☾ Nurarihyon no mago ☽ : ทะลุมิติไปเป็นจ้าวแห่งภูติพราย

ตอนที่ 4 : ตอนที่ 3 [ 100% ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,160
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 811 ครั้ง
    29 พ.ย. 61

4 ปีต่อมา


ริคุโตะร่างภูติในวัย12 กำลังนั่งซดชากับผู้เป็นปู่อยู่ก่อนที่นูระริคุโอะจะตะโกนบอกคนในบ้านว่า


“ผมไปโรงเรียนก่อนนะทุกๆคน!!”


จากนั้นกิวคิก็เดินเข้ามาหานูระริเฮียงแต่กับเจอริคุโตะนั่งอยู่ด้วยด้วยความสงสัยกิวคิจึงถามไปที่ริคุโตะ


“นายน้อยริคุโตะวันนี้ไม่ไปสิ่งที่เรียกว่าโรงเรียนงั้นเหรอครับ?”


ริคุโตะที่ซดชาอยู่นั้นก็เ่มันมาไว้ตรงมือก่อนจะหันไปทางกิวคิทรงผมสีดำสนิทที่ยาวไร้แรงโน้มถ่วงหันมาทางกิวคิ


“ข้าแค่ขี้เกียจไปน่ะ”


กิวคิที่ได้ยินก็พยักหน้าก่อนจะหันไปทางนูระริเฮียง”ท่านริคุโอะการคิดของเขาเป็นมนุษย์เกินไปข้าคิดว่า..”


“เจ้าคิดว่าริคุโอะไม่สามารถกลายเป็นจ้าวแห่งภูติได้งั้นเหรอกิวคิ” ริคุโตะเอ่ยขึ้นมากิวคิที่ได้ยินเช่นนั้นก็ส่ายหน้า


“จริงอยู่ที่ท่านริคุโอะในตอนนี้ยังเป็นมนุษย์แต่เวลากลางคืนจะตกเป็นภูติพรายแต่ที่ข้าหมายถึงข้าอยากให้ผู้นำเป็นเจ้าต่างหาก” กิวคิ



ริคุโตะที่ได้ยินก็วางน้ำชาลง”เมื่อถึงเวลามันก็จะตัดสินเองข้าก็ไม่ได้แยากเป็นจ้าวแห่งภูติพรายอะไรนั้นเสียหน่อย”ก่อนที่ริคุโตะจะเดินออกไป



“เฮ้อ”กิวคิที่เห็นริคุโตะเดินออกไปก็ถอนหายใจออกมา”ถึงรูปลักษณ์ภายนอกจะเหมือนท่านริฮังแต่ภายในไม่ใช่สินะ”



“เหอะๆกิวคิคนเราหรือภูติพรายไม่สามารถคิดเหมือนกันได้หรอกนะ ริคุโตะมีความคิดเป็นของตัวเองมากเกินไป ส่วนริคุโอะในตอนนี้…” นูระริเฮียงถอนหายใจออกมา



ริคุโตะในชุดยูกาตะสีดำเดินมาที่หน้าบ้านของกลุ่มนูระก่อนจะเห็นคุบินาชิและเคะโจโรจึวเอ่ยถาม”อาโอตะโบกับภูติหิมะไปแล้วงั้นเหรอ?”


“ครับท่านริคุโตะ” คุบินาชิ


“แล้วนายน้อยจะไปไหนงั้นเหรอคะ?” เคะโจโรถามริคุโตะที่เดินออกมาจากในบ้าน


“ก็นะพอดีมันว่างไหนจะคืนนี้มีประชุมกับเหล่าภูติอีกข้าว่าจะไปผ่อนครายเสียหน่อย–ว่าไงคุบินาชิเจ้าอยากไปกับข้าไหม?” ริคุโตะกล่าวพร้อมมองไปยังคุบินาชิ



“ได้สิครับนายน้อย...นายน้อยจะไปที่ไหนว่ามาเลยครับ?” คุบินาชิ



“งั้นเอาเป็นร้านแมวผี ของ คุโรเนโกะก็แล้วกัน”


คิบินาชิที่ได้ยินก็เหงื่อตก”เอ่อร้านนั้นมันยังไม่เปิดทีนะครับ”



“จริงเหรอ..งั้นช่วยไม่ได้”


ป๊อก-!


