MOTIANA​ THE​ GAME​ ภาค​ เปิดศึกเทพและจอมยุทธ​์​

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 91 Views

  • 3 Comments

  • 10 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    13

    Overall
    91

ตอนที่ 20 : บทที่​ 19​ ฝ่าวงล้อม​ด้วยวาจา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    10 มี.ค. 62

ณ​ ค่ายที่พักระหว่างที่กลุ่มประกายดารามาทำภารกิจ... 


   " เฮ้ย~! เอาจริงดิ​ น้องเฟิง​ " เสียงตกใจดังออกมาจากปากซู่​หลานเซอ​


หลังจากได้รู้เรื่องราวทั้งหมด​จากเซี่ยเสี่ย​ ( ที่เซี่ยเสี่ยเป็น​คนเล่าเนื่องจากยู่​หนาน​เฟิง​ปิดปากเงียบไม่ยอมพูดอะไร​ แล้วนั่งแทะหมูย่างที่พึ่งเผาด้วยไฟสดๆร้อนๆ​ ตลอดมาตั้งเเต่​ที่​เริ่มร่วมวงกินข้าวกับคนในกลุ่ม​ )​ ซู่​หลานเซอและเพื่อนๆในกลุ่ม​ แทบจะทำหน้าราวกับว่าเห็นผี​ 


1.​ คือตกใจที่ยู่​หนาน​เฟิง​สามารถ​รับมือกับนักฆ่าขั้นชำนาญชั้น​ 3​ ได้​ เนื่องจากนักฆ่านั้นแต่งต่างจากคนทั่วไปนัก​ เพราะแม้ว่าระดับพลังจะน้อยกว่าก็จริง​แต่ด้วยความที่ถูกฝึกมาเป็นพิเศษ​และ​จิตวิญญาณ​ที่​ถูกเปลี่ยนเป็นเหมือน​ดั่งเครื่องสังหารทำให้ไม่ค่อยมีความปราณีให้กับใครและไม่สนอะไรนอกจาก​การฆ่าฟันอย่างเยือกเย็น​ ขนาด​ที่ศิษย์​ภายใน​ของสำนัก​เห็น​แล้ว​ยังขนลุกซู่​ ทำอะไรไม่ถูก  ว่ากันว่าแค่ขั้นชำนาญชั้น​ 1​ ยังกวาดล้าง​ ขั้นชำนาญชั้น​ 3​ ได้เป็นสิบๆคน​ ดังนั้นสำหรับโลกไปนี้นักฆ่าไม่ได้หน้ากลัวไปกว่าสัตว์​อสูรเลย


   " น้องเฟิง​ ทำให้ตกใจได้ตลอดเลยจริงๆ​ " เซี่ยเสี่ยพูดพร้อมมองไปที่​ยู่​หนาน​เฟิง​ที่เปลี่ยนจากำลังนั่งแทะหมูเป็นกำลังกินผลไม้ได้อย่างน่าตาเฉยและไม่ทุกข์​ร้อนเท่าไหร่​ ขณะที่เธอกลัวกับการปฏิบัติ​ภารกิจนี้อย่างถึงที่สุดหลังจากเจอกับนักฆ่าที่ปลอมตัวเป็นผู้บุก​รุก


2.​ คือ​นักฆ่ามีกันอยู่ 2​ คนและคาดว่าน่าจะมีคนที่ยังไม่เผยตัวออกมาอีก


3.​ คือเนื่องจากหลังฐานการเซ็นสัญญา​ที่มีรอยจางๆของตราประทับเจ้าเมือง​ จึงทราบได้ว่า หากไม่ใช่​เจ้าเมือง​ เมืองแห่งนี้จะต้องมีทรราช​หรือคนทรยศ​หักหลังแน่นอน​ และเป็นคนที่เจ้าเมืองไว้วางใจอย่างมากจนถึงกับให้เขาห้องทำงานและดูแลตราประทับอันเป็นสิ่งสำคัญในการอนุมัติ​ทำเรื่องต่างๆในเมืองใหญ่ลู่​หลานแห่งนี้​ มิเช่นนั้นคงเป็นสายลับที่แนบเนียนพอจะฝ่า​ไปถึงห้องทำงานของเจ้าเมืองที่เป็นส่วนชั้นในสุดของปราสาทในอาณาเขต​ของเผ่า​ sky​ ​fairy​ 


บรรยากาศ​บริเวณ​กลุ่ม​ประกายดาราที่นั่งอยู่นอกประสาทเจ้าเมืองในตอนนี้ก็เริ่มเคร่งเครียด​และเป็นกังวลอย่างบอกไม่ถูก เพราะสีหน้าของทุกคนดูหมองมัว​อย่างเห็นได้ชัด​ แต่สุดท้ายก็มีผู้กล้าคนนึง​เอ่ยขึ้นเพื่อสร้างขวัญกำลังใจ... 


