☾ Nurarihyon no mago ☽ : ทะลุมิติไปเป็นจ้าวแห่งภูติพราย

ตอนที่ 10 : ตอนที่ 8 กับดักที่รออยู่บนบุปผาปีศาจ [ 100% ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,060
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 628 ครั้ง
    29 พ.ย. 61

‘ผู้ที่อาศัยอยู่ในภูเขาเนจิเรเมะนี่ก็คือกิวคิ’ ริคุโอะ


“นี้ปลอดภัยจริงๆเหรอภูเขาลูกนี้น่ะ” คานะ


“ไม่รู้สิแต่ว่าภูเขาลูกนี้ต้องไม่ธรรมาดาแน่ๆล่ะ” ยูระ


“จริงอะ!!” มากิ


“กลับกันเถอะนะ!!” โทริอิ


ทั้งสองคนกีดร้องขึ้นมา


“ฮ่าฮ่า..ไม่เอาน่าทำไมพวกเธอขี้กลัวกันอย่างนี้ล่ะการค้นหาปีศาจมันเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้นเอง” คิโยสึงุ


“เล็บนั้นพวกเราโดนปีศาจกินแน่เลยอ่ะ” มากิ/โทริอิ


ริคุโอะที่เห็นแบบนั้นก็หันไปทางทั้งสองคน”ทั้งสองคนใจเย็นๆก่อนนะ”


“ต..ตะ..แต่ว่า” ×2


‘กลุ่มกิวคิในกลุ่มนูระเองก็ถือว่าเป็นสายต่อสู้ ถ้าเกิดคิดที้จะทรยศนายน้อยละก็นายน้อยเองก็ยังอยู่ในร่างมนุษย์ อาโอเองก็ไม่ได้มาด้วย แถมนายน้อยริคุโตะเองก็ไม่รู้ว่าเชื่อใจได้ไหมเพราะเพื่อชิงตำแหน่งรุ่นที่3 ไม่ปลอดภัยแน่ๆเลยถ้าถึงตอนนั้นเราจะต้องปกป้องนายน้อยริคุโอะให้ได้’ซึราระคิดในใจพร้อมกับมองไปทางริคุโอะ


“คิโยสึงุคุงผมว่านะเรารีบทำตามที่คุณมากิซัง กับคุณโทริอิพูดเรารีบกลับกันดีกว่า” ริคุโอะเอ่ยเสร็จมากิก็ควงแขนริคุโอะ”นั่นสิกลับกันเถอะ!”แล้วรีบวิ่ง


คิโยสึงุห้าวมือไว้”รอเดี๋ยวก่อนสิ..ถึงจะลงเขาไปตอนนี้ก็ไม่มีรถบัสวิ่งแล้วล่ะแล้วอีกอย่างอาจารย์อาบาราชิบาระก็เตรียมที่พักให้เราแล้วด้วยแล้วก็ไปถึงที่นั้นนะ มีออนเซน กับ อาหารชั้นเลิศ รออยู่ แน่นอนทั้งหมดนี้เฉพาะกลุ่มของพวกเราไง” คิโยสึงุ


อากิกับโทริอิหันมา


”ออนเซน” มากิ


“อาหารชั้นเลิศเหรอ” โทริอิ


“ทั้งหมดนั่นฟรีด้วย” ชิมะ



ริคุโอะหันกลับมา”ไม่ได้นะ!! พวกเรารีบกลับกันดีกว่า”



“กลัวงั้นเหรอริคุโอะ?” ริคุโตะเอ่ยขึ้นมา



ริคุโอะที่ได้ยินก็ขมวดคิ้ว”อะไรนะ?”


“เรื่องนี้น่ะไม่ลองไม่รู้นะอีกอย่างพวกเขาอาจจะใจดีไม่เปิดเพยตัวออกมาก็ได้นะ” ริคุโตะ



“ริคุโตะ…” ริคุโอะ


“ฮ่าฮ่าเรื่องของกิวคิเป็นแค่ตำนานแหละนาส่วนเล็บเมื้อกี้อาจมีคนทำขึ้นก็ได้” อาชิบาระ


“แต่ว่านั้นมัน” ริคุโอะ


“แล้วอีกอย่างที่ โรงแรมมีระบบป้องกันปีศาจอีกด้วย สบายใจได้เลยนะ”



“ระบบป้องกันปีศาจเนี่ยนะ” ริคุโอะ



“แล้วอีกอย่างนะถึงพวกนายจะโดนปีศาจเล่นงานกลุ่มของเราก็ยังมีสาวน้อยองเมียว เคย์คะอิน ยูรคุง อยู่ทั้งคน” คิโยสึงุ


“โห่”


“พูดจริงแหะ” มากิ/โทริอิ



ริคุโตะเหลือบตามอง’คาดหวังเกินไปแล้ว’


“คงถึงเวลาที้ฉันจะกู้หน้าคืนแล้วสินะต้องแยกพวกใบเสร็จกับชิคิกามิให้ดีก่อน...เว๋อบัตรลดราคาใกล้หมดเขตแล้วนี่นา” ยูระเอ่ยขึ้นมาพร้อมกับใบหน้าเขินๆ



“ถ้าอย่างนั้นคงไม่มีใครขัดข้างแล้วสินะการเข้าค่ายสำรวจปีศาจของกลุ่มคิโยจูจิจะดำเนินต่อไป” คิโยสึงุ


