☾ Nurarihyon no mago ☽ : ทะลุมิติไปเป็นจ้าวแห่งภูติพราย

ตอนที่ 26 : ตอนที่ 22 มุ่งสู่ยัตสึฮาระ!! [ 100% ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,740
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 534 ครั้ง
    19 ก.พ. 62






ตอนที่ 22 มุ่งสู่ยัตสึฮาระ!!



[ ช่วงฤดูร้อน วันเสาร์ เวลา 9:10 น. ]


[ สถานที่: สถานนี เมืองโยคิโยเอะ ]


ในวันหยุดฤดูร้อนยาวนี้กลุ่มนักสืบคิโยจูจิได้นัครวมกันไปที่ยัตสึฮาระเพื่อออกสำรวจภูติผีถึงแม้คนในกลุ่มบางคนไม่อยากไปก็ตาม


“ให้ตายสิ ทำไมเราถึงต้องถ่อไปถึงยัตสึฮาระด้วยล่ะ” มากิกล่าวพร้อมกับกอดอกไม่สบายใจ


“นั่นสิ เราไปที่อื่นก็ได้นิ” โทริอิก็กล่าวมาเช่นกัน


“เอานา มีคนเคยกล่าวไว้ว่า ในชนบทมักจะมีภูติผีเยอะกว่าในเมืองนะ” คิโยสึงุกล่าวด้วยความภูมิใจ


“ไปเอามาจากไหนยะ!!” มากิ


ยูระหันไปมองรอบๆก่อนจะกล่าวขึ้นมา”ว่าแต่นูระคุงกับริคุโตะคุงมาช้าจังเลยนะ”


“นั่นสิคุณโออิคาวะอยู่ไหนนะมาช้าจ้ง” ชิมะ


“งั้นเดี๋ยวชั้นโทรไปถามริคุโอะคุงนะ” คานะกล่าวพร้อมกับหยิบมือถือขึ้นมา


“คานะจัง!”


ทุกคนในกลุ่มต่างหันไปมองก่อนจะเห็นริคุโอะกับซึราระเดินเข้ามาและข้างหลังคือริคุโตะและเด็กสาวคนนึง


“ขอโทษที่มาช้านะทุกคน” ซึราระกล่าวขึ้นมาทุกคนที่ได้ยินก็ยิ้มเจื่อนๆ


“ไม่หรอกคร้าบบคุณโออิคาวะ” ชิมะกล่าวขึ้นมาก่อนจะเหลือบไปทางเด็กสาวที่ยืนอยู่ข้างหลังริคุโตะคนอื่นๆก็หันไปมองเหมือนกัน เด็กสาวผมสีน้ำตาลดวงตาสีชมพูผิวขาวหน้าตาออกน่ารักสวมชุดวันพีชสีขาว


“อาจจะกะทันหันไปหน่อย แต่เธอคนนี้จะไปกับเราด้วย เป็นเพื่อนฉันเอง” ริคุโตะกล่าวด้วยอาการเหนื่อยใจพร้อมผายมือไปทางเธอ


“ชั้นชื่อ โทบาริ สึซึโมะ ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ อาจรบกวนเกินไปแต่ฉันขอไปด้วยคนได้ไหมคะ?” เธอกล่าวพร้อมกับยิ้มอย่างอ่อนโยน


คิโยสึงุกับชิมะหน้าแดงขึ้นมาพร้อมยิ้ม


“ได้สิ คุณโทบาริ เรายินดีต้อนรับอยู่แล้วครับ”


“เชิญเลย เราอยากให้มีคนเพิ่มอยู่พอดี”


“ขอบคุณค่ะ”


สึซึโมะยิ้มไปที่พวกเขาทั้งสองก่อนจะหันไปทางริคุโตะ”งั้นริคุโตะคุง เราไปกันเถอะ”


“อะ อือ” ริคุโตะผยักหน้า



ยูระมองไปที่เธอก่อนจะตัดสลับไปทางริคุโตะ’อะไรน่ะ’ก่อนที่เธอจะหันไปทางสึซึโมะที่ยิ้มมาทางเธอ


ช่วงเวลานั้นยูระและสึซึโมะต่างสัมผัสได้ทันทีว่าพวกเธอทั้งสองเป็นศัตรูกัน


ถ้าจะให้ย้อนความเล่าไปก็…




เมื่อ 2 ชั่วโมงก่อน…



ติ้ดๆๆ


ริคุโตะที่นอนอยู่ในบ้านใหญ่กลุ่มนูระก็ลืมตาตื่นขี้นมาก่อนจะกายมือไปทางนาฬิกาที่ดังไม่หยุดพร้อมปิดมันลง


“จริงสิ วันนี้เรามีนัคกับพวกคิโยจูจิสินะ เรื่องจะไป

ยัตสึฮาระ…”


ฟึ่บ


ริคุโตะหยิบรูปถ่ายใบนึงขึ้นมาเป็นรูปภาพของหญิงสาวและเด็กน้อยหญิงสาวใส่ชุดนักเรียนผมยาวสีเหลืองอ่อนๆ


นัตสึเมะ เรย์โกะ ถ้าจะให้พูดก็คือผู้ถือครองบันทึกสหายคนก่อน ใครที่มีมันจะสามารถสั่งให้ภูติพรายที่ถูกเขียนชื่อลงไปจะเชื่อฟังคำสั่งของผู้คือครองและปัจจุบัน นัตสึเมะ ทาคาชิ ผู้ถือครองบันทึกสหาย คนปัจจุบันมีมันอยู่ ภูติพรายทั้งหลายต่างคอยหาโอกาสชิงบันทึกสหายที่เขามี แต่ก็ไม่ได้ง่ายขนาดนั้น เพราะเขามี มาดาระ ภูติชั้นสูงคอยคุ้มกันอยู่ใกล้ๆ รูปร่างไม่ต่างจากทานูกิที่เป็นแมวแต่ตอนอยู่ในร่างจริงนั้นเป็นจิ้งจอกตัวใหญ่


ริคุโตะถอดเสื้อออกเผยให้เห็นถึงเนินอกขาว


—ครืด


“นายท่าน ท่านตื่น—!!” สึซึโมะเปิดประตูขึ้นมาก่อนจะตาเบิกกว้างเมื่อเห็นริคุโตะในสภาพเปลือยท่านบน


ริคุโตะหันไปมองทางเธอก่อนจะปิดตาข้างเดียวพร้อมกล่าว”ทะลึ่ง”


“ข้าขอโทษ...มะ..มะ..ไม่คิดว่าท่านจะอยู่ในสภาพนี้” สึซึโมะกล่าวพร้อมปิดประตูก่อนจะนั่งกอดเข่าอยู่ข้างๆห้องของริคุโตะ


‘อะไรของยัยนั่นนะ...แต่ว่าหน้าแกล้งจัง’ริคุโตะยกยิ้มอย่างชั่วร้าย


ครืด—!!