   " พวกเรากังวลไปก็ไม่ดี​ ดังนั้นข้าว่าเราควรรีบทำภารกิจคุ้มกันท่านหญิง​ให้สำเร็จ​ มันจะดีกว่า " หยินหลางกล่าวขึ้น


   " เห็นด้วย " นินโตะพูดอย่างเรียบง่ายพร้อมตบไหล่ไปที่เพื่อนรักเบาๆ


   " เคร้ง​ " แต่ทันใดนั้นยู่หนานเฟิงก็โยนไม้ที่เสียบหมูลงถุงใบไม้ก่อนที่ปากจะเริ่มขยับ


   " แต่ฉันไม่เห็น​ด้วย​ รุ่นพี่​ " ยู่​หนาน​เฟิง​พูดอย่างเยือกเย็น​พร้อมทำสีหน้าที่จริงจังขึ้นมาทัน​ที​ ทำให้ดวงตา​สีเขียว​มรกต​นั้นส่องประกายด้วยความรอบคอบและระมัดระวัง​


   " ทำไมเจ้าถึงไม่เห็นด้วย​ ? น้องเฟิง​ " ซู่​หลานเซอพูดเป็นเชิงปฏิเสธ​คำพูดของยู่หนานเฟิงเมื่อครู่​และเห็นด้วยกับความคิดของหยินหลาง


   " เพราะมันเสี่ยงเกินไป " ยู่​หนาน​เฟิง​ตอบอย่างรวบรัด​ก่อนที่จะสาธยายด้วยเหตุและผลจนยาวเหยียด​ " หากมีทรราช​อยู่จริงตอนนี้พวกเราจะไม่ตกเป็นเป้าหมายในการป้ายความผิดแล้วหรือ​ ? เพราะเนื่องจากว่าพวกเราเป็นคนนอกย่อมถูกสงสัยก่อนเป็นอันดับแรกอยู่แล้ว​ พวกเราทำงานแค่ได้เงินนิดหน่อย​ แต่ผลลัพธ์นั้นเกรงว่าจะใหญ่หลวงนัก​หนากว่าที่จิตนาการ​ ถ้าจะถูกทำลายชื่อเสียงจนย่อยยับจนขาดความน่าเชื่อถือ​แล้วจะทำมาหากินอย่างไร​ ?!​ ไหนจะครอบครัวที่ถูกใส่ร้ายป้ายสีอีก​ ?! ไหนจะสำนักที่จะพลอย​เชื่อเสียไปด้วย​ ?! ไหนจะค่าเสียหายที่ทรราช​ตัวจริงทำไว้ ?! พวกเรารับผิดชอบเรื่องนี้ไม่ไหวอย่างแน่นอน​ " 


   " นั่นสิ​ พวกเรายังมีอนาคตที่ต้องก้าวเดินไปข้างหน้า​นะ ข้าจะไม่ยอมมาจบที่ภารกิจที่มีความเสี่ยงสูงเช่นนี้​ " เซี่ยเสี่ย​พูดอย่างเห็นด้วยกับยู่หนานเฟิง


   " จริงด้วย​ ข้าก็มีภารหน้าที่ของครอบครัวที่​ ข้าต้องดูแล​ ข้าจะไม่ยอมจบลงตรงนี้​ " ฮวายอน​ เจ๊สาวผมแดงส้ม​พูดอย่างไม่ยอมแพ้และลุกขึ้น​สู้​


   " แต่ปัญหาก็คือ​ เราจะฝ่าวงล้อมของทรราชไปได้อย่างไร​ ?! " ซู่​หลานเซอพูดอย่างเป็นกังวล​ " เวลาตามที่ภารกิจจ้างมา​กว่าจะจบก็อีก​ 4​ วัน​ เราจะออกไปแบบไม่ต้องสงสัยได้อย่างไร​ ? "


   " เพราะว่าฉันรู้สึก​สงหรณ์ใจไม่ดีหลังจากเห็นชุดผู้หญิงเมื่อ​ 2​ วันก่อนเลย ไปข้อช่วยคนผู้อาวุโสเก็บสมุนไพร​ในป่า​ในอาณาเขต​ของสำนักพรุ่งนี้​ เพื่ออย่างน้อย​ ก็​จะได้ไม่แต่งเป็นผู้หญิงจนจบภารกิจ​ " ยู่​หนาน​เฟิง​พูดพร้อมอมยิ้ม​ " ข้าเลยเอาเอกสารการเรียกตัวมาด้วย​ "


   " ไม่ตั้งใจจะอยู่ให้​ครบกำหนดวันตั้งแต่แรกแล้วหรือ​ ? " ซู่​หลานเซออุทาน​ " แถมมีหลักฐาน​ชัดเจน​อีกด้วย​ แบบนี้มันจงใจชัดๆ​ "