“เย้..ต้องแบบนี้สิ!!” มากิ/โทริอิ



“งั้นฉันไปก่อนละนะขอให้สนุกกันตามสบายก็แล้วกัน” อาชิบาระเอ่ยขึ้นมาพร้อมกับโบกมือ


“มาด้วยกันสิครับ อาจารย์พวกเราอยากจะฟังเรื่องภูติพรายจากอาจารย์มากกว่านี้” คิโยสึงุ


“อย่าเลยหน้าที่ของฉันมันจบลงแล้วล่ะ” เอ่ยเสร็จอาชิบาระก็เดินออกไปโดยหลังคอของเขามีเส้นด้ายสีขาวติดอยู่”จริงสินี่มันก็ใกล้จะมืดแล้วมันอันตรายน่าดูอย่าออกไปข้างนอกจะดีกว่านะ”


“ฮึฮึ..ไปได้สวยแหะ-หื้มหมอนั่นใครละนั่น”


ทางขึ้นบรรไดได้มีร่างของนักบวชรูปร่างใหญ่เดินขึ้นมา”ปัดโถ่เอ้ยดันคาดกับนายน้อยซักได้”ก่อนที่เขาจะเห็นอาชิบาระ”เอ่อขอโทษนะครับโอเมระคุเอ็นมันไปทางไหนครับเนี่ย?”


“อ่อ ทางนั้นก็..”อาชิบาระชี้ไปทางขวามือที่เป็นป่า


“ถ้าอย่างนั้นก็ขอบคุณนะ”เขาเอ่นเสร็จก็เดินเข้าไป


“อาวละเหนื่อยหน่อยนะ”เอ่ยเสร็จเขาก็ดึงด้ายออก



“อาวๆชะเอ้าเรามาทำอะไรที่นี่ละเนี่ย?” อาชิบาระ




ฟุ่บ-!

ได้มีร่างของชายหนุ่มลงมายังต้นไม้


“หลอกพวกมันได้เยี่ยมเลยนะ เมซึมารุ”


“นายก็เหมือนกันแหละนาโกซึมารุ..แล้วเดี๋ยวจะเอายังไงต่อล่ะ” เมซึมารุ


“ก็ต้องทำให้พวกมันแยกกลุ่มกันก่อนแล้วจากนั้นฉันจะจัดการลูกน้องริคุโอะก่อน” โกซึมารุ


“งั้นข้าก็ขอจัดการพวกลูกกระจ้อกก็แล้วกัน” เมซึมารุ


“คืนนี้เป็นคืนเดือนมืดแล้วยังมีพายุอีกด้วยชั่งเหมากับการล่าหัวแม่ทัพซักจริงๆแต่ก็แปลกอยู่ที่ท่านกิวคิบอกว่ายังสังหารเจ้าริคุโตะไม่ได้” โกซึมารุ


“นั่นสิท่านบอกว่ายังไม่ถึงเวลาสินะ” เมซึมารุ




[ ณ.โรงแรมในป่าเขา ]




“ยินดีต้องรับสู่โรงแรมโนโรโบะค่ะ” ×3


พวกพนักงานออกมารับกลุ่มคิโยจูจิ


“ด้วยความยินดีงั้นขอรบกวนด้วยนะ” คิโยสึงุ


“รบกวนด้วยนะครับ/คะ”


ริคุโอะมองไปรอบๆ'ที่นี่มันรู้สึกแปลกๆแหะ


“แหม่ๆไม่นึกเลยว่าที่ภูเขาที่ไม่มีนักท่องเที่ยวยังมีโรงแรมเปิดอยู่ด้วยถ้าไม่ใช่ความจริงนี่คงเป็นภาพลวงตาสินะ”ริคุโตะเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเล่นๆแต่ก็แฝงไปด้วยจิตคุกคาม


พนักงานต้อนรับมองไปที่ริคุโตะด้วยความตึวเครียดแต่ก็ไม่ได้แสดงออกทางสีหน้าก่อนจะกล่าวว่า”งั้นเชิญเดินตามมาด้วยค่ะ”


กลุ่มคิโยจูจิที่ได้ยินก็เดินตามพนักงานต้อนรับไป



โทริอิเดินเข้าไปหาพนักงานต้อนรับ”ขอโทษนะคะพวกเราไปลงออนเซนได้เลยรึป่าวคะ?”


พนักงานต้อนรับที่ได้ยินก็หันกลับมา”ได้สิคะ ที่นี่เป็นบ่อธรรมชาติพวกคุณสามารถลงแช่ได้เลย”


เมือมากิและโทริอิได้ยินก็ลากพวกผู้หญิงไปที่บ่อออนเซนทันที


ส่วนพวกผู้ชายก็เข้าไปในห้องพักผ่อนก่อนที่คิโยสึงุจะเปิดประเด็นขึ้นมา”ระหว่างที้พวกสาวๆกำลังอาบน้ำอยู่..”


