☾ Nurarihyon no mago ☽ : ทะลุมิติไปเป็นจ้าวแห่งภูติพราย

ตอนที่ 12 : ตอนที่ 9 เรื่องที่จะต้องตัดสินใจ [ 100% ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,271
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 650 ครั้ง
    2 ธ.ค. 61

(ก่อนอ่านผมอยากให้พวกคุณไปดูที่ตัวละครก่อนแปปนึงพอดีผมเปลี่ยนตาของริคุโตะเป็นสีแดงน่ะครับ)


**********




[ ณ. อีกด้านนึงของริคุโอะ ]




“นายน้อย!!!” ซึราระ


เพล้ง!


ริคุโอะป้องกันการโจมตีของโกซึมารุด้วยดาบคิริมารุก่อนที่โกซึมารุจะร่ายมนต์คาถาใส่ริคุโอะ


อั้ก


เมื่อริคุโอะได้ยินบทสวดร่างกายของเขาก็รู้สึกชาไปหมด”ร่างกายเรา...ทำไมกัน?”



“แกไม่มีทางเข้าใจหรอก!”โกซึมารุกล่าวขึ้นมาก่อนที่หลังของเขาจะเล็บขนาดใหญ่งอกออกมา


เมื่อซึราระเห็นโกซึมารุมีเล็บงอกออกมาเธอก๊รีบวิ่งเข้าไปทันที”นายน้อยอันตราย!”


ผลั่ก!!


โกซึมารุเอาเล็บปัดซึราระออกไปทันที”เกะกะน่า!!”


อ้าา!


ริคุโอะมองไปที่ซึราระ”ภูติหิมะ!!”ก่อนที่เขาจะวิ่งไปหาเธอเพื่อหวังจะดูอาการแต่โกซึมารุก็มาประกบข้างก่อนจะใช้เล็บฟาดใส่ริคุโอะ


ฟุ่บ


ริคุโอะหลบเล็บของโกซึมารุก่อนจะวาดดาบไปทางเขาแต่โกซึมารุก็รับดาบนั้นไว้ได้


“กลุ่มกิวคิน่ะ สังหารมนุษย์ในความพรั่นพรึงจนกลายเป็นเอกลักษณ์มนุษย์ธรรมดาอย่างพวกเจ้าน่ะไม่มีทางชนะหรอกนาอีกอย่างป่านนี้พี่ชายของเจ้าคงจะโดนลูกน้องของข้าฆ่าทิ้งไปแล้วละ!”


ริคุโอะที่ได้ยินก็มองไปที่โกซึมารุอย่างเจ้าเลห์”มนุษย์ธรรมดาอย่างงั้นเหรอ?”


“จบกันแค่นี้แหละยูระริคุโอะ!!”โกซึมารุกล่าวอิกมาก่อนที่เล็บทั้งหกบนหลังของเขาจะพุ่งโจมตีใส่ริคุโอะ


แผละ!


“หะ!?”


แต่โกซึมารุก็ต้องตกตะลึงที่เล็บทั้ง6ของเขานั้นถูกตัดออก”ทำไมข้าถึงพ่ายแพ้แก่ที่ไม่ใช่ปีศาจ”ก่อนที่ร่างของเขาจะล้มลง


“ถ้าสายเลือดมันไหลเวียนอยู่...สายเลือดผู้นำสูงสุดของเหล่าภูติพราย”ริคุโอะในร่างภูติกล่าวออกมาก่อนจะจ้องมองไปยังร่างของโกซึมารุทีนอนจมกองเลือดอยู่



….


ผมสีดำยาวและดวงตาสีแดงโลหิตจ้องมองไปยังปีศาจวัวกระทิง”ขอบคุณเจ้ามากเจ้าโง่เขลา”


เมื่อปีศาจวัวมันได้บอกที่ตั้งกิวคิให้กัวริคุโตะมันก็คับแค้นใจเป็นอย่างมาก


“ไหนๆเจ้าก็จะตายแล้วข้าจะช่วยแล้วกัน”ริคุโตะกล่าวขึ้นมาก่อนจะยกดาบสูงขึ้นเมือ่ปีศาจวัวที่เห็นแบบนั้นก็วิตกกังวลเป็นอย่างมาก


“ไหนท่านบอกว่าถ้าข้าบอกท่านจะปล่อยข้าไปไง?”


ริคุโตะยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์”หื้ม?..ข้าเคยบอกแบบนั้นด้วยหรอ?”


เมื่อมันได้ยินมันก็ไม่อาจทนได้อีกต่อไป”เจ้าริค-!”


ฉับ-!


ริคุโตะตัดคอของมันก่อนจะมองไปที่ดวงจันทร์”ดูเหมือนว่าคืนนึ้จะรุนแรงน่าดู”เขากล่าวออกมาก่อนจะเก็บดาบคาเงะโมโรตาริแล้วเดินออกจากป่า


แซก แซก


ริคุโอะที่อุ้มซึราระอยู่เดินออกจากป่าตรงข้ามกับริคุโตะก่อนที่ทั้งสองจะสบตากัน


“ริคุโอะ” ริคุโตะ


“ริคุโตะ” ริคุโอะ


ริคุโตะมองไปยังน้องชายฝาแฝดของตน”ดูเหมือนว่านายจะไม่เป็นอะไรมากนะ”


เขาที่ได้ยินก็ยิ้มขึ้นมา”ป่าวหรอกถ้าไม่ได้ซึราระช่วยไว้ข้าคง-”


“ข้าขอโทษ”

ขณะที่ริคุโอะกำลังจะกล่าวนั้นริคุโตะก็ก็กล่าวขึ้นมาทันที


ริคุโอะมองไปยังริคุโตะก่อนจะมาดูที่ซึราระ”ไม่เป็นไรหรอกมันไม่ใช่ความผิดเจ้าเสียหน่อยริคุโตะมันไม่ใช่ความผิดของใครทั้งนั้น...เรารีบไปหากิวคิกันเถอะ”


ริคุโตะจ้องมองไปยังริคุโอะ’ดูเหมือนว่ามันจะถึงเวลาแล้วสินะ’เขาเอ่ยในใจก่อนจะเดินไปข้างล่างพร้อมกับริคุโอะ


ขณะที่เดินลงบรรไดอยู่สองพี่น้องก็พูดคุยกัน


“เมื่อตอนนั้นข้าตามเจ้าไปที่คิวโซะแต่ไม่ได้ช่วยอะไรขอโทษด้วย” ริคุโตะกล่าวขึ้นมาด้วยความรู้สึกผิด


ริคุโอะที่ได้ยินก็ส่ายหน้า”เมื่อตอนนั้นเจ้าก็ช่วยไม่ใช่หรอ..เจ้าช่วยคานะกับยูระ เอาไว้ นิ อีกอย่างเหตุผลที่เจ้าไม่ช่วยข้ากำจัดคิวโซะตั้งแต่แรกเพราะว่าเจ้าอยากให้ข้าขึ้นขบวนใช่หรือไม่?”