   " ข้าว่าเจ้าเองนี่แหละ​ที่​จะเป็​นทรราช​ " เมื่อเซี่ยเสี่ย​เห็นจึงอดที่จะแซวออกมาไม่ได้​


   " ฉันไม่ได้เป็นคนทรยศนี่นา แต่ถ้าหากรุ่นพี่คงเข้าใจความรู้สึก​ของ​ผู้ชายที่ต้องมาแปลงเป็นเพศหญิง​ และละทิ้งช้างน้อยไป ฉันก็ไม่มีอะไรจะค้านการบอกว่าเป็นคนทรยศ​ของรุ่นพี่​ " การยู่​หนาน​เฟิง​ตอบกลับไปเช่นนั้น​ ทำให้ผู้ชายทั้งกลุ่มถึงกลับกำของๆตนเองเลยทีเดียวก่อนที่จะถอยห่างพร้อมกับทำหน้าซีดเผือก​ อย่าบอกนะว่ายู่​หนาน​เฟิง​ละทิ้งไอ้นั่นไปจริงๆ​ และแล้วไม่นานความเงียบกริบก็ได้มาเยือนอีกครั้ง... 


   " ข้าเข้าใจแล้ว​ ไม่ว่าก็ได้​ " เซี่ยเสี่ยพูดอย่างหมดอารมณ์​แซว​ พร้อมมองไปทางเหล่าผู้ชายที่กำของของตัวเอง​ด้วยความทะนุถนอม​ ไม่บอกก็รู้ว่าคืออะไร


   " เอาเถอะ... ข้าขอเอาเรื่องนี้ไปบอกเจ้าเมืองก่อนล่ะกัน " ซู่​หลานเซอเปลี่ยนเรื่องอย่างว่องไว​ก่อนที่จะเดินจากไปพร้อมหน้าที่ซีดขาวจากคำพูดของยู่​หนาน​เฟิง​เมื่อซัก​ครู่​


   " ให้ฉันไปด้วยสิ " ยู่​หนาน​เฟิง​พูดพร้อมกับวิ่งตามซู่​หลานเซอมาติดๆ


   " เจ้าจะไปทำไมล่ะ​ ?! " ซู่​หลานเซอถามด้วยความสงสัย​


   " เพราะกลัวว่าทรราชจะไม่ยอมปล่อยไปได้ง่ายๆแน่​ ในฐานะ​ที่​ฉันเป็นคนคิดแผนนี้​ ฉันเลยจะต้องไปด้วย​~! " ยู​่​หนาน​เฟิง​กล่าว


ห้องของเจ้าเมือง... 


   " หืม​ ?! เรื่องด่วนอย่างนั้นหรือ​ ? " เจ้าเมืองพูดอย่างสงบก่อนที่คนสนิทข้างๆจะรู้สึกไม่ดีเนื่องจากแผนการโยนความผิดล้มเหลว


   " ข้าต้องขออภัย​ด้วย​ ท่านเจ้าเมือง​ " ซู่​หลานเซอกล่าวอย่างสำนึกผิด​ " เนื่องจากมีเหตุจำเป็น​ ที่กลุ่มเราจะต้องกลับสำนักด่วน​ แต่ทางเราจะขอปฏิบัติ​ภารกิจคุ้มครองให้ครบกำหนดภายในวันนี้​ โดยรับค่าจ้างแค่​ 1​ ใน​ 4​ เท่านั้น​ " 


   " แล้วเจ้ายังจะมีหน้ามาข้อค่าจ้างอีกหรือ​ ?! " คนสนิทข้างๆพูดอย่างมีเหตุผล​ " หากอยากได้ค่าจ้างก็ช่วยกรุณาทำงานให้ครบวันด้วย​ " 


   " งั้นคงต้องให้ท่านช่วยจ่ายค่าทำขวัญ​ที่ต้องพบเจอกับนักฆ่า​ด้วย... ​" ยู่​หนาน​เฟิง​พูดอย่างเยือกเย็น​ และไร้อารมณ์​ " ... หรือว่าท่านจะรั้งพวกเราไว้และไม่ให้เกียรติ​กับสำนั​กหยวน​ซู่​ห​ยาง​หยิน​ที่ทรงอำนาจแห่งทวีปนี้​ ?! "


   " หากเจ้าหนูอย่างอ้างคงต้องขอให้แสดงหลักฐานเสียหน่อยค่อยตัดสินเสียจะดีกว่า​ " คนสนิทข้างๆพูดเยาะเย้ยด้วยน้ำเสียงมั่นอกมั่นใจ