“นั่นสินะคิโยสึงุคุง!” ชิมะ


“ตอนนี้แหละ..” คิโยสึงุ


“ใช่แล้วต้องตอนนี้แหละถ้าไปถ่ำมองกันละก็จะไแ้เห็นคุณโออิคาวะในชุดวันเกิดล่ะ!”ชิมะเอ่ยออกมาพร้อมกับคิอภาพซึราระในบ่อออนเซน



ริคุโตะที่ได้ยินก็เบ้ปาก”คิดได้แต่เรื่องแบบนั้นเหรอชิมะ”เขาไม่พอใจเท่าไหร่ที่จะไปแอบดูถ้าต้องการเห็นฝ่ายหญิงสมควรจะมาเปิดตนหน้ามากกว่า


ชิมะมาจับไหล่ริคุโตะ “ ไม่เอานา ฉันรูืนะว่านายก็อยากเห็นคุณเคยคะอินในชุดวันเกิดเหมือนกัน”


เขาที่ได้ยินก็คิดหนัก”อกแบนแบบนั้นเนี่ยนะอืม..แต่ก็น่าสนใจนิดหน่อย”


“พี่!” ริคุโอะ



“เอาละชิมะคุง ไปกันเถอะ!”คิโยสึงุกล่าวขึ้นพร้อมกับลุกขึ้นยืน


“ครับ”


“เอาล่ะไปตามหาพวกภูติผีกัน!” คิโยสึงุกล่าวออกมาทำให้ชิมะรู้สึกผิดหวังและริคุโอะที่แปลกใจ


“ภูติผีหรอกเหรอ?” ชิมะ


ขณะที่ซึราระหนีออกมาจากออนเซนก็เดินผ่านห้องของผู้ชายแล้วบังเอิญได้ยิน


“พวกนายก็ได้ยินที่อาจารย์อาชิบาระพูดแล้วนี่..ว่าไม่ให้ออกไปข้างนอกตอนกลางคืนน่ะ ถ้าออกไปจะต้องเจอภูติผีแน่ๆ อะออกเดินทาง!” คิโยสึงุเอ่ยออกมาพร้อมกับลากตัวชิมะไผที่ประตูแต่ริคุโตะมาขวางไว้ก่อน”ไม่ได้นะ!อย่าออกไปดีกว่าน่าพวกนายประมาณพวกภูติผีมากเกินไปแล้วภูติผีที่คอยทำร้ายผู้คนน่ะมันมีจริงนะ”


“นายพูดอะไรนูระคุง?นายจะไปรู้อะไรเกี่ยวกับปิศาจเล่าห้ามไปก็เปล่าประโยชน์ เรื่องปิศาจฉันรู้ดีไม่เหมือนกับนายหรอก” คิโยสึงุ


“ถ้านายดันทุรันที่จะไปให้ได้ ฉันก็จะไปด้วย ไปกันสองคนมันอันตราย” ริคุโอะ


ขณะที่กำลังพูดคุยกันอยู่นั้นซึราระก็เปิดประตูออกมา”ฉันก็จะไปด้วยค่ะ!”



ริคุโตะที่ได้ยินการสนทนาก็เท้าคาง’เราไปด้วยดีไหมนะ?..ฮึฮึไม่ดีกว่าถ้าเราไปเจ้าริคุโอะพลังมันก็ไม่ตื่นพอดีม้นควรจะรู้ได้แล้วว่าตัวมันเองนั้นมีพลังปีศาจของนูระริเฮียงอยู่และสามารถใช้มันได้’ก่อนที่เขาจะหันไปทางพวกริคุโอะ”งั้นพวกนายไปนะฉันไม่ไป”



ริคุโอะและซึราระที่ได้ยินก็แปลกใจ

“ไม่ไปหรอ“ ×2


ริคุโตะยืนขึ้นก่อนจะหยิบพาขนหนู”ฉันไปแช่ออนเซนธรรมชาติยังจะดีกว่า...ขอให้พวกนายทุกคนโชคดีนะ”กล่าวเสร็จเขาก็เดินออกไปและไปยังบ่อออนเซน


ซึราระมองไปยังหลังของริคุโตะก่อนจะกล่าวในใจ’ทำไมกัน ทั้งๆที่รู้ว่ามีพวกปิศาจอาศัยอยู่ในป่าแถมท่นริคุโอะเองก็อยู่ในร่างมนุษย์ทำไมท่านไม่ปกป้องน้องชายนี่ท่านแปลพักแล้วจริงเหรอ’ซึราระคิดในใจก่อนจะส่ายหัวไปมา’ไม่ๆเราจะคิดแบบนั้นไม่ได้ตอนที่เรายังดูแลนายน้อยทั้งสองตอนยังเป็นเด็กพวกท่านรักกันมากไม่มีทางที่ท่านริคุโตะจะหักหลังน้องชายแน่ๆ’



“ซึราระ!” ริคุโอะเรียกชื่อของเธอขึ้นมานั่นทำให้เธอหันไปทางเขา”คะ?”


“เหม่ออะไรน่ะไปกันได้แล้ว”


“ค่ะ..”


เอ่ยเสร็จพวกเขาทั้ง4คนก็ออกจากโรงแรมกันออกไป



ริคุโตะที่กำลังจะเดินทางไปที่บ่อออนเซนก็นึกได้”เดี๋ยวสินี่มันบ่อรวมไม่ใช่เหรอ?” เขาเอ่ยขึ้นมาก่อนจะคิดภาพสาวๆทั้ง4ในสภาพไม่มีอะไรโป๋เปลือยก่อนที่เขาส่ายหัวไปมา


“ไม่ได้ๆ”


ต่อให้เขาที่กำลังโดนกิเลสเข้าครอบงำแต่เขาก็ยังพอควบคุมได้”เฮ้อ ช่างมันแล้วกัน ตอนนี้ พวกนั้นคงจะออกไปกันแล้ว ถึงตามไปกันไม่รู้อยู่ดี-หื้ม?”ขณะที่ริคุโตะกำลังคิดอยู่นั้นก็เห็นคานะเดินออกมาจากห้องอาบน้ำและเหมือนกำลังจะเตรียมตัวออกไปไหนซักแห่งเธอสังเกตุเห็นริคุโตะที่ยืนอยู่หน้าห้องอาบน้ำ


“นายมาอยู่นี่ได้ไง?” คานะ


ริคุโตะจ้องมองไปยังเธอก่อนจะถาม”อิเอนากะ นี่เธอจะไปไหน?”