ริคุโตะพึมพัมออกมาก่อนจะดีดนิ้วทันใดนั้นทรงผมที่ไร้แรงโน้มถ่วงขอวริคุโตะก็กลับมาดั่งเช่นผมคนธรรมาดาดวงตาสีแดงโลหิตกลับมาเป็นดั่งสีน้ำตาล


“งั้นนั้นสินะ...คุบินาชิชั้นว่าชั้นจะไปเดินเล่นซักหน่อยไม่ต้องให้คนในบ้านตามมานะ” ริคุโตะเอ่ยเสร็จก็เดินออกไป


“ข้างนอกมันอันตรายนะครับอย่สงน้อยพกดาบไว้หน่อยก็ดี” คุบินาชิ


“นายเนี่ยพูดอะไรไม่เข้าท่าเลยนะ” ริคุโตะโบกมือลาก่อนจะเดินออกไป



“โถ่นายน้อย~” คุบินาชิคอตก


“ช่วยไม่ได้นิก็นายน้อยริคุโตะนิสัยเอาแต่ใจนี่นา” เคะโจโรเอ่ยพร้อมกับแตะไหล่คิบินาชิ


ริคุโตะที่เดินอยู่นั้นก็เหมือนคิดอะไรได้”จะว่าไปเรายังไม่ได้เอาเงินมาเลยนี่นา”ริคุโตะเอ่ยออกมาก่อนจะมองไปยังร้านราเมงตรงหน้าสถานทีก่อนที่เขาจะยกยิ้มขึ้น


“สงสัยต้องใช้วิชาของปู่หน่อยซักแล้ว”

ริคุโตะพึมพัมก่อนจะเดินเข้าไปในร้านราเมง



สักพักก็กลับออกมาก่อนจะเดินหายไป


“ใครก็ได้จับมันที!!!กินแล้วชิ่ง!!” เสียงตะโกนของเจ้าของร้านเอ่ยออกมาก่อนจะเปิดประตูแล้วหาเด็กชาย”ชิหายไปไหนแล้วนะ”


“เอาน่าคุณอิชิดะเขาก็แค่เด็กเอง”


“เด็กที่ไหนกินราเมงตั้งสิบถ้วยแล้วหายตัวไปอีก!!”



ริคุโตะที่เดินออกมาก็ลูบที่ท้อง”แหม่ร้านนี้ทำซุบมิโซะอร่อยเสียจริงวันหลังต้องมาอีก”


กรี้ด—!


ขณะที่ริคุโตะพึมพัมกับอาหารที่กินไปก็ได้ยินของหญิงสาวจากทางศาลเจ้า


ริคุโตะในวัยสิบสองยกยิ้มขึ้นมา”ถึงชั้นจะไม่อยากเป็นผู้นำกลุ่มแต่การที่ภูติพรายกลุ่มอื่นมายุ่งกับเขตหากินของกลุ่มนูระดูท่าชั้นจะต้องไปสั่งสอนมันเสียหน่อย” เอ่ยเสร็จร่างของริคุโตะในวัยสิบสามเกิดการเปลี่ยนแปลงผมที่สั้นค่อยแปลเปลี่ยนเปฺนผมที่ดำยาวสนิทไปทางข้างและต่อมาดวงตาสีน้ำตาลก็พรั่นเปลี่ยนเป็นสีแดงโลหิตอันหน้าค้นหา


ก่อนที่ร่างของริคุโตะจะพรางหายไป








“กรี้ด–!...ม่ายยยยยอย่าทำชั้น” เสียงหญิงสาวที่กรี้ดร้องเรียกความชอบใจให้กับปีศาจ


ปีศาจร่างสูง90เซนรูปร่างอ้วนดวงตาสีขาวโพรงตรงหัวมีเขางอกออกมาจ้องมองไปยังหญิงสาวก่อนที่มันจะแสยะยิ้มขึ้นมา


“ฮา ฮา แม่สาวน้อยเจ้าจะต้องตกเป็นอาหารเช้าแก่ ชินโด คนนี้ ฮาฮา~”


กรี้ดด–!


ก่อนที่ร่างของปีศาจจะกระโจนใส่ร่างของหญิงสาวทันใดนั้นตัวมันก็รู้สึกเย็นๆที่หน้าของมันก่อนที่มันจะรู้สึกเจ็บขึ้นมาก่อนที่มันจะถอยหลังกับ


“อะไรกัน...ข้ามีเลือดใคร!! ทำชินโดผู้นี้!!”