สึซึโมะหันไปทางประตูก่อนจะเห็นริคุโตะในสภาพเปลือยท่อนบนอีกครั้งเธอรีบเอามือปิดตาทั้งสองข้างทันที


มั่บ!


ริคุโตะจับแขนของเธอก่อนจะดึงตัวเธอเข้าไปในห้อง


“ว้าย—! ท่านริคุโตะ?”


ร่างของสึซึโมะนอนทับริคุโตะอยู่หน้าของทั้งสองต่างใกล้กันสัมผัสได้ถึงลมหายใจอ่อนๆของอีกฝ่ายเธอหน้าขึ้นสีขึ้นมา


“ได้แกล้งเจ้าเนี่ยสนุกดีนะ” ริคุโตะกล่าวขึ้นมา


“ทะ ทะ ท่าน!!” สึซึโมะเปลี่ยนเป็นใบหน้าไม่พ่อใจพร้อมทำแก้มป่อง


ตุบ!


เสียงของตกดังขึ้นมาริคุโตะกับสึซึโมะหันไปทางด้านหลังก่อนจะพบกับซึราระที่นิ่งค้างไป


“สึซึโมะจัง ข้าไม่คิดเลยว่าเจ้าจะรุกเร็วถึวเพียงนี้…”


“ไม่ใช่นะ ซึราระจัง ไม่ใช่อย่างที่เจ้าเห็นนะ” สึซึโมะรีบลุกจากตัวริคุโตะอย่างรวดเร็วพร้อมกล่าวไปทางเธอ


“ร้ายกาจมาก ท่าล้มสินะ ข้าต้องไปลองทำมั้ง” ซึราระกล่าวขึ้นมา



ริคุโตะยกยิ้มขึ้นมาก่อนจะกล่าว”แล้วมีอะไรเหรอ ภูติหิมะถึงได้มาหาข้า? เอ๋...รึว่าเจ้าอยากได้แบบสึซึโมะงั้นเหรอ” เขากล่าวพร้อมกับหลับตาข้างเดียวไปทางเธอ


“ไม่ใช่ค่ะ ข้าแค่บังเอิญผ่านมา หวังว่าท่านคงจะไม่ลืมนะคะว่าวันนี้พวกเราต้องไปตั้งแคมป์กันที่ยัตสึฮาระ” ซึราระกล่าวพร้อมหลับตาทั้งสองข้าง


“ไม่ลืมหรอกน่า” ริคุโตะ


สึซึโมะหันไปทางทั้งสองคนก่อนจะกล่าว”เรื่องอะไรกันเหรอคะ?”


“อ๋อ เดี๋ยวพวกเราจะไปตั้งแคมป์กันที่ยัตสึฮาระน่ะ สึซึโมะจัง ไปกับเพื่อนๆของนายน้อย” ซึราระเอ่ยออกมาเธอที่ได้ยินก็ตาเป็นประกาย


“งั้นเจ้ารออยู่ที่บ้านนะ สึซึโมะ” ริคุโตะเอ่ยขึ้นมาเธอที่ได้ยินก็ตาเบิกกว้าง


“ทำไมล่ะคะ นายท่าน?”


“ก็ เจ้า ไม่รู้จักเพื่อนๆของข้าน่ะสิ” ริคุโตะกล่าวพร้อมคิดในใจ’อีกอย่างไม่อยากให้ยูระเข้าใจผิดด้วย’



“รู้จักค่ะ โทริอิ มากิ ชิมะ คิโยสึงุ อิเอนากะ เคย์คะอิน !!” เธอเอ่ยชื่อของทุกคนขึ้นมา


“ไม่ใช่แบบนั้น...เอ่อ” ริคุโตะมองไปที่ดวงตาของเธอที่มีออร่าประกายออกมา


“ข้าเคยไปที่ ยัตสึฮาระ เพื่อไปร้องเพลงในศาลเจ้าโอนิบาชิริ นะเจ้าคะ ได้โปรดให้ข้าไปด้วยเถอะ หน้าที่ของข้าคือ คุ้มครองนายท่าน!!” เธอกล่าวพร้อมกับใบหน้าที่มีความหวังขึ้นมา


“เอ่อ…”



“......’


“เฮ้อ...ตามใจสิ”



กลับมาปัจจุบัน


[ ข้างในรถไฟ ]


ริคุโตะที่นั่งอยู่ตรงข้ามมองไปที่ยูระที่ไม่หันหน้ามามองเขาเมื่อเห็นสึซึโมะมานั่งข้างเขา


“นี่นั่นจะไม่เป็นไรแน่เหรอ?”


“เหมือนฉันเห็นออร่าอะไรบางอย่างออกมา”


มากิกับโทริอิกล่าวขึ้นมาเมื่อเห็นริคุโตะกับยูระและสึซึโมะนั่งด้วยกัน


“แต่ว่า ฉันตกใจหมดเลยนะ ที่คนสวยแบบนั้นมากับพวกเรา” คานะกล่าวขึ้นมา


“นั่นสิ ผิวขาวมากเลย” มากิกล่าวพร้อมกับมองไปที่ผิวของตัวเอง


“อีกอย่างมีความเป็นผู้ดีด้วย” โทริอิกล่าวก่อนจะทำใบหน้าเซง


คานะหันไปมองที่ซึราระก่อนจะถามขี้นมา”คุณโออิคาวะรู้จักเธอใช่ไหม เขาเกี่ยวข้องยังไงกับริคุโตะคุงเหรอ?”