แต่ยู่หนาน​เฟิง​ก็ยิ้มพร้อมล้วงกระเป๋า​ผ้าจากนั้นก็เอาเศษ​ผ้าคลุมและมิดบินอันเล็กที่มีคราบเลือดมาวางไว้ด้านหน้าโต๊ะ​เจ้าเมืองและทำสีหน้าท่าทาง​ชวนน่าหวั่นเกรง​


   " หลักฐาน​ที่ว่ามีนักฆ่ามาเพียงพอหรือไม่​ ? " ยู่​หนาน​เฟิง​กล่าวด้วยแววตาเย็น​ชาใส่คนสนิทข้างๆท่านเจ้าเมือง​ที่กำลังทำสีหน้าหวาดกลัว​ ขนาดท่านเจ้าเมือง​ยังถึงกับรู้สึก​เสียว​สันหลัง​ ไม่ใช่เพราะว่าเห็นมีดนักฆ่าเฉพาะตัวของกลุ่ม​ แต่ได้เห็นแววตาอันเยือกเย็น​ของเด็กชายที่คล้ายกับเด็กสาวผู้​งดงามเบื้องหน้า​ ( เจ้าเมืองเห็นยู่หนาน​เฟิง​เป็นเด็กผู้หญิง​ )​


   " ดังนั้น​ถ้าหากมีนักฆ่าจริง​ เราก็ไม่ควรจะให้เด็กๆที่มีอนาคตอย่างพวกเราไปเสี่ยง... " ซู่​หลานเซอพูดก่อนจะเน้นย้ำคำสุดท้ายอย่างชัดเจนตามที่ยู่หนานเฟิงได้บอกเอาไว้ก่อนเข้ามาหาท่านเจ้าเมือง​ " ... จริงไหมครับ​ ? ท่านคนสนิทของท่านเจ้าเมือง" 


   " ฮึก... " พอเจอหลักฐานและคำพูดอันถูกเตรียมการมาอย่างดี​เข้าไป​ คนสนิทข้างๆท่านเจ้าเมืองก็ถึงกับพูดไม่ออกบอกไม่ถูกเลยทีเดียว​ จึงต้องรูดซิป​ปาก​อย่างช่วยไม่ได้​ สุดท้ายยู่หนาน​เฟิง​และซู่​หลานเซอจึงได้ออกมาจากอาณาเขต​ของเผ่า​ sky​ fairy​ ได้อย่างสบายๆ


ณ​ ขณะที่นั่งเกวียนม้าอยู่​


   " เจ้านี่ก็ร้ายไม่เบาเลยนะ น้องเฟิง​ " เซี่ยเสี่ยพูดพร้อมกับยิ้ม


   " ใจเด็ดมากข้าเองก็ขอยอมแพ้จริงๆ " ฮวายอน​พูดด้วยน้ำเสียงชื่นชม​


   " ขนาดเจ้าหญิงเพลิงร้อนเร่ายังยอมแพ้​ เจ้าคงเป็นปีศาจแล้วมั้ง​ ? น้องเฟิง​ " หยินหลางที่กำลังขับเกวียนม้าพูด


   " ถ้าตรูเป็นปีศาจ​ แกก็คงจะเป็นราชาอสูร​แล้วล่ะมั้ง​ ?! " ยู​่​หนาน​เฟิง​บ่นในใจ


   " งั้นพวกเรามาตั้งฉายาให้ยู่หนานเฟิงกันเถอะ​ " นินโตะเสนอ​ " เอาเป็น​ ' ปีศาจ​น้อยเจ้าปัญญา​ '​ เป็นยังไงบ้าง​ ? "


   " ข้าว่า​เอาเป็น ' 风的战略 Fēng de zhànlüè ( กลยุทธ์​แห่งสายลม )​ '​ จะดีกว่า "


   " กลยุทธ์​แห่งสายลมงั้นเหรอ​ก็ไม่เลวนะ​ " ทุกคนต่างออกความคิดเห็นแต่เหมือนจะลืมอะไรบางอย่าง


   " ทำไมไม่มีใครถามความคิดตรูเลยว่ะ​ ?! " ยู​่​หนาน​เฟิง​บ่นในใจ


" ฮิฮิ ถูกเมินซะแล้ว~~ " 


   " ไม่ต้องยุ่ง​น่า~! " ยู​่​หนาน​เฟิง​ตะโกน​คุยกับวิญญาณ​มีดดาบสุดป่วนในใจ​ แต่ทันใดนั้นก็มีเสียงอึกทึกครึกโครม​ดังมาจากด้านหน้าของเกวียนม้า


มันเกิดอะ​ไร​ขึ้น​ ?! ... จะเป็นข่าวดีหรือข่าวร้ายกันแน่นะ... 


................. 


โปรดติดตาม​ตอน​ต่อไป​

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น