“ปีศาจเช่นเจ้าข้าขอนับว่าตะกละเหลือเกินเล่นจะกินมนุษย์ตั้งแต่ตะวันยังไม่ตกดินแบบนี้”


เมื่อปีศาจได้ยินเสียงของสิ่งมีชีวิตก็มองไปหาก่อนจะพบกับร่างของเด็กหนุ่มผมสีดำที่ไร้แรงโน่มถ่วง

ก่อนที่มันจะยกยิ้มขึ้นมา


“ไอหนูเจ้ามาทำอะไรในที่แบบนี้”



“ไอหนูเหรอ ตอนนี้ข้าอายุ13แล้วนะ”


ก่อนที่ริคุโตะจะหันไปทางหญิงสาว”ไปซะ”


“ค่ะ...ขอบคุณ คุณมากเลยนะคะ”


ก่อนที่หญิงสาวคนนั้นจะวิ่งหนีไปแต่มีหรือที่ปีศาจนั้นจะยอมให้เหยื่อหนีไปได้


มันจึงไบ่ตาม”แก”


กรีีด--!


กึก-!


ร่างของปีศาจหยุดลงและไม่สามารถขยับไปไหนได้”นี่มันอะไรกัน?”


เมื่อหญิงสาวที่เห็นแบบนั้นก็วิ่งออกไป


ริคุโตะยกยิ้มขึ้นมาก่อนจะเดินเข้าไปใกล้ปีศาจตนนั้น”นี้คือพลังของดาบคาเงะโมโนตาริสามารถทำให้คนที่โดนพลังนี้ไม่สามารถขยับตัวไปไหนได้เพราะพลังแห่งเงาที่กักตัวไว้”


เมื่อปีศาจตนนั้นได้ฟังคำกล่าวของริคุโตะดวงตาของมันก็เบิกกว้าง”น..นี่แกเป็นใครกัน?”



เมื่อริคุโตะได้ยินคิ้วเขาก็ยกสูงขึ้น”ข้าคิดว่านั้นควรจะเป็นคำถามของข้าเสียมากกว่า”


“คิดเหรอว่าข้าจะบอกเจ้าน่ะ”


ริคุโตะยกยิ้มขึ้นมา”เอาเถอะตอนแรกข้าว่าจะปล่อยเจ้าไปชาวยไม่ได้งั้นไปตายก็แล้วกัน”ริคุโตะยกดาบสูงขึ้น


“ด.ด.เดี๋ยวข้ามาจากกลุ่มคิวบิ”


ริคุโตะที่ได้ยินก็ขมวดคิ้ว”กลุ่มคิวบิงั้นเหรอ?”

ก่อนที่เขาจะวาดดาบลงไปยังร่างของปีศาจที่ชื่อชินโด


ฉัวะ–!


“กลุ่มคิวบิกลุ่มนี้ไม่เคยได้ยินเลยแหะ” ริคุโตะพึมพัมก่อนจะเก็บดาบแล้วเดินกลับไปยังบ้านใหญ่



“นายน้อยกลับมาแล้วงั้นเหรอขอรับ” คุบินาชิที่เห็นริคุโตะก็เคารพริคที่ได้ยินก็พยักหน้าก่อนจะหยุดเดิน


“นี่คุบินาชิเจ้าช่วยเรียกซันบะการาสึมาหาข้าหน่อยสิ”


เวลาต่อมา


อีกาที่มีรูปร่างเป็นมนุษย์3ตนก็บินลงมาที่ริคุโตะอยู่”มีอะไรให้พวกเรารับใช้งั้นเหรอครับ/ค่ะ ท่านริคุโตะ”


“พวกเจ้าช่วยไปหาข้อมูลของกลุ่มที่มีชื่อว่าคิวบิให้ข้าหน่อย” ริคุโตะเอ่ยพร้อมมองไปยังพวกเขาทั้งสาม


“ขอรับพวกเราจะทำตามที่สั่ง”  คุโรอุมารุ


“ว่าแต่ข้าขอถามท่านหน่อยได้ไหมครับ...ทำไมถึงต้องการข้อมูลของกลุ่มที่ไม่มีถิ่นฐานเป็นหลัก

แหล่งอย่างนั้นเหรอครับ” โทซากะมารุ เอ่ยถามขึ้นมาซาซามิจึงสกิด


“ข้าแค่อยากรู้เท่านั้นแหละ...ฝากด้วยนะ” ริคุโตะ


“ครับ/ค่ะ”


ก่อนที่สามพี่น้องอีกาจะบินขึ้นไปบนฟ้าริคุโตะที่เห็นแบบนั้นก็เดินออกมาจากในห้องเมื่อออกมาก็เห็นดวงอาทิตย์สีส้มที่กำลังจะหายไป