ซึราระหันไปทางเธอก่อนจะกล่าว”เอ่อ..ก็ สำหรับเธอริคุโตะคุงเป็นคนสำคัญน่ะ”


เมื่อกล่าวคำนี้จบโทริอิ มากิ และ คานะก็นิ่งค้างขึ้นมา


“คะ คนสำคัญ…” โทริอิ


คานะจับที่หน้าอกก่อนจะมองไปที่ยูระ’ยูระจัง อย่ายอมแพ้นะ!’



ยูระที่ยังคงไม่สนใจอยู่ก็ทำหน้าเซงๆขึ้นมา’ เฮ้อ...เราเป็นอะไรเนี่ย ตอนเห็นสองคนนี้จู๋จี๋กันแล้วไม่สบายใจเลย เรากับริคุโตะคุงไม่ได้เป็นอะไรกันซักหน่อย เขาแค่จูบฉันเอง…” เมื่อคิดได้เธอก็หน้าแดงและจิตตกเข้าไปใหญ่’จริงด้วยเมื่ออาทิตย์ก่อนเราโดนริคุโตะคุงจูบต่อหน้าทุกคน...ไม่กล้ามองหน้าเลย’


“อ้ามม”


สึซึโมะคีบข้าวไปทางปากริคุโตะ


“พอเถอะนา สึซึโมะ”


“ไม่ได้ค่ะ เมื่อเช้า คุณไม่ได้ทานข้าวเช้า ถ้าขืนเกิดอะไรขึ้น…”


‘ฉันไม่ตายหรอกนา’ ริคุโตะกรอกตาก่อนจะมองไปที่ยูระที่หันหน้าไปทางอื่น’เอ่อ...ทำไงดี?’


ปึด!


ยูระเส้นเลิอดขึ้นมาบนหน้าผาก”ฉันขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ”


เธอกล่าวพร้อมกับลุกจากที่นั่งริคุโตะสดุ้งขึ้นมา”ดะเดี๋ยวก่อน—”


“—ไม่เป็นไรเชิญพวกนาย อ้าม กันให้เต็มที่นะ” เธอกล่าวพร้อมกับยิ้มอย่างใจดีแต่ออร่ารอบตัวเธอม้นน่ากลัวเหลือเกินจนริคุโตะถึงกับเหงื่อตกก่อนที่เธอจะเดินไปออกไป


ริคุโตะกลับไปที่เก้าอี้พร้อมสภาพเหนื่อย”เอือก..”


“นายท่าน ข้าทำอะไรผิดหรือป่าวคะ? ทำไมคุณเคย์คะอินถึงได้ลุกออกไปล่ะ?” สึซึโมะกล่าวไปทางริคุโตะพร้อมเอียงคอ


“ป่าว...เจ้าไม่ได้ทำอะไรผิดหรอก” ริคุโตะกล่าวพร้อมกับยิ้มไปทางเธอ


“งั้นเหรอคะ” สึซึโมะยิ้มพร้อมหลับตาอย่างอบอุ่น

’ผู้หญิงคนนั้นคือคนที่นายท่านชอบงั้นเหรอ รู้สึกจะเป็นองเมียวจิ ถ้าแบบนั้นก็วางใจได้ ข้าจะใช้ความจริงใจของข้าให้ท่านริคุโตะหันมามอง ข้าไม่ยอมแพ้แน่’



…..


เด็กหนุ่มผมสีเหลืองอ่อนใบหน้าคล้ายคลึงเด็กผู้หญิงกำลังมองไปยังบนท้องฟ้าที่มีดวงอาทิตย์สอดส่อง


“จะว่าไป นี่หน้าร้อนแล้วนี่นา”


เด็กหนุ่มพึมพัมก่อนจะนึกถึงเรื่องราวที่เขาพบเจอมาตั้งแต่ที่เขาได้บันทึกสหายมา


ก็อกๆ


เสียงเคาะกระจกดังขึ้นมาเด็กหนุ่มก้มลงไปมองก่อนจะเห็นภูติตัวหนึ่งที่มีทั้งหน้ามีแต่ดวงตานับสิบ


“เหวอ!!”


เด็กหนุ่มตะโกนด้วยความตกใจก่อนจะถอนหายใจพร้อมกล่าวไปทางภูติตรงนั้น


“นี่เจ้าเป็นใครกัน มาทำอะไรงั้นเหรอครับ?”


“ท่านนัตสึเมะ...ข้าจะมาขอชื่อคืน”


‘มาแต่กลางวันเลยเหรอ อาจารย์ก็ไม่รู้ว่าไปไหน เอาเหอะ’


นัตสึเมะ ทาคาชิ กล่าวในใจก่อนจะเปิดหน้าต่างขึ้นก่อนที่ภูติตรงนั้นจะเข้ามานั่ง


นัตสึเมะหันไปทางเขาก่อนจะถาม”นายชื่ออะไร”


“ข้ามีนามว่า อิโตมุ”


นัตสึเมะที่ได้ยินก็พยักหน้าก่อนจะไปที่โต๊ะเก็บของ

แล้วหยิบบันทึกสหายขึ้นมาแล้วนั่งลง


“อิโตมุ”


ฟึ่บ


กระดาษในบันทึกโผล่ชื่อขึ้นมาเขารีบหยิบกระดาษก่อนจะเอามาเมมไว้ที่ปากก่อนจะเป่าลมออกไปทันใดนั้นความทรงจำที่ภูติอิโตมุกับเรย์โกะก็เผยออกมา


“ขอพระคุณท่านมากเลยขอรับ ท่านนัตสึเมะ” เขาก้มล้มกราบไปที่นัตสึเมะ


“ไม่..เป็นไร..ครับ” นัตสึเมะกล่าวด้วยความเหนื่อย


“เพื่อเป็นสิ่งตอบแทนข้าจะบอกข้อมูลที่น้อยคนจะรู้ให้ท่านรู้แล้วกันนะขอรับ”


