【 FIC ONE PIECE 】: ขอโทษครับที่ผมฆ่าไม่ตาย

ตอนที่ 16 : ตอนที่ 12 : ก็แค่มนุษย์ชั้นต่ำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,075
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 185 ครั้ง
    25 มิ.ย. 63


ตอนที่ 12 : ก็แค่มนุษย์ชั้นต่ำ



      นาจิโกะเดินไปหาอาคิระที่เก็บดาบเข้าฝักก่อนจะถามออกไป



      "นี่นายเป็นใครกันแน่? ไม่สิ เป็นตัวอะไรกันแน่?"



      "ฉันหรอ...ก็แค่คนเสแสร้งที่ผ่านทางมาน่ะ"



      คิ้วของนาจิโกะเลิกขึ้นเมื่อได้ยินคำตอบที่แปลกประหลาดจากอาคิระ ก่อนที่เขาจะหันไปมองเธอพร้อมรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม



      "ทีนี้บอกฉันทางไปอารองปาร์คได้รึยังที่รัก?"



      'ถ้าเป็นชายคนนี้ไม่แน่เกาะแห่งนี้อาจจะหลุดพ้นจากอารองได้แน่ๆ' นาจิโกะเอ่ยในใจด้วยใบหนัาจริงจังก่อนจะตอบ



      "ตกลงฉันจะบอกทางนาย"



      "เอ๊ะ! เมื่อกี้ยอมรับแล้วสินะว่าเป็นผู้หญิงของฉันน่ะ?" อาคิระกล่าวพร้อมยิ้มกะล่อนออกมา


      "ถ้านายปลดปล่อยเกาะนี้ได้ฉันยอมเป็นผู้หญิงของนายเลย" นาจิโกะเอ่ยใบหน้าจริงจังไม่แสดงถึงความเขินอายเลยแม้แต่นิดเดียว


      

      "ให้ตายสิ...เชื่อใจฉันมากเกินไปแล้วนะ" อาคิระเอ่ยพลางยกบุหรี่มวนนึงขึ้นสูบก่อนจะยิ้มพราย



      "เดี๋ยวฉันจะเฉือนปลานั่นแจกจ่ายให้กับคนในหมู่บ้านโคยามิกินเองเอง"



      ณ.อารองปาร์ค



      อารองเมื่อกลับมาก็พานามิไปยังห้องทำงานของเธอทันที ห้องที่เธอต้องเขียนแผนที่โลกให้กับกลุ่มโจรสลัดอารอง



      "ทำงานของเธอให้เสร็จซะจนกว่าฉันจะเจอเจ้ามนุษย์นั่น"



      "ถ้านายเจอมนุษย์คนนั้นจะทำยังไง?"



      "ก็ฆ่าทิ้งน่ะสิ"



      นามิเบิกตากว้างพร้อมใบหน้าซีดเธอคิดถูกแล้วที่ไม่ส่งตัวอาคิระให้กับมัน เธอไม่อยากให้คนที่ไม่เกี่ยวข้องต้องมาตายที่นี่ ไม่อยากที่จะสูญเสียใครไปอีกแล้ว



      ตู้มมมมมม!!!!



      เกิดเสียงระเบิดดังขึ้นอารองชะโงกหน้าไปมองทางหนัาต่างทันทีก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อเห็นครึ่งหนึ่งของอารองปาร์คพังยับเยินไม่มีชิ้นดี อีกทั้งลูกน้องของมันก็ตายเกลื่อนเต็มพื้น



      "ใครบังอาจมาทำกับอารองปาร์คและลูกน้องของฉันแบบนี้!!!" อารองตวาดออกไปด้วยความเกรี้ยวกราด



      "ไอ้หมาตัวไหนที่ชื่ออารอง!"



      เงาของชายคนนึงเดินเข้ามาพร้อมกับนัยน์ตาสีแดงและในมือที่ถือดาบซามูไร



      "หน่อยแน่แก บังอาจทำกับอารองปาร์ของพวกเรา!" มนุษย์เงือกรูปร่างปลาหมึกตะโกนพร้อมกับพุ่งเข้าไปโจมตี



      ฉัวะ!!