เธอที่ได้ยินก็ลนลาน”ปะ..ป่าวนี่เธอเห็นริคุโอะคุงกับคุณโออิคาวะไหม?” เธอถามขึ้นมาริคุโตะที่ได้ยินก็ตอบว่า”อ่อถ้าสองคนนั้นเขาออกไปกับพวกคิโยสึงุน่ะไปออกตามหาปีศาจกัน”



คานะที่ได้ยินก็พยักหน้า”งั้นขอบคุณมากนะ”ก่อนที่เธอจะเดินผ่านริคุโจะไป


มับ


เขาจับแขนเธอไว้”อิเอนากะนี่เธอคงจะไม่ได้คิดว่าอยากออกไปตามหาพวกเขาใช่มั้ย?”เธอที้ได้ยินก็ตกตะลึงก่อนที่เธอจะหลบหน้าริคุโตะป่าวซักหน่อย”


ริคุโตะมองไปยังใบหน้าของเธอก่อนจะนึกถึงเหตุการณ์ที่คานะเดินไปตามทางที่ทีแต่ความืดถึงแม้จะเจอริคุโอะในร่างภูติแต่นั่นก็กินเวลาเป็นชั่วโมงถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้สนใจอะไรในตัวอิเอนากะคานะแต่เขาคงจะปล่อยให้ผู้หญิงออกไปไหนคนเดียวไม่ได้อยู่ดีเขาจึงทำตามใจตัวเอง”งั้นฉันขอไปด้วย!”


“เอ๋!” คานะเธอแปลกใจมากที่ริคุโตะกล่าวออกมาเธอคิดว่าเขาคงจะห้ามหรืออะไรทำนองนั้นเสียอีก”จะไปกับฉันงั้นเหรอ?”



ริคุโตะพยักหน้าก่อนจะกล่าวว่า” ใช่ แต่ว่า ถ้าไม่เจอกลุ่มของพวกนั้นเธอต้องกลับมาที่โรงแรมพร้อมกับฉันนะเข้าใจมั้ย?”


“อ..อืมเข้าใจแล้ว” คานะ



ก่อนที่พวกเขาทั้งสองคนจะถือไฟฉายกันและออกไปกันสองคน


ริคุโตะที่เดินบรรไดกับคานะก็มองไปรอบๆป่า’บรรยากาศนี่มันอะไรกลิ่นอายปีศาจพวกนี้ไม่ใช่ว่ามันไปที่โรงแรมกันงั้นเหรอ?’


คานะที่เดินไปพร้อมกับริคุโตะก็สังเกตุเห็นว่าริคุโตะนั้นเงียบไปไม่พูดไม่จาอะไรเลยตลอดทางนั่นทำให้เธอรู้สึกอึดอัดเป็นอย่างมากเธอคิดว่าต้องชวนเขาคุยอะไรซักอย่างเพื่อให้มันไม่ตึงเครียด


“อ..เอ่อ..ริคุโตะคุงฉันมีอะไรอยากถามนิดหน่อยน่ะ”


ริคุโตะที่ได้ยินก็หันไปทางเธอ”มีอะไรงั้นเหรอ อิเอนากะ?”


เธอที่ได้ยินแบบนั้นก็สลดขึ้นมา”ทำไมนายถึงเรียกฉันว่าอิเอนากะอีกแล้วละ..ทั้งที่เมื่อก่อนนายเคยเรียกฉันว่าคานะเหมือนริคุโอะคุงเขา?”


ริคุโตะที่ได้ยินก็เงียบลงก่อนจะกล่าวว่า”ก็ไม่มีอะไรเป็นพิเศษหรอก ฉันแค่ อยากเรียกชื่อเธอว่าอย่างนั้นเอง หรือจะให้ ฉันเรียกเธอว่า คานะ ?”



เธอที่ได้ยินก็หน้าขึ้นสีก่อนจะส่ายมือ”ไม่เป็นไรถ้าไม่อยากก็ไม่เป็นไร..”ก่อนที่เธอจะเงียบลง



ทั้งคู่ก็ยังเดินกันต่อไปก่อนที่ริคุโตะยะเรียกเธออีกครั้งอต่เธอก็ต้องแปลกใจ”นี่คานะฉันมีเรื่องอยากถามเหมือนกัน”



เธอที่ได้ยินก็ไม่อยากเชื่อเมื่อกี้เขาเรียกเธอว่าคานะเธอไม่ได้ยินผิดไปแต่เรื่องนั้นเอาไว้ก่อนตอนนี้เธออยากรู้ว่าริคุโตะนั้นอยากจะถามอะไรมากกว่า

“มีอะไรงั้นเหรอริคุโตะคุง?”


