☾ Nurarihyon no mago ☽ : ทะลุมิติไปเป็นจ้าวแห่งภูติพราย

ตอนที่ 7 : ตอนที่ 5 กลุ่มนักสืบคิโยจูจิและเคย์คะอิน ยูระ [ 100% ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,051
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 759 ครั้ง
    16 พ.ย. 61

ณ.ค่ำคืนหนึ่งของบ้านนูระ


“ริคุโตะช่วยแม่เก็บของหน่อยได้มั้ยจ้ะ?”


วาคานะเอ่ยกับริคุโตะเขาที่ได้ยินก็ขมวดคิ้ว


“ของอะไรงั้นเหรอครับ?”


วาคานะที่ได้ยินก็ยกยิ้มขึ้นมาก่อนกล่าวว่า


“เป็นรูปตอนที่แม่ยังสาวๆน่ะจ้ะตั้งแต่สมัย ม.5 น่ะ”



‘ม.5ของวาคานะเหรอเราไม่ค่อยรู้อะไรอดีตของเธอด้วยช่วยหนอยก็แล้วกัน’ริคุโตะคิดในใจก่อนจะกล่าวว่า “ได้ครับ



ห้องเก็บของ


“นี่ไงๆเจอแล้ว”


วาคานะเอ่ยพร้อมกับเอากล่องไม้ออกมาเมื่อเปิดอออก


สิ่งที่อยู่ข้างในคือปืนพก2กระบอกกับรูปถ่ายและของจิปาทะ


เมื่อวาคาระรู้สึกตัวจึงอาย”ตายแล้ว ริคุโตะ รู้แล้ว สินะ ว่า แม่พกของแบบนี้”


“เอ่อ...ครับ” ริคุโตะ


“สมัยก่อนตอนที่คุณริฮังมาขอแม่แต่งงานเมื่อตอนนั้นแม่นึกว่า ครอบครัว ของเขา คือยากูซ่า น่ะ นี้เลยต้องพกติดตัวไว้” เธอเอ่ยพร้อมกับเอาปืนพกสองกระบอกออก


เมื่อเอาออกมาวาคานะจึงเอารูปที้ถ่ายคู่กับริฮังมาให้ริคุโตะดู


“ดูสิ คุณริฮัง น่ะเท่มากๆเลยล่ะ”


ริคุโตะที่ได้ยินก็ยิ้มขึ้นมา”ครับคุณพ่อเท่มากครับ”


ก่อนที่เธอจะเอารูปทั้งหมดออกมา


“แม่จะทำอะไรงั้นเหรอ?”


“แม่ว่าจะเอารูปพวกนี้ไปล้างนะจ้ะ มันเก่ามากแล้ว”


“งั้นผมช่วยนะ”


ริคุโตะเก็บรูปที่หล่นอยู่ที่พื้นมีรูป ริฮัง เต็มไปหมด

ก่อนที่ริคุโตะจะเก็บแผ่นที่คว่ำไว้อยู่แล้วเขาก็พริกมันขึ้นมาดู



เป็นรูปถ่ายวาคานะตอนเด็กกับหญิงสาวในชุดนักเรียนเธอมีผมสีเนื้อที่ยาวถึงเอวหน้าตาสะสวยและดูเหมือนจะเป็นคนที่มั่นใจในตัวเอง


“ผู้หญิงคนนี้คุ้นๆ” ริคุโตะพึมพัมออกมาวาคานะที่เห็นเขาพึมพัมก็มาดูรูปที่อยู่ในมือ


“นี่มัน นึกว่าหายไปไหน “ วาคานะ


“แม่รู้จักงั้นเหรอครับ?” ริคุโตะหันไปทางเธอ


“จ้ะ ตอนสมัยแม่เด็กๆเขามักจะมาเล่นกับแม่บ่อยๆ พี่ เรย์โกะ น่ะ” วาคานะเอ่ยพร้อมกับดวงตาที่นึกถึงความหลัง


“เรย์โกะ เหรอครับ?” ริคุโตะ


“ใช่จ้ะ ชื่อจริงของเธอคือ นัตสึเมะ เรย์โกะ” วาคานะเอ่ยออกมาริคุโตะที่ได้ยินก็ตาเบิกกว้าง


‘เดี๋ยวสิ นัตสึเมะ เรย์โกะ นี่มัน?’ ริคุโตะคิดในใจก่อนจะหันไปทางวาคานะ” แม่ครับ ผมขอรูปนี้ได้ไหมครับ?”



“ได้สิจ้ะ ตอนนี้ พี่เรย์โกะ คงจะกลายเป็นคุณย่าไปแล้วมั้งล่ะ หุหุ” ก่อนที่เธอจะเอารูปทั้งหมดออกไป


ริคุโตะมองไปที้เธอก่อนจะหันมาดูรูปภาพในมือ”นัตสึเมะ เรย์โกะ “



วันต่อมา


ริคุโตะนั่งอยู่ที้โตะจ้องมองไปยังภาพถ่ายเก่าๆ

‘นัตสึเมะ เรย์โกะ ชื่อนี้ชั่งมีเสนห์และน่าค้นหา แต่เรากับลืมชื่อนี้ไป เราเคยได้ยินมาจากที่ไหนกันนะ’

ริคุโตะพูดในใจก่อนจะถอนหายใจ


“มีเรื่องอะไรไม่สบายใจงั้นเหรอคะ?”