      อาคิระยกดาบฟันไปที่ร่างของมนุษย์เงือกที่พุ่งเข้ามาก่อนที่ร่างของมันจะล้มลงไปนอนพร้อมรอยแผลขนาดใหญ่



      "ฮาจิ!!!" อารองตะโกนเรียกชื่อของลูกน้องก่อนจะเขม็งตามองใส่อาคิระ



      "บังอาจมาทำกับลูกน้องฉัน แกตายแน่!!!" อารองพุ่งออกจากตึกและตรงไปยังอาคิระพร้อมกับง้างปาก



      "อันตราย!! อย่าโดนฟันของมันเชียวนะ!" นามิชะโงกหน้าออกมาเตือนทางหน้าต่าง



      "....." อาคิระยกแขนขึ้นให้อารองพุ่งเข้ามางับ



      "...!!?" นามิตกใจสุดขีดเมื่อเห็นอาคิระไม่ฟังที่เธอเตือนแถมยังทำตรงกันข้ามซักอีก



      กร๊วก!



      ฟันแหลมคมของอารองแตกเป็นเสี่ยงๆนามิตะลึงกับภาพที่เห็น อารองเหงื่อผุดขึ้นก่อนจะถามอาคิระด้วยน้ำเสียงจริงจัง



      "นี่แกเป็นใคร? ทำไมมนุษย์ชั้นต่ำอย่างแกสามารถใช้ฮาคิได้?"



      "แกถามว่าฉันเป็นใครสินะ? ฉันจะบอกให้ก็ได้! ฉันก็แค่...มนุษย์ชั้นต่ำที่แกเกลียดนักเกลียดน๋ายังไงล่ะ!!"



      อาคิระเอ่ยพร้อมแสยะยิ้มก่อนจะแทงดาบไปที่ท้องของอารอง


   

      ฟึ่บ!



      อารองรีบกระโดดถอยและมองอีกฝ่ายด้วยสีหน้าเคร่งเครียด



      'มนุษย์ที่ใช้ฮาคิได้งั้นหรอ เหอะ! ถึงยังไงมันก็เป็นแค่มนุษย์ชั้นต่ำ ไม่มีทางสู้แรงของเราได้แน่!'



      อารองพุ่งเข้าไปอีกครั้งพร้อมง้างปากก่อนจะพุ่งลงไปใตัดิน นามิขมวดคิ้วขึ้นอย่างแปลกใจ



      "อารองพุ่งลงใต้ดิน?"



      "เฮ้ๆ มนุษย์เงือกกลายเป็นตัวตุ่นไปแล้วหรอ?" อาคิระพูดยั่วพร้อมรอยยิ้มดูถูก



      เปรี้ยะ...ตู้มมม!!



      พื้นดินที่อาคิระยืนแตกออกพร้อมกับอารองที่พุ่งขึ้นมา


 

      "แกตังหากที่เป็นตัวตุ่นเจ้ามนุษย์ชั้นต่ำ!"



      อาคิระกระโดดขึ้นกลางอากาศและดันดาบไปทางจมูกแหลมที่เหมือนใบเลื่อยของอารอง



      "เหอะๆ ว่าฉันเป็นมนุษย์ชั้นต่ำ? แล้วเผ่าพันธุ์ที่ต่ำต้อยอย่างแกจะไปต่างอะไรกับฉันกัน? ในเมื่อเผ่าพันธุ์ที่สูงที่สุดก็คือเผ่ามังกรฟ้า!!"



      อารองได้ยินก็โกรธสุดขีดก่อนจะพุ่งไปทางตึกสูงและหยิบดาบใหญ่เล่มนึงออกมา



      ดาบเล่มนั้นมีลักษณะคล้ายฟันแหลมคมของฉลามอารองหัวเราะอย่างบ้าคลั่งพร้อมเอ่ย



      "ฮ่าฮ่าๆๆๆ ทีนี้แกตายแน่!"



