☾ Nurarihyon no mago ☽ : ทะลุมิติไปเป็นจ้าวแห่งภูติพราย

ตอนที่ 18 : ตอนที่ 14 การแก้ไขปัญหาของ นูระริคุโตะ [ 100% ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,062
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 518 ครั้ง
    3 ม.ค. 62

ฟิ้ว~


ฟู่—


ริคุโตะพ่นควันจากกล้องยาสูบบนต้นซากุระในบ้านใหญ่นูระมองไปที่พระจันทร์ครึ่งเสี้ยวก่อนที่จะดูมือของตัวเอง


ซี่--


ริคุโตะเอากล้องยาสูบที่ยังร้อนๆอยู่จี้ที่มือขวาก่อนที่จะเกิดแผลขึ้นมาแต่ภายในเวลาไม่ช้ามันก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม


“ว่าแล้วเชียวว่าร่างกายเรามันฟื้นฟูตัวเองได้..

แต่ก่อนหน้านี้มันไม่ได้เป็นแบบนี้นี่นา..”


ริคุโตะนึกถึงเหตุการณ์ที่สู้กับการากะในอุโมงค์ใต้ดิน


“เมื่อตอนนั้นเราเป็นแผล..แต่ไม่กี่วันต่อมามันก็กลับมาเป็นเหมือนเดิมและจากวันนั้นเราก็ไม่ได้บาดเจ็บอีกเลยเลยไม่รู้ว่ามันเปลี่ยนไปตอนไหน..?”


ริคุโตะกล่าวขึ้นมาด้วยความสงสัยก่อนจะสูบยาต่อ

ทันใดนั้นเอง


ฟู่---


ไอเย็นลอยมาที่ริคุโตะจนเขาต้องหุบขาขึ้น


“อะไรฟ่ะหนาวชมัด..”


“ทำไมท่านถึงยังไม่นอน?”


ริคุโตะหันไปตามเสียงจนพบกับซึราระที่หน้าบอกบุญไม่รับ


“ทำไมทำหน้าแบบนั้น?” ริคุโตะ


ซึราระเดินมาที่ใต้ต้นซากุระก่อนจะนั่งพิงหลัง


“ท่านริคุโอะหาลือกับคนในบ้านว่าให้พวกเพื่อนๆจากที่โรงเรียนมาอาศัยอยู่ในบ้านใหญ่น่ะสิ..”


“แล้วเจ้าว่าไงอย่างเล่า?..”


“ข้าก็เคารพการตัดสินใจของท่านริคุโอะแต่ว่าข้าไม่ไว้ใจผู้หญิงคนนั้น..”


“ผู้หญิงคนนั้น?..อ๋อคานะนี่เอง”


“นั้นไงท่านก็เหมือนกันเมื่อก่อนเห็นพูดแค่อิเอนากะแต่ตอนนี้มาเรียกชื่อได้ไง!!”


เธอกล่าวอย่างน่ากลัวพร้อมกับปีนต้นซากุระขึ้นมาหาริคุโตะ


“เย้ย..เจ้าจะขึ้นมาทำไมเดี๋ยวก็ล่วงหรอก..”


“ชั่งข้าเถอะน่า!..”


แกร็บ!


กิ่งไม้ที้ซึราระจับขึ้นมาหักริคุโตะที่เห็นแบบนั้น..


หมับ!


ก็จับมือเธอก่อนจะยกขึ้นมาจนร่างของพวกเขาติดกัน


“เห็นไหมอันตรายจะตาย..”


“ท..ท่านริคุโตะ..”


เธอกล่าวพร้อมกับหน้าแดง


“นี่ๆทำหน้าแบบนั้นกะจะมาอ่อยข้ารึไง?”


“อย่าหลงตัวเองให้มากนะ!”


พรืด--


“เย้ย!!”


“ว้ายยย!!”


จ๋อม!


ริคุโตะกับซึราระที่ยืนอยู่ก็ลื่นขึ้นมาทำให้เขาและเธอตกลงไปที่บ่อน้ำ


ริคุโตะเอาหัวขึ้นมาจากบ่อน้ำพร้อมกล่าว


“เห็นไหมตกเลย!?”


“.....ขอโทษค่ะ”


“แค่ขอโทษอย่าง-”


ริคุโตะชงักขึ้นมาเมื่อเห็นซึราระในชุดกิโมโนสีขาวที่เปียกปอนไปด้วยน้ำ


“ห..เห็นแล้วนะ”


“ว้ายยย!!!”


ซึราระรีบปกปิดร่างกายทันที


ริคุโตะชำเลืองมองไปที่เนินอกที่ขาวเหมือนหิมะของซึราระ


“.....”


ซึราระที่หน้าแดงก็จ้องเขม็งไปที่ริคุโตะ


“อะไรข้าไม่ได้เห็นทั้งหมดสักหน่อยอย่ามองกันแบบนั้นสิ ข้าเขินนะ”


ริคุโตะเอื้อมมือไปจับคางของเธอพร้อมกับสายตาทะเล้น


“....”