ก่อนจะมีเสียงใสดังขึ้นมาริคุโตะจึงหันไปทางโตะข้างๆ


“ป่าวหรอกคุณเคย์คะอิน ไม่มีอะไร”

ริคุโตะเอ่ยพร้อมกับเก็บรูปไว้ก่อนจะกลับมาไม่สนใจเธอ


“หื้ม…งั้นเหรอคะ” ยูระ


ริคุโตะเหลือบไปทางเธอก่อนจะหันหน้าไปทางเธอ

“ฉันชื่อ นูระ ริคุโตะ ยินดีที่ได้รู้จัก”

ริคุโตะเอ่ยพร้อมกับยื่นมือไปทางเธอ


“อะ..ค่ะ..ฉัน เคย์คะอิน ยูระ ค่ะ”

ก่อนที่เธอจะจับมือของริคุโตะ

‘ความรู้สึกแบบนี้ ?’ ยูระคิดในใจ


ก่อนที่ริคุโตะจะปล่อยมือเธอ

“จะว่าอะไรไหม?ถ้าฉันจะเรียกเธอว่า ยูระจัง”


“ไม่ค่ะ ฉันไม่ได้ว่าอะไรงั้นฉันเรียกนายว่า นูระ คุงนะ” ยูระ


ริคุโตะที่ได้ยินก็หลับตาข้างเดียว”ไม่ได้”


“ทำไมเหรอ?” ยูระ


ก่อนที่ริคุโตะจะชี้ไปทางริคุโอะ”นั้นคือน้องชายฝาแฝดของฉันเอง”


“?...น้องชายฝาแฝด” ยูระ


“เอ่อ โทษทีคง งง สินะ ฉันกับเจ้านั้น เป็น แฝดไข่น่ะหน้าเลยไม่เหมือนกัน” ริคุโตะ


“แล้วทำไมฉันถึงเรียกนายว่า นูระ ไม่ได้หล่ะ?” ยูระ


“ เธอก็รู้นิ ยูระจัง ว่า ชื่อจริงน่ะ มันมีไว้สำหรับคนสำคัญ เพราะงั้นฉันจึงอยากเป็นคนสำคัญของเธอไงล่ะ”


“....” ยูระเงียบไปก่อนจะคิดในใจ’คนสำคัญ=เพื่อนสนิทสินะ’ยูระคิดในใจก่อนจะยิ้มขึ้นมา

“ได้สิ ริคุโตะคุง”


ริคุโตะที่ได้ยินก็ลืมตาขึ้นก่อนจะหันไปทางคิโยสุงุ


“และด้วยเหตุนี้รวมปัญหาภูติผี ภูติตัวใดสามารถควบคุมนกและบินบนฟ้าได้ A. สึราบิบิ B. ฟุราริบิ C. อุบากาบิ “คิโยสึงุ


“ข้อC. อุบากาบิ” ชิมะ


“ผิด คำตอบที่ถูกต้องคือ B. ฟุราริบิ ยังใช้ไม่ได้หรอกนะชิมะคุง...ยังไงก็ตามถึงแม้จะมีภูติผีมากมายแต่ว่าภูติ1ใน3ของทั้งหมดก็มีจุดมุ่งหมายเดียวกันคือ…”


“การสร้างความหวาดกลัวให้ผู้คน..” ยูระ


ทุกคนในกลุ่มนักสืบคิโยจุจิและริคุโตะหันมาทางเธอ


ก่อนที่คิโยสึงุจะหันมาทางเธอ”เธอก็รู้ดีเหมือนกันนิ นักเรียนใหม่ เอ่อ คือ “


ก่อนที่ยูระจะลุกจากเก้าอี้”เคย์คะอิน ยูระ ค่ะ...ยังไงก็ตามพวกที่น่ากลัวที่สุดในเหล่าภูติก็คือ เหล่าภูติที่กลายร่างมาจากเหล่าสรรพสัตว์ เพราะส่วนมากแล้ว เจ้าพวกนั้น จะฉลาดแต่ไร้ซึ่งเหตุผล ว่ากันว่าอันตรายที่สุดแล้วละค่ะ”


“โว้วๆ สุดยอดๆ เก่งสุดๆไปเลยเคย์คะอินซัง“ ก่อนที่กลุ่มนักสืบจะเดินมาทางเธอและตรบมือให้


“เรียกว่า ยูระก็ได้คะ”


ริคุโตะที่ได้ยินก็ ยกยิ้มขึ้นมา”แต่ก็อ่อนแอ ใช่มั้ยล่ะ พวกภูติที่มาจากสัตว์”


ก่อนที่ทุกคนในกลุ่มจะหันมาทางเขา


“สำหรับฉันคิดว่า ภูติผีที่มาจากพลังความกลัวของมนุษย์นั้นแข็งแกร่งกว่า พวกที่มาจากสัตว์ นะ อ่อ

ยกเว้น จิ้งจอก”


“ฉันก็เห็นด้วยนะ” คิโนสุงุเอ่ยพร้อมกับจับคาง


‘จิ้งจอกงั้นเหรอ...ไม่หรอก’ ยูระคิดในใจก่อนจะมองไปยังริคุโตะ


“นี่แล้วหมายความว่าไงเหรอ ที่บอกว่ายกเว้น จิ้งจอกน่ะ?” โทริอิ


ริคุโตะที่ได้ยินก็เหลือบไปทางยูระก่อนจะกลับมาทางโทริอิ” จิ้งจอก เปรียบเสมือน สัตว์เทพ ที่คอยปกป้อง สววรค์ และพื้น โลก แต่ทางมนุษย์นั้น ไม่เชื่อใจ จิ้งจอก เพราะ คิดว่า เป็นสัตว์ที่ไว้ใจไม่ได้ พวกมนุษย์ จึง ฆ่าจิ้งจอกตัวนั้นผู้ที่คอยปกป้องมนุษย์ หลังจากที่จิ้งจอกตัวนั้นโดนฆ่าไป วิณญานของมันก็ออกจากร่าง ระว่างที่มันเป็นวิณญาน มันก็เกลียดและโกรธแค้นมนุษย์ เพราะ ทางสววรค์ ส่งมาเพื่อ ปกป้องมนุษย์ แต่พวกมนุษย์กลับสังหาร