      "เอาเถอะฉันจะเห็นแก่ลูกพี่ไทเกอร์แล้วกันที่เคยช่วยฉันเอาไว้ ฉันจะส่งให้นายไปสบายเอง"



      "ลูกพี่ไทเกอร์...นี่แก!…มนุษย์ชั้นต่ำอย่างแกไม่มีสิทธิ์มาเรียกชื่อของเขา!!!!"



      อารองพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วพร้อมอารมณ์ที่โกรธจัดอาคิระยิ้มมุมปากก่อนจะยกดาบสูงเหนือศีรษะและตวัดมันเสมือนความเร็วเสียง



      "มังกรคำราม!"



      โฮกก!!!



      อารองเบิกตากว้างเมื่อเห็นมังกรสีขาวพุ่งเข้ามาพร้อมกับคำรามใส่ ก่อนที่มังกรตัวนั้นจะทะลุผ่านร่างกายอารองไป



      "เอื๊อก…!" ร่างสูงล้มลงไปนอนกับพื้นพร้อมกับเลือดที่ไหลทะลักออกจากปากอวัยวะข้างในของมันต่างฉีกขาดเสมือนถูกเขมือบจากสัตว์ร้ายยังไงอย่างนั้น



      "ตอนนี้สมบัติของแกเป็นของฉันเรียบร้อยแล้วกลุ่มโจรสลัดอารอง! ฉันจะใช้เงินของพวกแกส่งเสริมชีวิตของฉันอย่างดีเลยล่ะ!! คิฮ่าฮ่าๆ"



      "เอือก…" มนุษย์เงือกร่างหมึกยักษ์พยุงตัวเองขึ้นพร้อมกับจับบาดแผลที่ถูกฟัน



      "คุณอารอง…" เขามองไปยังหัวหน้าของตนที่ตายอย่างน่าเวทนาก่อนจะหันไปพูดกับอาคิระ



      "นิว ทำไมนายถึงไม่ฆ่าฉัน?"



      "เพราะนายเป็นคนดีแค่ติดตามคนผิดก็เท่านั้นเอง เพราะงั้นรีบไปจากเกาะนี้ซะ!! แล้วอย่ามาเหยียบที่นี่อีกถ้าฉันรู้ว่าแกเหยียบที่นี่อีกแม้แต่ขี้เล็บของแกล่ะก็…!! ฉันจะไปถล่มเกาะเงือกบ้านเกิดแกแน่!!"



      อาคิระหันไปขู่ด้วยใบหน้าเย็นชาและน้ำเสียงเย็นยะเยือกพร้อมกับปล่อยจิตสังหารมหาศาลออกมา ฮาจิที่ได้เห็นก็แทบอยากจะอาเจียนออกมา



      'จิตสังหารนี้มันอะไรกัน?! เจ้านี่ฆ่าคนไปเยอะขนาดไหนกันเนี่ย!!?'



      ฮาจิรีบกระโดดน้ำทะเลหนีอาคิระโดยทันทีเพราะเกรงกลัวต่อจิตสังหารของอีกฝ่าย อาคิระถอนหายใจโล่งอกก่อนจะเดินไปนั่งบนร่างกายของอารองและหยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบพร้อมกับบ่นๆออกมา



      "เหนื่อยชะมัด ไม่ได้ออกมาทำอะไรแบบนี้มานานแล้วแฮะ"



      นาจิโกะที่พาพวกคนในหมู่บ้านมาช่วยอาคิระเพราะกลัวอาคิระจะได้รับอันตรายถึงแม้เธอจะเชื่อในฝีมือของเขา แต่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้



      แต่พวกชาวบ้านและนาจิโกะก็ต้องตะลึงกับภาพที่เห็น เหล่ามนุษย์เงือกลูกสมุนของอารองตายเกลื่อนเต็มอารองปาร์ค