เธอเงียบก่อนจะเริ่มพูด


“ข้าเกลียดท่าน!นูระริคุโตะไอคนผีทะเล!!!..”


เธอกล่าวพร้อมกับวิ่งหนีออกไปแต่เธอก็เผลอปล่อยไอเย็นออกมา


“เย็นวุ้ย!”


“ข้านึกว่านิสัยจะไม่เหมือนเซ็ตซึระผู้เป็นแม่แต่ก็เหมือนอยู่นี่นาถึงจะนิดหน่อยก็เถอะ”


ริคุโตะกล่าวพร้อมกับลุกจากบ่อน้ำแล้วเข้าห้องของตัวเองไป



ตอนที่ 14 การแก้ไขปัญหาของ นูระริคุโตะ



[ เช้าวันต่อมา ที่ด่างฟ้าโรงเรียน ]


“ออกค่ายที่บ้านของนูระคุงเหรอ?” โทริอิ


“ดีมากๆค่อยสมเป็นสมาชิกของกลุ่มคิโยจูจิสำรวจสิ่งลี้ลับซักทีนะนูระคุง” คิโยสึงุ


“ทุกคนมาด้วยกันนะ” ริคุโอะ


“วันหยุดแสนล้ำค่าของฉัน สายน้อยวัยมัธยม

อย่าง มากิ ซาโอริ คนนี้กลับไม่มีนัคอะไรซะด้วยสิ..เซ็งเป็นบ้าเลย” มากิ


“โทริอิ นัตสึมิ ก็เหมือนกัน..” โทริอิ


“ถ้างั้นพวกเราก็…” มากิ


“...ไปออกค่ายกันนะ” โทริอิ


“เฮ้อ” ×2


ทั้งสองคนกล่าวออกมาก่อนจะถอนหายใจ


“พวกเธอเนี่ยเข้ากันได้ดีจริงนะ”


ริคุโตะกล่าวขึ้นมาจนทั้งสองหันมาทางเขา


“ของมันแน่มันนอนอยู่แล้วฉันกับเธอเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่สมัยอนุบาลแล้วนะ”


มากิกล่าวขึ้นมาพร้อมกับยิ้มแป้น


“น่าสนุกจัง..งั้นฉันไปด้วยคนนะ” คานะ


‘คานะจัง..ทุกคนผมสัญญาว่าจะปกป้องทุกคนให้ได้’


ริคุโอะกล่าวอย่างมั่นใจ


“ว่าแต่ ยูระจัง ไปด้วยไหม?” คานะ


“เห็นว่าคานะจังบาดเจ็บมั้ง?” มากิ


“จริงด้วยเห็นพันผ้าพันแผลมาด้วยนะ” โทริอิ


“เพราะชั้น-”


คานะโทษตัวเองที่ยูระมาบังการโจมตีให้


“-เอ้อเดี๋ยวผมจะไปถามให้เองนะ…” ริคุโอะ


“ไม่ต้อง..เดี๋ยวฉันไปเอง”


ริคุโตะกล่าวขึ้นมา


โทริอิกับมากิหันไปมองที่เขาก่อนจะยิ้มขึ้นจนริคุโตะรู้สึกไม่ดี


“มีอะไร?” ริคุโตะ


“แหม่พอเป็นเรื่องของยูระจังทีไรมักไม่ให้คนอื่นยุ่งเสมอเลยนะ” มากิแซวขึ้นมา


“จริงด้วยฉันสงสัยตั้งนานแล้วละนายนะชอบ-” โทริอิ


“-อิ่มแล้วฉันเข้าห้องเรียนก่อนนะ”


ริคุโตะกล่าวขัดขึ้นมาก่อนจะเดินหนีไปอย่างรวดเร็ว


“พวกผู้หญิงนี่น่ากลัวจัง..” ริคุโตะ


[ เลิกเรียน ]



ริคุโตะเดินออกมาจากห้องเรียนก่อนจะเห็นยูระอยู่ที่ชั้นวางรองเท้า


“ออกค่ายงั้นเหรอ..?”


“ชั้นยังต้องสำรวจอะไรซักอย่างซะด้วยคงจะไปด้วยไม่ได้แน่เลยน่ะ”


ยูระกล่าวออกมาริคุโตะที่เห็นแบบนั้นก็ทำหน้ารับรู้ก่อนจะมองไปที่แขนซ้ายของเธอ


“แล้วเธอหายดีรึยัง?”


“อ๋อ..ไอนี่เหรอ...ที่จริงฉันหายตั้งนานแล้วน่ะที่ติดไว้เพราะมันเท่ดี..”


ยูระกล่าวพร้อมรอยยิ้มขึ้นมา


ผลัก!


“โอ้ย!”