จิ้งจอกตั้วนั้นพยายามเก็บความแค้นไว้ในจิตใจแต่มันก็เก็บไว้ไม่อยู่ จนกระทั้ง มีสาวงามคนหนึ้ง มาเก็บผลไม้ในป่า จิ้กจ้อกคนนั้นจึงเข้าไปสิงร่างของสามงามคนนั้น และคอยหาเหยื่อที่เป็นผู้หญิงเพื่อมาเก็บเป็นพลังวิณญาน”



“ส..สุด...สุดยอด!!”×4


“นายรู้เรื่องภูติผีดีเหมือนกันนี่นานูระ”  คิโยสุงุ



ริคุโตะที่ไดยินก็ส่ายมือ”ป่าวหรอก มันเป็นแค่นิทาน น่ะ “


‘ผู้ชายคนนี้เป็นใครกันแน่?...จริงอยู่ที้เรื่องไม่เหมือนกันมากแต่ ตำนานจิ้งจอกสัตว์เทพ ผู้เป็น บรรพบุรุษของ ฮาโกโรโมะ กิตสึเนะมันต้องเป็นเรื่องนั้นแน่ๆ!!’ ยูระคิดในใจก่อนจะเข่มงตามองไปทางริคุโตะ



ริคุโอะเดินมากระซิบกับริคุโตะ”นี่ริคุโตะเรื่องเมื่อกี้แต่งตอนไหนเหรอ แต่งดีมากเลย”


“แต่งที่ไหนเล่า เจ้าบ้า เรื่องจริงต่างหาก” ริคุโตะกระซิบตอบ


‘ริคุโตะคุง รู้เรื่องภูติผีเยอะเหมือนกันแหะ’ คานะคิดในใจขณะมองไปที่ริคุโตะ


“เยี่ยมยอดฉันตามหาคนอย่างพวกนายมานานแล้ว!! ได้โปรด มาเข้าร่วมกลุ่มนักสืบคิโยจูจิ กับพวกเราด้วยเถอะ” คิโยสุงุพูดพร้อมกับจับไหล่ริคุโตะและยูระ


“กลุ่มนักสืบคิโยจูจิงั้นเหรอ?” ริคุโอะเดินเข้ามา


“เป็นกลุ่มที่ฉันตั้งขึ้นมาเองอะ เป้าหมายหลักของเราคือตามหาเหล่าภูติ–นูระคุงนายก็ต้องเป็นสมาชิกด้วยนะ”คิโยสุงุเอ่ยพร้อมกับชี้ไปทางริคุโอะ


“เย้ย!!” ริคุโอะ


“แน่นอนอิเอนากะคุงเธอก็ด้วยนะ”


“เอ๋!!” คานะ


ก่อนที่คิโยสุงุจะหันมาทางยูระและริคุโตะ


“แล้วก็ด้วยนะเด็กใหม่ อ่อ ไม่สิ ยูระคุง แล้วก็นูระ วันนี้เราตะมีการตั้งประชุมกันแบบด่วนๆน่ะ ฉันหวังว่าพวกนายคงจะมาด้วยนะ–ส่วนที่จัดพีธีเนี่ยนั้นสินะเอาเป็นบ้าน ของ พี่น้อง นูระ ก็ดีนะ”


“เฮ้ย! เดี๋ยว!! บ้านฉันนี้อะนะ” ริคุโอะ


“บังเอิญว่าฉันได้ยินน่าสนใจมาแถวๆบ้านพวกนายเขาลือกันว่ามีภูติผีสิงเต็มบ้านไปหมดจนไดฉายาว่าบ้านผีสิง” คิโยสุงุ


“บ้านผีสิงเหรอ..” ยูระ


“เย้ย!!เดี๋ยวๆๆไม่เคยได้ยินข่าวลือแบบนั้นเลยนี่นา แล้วก็ พวกเราก็คงไม่ว่างหรอกจริงไหมริคุโตะ” ริคุโอะเอ่ยพร้อมกับกระพิบตาให้ริคุโตะ


“มาสิ ที่บ้านของพวกฉันไม่ค่อยมีมนุษย์มาอยู่แล้วด้วย” ริคุโตะเอ่ยออกมาริคุโอะที่ได้ยินก็วิ่งมากอดคอริคุโตะ


“มนุษย์เหรอ?” ยูระพึมพัมออกมา


“นี่พี่จะบ้าเหรอ เดี๋ยว พวกเขาก็มาจริงๆหรอก”


“นายนะแหละบ้ารึป่าว เด็กพวกนั้นถึงจะห้ามยังไงก็ห้ามไม่ไหวอยู่ดี เดี๋ยวฉันค่อยสั่งให้พวกภูติผีในบ้านไม่ให้โผล่หัวมาก็ได้”



“ยังไงก็ตามกลุ่มคิโยจูจิก็จะมาทำพีธีกันที่บ้านของนูระคุงจะเอายังไงก็เอากันเลย” ชิมะ


“ด..เดี๋ยวสิ!!” ริคุโอะ


“งั้นฉันขอไปด้วยนะ ก็บ้านของริคุโตะคุงกับริคุโอะคุงนะเหมือนบ้านพี่สิงจริงๆนี่นาน่าสนุกดีออก” คา

นะ



ยูระที่ได้ยินก็เหลือบมาทางริคุโตะ”งั้นฉันก็ขอไปด้วยคนนั้นคะ”


“เอาด้วยคนเหรอ~” ริคุโอะ


ริคุโตะที่ได้ยินก็หันไปทาง้เพื่อนสาวอีกสองคน


“แล้วพวกเธอล่ะ มากิซัง กับ ยายหน้าแมว”


“ฉันไม่ใช่หน้าแมวนะ!!” โทริอิกล่าวออกมาก่อนจะเดินไปที่ริคุโตะ


“โทษทีๆ ก็หน้าเธอมันน่ารักเหมือนแมวนี่นา” ริคุโตะ


“น่ารัก?” โทริอิหน้าขึ้นสีขึ้นมา


“โทษนะแต่พวกฉันนะไม่ว่างขนาดนั้น ไว้คราวหน้าก็แล้วกัน จริงไหม โทริอิ “ มากิเอ่ยพร้อมกับมองไปยังเพื่อนสาว


“อ..อืม” โทริอิ


เย็นของวันนั้น ริคุโตะ และ ริคุโอะ เดินกลับบ้านกับซึราระและอาโอตะโบโดยตลอดทางมีแต่เสียงเถียงกันของสองพี่น้อง ซึ่งคนที่คอยห้ามคือซึราระคนเดิม






“ ริคุโตะนายอยากให้ทุกคนรู้ความลับรึไงว่าบ้านเรามีภูติผีน่ะ?”


