MOTIANA​ THE​ GAME​ ภาค​ เปิดศึกเทพและจอมยุทธ​์​

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 91 Views

  • 3 Comments

  • 10 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    13

    Overall
    91

ตอนที่ 2 : บทที่​ 1 กลับมาอีกครั้ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 27
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    14 ก.พ. 62

        " คริสตัล​แบบนั้น.... เธอคือเบอร์​นี่งั้นเหรอ​" เสียงที่แผวเบาออกมา​จาก​เด็กสาวที่ใส่แว่น​ แม้เสียงนั้นจะเบาแต่มันก็ทำให้​เด็ก​สาวอีกคนหยุดลุกขึ้นและมองหน้าเธอ​ ก่อนที่จะสังเกตุ​ไปที่กำไลข้อมือ​ของเธอ


        " ยู​ริลล์​ ใช่ไหม​ !? " เด็กสาว​มองด้วยสีหน้าท่าทาง​ดีใจอย่างยิ่ง


        " อา​ ใช่​ แต่ตอนนี้​ฉันชื่อว่า​ กุน​ " กุนตอบอย่างเรียบง่าย


        " งั้นตอนนี้เรียกฉันว่า​ เหมย " เหมยกุยฮวาตอบกลับ​เป็นภาษาอังกฤษ​ด้วยเสียงดีใจและเสียใจเล็กน้อย " แต่หน้าเสียดายตอนนี้เรายังคุยกันไม่ได้​ เพราะฉันกำลังรีบ​ แต่ฉันจะให้เบอร์ติดต่อไปหวังว่าเราจะได้คุย​กัน​มากกว่านี้ " เหมยพูดสั้นๆพร้อมกับ​เยื่อนกระดาษแผ่น​หนึ่ง​ซึ่งเขียนเบอร์​ติดต่อ​เอา​ไว้​ แล้วเดินผ่าน​ไป​ด้วยสีหน้าที่เร่งรีบ


       " กุน​ ทำอะไรอยู่นะ​ " เพื่อนของกุนเรียกด้วยความเป็นห่วง


       " ไม่มีอะไร​ " กุนตอบ​แล้ว​คิดว่า​ " เบอร์นี้... ไม่สิ​ เหมย เราจะได้เจอกันอีกแน่นอน...  " 


       " กุน​ ถ้าช้าระวังครูทิ้งไว้ที่นี้นะ​ " เพื่อนของกุนคน​หนึ่ง​แซวแล้วเดินจากไป​


       " เดี๋ยว​ ! รอด้วยเซ่​ !!!!!!!! " กุนร้องเรียกพร้อมวิ่งไปหากลุ่มเพื่อน​ ก็แหมใครจะไปรู้ละว่ามาอังกฤษ​ครั้ง​แรก​คราวนี้​ก็​ได้เจอเหตุการณ์​สุดแฟนตาซี​ระหว่างเพื่อนเก่าที่จะทำให้เกิดเรื่องราวมากมายดั่งตอนเข้า​ เกมนรก​   MOTIANA​ อีกครั้​ง​


        เหตุการณ์​เมื่อวานมันก็เป็นแบบนี้่... และตอนนี้​ฉันกำลังอยู่ใน​ คาเฟ่ใกล้โรงเรียน​ที่ฉันมา Summer​ กับเหมย รู้ไหมกว่าจะมาพบเธอได้นี่ขอครูแทบกราบเท้าเล้ย.... 


        " งั้นจะขอแนะนำตัวอีกรอบนะ​ ฉันชื่อ​ เหมยกุยฮวา​ อายุ​ 14 ปี​ เป็นลูกครึ่ง​จีน​และ​อังกฤษ​ " เหมยแนะนำตัวช้าๆ


        " ฉันชื่อ​ กฤษฎา​ วิเพียรพากย์​ มีชื่อเล่นชื่อว่า​ กุน​ เป็นคนไทย​ อายุ​ 14​ ปี​ " กุนพูดเบาๆ​ ก่อนจะถามคำถาม​กับเหมย​ " แล้ว​ตอนนี้​เพื่อน​ๆ​ ​เป็น​ยังไง​บ้าง​ ? " 


