MOTIANA​ THE​ GAME​ ภาค​ เปิดศึกเทพและจอมยุทธ​์​

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 91 Views

  • 3 Comments

  • 10 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    13

    Overall
    91

ตอนที่ 12 : บทที่​ 11​ เพื่อจะเป็นนกที่ออกจากรัง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    28 ก.พ. 62

ณ​ ลานประลองหินอ่อนตอนเช้านี้ตรู่​บรรยากาศ​ก็สดใสเช่นเคย​ แต่เพิ่มเติม​คือ​ บรรยากาศแรงกดดันของความ​คาดหวังและ​ จ้องมองมาที่ยู่​หนาน​เฟิง​มากกว่าเดิม​ ทำให้ยู่​หนาน​เฟิง​รู้สึก​ถึงอันตราย​อย่างบอกไม่ถูกแม้การจ้องมองของผู้อาวุโส​ทั้ง​ 8​ นั้นจะปราศจากจิตมุ่งร้ายก็ตาม


    " เรื่องเมื่อวานสินะ... ​ " ยู่​หนาน​เฟิง​คิดในใจ​ "... แต่ฉันไม่คิดจะโชว์​พลังตามเกมหรือแผนของผู้อาวุโส​ง่ายๆหรอก​ " 


    " มันเกิดอะไรกัน​ ? บรรยากาศ​อย่างกับเด็กคนนั้นรู้ตัว​แหละ​ " ผู้​อาวุโส​ 6​ กระซิบอย่างเงียบๆ


    " รอดูไปก่อนเถอะ​ ด้วยบททดสอบวันนี้เจ้าหนูเฟิงจะต้องแสดงพลังทั้งหมดแน่นอน​ " ผู้​อาวุโส​ 1​ กล่าวเบาๆ​ และจับตาดูอย่างเงียบๆ


    " คิดจะจับตาดู​สถานการณ์​สินะ​ ฉลาดไม่เบานี่​ " ยู่​หนาน​เฟิง​คิดพร้อมระวังตัว​ " แต่เสียใจด้วยฉันเตรียมการเอาไว้หมดแล้วล่ะ​ "


    " เอาล่ะ​ การทดสอบรอบที่​ 2​ สู้กับอสูรที่อยู่ระดับแดนท้องฟ้า​ขั้น​ 1​ ผู้​ที่จะผ่านคือสามารถ​เข้าไปในถ้ำที่อสูร​โผล่มาได้.... เริ่มได้ " ผู้​อาวุโส​ 1​ กล่าวอย่างดังลั่นเหมือนฟ้าร้อง


ไม่กี่อึดใจอสูร​พยัคฆ์​ขาวและหงส์​ขาว​ที่มีขนอันอ่อนนุ่มก็โผล่​ขึ้น​มา​จากถ้ำมิติ​ พร้อมคำขอยอมแพ้จากกวงจู่​หยู​ห่าว​ เลยเหลือยู่หนานเฟิงคนเดียว​ 


    " นับว่าใจกล้ามากที่มายืนต่อหน้าข้า​ เจ้ามนุษย์​ " เสียง​อันเพเราะดังออกมาจากปากหงส์​ขาว​ที่มีขนอันอ่อนนุ่ม​ก่อนจะปล่อยออร่าของอสูร​ระดับ​แดนท้องฟ้าออกมา


    " เดี๋ยว​ก็​รู้​ " ยู่​หนาน​เฟิง​พูดด้วยเสียงอันเยือกเย็น​พร้อมเรียกปิงออกมาจากคริสตัล​รูป​โคลเวอร์​สีเขียว​ใส​ พริบตาเดียว​ที่จิ้งจอกหิมะมรกตที่ชื่อ​ ปิงหยุนออกมานอกจาก​จะทำให้​บรรยากาศ​แรงกดดันลดลงแล้วยังทำให้ผู้อาวุโส​ทั้ง​ 8​ รวมถึงผู้​ที่​อยู่ในเหตุการณ์​อ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง​ และรอยยิ้มของยู่หนานเฟิงก็ปรากฏ​