“ข้อมูล?”นัตสึเมะเอียงคอด้วยความสงสัย


“หัวหน้าปีศาจจากกลุ่มนูระ จะมายังเมืองแห่งนี้” เขากล่าวเสียงเบาๆ


“กลุ่มนูระ?...คืออะไรน่ะ?” นัตสึเมะยิ่งงงหนักเข้าไปอีก


“คือ ข้าได้ยินมาว่า เป็นกลุ่มปีศาจที่ยิ่งใหญ่มากสมัยอดีตเคยปกครองเอโดะมาเชียวนะขอรับ รู้สึกเมื่อไม่กี่อาทิตย์ก่อนจะไปสู้กับกลุ่ม88อสรูแห่งชิโกกุมาด้วยนะครับ ผู้นำขบวนคือ นายน้อยแห่งกลุ่มนูระ นูระ ริคุโอะ และ พี่ชายฝาแฝด นูระ ริคุโตะ”


‘ปกครองเอโดะงั้นเหรอ แล้วก็ไปสู้อีก ถ้าแบบนั้นมันจะไม่เป็นเรื่องใหญ่เหรอ?...เรื่องนี้เดี๋ยวค่อยถามเอาจากอาจารย์ดีกว่า’ นัตสึเมะกล่าวในใจก่อนจะกล่าวว่า”งั้นเหรอ ขอบใจเจ้ามานะ อิโตมุ”



“งั้นข้าขอลา”เขากล่าวพร้อมกับเดินออกไปจากทางหน้าต่าง


“เฮ้อ…..” นัตสึเมะถอนหายใจยาวก่อนจะล้มตัวลงนอน


“นัตสึเมะ นัตสึเมะ!!”


“เหวอ!”


นัตสึเมะสดุ้งขึ้นมาก่อนจะเห็นแมวตัวกลมลายสามสีเกาะหน้าเขาอยู่


“อา อาร์ อ้า อั๋ง แอ๋ เอื้อ ไอ่?(อาจารย์มาตั้งแต่เมื่อไหร่?”นัตสึเมะกล่าวด้วยเสียงอู้อี้


ฟุ่บ


มาดาระโดดออกมาจากหน้าของนัตสึเมะ”ข้ามาตั้งแต่เมื้อกี้แล้ว ให้ตายสิทำไมแกถึงไม่รู้ตัวฟ่ะ ถ้าเป็นคนอื่นมันขโมยบันทึกไปได้แล้วเฟ้ย!”เขากล่าวขึ้นมาเสียงดังและความหงุดหงิด


“ว่าแต่ อาจารย์ครับ ผมมีเรื่องจะถาม”


“หื้ม?”


[ ยัตสึฮาระ เวลา 15:28 น. ]


กลุ่มคิโยจูจิเดินออกมาจากรถไฟก่อนจะบิดตัวด้วยความขี้เกียจ


“โอ้ย..เหมื่อยจริงๆ” โทริอิ


“ไม่เอาแล้วนะ ที่แบบนี้” มากิ


“คิโยสึงุคุง แล้วเอาไงต่อเหรอ?” ชิมะ


“เอ๋ ก็ฉันจองโรงแรมไว้แล้วน่ะ เดี๋ยวต้องเอาของไปเก็บก่อนแล้วค่อยสำรวจปีศาจ!!” คิโยสึงุ


ริคุโตะเดินไปข้างๆยูระที่กินน้ำแร่อยู่ก่อนจะกล่าวขึ้นมา”เป็นไงรู้สึกถึงอะไรที่นี่มั้ง?”


“เราเพิ่งมาถึงเอง ฉันจะไปรู้ได้ไง” ยูระเอ่ยโดยไม่มองหน้าริคุโตะก่อนจะดื่มน้ำต่อ


ริคุโตะเหล่ไปทางเธอที่ดื่มน้ำก่อนจะยิ้มขึ้นมา

“นี่ ยูระ ฉันคอแห้งจังเลย ขอดื่มน้ำหน่อยสิ”


เธอที่ได้ยินก็เหลือบตามองก่อนจะส่งให้เขา


“ขอบใจ”


ก่อนที่เธอจะชงักขึ้นมาเพราะเธอพึ่งจะรู้ตัวว่าถ้าดื่มน้ำร่วมกันนั่นจะหมายถึงอะไรเธอรีบหันไปทางเขาทันทีก่อนจะเห็นริคุโตะดื่มน้ำของเธอพร้อมใบหน้าสดชื่น


ซึราระมองไปที่ยูระกับริคุโตะก่อนจะมองไปที่สึซึโมะที่ยืนถือขวดน้ำอยู่”สึซึโมะจัง…”


สึซึโมะมองไปยังทั้งสองคนก่อนจะยิ้มขึ้นมา’ถ้านายท่านมีความสุขข้าก็มีความสุข แต่ว่า…’ เธอรีบเก็บขวดน้ำใส่ในกระเป๋าก่อนจะเดินไปทางยูระและริคุโตะ


“เอ๋ทำอะไรกันอยู่เหรอคะ?”


ริคุโตะหันไปทางเธอทันที”สึซึโมะ”


ยูระมองไปยังทั้งสองก่อนจะหลบตา”งั้นชั้น-”


“-เดี๋ยวก่อนค่ะ” สึซึโมะกล่าวขึ้นมายูระหันไปทางเธอ


“เมื้อกี้จูบทางอ้อมสินะคะ” สึซึโมะเอ่ยขึ้นทั้งสองที่ได้ยินก็ หน้าขึ้นสีเล็กน้อย


“งั้นเราก็มาจูบกันเถอะค่ะ”


!!


ริคุโตะกับยูระสดุ้งขึ้นมา


“พะ พะ พูดอะไรน่ะ เรื่องแบบแบบนั้น มะ มัน!!” ยูระกล่าวพร้อมหน้าแดงชี้นิ้วไปทางเธอ


มั่บ!


