【 FIC ONE PIECE 】: ขอโทษครับที่ผมฆ่าไม่ตาย

ตอนที่ 15 : ตอนที่ 11 : อาคิระกับอภินิหารส้มหยุด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,888
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 180 ครั้ง
    23 มิ.ย. 63


ตอนที่ 11 : อาคิระกับอภินิหารส้มหยุด


      โครกกกกก!!


      ไม่ใช่เสียงคำรามของเจ้าทะเลแต่อย่างใดแต่มันคือเสียงท้องร้องของอาคิระ


      หลังจากหลบหนีกองทัพเรือที่ลองค์ทาวน์อาคิระก็ขโมยเรือเล็กลำนึงหลบหนีออกมาและสามวันแล้วที่เขาเดินทางไปเรื่อยๆและยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเนื่องจากลืมซื้อเสบียงตุนไว้


      "หิวโว๊ยย...แต่ทำยังไงดีนะตกปลาก็ไม่ได้เพราะไม่มีเบ็ด" อาคิระพึมพำด้วยสภาพตายอดตายอยาก


      "จริงด้วย!" ดวงตาสีแดงสว่างวาบขึ้นมาก่อนจะคิดขึ้นได้


      ถ้าไม่มีก็สร้างขึ้นเองซักสิ!!


      ความคิดที่เหมือนจะฉลาดแต่ไร้ซึ่งปัญญาจึงเริ่มขึ้นอาคิระถอนเส้นผมของตัวเองออกทีละเส้นๆและมัดมันเข้าด้วยกันเป็นเอ็นก่อนจะนำไปผูกกับปลายดาบไว้


      "เหยื่อตกเบ็ด...งั้นเอานี่ล่ะกัน" อาคิระเอ่ยก่อนจะใช้มือควักลูกกระตาออกมาข้างนึงเพื่อนำมาเป็นเบ็ด


      "คิฮ่า! ได้เบ็ดกับเหยื่อมาแล้ว!" ร่างสูงพูดพร้อมรอยยิ้มขณะที่ดวงตาข้างนึงกลวงโบ๋


     เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้นเขาก็เหวี่ยงเอ็น(เส้นผม)เบ็ดลงทะเลและรอเวลาให้มีปลามาติดเบ็ด


      "ครอก...ฟิ้วว Zzz" 


      จุ๋ม!


      อาคิระที่หลับอยู่นั้นในที่สุดก็มีเหยื่อมาติดเบ็ดรอยยิ้มกว้างยกขึ้นสูงก่อนจะยกเบ็ดขึ้น


      โฮกกกกก!!!


      ใบหน้าของอาคิระซีดเผือดเมื่อเหยื่อที่ติดนั้นไม่ใช่ปลาแต่คือเจ้าทะเล ก่อนที่มันจะพุ่งและลากเรือของอาคิระด้วยความเร็ว


      "ไอ้เจ้าบ้า! เร็วไปแล้วเฟ้ย!!" อาคิระตวาดพร้อมกับดึงเอ็นจนขาดเจ้าทะเลนั้นหายลงไปในทะเลลึก


      "เฮ้อ...เจ้านั่นคิดจะลากฉันลงไปกินในน้ำงั้นหรอ" อาคิระกล่าวพลางล้มตัวลงนั่งก่อนจะควักบุหรี่ขึ้นสูบ


      แต่ดวงตาสีแดงต้องชงักเมื่อเห็นเกาะๆนึงตั้งอยู่ห่างออกไปหลายร้อยเมตร


      ถ้ามีเกาะแสดงว่าต้องมีที่อยู่อาศัย มีที่อยู่อาศัยต้องมีมนุษย์อยู่ มีมนุษย์อยู่แสดงว่าต้องมีอาหารอยู่ที่นั่นแน่!!

      

      "ย๊ากกกกก!!!!" อาคิระออกแรงพายเรือด้วยดาบคิโยสึมิอย่างสุดกำลังพร้อมตะโกน


      "ประกายแสงแห่งโคโนฮะงาคุเระรอฉันอยู่!!!"


