MOTIANA​ THE​ GAME​ ภาค​ เปิดศึกเทพและจอมยุทธ​์​

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 91 Views

  • 3 Comments

  • 10 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    13

    Overall
    91

ตอนที่ 17 : บทที่​ 16​ กลุ่มประกายดารา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    6 มี.ค. 62

และแล้วเกวียนม้ากลับสำนักที่ขับโดยยู่เทียนเหิงก็มาถึงโดยสวัสดิภาพ... 


ณ​ สำนั​กหยวน​ซู่​ห​ยาง​หยิน​ ห้อง​ 3165 เวลาบ่าย


   " เจ้าดูผิวนุ่มขึ้น​นะ​ หนานเฟิง​ " หยินหลางชมเพราะหยิกแก้มของยู่หนาน​เฟิง​เบาๆ​ " เจ้าไปทำอะไรมา​ ? " 


   " ไม่รู้​ครับ​ มันเป็นของมันเองฉันไม่รู้​ " ยู่​หนาน​เฟิง​ตอบสั้นๆก่อนนั่งเปิดสมุดบันทึกและสรุปวรยุทธ​์​


   " ไม่ค่อยชอบคุยกับใครเลยนะ " หยินหลางพูดเบาๆ​ก่อนจะถามคำถาม​ " แต่ว่าเจ้าเข้า​ขั้นชำนาญได้ตั้งแต่เมื่อไหร่​ ?! " 


   " เมื่อวานครับ​ " ยู่​หนาน​เฟิง​ตอบ​ " แล้วรุ่นพี่ละเข้าขั้นชำนาญชั้น​ 3​ ได้เมื่อไหร่​ ? " 


   " ปิดน้องเฟิงไม่อยู่​จริง​ๆ​ " หยิน​หลางพูด​ " เมื่อวานเหมือนกันแหละ​ แต่นี่ก็ไม่ได้เรียกว่าอัจฉริยะ​เท่าไหร่นะ​ แต่เข้าขั้นชำนาญได้ทั้งๆที่อายุแค่​ 7​ ขวบเจ้าคงจะเป็นเด็กปีศาจแน่ๆ "


   " แต่ฉันก็คงจะไม่ใช่ครึ่ง​อสูร​เหมือนเธอล่ะกัน​ " ยู่​หนาน​เฟิง​ตอบกลับในใจ


   " แต่เจ้ารู้รึยัง​ ว่าครึ่งปีหน้ามีเทศกาลอะไร​ ? " หยินหลางถาม


   " ไม่รู้​ครับ​ " ยู่​หนาน​เฟิง​ตอบ​ 


   " นั่นไงว่าแล้ว " หยินหลางหัวเราะเบาๆก่อนจะบอก​ " เทศกาลประลองชมจันทร์​ไงล่ะ ? "


   " หา​ ?! " ยู่​หนาน​เฟิง​อุทานพร้อมคิด​ " มันเป็นงานแบบไหนว่ะ​ ?! " 


   " ทำหน้าอย่างนี้นี่ไม่รู้​สินะ​ " หยินหลางพูดพร้อมกับ​อธิบาย​ " มันเป็นเทศกาลพิเศษ​ของศิษย์​ภายนอก​นะ​ โดยจะประลองท่ามกลางแสงจันทร์​ ใครชนะเลิศ​ก็สามารถเป็นศิษย์​ภายใน​ได้เลยโดยไม่ต้องคัดเลือก​คน " 


   " จริงเหรอ​ ? " ยู่​หนาน​เฟิง​อ้าปากค้าง​ " แล้วถ้าจะเข้าร่วมต้องทำยังไง​ครับ​ ? "


   " เจ้าสนใจด้วยเหรอ​ ?! " หยินหลางตกใจ​ เพราะปกติยู่​หนาน​เฟิง​ไม่ค่อยสนงานของโลกภายนอก​ซักเท่าไหร่​ ยกเว้นเรื่องเรียน​ " งั้นจะบอกให้ก็ได้​ เงื่อนไขมีข้อเดียวก็คือ​ อยู่ขั้น​ชำนาญชั้น​ 3​ ขึ้นไป​แต่เจ้าคงไม่มีโอกาสหรอกรอปีหน้าละกัน​ "