ริคุโตะดันแขนนูระขึ้นก่อนที่เธอจะร้องออกมา


“นี่เหรอหายดีฉันรู้ว่าเธอจะทำอะไรนะยูระจัง”


“ถ้ารู้แล้วจะทำไมฉันต้องหาต้นตอของมันให้ได้..”


“ห่วงชีวิตตัวเองหน่อยละกัน..”


ริคุโตะกล่าวเสร็จก็เดินออกไปก่อนจะกุมขมับขึ้นมา


“บ้าเอ้ยที่เราจะบอกกับเธอก็คือ พยายามเข้าต่างหากเล่า ไองั่งเอ้ย!”


”อยู่ดีๆก็มาดันแขนซักงั้นบ้ารึป่าวเนี่ย”


ยูระบ่นออกมาก่อนจะเดินแกว่งแขนออกไป


“เอ๋?...”


ยูระหยุดเดินก่อนจะเหวี่ยงแขนซ้ายออก


วูบ


”หายดีแล้ว?...แต่เมื่อกี้เรายังเจ็บอยู่เลยนี่นา?..”



“งั้นนายกลับบ้านก่อนแล้วกันพอดีฉันมีธุระ”


ริคุโตะแยกทางกับริคุโอะระหว่างกลับบ้าน


“แต่ว่ามันอันตรายนะริคุโตะ..”


“ไม่ต้องห่วงพี่ชายคนนี้หรอกนา”


ริคุโตะกล่าวเสร็จก็เดินออกไป


“เฮ้อ…”


ริคุโอะถอนหายใจขึ้นมาก่อนจะเดินกลับบ้านไป



ริคุโตะเดินมาถึงบนเขาของเมืองโยคิอุเอะก่อนจะตะโกนขึ้นมา


“สึโคโยมิ!! สึโคโยมิ!! อยู่รึป่าว!!”


“......”


แต่ก็ไร้เสียงตอบกลับริคุโตะดวงตาจริงจังก่อนจะค่อยๆเดิน


พรึ่บ


“ใครเอ๋ย?”


เสียงของสึโคโยมิกังขึ้นพร้อมกับปิดตาริคุโตะ


“เฮ้อเจ้าทำข้าใจหายแถบแย่แน่ะยึโคโยมิ”


ริคุโตะกล่าวเสร็จก็เอามือของเธอออก


“โฮะๆๆ เสียดายที่เจ้าไม่ตายไป เจ้าเด็กแก่แดดโฮะๆๆ”


สึโคโยมิกล่าวขึ้นมาเสียงดังลั่น


“แล้วได้อะไรมาบ้าง?”


“บอกตามตรงเจ้านี่ใช้ยากมากเลย..”


สึโคโยมิกล่าวเสร็จก็เอากล้องดิจิตอลให้กับริคุโตะ

เมื่อริคุโตะได้ก็ดูรูปที่สึโคโยมิถ่าย


เป็นรูปของสถานที่ ที่เป็นศาลจ้าวถูกทำลายแล้วก็รูปของสมาชิกทั้งหมดของกลุ่ม7เงาพเนจร


“อะไรกันก็ถ่ายดีไม่ใช่เหรอตอนแรกข้านึกว่าเจ้าจะถ่ายวั่ดหรือไม่ก็เบลอซักอีก…”


“อย่ามาดูถูกข้านะศาลเจ้าใกล้ๆของที่นี่ก็เหมือนของข้านั่นแหละเพราะทุกที่จะอุดมไปด้วยป่าไม้ทำให้ข้าไปที่ไหนก็ได้…”


ริคุโตะที้ได้ยินก็ตะลึงขึ้นมา


“นี่...เธอเป็นสต็อกเกอร์ชั้นดีได้เลยนะเนี่ย..”


“อะไรคือสต็อกเกอร์เหรอ?”


“สต็อกเกอร์คือคำนิยามของคนที่มีความสามารถไงละ”


ริคุโตะโกหกออกไปเธอที้ได้ยินก็ยิ้มขึ้นมา


“งั้นเหรอข้ามีความสามารถงั้นเหรอ…”


เธอกล่าวเสร็จก็กอดคอริคุโตะ


“ขอบคุณที่ชมข้านะ เดี๋ยวพี่สาวคนนี้จะให้รางวัล..”


“จะดีมากเลยถ้าข้าได้จูบของเจ้า”


“หึหึ..”


กร๊อบ!


สึโคโยมิหักคอริคุโตะ


“คิดว่าข้าโง่เหรอ ว่าเจ้าแอบหลอกด่าข้าน่ะ!”


“เข้าพูดอะไรนะสึโคโยมิพี่รัก..”


“ถึงข้าจะเป็นภูติผีไม้ที่สิงสถิตอยู่ในป่าเขาไม่ได้หมายความว่าข้าไม่รู้คำพูดของมนุษย์นะ!!!”


อ้ากกกกกก!!!


[ บ้านนูระ ]


“อ้าก โอ้ยเจ็บๆยัยนั้นเล่นแรงเป็นบ้า..ถึงชั้นจะรักษาตัวเองได้ไม่ได้หมายความว่าฉันจะไม่เจ็บนะ!”


