MOTIANA​ THE​ GAME​ ภาค​ เปิดศึกเทพและจอมยุทธ​์​

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 91 Views

  • 3 Comments

  • 10 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    13

    Overall
    91

ตอนที่ 18 : บทที่​ 17 ภารกิจแรก​ ' ปลอมตัวเป็นผู้หญิง '​

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    16 เม.ย. 62

วันรุ่งขึ้น... ที่บอร์ด​สำนักงาน

 

   " สายแล้ว~! " ยู​่​หนานเฟิงตะโกนดังลั่น​พร้อมกับวิ่งมากับหยินหลาน


   " ข้าขอโทษ​ น้องเฟิงข้าจำเวลาผิด​ " หยินหลางวิ่งพร้อมกับ​แก้ตัวอย่างไว


   " อ้าวมาช้านะ​ จะไปกันแล้วเนี่ย​ ?! วันหลัง​มาไวๆหน่อยได้ไหม " เซี่ยเสี่ยบ่นอย่างอารมณ์เสีย​


   " วันนี้​เรา​ต้องเดินทางไกลนะครับ​ " นินโตะบอก


   " งั้นวันนี้หยินหลางไปขับเกวียนม้าละกัน​ โทษฐานมาสาย​ " ฮวายอนพูด


   " แต่ว่าภารกิจ​เป็นเรื่องอะไรเหรอ​ ? รุ่นพี่​ " ยู่​หนาน​เฟิง​ถาม


   " รับรองว่ามันเหมาะกับน้องเฟิงมากเลยล่ะ " เซี่ยเสี่ยพูดพร้อมยิ้มอย่างเจ้าเลห์พร้อมกับยิบชุดผู้หญิงขึ้นมา ทำให้​ยู่​หนาน​เฟิง​เสียว​สะหลัง


   " ไม่จริงใช่ไหม​ ? " ยู่​หนาน​เฟิง​พูด


   " จริงสิ​ เพราะภารกิจครั้งนี้คือ... " 


ปลอมตัวเป็นสาวใช้ผู้งดงามของอาณาจักรเฟยหลงเพื่อทำหน้าที่อารักขาลูกสาวเจ้าเมืองในงานเลี้ยง​ !!! 


   " เชี่ย​ ตรูว่าแล้วไง​ ?! " ยู​่​หนาน​เฟิง​บ่นในใจ​ " จะให้ตรูสลับเพศไปถึงไหนว่ะ​ ?! "


   " งั้น​ น้องเฟิง... " เซี่ยเสี่ย​พูดก่อนจะหันไปมอง... 


ด้านหน้าของเซี่ยเสี่ย​ตอนนี้คือ​ เด็กผู้ชายคล้ายผู้หญิง​ที่​มีผมสีหิมะแกมฟ้าอันนุ่มนวล​ที่ถูกมัดไว้ข้างหลัง​, ดวงตาสีเขียว​มรกตก็กำลังสะท้อนแสงยามเช้าเป็นประกาย, ผิวก็ขาวราวกับหิมะ​, ใบหน้าที่แก้ม​ก็ถูกแต่ง​ให้เป็นชมพูอ่อนๆ​ ริมฝีปากก็มีสีชมพู​อ่อนแสนสดใส​ กำลังสวมชุดกิโมโนสีเขียวฟ้า​ที่มีแขนเสื้อลากยาว​ รัดเอวด้วยผ้าไหมมิ้นท์ลายดอกซากุระสีฟ้าอ่อนที่เกือบจะ​ขาว สวมถุงเท้าไหมสีขาวและรองเท้าแตะ​ที่ทำจากไม้​สีเหลืองน้ำตาล​ ทำเอาเซี่ยเสี่ย​อึ้งด้วยความงดงามของเด็กเบื้องหน้า​ ถึงแม้ว่าเขาจะตัวเตี้ยไปก็ตาม


   " ฉันแต่งเสร็จ​แล้ว​ล่ะ... " ยู่​หนาน​เฟิง​พูดเบาๆเพื่อเรียกสติ​เซี่ยเสี่ย​ให้กลับมาก่อนจะถาม​ " รุ่นพี่ก็ต้องไปด้วยใช่ไหมครับ​ ? " 