   " ไม่ครับ​ ฉันต้องทำให้ได้~! " ยู่​หนาน​เฟิง​พูด​ " แต่ฉันขาดแค่ทรัพยากรเท่านั้นเอง​ " 


   " เฮ้อ~! " หยินหลางถอนหายใจในความดื้อรั้น​ของยู่​หนาน​เฟิง​ " ถ้างั้นตามข้ามา​ "


   " จะไปไหนเหรอ​ครับ​ ?​ " ยู่​หนาน​เฟิง​ถามพร้อมวิ่งตามหยินหลางไปติดๆ


   " ไปที่บอร์ด​สำนักงานไง​ ต้องเงินซื้อทรัพยากร​ไม่ใช่​เหรอ​ ?! "


   " อ๋อ~! ที่หางานสินะ "


ที่ตึกของบอร์ด​สำนักงาน... เวลาบ่าย​ 2​ โมง​ ณ​ ห้องๆหนึ่ง... 


   " สวัสดีครับ​ หัวหน้า​ " หยินหลางพูด


   " อ้าว​~! สวัสดีหยิน​ วันนี้หยุดไม่ใช่เหรอ​ ? " ผู้​ชายตัวใหญ่ผมสีดำตาสีม่วงเข้มพูดก่อนจะมองไปที่ยู่หนาน​เฟิง​และถาม​ " แล้วพาใครมาด้วยนะ​ ไม่ใช่แฟนสาวใช่ไหม​ ​? " 


แต่หยินหลางยังไม่ทันตอบก็มีผู้หญิง​ผมสีแดงไว้ผมหน้าม้าที่เป็นสีส้มวิ่งออกมาจับยู่หนานเฟิงพร้อมหยิกแก้มเบาๆ


   " มีแฟนที่น่ารักมากเลย~! ถึงจะเด็กไปหน่อยก็เถอะ​ " เด็กผู้หญิง​พูดอย่างดีใจ​แต่ยู่หนานเฟิงรู้สึก​สุดจะทน


   " ฉันเป็นผู้ชายนะโว้ย~!!! " ยู่​หนาน​เฟิง​ตะโกนดังลั่นห้อง​ " และฉันเป็นรูมเมทของรุ่นพี่หลาง~~~~! " 


แล้วทุกคนก็เงียบกริบ​ เด็กผู้หญิง​ผมแดงก็​รีบปล่อยยู่​หนาน​เฟิง​ทันที


   " พอดีนี่คือรุ่นน้องที่เป็นรูมเมทของผม​ เขาชื่อยู่หนาน​เฟิง​ เขาต้องการหาเงินซื้อทรัพากรเพื่อฝึกน่ะครับ​ " หยินหลางพูด


   " สรุปก็คืออยากให้เขามาเข้าทีมพวกเราสินะ​ " เด็กชายพูดทันที


   " ครับ​ " หยินหลางพูด


   " งั้นก็ได้​ แต่ต้องประลองกับเซี่ยเสี่ย​แล้วชนะให้ได้ก่อน​ " เด็กชาย​พูดขึ้น​


   " กับเจ้าหญิงหิมะเหรอครับ​ ? น้องเฟิงไม่ไหวหรอก​ครับ​ เขามีพลังปราณถึงขั้นชำนาญชั้น​ 2​ เชียวนะ​ " หยินหลางเถียง


   " ถ้าเอาชนะเขาไม่ได้ก็ไม่ควรจะเป็นทีมอันดับ​ 23 ของศิษย์สำนักอย่างพวก... " 


   " ป้าบ​~! " เด็กชายพูดยังไม่ทันจบก็มีจดหมายขว้างมาอุดปากเอาไว้


   " เอาเป็นว่าฉันรับคำท้า​ ถ้าฉันชนะฉันจะร่วมทีมกับนายแต่ท้านายชนะฉันสัญญา​ว่า​จะไม่มาเหยียบที่นี่อีก​ " ยู่​หนาน​เฟิง​พูด​ " พรุ่งนี้​ ฉันจะรอที่สนามประลองบอกเขาด้วยล่ะ ฉันขอตัว​ "


พอยู่หนานเฟิงพูดจบก็ลากหยินหลางออกไปจากห้องทันที... 


