MOTIANA​ THE​ GAME​ ภาค​ เปิดศึกเทพและจอมยุทธ​์​

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 91 Views

  • 3 Comments

  • 10 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    13

    Overall
    91

ตอนที่ 19 : บทที่​ 18​ ยู่หนานเฟิงปะทะผู้บุกรุก​

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    9 มี.ค. 62

ณ​ ห้องของเสี่ยว​หมิง​หมิง​


มันเป็นห้องที่ประดับไปด้วยฝ้ายนุ่มๆและที่นอนสีซากุระ พร้อมกับ​ตุ๊กตาและฟิกเกอร์​ เด็กผู้หญิงคนหนึ่งในชุดนอนกำลังง่วงอย่างถึงที่สุด​ พร้อมคนใช้ผู้หญิงที่กำลังเล่านิทาน​อยู่


   " ท่านหญิงนี่มันก็ดึกแล้วนะค่ะ​ " เ​ซี่ยเสี่ย​พูดพร้อมกล่อมเสี่ยวหมิง​หมิง​


   " คือว่าทะ.... ทะ... ท่านหญิงควรไป... " ยู่​หนาน​เฟิง​พูดอย่างไม่เป็นธรรม​ชาติ


   " น้องเฟิง​ พูดดีๆหน่อย​ " เซี่ยเสี่ย​กระซิบ


   " อ้าว~! ก็ตรูไม่ค่อยได้ใช้คำราชาศัพท์​กับราชวงศ์​นี่ว่ะ​ แถมใครก็ไม่รู้ให้ตรูแต่งหญิงอีก​ ตอนนี้​ตรูเป็น​ผู้ชาย​นะ​เฟ้ย~! " ยู่​หนาน​เฟิง​บ่นในใจ


   " ไม่ต้องหรอกใช้คำธรรมดากับเราก็ได้​ " เสี่ยว​หมิง​หมิง​ที่เหมือนจะอ่านใจยู่หนาน​เฟิง​ออกพูดและยิ้ม


   " ขอบพระคุณ​ค่ะ​ " เซี่ยเสี่ย​พูด


   " งั้นเราจะนอนก็ได้​ ราตรีสวัสดิ์​ " เสี่ยว​หมิง​หมิง​บอกก่อนเอาตัวลงไปนอนราบกับเตียงนอน


   " ราตรีสวัสดิ์​เจ้าค่ะ​ " ยู่​หนาน​เฟิง​และเซี่ยเสี่ย​บอกพร้อมกัน


   " ป้าบ​ " เสียงปิดประตู​ดังขึ้น​ ทั้งสองคนก็ไปนั่งอยู่หน้าประตู


   " เป็นองครักษ์​ในรูปแบบคนใช้ก็เหนื่อยเหมือนกันนะเนี่ย​ ?! " ยู​่​หนาน​เฟิง​บ่นแบบกระซิบ


   " อืม... แต่ฉันรู้สึก​เหมือนสังหรณ์​ใจไม่ดี​เลย​ " เซี่ยเสี่ย​พูด


   " เหมือนคนที่นี้จะสัมผัสจิตมุ่งร้ายกันไม่ค่อยได้สินะ​ " ยู่​หนาน​เฟิง​คิดก่อนจะพูด​ " รุ่นพี่เตรียมตัวไว้ดีกว่า​ คืนนี้ศพไม่สวยแน่ " 


   " หมายความว่ายังไง​ ? " เซี่ยเสี่ย​ถาม


   " พอดีฉันเห็นมือลอบสังหารนะสิ​ " ยู่​หนาน​เฟิง​พูด​  " เจ้าเมืองคงรู้อยู่​แล้ว​ ก็​เลยให้คนนอกอย่างพวกเรามาตายแทน​ ถ้าด้วยเกียรติ​ที่​สะสมมาของสำนั​กหยวน​ซู่​ห​ยาง​หยิน​ เราก็จำเป็นต้องทำภารกิจให้สำเร็จให้ได้ไม่อย่างนั้นจะถูกต่อต้านจากสำนัก​ แต่เขาจะค่อยสร้างน่าเชื่อถือ​ เขาไปในสำนักที่กำลังสับสนวุ่นวาย​อยู่​ แต่ก่อนอื่นเขาคงจะสร้างหุ่นกระบอกที่หน้าเหมือนเรา​ แล้วส่งเข้าไปป่วนในสำนักแน่ๆ​ "