      


      รวมถึงอารองที่นอนตายที่นั้นด้วย ทั้งหมดนี่เป็นฝีมือของคนเพียงคนเดียวที่นั่งอยู่บนร่างไร้วิญญาณของอารอง



      "ฟู่~มาแล้วหรอ?" อาคิระเอ่ยก่อนจะลุดขึ้นยืน



      "อาคิระ~! ขอบคุณนะที่ช่วยชาวบ้านของหมู่บ้านโคยามิน่ะ!!" นามิพุ่งเข้ามากอดจากทางด้านหลัง



      ร่างของอาคิระเกือบจะล้มแต่ก็ถูกชาวบ้านพยุงเอาไว้ก่อนจะถูกพวกชาวบ้านโยนขึ้นฟ้าอย่างปลาบปลื้มเสมือนว่าเขาเป็นฮีโร่



      "เฮ~~~!!!"



      แต่ใครจะรู้ไหมว่าที่เขาทำแบบนี้ไปก็เพื่อสับสมบัติและเงินจำนวนมากที่อารองยึดมาจากพวกชาวบ้าน


      

      แต่ว่าอาคิระก็ต้องเปลี่ยนความคิดเมื่อเห็นพวกชาวบ้านโคยามิต่างรู้สึกมีความสุขหลังจากได้หลุดพ้นจากอารอง



      เกือบจะกลายเป็นโจรสลัดชั่วไปซะแล้วสิ



      พอตกดึกนาจิโกะก็ได้ทำตามสัญญาเธอปลดเสื้อผ้าออกทั้งหมดและเดินไปทางอาคิระพร้อมกับสวมกอด



      "ขอบคุณจริงๆนะที่นายช่วยพวกเราไว้น่ะ"



      "เรื่องเล็กน้อยน่า เรามาสนุกกันดีกว่า!"



      อาคิระกล่าวก่อนจะยกร่างของนาจิโกะและโยนลงเตียงก่อนจะปลดเสื้อผ้าของตัวเองออกอย่างไม่รีบร้อน



      นาจิโกะเห็นก็กัดปากตัวเองยั่วยวนเขาและต้องการมีอะไรกับเขาสุดๆ อาคิระขึ้นเตียงพร้อมขยับหน้าเข้าไปประกบปากกับริมฝีปากบาง ก่อนจะเลื่อนมือไปสัมผัสหน้าอกของเด็กสาว



      "อ๊าา! อ๊ายยย~♥ อาคิระ! นายทำมากเกินแล้วนะ"



      อาคิระซอยถี่อย่างหนักน่วงพร้อมกับเลียหน้าอกของอีกฝ่ายด้วยท่าทีหื่นกระหาย


      "นาจิโกะ...ทำไมถึงดูมีความสุขขนาดนั้นนะ?" นามิที่แอบมองจากนอกห้องพึมพำพร้อมกับใช้มือบางช่วยตัวเองอย่างน่าเสียดายที่เธอไม่ได้เข้าร่วมศึกครั้งนี้



      "เสร็จแล้ววว~~♥" นาจิโกะตะโกนลั่นบ้านก่อนที่เธอจะล้มตัวลงนอนอย่างหมดแรง



      "อะไรกันเธอเสร็จแล้วหรอ? แต่ฉันยังไม่หนำใจเลยนะ" อาคิระกล่าวก่อนจะหันไปทางนามิที่แอบดูอยู่ด้านนอก



      "ถ้าไม่มาร่วมเธอคงจะพลาดโอกาสครั้งยิ่งใหญ่ไปเลยนะ"




      นามิได้ยินแบบนั้นก็เข้าไปในห้องด้วยท่าทีต้องการสิ่งที่นาจิโกะได้รับจากอาคิระเช่นเดียวกัน