   " ใจเด็ดดีเนอะเด็กคนนั้น​ " เด็กสาวพูดพร้อมหัวเราะ​และมองไปข้างหลัง​ที่เด็กผู้หญิง​ผมสีฟ้าผิวขาวที่ทำหน้ามืดมนมองอยู่ " ใช่ไหมเจ้าหญิงหิมะ​ "


   " .... "


ที่ห้อง​ 3165


   " นี่เจ้ารู้ไหมว่าทำบ้าอะไรลงไป​ เจ้าหญิงหิมะนะ... " หยินหลางบ่นและดุอย่างหนัก


   " ถ้าไม่ลองเสี่ยงด้วยอะไรบางอย่าง​ บางทีเราก็ไม่อาจจะก้าวผ่านมันไปได้หรอกนะ​ " ยู่​หนาน​เฟิง​พูดพร้อมกับนั่งสมาธิรวบรวมพลังปราณ​


   " เฮ้อ~~ " หยินหลางถอนหายใจก่อนจะพูดอะไรบางอย่าง​และเดินไปที่เตียง​นอน​ " เจ้าหญิงหิมะใช้น้ำแข็งนะ​ ระวังด้วย​ " 


   " ขอบใจนะ​ " ยู่​หนาน​เฟิง​กระซิบเบาๆ


" ว้าว~! เธอคิดเรื่องสนุกได้ทุกวันเลยนะ " 


   " ก็แค่ประลองเอง​ " 


" งั้น... พรุ่งนี้​ใช้ฉันก็แล้วกัน​ ไม่งั้นความสามารถของฉัน​ได้ขึ้นสนิมแน่​ "


   " ก็ได้​ " 


ณ​ ลานประลองที่​ 2​ เขตศิษย์​ภายนอก​


ยู่หนานเฟิงเดินขึ้นลานอย่างช้าๆและนั่งรอเซี่ยเสี่ยท่ามกลางเสียงโฮ่ร้องจากผู้คนที่หลงในความงดงามของยู่หนานเฟิงตั้งแต่แรกพบ​ ( ก็หน้ามันโคตรเหมือนผู้หญิง​น่ารัก )​


ซักพักพอผู้หญิงผมสีฟ้าที่มีผิวขาว​นวลขึ้นมากองเชียร์​ก็ดังขึ้น... 


   " ท่านเซี่ยเสี่ย​ สู้ๆ​ เทพธิดาสู้ๆ​ เจ้าหญิง​หิมะจงเจริญ​ โว้~~~ " 


   " ไง​ กล้ามากนะที่มาถงท้าข้าคนนี้​ แล้วเจ้าจะต้องเสียใจ​ " เซี่ยเสี่ยกล่าวอย่างเย็นชา​


   " ผิดแล้วรุ่นพี่​ คนที่ท้าไม่ไช่ฉัน​ แต่เป็นหัวหน้าพวกรุ่นพี่​ตังหาก​ " ยู่​หนาน​เฟิง​พูดอย่างเย็น​ยะเยือก​พร้อมสายลมที่พัดอย่างแรงรอบๆ​ ส่งผลให้ใบไม้สีเขียวใบนึงล่องสายลม


   " ตึงๆๆๆ​ " เสียงกล้องส่งสัญญาณ​ให้​เริ่มประลองแต่สองคน​ยัง​ไม่​ขยับไปไหนและรอให้ใบไม้สีเขียว​ตกลงมา