   " แล้วทำไมถึงเชื่ออย่างนั้น​ " เซี่ยเสี่ย​พูด


   " ก็แค่ขอสันนิษฐานน่ะครับ​ " พร้อมยื่นกระดาษ​สีน้ำตาลแผ่นหนึ่งที่ขาดให้​ " พอดีไปเจอคนน่าสงสัยนิดหน่อย​ "


   " นี่มัน​ เอกสารว่าจ้าง​กับรอยตราของเจ้าเมืองจางๆ​ งั้นเหรอ​ ?! " เซี่ยเสี่ย​อุทาน


   " ชู่ " ยู่​หนาน​เฟิง​กระซิบ​ " เงียบหน่อยสิครับ​ เดี๋ยว​ท่านหญิงก็ตื่นหรอก​ " 


   " ข้าขอโทษ " เซี่ยเสี่ย​พูด


   " ตุ้บ​ " เสียงออกมาจากห้องของเสี่ยวหมิงหมิง​ 


   " มาแล้วครับ​ รวบรวม​ปราณให้พร้อมนะครับ​ " ยู่​หนาน​เฟิง​กระซิบก่อนจะเปิดประตูไปพร้อมกับ​เซี่ยเสี่ย​


   " ป้าบ " ยู่​หนาน​เฟิง​ถีบประตูถีบหน้าผู้บุกรุกที่ใส่ชุดสีดำทันทีอย่างไม่ปราณีพร้อมกับ​ถอดกิโมโนที่ทับเสื้อผ้ากับกางเกงออก​อย่างรวดเร็​ว​ แล้วเตรียมทำการต่อสู้ทันที​


   " หน่อยอุตสาห์ลบตัวตนแล้วนะ​ " ผู้​บุกรุก​ 1​ พูด


   " อย่าประมาท​ละ​ ข้าตรวจจับพลังของเด็กตัวเล็กไม่ได้เลย​ " ผู้​บุกรุก​ 2​ เตือน


   " เอาล่ะ​ มาดูกันว่าขอสันนิษฐาน​จะถูกรึเปล่า​ ? " ยู่​หนาน​เฟิง​พูดด้วยเสียงเยือกเย็น​ เมื่อเซี่ยเสี่ย​ที่ตามมาถึงเห็นก็ถึงกับตกใจ​ ยู่​หนาน​เฟิง​สัมผัสเดี้ยงรึไง​ กำลังจะปะทะศัตรูที่อยู่ขั้นชำนาญชั้น​ 3​ ถึง​ 2​ คน


   " รุ่นพี่หลบไปครับ​ ช่วยดูแลท่านหญิงที​ " ยู่​หนาน​เฟิง​ตะโกน​ " เหมือนท่านหญิงจะโดนยามาอย่างจนสลบไปน่ะครับ​ " 


   " ไม่เอาน่า​~! ถึงจะเป็นเธอก็เถอะรับมือคนแบบนั้นไม่ไหวหรอกนะ​ " เซี่ยเสี่ย​คัดค้าน​พร้อมอุ้มเสี่ยว​หมิง​หมิง​


   " งั้นช่วยสนับสนุน​ด้วยพลังของรุ่นพี่ล่ะกัน​ " ยู่​หนาน​เฟิง​พูดแล้ววิ่งไปข้างหน้าทันที


   " หน่อย​~! เจ้าเด็กนี่​ " ผู้บุกรุก​ 1​ ​ตะโกนพร้อมเอามีดใหญ่เข้าปะทะ


[ ก้าวย่างวายุกระหน่ำฟ้า ]​

ยู่​ห​นาน​เฟิง​ใช้วรยุทธ​์​เร่งความเร็ว​สูง​สุดพร้อมเรียกดาบนภาปักษาโบยบินออกมา​และฟันไปยังผู้บุกรุก​ 1​ และเปิดโอกาสให้.... 