ริคุโตะที่ได้ยินก็ยกยิ้มขึ้นมา”อา...ริคุโอะข้าบอกตามตรงว่าข้าไม่อยากขึ้นเป็นจ้าวแห่งภูติพรายแต่ยังไงพวกเขาก็ต้องเลือกให้ข้าเป็นอยู่ดีเพราะข้าเกิดก่อนเจ้าอีกอย่างวันงานประลองก็ใกล้เข้ามาทุกวันแล้วด้วย”


“....”ริคุโอะที่ได้ยินก็เงียบเขาไม่เอ่ยอะไรออกมาได้แต่จ้องมองไปยังดวงตาสีแดงของพี่ชายฝาแฝดก่อนที่ เขาจะเอ่ยออกมา”พอถึงวันประลองเจ้าอย่าอ่อนให้ข้าเด็ดขาด”


ริคุโตะมองไปยังเขาก่อนจะยกยิ้มขึ้นมา”เกรงว่าถ้าข้าไม่อ่อนให้เจ้า เจ้าก็คงแพ้ข้าภายในไม่กี่วินาทีแล้วละ”เขากล่าวขึ้นมาก่อนจะหยุดเดินแล้วมองลงไปยังข้างล่าง”ดูเหมือนว่าเธอจะรอพวกเราอยู่นะ”


“น่าสงสารจริงๆนี่เจ้าทิ้งนางให้อยู่ตัวคนเดียวงั้นเหรอ?” ริคุโอะกล่าวออกมาเขาที่ได้ยินก็ยักไหล่


ป็อก×2


ก่อนที่พวกเขาทั้งสองจะดีดนิ้วขึ้นมาแล้วจากนั้นดวงไฟสีฟ้าก็ลอยขึ้นมาอยู่ข้างตัวริคุโอะส่วนดวงไฟสีแดงลอยขึ้นมาอยู่ข้างตัวริคุโตะ




‘อะไรน่ะ?’คานะเธอเอ่ยในใจก่อนจะหันหลังไปมองบรรไดข้างหน้าก่อนที่จะมีร่างเงาของสองคนขึ้นมาพร้อมกับดวงไฟสีฟ้าและสีแดง


“ม..ไม่จริงอะ” คานะกล่าวขึ้นมาด้วยอาการกลัวจนขาของเธอเริ่มที่จะสั่น”นี่นายคนตอนนั้นนี่แต่ว่า…”เธอมองไปยังร่างของริคุโอะ


ริคุโตะ,ริคุโอะ เดินเข้ามาใกล้คานะมากขึ้นจนเธอเรื่มที่จะไม่อยากเชื่อ”ภูติงั้นเหรอ”


ริคุโตะหันไปทางริคุโอะ”ดูเหมือนเธอยังไม่เคยเจอเจ้านะ?”


ริคุโอะหันมาทางริคุโตะ”ก็ไม่แปลกหรอก..”



คานะมองไปยังภูติทั้งสองด้วยอาการไม่เข้าใจ’อะไรกันทำไมพวกเขาถึงมีสองคนละ?’เธอไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นรู้เพียงแต่ว่าภูติทั้งสองนั้นจ้องมองเธอด้วยความเป็นห่วง


ริคุโอะเดินเข้าไปใกล้เธอมากขึ้นคานะที่เห็นแบบนั้นก็ถอยลง”ไม่นะ!”แต่พื้นบรรไดขึ้นเขาต่ำทำให้เธอกำลังล้มลง


มับ


ริคุโอะจับมือเธอไว้ก่อนจะดึงขึ้นมา”ระวังหน่อยสิคืนเดือนมีดคงจะมืดเกินไปสำหรับมนุษย์สินะ”เขากล่าวขึ้นมาก่อนจะปล่อยมือคานะแล้วรีบประคองซึราระเธอที่เห็นก็แปลกใจ”คุณโออิคาวะทำไมถึง?”


“พอดีเลยฉันฝากดูแลยัยนี่หน่อยได้ไหมพอดีพวกเราต้องมีธุระที่ต้องไปสะสาง”เขากล่าวเสร็จก็ส่งตัวซึราระให้กับคานะ


“จริงด้วยเพื่อนของฉันริคุโตะคุงเขา!”


ริคุโตะมองไปยังพวกเขาก่อนจะเดินเข้าไป”ไม่ต้องห่วงหรอกพวกเธอรีบกลับไปเถอะ”เขากล่าวเสร็จก็ยกนิ้วชี้สูงขึ้นก่อนที่ดวงไฟสีแดงจะลงไฟยังข้างล่างเพื่อเป็นทางให้คานะ


ฟิ้ว ฟิ้ว


เธอมองไปยังดวงไฟสีแดงด้วยความระแวง


“รีบไปซะท้องฟ้ามันเริ่มแปรปรวนแล้ว”


ก่อนที่เธอจะหันมาเพราะเสียงของริคุโอะ


“ไม่ต้องห่วงหรอกนะคานะจังถ้ากลัวก็หลับตาก็ได้นะ” ริคุโอะ


“ทำไมถึงรู้จักชื่อฉันได้ละ?” คานะ


“ก็เพราะรู้จักเธอมาตั้งนานแล้วนี่” ริคุโอะ


คานะที่ได้ยินก็ตาเบิกกว้างริคุโตะมองไปยังพวหเขาทั้งสองก่อนจะกล่าว”เรารีบไปกันเถอะ”


ริคุโอะพยักหน้าก่อนจะเดินไปพร้อมกับริคุโตะคานะที่เห็นแบบนั้นก็ใจหาย”เดี๋ยว!”


แต่พวกเขาก็เดินไกลออกไปคานะมองไปยังข้างหลังของทั้งสอง’ทำไมละ...ทำไมเราถึงรู้สึกคิดถึงพวกเขาละ



ริคุโตะมองไปยังบนท้องฟ้าที่มีเมฆครึ้มก่อนจะกล่าว”ดูเหมือนว่าพายุกำลังจะมานะ”


ริคุโอะที่ได้ยินก็มองไปเช่นกันก่อนจะกล่าวบทกวีท่อนนึงมา”ท้องฟ้าช่างแปรปรวนเหมือนใจของคนเรา”


เปรี้ยง!


เสียงสายฟ้าดังขึ้นมาริคุโตะมองไปยังริคุโอะ”หวังว่ากิวคิและคนจากบ้านใหญ่จะฟังการตัดสินใจของเจ้านะ ริคุโอะ”


เปรี้ยงๆ!



ภายในห้องที่มีเทวรูปอยู่ได้มีร่างของกิวคินั่งครุ่นคิดอะไรซักอย่างอยู่


เปรี้ยงๆ!