      รุ่งเช้าต่อมา


      อาคิระจัดหนักกับทั้งสองจนถึงรุ่งเช้าสองสาวนอนกอดเขาอย่างอบอุ่นและรักใคร่



      "ฉันรักนายนะ อาคิระ" นามิเอ่ยพร้อมกับขยับหน้าเข้าไปจูบปากของเขาก่อนที่ลิ้นบางจะขยับอย่างดูดดื่ม



      "นี่ฉันก็รักเขานะ" นาจิโกะกล่าวเช่นเดียวกันและขยับหนัาเข้าไปและเลียหน้าอกอาคิระ



      อาคิระที่โดนเลียทั่วร่างกายก็รู้สึกสุขขีอย่างบอกไม่ถูกนี่ล่ะที่ไม่ควรละทิ้ง ความสุขที่ได้ร่วมรักกับหญิงสาว



      หลังจากจัดไปอีกยกนึงเสร็จอาคิระก็สวมเสื้อผ้าพลางหันไปมองสองสาวที่นอนอยู่บนเตียงในสภาพเปลือยกายมองเขาด้วยสายตายั่วยวน



      "นี่นายจะไปจริงๆหรอ?" นามิถามด้วยใบหน้าเสียดาย



      "พาพวกเราไปกับนายด้วยได้ไหม?" นาจิโกะถามใบหน้ากรุ้มกริ่ม



      "เห...ก็อยากให้พวกเธอไปด้วยหรอกนะ แต่รู้ไหมการผจญภัยน่ะมันอันตรายแค่ไหน อีกอย่างฉันชอบเดินทางคนเดียวน่ะ"



      อาคิระหันไปตอบพวกเธอพร้อมรอยยิ้มเชิงเสียดายเล็กน้อย เขาไม่อยากให้พวกเธอมาด้วยเลยซักนิด เพราะจะเกะกะการเดินทางของเขาซะเปล่าๆ



      ปัง! ปัง!



      เสียงเคาะประตูดังขึ้นพร้อมกับเสียงของคุณเก็นที่เปรียบเสมือนพ่อแท้ๆของนาจิโกะและนามิดังเข้ามาอย่างวิตก



      "พวกเธอแย่แล้วล่ะ!!"



      อาคิระเปิดประตูเก็นจึงรีบเข้ามาข้างในก่อนจะบอกข่าวให้เด็กหนุ่มตรงหน้าทราบ



      "ทหารเรือมา!! พวกมันรู้เรื่องที่เธอจัดการอารองได้ แต่พวกมันเป็นพวกที่อารองยัดเงินให้พวกมันจึงจะมาจับเธอน่ะ!"



      "จิ๊ๆ มาหลบอยู่ตรงนี้เองหรอ?" เสียงดังออกมาจากข้างนอกอาคิระก็กลอกตาเบื่อหน่ายก่อนจะเปิดประตูออกไปเผชิญหน้า



      "นี่แกทหารเรืองั้นหรอ?"



      "จิ๊ๆ ใช่แล้วทหารเรือหน่วยที่ 16 นาวาเอกเอซุมิ สมบัติของเจ้าอารองอยู่ที่ไหน?"



      "หา? พูดเรื่องอะไรของแกน่ะ? สมบัติอะไร? หญ้าบนตัวแม่แกหรอ?"



      "จิ๊ๆๆ ฉันรู้เรื่องที่นายจัดการเจ้าอารองได้แล้วเพราะงั้นสมบัติของมันก็ต้องอยู่กับแกแน่นอน ส่งมันมาซะ ถ้าไม่อยากมีปัญหา" นาวาเอกเอซุมิขู่ออกไปพร้อมน้ำเสียงเจ้าเล่ห์



      "ทหารเรือ มิตรแห่งความเที่ยงธรรมแต่กลับต้องไปเป็นลูกน้องของโจรสลัด แกเนี่ย...น่าสมเพชเป็นบ้า"



      อาคิระเอ่ยด้วยใบหน้าเย็นชาพร้อมชักดาบคิโยมิสึออกจากฝักและตัดแขนทั้งสองข้างของเอซุมิก่อนที่มันจะรู้ตัวซะอีก



      ฉัวะ--! ฉูดดดด!!