   " อืม " เซี่ยเสี่ย​ตอบสั้นๆ​พร้อมเรียกน้ำแข็งออกมาเป็นม่านกันผู้ชายมองรอบๆตัวก่อนจะบอกให้ยู่หนานเฟิงขึ้นเกวียนม้ารอไปก่อน​ ก่อนที่จะขึ้นมาด้วยรูปร่างที่งดงาม


ตอนนี้ภาพที่ยู่​หนาน​เฟิง​เห็นคือ​ เซี่ยเสี่ย​ที่มีผมยาวสีฟ้าอ่อนสะละสะลวย ดวงตาสีน้ำเงินเข็มคลายสีของมหาสมุทร​ และใบหน้าสีชมพูอ่อน​ ริมฝีปากสีแดง​ ที่ถูกแต่งแล้ว ที่สวมชุดกิโมโนสีม่วงอ่อน​ และมีผ้าไหมรัดเอวเป็นสีชมพู​อ่อน​ลายดอกทิวลิป​สีม่วงชมพู​ สวมถุงเท้าผ้าไหมสีชมพูอ่อนเกือบ​จะขาว​ และสวมรองเท้าเตะแบบยู่​หนาน​เฟิง​


   " ว้าว~! สวยจังเลย​ บาบลาบาบลา... " ฮวายอนที่เห็นยู่​หนาน​เฟิง​และ​เซี่ยเสี่ย​แต่งกิโมโน ก็ชมไม่หยุดปากจนทุกคนรำคาญเลยเลิกสนใจไป


   " ข้าว่าเจ้าต้องเปลี่ยนคำเรียกตัวเองหน่อยนะ​ " เซี่ยเสี่ย​พูด


   " งั้นเปลี่ยนเป็น​ หนู​ ดีไหมครับ​ ? " ยู่​หนาน​เฟิง​ถาม


   " ได้สิ​ " เซี่ยเสี่ย​ตอบ


   " แต่ว่าต้องไปที่ไหนเหรอครับ​ ? " ยู่​หนาน​เฟิง​ถามอย่างสุภาพ


   " เมืองใหญ่ลู่หลาน​ อาณาจักร​เฟยหลง​ ปราสาท​แฟรี่เทียร​ " ซู่​หลานเซอตอบ


   " เมืองใหญ่ลู่หลานหรือว่า... ?! " ยู​่​หนาน​เฟิง​คิดก่อนจะพูด​ " อาณาเขตในเผ่า​ sky fairy​ เหรอครับ​ ? " 


   " ใช่แล้วล่ะ​ ตอนนี้ก็เป็นแชมป์การประลองระหว่างเผ่าเลยนะ " ซู่​หลานเซอพูด


   " อุดมไปด้วยทรัพยากรธรรมชาติ​ที่ฝึกปราณดีๆมากมาย​เหมือนสวรรค์​บนดินเลยล่ะ ถ้าเป็นไปได้ผมก็อยากจะเข้าเป็นสมาชิกเผ่าของที่นั่นครับ​ " นินโตะพูดแทรกด้วยรอยยิ้ม


   " รุ่นพี่นินโตะ​ มันไม่ใช่สวรรค์​หรอกนะ​ ( ตอนอยู่ที่เผ่ากรีนเฟเธอร์​ไปเจอการทารุณ​เด็กอย่างโหดร้ายและการเก็บภาษี​ของเผ่า​ sky fairy​ ที่ทำกับเผ่ากรีนเฟ​เธอร์​ )​ " ยู่​หนาน​เฟิง​คิดพร้อมแสดงแววตาอาฆาตโดยไม่รู้ตัว​ ทำให้ซู่​หลานเซอที่เห็น​ รีบสะกิดนินโตะที่กำลังดีใจโดยทันที


30 นาทีผ่านมา... 


