【 FIC ONE PIECE 】: ขอโทษครับที่ผมฆ่าไม่ตาย

ตอนที่ 13 : ตอนที่ 9 : ภารกิจแทรกซึมของอาคิระ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,168
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 242 ครั้ง
    21 มิ.ย. 63



ตอนที่ 9 : ภารกิจแทรกซึมของอาคิระ


      อาคิระและซาโบได้ฝึกความแข็งแกร่งพร้อมกับศึกษาเรื่องราวเกี่ยวกับโลกใบนี้ในกองทัพคณะปฏิวัติ จนทั้งคู่อายุได้ 17 ปี 


      ณ. อณาจักรแห่งนึง


      ตู้ม!! ตู้มมม!!


      เสียงระเบิดดังขึ้นอย่างต่อเนื่องเพราะสงครามที่เกิดขึันโดยผู้นำประเทศเผด็จการและกองทัพคณะปฏิวัติ


      "บ้าจริง!! เข้าไปไม่ได้เลย!" แฮกกล่าวพร้อมกับหลบลูกกระสุนปืนในที่กำบัง


      "อาคิระคุงตอนนีัก็หายไปไหนไม่รู้ เราจะทำยังไงกันดี?" โคอาร่าเอ่ยอย่างวิตกเพราะนี่ก็ผ่านไปหลายนาทีแล้วเพื่อนร่วมงานของเธอก็ยังไม่ติดต่อมาหลังจากเข้าไปแทรกซึมในฐานของศัตรู


      "เป็นภาพที่สวยงามดีนะครับ"


      เด็กหนุ่มเอ่ยพลางหันไปมองสงครามระหว่างคนของผู้นำเผด็จการกับคณะปฏิวัติด้านนอกปราสาทอย่างดุเดือดเลือดพล่าน


      "ว่างั้นไหม...? ท่านผู้นำ" ดวงตาสีแดงหันมาพูดกับชายวัยกลางคนในเครื่องแบบตรงหน้าที่ยิ้มแย้ม


      


      "5 ปีแล้วที่คุณปกครองประเทศนี้ด้วยระบบเผด็จการทำใหัพวกชาวเมืองต้องอดอยากทนทุกข์กัน"


      "ยังไงสงครามก็จะมีไม่รู้จบ ฉันเสนอทางออกให้นายดีมั้ย? มาเข้าร่วมกับอณาจักรของฉันสิ แล้วนายจะได้ทุกอย่างที่ต้องการ" 


      คุณลุงตรงหน้ายื่นข้อเสนอให้พร้อมใบหน้าเป็นมิตร


      อาคิระยิ้มมุมปากก่อนจะเอ่ย


      "ก็ไม่เลวนะ ผู้นำประเทศเลวๆกับคนเลวๆอย่างฉันจะทำงานร่วมกัน…แต่ว่านะ"


      แกร็ก!


      "ยังไงคนเลวอย่างฉันก็มีจรรยาบรรณ" อาคิระพูดจบก็ควักปืนจ่อหน้าลุงด้วยใบหนัาเย็นชา


      "บอกใหัคนของแกเปิดประตูซะ ถ้าไม่อยากให้ลูกตะกั่วเข้าไปฝังอยู่ในหัว"


      อาคิระขู่เสียงเย็นแต่คุณลุงกับยิ้มมุมปากออกมาก่อนจะว่าต่อ


      "ที่ไม่บุกเข้ามาพร้อมกับคนของกองทัพแต่เลือกที่จะบุกเข้ามาคนเดียว ไม่รู้ว่าแกเป็นกล้าหาญหรือโง่กันแน่" 


      "ไม่ใช่ทั้งสองอย่าง" 


       ปัง!


       "คุ้มกันท่านผู้นำ!!" 


        ทหารบุกเข้ามาในห้องพร้อมกับยิงปืนไปทางร่างสูงโปร่งของเด็กหนุ่ม


      ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!


      อาคิระเหวี่ยงตัวหลบกระสุนที่พุ่งเข้ามาและปัดป้องด้วยดาบคาตานะเล่มยาว


      "ฮ่าฮ่าๆ แกหนีไม่รอดแล้วเตรียมตัวไปนรกได้เลยแล้วเพื่อนของแกในคณะปฏิวัติจะตามไป!!"