ริคุโอะเอ่ยพร้อมกับหันไปทางริคุโตะ


“บ้ารึป่าวริคุโอะที่ฉันไม่ห้ามพวกนั้นเพราะรู้ว่าห้ามยังไงก็ห้ามไม่ได้ต่างหาก”


ริคุโตะเถียงกลับแต่ซึราระที่เดินอยู่ตรงกลางทั้งสองคนก็เอามือปิดหูและกล่าวว่า


“พวกท่านทั้งสองจะเถียงกันทำไม!!ตลอดทางหูข้าจะแตกแล้วนะ!”


ริคุโตะที่ได้ยินก็มองไปยังซึราระก่อนจะมองทางเหมือนเดิมแล้วกล่าวว่า


“ นักเรียนใหม่เคย์คะอินยูระฉันว่าเธอมีกลิ่นแปลกๆพวกนายไม่รู้สึกกันหน่อยหรอ?”


ทั้ง3ที่ได้ยินก็พยักหน้าแล้วกล่าวว่า


“ใช่ไหม บรรยากาศมันแปลกๆ “ ×3


ก่อนที่ทั้ง 4 คนจะมาถึงบ้านใหญ่ของกลุ่มนูระ


ฮ่าๆๆๆ!!


“อะไรกันนะ!?” ริคุโอะ


“เสียงเหมือนจะมาจากข้างในนะคะ” ซึราระ


“เจ้าพวกนั้นโว่กแหวกอะไรกันตั้งแต่ตอนนี้เลย?”อาโอตะโบ



“ฉันยิ่งอยากให้บ้านอยู่กันเงียบๆอยู่ด้วย!!”


ริคุโอะเอ่ยพร้อมกับวิ่งไปเปิดประตู


ฟึ่บ–


“ฉลองๆ!!”


สิ่งที่เห็นคือภูติพรายมากมายต่างกินสาเกและพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน


ริคุโตะที่เห็นแบบนั้นก็กลืนน้ำลาย’สาเกกับใกล้ตะวันตกดินรสชาติน่าจะไม่เลวแหะ’


“ทุกคนทำอะไรกันอยู่น่า!!!” ริคุโอะกล่าวขึ้นมาเสียงดังพวกภูติที่ได้ยินก็ จัดแถวนั่งกันเรียบร้อย


“ยินดีต้อนรับกลับบ้านขอรับท่านริคุโอะท่านริคุโตะ” คุโร


“พวกเรารอนายน้อยทั้ง2ตั้งนานแล้ววันนี้พวกเราดื่มฉลองกันเพื่อนายน้อยริคุโอะเชียวนะครับเนี่ย” คาราสึเท็นงู


ริคุโอะที่ได้ยินก็งง“ฉลองให้ผมเหรอ?”


“เรารู้แล้วละครับนายน้อยว่าท่านจำแลงร่างภูติได้แล้วสินะครับเนี้ย” คุบินาชิ


“มันช่างน่ายินดีจริงๆนะครับ” คุโร


ริคุโอที่ได้ยินก็เหลือบตาไปมองที่ริคุโตะ

“พี่บอกเหรอ?”


ริคุโตะยกยิ้มขึ้น


“พี่!!..” ริคุโอะ


“ไม่เห็นเป็นไรเลยนี่นานายอุส่าจำแลงร่างภูติได้ก็ต้องฉลองซักหน่อยสิ” ริคุโตะ


“อีกสักพักก็จะมืดแล้วนายน้อยทั้งสองโปรดจำแลงกลายให้พวกเราได้เห็นเป็นบุญตาด้วยเถอะครับ” คาราสึเท็นงูเอ่ยออกมาริคุโอะที่ได้ยินก็เส้นเลือดขึ้น


“ผมไม่จำแลงอะไรทั้งนั้นนั่นแหละ!!”


“ที่สำคัญช่วยรีบไปซ่อนกันหน่อยเถอะนะเพื่อนๆของผมที่โรงเรียนกำลังจะมากันแล้ว!!”



เอ๋!!!!!


“เพื่อนๆที่โรงเรียนจะมากันเหรอครับเนี่ย!!” คุบินาชิ



“ก็ใช่นะสิขอร้องเลยนะทุกๆตนอย่าให้เพื่อนๆของฉันรู้ตัวจริงของฉันเข้าล่ะ” ริคุโอะ


“ได้ยินแล้วก็ร่วมมือกันด้วยล่ะ” อาโอ


“นี่นะทำเพื่อนายน้อยเลยนะ” ซึราระ


อ่า—หน้าของทุกตนแสดงถึงความผิดหวัง


หลังจากนั้น


ทุกตนก็เก็บกวาดของกัน


“ทุกคนกำลังสนุกสนานกันเต็มที่แท้ๆเชียว” นัตโตะโคโซ


“เอานาๆเราค่อยฉลองกันวันอื่นกันก็ได้นี่นา” คุบินาชิ


ริคุโตะที่ได้ยินก็ยกยิ้มขึ้น”งั้นเอาแบบนี้ วันอื่นเรามาฉลองกันกับฉันในร่างภูติก็แล้วกันนะ”


ภูติทั้งหมดที่ได้ยินก็สีหน้าก็แสดงถึงความปิติยินดี


“จริงนะครับนายน้อยริคุโตะ” นัตโตะโคโซ


“อืม” ริคุโตะ


ริคุโอะถอนหายใจมก่อนจะเอ่ยกับพี่ของเขาว่า”นี่พวกเราสองคนเป็นพี่น้องฝาแฝดกันแน่เหรอ?”