“ครุ่นคิดอะไรอยู่งั้นเหรอกิวคิ” ริคุโอะกล่าวออกมา


กิวคิไม่หันไปมองก็รู้ว่าเสียงใคร ”ริคุโอะ”


“ไม่ได้มีแค่ริคุโอะนะ”ริคุโตะกล่าวขึ้นมาก่อนจะเดินออกมาจากเสา


“ท่านริคุโตะ” กิวคิ





ริคุโตะมองไปที่กิวคิก่อนจะล้วงเข้าไปในยูกาตะแล้วหยิบบ่องยาสูบขึ้นมาสูบก่อนจะกล่าว

” ฮูว–ลำเอียงเกินไปแล้วเจ้าน่ะข้ากับริคุโอะนั้นไม่ต่างกันถึงข้าจะคงอยู่ในร่างภูติได้ตลอดแต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าว่าข้านั้นมีสายเลือดของปู่เพียงแค่2ใน4พูดอีกอย่างนึงข้าก็คือมนุษย์เหมือนกันไม่ต่างอะไรกับริคุโอะ”ริคุโตะกล่าวขึ้นมาก่อนจะถือบ่องยาสูบไว้


“เรื่องนั้นข้าทราบดี ถึงพวกท่านทั้งสองจะมีสายเลือดมนุษย์ไหลเวียนอยู่แต่ภายในกายก็มีสายเลือดของท่านผู้นั้นเช่นเดียวกัน...”


“....” ริคุโอะเงียบและฟังไปยังสิ่งที่กิวคิจะกล่าว


ฮูว– ริคุโตะพ่นควันออกมาก่อนจะคาบบ่องยาสูบไว้


“แต่ว่าพอถึงรุ่งสางท่านริคุโอะจะกลับมาเป็นมนุษย์เหมือนเดิมหลังจากนั้นก็จะลืมเรื่องที่ได้กลายเป็นภูติไปสินะถ้าอย่างนั้นตอนกลางวันกับตอนกลางคืนก็เป็นคนละคนกันน่ะสิไม่เหมือนกับท่านริคุโตะที่ไม่จะไม่จำได้แล้วยังสามารถแปลงเป็นภูติได้ตลอดอีก”กิวคิกช่าวขึ้นมาก่อนจะยืนขึ้น


“....” ริคุโตะ


“เจ้าน่ะเป็นห่วงข้าถึงขนาดนั้นเลยรึไง?”ริคุโอะกล่าวออกมา


เปรี้ยง!


ฉวิ้ง!


“เจ้าคนเขลา”กิวคิกล่าวขึ้นมาก่อนจะชักดาบขึ้นแล้วไปจ่อหน้าริคุโอะ


ฮูวว ริคุโตะพ่นควันออกมา’เราจะไม่เข้าไปยุ่งเด็ดขาดไม่งั้นกิวคิคงไม่ทางที่จะเข้าใจริคุโอะได้แน่’


“ตั้งแต่สายเลือดข้าได้ตื่นขึ้นความตั้งใจของข้าไม่เคยเปลี่ยน”ริคุโอะกล่าวเสร็จก็ชักดับขึ้นมา


พริ้ง-!


ทั้งสองต้านดาบกันก่อนที่ริคุโอะจะกล่าวออกมา”ข้าจะขึ้นเป็นรุ่นที่สามและจะยืนหยัดเหล่าภูติทุกตน”


เปรี้ยงๆ!


พริ้ง!


พริ้ง!


กิวคิหลบการดาบของริคุโอะแต่เขาก็จ่อดาบใส่คิของกิวคิได้”ถ้าข้าตั้งใจจริงแม้แต่คอของเจ้าข้าก็บั่นทิ้งได้”


กิวคิวหน้าเปลี่ยนเป็นหน้าเกลียดก่อนจะวาดดาบไปทางริคุโอะ


พริ้ง!


พริ้ง!


ริคุโอะวาดดาบไปทางกิวคิก่อนที่ทั้งคู่จะถอยหลังกลับทั้งคู่แล้วพุ่งเข้าหากัน


ฟุ่บ!


ฟุ่บ!


ตอนนี้ใบดาบของทั้งคู่จ่อเข้าที่คอของอีกฝ่าย


ฮูว


ริคุโตะพ่นควันออกไปก่อนจะมองไปยังทั้งสองด้วยสายตาตึงเครียด’เอาละเจ้าจะทำยังไง เจ้าจะยอมรับได้ไหม? จะยอมเสียบางสิ่งเพื่อแลกกับบางสิ่งหรือป่าว? ข้าขอชมหน่อยแล้วกัน’


กิวคิมองไปยังริคุโอะก่อนจะกล่าว”เจ้าจงตอบคำถามของข้ามาซะริคุโอะ!ตอบมาให้ชัดเจนที่ละข้อถ้าข้ายอมรับไม่ได้แม้แต่ข้อเดียวข้าจะเฉือดหูและตัดแขนเจ้าทิ้งซะ!”


ฟิ้ว


ฟิ้ว


กิวคิกล่าวขึ้นมาก่อนจะมีร่างของเอบิดะยูและคิวโซะขึ้นมาริคุโตะมองไปยังร่างของพวกเขา


“ภาพลวงตาหรอ?” ริคุโอะ


“เจ้าแปลงร่างได้เพราะความบังเอิญรึป่าวในตอนนั้นที่เจ้าฆ่าข้า” เอบิดะยู


“รู้หรือป่าวหลังจากรุ่นที่สองตายไปกลุ่มของเราก็เริ่มอ่อนแอลง” คิวโซะ


“เจ้ามีใจที่จะฟื้นฟูกลุ่มขึ้นมาอีกหรือป่าว?” เอบิดะยู


“ในโลกที่ไร้กฎเกณฑ์เช่นนี้เจ้าจะทำได้จริงๆอย่างงั้นเหรอ?”


“ข้าน่ะอยากจะรู้นัก!!!!” เอบิดะยู


ก่อนที่ทั้งสองจะพุ่งเข้าโจมตีใส่ริคุโอะเขาดันดาบใส่กิวคิก่อนจะถอยหลังกลับไปแล้วฟันทั้งสองลงจากนั้นก็หันมาทางกิวคิ”กิวคิท่าเจ้าฆ่าข้าแล้วคิดจะทำเช่นไรต่อ?”


“หลังจากเจ้าตายท่านริคุโตะจะมารับตำแหน่งพอถึงตอนนั้นข้าก็จะขอตายตามไป!”เขายกดาบสูงเหนือศีรษะ


“ย้าก” กิวคิ


แผละ


เปริ้ยง!


ริคุโตะจ้องมองไปยังทั้งสองที่แลกดาบกันก่อนที่กิวคิจะหันกลับมาฟันใส่ริคุโอะแต่เขาก็หลบได้ทันแต่ทว่าเรื่องจากบาดแผลที่แลกดาบกันเมื้อกี้นี้ทำให้ริคุโอะบาดเจ็บที่หน้าอกเนื่องจากโดนฟันนั่นเอง


“ถ้าเกิดเจ้ายังปฏิเสธความเป็นภูติของเจ้าและเชือกที่จะเป็นมนุษย์ต่อข้าก็จะขอจัดการฝังเจ้าด้วยมือของข้าเอง...แต่ถ้าเจ้าตั้งใจจะสืบทอดรุ่นที่สามของกลุ่มนูระละก็เจ้าต้องข้ามศพข้าไปก่อนริคุโอะจงเข้าสู่วิธีมารซะริคุโอะจงละทิ้งความเป็นมนุษย์เช่นเดียวกับข้า!!!” กิวคิกล่าวเสร็จก็พุ่งเข้าหาริคุโอะ


ฉัวะ—!


ริคุโตะพุ่งเข้ามาฟันใส่กิวคืพร้อมกับกล่าวเสียงดัง”เลิกบ้าซักที!!!!!”