    " อสูร... สวรรค์... อย่างนั้นเหรอ​ ? " หงส์​ขาว​พูด​ด้วยเสียงสั่นถึงมันจะมีปราณสูงกว่าแต่การทำร้ายสัตว์อสูรสวรรค์​อาจทำให้มันถูกเกลียดจากสวรรค์​ตามความเชื่อ​โบราณ​


    " ใช่แล้ว​ ถึงจะโตไม่เต็มที่ก็ตาม​ " ยู่​หนาน​เฟิง​พูด


    " แต่เจ้ารู้เมื่อไหร่ว่าข้าคือสัตว์​อสูร​สวรรค์​ ​? " ปิงถามในจิตใจ


    " ก็เคยเจอตัวแบบเธออยู่ที่วิหารในเมฆานะ​ ส่วนวิธี​ไปเป็นความ​ลับ​ " ยู่​หนาน​เฟิง​ตอบกลับในใจ


    " เอาล่ะมาทำข้อตกลงดีกว่า​ หงส์​ขาว​ล่องนภา​ อสูร​ระดับ​แดนท้องฟ้า​ " ยู่​หนาน​เฟิง​หันหน้ามาคุยพร้อมพูด​ "​ พอดีทั้งฉันทั้งปิง เกลียดการใช้กำลังโดยไม่จำเป็น​ เรามาทำข้อเสนอกันเถอะ​ " 


    " ข้อเสนอคืออะไร​ ? " หงส์​ขาว​รีบตอบอย่างรวดเร็ว​ มันเองก็คิดว่าหนทางนี้ก็ดีทั้ง​ 2​ ฝ่าย


    " มาเล่นทายปริศนากัน~! >w< ใครตอบไม่ได้ก่อนแพ้ "


    " ทายปริศนารึ ? " 


    " แน่นอนท้าฉันชนะขอศึกษา​วิชาลับ​ ถ้าฉันแพ้จะเอาสมุนไพร​ธรรมชาติ​ระดับสูง​มาให้​ " ยู่​หนาน​เฟิง​พูด​ก่อนที่จะ​ทำสีหน้าจริงจัง​ " แต่ถ้าเธอไม่ยอมรับฉันจะทำให้เธอเสียใจ "


    " แล้วเจ้าจะทำอย่างไรในเมื่อทั้งเจ้าและจิ้งจอกหิมะมรกตก็สู้ข้าไม่ได้​ " หงส์​ขาว​ตอบโต้อย่างดูถูก


   " เธอก็จะถูกเตะออกจากที่นี้โทษฐานที่ไม่ทดสอบฉันไง​ "


หงส์​ขาว​ทำหน้าเหยเก​ ที่แสดงถึงความไม่เข้าใจและตกใจ


    " ก็นะ... ที่ห้องสมุด​ในเผ่ามันบอกเอาไว้​ บัญญัติ​หมวดที่​ 1​ เรื่องการทดสอบ​ ข้อที่​ 2​ ของบอสในเกมมันบอกว่า​ ให้รับคำท้าของผู้ท้าทายไม่ใช่เหรอ​ ? ( นี่เรื่องแต่ง​ ไม่ใช่เรื่องจริงนะ​ ความจริงมันไม่มีบัญญัติ​หรอก​ )​ " ยู่​หนาน​เฟิง​ท้าทายด้วยรอยยิ้ม​อันเล่ห์เหลี่ยม​ " ว่าไงล่ะ​ ?! "


    " ก็ได้​ " หงส์​ขาว​พูด​อย่างหมดอารมณ์​ โดยไม่คิดไม่ฝันว่ามนุษย์​จะ​ต้อนมันให้จนมุมได้โดยใช้สมองไม่ใช่กำลัง


    " งั้นฉันเริ่มก่อนนะ​ " ยู่​หนาน​เฟิง​พูดพร้อมทำหน้าอาเบะและ​แอ๊บแบ้​ว​ ขนาดปิงมองแล้วยังอยากจะอ้วก​ ส่วนหงส์​ขาว​แอบคิดว่า​ เจ้าเป็นผู้ชาย​รึเปล่า​เนี่ย​ อย่างกับโอตา​คุ​อนิเมะเลย