ริคุโตะหัวเราะในลำคอ”ฮึฮึ ถ้าเป็นนายในร่างภูติไม่พูดกับฉันแบบนี้แน่”


“นูระคุงมาเล่นกันเถอะ~~”


“มาแล้ว!!” ริคุโอะ


ก่อนที่ริคุโอะและริคุโตะจะเดินไปหาทพวกข้างนอก


“ไงพี่น้องนูระ ขอบคุณที่เชิญพวกเรามานะ” คิโยสึงุ


“ม่ายอ่ะไม่ได้เชิญสักแอะ” ริคุโอะ


ต่อมาพวกเขาทั้งหมดจะเข้ามาภายในบ้านก่อนที่วาคานะจะมาต้อนรับ


“แหม่ๆยินดีต้อนรับจ้ะ...อุส่ามาถึงที่นี่แขกที่เป็นมนุษย์ไม่ค่อยมาเยี่ยมบ้านเราเลยนะจ้ะดีจังเลย…”


“มนุษย์เหรอ?” ยูระ


“รีบๆเข้าบ้านกันก่อนเถอะทุกคน” ริคุโอะ


ยูระที่ได้ยินก็เดินมาข้างๆริคุโตะ”น่าสนใจ จริงๆ นะ บ้านของนายเนี่ยริคุโตะคุง พวกภูติผีส่วนใหญ่ชอบมาอยู่ในคฤหาสน์แบบนี้ซักด้วยสิ”


“งั้นเหรอ...ฉันไม่เห็นรู้เลย” ริคุโตะ


ก่อนที่พวกเขาจะเดินไปที่ห้องรับแขกขณะที้เดินก็คุยกันเรื่องบ้านนูระ


“กว้างจริงๆนะเนี่ย” คานะ


“เหมือนฉากบ้านในละครย้อนยุคเลย” ชิมะ


“ก็อย่างที่เขาลือไงล่ะจะดูยังไงก็คฤหาสน์ผีสิงชัดๆ” คิโยสึงุ


“ใช่จริงด้วยฉันสัมพัสถึงจิตภูติรุนแรงแถวๆนี้”

ยูระเอ่ยออกมาริคุโอะจึงหันมาทางริคุโตะ


“ไม่ใช่หรอกยูระจังคิดมากเกินไปรึป่าว?” ริคุโตะ


“...หื้ม?..ทางนั้นเหรอ!” ก่อนที่ยูระจะหันไปทางชั้นสอง”สงสัยจะคิดไปเองล่ะมั้ง”ก่อนที่เธอจะกลับมาเดินต่อ


ณ. ห้องรับแขก

ทุกคนเข้ามาภายในป้องกันก่อนที่จะเริ่มนั่งซึ่งริคุโตะก็เลือกนั่งข้างๆยูระ


“เอาล่ะก่อนที่พวกเราจะเริ่มพิธีกัน เราจะมาชี้แจงลักษณะภูติผีที่เราต้องตามหากันก่อน” คิโยสึงุ


“ลักษณะของภูติผีเหรอ?” ริคุโอะ


“ถูกต้องแล้วครับ ภูติผีน่ะแบ่งได้หลายประเภท ภูติผีที่มีรูปร่างที่เป็นมนุษย์อย่างยักษ์หรือเท็นงูและตัวตนเหนือสัมมาสัมนึกเช่นกับปะไปจนถึงพวกประกฎกายแบบประกฎการณ์เหนือธรรมชาติอีกมากมาย”


ฟึบ—

ก่อนที่เคะโจโรจะเดินเข้ามา


“ฉันชงชามาให้นะค่ะ”


ยูระมองไปที่เธอก่อนจะมองไปที่ริคุโตะที่ทำหน้านิ่ง


“เดี๋ยวที่นี่ผมจัดการเองนะ!!” ก่อนที่ริคุโอะจะลุกขึ้นและพาเคะโจโรออกจากห้องไป


“รู้สึกเหมือนมีอะไรแปลกๆในบ้านหลังนี้นะคะ” ยูระ


“ไม่เอาน่าอย่าพูดอย่างงั้นสิเดี๋ยวผมไปห้องน้ำก่อนนะ” เอ่ยเสร็จริคุโอะก็เดินออกจากห้องไป


ริคุโตะที่เห็นว่าริคุโอะเดินออกไปก็กล่าวว่า”แล้วจะทำยังไงกันต่อละ?”



“ไปกันเถอะคะ” ยูระ


“ไปไหนเหรอยูระจัง?” คานะ


“ก็ไม่เห็นต้องถามเลยนิคุณอิเอนากะก็ไปสำรวจบ้านหลังนี้ไง–นายไม่ว่าสินะนูระ” คิโยสึงุเอ่ยพร้อมหันมาทางริคุโตะ


“ได้สิ ก็บ้านหลังนี้มันไม่มีอะไรนี่นา” ริคุโตะ


“งั้นเราไปกันเถอะ!” ชิมะ


ก่อนที่พวกเขาจะออกจากห้องรับแขกแล้วเดินกันออกไป


“ยูระคุงแล้วจะไปที่ไหนกันล่ะ?” คิโยสึงุ


“แล้วมันจะดีเหรออยู่ดีๆก็ออกมาเดินแบบนี้น่ะ?” คานะ


ริคุโตะหันไปทางเธอ”ไม่เป็นไรหรอกอิเอนากะ ฉันเจ้าของบ้านอนุญาตเต็มที่”



“อ..อืมเข้าใจแล้ว” คานะ



“หื้ม?”ขณะที่เดินกันอยู่ยูระก็หยุดกระทันหัน


ก่อนที่ริคุโอะจะวิ่งมา”ทุกคนมาอยู่ที่นี่กันเองเหรอ?”