        " คิริส​ หรือ​ฮิคาเกะ​ นะเหรอ​ ?! สบายดี​ " เหมยตอบ


       " ฮิคาเกะ​ ?! " กุนงง


        " ลืมบอกไปชื่อจริงของ​ คิริส คือ​ ฮิคาเกะ​ นัทสึ " เหมยพูด


         " นัทสึ​ ฤดู​ร้อน​อย่างนั้นเหรอ​ ?! " กุนคิด


          ทันใดนั้นประกายแสงของคริสตัล​ของทั้งคู่​ก็​ส่องแสงออกมา​ ทำให้ทั้งคู่​ตกใจ​ !!! เพราะแสงนี้คือแสงขอความช่วยของ​ โอกะ​ หรือเทพน้ำค้างดารา​ ที่ใส่ไว้ในคริสตัล​ เพื่อแสดงสัญลักษณ์​แห่ง​ความ​สัมพันธ์​ระหว่างเพื่อน​ 


            ทั้งคู่ไม่ลังเลที่จะเอามือแตะที่คริสตัล​ตามที่โอกะบอกก่อน​จะ​หลุดออกจาก​เกมนรก​ MOTIANA​ เพื่อเข้าไปในเกมอีกครั้งและช่วยโอกะ​ ด้านนัตสึที่อยู่​ญี่ปุ่น​เองก็ทำแบบนี้เช่นกัน​


           " วาบ​ " เสียงของคริสตัล​ดังก้องพร้อม​กับ​หยุด​เวลา​ และส่งเด็กทั้ง​ 3​ ไปยังโลกต่างมิติ... 


ณ​ ป่า​แห่งหนึ่ง


           " ซ่าๆ " เสียงฝนตกดังอยู่รอบๆ​
รอบๆนี้​ ณ​ เวลานี้มีแค่เสียงฝน​ ที่ตกใส่บริเวณกว้างๆที่กุนนอนอยู่​บนผ้าที่พันรอบตัว​ "


           " อะไรกันฝนตกอยู่เหรอ​ ? เหมยคงแยกทางกับเราตอนที่เข้ามิติมาสินะ​.... " กุนคิด


           กุนมองไปซ้ายขวาที่ร่างตัวเองด้วยสีหน้าตกใจ​  " มันช่างเล็กอะไรเช่นนี้​ นี้ฉันกลายเป็นเด็กทารกอายุ​ 1​  ปี​ อย่างนั้น​เหรอ​ ?! " กุนคิด​พร้อมกับ​ถอนหายใจ​ " เฮ้อ... นี่ฉันกลับมาอีกจนได้​สินะสู่เกมนรก​ MOTIANA​ แถมตอนนี้ยังมาในสภาพทารกอีก​กกก...... " 


สภาพของกุนในตอนนี้​ ทำให้หัวใจของ​กุนเกือบวาย​ และคิด​พร้อมคาดหวัง " หวังว่าจะไม่มีใครเจอเรื่องแบบนี้​นะ​ "


ทันใดนั้นก็มีจอมยุทธ​์​หนุ่มคนหนึ่​ง​เดินผ่านมา


             " ตุ้บ​ " เขาลงฝีเท้าได้หนักหน่วง​มาก​ เขาแต่งตัวสุภาพเรียบร้อย​ แต่มีสีหน้าท่าทางที่แสดงออกถึงความเย็นชา​


             " เด็ก​อย่างนั้นเหรอ​ ?!  " เขาพูดด้วยน้ำเสียงเฉยเมยและทำทำสีหน้าเย็น​ชาเล็กน้อย​ ก่อนจะอุ้มกุนไปหาใครคนหนึ่ง..... 