“เธอชอบปีศาจงั้นเหรอ?” ริคุโตะ


“เอ๋?” เธอแปลกใจที่ริคุโตะถามแบบนี้กับเธอและเธอเองก็ไม่รู้ว่าควรตอบว่าอย่างไรดี”เอ่อ ก็ คงชอบละ พวกเขาก็ไม่ได้เลวร้ายไปซักหมดนี่นา”



ริคุโตะที่ได้ยินก็พยักหน้าตอนที่เขาสมัยเด็กๆเมื่อสิบกว่าปีก่อนเขาจำได้ว่าเขาอวยคานะ แต่พอมาอ่านจบดันดีใจที่ริคุโอะคู่กับซึราระเขาเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันแต่ตอนนี้ถ้าริคุโอะจะมีลูกคงจะไม่ได้เขาต้องทำลายคำสาปของฮาโกโรโมะ. เสียก่อน



คานะมองไปที้ริคุโตะอีกครั้ง”นี่ มีอักเรื่องนึง”



“หื้ม?” ริคุโอะหันไปทางเธอ



“เรื่องของคุณโออิคาวะ-”


คานะที่กำลังจะพูดอยู่ดีๆริคุโตะ ก็เอามือปิดปิดปากของเธอพร้อมกับบอกว่า”เงียบแปปนึง”

เธอพยักหน้าก่อนที่เขาจะปล่อยมือ”มีอะไรงั้-”


ชู่– ริคุโตะเอานิ้วมาติดปากไว้”เหมือนมีคนอยู่ใกล้ๆนี่เอง”


แซก แซก


เสียงพุ่มหญ้าโดยรอบบวกกับสภาพอากาศที่น่ากลัวทำให้คานะรีบเดินไปจับเสื้อของริคุโตะ


ฟุ่บ


“ย้ากกก”


ตู้ม-!


มีปีศาจขนาดใหญ่ที่มีรูปร่างคล้ายกับกระทิงพุ่งมาโจมตีใส่ทั้งสองคนริคุโตะรีบพลักคานะออกไปทันทีก่อนที่ตัวเขาจะกระโดดหลบการโจมตีของปีศาจวัว


“ฮาฮาข้าได้รับคำสั่งมาจากท่านกิวคิให้มาทำร้ายเจ้ายอมให้ข้าฆ่าเจ้าเสียเถอะริคุโตะ”


“สามห้าว รู้ไหมว่าข้าคือใคร!” ริคุโตะตะคอกกลับไป


คานะที่โดนพลั่กออกมาเธอจ้องมองไปยังปีศาจวัวกระทิงกับริคุโตะ”ริคุโตะคุง”


เมื่อปีศาจได้ยินเสียงของคานะมันก็ยกยิ้มขึ้นมาก่อนที่มันกำลังจะพุ่งเข้าโจมตีใส่คานะริคุโตะที่เห็นท่าไม่ดีจึงเตือนเธอ”คานะ ระวัง!!”


“เอ๋?” ก่อนที้เธอจะเห็นปีศาจที่เป็นวัวกำลังวิ่งเข้ามาหาเธอตอนนี้เธอรู้สึกเป็นกังวลเป็นอย่างมากแต่จังหวะนั้นเองริคุโตะก็พุ่งไปหาปีศาจวัวกระทิงก่อนจะใช้มือข้างขวาชกไปที่หน้าของมันจนร่างกระเด็นออกไป


นี่ทำให้รู้ว่าริคุโตะถึงแม้ร่างกายจะเป็นมนุษย์แต่ก็สามารถต่อกรกับปีศาจได้ถึงจะไม่ถึงตายแต่ก็บาดเจ็บอยู่แต่ตอนนี้เขาก็รู้ว่าสู้ได้ไม่นานและเขาก็ไม่คิดจะเปิดเพยตัวตนเพราะงั้น


มับ


ริคุโตะวิ่งไปจับมือคานะก่อนจะวิ่งออกมาคานะมองไปยังริคุโตะด้วยท่าทีสับสน


“ริคุโตะคุง?”


“อย่าเพิ่งพูดอะไรรีบหนีกันก่อน!”


แต่ขณะที่ทั้งสองกำลังหนีกันอยู่นั้นปีศาจวัวก็วิ่งพุ่งมาทางทั้งสอง”บังอาจทำกับข้าได้นะ!”


“ไอวัวบ้าตามไม่เลิก!” ริคุโตะบ่นออกมาก่อนคานะมองไปทางเขาที่เริ่มจะหอบ


แต่ทันใดนั้นไฟฉายของทั้งสองก็ตกลงไปยังข้างล่างนั้นทำให้คานะนั้นมองไม่เห็นอะไรเลยถึงแม้ภายตอนนั้เธอกำลังวิ่งอยู่ก็ตามแต่เพียงเพราะมีมือของฝ่ายชายคอยจับไว้


ริคุโตะเป็นลูกครึ่งปีศาจจึงไม่แปลกที่จะสามารถมองเห็นในที่มืดได้เมื่อเขาเห็นว่าไฟฉายตกไปแล้วเขาก็ยกยิ้มขึ้นมา”ขอโทษนะคานะแต่เธอไปก่อนได้เลย”


“เอ๋”


ริคุโตะโยนคานะขึ้นไปก่อนจะหันไปทางปีศาจวัวกระทิง


“แกตาย!! ย้ากก”


มันเอ่ยออกมาก่อนจะใช้เขาของมันแทงไปทางริคุโตะแต่ตัวของเขานั้นพลางหายไปก่อนจะกลับมารวมตัวกันและเปลี่ยนรูปลักษณ์ไปผมสีดำของขาวยาวขึ้นดวงตาสีเหลืองทองมือขวาของเขาถือดาบคาเงะโมโนตาริอยู่


“เดี๋ยวข้าจะสอนความกลัวที่แท้จริงให้เจ้ากระทิงผูัโง่เขลา..”