       "ฆ่ามัน!!!"


      คุณลุงผู้หน้าด้านเอ่ยอย่างเกรี้ยวกราดก่อนที่จะสั่งใหัคนของตัวเองยิงปืนไปทางร่างของอาคิระ


      ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!


      "โง่จริงๆแฮะ" อาคิระยิ้มพร้อมกับชักดาบแล้วฟาดลูกกระสุน


      ฉวิ้งงงง!!


      ลูกกระสุนนับร้อยต่างขาดสะบั้นด้วยแรงลมที่แหลมคมพวกมันต่างตกตะลึงกับสิ่งที่เห็นก่อนที่อาคิระจะกระโดดหน้าต่างหลบออกไป


      "จับมัน!!!"


      "นั่นไง อาคิระคุง!" โคอาร่าเอ่ยพร้อมชี้ไปทางร่างสูงที่กระโดดขึ้นไปบนท้องฟ้าเหนือที่ตั้งของอณาจักร


      "ก็ว่าจะจบด้วยวิธีสันติ แต่คนมันไม่ยอมสันตินี่สิ เพราะงี้ไงโลกเราถึงได้น่ากลัว" อาคิระบ่นพลางยกดาบคิโยสึมิพาดบ่ามองอณาจักรด้านล่างด้วยสายตาเย็นชา


      "ลมหายใจมังกร!" อาคิระคำรามพร้อมกับเปลี่ยนใบดาบเป็นสีดำด้วยฮาคิและเหวี่ยงดาบลงไปยังอณาจักรจนเกิดพายุหมุนที่รุนแรงขึ้นพัดพาทุกสิ่งขึ้นมายังบนท้องฟ้า


      


      "ไอ้เจ้าเด็กบ้านั่น!! เอาอีกแล้วว!" แฮกโวยวายออกมาทันทีเมื่อเห็นภัยพิบัติตรงหน้าที่อาคิระทำขึ้น


      "ให้ตายสิ พี่น้องคู่นี้เหมือนกันจริงๆ ทั้งอาคิระคุงทั้งซาโบคุง ทำอะไรไม่คิดและก็บุ่มบ่ามตลอด คนที่ได้รับการฝึกจากคุณดราก้อนเป็นแบบนี้ทุกคนเลยรึยังไงนะ"


      โคอาร่าพึมพำพร้อมกับมองร่างสูงโปร่งดวงตาสีแดงเรือนผมสีดำยาวที่พัดปลิวไปมาเพราะแรงลมขณะเดียวกันอาคิระก็เอาดาบเก็บเข้าฝักและยิ้มกว้าง


      "เสร็จไปอีกราย! หวังว่าตาแก่นั่นจะยอมให้ฉันเลื่อนขั้นนะ"


      ณ.บัลติโก ฐานของกองทัพคณะปฏิวัติ


      "ฝันไปเลย!" ดราก้อนตวาดทันที


      "หา!! ทำไมเล่าตาแก่ทั้งๆที่ฉันก็ช่วยอณาจักรไปหลายอณาจักรแล้วรวมถึงช่วยเหลือพวกชาวบ้านที่โดนพวกชนชั้นสูงข่มเหงรังแกอีก ทำไมฉันถึงยังไม่เลื่อนขั้นเล่าา!?"


      อาคิระพ่นน้ำลายถามด้วยสีหน้ามึนงงก่อนจะโดนดราก้อนสวนกลับ


      "นั่นก็เพราะอณาจักรที่นายช่วยต่างก็เละตุ้มเป๊ะหมดเพราะพลังของนายนั้นแหละ!! แล้วพวกชาวบ้านจะทำมาหากินกันยังไงเล่า!?"


      "หา!? อย่ามาโทษกันนะโว้ย! ไอแก่นี้!! แกสอนวิชาให้ฉันเองไม่ใช่รึไง!!?"


      "แต่ก็ไม่ได้สอนให้แกใช้พลังพร่ำเพื่อเฟ้ย!!!"