      "อ๊าากกกก!!! แขนฉัน! แขนฉัน!!" เอซุมิร้องเสียงหลงพร้อมน้ำตาที่ไหลนองและเลือดที่ไม่มีทีท่าว่าจะหยุด



      "นี่แก!! รู้รึเปล่าทำแบบนี้แล้วแกจะต้องเดือดร้อนแน่นอน!!!" เอซุมิตวาดออกไป



      "แล้วไง?" อาคิระสวนกลับด้วยท่าทีเย็นชา



      "เดี๋ยวจะได้รู้กัน!!" เอซุมิเอ่ยก่อนจะลากสังขารออกไป



      "อาคิระ…" นามิเดินเข้ามาจับแขนของอาคิระพร้อมแสดงสีหน้าเป็นห่วง



      "เฮ้อ...สงสัยคงต้องออกเดินทางเร็วกว่าปกติแล้วล่ะ" อาคิระเอ่ยพร้อมรอยยิ้มมุมปากก่อนจะกลับเข้าไปในบ้านของนามิและนาจิโกะ



      เวลาต่อมา



      อาคิระนั่งอยู่บนเรือเล็กใกล้ๆเกาะโคยามิกำลังเตรียมเสบียงที่พวกชาวบ้านเอามาให้ก่อนที่จะมีกระเป๋าขนาดยักษ์โดดลงมาที่เรือ



      "เหวอ! อะไรเนี่ย?" อาคิระตกใจก่อนที่เสียงคุ้นหูจะเอ่ยขี้น



      "ของฝากน่ะ"



      อาคิระหันไปตามเสียงและพบนามิที่ยิ้มพรายอยู่อาคิระกลอกตาก่อนจะเปิดกระเป๋าออกและพบเงินจำนวนมากอยู่ด้านในนั้น



      "เงินของเจ้าอารองน่ะ ทั้งหมด 100 ล้านเบรี"



      "หืมม…หลังจากที่ได้นอนกับเธอแล้วรู้สึกเธอจะใจกว้างขึ้นเยอะเลยนะ" 



      "ไม่เกี่ยวย่ะ! ฉันรู้สึกดีตังหากที่ได้ให้นาย" นามิกล่าวพร้อมรอยยิ้มอบอุ่น



      "ไปล่ะ! หวังว่าสักวันเราคงได้เจอกัน!" อาคิระโบกมือลาพร้อมกับเรือที่ค่อยๆแล่นออกไปไกลขึ้นเรื่อยๆ



      นามิยิ้มหวานก่อนจะเดินกลับเข้าไปในสวนส้มของตัวเอง



      อาคิระล้มตัวลงไปนอนพร้อมกับมองท้องฟ้าที่สดใสก่อนที่จะมีเศษกระดาษล่วงหล่นมาจากนกนางนวลที่บินผ่านไป



      "หืม? กระดาษ?" อาคิระเอื้อมมือไปรับเศษกระดาษก่อนจะสำรวจมัน ไม่ช้ารอยยิ้มของเขาก็ยกสูงขึ้นก่อนจะโยนมันทิ้งลงทะเล



      "แค่นี้เองหรอ? น่าผิดหวังจังแฮะ"










✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤


อยากเขียนฉากมีSEXมากกว่านี้จังแต่มันเขียนตรงๆไม่ได้ชั่งน่าเสียดาย สำหรับค่าหัวของอาคิระในภาคอิสท์บูล คงจะไม่เยอะเกินไปหรอกนะ ที่จริงอยากให้เยอะกว่านี้แต่ขี้เกียจตัดภาพล่ะ





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 185 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

315 ความคิดเห็น

  1. #314 zar007 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2564 / 22:34
    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-03.png อัพเถอะค้าาาาา เค้ายังรออยู่น้าาา
    #314
    0
  2. #301 666219 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 22:36
    มีนางเอกไหมคะ
    #301
    0
  3. #298 MyheroDio (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 17:01