ริคุโตะเป็นลูกครึ่งปีศาจจึงไม่แปลกที่จะสามารถมองเห็นมนที่มืดได้เใื่อเขาเห็นว่าไฟฉายตกไปแล้วเขาก็ยกยิ้มขึ้นมา”ขอโทษนะคานะแต่เธอไปก่อนได้เลย”


“เอ๋”


กรี้ดดดด!!


ริคุโตะโยนคานะขึ้นไปก่อนจะหันไปทางปีศาจวัวกระทิง


“แกตาย!! ย้ากก”


มันเอ่ยออกมาก่อนจะใช้เขาของมันแทงไปทางริคุโตะแต่ตัวของเขานั้นพลางหายไปก่อนจะกลับมารวมตัวกันและเปลี่ยนรูปลักษณ์ไปผมสีดำของเขายาวขึ้นดวงตาสีแดงโลหิตมือขวาของเขาถือดาบคาเงะโมโนตาริอยู่


“เดี๋ยวข้าจะสอนความกลัวที่แท้จริงให้เจ้ากระทิงผูัโง่เขลา..”


เมื่อมันได้ยินก็ขำ”เหอะ..เหอะๆอย่างเจ้าเนี่ยนะเป็นได้แค่ภูติครึ่งมนุษย์อย่าม-”


ฉับ—!


อ้ากกก—!


ริคุโตะพุ่งไปตัดเขาของมันก่อนที่มันจะรู้ตัว”เจ้าน่ะอย่าดูถูกข้าจะดีกว่านะ?”ริคุโตะกล่าวเสียงขี้เล่น

เมื่อปีศาจวัวได้ยินก็จับเขาที่ตัวเองก่อนจะกล่าวด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยจิตสังหาร”ข้าจะฆ่าแก!!”


มันเอ่ยเสร็จก็ยกมือขึ้นมาทุบที่ริคุโตะ


ฟุ่บ


ปั้ง!!


ริคุโตะหลบการโจมตีก่อนจะวาดดาบไปทางมือของมัน


ฉึก-!


“อึ้ก..”ปีศาจวัวปัดการโจมตีนั้นก่อนจะโดดถอยตั้งหลักพร้อมกล่าว”ข้านั้นมีพละกำลังมหาศาลแต่ดาบแค่อันเดียวสร้างรอยแผลให้ข้าได้อย่างงั้นเหรอ!?”



“ถึงเจ้าจะมีพลังที่น่าหวาดหวั่นแต่เจ้าไร้สติปัญญา”เอ่ยเสร็จริคุโตะก็พุ่งเข้าโจมตีใส่ปีศาจวัวเมื่อมันเห็นริคุโตะพุ่งมามันก็ยกยิ้มอย่างโง่งมก่อนที่มันจะยกแขนทั้งสองขึ้นและโจมตีใส่ริคุโตะ


ปั้ง—!


ฉัวะ—!


ริคุโตะงั้ดดาบขึ้นมาก่อนจะตัดแขนทั้งสองข้างของมันออกมา



อ้ากกกกกก!!!!


เมื่อกรี้ดร้องด้วยความเจ็บปวดเลือดไหลออกมาไม่หยุดตอนแรกมันคิดว่าจะโจมตีใส่ริคุโตะที่พุ่งเข้ามาแต่กลับโดนดาบของริคุโตะตัดแขนทั้งสองข้างไปหน้าของมันวิตกเป็นกังวลเป็นอย่างมากมันค่อยๆหันไปทางริคุโตะ”น...นายน้อย...ข้าไม่คิดที่จะสังหารท่านเลย เจ้ากิวคิสั่งข้ามา ได้โปรดไว้ชีวิตข้าด้วย


ริคุโตะมองไปยังปีศาจวัวด้วยสายตาดูถูกและสมเพชก่อนจะเดินไปหามันแล้วเอาดาบจี้คอมัน”บอกมาที่ตั้งของกิวคิอยู่ที่ไหน?”


ปีศาจวัวตัวนั้นท่าทีกระวนกระวายก่อนที่มันจะยกยิ้มขึ้นมา”เหอะถ้าอยากรู้เจ้าก็เอาชนะพวกของข้าให้ได้เส่!!”


เอ่ยเสร็จพื้นที่บริเวณนั้นก็มีปีศาจออกมานับร้อยๆตัวออกมา


ริคุโตะหันไปมองรอบก่อนจะยกยิ้มขึ้นมา”แค่นี้เองเหรอ?”


...


ตรงทางขึ้นเขาได้มีร่างของเด็กผู้หญิงนั่งร้องไห้อยผุ่คนเดียวในเงามืด”ริคุโตะนายอยู่ไหนนะ?...ฉันกลัว”



ตู้ม!!!


ภายในห้องอาบน้ำหญิงปีศาจพุ่งเข้าโจมตีใส่พวกผู้หญิงยูระที่เห็นแบบนั้นก็เอาชิคิกามิออกมาอีกตัวเพื่อปกป้องมากิ,โทริอิ ”โฮเคียคุ!!”



“ข้าน้อยจะขอปกป้องพวกท่านตามบังชาของท่านยูระ!”หุ่นเกาะเอ่ยขึ้นมาพร้อมกับเหวี่ยงทวน



“เช้ย..บัดซบ..ทำไมผู้ใช้ชิคิกามิมาอยู่ที่นี่ได้ละ?”เมซึมารุกล่าวออกมาก่อนหลบการโจมตีของยูระ


“หลบได้งั้นเหรอ..หะ?”เธอสังเกตุเห็นอะไรบางอย่าง


เปรี้ยง!