      "สุดยอดเลยในนี้ไม่มีใครกล้าต่อล้อต่อเถียงกับคุณดราก้อนเท่าเขาอีกแล้วล่ะ" โคอาร่าเอ่ยอย่างประทับใจ


      "ฉันว่านั่นไม่ใช่เรื่องที่ดีนะ" ซาโบกล่าวพลางถอนหายใจและมองไปยังพี่ชายร่วมสาบานที่พ่นคำพิษใส่หัวหน้า


      หลายปีมานี้ที่อาคิระและซาโบมาอยู่ที่กองทัพคณะปฏิวัติคนที่สอนทักษะการต่อสู้ทั้งหมดใหัก็คือมังกี้ดีดราก้อน สำหรับพวกเขาดราก้อนก็เปรียบเสมือนพ่อคนนึง แต่อาคิระแตกต่างจากซาโบนิดหน่อยคือ เขาไม่ค่อยเรียนรู้เรื่องมารยาทและความเกรงใจแถมยังเลี้ยงสุนัขไว้ในปากซักอีก


      "ไม่อยากคุยกับแกด้วยแล้ว! ขอให้เทพเจ้ามังกรที่แกชอบนักชอบหนาจงสถิตกับป๋องแป๋งของแกแล้วกัน! ไอแก่บ้าเอ้ย!!"


      อาคิระตวาดใส่พร้อมชูนิ้วกลางให้ก่อนจะเดินออกนอกห้องไปดราก้อนเมื่อเห็นก็เอามือทุบโต๊ะและตวาดอย่างหัวเสีย


      "นั่นนายจะไปไหนน่ะ? ฉันยังด่าไม่จบเลย! อาคิระ!!"


      ชึก! ฟู่…


      อาคิระจุดบุหรี่สูบก่อนจะพ่นควันสีเทาออกมาด้วยใบหน้าซังกะตายพลางมองท้องฟ้าสีสดใสตรงระเบียงของฐานทัพ


      "นี่นายยังสูบอีกหรอ?" 


      ซาโบปรากฏตัวพร้อมกับเดินมานั่งข้างๆ


      "เฮ้อ...ซักมวนมั้ยล่ะ?"


      "ไม่ล่ะ แต่มันจะทำใหัตายเร็วนะ นายควรหยุดตั้งแต่ตอนนี้นะ"


      ซาโบเตือนด้วยความหวังดีแต่อาคิระก็เถียงกลับ


      "แกจะทำตัวเป็นพ่อฉันอีกคนรึไง! ชีวิตน่ะไม่ตายกับของแค่นี้หรอก!!"


      "ที่ฉันเตือนเพราะว่าฉันเป็นน้องชายของนายตังหาก"


      ซาโบกล่าวและยิ้มกว้างอาคิระที่ได้ยินก็ยิ้มตามก่อนจะว่าต่อ


      "7 ปีแล้วสินะที่เราอยู่ที่นี่ ความทรงจำของนายเป็นยังไงบ้าง?"


      "ฉันยังนึกไม่ออกเลยน่ะ ทั้งเอสและลูฟี่ แต่ว่าขอแค่มีความทรงจำร่วมกันนายและผู้คนในที่แห่งนี้ก็มีความสุขแล้วล่ะ"


      อาคิระที่เห็นอีกฝ่ายเอ่ยอย่างยิ้มแย้มแจ่มใสก็ยกบุหรี่ขึ้นสูบและพ่นควันก่อนจะพูดต่อ


      "นั่นสินะ เดี๋ยวก็ถึงวันนั้นเองแหละ วันที่ความทรงจำของนายจะกลับมาอย่างสมบูรณ์"


      "นี่!! อาคิระคุง! ซาโบคุง!"


      ทั้งสองหันไปมองเสียงเรียกก่อนจะเห็นโคอาร่าวิ่งหน้าตาตื่นมาพร้อมข่าวสำคัญ


      "แย่แล้วล่ะ! เรื่องเกี่ยวกับคุณคุมะ!!"