อึก อึก


สึซึโมะหยิบขวดน้ำจากริคุโตะก่อนจะดื่มมันแล้วหันไปทางเธอ”ทีนี้พวกเราก็จูบกันสามคนแล้วนะคะ”


ริคุโตะแตะไปที่ปากของตัวเองก่อนจะหัวเราะเบาๆขึ้นมา”ฮึฮึ ยังน่าสนใจไม่เปลี่ยนเลย”


“เธอ...พูดอะไรน่ะ?” ยูระกล่าวไปทางเธอ


“ฉันแค่อยากทำให้ริคุโตะคุงมีความสุขน่ะ” เธอกล่าวพร้อมกับยิ้มไปทางริคุโตะก่อนจะหันมาทางเธอ


“คุณเคย์คะอิน ขอเรียกว่า ยูระจัง ได้มั้ยคะ”สึซึโมะกล่าวอย่างร่าเริง


“ดะ ได้สิ” ยูระยิ้มก่อนจะกล่าวในใจ’อะไรกันเด็กคนนี้ก็เป็นคนดีนี่นา’


ริคุโตะมองยังพวกเธอสองคนก่อนจะยิ้มหวานขึ้นมาก่อนที่สึซึโมะจะเดินมาควงแขนริคุโตะ


“งั้นริคุโตะคุง เราไปกันเถอะค่ะ”


“อะ อืม”


ก่อนที่พวกเขาจะเดินตามพวกคืโยสึงุไปยูระที่เห็นก็มีไฟล้อมรอบตัวเธอ



หลังจากที่พวกเขาเก็บสัมภาระที่โรงแรมแล้วพวกเขาก็แบ่งกลุ่มกันออกไปสำรวจสถานที่ต่างๆภายในเมืองยัตสึฮาระ ส่วนกลุ่มก็แบ่งตามนี้


กลุ่ม 1 ริคุโอะ-คานะ-ซึราระ

กลุ่ม 2 ยูระ-ริคุโตะ-สึซึโมะ

กลุ่ม 3 โทริอิ-มากิ-คิโยสึงุ-ชิมะ


การจับกลุ่มนี้เกิดจากการจับไม้สั้นไม้ยาว(ไม่ได้เกิดจากฝีมือไรท์)


ยูระและสึซึโมะยิ้มดีใจขึ้นมาเมื่อรู้ว่าตัวเองได้มาอยู่กับริคุโตะ’ดีจังได้อยู่กลุ่มเดียวกับนายท่าน/ได้มาอยู่กับริคุโตะคุง...ดีใจจัง’


“งั้นเจอกันตอน6โมงเย็นนะทุกคน เอาล่ะ ไปได้!!!” คิโยสึงุกล่าวประกาศดังลั่น!!..ก่อนจะเดินออกไป


“ไว้เจอกันนะสึซึโมะจัง!!” ซึราระโบกมือลาสึซึโมะ


“ค่ะ ซึราระจัง!!”


“ยูระจัง พยายามเข้านะ!” คานะกล่าวไปทางยูระ


ยูระที้ได้ยินก็ยิ้มอย่างอบอุ่นก่อนจะหันไปมองที่ริคุโตะก่อนจะหันมาทางเธอ”จ่ะ”


กลุ่มของริคุโอะเดินออกไปยูระมองไปรอบๆก่อนจะลูบคางตัวเอง”ไม่มีกลิ่นอายภูติเลยแม้แต่น้อย ที่นี่อาจไม่มีภูติก็ได้”


ริคุโตะหันไปทางเธอก่อนจะกล่าว”อย่าประมาทสิ ภูติผีในชนบทแบบนี้พวกเขาไม่ออกมาในเมืองหรอกส่วนมากพวกเขาจะอยู่ในป่าลึกเสียมากกว่า”


“จริงค่ะ เรามาลองพยายามหาพวกเขากันเถอะค่ะ”น้ำเสียงของสึซึโมะดูตื่นเต้น


“นั่นสินะ…” ยูระ


ก่อนที่พวกเขาจะเดินออกไปตามหาตามพวกศาลเจ้าบ้านเมืองบ้างก็แวะไปร้านดังโงะจบลงด้วยอุด้งจากนั้นก็ไปต่อที่ร้านอาหารครอบครัว


“เดี๋ยวสิ!!! นี่ทันตามหาภูติผีตรงไหนกัน?” ริคุโตะพุ่งพรวดขึ้นท่ามกลางร้านอาหาร


“ริคุโตะคุง นายไม่เคยได้ยินรึไงกองทัพต้องเดินด้วยท้อง” ยูระกล่าวพร้อมกับใบหน้าจริงจัง


“ริคุโตะคุงเราก็ไม่เห็นต้องรีบเลยนี่คะ” สึซึโมะกล่าวอีกคน


“เฮ้อ...ไม่ไหว”ริคุโตะที่เห็นก็ถอนหายใจก่อนจะมองไปที่ปากของยูระที่มีเศษข้าวติดอยู่


“มีอะไรเหรอ?”


เธอถามไปที่เขาหลังจากที่มองหน้าของเธอเขาเอานิ้วแตะปากของตัวเอง”ข้าวติดปากน่ะ”


เธอที้ได้ยินก็หน้าขึ้นสีก่อนจะเช็ดปาก”ขอบคุณ”


ริคุโตะที่เห็นก็ยิ้มที่มุมปากก่อนจะขยับเข้าไปใกล้เธอยูระสัมผัสได้ถึงลมหายใจอ่อนๆของเขาก่อนที่ริคุโตะจับแตะที่ปากของเธอก่อนจะมีข้าวเม็ดสีขาวติดไปกับนิ้วของเขาก่อนที่เขาจะเอาข้าวนั้นเข้าปากก่อนจะกล่าวว่า”ผิดข้างแล้ว”


ปุ๋ม!


เธอระเบิดหน้าแดงออกมาพร้อมกับควันลอยออกมา


“ริคุโตะคุง”


สึซึโมะเรียกเขาขึ้นมาเขาหันไปทางเธอ”หื้ม?”


จุ๊บ…


!!!!


สึซึโมะจูบไปที่แก้มของริคุโตะเขาและยูระตาเบิกกว้างขึ้นมาด้วยความตกใจ


“ข้าวติดแก้มน่ะค่ะ”




ริคุโตะสัมผัสแก้มที่โดนสึซึโมะจูบก่อนที่หน้าเริ่มขึ้นสีเขาหันไปทางสึซึโมะอย่างรวดเร็ว


“ยัยบ้าทำอะไรน่ะ ไม่อายเลยเหรอ?”