ริคุโอะจ้องมองไปยังพี่ชายด้วยตาเบิกกว้าง”ริคุโตะ?”


ตุบ!


เลือดสาดกระเซ็นออกมากิวคิจับที่หน้าอกที่เป็นแผลยาวก่อนที่เขาจะล้มและนอนลงริคุโตะหันดาบใส่กิวคิ”เมื่อกี้ข้าว่าจะทนอยู่เฉยๆอยู่นะแต่ว่าพอเจ้ากล่าวว่า ให้ริคุโอะละทิ้งความเป็นมนุษย์และเข้าสู่วิธีมารงั้นหรอ?”ก่อนที่เขาจะลดดาบลงกิวคิมองไปยังดวงตาสีแดงโลหิตด้วยอาการหวาดหวั่น


“ท่าน...ริคุโตะ?”


“คนเรานั้นมีจุดแตกต่างกันไม่มีใครเหมือนใครไม่ว่าจะฉันหรือริคุโอะหรือแม้แต่นายก็ตามกิวคิ...อย่าผลักดันสิ่งที่ไม่ดีเข้าหาคนอื่นไม่ว่าน้้นจะหวังดีหรือไม่ก็ตาม” ริคุโตะกล่าวขึ้นมาก่อนจะเอาดาบมาพาดบ่า


ริคุโอะมองไปยังพี่ชายของตน”นายคิดจะทำอะไรกันแน่ริคุโตะ?”


ริคุโตะที่ได้ยินก็เอาบ่องยาสูบขึ้นมา”ฮา–ข้าขอโทษนะริคุโอะที่มาขัดจังหวะของเจ้าเอาไว้น่ะ”


ริคุโอะเอาดาบพาดบ่า”เฮ้อ...ช่างเหอะอย่างน้อยกิวคิก็เหมือนมีอะไรที่อยากพูดออกมาได้แล้วละ”



“อา...ฟังนะริคุโอะ,ริคุโตะเขาเนจิเรเมะนี่คือสุดเขตด้านตะวันตกของกลุ่มนูระเลยจากนี้ไปไม่มีซักที่เดียวที่เป็นเขตของกลุ่มนูระ..ข้าอยู่ที่นี่ถึงได้รู้ดีว่ากฎของเรามันอาจพินาศลงไปในไม่ช้านี้ไม่ว่าจะภายนอกและจากภายในด้วยดังนั้นข้าจึงลงมือ...ข้ามิอาจให้อภัยแก่ผู้ที่คิดทำลายกลุ่มนูระที่ข้ารักได้..ถึงแม้ว่าจะเป็นพวกเจ้าก็ตาม!”


ริคุโตะ,ริคุโอะที่ได้ยินก็จ้องมองไปยังใบหน้าของกิวคิที่แสดงออกถึงความรักของกลุ่มนูระขนาดไหน


ตู้ม!!!


เสียงประตูพังขึ้นมาพร้อมกับร่างของซันบะการาสึ

“ท่านริคุโตะ,ท่านริคุโอะ”


!!!

เมื่อพวกเขาทั้งสามมองไปยังข้างในก็เห็นเลือดจากตัวริคุโอะและร่างของกิวคิที่นอนอยู่


“หา!?” โทซากะมารุ


“นี่มันอะไรกันเนี่ย?” คุโรอุมารุ


“พวกท่านมันเกิดอะไรขึ้น?”ซาซามิ


“กิวคิไอเจ้าบ้าทำอะไรลงไป!!”คุโรอุมารุกล่าวออกมาก่อนที่ทั้งสามอีกาจะพุ้งเข้าไปหากิวคิ”เจ้าคนทรยศ!”


“ช้าก่อน”ริคุโตะเอามือห้ามสามพี่น้องอีกาเอาไว้


“แต่ว่าท่านริคุโตะ?” ซาซามิ


“เจ้านี่มันบังอาจหันคมดาบใส่ท่านริคุโอะน่ะ”คุโรอุมารุ



“ข้าไม่มีอะไรที่จะแก้ตัว...มันก็แน่อยู่แล้วไม่ใช่หรอ?ที่ข้าจะไม่ยอมให้อนาคตของกลุ่มยูระทั้งหมดนี้กับคนโง่ที่ไม่ยอมรับตนเองเป็นภูติพรายแต่ว่าริคุโอะในตอนนี้มีทั้งฝีมือและความตั้งใจ”กิวคิกล่าวออกมาก่อนจะค่อยๆลุกขึ้นนั่งท่าคุกเข่าเมื่อพวกซันบะการาสึเห็นจึงระแวง


“พวกท่านได้โปรดถอยออกมาก่อน!” ซาซามิ


“ระวังตัวด้วยขอรับ!” คุโรอุมารุ


“ตอนนี้ไม่จำเป็นต้องคิดไปมากกว่านี้แล้ว”กิวคิกล่าวเสร็จก็หยิบดาบจากพื้น


“นายน้อย!” โทซากะมารุ


“นี่คือข้อสรุปของข้า!!!” เขากล่าวเสร็จก็ยกดาบสูงขึ้นก่อนจะเอามันแทงลงไปที่ท้องเพื่อหวังจะคว้าท้องเพือไถ่บาป


เปรี้ยง!


ทุกคนต่างตกตะลึงกับสิ่งที่กิวคิทำแต่เขากลับมองไปยังริคุโอะ”ทำไมถึงขวางข้าริคุโอะ?”


ริคุโตะมองไปที่ริคุโอะที่ใช้ดาบของตัวเองปัดดาบของกิวคิไกลออกไป’หึต้องแบบนี้สิ’


“ทำไมกันข้าต้องรับผิดชอบในถานะผู้วางแผนก่อกบฏทำไมเจ้าไม่ปล่อยให้ข้าตาย?” กิวคิ


“กิวคิเหตุผลของเจ้าน่ะข้าเข้าใจดีหากว่าข้านั้นอ่อนแอเจ้าก็จะฆ่าข้าแล้วตายตามต่อให้ยอมรับเจ้าก็จะตายอยู่ดีสมกับที่เป็นเจ้าแล้วละ..แต่ว่านะกิวคิเหตุใดต้องมาตายกับเรื่องไม่เป็นเรื่องแค่นึ้ละ?”


กิวคิที่ได้ยินก็ตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง


“เรื่องแค่นี้หรอ?” ซาซามิ


นี่มันไม่ใช่เรื่องเล็กนะขอรับ!” คุโรอุมารุ


“ข้าจะไม่ยอมปล่อยให้คนในกลุ่มตายกับเรื่องแค่นี้หรอก”กล่าวเสร้จริคุโอะก็เดินออกมา

ริคุโตะยกยิ้มขึ้นมาก่อนจะเอาบ่องยาสูบมาสูบแล้วพ่นควันออกและกล่าวขึ้นมา”เดี๋ยวสิริคุโอะอย่าเพิ่งไปข้ามีเรื่องจะบอกพวกเจ้าทั้งหมดทุกตนอยู่”


“หือ?”กิวคิ


ซันบะการาสึกับริคุโอะที่ได้ยินก็หันไปมองทางริคุโตะ



“ข้าจะสร้างกลุ่มของข้าขึ้นมาเพื่อปกป้องกลุ่มนูระ!”