“ดูเหมือนว่าตะวันใกล้จะตกดินแล้วสินะ”


“กลับมาแล้วครับ”


เสียงของริคุโอะดังขึ้นมาริคุโตะจึงเปลี่ยนร่างเป็นมนุษย์ก่อนจะไปที่หน้าบ้านก่อนจะเห็นริคุโอะในร่างมนุษย์ที่ใส่แว่น


“ร..ริคุโตะ” ริคุโอะ


“ไงริคุโตะไปโรงเรียนวันนี้เป็นไงบ้าง” ริคุโตะ


“ก็ดีครับแล้วทำไมริคุโตะถึงไม่ไปบ้างหล่ะ?” ริคุโอะถามมาที่พี่ชายริคุโตะที่ได้ยินจึงยกยิ้มขึ้น


“ฉันแค่ขี้เกียจเท่านั้นแหละไม่แน่พรุ่งนี้ฉันอาจไม่ได้ไปฝากบอกพวกคิโยสึงุด้วยละ”


ริคุโอะที่ได้ยินก่อนจะทำหน้าตาย”เกิดก่อนผมหน่อยเดียวอย่าทำมาเป็นสั่งสิ” ก่อนที่ริคุโอะจะเดินผ่านร่างของพี่ชายไป


ริคุโตะส่ายหน้าก่อนจะเดินตามเข้าไป


ค่ำมืด


“งั้นผมไปก่อนนะครับพอดีว่าต้องไปหาเพื่อน”

ริคุโตะที่ผูกเชือกรองเท้าเสร็จกันหันมาพูดกับปู่ และริคุโตะ


“เดี๋ยวก่อนริคุโอะ” นูระริเฮียงเอายขึ้นมาในขณะที่ริคุโอะกำลังจะออกไป


“มีอะไรหละปู่ผมกำลังรีบๆอยู่นะ” ริคุโอะ



“ว่าไงเจ้าอยากมาจะมาสืบทอดตำแหน่งรุ่นที่สามจากข้าบ้างรึยัง?” ริเฮียง


“โถ่..เรื่องนี้อีกแล้วเหรอ”ก่อนที่ริคุโอะจะหันไปทางริคุโตะที่ดำลังกินปลาย่างอยู่

”ปู่ก็ให้ริคุโตะเป็นไปสิ”


ริคุโตะที่ได้ยินจึงหันไปมอง”โทษทีแต่ฉันก็ไม่อยากเป็นเหมือนกัน”


“ยังไงก็เถอะผมจะไม่เป็นอะไรทั้งนั้น”ก่อนที่ริคุโอะจะวิ่งออกไปแล้วเจอกับวาคานะ


“จะออกไปข้างนอกเหรอระวังตัวด้วยนะ”


“คร้าบ–!”


ก่อนที่วาคานะจะเข้ามาริคุโตะที่เห็นวาคานะจึงวางถ้วยข้าวลง”แม่ครับเติมข้าวอีก”


“จ้า”


“เดี๋ยวก่อนคุณวาคานะฝากเอาสาเกมาให้ด้วยนะ”

นูระริเฮียง


“อ่อค่ะ”



ต่อมาในห้องประชุมของเหล่าภูติ


“ท่านหัวหน้าใหญ่...ท่านรุ่นสองก็ตายไปตั้งหลายปีแล้วนะท่านจะอยู่รับตำแหน่งไปถึงไหนกัน?”



“สำหรับเรื่องนั้นก็เหมือนที่ข้าพูดอยู่เสมอรุ่นที่สามที่จะเป็นผู้นำ72องกรค์และภูติร่วมหมื่นตนจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก ริคุโตะ และ ริคุโอะ หลานข้า” นูระริเฮียง


ภูติทุกตนที่ได้ยินก็ต่างนิ่งค้างไปริคุโตะในร่างภูติก็มองไปยังปู่ของตัวเอง


“แต่ว่าท่านรืคุโอะและท่านริคุโตะยังเด็กมากนะครับ”



“ข้าก็ได้ยินมาว่าท่านริคุโตะและริคุโอะไม่ต้องการสืบทอดตำแหน่งด้วย”



