​หลง​ จะปีนไป​เป็น​ 2​ คนแรก​ ตามด้วย ลู่​เอิน​ และลู่​เพียว​คนสุดท้าย​ " ยู่​หนาน​เฟิง​อธิบาย​ " หน้าที่ของฉันกับหยู​หลง​คือการปีนเพื่อผ่อนแรกทั้ง​ 2​ คน​ และลู่​เพียว​คืออยู่ข้างล่างเพื่อดูแล​ลู่เอิน​ หากลู่เอินตกลงมา​ "


       " แล้วทำไมคนที่อยู่​ข้างล่างจึงเป็นลู่เพียว​ ? " กวง​จู่​หยู​หลง​ถาม


       " ก็ลู่เพียวมีร่างกายที่ใหญ่กว่าเจ้าไงล่ะ " ยู่​หนาน​เฟิง​อธิบาย


       " โอ้ว​ หนาน​เฟิง​ ทำให้ฉันได้กอดกับ​ ลู่เอินเหรอชั่งเป็นบุญ​คุณ​นัก​ " ลู่​เพียว​ยิ้ม


       " เด็กของโลกนี้นี่มัน.... รักกันไวเวอร์​ " ยู่​หนาน​เฟิง​คิดเมื่อเห็น​ท่าทางของลู่​เพียว​


45​ นาทีผ่าน​ไป​


       " อีกนิดเดียวจะถึงแล้ว​ " ยู่​หนาน​เฟิง​ตะโกน


       " อีกนิดเดียว​ อีก​นิดเดียว​ " ลู่​เพียว​พูดพึมพำ


ยู่หนานเฟิงค่อยๆเอาเชือกคล้องหินแล้วปีนขึ้นไปบนภูเขา​


       " ฮึก​ แฮกๆ " 


       " ฉันว่าเราควรพักก่อนดีไหม ? " กวง​จู่​หยู​หลง​ถาม


       " ได้สิข้างหน้ามีถ้ำ​อยู่​ อีกนิดเดียว​ " ยู่​หนาน​เฟิง​พูด


10​ นาทีผ่านไปบนถ้ำ


       " นี่​ ​หนาน​เฟิง​ ถ้ำนี้มันหนาวๆ​ ว่าไหม​ ? " ลู่​เอิน​ทัก


       " ถึงจะอยากรู้​แต่พวกเราไม่ควรจะ​ไป​สำรวจตอนนี้​ สิ่งที่เราควรทำตอนนี้คือพักฟื้นกำลังกาย​ " ยู่​หนาน​เฟิง​กล่าวพร้อมนั่งสมาธิและรวบรวมปราณจาก​ธรรมชาติ​


เพราะยู่​หนาน​เฟิง​มีธาตุน้ำแข็ง​ ไอเย็นจึงเป็นสิ่งที่เพิ่มพูน​ปราณ​ได้อย่างดี​เยี่ยม​ ไม่นานก็ถึงระดับขั้นฝึกหัดชั้น​ 5


      " นี่​ ​ยู่​หนาน​เฟิง​ พวกเราใช้เวลาเดินเท้า​ 5​ กม.แค่ไม่กี่​ชม.เองนะ​ ตอนนี้เราก็สามารถ​สำรวจทำได้แล้ว​ " กวง​จู่​หยู​หลง​พูด​


      " อืม​ แต่สำรวจแค่ทางเข้าก็พอนะ​ ถ้าเกิดหน้าผาถล่ม​ เราจะได้หนีทัน​ " ยู่​หนาน​เฟิง​เตือนและนั่งสมาธิ​ต่อไป


15​ นาทีผ่านไป​ ยู่หนานลุกขึ้นไปช่วยเพื่อนสำรวจ


      " ว้าว​ดู​นั่นสิ​ มีสมุนไพร​ ระดับ​ปานกลางเพียบเลย​ " ลู่​เพียว​ร้อง​


      " หืม​ ?! สมุนไพร​เหมันต์​สวรรค์​ระดับ​สูง​ และกลีบ​เมฆ​วายุหกแฉกระดับสูง​ เก็บไว้ดีกว่า​ " ยู่​หนาน​เฟิง​คิด​แล้ว​เก็บไว้ในช่องเก็บของ​พิเศษ​อย่าง