      …


      "ถึง ดราก้อนและทุกคนฉัน บาโธโลมิว คุมะ หลังจากที่เข้าไปเป็นสปายในกองทัพเรือ ในฐานะ 7 เทพโจรสลัด ทางกองทัพเรือได้ยื่นข้อเสนอใหัฉันผ่าตัดเปลี่ยนตัวเองเป็นไซบอร์กในชื่อแปซิฟิสต้า ที่ผ่าตัดดัดแปลงโดยนักวิทยาศาสตร์ที่ชาญฉลาดที่สุดในโลก ฉันรับข้อเสนอนั้นโดยที่ไม่ได้ปรึกษาคนในกองทัพคณะปฏิวัติ เพราะเจ้าพวกนัันกุมความลับบางอย่างเกี่ยวกับตัวฉันเอาไว้ ก่อนที่ความทรงจำของฉันจะหายไป ทางฝั่งเราควรเตรียมหาสปายเข้ามาแทนที่ฉัน ก่อนที่มันจะสายเกินไป"


      อีวานคอฟเอ่ยเนื้อหาในจดหมายด้วยใบหน้าวิตกก่อนจะว่าต่อ


      "นี่มันหมายความว่ายังไงกัน!? คุมะถึงกับยอมโดนดัดแปรงร่างกายงั้นหรอ?"


      "คุณคุมะเนี่ยนะ!? นี่มันเรื่องใหญ่แล้วนะ" ซาโบเอ่ยพลางแสดงสีหน้าเป็นกังวล


      "ดูเหมือนเจ้านั่นจะตัดสินใจแล้วสินะ ก่อนที่วันที่เขาจะโดนลบความทรงจำโดยสมบูรณ์เขาอยากให้ใครเข้ามาทำหน้าที่นี้แทนเขา" 


      ดราก้อนกล่าวคนในกองทัพก็ต่างก็ฮือฮากันนั่นก็หมายความว่าต้องมีใครคนนึงต้องเสียสละกลายเป็นสายลับ และเข้าไปในกองทัพเรือในฐานะเจ็ดเทพโจรสลัด ซึ่งเป็นงานที่เสี่ยงเอามากๆ


      "ผมขอรับงานนี้ เพื่อช่วยคุณคุมะ" ซาโบกล่าวใบหน้าจริงจัง


      "ซาโบคุง!" โคอาร่า


      คนในกองทัพคณะปฏิวัติต่างตกใจกับสิ่งที่ได้ยินถ้าเขามีฝีมือเช่นซาโบจะออกไปทำภารกิจที่อันตรายเช่นนี้ อีกอย่างคนแข็งแกร่งซาโบคืออนาคตของกลุ่มที่จะขึ้นมาเป็นผู้นำในอนาคตในซักวันนึง หากเสียเขาไปต้องเป็นผลร้ายแน่ๆ 


      "นายแน่ใจหรอ?" ดราก้อนถามจริงจัง


      "ครับ! แน่ซะยิ่งกว่าแน่ซะอีก!" ซาโบตอบมั่นใจ


      "โอเค อาคิระนายทำหน้าที่นี้แทน" ดราก้อนเอ่ยขึันทำให้ทุกคนต่างตกตะลึงกัน


      "ว่าไงนะ!!" อาคิระที่กำลังแคะขี้มูกอย่างสบายใจก็ตกใจมากจนขี้มูกที่แคะออกมานั้นก้อนใหญ่บะเริ้มแต่นั้นก็ไม่ใช่ประเด็นสำคัญ


      อาคิระหันไปตวาดถามทันที


      "ทำไมฉันถึงต้องไปเป็นสปายด้วยเล่า!?"


      "เหตุผลง่ายนิดเดียวก็นายไม่มีทางตายยังไงล่ะถึงโดนจับได้นายก็ไม่มีวันโดนประหาร"


      "ใช่! จะโดนขังคุกตลอดชีวิตแทนน่ะสิ!!"


      อาคิระเถียงกลับอย่างเกรี้ยวกราดก่อนจะโดนดราก้อนสวนกลับ


      "นี่ก็เพื่อสันติภาพและตัวของนายเองนะ ถ้านายได้เป็นหนึ่งในเจ็ดเทพโจรสลัดนายก็สามารถสืบหาข้อมูลของฝ่ายนั้นได้ อีกทั้งยังจะได้ช่วยเหลือเกาะที่พวกเราเข้าไม่ถึงด้วยเพื่อช่วยอณาจักรที่ตกทุกข์ได้ยากจากพวกชนชั้นสูง"


      ทุกสายตามองมาทางอาคิระเขารู้สึกได้ถึงแรงกดดันจากทุกคนก่อนจะขยี้หัวอย่างหงุดหงิดและควักบุหรี่ขึ้นสูบ


      "แค่นั้นก็พอใช่มั้ย!? แค่เข้าไปในเจ็ดเทพโจรสลัดสินะ เพราะฉันไม่อยากโดนขึ้นค่าหัวซะด้วยสิ"