“ไม่ค่ะ”


‘เธอจะรุกหนักเกินไปแล้วนะ สึซึโมะ’


ริคุโตะคิดพลางถอนหายใจก่อนจะหันไปทางยูระที่กำลังยิ้มแต่ในมือที่จับตะเกียบกับหักลงริคุโตะที่้เห็นก็ยิ้มเจื่อนๆขึ้นมา


“คือ เป็นการหยอกล้อน่ะ”


“หรา”


เธอมองริคุโตะตาเขม็งก่อนจะวางตะเกียบที่หักลง


‘เราไปชอบผู้ชายแบบนี้ได้ไงกันนะ…’


“ฉันว่าเรารีบออกไปตามหาพวกปีศาจกันเถอะ”


ริคุโตะที่ได้ยินก็ยกคิ้วขึ้นสูง”นั่นสินะ”


สึซึโมะกับยูระลุกขึ้นยืนก่อนจะเดินออกไป”งั้นพวกฉันจะรอหน้าร้านนะ”


“เอ๋?”


สิ้นเสียงพวกเธอก็ออกจากร้านไปริคุโตะลุกขึ้นมาก่อนหน้าจะถอดสี’ถ้าพวกเธอไปแล้วใครจะช่วยฉันจ่ายเล่า!!’


“เอ่อ คุณลูกค้าคะ”


สาวเสิร์ฟเดินมาทางโต๊ะริคุโตะ


“มีอะไร?”


“ค่าอาหาร 7,841 เยนค่ะ”


ริคุโตะที่ได้ยินก็ตาเหลือกขึ้นมา’ยัยผู้หญิงตะกละเอ้ย!’


หลังจากที่ริคุโตะจ่ายค่าอาหารแล้วก็เดินออกมาจากร้านอาหารแต่ไม่พบหญิงสาวทั้งสองคนเลย


“หายไปไหนเนี่ย?”



….


ยูระกับสึซึโมะเดินออกมาจากร้านอาหารก่อนริคุโตะก่อนที่ยูระจะจับสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายภูติเธอหันไปทางสึซึโมะ


“คุณโทบาริ เธอรอริคุโตะคุงก่อนได้เลย ฉันสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายภูติ”


สึซึโมะที่ได้ยินก็ส่ายหน้า”ไม่ได้ค่ะ ถ้าเกิดเธอเป็นอะไรไป ท่าน-ริคุโตะคุงคงเสียใจน่าดู”


ยูระยิ้มขึ้นมาก่อนจะกล่าว”ไม่ต้องห่วง ฉันเป็นถึง องเมียวจิ ตระกูลเคย์คะอิน ไม่ต้องกลัวว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นหรอก”


‘จริงอยู่ที่เธอคนนี้เป็นองเมียวจิแต่ว่าก็ไม่สามารถปล่อยให้เธอไปคนเดียวได้ ถ้าเป็นท่านริคุโตะจะต้องพูดแบบนี้แน่’สึซึโมะหลับตาพรางคิดก่อนจะลืมตากล่าวไปทางเธอ”ขอฉันไปด้วยเถอะค่ะ ฉันอยากช่วยด้วยอีกคน!!”


ยูระที่ได้ยินก็เบิกตากว้างเล็กน้อยก่อนจะกลับมาเป็นปกติ”ได้สิ คุณโทบาริ”



ยูระกับสึซึโมะเดินไปทางทิศตรงก่อนจะหักเลี้ยวไปทางขวาก่อนจะหยุดเดินเพราะข้างหน้าเป็นป่าเข้าไป


“ป่า…?”


ยูระหันไปมองรอบๆก่อนจะทำหน้าจริงจัง’พื้นที่นี้กลิ่นอายภูติแรงมาก แต่ว่า รู้สึกมันมีอะไรมากกว่านั้น’


“ยูระจัง เราจะเข้าไปจริงเหรอ?”


สึซึโมะกล่าวออกไปเพราะรู้สึกถึงจิตภูติได้เช่นกันเหมือนป่านี้ไม่ค่อยต้อนรับมนุษย์เสียเท่าไหร่


ฟึ่บ!


เสียงพุ่มหญ้าดังขึ้นมายูระรีบเตรียมชิคิกามิขึ้นมาก่อนจะมีภูติรูปร่างคนตัวเล็กสีขาวเดินออกมาจากพุ่มหญ้ายูระและสึซึโมะนิ่งเงียบขึ้นมา


“อาว พวกเจ้าเป็นใครน่ะ?”


“นั่นเป็นคำถามฝั่งฉันตังหาก!!!”


“เหวอ!!!!”


ยูระตะโกนออกไปจนภูติน้อยถึงกลับล้มกลิ้งยูระหยิบชิคิกามิขึ้นมา”ยังไงพวกนายก็เป็นภูติต้ทำให้คนเดือดร้อนแน่นอน ขอกำจัดล่ะ!”


“อย่าทำเค้า!!” ภูติน้อยยกมือขี้นมา


“เดี๋ยวก่อนค่ะ!!”


สึซึโมะตะโกนขึ้นมายูระหยุดการโจมตีก่อนจะหันไปทางเธอ


“ยูระจัง เธอทำพวกเขาลงเหรอ? สิ่งมีชิวิตทน่ารักขนาดนี้!”


“เอ๋ก็…”


“ใจร้าย!”


‘ก็แค่ขู่เพราะอยากรู้ว่าทำไมถึงปรากฏตัวออกมาตังหากไม่ได้จะกำจัดจริงๆสักหน่อย’ ยูระกล่าวในใจด้วยใบหน้าเรียบเฉย


สึซึโมะยิ้มขึันมาอย่างอ่อนโยนก่อนจะกล่าว”ไม่ได้นะ พวกภูติน่ะถึงจะมีพวกนิสัยไม่ดีเยอะแต่ก็มีพวกนิสัยดีเยอะเช่นกัน ไม่ควรจะกำจัดถ้ายังไม่รู้ว่าจริงๆเขาเป็นคนยังไงนะคะ”


“เธอพูดเหมือนสนิทสนมกับพวกนั้นมากเลยนะ”ยูระเอ่ยพร้อมมองตรงไปที่เธอ


“เอ๋...ก็ไม่นิ” สึซึโมะยิ้มกลบเกลื่อน


ยูระหันไปทางภูติน้อยตัวสีขาวหน้าตามีแต่รอยขีดสามขีดบนหน้า”แล้ว…”


“หือ...ข้ายังไม่ตายเหรอเนี่ย?”