      " แต่หน้าเสียดายที่เอาไปไม่ได้​ ไม่อย่างนั้น​รุ่นพี่ได้แย่งไปแน่ๆ​ " ลู่​เพียว​ถอนหายใจ​


      " เหอะ​ ไว้วันหลังฉันจะกลับมาเอาแกแน่​ เจ้าสมุนไพร​ธรรมชาติ​ทั้ง​หลาย​ " กวง​จู่​หยู​หลง​หัวเราะอย่างมีเลศนัย​


และตะวันก็ค่อยๆลับขอบฟ้าไปทีละน้อย​ ใน​ขณะที่​ ยู่​หนาน​เฟิง​และเพื่อนๆกำลังเก็บ​สมุนไพร​และสำรวจถ้ำแห่งนี้


      " ว้า​ ค่ำแล้วล่ะ​ " ลู่​เอิน​พูด​


      " สงสัยว่าต้องค้างที่นี่สินะ​ " กวง​จู่​หยู​หลง​พูด​


      " งั้นมาปูที่นอนกันเถอะ​ ปูด้วยหินใช่ไหม​ ? ​ " ลู่​เอิน​พูด​


      " ปูด้วยไม่ไผ่ตังหาก​ ?! " ลู่​เพียว​พูด​


      " เคยทำที่นอนรึเปล่า​เนี่ย​ ?! " กวง​จู่​หยู​หลง​พึมพำ


      " เด็ก​ 5​ ขวบ​ก็เงี่ย​ " ยู่​หนาน​เฟิงคิด


กลางคืนวันนั้น... ทุกคนต่างนอนหลับยกเว้นยู่​หนาน​เฟิง​ที่ทำสมาธิ​


เช้าวันต่อมา... 


แสงพระอาทิตย์​ขึ้น​สลัวๆ​ ปลูกให้ยู่​หนาน​เฟิง​ตื้นจาก​ภวังค์​ของการรวบรวมปราณ


       " อืม​ ตอนนี้ชั้นก็อยู่ขั้นฝึกหัดชั้น​ 5​ สูงสุด​แล้ว​สินะ​ เพราะว่า​ไอเย็นในถ้ำนี้ช่วยฉันฝึกได้มากเล​ย​ เพื่อนๆ​ ก็ใกล้จะตื่นแล้วสินะ​ " ยู่​หนาน​เฟิง​คิด​


       " ก​ร็อบ​ " เสียง​ยู่​หนาน​เฟิงบิดขี้เกียจ​


       " ฮ้าว​ หนานเฟิงตื่นเช้า​จัง​เลย​นะ​ " ลู่​เอิน​พูด​ด้วยเสียงขี้เกียจ


       " อ้าว​ ! ตื่นกันแล้วเหรอ​ ?! " ลู่เพียวถาม


สักพัก.... 


       " ฉันตื่นคนแรกแน่​ 555 " กวง​จู่​หยู​หลง​หัวเราะแต่พอลุกขึ้น​เท่านั้น​แหละ... 


       " เปล่า​ นายตื่นคนสุดท้ายเลย​ พวกเราจะเริ่มเดินทางกันแล้วเนี่ย​ ?! " ทุกคน​พูดพร้อมกัน​


       " ว่าไงนะ​ !!! ขอฉันกินข้าว​ก่อนสิ​ !!! "

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #2 BerryCandyBC (@BerryCandyBC) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:17

    สู้ตายเลย
    #2
    1
    • #2-1 BerryCandyBC (@BerryCandyBC) (จากตอนที่ 5)
      19 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:20

      เมนต์​กัันเยอะๆนะ
      #2-1
  2. #1 fantasticbeats (@fantasticbeats) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:22

    รออยู่
    #1
    0