      ขณะเดียวกัน


      "คุณอารอง!" มนุษย์เงือกเพศผู้ที่มีร่างเป็นปลาหมึกวิ่งหน้าตั้งไปทางหัวหนัาของตัวเองพร้อมคาบข่าวสำคัญ


      "คนของเราแจ้งว่ามีเรือมายังเกาะโคยามิ!!"


      "เรือหรอ? บนเรือมีกี่คน?" มนุษย์เงือกผิวกายสีฟ้าเทาที่มีลักษณะเหมือนปลาฉลามถาม


      "คนเดียวครับ! ดูเหมือนมันจะเข้ามาที่นี่โดยไม่รู้ว่าคุณอารองปกครองที่นี่อยู่"


      "ฮ่าฮ่าฮ่าๆ ยังมีมนุษย์น่าโง่ยังหลงเหลืออยู่สินะเนี่ย!" อารองกล่าวพร้อมกับหัวเราะร่าก่อนจะยิ้มเหี้ยมเกรียม


      

      "ถ้าอย่างนั้นก็ไปทักทายแขกของเราหน่อยก็แล้วกัน!"


      ตัดมาที่พระเอก(ใช่หรอ?)


      อาคิระที่ขึ้นฝั่งมาก็เห็นป่าเบื้องหน้าด้วยสัญชาตญาณไม่รอช้าร่างสูงรีบพุ่งเข้าไปในนั้นก่อนจะเจอไร่ส้มพร้อมกับบ้านเล็กหลังนึง


      "ส้ม!! ส้มเยอะเลย!" อาคิระพุ่งไปยังส้มในสวนและสวาปามกินมันอย่างอดอยากโดยไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมอะไรทั้งสิ้น


      "งั่มๆ หือ? อะไรน่ะ?" ดวงตาสีแดงสังเกตเห็นร่องรอยพื้นดินที่ยุบลงเล็กน้อย


      มือบางขุดดินอย่างสงสัยก่อนจะเจอกับกล่องไม้ขนาดใหญ่รอยยิ้มของอาคิระยกสูงขึ้น


      "ดูเหมือนฉันจะเจอสมบัติเข้าแล้วสินะ"


      อาคิระเปิดมันก่อนจะเจอกับกองเงินกองทองอัญมณีเพชรนิลจินดาต่างๆมากมาย


      "ยะฮู้วว!! เจอสมบัติแล้ว! ไม่คิดเลยว่าจะเจอง่ายขนาดนี้ คิฮ่าฮ่าฮ่า~"


      เผียะ!!!


      ด้วยความดีใจจนเกินเหตุไม่ทันได้ระวังตัวอาคิระจึงถูกไม้ฟาดเข้าที่ศีรษะจนร่างสูงนั้นล้มลงไปนอนแต่ยังมีสติจึงเหลือบมองศัตรูเล็กน้อย


      เดี๋ยวนะ...เอาจริงหรอเนี่ย?! แมวขโมยนามิงั้นแสดงว่าที่นี่คือ...หมู่เกาะชาบอนดี้งั้นหรอ!!?(ไม่ใช่เฟ้ย!)


      "ไอ้เจ้าหัวขโมยนี่! กล้าดียังไงมาจะมาขโมยเงินของฉันฮ่ะ!?" เด็กสาวดวงตาสีน้ำตาลผมสีส้มสั้นเสมอหูใบหน้าสวยกล่าวพร้อมถือกระบองไม้ไว้ที่มือซึ่งเป็นอาวุธที่จัดการอีกฝ่ายเมื่อครู่


      ดูเหมือนเธอจะเข้าใจผิดนะ ถึงสถานการณ์มันอาจจะมองเห็นเป็นแบบนั้นก็เถอะ


      นามิเดินเข้ามาใกล้ อาคิระจึงปิดตาก่อนที่เขาจะถูกนำตัวไปไว้ในบ้านและถูกเธอมัดไว้ด้วยเชือก


      "นี่! นายน่ะเป็นใคร?"


      "...."