อ้ากกกกกก×30


เสียงสายฟ้าดังขึ้นมาพร้อมกับร่างของอีกาสามตัวที่จัดการปีศาจบริเวณนั้นเพียงการโจมตีครั้งเดียวน้ำออนเซนกระจายไปทั่ว


“อะไรเนี่ย!?” ยูระกล่าวออกมาก่อนจะเห็นชิคิกามิของตัวเองสลายไปแล้วมองไปทางผู้มาใหม่


แจ็บ!


เมซึมารุโผล่ ขึ้นมนจากใต้น้ำก่อนจะหันไปตคอกใส่คนที่ทำร้ายเขา”ทำบ้าอะไรเนี่ย!?..แกเป็นใครฟะ?”


“ยังไม่รู้อีกหรือไงว่าพูดอยู่กับใคร?น่ะไอหนู”


เมซึมารุที่ได้ยินก็ตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง


“เจ้าไม่รู้จักตระกูลคาราสึเท็นงูอย่างพวกเรา”


“ค..คาราสึเท็นงู..ทำไมผู้ตรวจการของบ้านใหญ่ถึงมาอยู่ที่นี่”


“ท่านพี่ดูเหมือนนายน้อยทั้งสองจะไม่อยู่นะ”โทซากะมารุเอ่ยขึ้นมา


“ปีศาจที่จู่โจมห้องอาบน้ำหญิงเหรอ?ต่ำทรามเหลือเกิน” ซาซามิ


“มะ..ไม่ใช่!” เมซึมารุ


คุโรอุมารุหันไปทางยูระ”องเมียวจิตอนน้้เราขอสงบศักชั่วคราวก่อนขอโทษที่คนของเรารบกวนเจ้า”


“เอ๋”ยูระรู้แปลกใจ


คุโรอุมารุเอาหอกตีไปที่เมซึมารุ”ไอหนูข้ามีอะไรอยากถามเจ้าซักหน่อย”


ก่อนที่โทซากะมารุจะมัดเมซึมารุแล้วทั้งสามก็ค่อยๆลอยขึ้น


“โอ้ยย!..ช่วยข้าด้วย!!” เมซึมารุ


“ไม่ยักได้ยินแหะทั้งคดีของคิวโซะและที่อยู่ของนายน้อยข้าจะขอฟังจากปากเจ้าเลยนะ” ซาซามิ


“ไปกันเถอะท่านพี่” โทซากะมารุเอ่ยขึ้นมาคุโรอุมารุที่ได้ยินก็เห็นด้วย


“อา”


ก่อนที่พวกเขาทั้งสามจะบินออกไป


“รอเดี๋ยวก่อนสิ!!”ยูระกล่าวออกมาเธออยากรู้อะไรมากกว่านี้



“ช..ชะ...ช่วยข้าทีสิองเมียวจิข่วยกำจัดเจ้าพวกนี้ทีเถอะ!!!”เมซึมารุกล่าวออกมาก่อนที่เขาจะถูกบินสูงขึ้น


ตู้ม!


“อยู่นี่หรือป่าวครับนายน้อยทั้งสอง!!” อาโอตะโบที่แบกคิโยสึงุกับชิมะมากล่าวขึ้นก่อนจะเห็นสาวๆ


“เย้ย ปีศาจโผล่มาอีกตัวแล้ว!!” ×2 มากิ/โทริอิ


ยูระเตรียมชิคิกามิ”แกเป็นใครกัน?”


“อาวเวรแล้วไง”เขาบ่นออกมาก่อนจะวางทั้งสองลงแล้วรีบวิ่งหนีไป


ยูระมองไปยังข้างนอก’พวกนั้นพูดว่านายน้อยสินะ...มาที่นี่ด้วยหรอเจ้าหมอนั่น...เดี๋ยวก่อนนะพวกนั้นพูดว่านายน้อยทั้งสองงั้นหรอ?’



ตัดมาทางริคุโตะ


ริคุโตะได้สังหารปีศาจไปมากมายนับร้อยตนก่อนจะเอาดาบมาผาดบ่า”เฮ้ยๆเสื้อฉันเลอะไปหมดแล้วนะเว้ย”เขาหันไปพูดกับปีศาจวัวกระทิงที่ตอนนี้มันแทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง’นี่มันสังหารปีศาจนับร้อยตนได้ในเวลาไม่กี่นาทีมันเป็นปีศาจหรือยังไง!?’


ริคุโตะเดินไปหามันก่อนจะยิ้มขึ้น”เมื่อกี้เหมือนฉันอ่านใจนายได้นะ ถูกต้องฉันฉันเป็นปีศาจและฉันจะฆ่าแกถ้าแกไม่บอกที่อยู่ของกิวคิละก็…”โทนเสียงของริคุโตะเปลี่ยนไปเป็นคนละคนจากเมื้อกี้ก่อนที่เขาจะจี้ดาบที่คอของปีศาจวัวอีกครั้ง














███████████████████████████


จบแล้วนะครับตอนนี้ไม่รู้ว่าสั้นไปรึป่าวแต่เดี๋ยวผมก็อัพอีกตอนเย็น...มั้ง?




























































ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 628 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