! ! ! ! !








เช้าวันต่อมา


ภายในห้องๆนึงของบ้านใหญ่กลุ่มนูระ

ได้มีร่างของเด็กชายที่ผมสีดำยาวดวงตาสีแดงโลหิตกำลังนั่งดูรูปถ่ายใบนึงอยู่ภายในรูปมีร่างของเด็กผู้หญิงวัย7-8ขวบกับหญิงสาวที่ผมสีเนื้อยาวสะสวยในชุดนักเรียนก่อนที่เขาจะหยิบบ่องยาสูบขึ้นมา


ฮูว


“นัตสึเมะ เรย์โกะ ถ้าเกิดทันยุคของริฮังเราคงจะขอเธอแต่งงานไปแล้ว น่าเสียดายจริงๆ”เขากล่สวออกด้วยความรู้สึกเสียดายนิดหน่อย


ฟึ่บ-

หญิงสาวผมสีฟ้าเปิดประตูขี้นมาก่อนจะจ้องมองไปยังดวงตาสีแดงก่อนที่เธอจะก้มหัวลง”ข้าขอโทษเจ้าค่ะที่คิดไม่ดีกับท่านริคุโตะ”


“ทำไมเจ้าถึงต้องขอโทษข้าด้วยเล่า?” ริคุโตะกล่าวขึ้นมาเธอที่ได้ยินก็ตาเบิกกว้างก่อนจะหลับตาลง


“เพราะว่าข้าคิดว่าท่านอาจอยู่เบื้องหลังเรื่องของท่านกิวคิ...ข้าขอโท-”


“ไม่จำเป็น” ริคุโตะ


‘นั่นสินะเมื่อตอนนั้นเราคิดว่าท่านริคุโตะอาจอยู่เบื้องหลังกิวคิไม่แปลกหรอกที่เขาจะไม่ยกโทษให้’เธอกล่าวในใจด้วยใบหน้าที่เศร้าโศก


“ไม่จำเป็นที่เจ้าจะต้องขอโทษข้าซึราระ”


ริคุโตะกล่าวขึ้นมาเธอทั้ได้ยินก็ตาเบิกกว้าง”ต..แต่ว่า”


“เมื่อตอนนั้นเจ้าอยู่ข้างริคุโอะไม่แปลกที่จะคิดแบบนั้น อีกอย่าง เรื่องในครั้งนี้ก็จบลงไปแล้ว ข้าไม่ได้ถือโทษโกรธอะไรเจ้าเลยภูติหิมะ” ริคุโตะกล่าวออกมาด้วยเสียงที่หนักแน่นก่อนจะเดินไปหาและจับไหลของเธอ



เธอมีน้ำตาซึมออกมา”ฮือ...ท่านริคุโตะข้า..ข้า”


ริคุโตะยิ้มอย่างอ่อนโยนก่อนจะลูบหัวซึราระ”เจ้าจำได้ไหมเมื่อตอนข้ายังเด็กเจ้าชอบมาลูบหัวอยู่บ่อยๆ”


“ข้า...จำได้ค่ะจำได้ตลอดไม่ลืม”


ริคุโตะเอามือออกจากหัวของเธอก่อนจะเดินผ่านซึราระไปแล้วเจอกับริคุโอะ”โอ้ไงริคุโอะ”


เขาหันมาทางริคุโตะทันที”ไงริคุโตะ”


“คุยกับกิวคิแล้วสินะ” ริคุโตะกล่าวขึ้นมาริคุโอะที่ได้ยินก็ยิ้มตอบกลับมา


“อื้ม”


“งั้นหรอดีแล้วๆ”ก่อนที่ริคุโตะจะเดินผ่านเขาไปริคุโอะหันไปทางเขาทันที


“ดะ-เดี๋ยว” ริคุโอะ


“หื้ม?” ริคุโตะหันกลับไปทางริคุโอะ


“ที่นายบอกว่าจะสร้างกลุ่มขึ้นมาเพื่อปกป้องกลุ่มนูระนี่จริงๆหรอ” ริคุโอะกล่าวขึ้นมาด้วยสายตาจริงจัง


ริคุโตะยกยิ้มขึ้นมาก่อนจะขยี้หัว”พรุ่งนี้ก็จะแถลงแล้วนายรอเลยไม่ได้รึไงกันฮือ?”


“โอ้ยๆหัวฉันยุ่งไปหมดแล้วริคุโตะ”


ริคุโตะที่ได้ยินก็เอามือออกจากหัวของริคุโอะก่อนจะกล่าวขึ้นมา”งั้นเดี่ยวเจอกันนะ”ก่อนที่เขาจะเดินจากไป


ณ. สนามเด็กเล่น เวลา 18:30 น.


กลุ่มนักสืบคิโยจุจิมาพูดคุยเรื่องที่ไปเข้าค่ายกันหลังจากกลับมาได้วันนึง


“คราวหลังไม่ต้องพาเราไปที่ๆน่ากลัวแบบนั้นอีกแล้วนะ!” มากิเธอกล่าวไปที่พวกคิโยสึงุ


“มีพวกปีศาจด้วยฉันน่ะกลัวแทบตายเลยนะ” โทริอิ



“ฮ่าฮ่าเอาน่าจะว่าไปแล้วฉันน่ะอิจฉาพวกเธอมากเลยนะฉันก็อยากเห็นพวกปีศาจมั้งจัง” คิโยสึงุ


“ปิศาจหน้าตาเป็นไง?”ชิมะกล่าวพร้อมกับหน้ายิ้มแย้ม


“ไม่รู้อ่ะ!!แล้วฉันก็ไม่อยากจะจำด้วย!!” มากิ


“ใช่แล้วๆฉันก็จะไม่ยอมไปที่ๆหน้ากลัวแบบนั้นอีกแล้ว” โทริอิ


ยูระก้มหน้าลงก่อนจะกล่าวขึ้นมา”ฉันคิดว่า ริคุโตะคุง กับ นูระคุง แปลกๆอยู่นะ วันนี้พวกเขาก็ไม่มาด้วยสิ”


“แปลกหรอ?” คานะ


“มันมีจุดน่าสงสัยให้คิดเยอะแยะเลย” ยูระ


คาระที่ได้ยินก็เข้าสู่หัวงความคิด’ทำไมนะ สองคนนั้น ไม่น่ากลัว เหมือนอย่างพวกปีศาจหนูนั้นเลย’


เวลาเดียวกัน


ริคุโตะในร่างมนุษย์เดินเล่นจนมาถึงในย่านการค้า”อาเวลาแบบนี้เราต้องหาของกินสินะ”เขากล่าวขึ้นมาก่อนจะเห็นร้านขายโอเด้งก่อนที่เขาจะยกยิ้มขี้นมา”เจอแล้ว”


ผ่านไปซักพัก 18:50 น.