[ ทุ่งดอกไม้เหมันต์​ ]​

... เ​ซี่ยเสี่ย​เรียกน้ำแข็งออกมาพันธนาการ​และขวางการโจมตีสวนกลับ


[ เกราะภูผา ]​ [ บอลเพลิงมอดไหม้​ ]​

ผู้​บุกรุก​ 1​ จึงรีบป้องกันและละลายน้ำแข็งที่พันธนาการ​อยู่​ทันที


แต่ยู่หนานเฟิงใช้โอกาสภายในช่วงเสี้ยววินาที​ที่ผู้บุกรุก​ใช้สมาธิกับวร​ยุทธ​์... 


[ เสริมพลังสายลม ]​

... ใช้วรยุทธ​์​สายลมเสริมความคมของใบมีดและฟันเข้ากลางหลังผู้บุกรุก​ 1​ ทันที


   " ฉูด... แปะ​ แปะ​ แปะ​ แปะ​ " เสียงเลือดกระฉูด​ดังขึ้นพร้อมเสียงตบมือกับรอยยิ้มอันน่าสะพรึงกลัว​ของผู้บุกรุก​คนที่​ 2​ 


   " เยี่ยมมาก " ผู้​บุกรุกคนที่​ 2​ พูดพร้อมปล่อยจิตสังหาร​ " หน้าตาแบบนั้น​ เธอสอบผ่านการเป็นนักฆ่าเลยรู้ไหม ? " 


   " เขาเป็น... นะ... นะ... นักฆ่าเหรอ " เซี่ยเสี่ย​สั่นด้วยความกลัว​จากการโดนจิตสังหาร​ และเตรียมตัวจะวิ่งหนี


   " เธออยากทดสอบฉันสินะ​ ?! " ยู​่​หนาน​เฟิง​พูด


   " ฉันมาทดสอบความพร้อมของเธอเท่านั้นเอง​ " ผู้​บุกรุก​ 2​ พูด​ " เหมือนว่าเธอจะเหมาะกับการปกป้องท่านหญิงมากกว่า​เด็กสาวข้างๆนะ​ "


   " งั้นเหรอ​ ?! " ยู​่​หนาน​เฟิง​พูด​ " เตรียมตัวให้ดีล่ะกัน​ " พอพูดจบยู่หนานเฟิงก็ปล่อยความกดดันที่สะสมมาเป็นปีใส่ผู้บุกรุก​ 2​ แรงกดดัน​ที่ปะทะ​กัน​ทำให้เซี่ยเสี่ย​รีบอุ้มเอาเสี่ยวหมิง​หมิง​ออกไปข้างนอกเพื่อความปลอดภัย​ทันที​ ส่วนผู้บุกรุก​ 1​ ยังทนได้แต่ถึงกับหน้าซีดทันที


   " ว้าว~! เธอถูกฝึกมาแบบพิเศษสินะ​ อยู่สังกัดไหนล่ะ​ " ผู้บุกรุก​ 2​ ถามพร้อมวิ่งอ้อมไปฟันอยู่หนานเฟิงทางด้านหลัง


   " เธอไม่จำเป็นต้องรู้​ " ยู่​หนาน​เฟิง​เคลื่อนที่ด้วยความเร็ว​สูง​หลบดาบไปได้และเตรียมสวนกลับด้วยมีดสั้น


[ เงามืดมายาลวงตา ]​

ผู้​บุกรุก​คนที่​ 2​ ใช้วรยุทธ​์​ลวงตาพร้อมกระซิบกระซาบเบาๆไปรอบๆ​ " แล้วเธอสนใจมาร่วมมือกับฉันไหมล่ะ​ ? " คำๆนี้ทำให้ผู้บุกรุก​ 1​ ตกใจ​ ไฉน​หัวหน้าถึงชวนเด็กคนนี้


ยู่​หนาน​เฟิง​หลับตาพร้อมทั้งใช้จิตสัมผัส​จับสัมผัสผู้​บุกรุกคนที่​ 2​ และคนที่​ 1​ เบาๆก่อนที่จะขวางมีดไปทีผ้าคลุม​ของผู้บุกรุก​คนที่​ 2​ ที่ขาดแล้วเนื่องจากผู้บุกรุก​คนที่​ 2​ ตัดมันทันทีก่อนที่จะพูด... 