“อะไรนะ นี่จริงเหรอเนี่ย!!” ก่อนที่ภูติหมาป่าจะมองมาที่ริคุโตะ


“ก็จริงสิสำหรับข้า ข้าคิดว่า ริคุโอะน้องข้าเหมาะสมกว่า” ริคุโตะ


“ข้าได้ยินมาว่าเมื่อสี่ปีที่แล้วพลังภูติของทั้งสองต่างตื่นขึ้นมาแล้วแต่ที่อยู่ตรงหน้าของพวกเราคือนายน้อยริคุโตะในร่างภูติข้าคิดว่าท่านเหมาะสมกว่า!!”ภูติปีศาจตาเดียวเอ่ยขึ้นมา


บรรดาภูติผีปีศาจที่ได้ยินต่างผยักหน้าเห็นลือด้วย



“ก็จริงอย่างที่ทุกท่านว่า...ยังไงก็ตามคำว่ากลัวนั้นมันมาจากแซ่ที่อยู่ในมืออสูรซึ่งเปรียบสะเหมือนผู้คุมกฏแห่งโลกมืดก่อนอื่นรอจนกว่าท่านริคุโอะหรือท่านริคุโตะจะได้ถือแซ่นั้น...และความหวาดกลัวที่แท้จริงจะบังเกิด” กิวคิกล่าวขึ้นมาต่างภูติพรายต่างพยักหน้าเห็นด้วย


ริคที่ได้ยินก็ซดชาที่อยู่ในมือก่อนจะหันไปทางนูระริเฮียง”เป็นไงตาแก่การประชุมหาลือในครั้งนี้”



ริเฮียงที่ได้ยินก็พยักหน้า“อืม...จบการประชุมได้”


ก่อนที่บรรดาภูติจะออกจากห้องไป นูระริเฮียงจึงถามไปที่ริคุโตะ


“เจ้าไม่ต้องการเป็นจ้าวแห่งภูติพรายจริงๆงั้นเหรอ”


ริคุโตะที่ได้ยินก็หันมาทางนูระริเฮียง”ข้านั้นไม่ต้องเป็นจ้าวแห่งภูติก็ได้ขอเพียงแค่ข้าต้องการกลุ่มเป็นของตัวเองและกลุ่มนั้นจะช่วยเหลือริคุโอะอย่างลับๆไม่ให้เจ้าตัวรู้”


นูระริเฮียงที่ได้ยินก็จับที่คาง”โห๋…แล้วกลุ่มนั้นจะมีเมื่อไหรหล่ะ?”



“ข้ากำลังหาสมาชิกอยู่” ริคุโตะ



“นายน้อยยินดีต้อนร้บกลับครับ!”


ริคุโตะที่กำลังคุยกับปู่อยู่นั้นทก็ได้ยินเสียงขึ้นมา”ดูเหมือนว่าริคุโอะจะกลับมาแล้วนะ”


ก่อนที่ริคุโตะจะกลับร่างมาเป็นมนุษย์และออกจากห้องประชุมไป


ก่อนจะพบริคุโอะจับมือถือแขนคานะ”แหม่ๆควงสว่านมากันเชียวนะ”


“ร..ริคุโตะ!!” ริคุโอะ


เมื่อคานะเห็นริคุโตะในชุดยูกาตะก็นิ่งไปก่อนจะกลับมาได้สติ”ริคุโตะคุงจริงๆเหรอ”



ริคุโตะที่ได้ยินก็หันไปทางคานะ”ไงอิเอนากะ ไม่ได้เจอกันนานนะ”



“นั้นสินะก็เธอไม่โผล่ไปโรงเรียนเลยนี่นา” คานะเอ่ยพร้อมกับมองไปที่หน้าของริคุโตะ



“งั้นพวกเธอไปนั่งรอในห้องก่อนนะเดี๋ยวแม่ฉันก็จะชงชามาให้แล้ว” ริคุโตะเอ่ยเสร็จก็เดินผ่านทั้งสองไป


“ชงชามาให้แล้วจ้า”


“ข..ขอบคุณค่ะ”


“แหม่..หนูเนี่ยน่ารักจังเลยนะถ้าเกิดได้เด็กแบบหนูมาเป็นสใภ้บ้านเราก็คงจะดี”


“แม่ครับ!!”



“ให้ตายสิน่ารักกันจริงคู่นี้” ริคุโตะเอ่ยขึ้นมาขณะที่เดินออกมาก่อนจะเห็นซึราระยืนดูต้นซากุระอยู่

ริคุโตะจึงเดินเข้าไปใกล้”ทำอะไรอยู่เหรอ!!!”