“ลุงเอาดาชิมาให้ด้วยนะ” ริคุโตะกล่าวออกไปก่อนจะกินลูกชิ้นต่อ


“เธอมีเงินจ่ายงั้น-”


ริคุโตะหันไปก่อนจะกล่าว”มีแน่นอน”


ลุงคนขายพยักหน้าก่อนจะทำให้


ฟึ่บ


มีร่างของชายหนุ่มผมสีดำหัวเห็ดดวงตาสีเหลืองเดินเข้ามาก่อนจะสั่งเจ้าของร้าน”ลุงเอาจูโซขวดนึง”


“นี่เธออายุถึงรึยัง?”


ชายหัวเห็ดที่ได้ยินก็กำหมัด”ถึงแล้ว”


“บัตรประชาชน เอามาให้ดูหน่อย?”


“บัตรประชาชนอะไรเล่า!ข้าเหนื่อยเต็มทนแล้วนะไอมนุษย์รู้มั้ยว่าข้าไปกี่ร้านต่อกีร้านก็บอกว่าให้เอาบัตรประชาชนอยู่ได้น่ารำคาญ!!!”


“...เธอยังอายุไม่ถึงสินะแต่ร้านเราต้องอายุเกิน18ปีถึงจะดื่มได้นะ”เจ้าของร้านกล่าวออกมาด้วยสายตึงเครียด


“18หรอ ข้าโตแล้วนะเฟ้ยย!!!” เขากล่าวออกมาก่อนจะยกมือสูงขี้นเพื่อจะชกไปที่เจ้าของร้าน


มับ!


“ไม่เอานาพี่ชายเรื่องแบบนี้ไม่เห็นจำเป็นต้องเลือดตกยางออกกันเลยนี่นา” ริคุโตะรับมือของชายหนุ่มก่อนกล่าวออกมา


“แกเป็นใครฟระ?” ชายหนุ่มกล่าวออกมาก่อนจะเลือดขึ้นหน้า


“ก่อนจะถามชื่อคนอื่นต้องบอกชื่อของตัวเองก่อนไม่เคยได้ยินหรอ?”ริคุโตะกล่าวออกมาด้วยใบหน้าเย้ยหยัน


“หา?” ชายหนุ่มมีเส้นเลือดปุดขึ้นมาที่หัว


เจ้าของร้านที่เห็นแบบนั้นก็รีบห้ามทันที”นี่อย่ามาตีกันในร้านนะลูกค้าหายไปหมดแล้ว!!”


ชายหนุ่มหันไปทางเจ้าของร้าน”ร้านโกโรโกโสแบบนี้มันจะไปมีลูกค้าได้ยังไงกันไอแก่”ก่อนที่เขาจะหันมาทางริคุโตะ”ถ้าจะมีก็คงมีแต่คนโง่เท่านั้นแหละ”


“โห...แสดงว่าที่นายเข้ามาในร้านนี้ก็โง่เหมือนกันสินะ?” ริคุโตะกล่าวออกมาพร้อมกับรอยยักบนหัว


“…”


“...”


ปัง!!

เพล้ง!


ชายหนุ่มถีบริคุโตะจนกระเด็นมาถึงหม้อต้มโอเด้ง


“อะไรกันไม่เห็นเท่าไหร่นิไอหนู?”


ริคุโตะที่ได้ยินก็จับทัพพีตักน้ำร้อนสาดใส่หน้าของชายหนุ่มทันที


อ้ากกกก


ก่อนที่เขาจะถีบร่างของชายหนุ่มกระเด็นออกไปนอกร้าน


ว้ายย!!!


กรี้ดดด!!!


“อะไรน่ะมีเรื่องหรอ?”


ผู้คนต่างแตกตื่นกันที่เห็นคนมีเรื่องทะเลาะวิวาทกันที่ย่านการค้า


ร่างของชายหนุ่มที่นอนอยู่กำหมัดขึ้นมา”แกนะแกข้าจะฆ่าเจ้า!”ก่อนที่มือของเขาเรื่มที่จะมีสีแดงขึ้นมา


“ว่าแล้วเชียวว่านายจะต้องไม่ใช่มนุษย์”ริคุโตะกล่าวขึ้นมาก่อนจะเดินเข้าไปหาชายหนุ่มที่นอนอยู่



วี้ด!!!!


“หยุดอย่าก่อความวุ่นวายกัน!!”


ร่างของเจ้าหน้าที่กำลังวิ่งเข้ามาริคุโตะที่เห็นแบบนั้นก็หันไปทางชายหนุ่ม”นายชื่ออะไร?”



“ลองชนะข้าให้ได้สิแล้วข้าจะบอก” ชายหนุ่มกล่าวออกมาพร้อมกับใบหน้าตั้งใจ



“เห..งั้นเอาไว้คราวหน้าก็แล้วกันเจ้าคงรู้กฎของโลกมนุษย์สินะ” ริคุโตะกล่าวออกมาอย่างสนใจก่อนที่ร่างของเขาจะเดินฝ่าฝูงคนไป


ชายหนุ่มที่เห็นแบบนั้นก็ตาเบิกกว้าง”เฮ้ย!แกจะหนีรึไงกัน!!?”


“นี่ครับคุณตำรวจเขานอนอยู่ตรงนี้”


"ชิ..."

ชายหนุ่มรีบหันไปตามเสียงก่อนจะเห็นร่างของเจ้าหน้าที่เขารีบลุกขึ้นก่อนจะวิ่งฝ่าฝูงคนไป”เจ้านั่นชื่อ นูระ ริคุโตะ งั้นหรอฮ่าๆน่าสนุกจริงๆถ้าเกิดข้าและเจ้านั่นได้แปลงเป็นภูติแล้วมาสู้กันคงจะหนุกหน้าดู”


ด้านริคุโตะก็กลับมาถึงตอนค่ำมืด


ก่อนจะเดินเข้าไปในบ้าน


“ริคุโตะ”


ริคุโตะหันไปตามเสียงก็พบว่าเป็นนูระริเฮียง


“มีอะไรหรอปู่?”


“ว่างคุยกันหน่อยมั้ย?” นูระริเฮียง


“....” ริคุโตะ


ผ่านไปซักพัก


“งั้นหรอเจ้าตัดสินใจแล้วงั้นหรอริคุโตะ”


“ครับข้าตัดสินใจแล้วนี่คือความปรารถนาของข้า!”


เข้าวันต่อมา


ปีศาจนับร้อยๆตนมาเดินทางมาถึงบ้านใหญ่ของกลุ่มนูระพร้อมกับเสียงซุบซิบระหว่างเดินเข้าไป


“โอท่านริคุโอะจะเข้าร่วมประชุมหรอ?”