   " ไม่ล่ะ​ ?! ฉันขี้เกียจเปลี่ยนกลุ่ม​ อีกอย่างเหมือนว่า​ เพื่อนของนายยังแคลงใจ​ฉันอยู่ " ยู่​หนาน​เฟิง​ปฏิเสธ​พร้อมจับมีดและฟันไปข้างหน้า


   " แคร้ง​ แคร้ง​ แคร้ง​ " เสียงมีดดาบของผู้บุกรุกและยู่หนานเฟิงที่ปะทะกัน​ ทำให้ผู้บุกรุก​อีกคนหวาดหวั่นไม่น้อย​ แต่ด้วยความปราถนาที่อยากจะช่วยผู้บุกรุก​อีกคนจึงปามีดเข้าไปโดนยู่หนานเฟิงแต่ทว่า... 


[ ย่างก้าววายุกระหน่ำฟ้า ]​


   " แกร็ง​ วิ้ว " ยู่​หนาน​เฟิง​ใช้ลมสกัดมีดเอาไว้ได้และเข้าไปซัดผู้บุกรุก​คนที่​ 1​ เต็มแรงด้วยหมัดจนทำให้กระเด็น​ออกไปข้างนอก​ แต่นั่นก็ทำให้ผู้บุกรุก​คนที่​ 2​ เขามาโจมตี​ แต่ยู่​หนาน​เฟิง​ก็กันเอาไว้ได้​ และสวนกลับด้วย... 


[ ร้อยหมัดมีดวายุโหมกระหน่ำ​ ]​

... วรยุทธ​์​ที่ใช้มีดและหมัดความเร็วสูงที่เคลือบด้วยสายลม​ ด้วยความเร็ว​ที่สูงทำให้เหมือนมีร้อยหมัดและร้อยมีด


[ เงามืดมายาลวงตา​ ]​

ส่วนผู้​บุก​รุกก็ใช้วร​ยุทธ​์ลวงตาหลบ


   " ไม่เลวเลยนี่ แต่น่าเสียดายเวลาฉันหมดแล้ว " ผู้​บุกรุก​คนที่​ 2​ พูดแล้วหนีออกทางหน้าต่างไปกับแผลหนึ่งแผล​ " เดี๋ยว​ฉันจะต้องมาเอาคืนแน่​ จำเอาไว้~!​ " 


   " จำเอาไว้ด้วยว่าฉันจะไม่รับคืน​ " ยู่​หนาน​เฟิง​พูดพร้อมลูบแขนที่ถูกมีดฟันนิดหน่อยแล้วรีบทำแผลด้วยผ้าจากนั้นก็ออกจากห้องไป​ เซี่ยเสี่ย​ที่หลบอยู่​จึงโผล่ออกมาพร้อมเหงื่อจำนวนมาก​ ขณะที่​อุ้มเสี่ยว​หมิง​หมิง​ที่กำลังหลับไว้ในอ้อมแขน


   " เหมือน​ว่าภารกิจนี้จะหนักไปหน่อยนะครับ " ยู่​หนาน​เฟิง​พูดก่อนที่จะล้มลงไป


   " น้องเฟิงเป็นอะไรไป​ ?! " เซี่ยเสี่ย​พูด


   " วูบ~~ " ยู่​หนาน​เฟิง​คิด​ " อะไรกันรู้สึกเหมือนไม่มีแรงเลย... " 


   " คุณทหารมีคนเจ็บ​ค่ะ " เซี่ยเสี่ย​ร้องสุดชีวิต


   " บ้าเอ้ย~! มีดนั่นมีพิษ​ " ยู่​หนาน​เฟิง​ตะโกนในใจก่อนจะสลบไป


.................... 


ติดตาม​ตอน​ต่อไป​

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

0 ความคิดเห็น