    " เอาล่ะ​ ?! ข้อแรกเอาง่ายๆก่อน​ " ยู่​หนาน​เฟิง​พูด​ " ตอนเด็กสีขาว​ ตอนสาวสีเขียว​ ตอนแก่สีแดง​ และเผ็ดมันคือผักอะไร​ ? ( คิดไม่ออกจร้าเอาปริศนา​อันนี้ละกัน )​ " 


    " มันคืออะไรผักที่เผ็ดรึ ? " หงส์​ขาว​พูดอย่างสงสัยก่อนจะต่อว่า​ " ข้าไม่รู้​อารยธรรม​ของ​พวกมนุษย์​หรอกนะ​ "


    " งั้นก็ให้ฉันได้เรียนอารยธรรม​ของ​เธอสิ​ว่าต้องถามยังไง โดยการให้ฉันเข้าไปที่บ้านที่เป็นมิติของเธอ​ แต่ถ้าอย่างนั้นเท่ากับว่าเธอให้ฉันสอบผ่าน​ และในทางกลับกัน​เธอก็ต้องแพ้ฉันอยู่ดี​ เพราะว่า​เธอไม่รู้​จัก​สิ่งต่างๆในดินแดนของมนุษย​์​เลย​ เธอจะไม่สามารถ​รอดจากคำถามนี้ไปได้และต้องแพ้แน่นอน​ เอาล่ะจะเลือกทางไหน​ ? ในเมื่อมีแค่แพ้กับแพ้ "


     " ก็ได้เจ้าชนะ​ " หงส์​ขาว​พูดอย่างไร้อารมณ์​และตกตะลึง​ เพราะสิ่งที่ยู่​หนาน​เฟิง​พูดนั้นนะถูก​ มันไม่เคยคิดจะเรียนรู้​อะไรเลย​ มันมองมนุษย์​เป็นเหมือนหนอนที่รอวันตายด้วยซ้ำ แต่วันนี้มันกลับแพ้ให้กับเชาวปัญญา​ของ​มนุษย์ชายผมสีหิมะแกมฟ้าที่เป็น​แค่เด็ก​อายุ​ 7​ ขวบ​ มันเป็นความอับอายที่สุด​ใน​ชีวิตของมัน


     " งั้น​ ฉันไปแล้วนะ​ " ยู่​หนาน​เฟิง​พูด


     " เดิ๋ยว~! " หงส์​ขาว​ตะโกน​ก่อนจะถาม​ " เป้าหมายในชีวิต​ของ​เจ้าคืออะไร​ ? ทำไมเจ้าถึงอยากได้วิชาลับ​ ? " 


มันอาจจะ​ยากที่จะตอบเกินไปหน่อยสำหรับเด็กอายุ​ 7​ ขวบและใครหลายๆคน​ รวมถึงยู่​หนาน​เฟิง​ในโลกเก่า​ ( โลกในความเป็นจริง​ ที่ใช้ชื่อว่ากุน )​ แต่ตอนนี้ในโลกเกมใหม่นั้นไม่ใช่เพราะมันจะเป็นการเดินทางเพื่อตามหานานแสนนานเลยล่ะ... 


... ด้วยคำพูดของ​หงส์​ขาว​ทำให้​ยู่​หนาน​เฟิง​หันมาแหงนมองและสบตาพร้อมกับร้อยยิ้ม


   " สำหรับเธอที่เป็นอสูร​นก​ คงจะพูดว่าเพื่อที่เป็นนก​ที่​ออกจากรัง​ และเจอกับการท้าทายครั้งใหม่เพื่อหาเพื่อนที่จะร่วมเดินทางและเป็นวิหคที่สง่างามไปด้วย​กันล่ะนะ​ " ยู่​หนาน​เฟิง​พูดด้วยรอยยิ้ม​ " เพราะ​เพื่อจะเป็น​วิหคที่สง่างาม​ ฉันเลยต้องแข็งแกร่งพอที่จะโบยบินก่อนเนอะ​ ?! "


   " โบยบินออกจากรังงั้นเหรอ​ ?! น่าสนใจดีนิเจ้ามนุษย์​ " หงส์​ขาว​พูด​ " ข้าขอทำสัญญา​สัตว์​เลี้ยงกับเจ้า​ "