ยูระหันไปทางพุ่มไม้ “ฉันสัมผัสได้จริงๆนะ จิตภูติ รุนแรงมากเลย–ไม่ผิดแน่นี่มันกลิ่นอายภูติจริงๆด้วย”ก่อนที่เธอจะเดินไปทางนั้น


มับ


ริคุโตะจับที่ไหล่ของเธอ”เดี๋ยวก่อนสิยูระจัง”






เธอหันมาทางริคุโตะ


“แถวนั้นมันมีหนูน่ะอย่าเข้าไปดีกว่า”


ยูระที่ได้ยินทก็มองไปที่พุ่มไม้ก่อนจะหันมาทาลริคุโตะ”นั้นสินะคะ”


ก่อนที่พวกเขาจะเดินกันต่อไปจนมาถึงห้องอาบน้ำ


“ห้องอาบน้ำสินะคะ” ก่อนที่เธอจะเดินไปเปิดประตู”ไม่มีสินะคะ”


ริคุโตะที่เห็นแบบนั้นก็ถอนหายใจ”บ้านแบบนี้ไม่มีภูติผีหรอกน่ายูระจัง”



“แต่ก็ยังสำรวจไม่หมดไม่ใช่เหรอคะ?” ยูระ


ก่อนที่พวกเขาจะไปสำรวจทุกที่ของบ้าน


จนมาถึงห้องนี้



ยูระเดินมาก็เห็นประตู”นี่ห้องอะไรงั้นเหรอคะ?”


ริคุโอะที่ได้ยินก็มองไปยังริคุโตะ


“ห้องฉันเองล่ะ” ริคุโตะ


“งั้นฉันขอเปิดเข้าไปดูหน่อยนะคะ..” ยูระ



‘คงได้มั้ง หนังสือนั้นเราก็เก็บไว้’ ริคุโตะคิดในใจก่อนจะพยักหน้า”ได้สิ”


‘ห้องของริคุโตะคุงงั้นเหรอ..?’ คานะ


ฟึ่บ–


เมื่อเปิดออกก็เป็นญี่ปุ่นธรรมดาๆมีชั้นหนังสือโน้ตบุ๊กและฟูกนอน


“ธรรมดากว่าที่คิดแหะห้องของนายเนี่ย” คิโยสึงุเอ่ยออกมาพร้อมกับมไปยังริคุโตะ


“ชั่งเหอะน่าห้องนี้มันไม่ได้มีอะไรใช่มั้ย..งั้นไปกันต่อเถอะ” ริคุโตะเอ่ยพร้อมกับเดินออกจากห้อง


ทุกคนที่ได้ยินก็เดินออกมายกเว้นยูระ


“มีอะไรเหรอยูระจัง?” คานะ


ยูระมองไปรอบๆก่อนจะหันมาทางคานะ”ป่าวหรอกคะฉันคงคิดไปเอง”ก่อนที่เธอจะเดินออกมา



“แล้วเราไปไหนกันต่อดี?” ชิมะ



“งั้นเอาเป็นห้องเก็บพระพุทธรูปก็แล้วกันนะ” ริคุโตะเอ่ยออกมาทุกคนที่ได้ยินก็อึ้ง



“นี่บ้านนายมีอะไรแบบนั้นด้วยเหรอ?” ชิมะ



“มันแปลกเหรอ?” ริคุโตะ



คิโยสึงุที่ได้ยินแบบนันก็ก็ยกยิ้มขี้นมา”งั้นไปกันเถอะ!”


ก่อนที่พวกเขาจะเดินไปที่ห้องพระพุทธรูป


เมื่อมาถึงกลุ่มนักสืบคิโยจูจิก็เดินดูรอบๆ


ริคุโอะเดินมากระซิบริคุโตะ


“นี่ห้องนี้พวกเขาหลบอยู่เยอะเลยนะ”


“อืมฉันถึงแปลกใจว่าทำไมถึงไม่เห็นกัน”


ริคุโตะเอ่ยออกมาก่อนจะเดินไปที่ยูระที่จ้องมองไปยังพระพุทธรูป


“พระพุทธรูปนี่..?” ยูระ


ริคุโตะมองไปยังข้างบนพระพุทธรูปก่อนจะเห็นหางของสิ่งมีชีวิต


“แปลกจังเลยฉันว่าฉันสัมผัสได้ถึงจิตภูตินะ”ก่อนที่เธอจะหันไปทางซ้ายหันไปทางขวาของพระพุทธรูปเธอมองมันสักพักก่อนจะเดินเข้าไปแตะ


มับ


ริคุโตะจับมือเธอ”ไม่ได้นะยูระจังปู่ฉันบอกว่าอย่าไปแตะต้องพระพุทธรูปนี่น่ะ”


“คุณปู่เหรอ?” ยูระ


ฟืบ–


“โอ้ ริคุโอะริคุโตะนั้นพวกเพื่อนๆเหรอ” นูระริเฮียงเดินเข้ามา


“ขอรบกวนด้วนนะครับ” คิโนสึงุกับชิมะเดินเข้าไปหาก่อนทึ่ริเฮียงจะเอาลูกกวาดให้ทั้งสองก่อนที่เขาจะมองไปยังยูระ


“ตามสบายเลยนะขอบใจนะที่คอยดูแลหลานปู่มาโดยตลอด”


“แหม่ ไม่ต้องคิดมากหรอกครับ”