      "ฉันรู้นะว่านายแกล้งสงบฉันไม่ใช่คนโง่หรอกนะที่สัมผัสร่างกายของมนุษย์แล้วจะไม่รู้สึกน่ะ"


      "หึ…" อาคิระหัวเราะในลำคอพลางเปลือกตาจะเปิดเผยให้เห็นถึงนัยน์ตาสีแดงโลหิต


      "ถ้าอย่างนั้นเธอก็สัมผัสกับระหว่างขาของฉันสินะ? ว่าไง ใหญ่เต็มมือดีมั้ย?" อาคิระถามพร้อมรอยยิ้มกรุ้มกริ่มและมองนามิด้วยสายตาหื่นกระหาย


      "ปากเก่งดีนี่.." นามิเอ่ยก่อนจะเดินไปทางห้องครัวและกลับมาพร้อมกับมีดทำครัว


      "แล้วแบบนี้จะยังปากเก่งอยู่รึเปล่า ถ้าฉันจะเฉือนไอ้นั้นของนายน่ะ?" นามิขู่ด้วยเสียงเย็นยะเยือกและรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม


      "เฮ้ย!? ไม่เอา!! นี่เธอจะบ้าหรอ? ขืนตัดไปมันก็ไม่มีประโยชน์อะไรหรอก!" อาคิระโวยวายออกไปพร้อมกับพยายามดิ้นเต็มที่


      ชิ้ง!!


      นามิปามีดทำครัวก่อนจะปักใกล้จุดแพร่พันธุ์ของอาคิระไม่กี่เซนติเมตรดวงตาสีแดงเบิกกว้างพร้อมกับใบหนัาซีดเผือดถึงเขาจะงอกอวัยวะใหม่ได้ก็เถอะแต่แบบนี้มันฆ่าทางอ้อมชัดๆ


      "เพราะงั้นถ้าไม่อยากให้น้องชายนายโดนเจื่อนก็บอกเหตุผลที่นายมาที่เกาะนี้และทำไมต้องขโมยเงินของฉันด้วย" 


      นามิถามใบหน้าจริงจังอาคิระที่เห็นก็ถอนหายใจก่อนจะเอ่ย


      "ได้ แต่มีข้อแม้"


      "นายดูเหมือนสถานการณ์ที่จะต่อรองได้งั้นหรอ?" นามิถามพร้อมกับบีบจุดสืบพันธุ์ของอาคิระ


      "อ๊ากก!! ยอมแล้วๆๆ"


      อาคิระเล่าเรื่องที่เขาโดนเจ้าทะเลลากมาที่ทะเลใกล้ๆเกาะนี้และด้วยความหิวโหยเขาจึงพายเรือมาที่เกาะนี้เพื่อหาอาหารและก็เจอสวนส้มของนามิและบังเอิญเจอสมบัติของเธอ


      "งี้เองสินะ บังเอิญงั้นหรอ…" นามิเอ่ยพลางหรี่ตามองก่อนจะถาม


      "แล้วนายเป็นใคร?"


      "อาคิระเป็นโจรสลัด!"


      นามิได้ยินก็เลิกคิ้วขึ้นและสำรวจอาคิระผ่านดวงตาก่อนจะเอ่ย


      "แต่นายดูไม่เหมือนโจรสลัดเลยนะ โจรสลัดอะไรพรรคพวกก็ไม่มีเงินติดตัวก็ไม่มี"


      "เพราะงั้นบอกมา! นายเป็นใครกันแน่!"


      ตึก! ตึก! ตึก! ปัง!


      ร่างนึงวิ่งหน้าตาตื่นและเปิดประตูเข้ามานามิและอาคิระหันมองก่อนจะพบเด็กสาวผมสีฟ้าผิวคล้ำใบหนัาสะสวย


      นามิเมื่อเห็นก็ถามนาจิโกะพี่สาวทันที


      "นาจิโกะ? เกิดอะไรขึ้นงั้นหรอ?"


      นาจิโกะที่ร่างกายเหนื่อยหอบก็พูดขึ้น


      "นามิ พวกอารองเข้ามาในเขตสวนบ้านเรา!"

   

      "ว่าไงนะ!? ทำไมล่ะ?" นามิได้ยินก็หน้าซีดเผือด


      "ดูเหมือนมันกำลังตามคนแปลกหน้าที่ขึ้นมาบนเกาะโคยามิน่ะ"


      "นามิ เธออยู่รึเปล่า…!"


      อารองพูดขึ้นทำให้ทั้งสองใบหน้าซีดนามิหันไปพูดกับอาคิระ


      "นายอยู่ที่นี่อย่าไปไหนนะ!"