    ทำใหมรู้สึกชอบเนี่ย ไม่นะฉันรู้สึกบาป แต่ก็ชอบนะ รออยู่นะครับ
    #298
    0
  4. #292 Pompaer (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 14:00

    มาต่อเถอะรออ่านต่ออยู่น้าาาาา

    #292
    0
  5. #290 otakul-5 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2563 / 16:05
    ทำไมรู้สึกไม่โอเคกับการมีฉากแบบนี้ เอะหรือเราโลกสวยเกินไป!!!! ขอพูดตรงๆว่าขัดใจมากไม่ใช่ว่าอะไรนะ แต่ถ้าดูจากคาแรคเตอร์ตัวละครของทั้งสองสาวที่ออกไปแนวห้าวๆและเข้มแข็งจะมามีเพศสัมพันกับชายที่พึ่งเจอกันแปบเดียวถ้าจะเขียนให้มีเพศสัมพันนะผมว่าทิ้งระยะจีบกันหน่อยดีกว่ามันจะดูไม่ขัดมากและดูดีขึ้นเยอะเลยผมว่า
    #290
    2
    • #290-1 otakul-5(จากตอนที่ 16)
      3 กรกฎาคม 2563 / 16:06
      #โรคสวยครับ
      #290-1
  6. #288 Nontanan0536 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2563 / 17:03

    อยากรู้ว่าไอผลรักษาเนี่ยมันรักษาบาดแผลได้แล้วอายุไขนี่จะยืนยาวขึ้นรึเปล่า?

    #288
    0
  7. #285 poomreal (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 08:47
    มาต่อเถอะนะอยากอ่านจนใจจะขาดอยู่แล้วนะเฟ้ย!?
    #285
    0
  8. #284 rin_1080 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 12:46
    ภาพใบค่าหัวดูจอแ-ลมากค่ะลูกกกกกกก
    #284
    0
  9. #283 daetalike12 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 10:01
    โดนแบนแน่ๆ!!!!!!
    #283
    3
  10. #282 NSavia (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 08:59
    นาจิโกะอาจจะไม่ได้เจอกันอีก แต่นามิคงได้เจอกันบ่อยละนะ
    #282
    0
  11. #281 KimTmmm (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 07:47
    นามิ! นาจิโกะหนีไป! อาคิระมันฟันแล้วทิ้ง!!
    #281
    1
    • #281-1 phannawithlazy(จากตอนที่ 16)
      25 มิถุนายน 2563 / 09:08
      555 ท่าจะจริง
      #281-1
  12. #280 -NPC- (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 06:37
    ไปลงNC ใน ธัญวลัยก็ได้
    #280
    1
    • #280-1 Belphegor666(จากตอนที่ 16)
      25 มิถุนายน 2563 / 08:07
      ธัญวลัยมันสมัครยากนี่นา สำหรับผมอ้ะนะ
      #280-1
  13. #279 2377 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 06:17

    2สาวเเรกคือ2พี่น้องส้มหรือนี่

    #279
    0
  14. #278 Sebastian8845 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 04:52
    ถ้าอากิระตกสาวเป็นว่าเล่นละมันถึงจุดที่.....สาวๆทุกคนเจอหน้ากันถึงอากิระจะตายไม่ได้เเต่น้ำได้หมดตัวเเน่
    #278
    1
    • #278-1 Sebastian8845(จากตอนที่ 16)
      25 มิถุนายน 2563 / 04:52
      ซันจิไม่ถูกใจสิ่งนี้
      #278-1
  15. #277 MobileT (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 00:42
    อยากให้อากิระมีแฟนสักคนยังดี
    #277
    0
  16. #276 jirayut25403 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 00:41
    จะว่าไปถ้าผลปีศาจตื่นจะเป็นยังไงจะรักษาคนอื่นได้เหมือนผลรักษาหรือลบข้อเสียที่จะตายโดยโดนตัดหัวเป็นไม่มีวันตายหรอ
    #276
    1