      สำหรับคณะปฏิวัติการโดนตั้งค่าหัวเป็นเรื่องลำบากมากเพราะงานที่ทำจำเป็นต้องปิดบังตัวตน



      "ใช่แค่นั้นแหละ" ดราก้อนตอบพร้อมรอยยิ้มมุมปาก


      "เสร็จภารกิจเมื่อไหร่อย่าลืมของรางวัลของฉันด้วยนะไอ้มังกรเฒ่า" อาคิระเอ่ยและยิ้มพรายก่อนจะเดินออกจากกลุ่มคณะปฏิวัติ


      "แม่งเอ้ยซวยเช็ด ไม่คิดเลยว่าจะเป็นโจรสลัด รวบรวมคนและออกเดินทางงั้นหรอ? เกะกะป่าวๆ ถ้าอย่างนั้นก็เข้าไปตัวคนเดียวไม่ต้องมีพรรคพวกหรอก แบบนั้นอาจทำใหังานลำบากขึ้นด้วย"


      "บ่นพึมพำอะไรของนายคนเดียวน่ะ?" เสียงใสถามพร้อมกับร่างของเด็กสาวที่เดินเข้ามา


      "โคอาร่า เฮ้อ…" 


      "เห็นฉันอย่าถอนหายใจแบบนั้นสิ!"


      "คิดเรื่องเกี่ยวกับสิ่งที่คุณดราก้อนหมอบหมายให้ทำอยู่งั้นหรอ?" โคอาร่าถามเมื่อเห็นอีกฝ่ายกังวล


      "อืม...ฉันคิดว่าดราก้อนคงจะไม่ต้องการฉันแล้วล่ะ ก็ฉันก่อเรื่องไปเยอะเลยนิ แถม ยังทำให้คนของเราตายไปหลายคน---"


      ขณะที่กำลังเอ่ยมือของโคอาร่าก็จับมือของอาคิระพร้อมเสียงใสของเธอที่เอ่ย


      "เรื่องเมื่อ2ปีก่อนไม่ใช่ความผิดของนายหรอกนะ"


      "เมื่อตอนนั้นฉันบุกเข้าไปช่วยตัวประกันโดยไม่สนคำสั่งของดราก้อนที่บอกให้รอคนที่ฐานก่อน ลูกทีมของฉันตายหมดยกเว้นฉัน สุดท้ายทุกคนที่ฉันอยู่ด้วยต่างก็ตายเพราะฉัน ถึงแม้ฉันอยากจะตายตามไปก็ทำไม่ได้"


      เขาพูดตัดพ้อก่อนจะโดนโคอาร่าสวมกอดและเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนปนความเศร้า


      "ฉันไม่อยากให้นายตายหรอกนะ คนที่มีชะตากรรมเดียวกับฉันน่ะ"


      อาคิระเหลือบมองเด็กสาวที่เมื่อตอนเด็กๆนั้นเธอก็โดนจับไปเป็นทาสของพวกมังกรฟ้าเฉกเช่นเดียวกับเขา อาคิระก็ยิ้มบางและยื่นมือไปลูบหัวของเธอ


      "หลงเสน่ห์ฉันแล้วหรอ ยัยหมี"


      "เงียบเลยนะยะ! ที่ฉันมาพูดกับนายเพราะพวกเราจะไม่ได้เจอกันอีกแล้วตังหาก!" 


      เธอเถียงกลับพร้อมกับเชิดหนัาไปทางอื่นอาคิระยิ้มมุมปากก่อนจะจับคางของเธอ


      "ก่อนไปฉันขอจูบเธอได้มั้ย?"