‘ฉันอยากให้ตาแก่นี่คืนความเยาว์วัยจริงๆ’ริคุโตะคิดในใจก่อนจะมองไปยังนูระริเฮียง


นูระริเฮียงมองไปยังริคุโตะก่อนจะมองลงไปที่มือของเขา


ริคุโตะที่เห็นแบบนั้นก็นึกขึ้นได้ก่อนจะรีบปล่อยมือออกจากยูระเธอที่เห็นแบวนั้นก็มองไปยังริคุโตะที่พิ้วปากอยู่


“ก็เชิญตามสบายเลยแล้วกันนะ”ก่อนที่นูระริเฮียงจะเดินออกจากห้องไป


“ว่าแต่ว่าปู่ของนูระเนี่ยจะต้องเป็นภูติของแท้แหง่งๆเลย” ชิมะ


“ไม่หรอกน่าเป็นคนเป็นคนธรรมดาเนี่ยแหละ-” ริคุโอะ


ก่อนที่ยูระจะขัดขึ้นมาว่า”น่าสงสัย ถ้าเป็นภูติระดับสูงเขาว่ากันว่าสามารถลบจิตภูติของตัวเองได้ด้วย”

เอ่ยเสร็จก็เหลือบไปยังริคุโตะ


“ไม่เอานาหยุดตามหาภูติผีกันก่อนเถอะ” ริคุโอะ


“ฮืม…” ยูระหันไปทางพระพุทธรูป


“ยังมีอะไรอีกเหรอ?” ริคุโอะ


“รู้สึกเหมือนมีใครกำลังมองพวกเราอยู่เลย”


ยูระเอ่ยขึ้นมาทันใดนั้นหนูตัวใหญ่ก็ออกมาจากหลังพระพุทธรูป


อร๊ายยย!!


คานะร้องขึ้นมาก่อนที่หนูตัวนั้นจะวิ่งออกไปยูระมองไปยังหนูตัวนั้นก่อนวิ่งตามไปริคุโตะที่เห็นแบบนั้นก็ถอนหายใจก่อนจะวิ่งตามไปจนมาถึงต้นซากุระ


“หยุดน่ะแกเป็นภูติใช่ไหม?”


“แง–!”ก่อนที่หนูตัวนั้นจะขยายใหญ่ขึ้นและมีหนามบนตัว


ซึราระวิ่งตามมาดู”นายน้อย!”


ยูระปาชิคิกามิไปยังร่างของหนูตัวนั้นก่อนจะมีสายฟ้าเกิดขึ้นบนตัวของหนูตัวนั้น


แอร่—!


ก่อนที่หนูตัวนั้นจะชักดิ้นชักงอลงบนพื้น


“ องค์เมียวจิในนามแห่งตระกูลเคย์คะอิน..เราจะกำจัดภูติผีเยี่ยงเจ้าให้หมดสิ้นไปจากโลกนี้”ยูระเอ่ยเสร็จก็หลบการโจมตีของหนูตัวนั้น


“พินาศ!!”


ปุ่ม–!


ก่อนที่หนูตัวนั้นจะระเบิดหายไป


ริคุโอะที่เพิ่งวิ่งมาเห็นฉากนี้เข้าก็ตกใจก่อนจะมองไปยังยูระ”องค์เมียวจิอย่าบอกนะว่าองค์เมียวจิที่คอยขับไล่พวกปีศาจน่ะ”


พวกคิโยสึงุวิ่งเข้ามา”องค์เมียวจินูระคุงนี่เธอพูดแบบนั้นเหรอ?”



“อืม” ยูระตอบเสียงเบา


“สุดยอด!!!มีจริงๆสินะทั้งองค์เมียวจิ ทั้งภูติผี”



ยูระผยักหน้าก่อนจะกล่าวว่า” ฉันคือผู้สืบทอดองค์เมียวจิที่คอยปราบปีศาจในเกียวโตทายาทของตระกูลเคย์คะอินค่ะ…”



“จะว่าไปแล้วชื่อเคย์คะอินเนี่ยเหมือนเคยได้ยินทางทีวี” คิโยสึงุ


“เคย์คะอินฮิเดโมโตะ ไงล่ะ องค์เมียวจิที่คอยปราบปีศาจในเขตเมืองเกียวโตมานับไม่ถ้วน” ริคุโตะเอ่ยพร้อมมองไปยังยูระ


คิโยสึงุที่ได้ยินก็จับคาง”ทำไมคนดัวขนาดนั้นถึงได้มาเรียนที่นี่กันล่ะ”


“มีเรื่องแปลกประหลาดเกิดขึ้นที่เมืองโยคิอุเอะแห่งนี้บ่อยๆจนเป็นที่โจดจันน่ะค่ะแถมลือกันว่าหัวหน้าเหล่าภูติอาศัยกันอยู่ในเมืองนี้ด้วย” ยูระกล่าวออกมาริคุโอะที่ได้ยินก็กลืนน้ำลาย


“ตัวฉันจึงถูกส่งมาที่นี่เพื่อมารับการทดสอบเพื่อสกดพวกภูติพรายให้ได้มากที่สุดหลังจากนั้น–ฉันถึงจะได้เป็นสุดยอดองเมียวจิและสามารถเป็นผู้นำตระกูลเคย์คะอินได้ค่ะ” ยูระเอ่ยออกมาด้วยรอยยิ้ม


“ไม่จริงใช่ไหม?” ริคุโอะ


“สุดยอดไปเลยมือโปรมาเองเลยอ่ะ!!” คิโยสึงุวิ่งไปหายูระ


ริคุโตะจับไปที่ไหล่ของริคุโอะ”ดูท่าจะแย่แล้วนะริคุโอะ”


“โถ่..ทำไมกัน” ริคุโอะ


“แต่ว่าไม่ต้องห่วงไปหรอกริคุโอะ”


“หือ?”