ริคุโตะบ่นออกมาก่อนจะเข้าบ้านแล้วเห็นรองเท้า


“พวกนั้นมาแล้วเหรอ…”


ริคุโตะพึมพัมออกมาก่อนจะเข้าห้องของตัวเองแล้วเปลี่ยนชุดเป็นยูกาตะสีดำแดงตัวโปรดก่อนจะเดินไปเปิดประตูที่ห้องของริคุโอะ


ฟึ่บ--


ก่อนจะเห็นทุกคนในกลุ่มนักสืบคิโยจูจิ


“ริคุโตะมาแล้วเหรอ..”


ริคุโอะกล่าวขึ้นมาเมื่อเห็นพี่ชายของตน


“เออ...ทุกคนทำตามสบายเลยนะ..”


ริคุโตะหันไปพูดกับทุกคนก่อนจะนั่งลง


ชิมะมองไปที่ริคุโตะกับริคุโอะก่อนจะเอ่ย


“พวกนายเนี่ยไม่เหมือนกันเลยนะ คนนึงใส่ กิโมโน คนนึงใส่ ยูกาตะ”


“นั้นสิ..” โทริอิ


ทุกคนที่ได้ยินก็พยักหน้าก่อนจะมองไปที่พวกเขา


“แล้วทำไมต้องเหมือนกันด้วยละคะ..”


ซึราระกล่าวขึ้นมา


“จริงด้วยไม่เห็นต้องเหมือนกันเลยนี่เนอะคุณโออิคาวะ…”


ริคุโตะจับที่เสื้อยูกาตะของตน


“ที่ฉันใส่ยูกาตะเพราะทำให้นึกถึงพ่อน่ะ-”


‘พ่อเหรอ…’ คานะ


“-ริคุโตะคุงเรามาเล่นโป๊กเกอร์ภูติผีกันดีกว่านะ!”

ซึราระกล่าวขัดขึ้นพร้อมกับควงแขนริคุโตะ


‘คะ...คุณโออิคาวะ!!?’ ชิมะ


“นั้นสิ พวกเรามาเล่นโป๊กเกอร์ภูติผีกันดีกว่านะ” ริคุโอะ


เวลาผ่านไปซักพัก


ริคุโตะเอามือถือขึ้นมาดูเวลาก่อนจะกระซิบใส่ริคุโอะ’เดี๋ยวเรื่องประชุมฉันจัดการเอง’


‘ฝากด้วยนะ ริคุโตะ’ ริคุโอะพยักหน้า


ริคุโตะลุกขึ้นยืนก่อนกล่าว


“งั้นฉันขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ”


“กลับมาเร็วๆล่ะ..” คิโยสึงุ


ฟึ่บ-


กึก


กึก


ริคุโตะเดินออกจากห้องริคุโตะก่อนจะเดินไปที่ห้องประชุม


[ ห้องประชุม ]


คุโรตะโบ กับ คุบินาชิ กราบ ฮิโตสึเมะ ที่ทนไม่ไหว


“ท่านฮิโตสึเมะได้โปรดรอหน่อยเถอะได้โปรดอดทนอีกซักหน่อยนะขอรับ!” คุบินาชิ


“ที่นี่เป็นบ้านใหญ่กลุ่มนูระ!..เป็นสำนักงานใหญ่ของกลุ่มนูระที่เป็นผู้นำทั้ง72องกรค์พร้อมด้วยปีศาจหมื่นตน...แล้วเจ้ายังมีหน้ามาบอกให้ข้า ฮิโตสึเมะ ผู้นี้ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้บริหารห้ามออกจากห้องนี้เหรอ!!”


“ถ้าท่านเดินออกไปในตอนนี้นายน้อย..รุ่นที่สามจะต้องผิดหวังแน่ๆขอรับ” คุโรตะโบ


“หนวกหูน่า!! หลีกไปซะ!!!” ฮิโตสึเมะ


“เอะอะหนวกหูจริงๆฮิโตสึเมะ”


ริคุโตะเดินเข้ามาในห้องประชุมก่อนจะนั่งลงพร้อมกับหยิบกล้องยาสูบขึ้นมา


“ท่านมาก็ดีแล้ว ริคุโตะ ให้ข้าออกไปเดี๋ยวนี้!”


“นี่เจ้ากล้าออกคำสั่งกับข้าเหรอ..”


เสียงที่แฝงไปด้วยจิตสังหารและความเกรงขามแผ่วออกมาทุกคนที่อยู่ในห้องประชุมเหงื่อไหลพาก


“เอ่อ...คือ..ข้า..” ฮิโตสึเมะ


ฟู่---


ริคุโตะพ่นควันออกมาจากกล้องยาสูบก่อนจะกล่าว


“เรื่องในครั้งนี้เราต้องอยู่ข้างๆริคุโอะ..ตาแก่นั้นก็ไม่อยู่อีกไม่นานเราต้องได้สู้รบกับพวก88อสูรแน่ๆ..เจ้าจะทนหน่อยไม่ได้รึไงฮิโตสึเมะ..”