      ก่อนที่นามิจะหันไปพูดกับนาจิโกะและวิ่งออกไป


      "เดี๋ยวฉันไปถามมันเอง เธอช่วยเฝ้าเจ้านี่ไว้นะ"


      อาคิระมองร่างที่วิ่งออกไปก่อนที่ดวงตาสีแดงจะเหลือบไปทางเด็กสาวที่อายุเท่ากันและถามด้วยรอยยิ้มระรื่น


      "นี่เธอพอจะมีอาหารรึเปล่า? ฉันเริ่มหิวแล้วล่ะ!"


      "นี่ไม่ใช่เวลามากินหรอกนะ!" นาจิโกะเอ่ยด้วยใบหน้าตื่น


      "งั้นเวลานอนงั้นหรอ? งั้นราตรีสวัสดิ์นะ" อาคิระกล่าวก่อนจะปิดตานอนกรน


      "นี่ก็ไม่ใช่เวลานอนเหมือนกัน ดูเหมือนพวกมันกำลังตามหานายอยู่ นายอยู่เฉยๆดีกว่านะพวกมันไม่กล้ามาค้นในบ้านหรอก"


      "แล้วพวกที่อยู่ข้างนอกนั่นเป็นใครงั้นหรอ?"


      "พวกมันเป็นกลุ่มโจรสลัดมนุษย์เงือกของอารองเจ้าพวกนั้นร้ายกาจมากพวกเราบนเกาะโคยามิต่างหวาดกลัวพวกมัน"


      นาจิโกะเล่าถึงความเก่งกาจและโหดร้ายของกลุ่มโจรสลัดอารองอาคิระได้ยินก็ยิ้มมุมปาก


      "แล้วเธอแน่ใจหรอว่ามันจะไม่เข้ามาค้นในบ้านนี้น่ะ?"


      ตัดมาทางนามิ


      "อารอง! นายมาที่นี่ทำไม?" นามิเดินเข้ามาถามด้วยใบหน้าขุ่นเคือง


      "ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันไม่ได้มาหาเธอ" อารองเอ่ยก่อนจะถามพลางหรี่สายตาจับผิด


      "แล้วเธอเจอมนุษย์ที่ขึ้นมาบนเกาะนี่รึเปล่า?"


      "หึ ไม่มีมนุษย์คนไหนกล้าขึ้นมาบนเกาะนี้หรอกนะ" นามิตอบพร้อมรอยยิ้มแสยะ


      "คุณอารองครับ! เจอเรือเล็กลำนึงด้วยครับ!"


      !?


      นามิเบิกตากว้างก่อนที่รอยยิ้มแหลมคมของอารองจะแสยะขึ้น


      "ดูเหมือนจะมีคนกล้านะ เรือนั้นมันมาอยู่ในเขตบ้านเธอ เธอไม่รู้จริงๆหรอ?"


      "ฉันไม่รู้อะไรทั้งนั้น! นายคิดว่าฉันโกหกหรอ!" นามิตวาดออกไป


      "ทำไมต้องขึ้นเสียงด้วยเล่า? โกรธอะไรงั้นหรอ? หรือมีอะไรปิดบังฉันล่ะ?"


      "พวกแกไปค้นในบ้าน!" 


     อารองออกคำสั่งเหล่าลูกสมุนก็ไปค้นในบ้านทันทีนามิดวงตาสั่นไหวก่อนที่ลูกน้องจะเดินออกมาและบอกข่าว


      "คุณอารองครับ ไม่มีใครเลยครับ!"


      นามิโล่งอกในใจก่อนจะหันไปตวาดอารองและไล่มันไปทันที


      "พอใจแล้วใช่มั้ย? ในเมื่อไม่มีอะไรแล้วก็ไสหัวไปซักที!"


      "ไม่หรอกเธอคงจะไม่ลืมสินะว่าวันนี้เธอต้องเขียนแผนที่ให้กับกลุ่มของฉันน่ะ"


      นามิดวงตาโตเมื่อนึกได้ก่อนที่อารองจะกล่าวไปยังลูกน้อง


      "ออกตามหาเจ้ามนุษย์นั้นจนกว่าจะพบ!"