สึซึโมะหันไปทางเขาก่อนจะนั่งยองก่อนกล่าว”ไม่ทราบว่าเด็กน้อยอย่างเธอมาทำอะไรตรงนี้จ๊ะ?”


“เด็กเหรอ!? ข้าอายุ 8 ขวบแล้วนะ!!”


สึซึโมะที่ได้ยินก็หัวเราะเบาๆ”ฮิฮิ งั้นเหรอ”


ยูระมองไปที่สึซึโมะก่อนจะกล่าวในใจ’นิสัยร่าเริง เข้าหาคนง่าย สดใส รักเด็ก ผู้ชายชอบผู้หญิงแบบนี้กันหมดรึป่าวนะ?’


“นัตสึเมะเหรอ?”


ยูระออกจากภวังหลังจากได้ยินคำพูดของสึซึโมะ


“มีอะไรเหรอ คุณโทบาริ?”


สึซึโมะหันไปทางเธอ”อ๋อ เด็กคนนี้บอกว่ากำลังตามหา คนๆนึงอยู่น่ะ ชื่อนัตสึเมะ”


“นัตสึเมะ?”



….


“สรุปว่าเป็นพวกปีศาจกลุ่มใหญ่สินะครับ”


“ใช่ และมีภูติชั้นสูงอยู่เยอะ เมื่อสมัยก่อน ตอนนั้น รู้สึกถ้าจำไม่ผิดเมื่อ 500 ปี ก่อน ปีศาจที่ชื่อ นูระริเฮียงจะเป็นผู้นำ”


“500!! ภูติผีที่อยู่นานขนาดนั้นมันจะไม่มีพลังวิณญาญชั่วร้ายกลับเก็บไว้งั้นเหรอครับ อาจารย์?”


“ไม่หรอก กลุ่มนูระ เป็นกลุ่มที่ไม่โจมตีผู้คน”


“ไม่โจมตีผู้คน?”


นัตสึเมะกับมาดาระเดินออกมาซื้อของให้โทโกะคุณแม่บุญธรรมของนัตสึเมะที่ร้านสะดวกซื้อ


“ข้าวเย็นวันนี้ เป็น กราแตง กราแตง! เฮ้ย นัตสึเมะรีบๆกลับซักสิ!!” มาดาระกล่าวด้วยเสียงร่าเริงพร้อมเสียงบ่น


“ครับๆ”


นัตสึเมะตอบรับพร้อมกับยิ้มก่อนจะกล่าวในใจ’ภูติผีที่ไม่โจมตีผู้คนงั้นเหรอ? ถ้าเป็นไปได้ก็อยากจะเจอ…’


ผลัก!


“อ๊ะ ขอโทษครับ!”


“ไม่เป็นไรครับพอดีผมกำลังรีบน่ะ”


เด็กหนุ่มผมสีดำตรงดวงตาสีน้ำตาลกล่าวไปทางเด็กหนุ่มผมสีเหลืองอ่อนที่กำลังโค้งขอโทษเขาอยู่ก่อนที่เด็กหนุ่มผมสีเหลืองอ่อนดวงตาสีทองอ่อนหน้าคล้ายหญิงสาวจะเงยหน้าขึ้นมา


“เอ๊ะ?”


ริคุโตะตกตะลึงขึ้นมาเมื่อเห็นคนเบื้องหน้า’นะ นี่มัน นัตสึเมะ ทาคาชิ นี่นา เอาจริงดิ้!!’


‘เด็กงั้นเหรอ?’นัตสึเมะสอดส่องไปยังริคุโตะก่อนจะกล่าว”งัันฉันไปก่อนนะ” กล่าวพร้อมยิ้มก่อนจะเดินออกไปแมวอ้วนที่อยู่บนไหล่จับจ้องไปยังเด็กหนุ่มผมสีดำ


ผ่านไปสักพักนัตสึเมะกับมาดาระที่กำลังเดินกลับบ้านต้องหยุดเดินก่อนจะหันไปทางข้างหลังแล้วกล่าวไปทางริคุโตะที่เดินตามมา”มีอะไรเหรอ?”



“.......”


“หลงทาง? พ่อแม่ล่ะ?”


“.......”


นัตสึเมะยิ้มเจื่อนๆพร้อมกล่าวในใจ’สถานการณ์แบบนี้ต้องทำไงดีนะ ถึงจะเคยคุยกับภูติที่มาจำแลงเป็นเด็กก็เถอะ เดี๋ยวก่อนนะ’ นัตสึเมะทำสายตาจริงจังขึ้นมา”อาจารย์ครับ เด็กคนนี้…”



“เป็นมนุษย์” มาดาระกล่าวนัตสึเมะที่ได้ยินก็โล่งอก


“แต่ก็...เป็นปีศาจ” นัตสึเมะที่ได้ยินก็ตาเบิกกว้าง


“หมายความว่ายังไงน่ะอาจารย์?”


“เฮ้ย!! แกน่ะ!!” มาดาระกล่าวไปทางริคุโตะที่ยืนนิ่ง


“หา? เรียกฉันเหรอ?” ริคุโตะกล่าว


“แกน่ะเป็นตัวอะไรกันแน่มีทั้งกลิ่นมนุษย์และปีศาจประปนกันเต็มไปหมด” มาดาระกล่าวเสียงจริงจัง


“หมายความว่าไงน่ะอาจารย์?” นัตสึเมะที่ได้ยินก็สงสัย


“ไม่รู้สิ แต่กลิ่นของฉันบอกว่าหมอนี่ไม่ใช่ปีศาจแต่ก็มีกลิ่นมนุษย์เพียงครึ่งเดียว” มาดาระกล่าวขึ้นมาเสียงจริงจัง


“เอ๊ะ?”


“เฮ้อ...อุส่าลบจิตภูติออกไปจนหมดแล้วนะ จมูกดีจริงๆ” ริคุโตะเอ่ยขึ้นมาพร้อมยิ้มแล้วยักไหล่ทั้งสองข้าง


“นายต้องการอะไร?”นัตสึเมะถามไปที่ริคุโตะ’หรือว่าเขาจะมาเอาบันทึกสหาย?’