ฮิโตสึเมะกัดฟันแน่นก่อนจะนั่งลงคนอื่นๆก็นั้งดื่มสาเกรอ


ฟู่---


“ริคุโอะได้ให้ข้ามาประชุมแทน...เรื่องที่ข้าจะบอกคราวนี้คือข้าได้รูปและเป้าหมายของพวกมันแล้ว”


!!!!!!!!!


ทุกคนที่ได้ยินก็ตาเบิกกว้างขี้นมา


“จริงเหรอขอรับท่านริคุโตะ” ดารุมะ


“อาจริงสิ…”


ริคุโตะกล่าวพร้อมกับหยิบของในเสื้อยูกาตะ


“ต้องแบบนี้สิ ผู้นำ กระฉับกระเฉง ว่องไว รอบรู้..”


ฮิโตสึเมะกล่าวขึ้นมาพร้อมกับลูบคางตัวเอง


“ไม่ต้องอวยข้าขนาดนั้นหรอกฮิโตสึเมะข้ารู้ว่าเจ้าคิดอะไรอยู่”


สิ้นเสียงริคุโตะก็เอากล้องดิจิตอลออกมา


“สิ่งนั้นคือ..?” เซน


“สิ่งที่มนุษย์เอาไว้เก็บบันทึกข้อมูลที่เป็นรูปภาพเรียกง่ายๆว่า กล้องถ่ายรูป!” ริคุโตะ


“กล้องถ่ายรูป…?” × ทุกคน


ก่อนที่ริคุโตะจะให้ทุกคนดูรูปถ่ายของ7เงาพเนจรแต่ละคนและรวมถึงรูปสารจ้าวที่โดนทำลาย


“มองยากชมัด” ฮิโตสึเมะ


“ท่านริคุโตะ..ไม่ทราบว่ารูปพวกนี้ใครเป็นคนบันทึกไว้อย่างงั้นหรือ?” ดารุมะ


“คนของฉ้นเองน่ะ” ริคุโตะ



“ฮ่าดชิ้ว!!” สึโคโยมิจามขึ้นมา”ใครนินทาเรากัน?”



“คนของท่าน โมโมกิ งั้นหรือ?” เซน


“ป่าวไม่ใช่คือเธอไม่ชอบเปิดเผยตัวตนซักเท่าไหร่น่ะ…” ริคุโตะ


“แต่ว่ารูปพวกนี้เป็นประโยชน์มาก ต้องขอบคุณท่านมากจริงๆ” ดารุมะ


“ไม่หรอกดารุมะ ข้าแค่รู้เป้าหมายของมันแค่อันเดียวไม่แน่อาจมีอันอื่นอีกก็ได้นะ”


ริคุโตะกล่าวออกไปเพื่อทำให้คนในกลุ่มสบายใจ




ริคุโตะกล่าวออกไปเพื่อทำให้คนในกลุ่มสบายใจก่อนจะเอากล้องยาสูบขึ้นมาสูบยา


ฟู่---


‘ฝนตกแล้วงั้นเหรอ..’


ริคุโตะกล่าวขึ้นในใจก่อนจะลุกขึ้น


“พวกเจ้ารออยู่ในนี้ก่อนนนะเดี๋ยวข้าจะกลับมาในไม่ช้า…”


“รอ..รออีกแล้ว..” ฮิโตสึเมะ


“ท่านจะไหนงั้นหรือขอรับ?..”


เดรุมะถามขึ้นมาริคุโตะเอากล้องยาสูยเก็บก่อนจะกล่าว


“พอดีมีเรื่องที่ต้องจัดการนิดหน่อยอีกไม่กี่ชั่วยามข้าก็กลับมาแล้ว..”


ฟึ่บ


ก่อนที่เขาจะเดินออกไปจากห้องประชุม


ตึง!


“บ้าจริงทำตามใจอีกแล้ว!”


ฮิโตสึเมะทุกพื้นพร้อมกล่าว


“เอานาท่านหัวหน้าใหญ่ยังไม่อยู่ที่เราทำได้คือคอยอยู่เขียงข้างนายน้อยทั้งสองไม่ใช่หรือ?”