   " น้องเฟิงเกิดอะไรขึ้น​เหรอ​ ? " ซู่​หลานเซอถามตอนที่​ยู่​หนาน​เฟิง​นั่งอยู่ขอบเกวียนม้า


   " ไม่มีอะไรหรอกครับ " ยู่​หนาน​เฟิง​พูดอย่างเศร้าๆ


   " มีอะไรเศร้าใจก็บอกข้าได้นะ​ " ซู่​หลานเซอพูดเบาๆพร้อมปลอบใจ


   " ผมขอโทษนะ​ หนานเฟิง​ แต่ผมอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น​ ? " นินโตะพูดอย่างสำนึกผิด


   " ฉันพูดไม่ได้หรอก​ แล้วรุ่นพี่นินโตะ อยากเป็นนินจาแบบไหนล่ะครับ​ เก่งกาจหรือรักความยุติธรรม​ " ยู่​หนาน​เฟิง​ถาม


   " ผมนะอยากเก่งเพื่อจะช่วยครอบครัวของผม​ และอยากมีความยุติธรรม​เพื่อช่วยคนที่เสียเปรียบ​ " นินโตะบอกคราวๆ


   " งั้นรุ่นพี่ก็ไม่เหมาะกับเผ่า​ sky fairy​ อย่างยิ่งเลยล่ะ " ยู่​หนาน​เฟิง​พูดพร้อมกับยิ้ม​ " อย่าทำตัวโดดเด่นที่เผ่านั้นเด็ดขาดนะครับ​ ไม่อย่างนั้นเป็นอันตรายแน่ 


   " หมายความว่าให้หลีกเลี่ยงการต่อสู้​สินะ​ " ซู่​หลานเซอ​ " ไม่ต้องห่วงกลุ่มของพวกเราไม่ใช่กลุ่มที่คลั่งการต่อสู้​ "


   " ขอบคุณ​ที่มาปลอบใจนะครับ​ รุ่นพี่ซู่หลานเซอ​ รุ่นพี่นินโตะ​ " ยู่​หนาน​เฟิง​พูด


   " เรียกข้าว่า​ พี่ซู่ก็ได้​ " ซู่​หลานเซอพูด


   " งั้นเรียกผมว่าพี่นิน​ " นินโตะพูดพร้อมยิกแก้มของยู่หนาน​เฟิง​ " นุ่มเหมือนที่หลางบอกจริงๆ​ "


   " ครับ​ " ยู่​หนาน​เฟิง​ตอบ


ราวๆ​ 1​ ชั่วโมงผ่านไป​ ทางเข้าปราสาทแฟรี่เทียร์ เมืองใหญ่ลู่หลาน​ อาณาจักรเฟยหลง


   " สวัสดีครับ​ ท่านเจ้าเมือง​ " ซู่​หลานเซอพูดพร้อมทำความเคารพ​


   " ไง​ หลานเซอ​ " เจ้าเมืองพูด​ " วันนี้จะให้ใครมาทำภารกิจล่ะ​ ? " 


   " เขาชื่อยู่หนาน​เฟิง​กับเซี่ยเสี่ย​ครับ​ " ซู่​หลานเซอพูดแนะนํา​พร้อมกับ​หันไปมองที่เด็กใส่กิโมโน​ด้านหลัง


   "  โอ้บระเจ้า​~! " เจ้าเมืองอ้าปากค้าง​และกระซิบกับซู่หลานเซอ​ " หลานเซอ~! เจ้าไปเอาเด็กนี่มาจากไหน​ ? "


   " หมายถึง​ยู่​หนาน​เฟิง​เหรอครับ​ ? "


   " ใช่ "


   " เขามาสมัครเข้าทีมเองครับ​ "


   " สวยจังเลย​ ท่านพ่อ​ " เสียงเล็ก​ๆของเด็กน้อยดังมาจากข้างหลัง​ " นั่นคือเพื่อนใหม่ของหนูเหรอ​ ? " 


    " ใช่แล้ว​ หมิงเออร์​ นี่คือเพื่อนใหม่​ของเจ้า​ " เจ้าเมืองพูด​ " ฝากลูกข้าด้วยนะข้าจะไปทำภารกิจหน้าที่ของข้าต่อ​ "