   " แปะ... วิ้ง​ " ทันที​ที่ใบไม้ตกลงมามันก็กลายเป็นน้ำแข็งด้วยวร​ยุทธ​์ของเซี่ยเสี่ย​ ส่วนยู่หนานเฟิงก็ไปโผล่​ข้างหลังเซี่ยเสี่ยในชั่ววินาที​


[ หมื่นบุปผาเหมันต์​ ]​

พริบตานั้นเซี่ยเสี่ยก็เรียกทุ่งดอกไม้น้ำแข็งออกมาล้อมรอบยู่หนานเฟิงทันที


[ ย่างก้าวกระหน่ำฟ้า​ ]​

แต่ยู่หนานเฟิงหลบด้วยความเร็ว​ทันทีและรีบเรียกอาวุธ


   " จงออกมา... มีดดาบนภาปักษา​โบยบิน​ " ยู่​หนาน​เฟิง​พูดเบาๆ​


   " วิ้ง~! " แล้วละอองเวทมนตร์​มากมายก็ปรากฏ​ขึ้น​พร้อมกับมีดดาบสีมรกตที่มีละอองเวทมนตร์​เรียงกันเป็นปีกเหมือน​กับขนนกและมิดบินสีมินท์​ที่ติดลวดสีใสที่ไม่สามารถ​มองเห็นได้


   " นั่นมัน​ อาวุธ​วิญญาณ​ " เสียง​ผู้​ชมโฮ่ร้อง


   " หืม​ ?! เจ้ามีอาวุธ​ที่มีวิญญาณด้วยสินะ​ " เซี่ยเสี่ยยิ้ม​ " แต่ข้าจะเอาชนะเจ้าโดยไม่ใช้อาวุธ​วิญญา... " 


   " ฉัวะ​ " ไม่นานเสียงคนถูกฟันก็ดังขึ้น​... นั่นคือยู่หนาน​เฟิง​ฟันที่คอของเซี่ยเสี่ยอย่างไม่ใยดีพร้อมทั้งขึงลวดรัดเซี่ยเสี่ยเอาไว้ด้วยความประมาท​ เซี่ยเสี่ยจึงโดนฟันอีก​ 2, 3​ แผลที่ไม่ใช้ใบหน้า


   " นี่มัน... " เซี่ยเสี่ยรู้สึกถึงความผิดปกติก่อนพูดตะโกน​ " ข้าขอยอมแพ้​ เจ้าชนะแล้ว​ " 


   " รู้สึก​ตัวไวจังเลยนะครับ​ รุ่นพี่เซี่ยเสี่ย​ " ยู่​หนาน​เฟิง​กล่าวชมจากนั้นก็คลายลวดและมีดบินพันธนาการรุ่นพี่ไว้​ ท่ามกลางความอึ้งของกองเชียร์​ฝั่ง​เซี่ยเสี่ย​ และความดีใจของคนที่มาเชียร์​ยู่​หนาน​เฟิง​ "


ด้านล่างสนามประลอง


   " ทำไมเจ้าถึงยอมแพ้เซี่ยเสี่ย​ ? " เด็กชายผมดำผู้เป็นหัวหน้าถาม


   " ทำไมนะเหรอ​ ? ก็ข้าประมาทไปนะสิ​ จนลืมที่จะสร้างเยื่อป้องกันบางๆจากน้ำแข็งเอาไว้​ เด็กคนนั้นเขาค่อยควบคุม​ลมที่เคลือบมีดให้มาป่วนการหมุน​เวียนพลังของฉันด้วยการฟัน  แถมยังเอาลวดที่มองไม่เห็นและสัมผัส​ลำบากรัดอีกด้วย​ " เซี่ยเสี่ยพูด​ " ถ้าเด็กนั้นเอาจริง​ ข้าอาจจะ​ไม่เหลือเพราะเด็กคนนั้นยังไม่ได้ใช้จิตสังหารหรือแรงกดดันเลย "


   " เด็กคนนั้นยังไม่ได้ใช้ปราณถึง​ 1​ ส่วน​ 10​ ด้วยซ้ำสินะ​ " ผู้​เป็นหัวหน้าพูดอย่างสั้นๆ