      "ไม่มีวันหรอก พวกเราไม่ได้เป็นอะไรกันไปมากกว่าเพื่อนร่วมงาน"


      "ไม่เห็นมีกฎข้อไหนห้ามว่าเพื่อนร่วมงานจะจูบหรือพรอดรักกันไม่ได้นี่~?" อาคิระเอ่ยกวนๆพร้อมรอยยิ้มกะล่อน


      "นี่ อาคิระ--" โคอาร่าหันหน้ามาพูดด้วยใบหน้าแดงเพราะตอนนี้เธอทั้งเขินและโกรธในเวลาเดียวกัน


      แต่เธอก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจเมื่ออาคิระประทับริมฝีปากลงบนริมฝีปากของเธออย่างรวดเร็วและเริ่มดูดอย่างเร้าอารมณ์ ลิ้นของเขาออกแรงแข่งกับลิ้นของเธอ เพื่อรับรสสวาทที่เธอเก็บซ่อนเอาไว้ จนโคอาร่าเกือบจะเคลิ้มตามแต่ก็ต้องชงักเมื่อเห็นร่างคุ้นตากำลังเปิดประตูเข้ามา


      ก่อนที่เธอจะใช้คาราเต้มนุษย์เงือกใส่ลิ้นปี่ของอาคิระจนเขานั้นล้มไปนอนจุกกับพื้น


      ผัวะะะ!!


      "เฮือกกก!!"


      "อาคิระ ฉันกำลังตามหานายอยู่เลย" ซาโบเดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้ม


      "แล้วนายลงไปทำอะไรตรงพื้นน่ะ?" 


      "มะ...ไม่มีอะไรหรอก แล้วมีอะไรงั้นหรอ?"


      "คุณดราก้อนเรียกนายน่ะ"


      "งั้นหรอ...งั้นฉันควรไปสินะ"


      อาคิระพยุงร่างตัวเองลุกขึ้นยืนพลางเอามือกุมท้องและมองไปทางโคอาร่าที่หันหนัาหนีก่อนที่รอยยิ้มกรุ้มกริ่มของเขาจะปรากฏ


      "พวกนายมีอะไรกันรึเปล่า?" ซาโบถามออกไปเมื่อเห็นท่าทีของทั้งสองคนที่แปลกๆ


      "เปล่าๆ งั้นพวกเราไปกันเถอะ"


      โคอาร่าก็หันไปมองร่างที่เดินออกไปก่อนจะสัมผัสกับริมฝีปากของตัวเองพร้อมกับหน้าที่แดงจนถึงใบหู


      "คนฉวยโอกาส...อาคิระอีตาบ้า!"


      








✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤


เอาล่ะการผจญภัยรออาคิระอยู่เส้นทางแห่งการเป็นโจรสลัดเริ่มขึ้นแลัว แต่ตอนนี้กำลังกังวลอยู่ว่าควรมีลูกเรือดีมั้ย? หรือไม่มีดี?


เป็นโจรสลัดสันโดดแบบ จูลาคีล มิฮอว์ค ดีมั้ย? เพราะสำหรับผมแล้วนั้นการเพิ่มลูกเรือคือภาระที่สมองจะทำงานหนักขี้น คือต้องคิดบทคิดสตอรี่น่ะ สำหรับคนอื่นผมไม่รู้นะ ฮ่าๆ เอาเถอะเดินทางต่อไปเดี๋ยวก็รู้เองว่าควรทำอย่างไร


      



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 242 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

315 ความคิดเห็น

  1. #297 kamlinlinear (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 12:20
    อาคิระมีคู่...อาคิระมีคู่...แถมยังเป็นคู่จิ้นของน้องชายตัวเอง...เรา...เรา...เรา...เรารับไม่ได้~~~~~T0T
    #297
    1
    • #297-1 kamlinlinear(จากตอนที่ 13)
      3 กันยายน 2563 / 12:23
      ขอจูบ!!!อ๊ากกกก ดูต่อไม่ไหวแล้ว...ไรต์ค่ะขอบายก่อนค่าาาาาาา อย่าโทษตัวเองนะว่าทำเราอ่านต่อไม่ได้เพราะเราแค่อิจนางเอกเฉยๆ=3=
      #297-1
  2. #295 JiSAna (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2563 / 17:05
    เอาละ นี่ชั้นคิดไปเองสินะว่ามันวาย สรุปไม่วาย แค่ก ชั้นได้ก้าวพลาดไปแล้ว ลาก่อน
    #295
    0
  3. #262 เหล่ากองอวย (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 10:50