เซนกล่าวพร้อมกับทำหน้าจริงจัง


“เข้าใจแล้วงั้นชั้นจะไปด้วย” ริคุโอะ


“ลำบากท่านอีกแล้วนะท่านรุ่นที่3..” กับปะ


กับปะได้บอกเรื่องการเคลื่นไหวของปีศาจหนึ่งในเจ็ดเงาพเนจรว่าทำร้ายโรงกลั่นน้ำของเมืองก่อนที่พวกเขาจะออกไป


ริคุโตะที่มองอยู่ก็เงยหน้ามองท้องฟ้าก่อนจะมีเสียงดังขึ้น


“กัปปะอยู่รึป่าวนะ!” เม็ตซึมารุ


“เฮ้ยอยู่ไหนน่ะกัปปะ?” โกซึมารุ


“ถ้าเจ้านั่นไม่อยู่หรอก”


ร่างของริคุโตะเดินออกมา


“ริคุโตะ?” โกซึมารุ


“นี่หมายความว่ายังไงว่ากัปปะไม่อยู่?” เม็ตซึมารุ


“กัปปะได้ไปที่โรงกลั่นน้ำกับริคุโอะแล้ว..” ริคุโตะ


“งั้นเหรอ งั้นค่อยดีขึ้นมาหน่อย..” เม็ตซึมารุถอนหายใจ


“ดีที่ไหนเล่าเจ้าบ้าเราต้องรีบไปสมทบตั่งหาก..” โกซึมารุ


“ถูกอย่างที่โกซึบอกพวกนายสองคนตามไปสมทบซ่ะ”


ริคุโตะกล่าวออกไปโกซึกับเม็ตซึมหน้ากันก่อนจะเดินออกไป


ป็อก!


ริคุโตะดีดนิ้วขึ้นมาก่อนที่ร่างของริคุโตะจะกลายเป็นร่างภูติก่อนที่ร่างของเขาจะหายไป



ตู้ม!!!


ยูระวิ่งออกมาจากป่าก่อนจะหยุดชะงักลง


“นั่นมันอะไรกัน...พลังปีศาจมากมายเลย..”


ยูระกล่าวขึ้นมาเมื่อเห็นน้ำที่โรวกลั่นน้ำลอยสูงขึ้นมาก่อนที่ตาของเธอจะไปสดุดกับร่างของผู้ชายผมสีขาวแซมดำดวงตาสีแดงใรชุดกิโมโนดำน้ำเงิน


“ผู้ชายคนนั้น..นูระริเฮียง!”


“จะใช่เหรอ…?”


“ห๊ะ!?”


พรึ่บ


ยูระมองไม่เห็นเพราะโดนปิดตาอยู่แต่เธอก็ต้องสดุ้งขึ้นมา


‘กลิ่นนี้มัน กลิ่นไอปีศาจ!’


ปั้ก!


“โอ้ย!”


เธอเหยียบเท้าของปีศาจก่อนจะหยิบชิคิกามิขึ้นมา


“ทันโร โบเคียคุ !!”


ก่อนจะมีร่างของสุนัขขาวกับมนุษย์เกาะขึ้นมา


“เห...ที่แขนหายดีตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?”


เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นมายูระตาเบิกกว้างขึ้นมาเมื่อเจอกับชายผมสีดำยาวลอยไม่ตกและดวงตาสีแดงโลหิต


“นะ..นายมัน..เอ๋..แต่ว่า..”


ยูระหันไปทางโรงกลั่นน้ำที่มีร่างของริคุโอะ


“นี่มันยังไงกันเนี่ย…?”


“โอ้ดูท่าฝั่งนั้นกำลังสนุกกันเลยนะ!”


!!!


ริคุโตะกล่าวขี้นมายูระรีบหันไปโจมตีทันที


“โบเคียคุ!”


“ข้าจะปกป้องท่านยูระ!”


โบเคียคุกล่าวพร้อมกับเหวี่ยงหอกมาทางริคุโตะ


เคล้ง!


“ทันโร!”


“โฮกกก!”


ริคุโตะป้องกันการโจมตีของโบเคียคุก่อนจะมีกรงเล็บพุ่งมาทางด้านหลังของริคุโตะ


หมับ!


“อย่างนี้นี่เองให้เจ้าเกาะนี่โจมตีฉันจากทางด้านหน้าส่วนไอหมานี่โจมตีชั้นจากทางด้านหลัง นี่หรือการโจมตีของคนที่จะเป็นองเมียวจิ..”


ริคุโตะกล่าวขึ้นมาขณะที่มีอด้านขวาใช้ดาบป้องกันโฮเคียคุส่วนด้านซ้ายจับขาที่โจมตีมาของทันโร


ยูระตาเบิกกว้างขึ้นมา


“อะไร..มันเป็นไปได้ยังไง?”


“ฉันว่าเธอกำลังเข้าใจอะไรผิดไปหน่อยนึงนะ..”


ฉึก-! ฉัวะ-!


ริคุโตะแทงดาบใส่โฮเคียคุก่อนจะวาดดาบใส่ทันโร


“หน่อย…”


ยูระถอยหลังออกมาก่อนจะเตรียมชิคิกามิออกมาโจมตีใส่ริคุโตะ


“เฮ้อไม่เอานายัยองเมียวจิฉันไม่ได้มาหาเรื่องเธอซักหน่อย..”


“หุปปาก! บอกฉันมาซ่ะว่าพวกนายมีแผนอะไร!”