             " ถ้าแกจะทำหน้าตาแบบ​นี้​ ทำไมไม่วางฉันลงฟะ " กุนคิด​ แต่ในใจก็อยากให้อุ้มไปอยู๋ดี​ เพราะจากสภาพทารกของกุนอย่างนี้​ ก็ยากที่จะ​เอา​ชีวิต​รอดจากสัตว์​ป่า


           นั้นคือหญิงสาวสวยงาม​ที่สุดที่กุนเคยเห็นมา รูปร่างของพอดีพองาม​ ผิวขาว​ใส​ดั่งหิมะ​ สวยชุดงดงาม​ ประดับด้วยลูกไม้สีสันดูเป็นธรรมชาติ​ ราวกับเป็นเทพธิดาในภาพวาด


             " เธอสวยเหลือเกิน​ " กุนคิด​ " หืม​ แถมตอนนี้ฉันเป็นผู้ชาย​ ​?! " พอกุนรู้สึกตัว​ก็ตกใจสุดขีดจนแทบสลบเป็นครั้งที่​ 2​ ของวันนี้​


             " เด็ก​คนนี้เงียบและน่ารักดีนะ​ " หญิงสาวอมยิ้ม​ พร้อมถามจอมยุทธ​์​หนุ่ม​  " ฉันสามารถดูแลเขาได้รึเปล่า​ ? "


             " ตามที่องค์​หญิง​ปราถนาขอรับ​ " จอมยุทธ์​หนุ่มตอบแบบไม่ลังเล


             " เหมือนผู้หญิงคนนี้จะเป็นคนสูงศักดิ์​แหะ​ " กุนคิด​ " เหมือนว่าฉันต้องเงียบและทำตัวดีๆสินะ​ "

 

             " โชคดี​นะ​ เจ้าหนูที่แกได้ถูก​รับเลี้ยงโดยหัวหน้าเผ่า​ กรีนเฟเธอร์​ เผ่าฝึกวรยุทธ​์ของเรา​ " จอมยุทธ​์​หนุ่ม​กระซิบด้วยความอิจฉา​พร้อมมองไปรอบๆ​ ตัวกุน​ แล้วจึงพบสายรัดข้อมือ​ที่มีคริสตัล​ประดับเป็นรูปใบโคลเวอร์​มี​ปีก​สี​เขียว​ใส​ แต่ไม่ได้สนใจอะไรแล้วปล่อยให้วางข้างกุนอยู่​อย่างนั้น


              " เผ่า​ กรีนเฟเธอร์​ ?! เผ่า​ ฝึกวรยุทธ​ ?! นี่มันอะไรกันเนี่ย​ ?! นี่ฉันอยู่ในโลกของจอมยุทธ์​อย่างนั้น​เหรอ​ ?! หมายความว่า​ ฉันต้องขยันฝึกวรยุทธ์​แบบจีนโบราณด้วยใช่ป๊ะ​ ?! " กุนคิด​ " แล้วทางด้านเหมยจะเป็น​ยังไงบ้างเนี่ย​ ?! " 


              " งั้นเรามาตั้งชื่อกันเถอะ​ " หญิงสาว​พูดพร้อมมองไปที่​คริสตัล​ข้างๆ​กุน​ " ไอ้นี่คล้ายหยกจัง​ แถมวันนี้ก็มีพายุ​ ดีละ​ ?! ฉันจะตั้งชื่อเด็กคนนี้ว่า​ ยู่หนานเฟิง "


              " ยู่หนานเฟิง​ ?! " ใจของกุนค้างจนพูด​ไม่ออกแล้วก็​คิด " นั่นมันคือชื่อแบบไหน​ว่ะ​ ?! แต่ตอนนี้คงต้องใช้ชื่อนี้ไปก่อนมันอาจจะดีหากปกปิดตัวตน​ " 


              " องค์​หญิง​ถึง​เผ่าแล้ว​ขอ​รับ​ " จอมยุทธ์​หนุ่ม​กล่าวอย่างสุภาพ


คำพูด​นั้น​เป็นคำที่ทำ​ให้​กุนหายตกใจ​ และ​แทนที่ด้วยความตื่นเต้น​ 


               " เผ่าของจอมยุทธ์อย่างนั้นเหรอ​ ?! " หัวใจของกุนเต้นแรงด้วยความตื่นเต้น​ พร้อมกับคิดและจิตนาการ​ " เผ่าของจอมยุทธ์จะเป็​น​ยังไง​ ? "
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

0 ความคิดเห็น