“กิวคิก็อยู่ที่นี่ด้วยได้ข่าวมาว่ามันจะเอาชีวิตของท่านริคุโอะนี่นา”


“พอพูดถึงข่าวรู้สึกว่าท่านริคุโตะจะมีเรื่องจะประกาศให้รู้กันทั่วเลยนี่นา”


“อยากรู้จริงๆว่าจะมีเรื่องอะไรกัน”


ภายในห้องประชุม


ริคุโตะในร่างภูตินั่งอยู่ทางด้านซ้ายของนูระริเฮียงส่วนด้านขวาคือริคุโอะในร่างมนุษย์


ต่างบรรดาเหล่าภูติมาถึงก็กล่าวเบาๆ

“ร่างของท่านริคุโตะช่างหน้าเกรงขามจริงๆ”


“พอเทียบกันแล้วกับท่านริคุโอะเฮ้อ”



“สงสัยเรื่องที่ท่านริคุโตะจะประกาศคงจะเป็นการรับตำแหน่งรุ่นที่สามอย่างแน่นอน”


ริคุโตะที่ไดยินคำพูดพวกนั้นก็ทำหูทวนลมก่อนจะหันไปทางริคุโอะ “ พยายามเข้านะริคุโอะ”


“ครับ” ริคุโอะ



“แล้วจุดประสงค์หลักของการประชุมครั้งนี้คืออะไรงั้นหรอครับ?” ฮิโตสึเมะกล่าวขึ้นมา


ทุกตนหันไปทางเขา


“ถ้าเป็นอย่างที่ข้ารู้มาละก็ มันคงจะเสริฟข้าวเหนียวแดงไม่ได้ด้วยซ้ำ” ฮิโตสึเมะ



“หมายความว่ายังไงหรอฮิโตสึเมะ?” นูระริเฮียง



“ที่ข้าพูดไปนั้นก็เพื่อกลุ่มเราควรจะคิดตัดสินใจกันให้ดีกันอีกทีนะ” ฮิโตสึเมะ


“ถ้างั้นข้าจะเริ่มละนะ”นูระริเฮียงกล่าวขึ้นมาก่อนจะยืนขึ้น”ที่ข้าเรียกทุกคนมาในวันนี้เพื่อจุดประสงค์เดียวก็คือการทำให้กลุ่มของเราเข้มแข็งขึ้นดังนั้นข้าจะขอแต่งตั้งให้ นูระ ริคุโอะ ให้รับตำแหน่งรุ่นที่สามอย่างเป็นทางการ”


!!!!!!


“อะไรนะ?”


“นี่จริงหรอเนี่ย!?”



“ด...เดี่ยวสิ!!! ท่านจะลำเอียงเกินไปแล้วท่านหัวหน้าใหญ่ ท่านริคุโตะนั้นมีความเป็นผู้นำสูงกว่าเห็นๆ” ภูติตนนึงในกลุ่มกล่าวขึ้นมาเมื่อบรรดาเหล่าภูติได้ยินก็เห็นด้วยยกใหญ่


“ใช่แล้ว”



ริคุโตะมองไปที่ภูติพวกนั้นก่อนจะกล่าวขึ้นมา”เงียบ


“......”


“......”



ริคุโอะหันมาทางริคุโตะด้วยความมุ่งมั่น




“เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน,ก่อนอี่นเราควรจะตัดสินการกระทำของกิวคิซักก่อน” ฮิโตสึเมะ



“เรื่องนั้นน่ะข้าจะปล่อยให้เป็นการตัดสินใจของริคุโอะเอง” นูระริเฮียง


ฮิโตสึเมะที่ได้ยินก็มองตาขวางพร้อมจะอารมณ์เสีย”เหอะป่านนี้แล้วยังจะหวังอะไรกับท่านริคุโอะได้อีกงั้นหรอ”



นูระริเฮียงหันไปทางริคุโอะ” ริคุโอะเจ้าจะตัดสินใจยังไงก็บอกไปเลยสิ”


“อื้ม”เขาเอามือทั้งสองยันพื้นไว้ก่อนจะก้มหัว”ในหัวที่น่ายินดีเช่นนี้ต้องขอขอบคุณทุกท่าน ที่มางานประชุมใหญ่นี้ถึงการเอ่ยในที่สูงกว่าจะเสียมารยาทไปซักหน่อย”


ก่อนที่เขาจะเงยหน้าขี้น”แต่ผมนูระริคุโอะจะขอรับตำแหน่งผู้นำรุ่นที่สามของกลุ่มนูระและจะไม่ทำให้เสื่อมเสียเชื่อเสียงเด็ดขาดอย่างไรก็ตามตัวผมก็ยังอ่อนด้อยประสบการณ์ในวิถีแห่งภูติพรายอันทรงเกียรติและถ้าหากผมได้เอ่ยคำใดผิดไปหรือผิดพลาดหรือไม่สมควรไปก็ตามก็ขอให้อภัยแก่ผมด้วยนะคร้บดังนั้นก่อนอื่นปล่อยให้ผมได้อธิบายการกบฎของกิวคิในครั้งนี้ด้วยเถอะทุกท่านคงจะทราบเรืองนี้กันมาแล้ว

ว่ากิวคินั้นหันคมดาบเข้าหาตัวผมอีกทั้งยังเป็นผู้บงการกลุ่มคิวโซะที่ถูกขับไล่ไปแล้วมาข่มขู่ให้ผมถอนตัวจากการเป็นผู้สืบทอดด้วย”



“ว่าแล้วว่าต้องเป็นเรื่องจริง”


“เจ้าโง่นั่น”


“กิวคิมีหวังไม่ได้จบสวยแน่”


“แต่ว่ายังไงก็ตามสิ่งที่เขาทำลงไปทั้งหมดก็เพื่อกลุ่มนูระเรื่องทั้งหมดเกิดจากความอ่อนหัดของตัวผมเอง ดังนั้น! ผมจะขอตัดสินว่ากิวคินั้นไม่มีความผิด ถ้ามีปัญหาตัวผมผู้นี้จะเป็นผู้รับผิดชอบเอง”



ปัง!


ฮิโตสึเมะทุบพื้นอย่างแรงพร้อมกล่าว”อะไรกัน!ทำไมถึงได้ตัดสินแบบนั้นกันละ?”



“ผมตัดสินใจแล้ว มีอะไรจะแย้งอย่างงั้นหรอ?”



“มันก็ต้องมีสิมันเป็นเรื่องที่รู้กันดีอยู่แล้วว่าถ้ากบฏจะต้องถูกลงโทษ!” ฮิโตสึเมะ


“กิวคิไม่ได้ทำการกบฏหรอก...ท่านเองก็รู้ดีว่ากลุ่มนูระไม่มีดินแดนทางตะวันตกเกินไปกว่าเขาเนจิเรเมะที่กิวคิปกป้องอยู่ ภูเขาลูกนั้นเป็นชายแดนของกลุ่มเราซึ่งเป็นสถานที่สำคัญ ไม่มีใครปกป้องได้ดีกว่ากิวคิแล้ว จริงหรือป่าวกิวคิ?”


“ข้าจะปกป้องด้วยขีวิตของข้า” กิวคิ


“เพราะฉะนั้นต่อจากนี้ไปกลุ่มกิวคิก็ยังเป็นครอบครัวเรา….ตามนี้แหละขอโทษด้วยถ้าใช้เวลา มากเกินไป น่ะครับ “ ริคุโอะยิ้มขึ้นมา



ฮิโตสึเมะกำหมัดแน่นขึ้นมาก่อนจะหันไปทางริคุโตะ”ท่านริคุโตะท่านยอมได้งั้นหรอให้น้องชายมาอยู่ที่สูงกว่าตนเองแบบนี้!!!”