      ออกคำสั่งเสร็จอารองก็เดินออกไปพร้อมกับนามิที่เหลียวหลังมองในบ้านอย่างเป็นห่วงก่อนจะเดินตามอารองกลับไปที่อารองปาร์ค


      อีกด้านนึง ในป่ารกร้างใกล้ๆ


      "ดูเหมือนมันกำลังตามหาตัวฉันสินะ" อาคิระเอ่ยพลางแอบมองพวกมนุษย์เงือกกำลังออกค้นหาตามคำสั่งของอารอง


      "ใช่ ฉันว่านายรีบออกจากเกาะนี้ดีกว่า" นาจิโกะเอ่ยจริงจังก่อนที่เธอจะใบหน้าแดงเมื่ออีกฝ่ายลูบคลำหนัาอกของเธอ


      "นี่นายทำอะไรน่ะ?!"


      "ไม่เอาน่าสถานการณ์แบบนี้น่าตื่นเต้นดีนะ ไม่คิดงั้นหรอ?" อาคิระเอ่ยพร้อมขยับหน้าเข้าไปใกลัและเลียหูของเธอ


      "อ๊า! ยะ...หยุดสิเดี๋ยวพวกมันก็เจอหรอก"


      "หึหึ น่ารักจริงเชียว เอาล่ะบอกมาที่ตั้งของอารองปารค์อยู่ไหน?" อาคิระถามใบหน้าพลางเม็มใบหูของนาจิโกะ


      "นะ...นายจะ...ไปที่นั่นหรอ?" นาจิโกะถามพลางเสียงอ่อน


      "เธอคิดว่าฉันจะโดนปลาพวกนัันฆ่างั้นหรอ?"


      "นายดูถูกพลังของมนุษย์เงือกเกินไปนะ"


      อาคิระยิ้มมุมปากก่อนจะลุกขึ้นยืนจากพุ่มไม้ในป่าและตะโกนออกไป


      "เฮ้ย!! ไอ้ปลาเน่าฉันอยู่นี่!!!"


      พวกมนุษย์เงือกต่างหันไปตามเสียงก่อนจะพบเด็กหนุ่มนัยน์ตาสีแดงโลหิต นาจิโกะเบิกตากว้างก่อนจะหันไปพูดกับอาคิระ


      "หนีเร็วเข้า! เดี๋ยวฉันถ่วงเวลาให้!"


      "เจอแล้ว!! จับตัวมันไปให้คุณอารอง!!"


      เหล่ามนุษย์เงือกวิ่งกรูกันเข้ามาอาคิระแสยะยิ้มก่อนจะชักดาบคิโยสึมิออกจากฝัก


      "มาเป็นอาหารให้ฉันซะ!" อาคิระคำรามก่อนจะเหวี่ยงดาบไปทางพวกมัน แรงลมพุ่งไปทางเหล่ามนุษย์เงือกเชือดเฉือนศีรษะของพวกมันเป็นชิ้นๆ


      ฉัวะ! ฉัวะ!! 


       "นี่มันอะไร--"


       ฉูดดดด!!!!


      ศีรษะของพวกมันขาดออกจากลำตัวพร้อมกับเลือดที่พุ่งกระฉูดออกมาย้อมสวนส้มให้กลายเป็นโลหิต


      "สงสัยอาหารกลางวันของฉันคงเป็นซาชิมิตากแห้งแหง่ๆ คิฮ่าฮ่าฮ่าๆๆ"


      นาจิโกะมองไปทางลูกสมุนของอารองที่โดนตัดหัวนับสิบคน โดยการโจมตีเพียงครั้งเดียวของชายที่กำลังหัวเราะอย่างบ้าคลั่งด้วยสีหน้าร่าเริงสดใส เธอแทบอยากจะเป็นลมเมื่อเห็นฉากนี้แต่เขากับหัวเราะเหมือนกับเป็นเรื่องปกติ


      

      "เจ้าโรคจิตนี่เป็นใครกันแน่?"

















✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤


ขออธิบายก่อนนะครับ เรื่องนี้ไม่น่ามีคู่ อาคิระก็แค่มีความสัมพันธ์เพียงชั่วข้ามคืนกับตัวละครหญิงเท่านั้น เพราะตัวละครอย่างอาคิระไม่ชอบมีความสัมพันธ์แบบผูดมัด เป็นคนที่อยากจะทำอะไรก็ทำ อยากซั่มใครก็ซั่ม รีดเดอร์อาจไม่ชอบแนวแบบนี้นะครับ แต่ส่วนตัวผมชอบแนว NTR มากๆเลยล่ะ 


บอกตามตรงคุยกันแบบเปิดเผยเลย โดจินที่ไม่มีฉากข่มขืนผมไม่อ่าน! ถ้าอ่านแนวอื่นผมจะไม่มีอารมณ์ สาเหตุเริ่มมาจากมังงะเรื่อง DEAD TUBE ที่โหดมากๆและปวดตับสุดๆ ถ้าตับเลเวลน้อยอ่านเรื่องนี้อาจเสียหายได้ เพราะผมอ่านเรื่องนี้ตอนประถม แล้วคุณล่ะชอบโดจินแนวไหนกัน?(มันใช่เรื่องที่จะพูดหรออออ!!!)


โอเคออกประเด็นไปมากล่ะ แล้วก็ไม่ต้องห่วงครับฉากสำคัญอย่างการต่อสู้เนี่ยอาคิระจะมีเยอะกว่าตอนหม้อหญิงแน่ ส่วนใครที่ชอบแบบตู้มต้าม! เมื่อไหร่จะบวกกันซักที ก็ต้องขอโทษด้วยที่ทำใหัผิดหวังกันนะครับ ฟิคนึ้ส่วนมากฉากพูดสนทนาจะเยอะกว่าฉากต่อสู้น่ะครับ


ผมไม่รู้ว่าฟิควันพีชควรจะเขียนยังไงเพราะไม่เคยอ่านของท่านอื่นเลยจะพยายามเขียนตามสไตล์ของผมก็แล้วกันนะ

      





อัปตอนนี้ 18:00 น. แต่กลับมาแก้ว่าผมไม่ได้ชอบแนวNTRเพียงอย่างเดียวแต่ชอบแนวRAPEด้วยที่ไม่เขียนไปด้วยในตอนแรกนั้นเพราะคิดว่าเหมือนกัน 

กลับมาแก้เวลา 21:47 น. ซึ่งไม่ใช่เรื่องที่ควรจะอธิบายเลย ฮ่าฮ่าฮ่า



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 180 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

315 ความคิดเห็น

  1. #310 armmyza007 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2563 / 03:16
    โครตชอบเรื่องมันกาวได้ใจ
    #310
    0
  2. #287 Shiro_San (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 21:43
    แบบนี้จะไม่ไปกระทบกับการหาลูกเรือของลูฟี่หรอ
    #287
    0
  3. #275 Yuki101 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 00:53
    deadtube เราเคยอ่านเราว่ารู้สึกสนุกดี เนื้อหาก็เดาทางง่ายพอสมควร สำหรับเราคิดว่าไม่ได้ปวดตับ เพราะเวลาตัวละครในเรื่องตายเราก็ไม่ได้รู้สึกเสียใจ คิดว่าฉากที่ดราม่าที่สุดน่าจะเป็นฉากน้องสาวพระเอกตาย มีตัวละครชายตัวหนึ่งจะช่วยน้องสาวด้วย แต่สุดท้ายก็ตายไปพร้อมกับอีกตัวหนึ่ง รู้สึกเสียดายตัวละครเลยนะเนี่ย
    #275
    0
  4. #274 XBAR_mean (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 21:24
    เราก็ชอบ Deadtube ชอบ BDSM เหมือนกัน แต่เฉยๆกะ NTR นะ (ติดตามงานคุณไรท์นะ)
    #274
    1
  5. #273 aomgus (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 20:43
    อืมม ชอบอ่านแนว sm bdsm bondage rape น่ะ NTR เนี่ยก็อ่านได้นะแต่รู้สึกเฉยๆซะมากกว่า
    #273
    1
  6. #272 NeveRainbow: (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 20:21
    เอาจริงนะไรท์เราเป็นคนนึงที่อ่านdeadtubeตอนเเรกก็ไม่อะไรหรอกพออ่านๆไปก็มีปวดตับบ้างแต่ไอตอนที่ถ่ายวิดีโอฆาตกรในเกาะป่าคือฝันร้ายเลยแต่ปัจจุบันก็อ่านอยู่จ้า55555
    ปล.มันต้องมีสักวันอากิระโดนฆ่าเพราะผญ.
    #272
    1
  7. #271 ก็แค่คนหิวโกโก้ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 20:14