ยูระกล่าวขึ้นมาริคุโตะที่ได้ยินก็ลดดาบลง


“กลุ่มของฉันไม่ได้มีแผนอะไรซักหน่อย”


“แล้วทำไมมันถึงเกิดเรื่องวุ่นวายที่เมืองนี่ละ?”


ริคุโตะเอาดาบผาดไหล่ก่อนจะมองไปที่โรงกลั่นน้ำที่เกิดการต่อสู้กันระหว่างพวกผู้ใช้น้ำยูระที่เห็นแบบนั้นก็ชำเลืองมองตาม


“ทำไมนูระริเฮียงถึง-”


“-หมอนั้นไม่ใช่ตาแก่ซักหน่อย”


“ตาแก่?..นายพูดอะไรน่ะ?”


“เธอคิดจริงๆเหรอว่าสี่ร้อยปีผ่านมาปู่ฉันจะไม่มีลูกหลานน่ะ?”


ริคุโตะกล่าวออกไปยูระที่ได้ยินก็ชงักขึ้นมา


“งั้นแสดงว่าพวกนาย…”


ริคุโตะยิ้มขึ้นมาก่อนจะชี้ดาบไปที่ริคุโอะ


“หมอนั่นน้องชายฉัน ชื่อขอไม่บอกตอนนี้..”


ก่อนที่เขาจะเอาดาบมาผาดไหล่


“ส่วนฉัน ปีศาจผู้เหล่อเหลา..”


“งี้เองสินะ นูระริเฮียง มีหลาน แถมมีถึงสองคนด้วย...แล้วนายมาบอกฉันทำไม?”


“ฉันแค่ไม่อยากจะปิดบังเธอเท่านั้นเอง..”


“ปิดบังเหรอ?”


“แต่เหตุผลหลักคือฉันจะมาเตือนเธอเรื่องที่เกิดขึ้นในเมืองโยคึอุเอะต่างหาก..”


“เรื่องที่เกิดในเมือง?”


เธอกล่าวก่อนจะลดท่าต่อสู้ลง


“เรื่องของปีศาจ88อสรูแห่งชิโกกุมารวบรวมความเกรงขามในเมืองแห่งนี้ ฉันอยากให้เธออยู่ห่างๆ”


ริคุโตะกล่าวเสียงจริงจังขึ้นมา


“การจัดการปีศาจเป็นหน้าที่ขององเมียวจินายน่ะห้ามฉันไม่ได้หรอก…”


“เรื่องของปีศาจก็ปล่อยให้ปีศาจด้วยกันเองจัดการ ส่วนเธอก็ยืนดูอยู่เฉยๆก็พอ..”


“ว่าไงนะ…ทำไมนายถึง-”ยูระ


พรึ่บ!


ยังไม่ทันที่เธอจะพูดจบริคุโตะก็พุ่งเข้าไปประกบปากเธอ


!!!!!


“อื้มมๆไม่!!!”


ผลัก!


เธอผลักริคุโตะออกทันทีก่อนที่เธอจะจับที่ปากของตัวเองด้วยใบหน้าที่เขินอาย


“จูบแรกของฉัน...โดนปีศาจ…”


“เพราะฉันรักเธอยังไงล่ะ…”


ริคุโตะกล่าวพร้อมกับลูบหน้าเธอ


“ฉันไม่อยากให้เธอเป็นอันตรายจริงๆนะ..”


ผลัก-!


เธอปัดมือริคุโตะออกก่อนจะกล่าวขึ้นมา


“อย่ามาแตะตัวฉันนะไอปีศาจโรคจิต!!”


“ฮ่าๆน่ารักจังเลยนะ ยูระจัง..”


“ทำไมนายถึงรู้ชื่อฉัน!?”


ตู้ม!!!!


เกิดเสียงระเบิดดังขึ้นยูระกับริคุโตะหันไปมองก่อนจะเห็นนกตัวใหญหอบปีศาจตนนึงหนีไปแต่ทันใดนั้นเองก็มีเล็บพุ่งโจมตีใส่นกนั่นก่อนที่มันจะพ่นไฟหนีไป


“เฮ้อ..รอดไปได้เหรอเนี่ยนึกว่าถ้าพาโกซึกับเม็ตซึ

มาจะจัดการดันเกะโคโซได้ซักอีก…”


ริคุโตะบ่นพึมพัมออกมายูระหันไปทางเขาทันที


“นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่!..”


“นี่เป็นการต่อสู้ระหว่างปีศาจจากชิโกกุกับกลุ่มนูระ องเมียวจิอย่างเธออย่ายุ่งจะดีกว่านะ”


!!!!


สิ้นเสียงร่างของริคุโตะก็ค่อยๆหายไปยูระตาเบิกกว้างขึ้นมา


“ก่อนจากกันขอบอกก่อน นั่นน่ะก็เป็นจูบแรกของฉันเหมือนกันนะ…”


“ดะ เดี๋ยว!”