“แค่อยากมาพิสูจน์เท่านั้น”



“พิสูจน์?”



“ นายคือ หลานชายของ นัตสึเมะ เรย์โกะสินะ” ริคุโตะกล่าวพร้อมแสยะยิ้ม


“นายรู้จักคุณย่างั้นเหรอ!?” นัตสึเมะตกตะลึงขึ้นมา


“นัตสึเมะไม่แน่หมอนี่อาจจะมาขโมยบันทึกก็ไดั ระวังตัวไว้หน่อยก็ดี” มาดาระกล่าวเตือนขี้นมา


“ครับ อาจารย์”


“ไม่ต้องระวังตัวขนาดนั้นก็ได้ ฉันไม่สนบันทึกสหายที่นายครอบครองอยู่หรอก”



“.......”



‘นิสัยที่เริ่มจริงจัง นัตสึเมะในตอนนี้คือนัตสึเมะที่ผ่านเหตุการณ์ในซีซั่น6 มาแล้วสินะ เพราะงั้นถึงระวังตัวน่าดู…’ ริคุโตะคิดในใจก่อนจะยกยิ้มขี้นมา


“งั้นขอแนะนำตัวนะ ฉันชื่อ นูระ ริคุโตะ หนึ่งในผู้บริหารกลุ่มนูระ”


นัตสึเมะกับมาดาระที่ได้ยินก็ตาเบิกกว้างขึ้นมา














××××××××××××××××××××××××××××××××××


ตอนนี้จบแล้วนะครับ ต้องขอจบตอนไว้ตอนนี้ก่อนพอดีผมต้องลงไปบ้านปู่กับย่าแล้วกลับมาอีกทีคือตอนเดือนมีนาคมเลยไม่ได้อัพ ขอโทษล่วงหน้าครับ







(ไรท์:ขอโทษที่หายไปนานนะครับ พอดีผมไม่ว่างเลยเดือนนี้)


































ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 534 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

791 ความคิดเห็น

  1. #757 -Deen-03 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 17:34
    พระเอกอย่าเอาเมียเป็นมนุษย์เลยย555
    #757
    0
  2. #556 Lov3 Me :) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 18:21
    ขอบคุณค่ะ สนุกมากๆ
    #556
    0
  3. #542 Rnozero (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:01

    Yes สุดยอดเลยนะครับผมพี่ครับรีบๆมาอัพต่อเร็วๆๆน้าาาาาาา

    #542
    0
  4. #541 คิด (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:46
    ตัดจบอย่างงี้ ค้างมากกกกกกกกค่ะพี่5555
    #541
    0
  5. #540 💐รักธรรมชาติ💐 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:16

    สนุกเวอร์ ขออีกนะไรท์ สนุกดี
    #540
    0
  6. #538 shino13 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:36

    ตอนนี้สนุกมากเลย
    #538
    0
  7. #537 CHECK224 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:32
    ต่อเร็วๆนะ
    #537
    0
  8. #536 jar@prefect@ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:13
    อยากได้อีกคะ ชอบมากฟินเลย~
    #536
    0
  9. #535 lovelaki (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:20
    อยู่ดีๆก็หาย ไรท์ไปแล้ว
    #535
    0
  10. #534 Natsume_Nagi (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:03
    อยู่ดีๆก็อยากให้เรื่องนี้วาย...

    อยากรู้ตอนต่อไปแล้ว!!
    #534
    0
  11. #533 QTITAN (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:51

    ต่อเถอะน้าาาาาา ขอร้องงง
    #533
    0
  12. #532 Creator Happy Invulnerable (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:29

    เวลานี้ที่รอคอยมานาน ในที่สุดก็ได้เจอกันสีกที
    #532
    0
  13. #531 -ฮิบิกิคุง- (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:13
    แต่เรื่องจะเปนไงต่ออ่ะอยากอ่านแล้วง่าาา
    #531
    0
  14. #530 -ฮิบิกิคุง- (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:11
    เย้ๆๆได้เจอนัตสึเมะแล้ว
    #530
    0
  15. #529 eye24244 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:22

    รอไม่แล้วววว

    #529
    1
    • #529-1 eye24244(จากตอนที่ 26)
      19 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:23
      ผิดๆๆ รอไม่ไหวแล้ววววววววว ค้างงงงง
      #529-1
  16. #528 เหมียวขนฟู (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:19
    ซีซั่น6.. บันทึกสหาย.. นัทสึเมะ.. ใครง่ะ? //อ่านแต่มังงะ
    #528
    2
    • #528-1 Toey1432(จากตอนที่ 26)
      19 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:46
      นัตสึเมะ บันทึกแห่งเพื่อน เปิดดู
      #528-1
    • #528-2 Creator Happy Invulnerable(จากตอนที่ 26)
      19 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:32
      ภาคต่อไปจะเป็นการเอาเรื่องอื่นมารวมด้วยคะ ไม่แน่อาจจะมีเรื่องภูติปีเรื่องอื่นอีก หรือไม่ก็ไม่มี
      #528-2
  17. #527 OraweeBoonklong (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:14
    ชอบมากกกก. อารมค้างค่ะ
    #527
    0
  18. #526 Aetep (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:00

    เอาอีกกกกกกกก

    #526
    0
  19. #525 Death-Site (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:05
    นัตสึเมะะะะะะะะะะะ ฮือออออ อยากอ่านต่ออ้าาาา. มาเร็วๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆสิ ขอร้องได้ม้ายยยย
    #525
    0
  20. #524 opoji8888 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:42
    เฮ้ออออออ เอาาาาา มาาาาาา อีกกกกกก ตอนนนนน เถอะะะะะะ พรีสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส
    #524
    0
  21. #523 Kanthima_28 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:33
    เจอนัตสึเมะกับเนียนโกะเซนเซย์แล้วววว
    #523
    0
  22. #522 ployneko25020 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:31

    กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มเลย จะรอนะค้าาาาาา
    #522
    0
  23. #520 rores (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:03

    นััััััััััััตสึเมะะะะะะ

    #520
    0
  24. #519 p_ice (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:35
    เขาเจอกันแล้ววววว
    #519
    0
  25. #518 ChompuThanyarat (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:28
    ค้าง...
    #518
    0