    นางเอก นางเอก นางเอก

    #262
    0
  4. #251 chamin-doll (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 15:54
    ไม่ต้องมีลูกเรือหรอกค่ะ..จากใจเลยคือขี้เกียจจำชื่อ เพราะถ้ามีลูกเรือมันจะมีชื่อเพิ่มมาอีกเพียบเลย5555
    #251
    0
  5. #250 Pookpikk (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 15:44
    น้องงงงเว้ยย แม่จะตีๆๆๆ
    #250
    0
  6. #249 6ixth (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 11:31
    นั่งขำกับรูปท่านผู้นำอยู่ร่วม 2 นาที
    #249
    1
    • #249-1 Patlamo(จากตอนที่ 13)
      23 มิถุนายน 2563 / 17:58
      555555555555555555555
      #249-1
  7. #248 MadCat (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 01:37
    ลุยเดี่ยวไปเลย!!!
    #248
    0
  8. #247 cake08234 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 00:52
    อืมมมมเรื่องนี้มีนางเอกเหรอ??
    #247
    1
  9. #246 Soluger (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 23:29
    ก็ดีนะเอาค่าหัวเยอะๆ
    #246
    0
  10. #245 sasakawa-tiwakan (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 19:39
    ไม่ต้องมีลูกเรือหรอก ไม่ต้องมีคู่ด้วยก็ดีนะอากิคุง เค้าเสียใจ อากิคู๊งงงงงงจะมีน้อนแล้วอ่ะ กระซิกๆ
    #245
    0
  11. #243 [Shiro-san] (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 16:56
    อย่าบอกจะว่าอาคิระจะมีคู่---

    = =
    #243
    0
  12. #242 kiss4245 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 16:38
    ไม่ต้องมีลูกเรือหรอก ออกเรือแบบตาเหยี่ยวไปเลย
    #242
    0
  13. #241 KimTmmm (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 16:13
    ไม่ต้องมีลูกเรือหรอก แต่แปบมีนางเอกหรอ
    #241
    4
    • #241-1 Belphegor666(จากตอนที่ 13)
      21 มิถุนายน 2563 / 16:16
      ไม่มีนางเอกครับ อาคิระฟันแล้วทิ้ง
      #241-1
    • #241-3 2377 (จากตอนที่ 13)
      21 มิถุนายน 2563 / 16:27
      เดี๋ยวๆๆๆฟันเเล้วทิ้งเเบบนั้นจะดดนสาวๆในเรื่องฆ่าเอานะครับเเถมสาวๆในวันพีชก็มีเเต่สาวเเกร่งทั้งนั้น
      #241-3
  14. #240 MindDe (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 16:08
    ไม่จำเป็นต้องมีลูกเรือหรอก แต่อาจจะมีสัตว์เลี้ยงสักตัวไว้แก้เหงา(?)ก็จะได้ดูโดดเดี่ยวเกินไป5555
    #240
    0
  15. #239 Prime win (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 16:05

    หามาเป็นเบ๊ เอ้ยลูกเรือสัก4-5คน(ไว้เป็นตัวฮ่าเพิ่มสัสันก็ยังดี) ถ้าเดินทางคนเดียว คนอ่านคงได้เห็นสักตอนที่พระเอกนั้งดื่มสูบอยู่ในเรือระหว่างเดินทางโดยไร้บทพูดแน่ๆ

    #239
    0
  16. #238 2377 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 15:54

    จะมีลูกเรือหรือไม่มีก้ได้ครับเพราะยังไงก็เเล้วเเต่ไรย์เลยครับหรือไม่ก็มีลูกน้องเเต่ให้ไปเเทรกซึมในองค์กรต่างๆเเบบองค์กรไฮดร้าอะไรเเบบนั้นนะครับโดยสมาชิกส่วนใหญ่ก็เป็นผู้หญิงนะครับ(ก็สาวๆที่ผมเสนอให้ไปนั่นแหละครับ)เช่น Zala หรือ Miss Doublefinger เเละ Mikita หรือ Miss Valentine ที่อยู่ในองค์กรขอเจ้าจระเข้นะครับนี่เเค่ยกตัวอย่างนะครับ

    #238
    0
  17. #237 2377 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 15:45

    ทำไมภาพท่านผู้นำ(รุ้ว่าใครเเต่ไม่อยากลงนาม)ถึงคุ้นๆน้าจำไม่ได้

    #237
    0
  18. #236 kangza45782 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 15:43
    ไม่ต้องการลูกเรือครับผม
    #236
    0
  19. #235 kangza45782 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 15:35
    ดีจ้าาา
    #235
    0