“ดูสิเธอน่ะอายุเท่าเรานะแล้วก็ดูเหมือนจะถูกส่งมายังเมืองแห่งนี้เธอก็ไม่ต่างจากเด็กอมมือหรอกนะเดี๋ยวฉันจะสอนเธอเองว่าองเมียวจิน่ะมันสู้ภูติพรายไม่ได้” ริคุโตะเอ่ยออกมาพร้อมกับแสยะยิ้มริคุโอะที่เห็นแบบนั้นก็กลืนน้ำลาย’ไอหมอนี่’


ตกกลางคืน


“ไว้แวะมาเที่ยวอีกนะ~” วาคานะเอ่ยออกมาพร้อมกับโบกมือ


“ค่ะ ไว้จะมาอีก” ยูระเอ่ยเสร็จก็เหลือบไปทางริคุโตะก่อนจะเดินหายไปกับพวกคิโยจูจิ


อาโอตะโบและภูติหิมะเดอนเข้ามาหาริคุโตะและริคุโอะ


“นายน้อยทั้งสอง ที่ปล่อยให้หนูน่าสงสัยตัวนั้นเข้ามาได้ข้าขอโทษนะครับ” อาโอตะโบ


“ไม่หรอก” ริคุโอะ



“แต่ว่าหนูตัวนั้น..” ซึราระ



“จริงสิมันยังไงกันน่ะ...” ริคุโอะ



“ไม่แน่อาจเป็นหนูของกลุ่มคิโซะก็ได้” ริคุโตะเอ่ยออกมาทั้งสามที่ได้ยินก็มองไปยังเขา



“กลุ่มคิโซะเหรอ?” ริคุโอะ



“จริงด้วยครับ ไม่แน่อาจเป็นพวกมัน” อาโอตะโบ



“แต่ว่าทำไมหนูของกลุ่มคิโซะถึงได้?” ซึราระ



“ที่หนูของพวกมันมาอยู่ในบ้านเราได้แสดงว่ามีคนปล่อยให้มันเข้ามา..” ริคุโอะเอ่ยพร้อมกับเดินไปในบ้าน



“เดี๋ยวสิ!! ริคุโตะที่พูดมาน่ะหมายความว่าไง” ริคุโอะ


ริคุโตะเมินก่อนจะเข้าไปในห้องนอนของตนจากนั้นก็เปลีายนชุดเป็นยูกาตะสีขาวสลับดำ
















▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲▲


จบแล้วนะครับตอนนี้ ขอโทดที่กว่าจะมาพอดีช่วงนี้ต้องทำงานไปด้วนเรียนไปด้วยนะครับอาจไม่ค่อยมีเวลา เนื้อเรื่องไม่รู้ว่าจะเหมือนในอนิเมะมากไปรึป่าวแต่ผมพยายามตัวให้ตัวละครocริคุโตะเนี่ย พอๆกับริคุโอะ หรือถ้าเกิดอยากให้ริคุโตะแย่งบทของรืคุโอะผมพอทำได้นะครับ แต่จะเสียเนื้อเรื่องไปหน่อย โอเครจบจ้า เดี๋ยวมาต่อ



















































ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 759 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

791 ความคิดเห็น

  1. #631 PhurichayaNuin (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 16:33

    นัตสึเมะมาด้วย!!! อยากให้นัตสึเมะเป็นเพื่อนสนิทกับพระเอกอ่ะ
    #631
    0
  2. #460 Eloping (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:15
    นัตสึเมะะะะะ มายเมนมาด้วยอ่ะ////
    #460
    0
  3. #279 Kuroshio (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 00:33
    นัตสึเมะกับบันทึกพิศวง?
    #279
    0
  4. #242 mana_ai (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 19:32
    องเมียวจิ ไม่มี ค์ จ้าาาา
    #242
    0
  5. #233 Aetep (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 20:31

    ได้เวลาไปเทพพพพพพพพพ

    #233
    0
  6. #173 N.K. Naegi Komaru (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 11:37
    นัตสึเมะก็มาอะ นี่มันคือดี
    #173
    0
  7. #123 ployneko25020 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 20:48

    อยากให้มีตอนที่ริคุโตะไปเจอนัตสึเมะกับอาจารย์เนียวโกะ(เขียนงี้ป่าว)จังเลยยยยย //รู้สึกชอบเรื่องนี้มากกว่าโคนันแปลกๆ55555 แต่โคนันก็สนุกนะ
    #123
    0
  8. #99 shino13 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 17:18

    มาต่อเร็วๆน้าา
    #99
    0
  9. #94 Fot800 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 / 17:08
    นายจะทำอะไรยูระนะ ริคุโตะ 555
    #94
    0
  10. #93 Ze-Zen (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 / 16:12
    รออออนะฮะะะะ
    #93
    0
  11. #92 Fot800 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 / 09:38
    Thank you
    #92
    0
  12. #88 LukiMemory (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 09:59
    ถ้าเอานัตสึเมะออกต้องเอาอาจารย์แมวมันจูที่รักออกเยอะๆนะไรท์
    #88
    0
  13. #87 เทพบุตรแห่งแสง (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 02:17

    อ้าว นัตสึเมะก็มา สนุกล่ะสิ
    #87
    0
  14. #86 Creator Happy Invulnerable (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 01:30
    นัตสึเมะ เรย์โกะหรือเปล่าคะ ถ้าคนละคนก็ขอโทษด้วยค่ะ
    #86
    0
  15. #85 เซจัง (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 01:01
    ริคุโตะ นายจะปักธงเรี่ยราดไม่ได้นะ เรื่องนี้ไม่ฮาเร็มใช่ไหมๆๆ
    นัตสึเมะก็มา จะได้เจอกันจริงๆไหมนะสองคนนี้
    จะว่าไปผูกการ์ตูนแนวภูติผีมารวมกันก็ไม่เลวนะ 555
    #85
    1
  16. #84 lusareas587 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 23:59
    คนที่สองล่ะ555
    #84
    0
  17. #83 Fot800 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 23:17
    ขอบคุณครับ
    #83
    0