    " หา​ ?! จริงดิ​ " ยู่​หนาน​เฟิง​อุทานก่อนจะไปถามปิงผ่านทางจิตใจ​ " มันทำสัญญา​มากกว่าหนึ่ง​อสูร​ได้ด้วยเหรอ​ ? "


    " ก็​ใช้นะสิ​ " ปิงตอบกลับก่อนจะแปลงร่างมาเป็นจิ้งจอกหิมะตัวเล็กเท่าตุ๊กตา​มาเกาะไหล่ยู่​หนาน​เฟิง​ 

" มนุษย์​นี่โง่จังนะ​ "


   " ว่าใครโง่นะ​ ?! " ยู่​หนาน​เฟิง​พูดด้วยอารมณ์​โมโห​ก่อนที่จะกลับมาคุย​กับ​หงส์ขาว​ต่อ​ " ได้สิ​ แต่ว่าทำไมล่ะ​ ? "


   " ข้าอยากเห็นที่ๆเจ้าจะโบยบินไป​ และเพื่อเติมเต็ม​ความรู้ในความไม่รู้​จักโลกของข้า​ " หงส์​ขาว​พูดและคิด​ " อีกอย่างเจ้านิสัยเหมือนท่านยู​ริลล์​เลย​ "


   " รู้ไว้ด้วยล่ะ... ฉันชื่อยู่​หนาน​เฟิง​ ไม่ใช่เจ้า​ " ยู่​หนาน​เฟิง​พูดพร้อมถอนหายใจ​เงียบๆ


แล้วยู่หนานเฟิงก็วาดสัญญา​สัตว์เลี้ยง​อย่างเงียบเชียบ​ท่ามกลางความตกใจของผู้อาวุโส​ทั้ง​ 8​ และผู้ที่อยู่​ใน​เหตุการณ์​ที่เกิดขึ้น​ทุกคน​ แผนของผู้อาวุโส​ 1​ ที่ตั้ง​ใจ​จะให้ยู่​หนาน​เฟิง​แสดงพลังทั้งหมดเพื่อสืบเรื่องมรดกแห่งเทพนภาก็พังราบคาบด้วยสัตว์อสูร​สวรรค์​ที่ตอนนี้​เป็นจิ้งจอกหิมะตัวเล็กเกาะอยู่​ข้างไหล่ของยู่​หนาน​เฟิง​ ตอนนี้​ผู้อาวุโส​ทั้ง​ 8​ นั้น​ มั่นใจ​แล้ว​ว่า​ ถ้าหากจะสืบเรื่องความเป็นมาของยู่​หนาน​เฟิง​ มันคงไม่ง่ายแน่นอน


ผ่านไปซักพัก... 


  " เอาล่ะ​ เสร็จ​แล้ว​~! " ยู่​หนาน​เฟิง​บิดขี้เกียจ​แล้วมองดูหงส์​ขาว​ที่ถูกย่อร่างกายเป็นเหมือนนกธรรมดา​ด้วยรอยยิ้ม​พร้อม​กับถามคำถาม​ " แล้วเธอมีชื่อรึยัง​ล่ะ​ ? " 


   " ข้ามีชื่อแล้วนะ​ ข้าชื่อ​ยูโน่ เป็นนกเพศผู้​ " หงส์​ขาว​พูดแนะนำตัว


   " ยู​โน่​ ?! " ยู่​หนาน​เฟิง​อุทานเบาๆพร้อมคิดในใจ​ " ยู​โน่​ ฟินิกซ์​เพลิงเหมันต์​ ?! " 


ย้อนอดีตกลับไปตอนอยู่โลกเกมเก่า​ MOTIANA​ ยูโน่เป็น​ฟินิกซ์​เพลิงเหมันต์​ตัวสุดท้ายที่ฉันรู้จัก​ มันโดดเดี่ยว​จากการถูกทิ้งจนผูกใจเจ็บ​ สุด​ท้ายมันเลยขอฉัน​ว่าให้มันเฝ้าวิหาร​สวรรค์​ในเมฆา​ หรือวิหารแห่งวายุ​ที​ จนกว่าจะได้พบเพื่อนที่จะร่วมเดินทางไปกับมันได้อย่างมีความสุข​... 