ริคุโตะที่ได้ยินก็มองไปที่ฮิโตสึเมะ”ข้านั้นเกิดมาก่อนริคุโอะเพียงไม่กี่นาทีเท่านั้นสำหรับข้าริคุโอะนั้นคือมากกว่าน้องชายเสียอีกแต่ว่าก็อย่างที่ท่านพูดฮิโตสึเมะ ข้าไม่ยอมให้ริคุโอะอยู่ที่สูงกว่าข้าแน่”เขากล่าวเสร็จก็ยืนขึ้นมา


“หมายความว่ายังไงกัน?” เซน


“ข้าขอประกาศต่อเหล่าภูติพรายทุกตนตรงนี้ว่าข้า นูระ ริคุโตะ จะขอสร้างกลุ่มภายใต้กลุ่มนูระนี้ขึ้นมา กลุ่มนี้จะมีอำนาจเทียบเท่าทุกอย่างของผู้นำขบวน"



"สัญลักษณ์คือ หวาดหวั่น



!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
















ווווווווווווווווווווו×


จบแล้วนะครับตอนนี้ คือผมพยามทำให้เนื้อเรื่องมันสมดุลกันน่ะครับ เพราะว่า การที่มีริคุโตะ มันก็ต้องมีริคุโอะ ด้วยเช่นเดียวกัน หวังว่าตอนนี้มันจะสนุกนะกว่าจะเขียนเสร็จมือหักมืองอกันเลยทีเดียว


ส่วนเรื่องนั้ตสึเมะได้เจอแน่ครับเพียงแต่มันยังไม่ใช่เร็วๆนี้รอกันไปก่อนนะครับ”






































































ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 650 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

791 ความคิดเห็น

  1. #771 ทิวาราตรีสีชาด (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 17:21
    สัญลักษณ์คือ ราก
    #771
    0
  2. #717 R.E.A.P.T (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 20:01
    สัญลักษณ์ที่พูดถึงนี่คือยังไงหรอคะ
    #717
    1
    • #717-1 Shimakan5(จากตอนที่ 12)
      3 เมษายน 2564 / 09:17
      ขอตอบแทนนะคะคล้ายๆของกลุ่มนูระที่ใช้ความหน้าเกรงขามเป็นแกนกลางค่ะ
      #717-1
  3. #236 Aetep (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 20:59

    โคตรเทพพพพ

    #236
    0
  4. #194 chacor. (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 12:02
    ชอบนัตสึเมะที่สู๊ด
    #194
    0
  5. #193 💐รักธรรมชาติ💐 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 22:54

    อร๊ายยยยย~ สนุกมากกกก
    #193
    0
  6. #192 NeLorsuzjP (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 12:59
    ชอบดูลื่นไหลดี
    #192
    0
  7. #191 PP M (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 12:24
    ชอบเรื่องนี้ค่ะ มีความสมดุลในตัวเอง รอติดตามนะคะ สู้ๆค่ะ
    #191
    0
  8. #190 Creator Happy Invulnerable (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 09:49
    ริคุโอะกับริคุโตะพูดได้สวยมาก แต่ว่านะ ถ้ามีอำนาจเท่าเทียมกันทุกประการระวังจะเป็นกบฏกันเองนะ เพราะไม่ได้อยู่ใต้ใครนิ แต่ถ้าเป็นริคุโตะกับริคุโอะก็อาจจะทำได้ก็ได้นะ สู้ๆ
    #190
    0
  9. #189 Lifia (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 08:01
    อยากเจอนัตสึเมะแล้วเจ้า

    ชอบความเป็นพี่น้องของทั้งสองจังเจ้า น่ารักมาก
    #189
    0
  10. #188 Fot800 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 07:49
    ต้องหาพวก5555
    #188
    0
  11. #187 -ฮิบิกิคุง- (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 00:05
    อยากให้นัตสึเมะมาร่วมกลุ่มกับริคุโตะจังเลยยยย
    #187
    0
  12. #186 Creator Happy Invulnerable (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 19:33
    ถานะ = ฐานะ เขียนแบบนี้นะคะ
    ในที่สุดริคุโตะก็บอกแล้ว อยากเห็นสมาชิกในกลุ่มมาก จะมีนัตสึเมะมาร่วมกลุ่มมั๊ยคะ 555+
    ชอบความเป็นพี่น้องของริคุโตะกับริคุโอะ ต่างคนต่างเข้าใจกันแม้ว่าจะพูดน้อยกันทั้งคู่ก็ตาม
    #186
    0
  13. #185 คนหลับมืออาชีพ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 17:49
    ไปร่วมก๊วนกับนัสสึเมะ?
    #185
    1
    • #185-1 lookwachannel2(จากตอนที่ 12)
      30 พฤศจิกายน 2561 / 18:20
      โอ้~~ คงจะมันน่าดู555
      #185-1
  14. #184 ราดีนซิส ลีอา (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 17:24
    อึ้งกันเป็นแทบ
    #184
    0
  15. #183 tingtingg4213 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 17:16
    จะไปเจอนัตสึเมะป่าววววว?????
    #183
    1
    • #183-1 lookwachannel2(จากตอนที่ 12)
      30 พฤศจิกายน 2561 / 18:19
      อยากให้ไปเจอไว้จัง อยากเห็นจารย์เหมียว~
      #183-1
  16. #182 ployneko25020 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 16:34

    ประโยดเด็ดของวัน ข้าจะสร้างฮาเร-
    เอ้ย ข้าจะสร้างกลุ่มขึ้นมาปกป้องกลุ่มนูระ 55555
    #182
    0
  17. #181 N.K. Naegi Komaru (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 14:22
    และออกเดินทางไปหานัตสึเมะ เพื่อไปเอา บันทึกสหาย มา เยี่ยม รอ....
    #181
    0
  18. #180 Fot800 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 14:15
    ออกเดินทาง โลด!!!!
    #180
    0
  19. #179 Creator Happy Invulnerable (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 21:48
    ริคุโอะจะน้องใจมั๊ยเนี่ย 555+
    #179
    0
  20. #178 lookwachannel2 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 21:37
    ความลำเอียงนี่
    #178
    0
  21. #177 เราไม่รู้จักกัน (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 18:23
    ความลำเอียงนี่มันอะไรกัน!!!
    #177
    0
  22. #176 ployneko25020 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 17:38

    ลำเอียงดีจริง555555555 สนุกมากเลย
    #176
    0
  23. #175 tingtingg4213 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 17:02
    โคตรลำเอียง ริคุโอะ กับ ท่านริคุโตะ เอาซะไม่รู้เลยว่าถือหางใคร 55555
    #175
    0
  24. #174 CHECK224 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 12:33
    มีความลำเอียงที่ไม่หน่อย
    #174
    0
  25. #172 Fot800 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 10:26
    ลุมกระทีบ มัน!!!5555
    #172
    0
  26. #171 j-nai (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 10:06
    ความ ริคุโอะ เเละ ท่านริคุโตะ ช่างเเตกต่าง😂
    #171
    1
    • #171-1 N.K. Naegi Komaru(จากตอนที่ 12)
      29 พฤศจิกายน 2561 / 12:08
      ลำเอียงอะ 5555
      #171-1