วูบ


เธอพุ่งไปคว้าตัวของริคุโตะแต่มือของเธอก็ทะลุผ่านร่างของเขาไป


“แล้วเจอกันนะ เคย์คะอิน ยูระ ภารยาในอนาคตของฉัน หึหึ…”


เขากล่าวขึ้นมาด้วยเสียงอันเจ้าเล่ห์ก่อนที่ร่างของเขาจะหายไป


“ไม่อยากจะเจอนายอีกแล้ว!”


เธอตวาดขึ้นมาก่อนจะแตะที่ปากของตัวเองก่อนจะหน้าขึ้นสีขึ้นมา


“ฉันแต่งงานกับใครไม่ได้อีกแล้ว!!!!”















************************************


ไม่มีอะไรก็แค่ฉากเซอร์วิสกันนิดหน่อย ซึ่งผมก็เขียนแต่แนวแบบนี้เป็น ได้โปรดพวกท่านยาถือสา



































ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 518 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

791 ความคิดเห็น

  1. #782 Atanasia11 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 กันยายน 2563 / 16:58

    ยูระจังน่าร้ากกกก~~
    #782
    0
  2. #727 นักฆ่าในแสงสว่าง (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 15:38
    รอนัตสึเมะ
    บอกตามตรง ตอนไหนที่มียูระนี่เลื่อนผ่านเลยจ้า
    #727
    0
  3. #326 Death-Site (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 14:08

    เมื่อไหร่นัตสึเมะจะออกอ่ะ ค่าตัวแพงมากเลย
    #326
    2
    • #326-1 Belphegor666(จากตอนที่ 18)
      4 มกราคม 2562 / 15:08
      หลังจบศึกกับทามาสึกิครับ
      #326-1
    • #326-2 Zero (จากตอนที่ 18)
      4 มกราคม 2562 / 23:07
      ไม่อัพโคนันละครับอยากอ่านแล้วครับ
      #326-2
  4. #325 Aetep (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 10:53

    ฟินไปดิ

    #325
    0
  5. #322 pumjan01 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 14:59
    แล้วแบบนี้ถ้ามีลูกกันลูกจะมีสายเลือดเหลือไหมเนี่ยคงเป็นคนแล้วละ
    #322
    0
  6. #321 Faii26120 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 14:41
    ซี่ย๊าาาาาาาาา
    #321
    0
  7. #320 ployneko25020 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 14:41

    ว้ายยยยยยยยยยยยย เขินแทนนน
    ฟินมากกกกกกกกกกกกก
    #320
    0
  8. #319 Creator Happy Invulnerable (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 12:41
    ชอบความ ผมสีดำยาวไม่ตก 555+
    ถ้าแต่งกับมนุษย์อีก ลูกจะออกมามีเลือดปีศาจเป็น0หรือเปล่า
    #319
    0
  9. #318 Fot800 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 10:56
    สาย รุก ที่แท้ ทรู!!!!
    #318
    0
  10. #317 Hiroyosha (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 10:03

    กรี้ดดดดดดอร้ายยยยยยเรือยูระริคุโตะฉ้านนนนนนกรี้ดดดดดแต่งกันๆๆๆๆๆ
    #317
    0
  11. #316 JoeyTK (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 09:41
    เย้ๆๆๆๆๆ เรือยูระ จงเจริญ
    #316
    0
  12. #315 Kanthima_28 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 09:36
    ได้เชื้อปู่มาเต็มๆ
    #315
    0
  13. #313 ราดีนซิส ลีอา (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 21:28
    เชื้อย่ากับพ่อก็แรงพอๆกับปู่นี้หว่าผิดกับริคุโอะเลยที่แต่แต่พลังของปู่มาเต็มเราอยากให้ริคุโตะใช้พลังสร้าง-วใจหรือรักษาหัวใจให้ริเฮียงจังจะได้กลับมาเป็นหนุ่มอีกครั้ง+เป็นกำลังรบที่จะช่วยกำจัดปีศาจจิ้งจอก9หางด้วยจัง
    #313
    0
  14. #312 Kuroshio (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 21:25
    กิโมโนชาย กับยูคาตะชาย มันต่างกันตรงไหนอ่ะ
    #312
    2
  15. #311 jeerasuda0610 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 19:56
    รอค่ะๆ
    #311
    0
  16. #309 shino13 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 14:28
    มีพลังรักษาเหมือนย่าสินะแต่ดูเหมือนยังไม่รู้ตัว รู้ตัวเร็วๆน้า
    #309
    0
  17. #308 Kanthima_28 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 10:57
    ได้พลังจากย่ามาเต็มๆ
    #308
    0
  18. #307 Fot800 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 10:18
    ฮิล!!!!!!!!!!!
    #307
    0
  19. #306 p_ice (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 09:59
    อาชีพรองนายคือฮีลสินะ
    #306
    0
  20. #305 ราดีนซิส ลีอา (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 09:15
    ริคุโตะคงได้พชะงรักษามาจากย่าและพ่อสินะ
    #305
    0