   " ต่อไปนี้พวกเราจะมาเป็นเพื่อนกันนะ​ " ยู่​หนาน​เฟิง​พูด​ด้วยร้อยยิ้ม


   " รู้ไหม​ เจ้าเหมือนเพื่อนคนหนึ่งที่ข้ารู้จักนะ​ แต่สำหรับเจ้า​ การไปเจอเขาคงจะไกลเกินไปที่เจ้าจะไปหา​ แต่ข้ามั่นใจ​ว่า​ เขา​ยังคง​มีช​ีวิตอยู่​ และเขาฝากข้าเฝ้าสถานที่นี้ไว้จนกว่าข้าจะได้เจอเพื่อน​ " ยู​โน่พูดเบาๆแล้วคิด​ " นี่ก็ผ่านไปพันปีแล้วสินะ​ ท่านยู​ริลล์​ตอนนี้​ ท่านกำลังทำอะไรอยู่กันนะ​ ข้ากำลังจะเดินทางกับเพื่อนใหม่แล้วนะ​ "


    " ตรงเป๊ะ​เลย​~! " ยู่​หนาน​เฟิง​คิด​ " ยู​โน่ คือฟินิกซ์​เพลิงเหมันต์​จริงๆด้วย​ งั้นที่นี่ก็เป็น... " 


ยู่​หนาน​เฟิง​เดินไปทั่วๆจนเจอกองหินที่มีฝุ่น​เต็ม​ไปหมด


   " เป็นวิหารสวรรค์​ในเมฆาจริงๆด้วย​ " ยู่​หนาน​เฟิง​พึมพำพร้อมปัดฝุ่น​ออกจากป้ายหินเบาๆอย่างถนุถนอม​ " คิดถึงจัง​ " 


   " ป้ายสถานที่นี้นินา​ " ยู​โน่ที่บินไปมารอบๆส่งเสียงบอก


    " งั้น... นี่ก็ผ่านมาพันกว่าปีแล้วสินะ​ ถ้าเวลาในโลกจริงเดินอยู่พันปีก็เท่ากับ​ 2​ ปีสินะ​ ถ้าได้เข้ามาอีกครั้งทุกคนจะไม่กลายเป็นกระดูกไปเหรอ​ ?​ " ยู่​หนาน​เฟิง​คิดอย่างสงบ


    " พวกเราไปกันเถอะ​ ไปเอาวิชาลับกัน​ " ยู​โน่เรียกสติยู่หนาน​เฟิง​ พร้อมบินนำหน้าไปที่ประตูมิติกับพยัคฆ์​ขาวที่ไม่ค่อยมีบทให้แทรกเท่าไหร่​ มันจึงทำหน้าเศร้านิดๆ


   " อืม นั่นสินะ​ " ยู่​หนาน​เฟิง​ตอบพร้อมเดินตามยูโน่ไปในถ้ำมิติ​


   " วืด... แวบ​ " 


ถ้ำมิติได้ปิดลงพร้อมเสียงฮือฮา​จากผู้อาวุโส​ ก็นะไหนจะสัญญา​สัตว์​เลี้ยง​ ไหนจะอสูร​สวรรค์​ งานนี้มีคำถามรัวๆแน่


   " ยู่​หนาน​เฟิง​ เขาเป็นใครกันแน่​ ?! " ผู้​อาวุโส​ 3​ กระซิบเบาๆ​ 


   " หรือว่าจะจำชาติที่แล้ว​ได้​ ?! " ผู้​อาวุโส​ 5​ ถามอย่างสงสัย


   " งั้นเราจะเขาไปถามตรงๆ​ หรือจะจับตาดูต่อไปล่ะ​ ท่าน​เฉินเจีย​ ( ผู้​อาวุโส​ 1​ )​ " 


   " ข้าจะไปถามตรงๆเองเพราะเราเองก็ไม่มีเวลาแล้วมิใช่หรืออีกอย่างเขาเป็น​ศิษย์​ของข้า ?! " ผู้​อาวุโส​ 2


   " งั้นข้าฝากด้วย​นะ​ จ้าวหวู่ตง​ " 


......... 


ติดตาม​บทต่อไป.... 

หากใครคิดชื่อแบบจีนๆเก่ง​ เม้นมาได้นะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น