    ผมชอบพระเอกNTRแค่นั้นถ้าลุงมาNTRผมร้องเลยนะ;-;)

    #271
    0
  8. #270 อาซามิ ซากะ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 19:06
    NTRสินะดี!ผมรออ่านเลยงับ!!(ผมชอบแนวเดียวกับไรท์เลย)
    #270
    1
    • #270-1 Belphegor666(จากตอนที่ 15)
      23 มิถุนายน 2563 / 19:27
      เจอเพื่อนแล้วโว้ยย
      #270-1
  9. #269 KimTmmm (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 18:47
    อาคิระนายมันเสือผู้หญิงชัดๆเลย
    #269
    0
  10. #268 Sebastian8845 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 18:27
    ตัวอากิระไม่ผูกมัดกับสาวๆที่ผ่านมือเเต่เหล่าสาวๆบางท่านอาจจะลงทุนข้ามน้ำข้ามทะเลเผื่อตามหาก็ได้///เอเเต่ตัวละครจะมีเจอกันครั้งคราวชะมะก็เพราะโลกมันกลมล่ะนะ
    #268
    4
  11. #267 6ixth (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 18:13
    ใช่เลย เพราะเรื่อง deadtube นี่แหละ ทำผมติดแนวนั้นไปช่วงหนึ่งเลย กว่าจะกลับมาเป็นผู้เป็นคนได้... แต่ก็ถือเป็นเรื่องที่เพิ่มเลเวลตับได้ดีถ้าอ่านแล้วทนไหว
    #267
    1
    • #267-1 Belphegor666(จากตอนที่ 15)
      23 มิถุนายน 2563 / 19:28
      ครับหลังจากอ่านเดดทูปไปอ่านเรื่องอื่นก็ไม่ค่อยปวดเท่าไหร่ แต่ก็มีจี๊ดบ้างบางอัน 55
      #267-1
  12. #266 kangza45782 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 18:12
    เอาจริงก็ชอบอ่านแนว NTR Bondage BDSM Yuri Female Only Femdom ซะส่วนมาก ยิ่ง ตัวเอกชาย โดน NTR สาวๆเนี่ยยิ่งชอบ
    #266
    22
    • #266-1 Belphegor666(จากตอนที่ 15)
      23 มิถุนายน 2563 / 19:28
      เหมือนเจอสหายเก่า 555
      #266-1
  13. #265 2377 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 18:09

    ช่วงท้ายของตอนนี้เเรหๆก็ปกติที่กล่าวถึงนิสัยของตัวละครที่ถ้าว่าตรงๆก็คือ รักสนุกเเต่ไม่ผูกพัน เเบบนั้นเลยคือมีผู้หญิงมากมายเข้ามาในชีวิตเเต่ก็ไม่ผูกพันอะไรเอาง่านๆก็ความสัมพันธ์เเบบข้ามคืนนั่นเอง เเต่อหลังจากบอกนิสัยพระเอกก็กลายเป็นการบอกเเนวโดจินที่ตัวเองชอบอ่านซะงั้นเเถมยังกล้าถ่าคนอ่านว่าชอบเเนวไหนอีกช่างกล้านักละ

    #265
    1
    • #265-1 Belphegor666(จากตอนที่ 15)
      23 มิถุนายน 2563 / 19:30
      แล้วกล้าตอบไหมครับ ชอบแนวไหน? ผมรอคำตอบคุณอยู่นะ เพราะคุณเป็นหนึ่งในสมาชิกที่คอมเม้นท์นิยายที่ผมชอบ เพราะคุณคอมเมนต์บอกประโยชน์ให้คนเขียนหลายคน
      #265-1
  14. #264 -นานาชิ- (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 18:03
    ชื่อตอนนั่นมันอะไร๊5555
    #264
    0
  15. #263 kangza45782 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 18:01
    มารายงานตัวแล้วครับผม!!
    #263
    0