สิ้นสุด​การ​สนทนา​ก็มีเด็กผู้หญิง​ร่างเล็กเดินออกมาเธอมีผมสีขาวยาวสะลวย ที่รวบผมบางส่วนไว้ข้างหลัง​แล้วม้วนเป็นวงกลมกับไว้ผมหน้าม้าบางๆ​ ตาสีบุษราคัมผิวสีเนื้อ​ สวมชุดกิโมโน​สีส้มชมพูที่ยาวถึงพื้น​ ที่​ประดับด้วยลูกไม้สีซากุระ และ​แขวนถุงหอมรูปผีเสื้อที่ทำจากผ้าไหม​ ไว้ที่ผ้ารัดเอวสีส้มอ่อนๆ​ สวมถุงเท้าสีขาว​ร้องเท้าผ้าฝ้ายและเสื้อคลุมกิโมโนยาวสีชมพู​ส้มขาวที่ติดลูกไม้มากมาย


   " สวัสดี​ค่ะ​ ท่านหญิง​ " ยู่​หนาน​เฟิง​และเซี่ยเสี่ย​โค้งคำนับเพื่อทำความเคารพ


   " สวัสดี​เราชื่อ​ เสี่ยว​หมิงหมิง เป็นธิดาของท่านเจ้าเมือง​ลู่หลาน​ ยินดี​ที่​ได้​รู้จัก​ " เสี่ยวหมิง​หมิงแนะนำตัว​ " แล้วเจ้าชื่ออะไร​ ? " 


   " ข้า​ชื่อเซี่ยเสี่ย​ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ​ท่านหญิง​ " เซี่ยเสี่ย​แนะนำตัว


   " หนูชื่อยู่หนานเฟิง​ ยินดี​ที่​ได้​รู้จัก​เช่นกันค่ะ​ " ยู่​หนาน​เฟิง​พูด


   " คราวนี้​ เจ้าแต่งเป็นผู้หญิง​เหรอ​ ​? หนานเฟิง​ " ปิงพูดกับยู่​หนาน​เฟิง​ภายในใจ


   " ยิ่งแต่งแบบนี้​ เจ้ายิ่งเหมือนท่านยู​ริลล์​นะเนี่ย​ ?! " ยู​โน่​พูด


   " ตอนนี้​ ฉันทำงานอยู่ช่วยเงียบด้วยล่ะ~! " ยู​่​หนาน​เฟิง​บอกสัตว์​อสูร​ทั้ง​ 2​ ในใจ​ " ไม่งั้นจะให้​พี่หลางกอดทั้งคืนเลยล่ะ "


   " อึ๋ย~!​ " ยู​โน่​และปิงพูดออกมาพร้อมกันแล้วเงียบสนิทไปแบบไม่กล้าเสนอหน้ามาเลย​ เพราะเมื่อวานโดนหยินหลางเอาไปกอดตอนนอน​ พอตื่นเช้าสภาพถึงกับดูไม่ได้เลยทีเดียว


   " งั้นเขาไปในปราสาท​กันเถอะ​ เฟิงเฟิง​ เซี่ยเสี่ย​ " เสี่ยวหมิง​หมิงชวน


   " เฟิงเฟิง​ ? " ยู่​หนาน​เฟิง​สงสัย


   " ชื่อเล่นของเจ้าไง​ หรือว่าเจ้าไม่ชอบ ?! " เสี่ยวหมิง​หมิงพูดพร้อมเดินเข้าปราสาทแบบย้อนยุค​ของจีนของเธอ


   " เปล่าค่ะ​ " ยู่​หนาน​เฟิง​พูดพร้อมเดินตามเสี่ยวหมิง​หมิงไป


เวลาต่อมา​ ตอน​ 9​ โมง​ เริ่มงานเลี้ยง


บรรยากาศ​ใน​งาน​เลี้ยงก็เต็มไปด้วยแขกที่ยืนกินแบบบุฟเฟต์​แต่แต่งชุดกิโมโน​ และทุกสายก็จับตามองมาที่​ เสี่ยวหมิง​หมิง​ และผู้ติดตาม​ซึ่งเป็นคนใช้


    " เวลาเดินข้างคนใหญ่คนโตหรือคุณ​หนูแบบนี้รู้​สึก​เขินๆแหะ​ " ยู่​หนาน​เฟิง​คิด


แต่ใครจะไปรู้ว่า​ ประเด็น​ที่​ทำให้คนจับตามอง​ ( ซึ่ง​ส่วนใหญ่​เป็น​ผู้​ชาย ) ​ก็คือ... 