“ว้ายยย–!”ก่อนที่เธอจะหันมาทาวริคุโตะ”นายน้อยริคุโตะทำอะไรเนี่ยข้าตกใจหมดเลย” ซึราระ



“ก็ฉันเห็นเธอเหม่อๆนี่นาแล้วทำอะไรอยู่เหรอ?” ริคุโตะ


ซึราระที่ได้ยินก็มองไปยัง.ต้นซากุระ”ข้าแค่คิดถึงสมัยนายน้อยริคุโอะยังเป็นเด็กน่ะค่ะ” ซึราระเอ่บออกมาด้วยเสียงเศร้าๆ


ริคุโตะที่ได้ยินก็ตบไปที่หลังของเธอ


เพี้ย-!


“ใบหน้าเหมือนคนอกหักเลยนะเธอ..อย่ายอมแพ้สิ”

ก่อนที่ริคุโตะ จะเดินออกไป


ซึราระมองไปยังแพ่นหลังของริคุโตะที่เดินออกไปก่อนจะยกยิ้มขึ้น”ขอบคุณค่ะนายน้อย”




















▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼


จบแล้วระครับตอนนี้ ตอนคงจะไม่สั้นไปเนอะ โอเคร ก็ ถ้าสนุกหรืออะไรก็แสดงความคิดเห็นด้วยนะครับ ไปละบาย

















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 811 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

791 ความคิดเห็น

  1. #743 GPPPPPP (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 12:24

    การบรรยายฉากต่อสู้นี่ต้องฝึกอีกเยอะนะครับ

    #743
    0
  2. #231 Aetep (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 20:12

    เอาอีกกกกกกกกก

    #231
    0
  3. #215 iN3310K (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 18:41
    พึ่งมาเห็น ขอถามหน่อย ว่าตกลงต้นไม้บ้านนูระนี่มันคือต้นซากุระหรือต้นบ้วยกันแน่? เห็นส่วนใหญ่บอกว่าเป็นต้นซากุระกัน แต่เท่าที่จำได้เหมือนในเรื่องจะบวกว่าเป็นต้นบ้วยนะ
    #215
    2
    • #215-1 Belphegor666(จากตอนที่ 4)
      6 ธันวาคม 2561 / 18:43
      ต้นไม้บ้านนูระคือซากุระ ส่วนต้นไม้ในภูเขาเนจิเรเมะคือต้นบ้วยที่เป็นของกิวคิ
      #215-1
  4. #58 เซจัง (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 19:31
    ถ้าเราเชียร์ริคุโตะกับซึราระจะมีโอกาสไหมเนี่ย รอยูระอีกคนตัดสินใจไม่ถูก ว่าแต่ภาคหลักริคุโอะคู่กับใครอ่ะ ลืมไปแล้ว ใช่คานะป่ะ หรือว่าซึราระ
    #58
    1
    • #58-1 Belphegor666(จากตอนที่ 4)
      11 พฤศจิกายน 2561 / 20:08
      ภาคหลักริคุโอะคู่กับซึราระครับ
      #58-1
  5. #57 Lov3 Me :) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 18:53
    ขอบคุณค่ะ
    #57
    0
  6. #56 ฮิเมะ กามิ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 17:58

    ริคุโตะหนูต้องมีสามีนะลูก!!

    #56
    1
    • #56-1 PrinceAsoon(จากตอนที่ 4)
      11 พฤศจิกายน 2561 / 21:38
      ++++++
      #56-1
  7. #55 konlayut2002 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 15:35
    สนุกมากครับ
    #55
    0
  8. #54 Mirosuno (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 15:08
    เรารู้สึกจิ้น ริคุโตะ กับ ริคุโอะ-., -
    #54
    0
  9. #53 เมงาเนะ เรียว (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 14:43
    สนุกมากเลยครับ
    #53
    0
  10. #52 Fot800 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 14:11
    ได้ดาบมาจาก ไส อะ?
    #52
    1
  11. #49 ฮิเมะ กามิ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 22:29

    อร๊าย.....ท่านพ่อ~~~...หนุ่มๆบ้านนูระนี่ดีจริงๆ-.,-so good

    #49
    0
  12. #46 Creator Happy Invulnerable (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 20:24
    ริคุโตะเชื้อไม่ทิ้วแถวจริงๆ 55555+
    #46
    0
  13. #45 OPKiew (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 20:18
    วิชากินแล้วชิ่ง สามารถถ่ายทอดได้ด้วย
    #45
    0
  14. #41 Fot800 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 19:36
    เลือดยากูซ่า นี่เนอะ
    #41
    0