   " ก็ใช้อ่ะนะ​ รุ่นพี่​ " ยู่​หนาน​เฟิง​พูดพร้อมกับโผล่หน้ามาใกล้และยิ้ม


   " ตามสัญญา​ ขอเข้ากลุ่ม​ด้วย​นะ​ครับ​ " ยู่​หนาน​เฟิง​พูดพร้อมแนะนำตัว​ " ฉันชื่อยู่​หนาน​เฟิง​ อายุ​ 7​ ปีครึ่ง​ มีธาตุหลักเป็นลม​ ( ไม่บอกหมดหรอกเดียวตกใจ )​ ยินดี​ที่​ได้​รู้จัก​ครับรุ่นพี่​ " 


   " เออ​ " ซู่หลานเซอตอบพร้อมกับแนะนำตัว​ " ข้าเป็นหัวหน้าของกลุ่มประกายดาราชื่อ​ ซู่หลานเซอ อายุ​ 16​ ปีและเป็นศิษย์​ภายในของสำนักนี้​ " 


   " ส่วนข้าชื่อเซี่ยเสี่ย​ เป็นศิษย์​ภายนอกเช่นกัน​ มีธาตุน้ำแข็ง​ อายุ​ 13​ ปีคนอื่นๆเรียกข้าว่าเจ้าหญิงหิมะ​ "


จู่ๆเด็กผู้หญิงผมแดงที่ไว้ผมหน้าม้าสีส้มที่เข้ามากอดยู่​หนาน​เฟิง​เมื่อวานก็โผล่มาพร้อมกับหยินหลางและผู้ชายอีกคนที่ผูกที่ผ้าปิดหน้าและมีสัญลักษณ์​แบบนินจาตรงลายเสื้อ


   " ข้าชื่อ​ ฮวายอน​เป็นศิษย์​ภายใน​ มาจากอาณาจักร​โชซอน มีธาตุไฟ​ อายุ​ 14​ ปี " 


   " ส่วนผมชื่อ​ นิจิวะ​ โอโตะ​ ชื่อเล่นชื่อว่านินโตะ อายุ​ 12​ ปีเป็นนินจาจากอาณาจักร​ คุนิอิจิ มีธาตุดินยินดี​ที่​ได้​รู้จัก​ครับ​ " 


   " โฮ่... มาครบเซ็ท​เลยมั่งเนี่ยทั้ง​ นินจา ครึ่งอสูร​ คน​เกาหลี​ ​ญี่ปุ่น​ ​จีน​ " ยู่​หนาน​เฟิง​คิด​ " เดี๋ยว​จะ​เจอครบเชื้อชาติเลยป๊ะเนี่ย​ ? "


   " ยินดีต้อนรับ​สู่​กลุ่ม​รับภารกิจประกายดารานะ​ น้องเฟิง​ " ซู่​ห​ลานเซอ, หยินหลางและคนในกลุ่มพูดแสดงความยินดี​


   " งั้นมารับน้องใหม่กัน​ ไปซื้อเหล้ากันป่ะ​ ? " ซู่หลานเซอชวน


   " ฉันยังอายุ​ 7​ ขวบอยู่เลยนะหัวหน้า "


   " เอ่อ​ ขอโทษไว้อายุ​ 10​ เมื่อไหร่​ค่อยมาดื่มกัน 555 " ซู่หลานเซอหัวเราะอย่างมีความสุข​


   " เฮ้อ~~ ไอ้โลกนี้มัน ~! " ยู่​หนาน​เฟิง​บ่นในใจแต่พูดไม่ออก


   " แต่พรุ่งนี้​อย่าลืมมาที่ห้องล่ะ​ เราจะไปทำภารกิจกัน​ " เซี่ยเสี่ยพูด​ " หยินหลางก็อย่าลืมเตือนรูมเมทของเจ้าละ "


.................. 


ติดตาม​ตอน​ต่อไป​

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น