   " แกร็ง... คลุกคลุกคลุกคลุก​ " เสียงปากกาตกดังขึ้น​แล้วกลิ้ง​ไป​ทางยู​่​หนาน​เฟิง​


   " ขอโทษครับ​ คุณผู้ติดตาม​ คือผมขอเก็บปากกาหน่อยนะครับ​ " เสียงเด็กผู้ชายคนนึง​พูดพร้อมเดินเข้ามา


   " นั่นไงเล่นงี้เลยเนอะ​ " ยู่​หนาน​เฟิง​บ่นในใจพร้อมกับเก็บปากกาขึ้น​ " แต่ถ้าไม่เก็บให้​ เสี่ยว​หมิง​หมิง​คงจะเสียหน้าเล่นตามบทหน่อยล่ะกัน​ " 


   " ขออภัย​ที่​เสียมารยาท​นะเจ้าค่ะ​ แต่ของคุณชายรึเปล่าค่ะ​ ? " ยู่​หนาน​เฟิง​พูดออกไปพร้อมโค้งคำนับและยื่นปากกา​คืนให้ก่อนที่จะอมยิ้มเล็กๆ​ ที่แทงหัวใจของชายหนุ่ม​หลายคนที่เป็นเด็กอายุเท่ากับหรือมากกว่า​โดยไม่รู้ตัว​รวมถึงเด็กผู้ชาย​ตรงหน้าก็เช่นกัน


   " คือ​ ขอทราบชื่อของคุณได้ไหมครับ​ ? " เด็กผู้ชาย​ตรงหน้าถามอย่างอายๆ


   " เอ่อตรูไปทำอะไรให้​อีกเนี่ย​ ?! " ยู​่​หนาน​เฟิง​คิดก่อนจะถาม​ " ทำไมคุณชายถึงอยากรู้​ชื่อของหนูล่ะค่ะ​ ? หนูเป็นแค่คนรับใช้เองเจ้าคะ​ ไม่สมควร​ให้​คุณ​ชายผู้สูงศักดิ์​เรียกชื่อของหนูหรอกค่ะ​ " 


   " เป็นคนรับใช้แล้วยังไง​ ? ผมก็แค่อยากหาเพื่อน​ "


   " หนูชื่อยู่หนานเฟิง​ ขอบพระคุณ​ที่คุณผู้ชาย​ให้ความสนใจเจ้าค่ะ ถ้าไม่รังเกียจ​ โปรดเรียกว่าเฟิงเฟิง​ นะเจ้า​คะ​ " ยู่​หนาน​เฟิง​เฟิงพูดพร้อมเคารพ​เด็กผู้ชาย​ด้านหน้าและยิ้มด้วยท่าทางอ่อนหวาน​ ทำให้​ผู้​ชายรอบๆเริ่มมารุมล้อมยู่หนาน​เฟิง​มากขึ้น​ ทางเซี่ยเสี่ยและเสี่ยว​หมิง​หมิง​ก็เช่นกัน


อีกด้านนึงของปราสาท


   " เอาล่ะเหมือนพวกมันจะยังไม่รู้​ตัว​ "


   " ลงมือเลยสินะ​ เคี๊ยก​ เคี๊ยก​ เคี๊ยก​ " 


   " เป้าหมายคือ​ เสี่ยว​หมิง​หมิง​ " 


ที่ลานงานเลี้ยง


   " หืม​ ?! จิตมุ่งร้ายเหรอ​ ? " ยู่​หนาน​เฟิง​คิด​ " งานนี้ศพไม่สวยแน่... " 


.................... 


ติดตาม​ตอน​ต่อไป​

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

0 ความคิดเห็น