791 ความคิดเห็น

  1. #168 ราดีนซิส ลีอา (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 21:51
    รู้สึกว่าสันกว่าตอนก่อนๆ
    #168
    0
  2. #166 Hiroyosha (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 19:17
    ซึราระ เราชอบเธอนะ พออ่าน....อย่าลำเอียงให้มันมากนักด่วนตัดสินใจไปนะบางที(ขัดใจด้านความคิดนาง) อายุก็อยู่ก่อนนูระจะเกิดอีก ...ตอนแรกจะเชียร์สะหน่อย....รอดูต่อไป....(
    #166
    0
  3. #165 tingtingg4213 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 17:51
    สามห้าว >> สามหาว นะไรท์~~
    ปล. เออเว้ย คราวนี้เรียกริคุโตะ ไม่ใช่ว่าเธอถามหาริคุโอะรึ? 555
    ปล2. สงสัยตั้งแต่มังงะยันอนิเมะ พวกภูตนี่หลุดพูดง่ายจังเนอะ ถามหา นายน้อยทั้งสอง พูดซะทำคนอื่นไม่สงสัยเล้ยยย//ประชด 5555555
    #165
    0
  4. #164 ployneko25020 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 12:50

    จะรอน้าาาาาาาาาาา
    #164
    0
  5. #163 neko_nat (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 12:24

    อัพเถอะคับไรท์เย็นนี้นะ #นั่งรออย่างตั้งใจ
    #163
    0
  6. #162 Fot800 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 10:55
    รออออออ
    #162
    0
  7. #161 Graziers (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 10:54
    เอาจริงผู้หญิงทุกคนในเรื่องทำไมมันน่ารำคาญจังวะหงุดหงิดโว้ยยยยย
    #161
    1
    • #161-1 Hiroyosha(จากตอนที่ 10)
      28 พฤศจิกายน 2561 / 19:21
      +!!!
      คือ ตัด ผญ.ที่เป็นมนุษย์ไปเลยไม่เชียร์ตั้งแต่เมะละเชียร์ภูติหิมะกับริคุโอะ...สักพัก ผญ.เมียวจิกะริคุโตะ//แต่ก็ขัดใจนางอยู่//....พออ่านนี้แบบ ความคิดของภูติหิมะนี้แบบ....ขัดใจมากแต่รอดูต่อไป...ส่วนอนเมียวจิ...ไม่อยากจะเชียร์ให้กะริคุโตะเท่าไหร่.....นี้อยากให้วายมากขอแบบแซ่บๆฉลาดๆไม่น่ารำคาน5555+
      #161-1
  8. #160 Chanya (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 09:50

    รอค่ะ สู้ๆ

    #160
    0
  9. #159 วิหกสนธยา (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 09:43
    เอาอีกตอน
    #159
    0
  10. #157 Kanthima_28 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 05:43
    รำคาญคานะมากก / ฝ่ายซึราระก็ชอบคิดไปเอง
    #157
    0
  11. #156 Pinkk88 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 01:43

    จะผิดไหมที่ไม่อยากให้มีหญิง....เพราะรีดจะเป็นภรรยาริคุโตะเอง!!!!//อัก! โดนตบ( อินี่เพ้อ ข้ามเม้นนี้ไป...)
    #156
    0
  12. #155 lego098707 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 23:34
    รอ100% รีบๆมานะช่วงนี้ติดนูระมากกว่าโคนันอีก 555

    ตอนนี้อ่านแล้วรู้สึกน้อยใจแทนริคุโตะเลย ซึราระกับพวก อะไรๆก็ริคุโอะ

    น่าสงสารริคุโตะอะTwT

    ปล.ชื่อสลับบ่อยมากริคุโอะกับริคุโตะ น่ะนะ
    #155
    4
    • #155-1 Belphegor666(จากตอนที่ 10)
      27 พฤศจิกายน 2561 / 00:12
      จริงเหรอครับ?หรือว่าผมควรจะเอาเรื่องนี้เป็นหลักดี...ไม่ดีกว่าเดี๋ยวอากิมันน้อยใจ

      ส่วนเรื่องชื่อมันสลับบ่อยผมก็ต้องขอประทานอภัยโทษด้วยมันไม่ได้ตั้งใจเขียนในโทรศัพท์มันลำบาก 55
      #155-1
    • #155-2 Belphegor666(จากตอนที่ 10)
      27 พฤศจิกายน 2561 / 00:17
      อ่อ...อีกเรื่องผมเปลี่ยนรูปตัวละครริคุโตะในร่างมนุษย์ใหม่แล้วไปดูได้เลย
      #155-2
  13. #154 tingtingg4213 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 23:08
    โอ้ยยย รำคาญผู้หญิงเว้ยยยย จะเป็นตัวถ่วงอะไรเยอะแยะ คานะอยากรู้อยากเห็นแต่ก็ป้องกันตัวเองไม่ได้ ยูระก็คิดว่าตัวเองเก่ง ทั้งๆที่กาก ก็ต้องให้ตัวเอกช่วย ซึราระเป็นผีหิมะแต่ไม่รู้ทำไมถึงไม่ค่อยเก่ง เหอๆ =_=
    ปล.สู้ๆนะไรท์
    #154
    1
    • #154-1 Belphegor666(จากตอนที่ 10)
      26 พฤศจิกายน 2561 / 23:27
      ใจเย็นๆนะคับ
      #154-1
  14. #153 Gilgamesh.................. (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 22:20

    ค้างมาก
    #153
    0
  15. #152 amnbvcxlkjhgfdsz (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 22:10

    ควบ

    2
    #152
    0
  16. #151 Cartoonbigdjksgj (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 22:09

    สนุกมากค่าาาาาhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-13.png

    #151
    0
  17. #150 Fot800 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 22:08
    ในที่สุดเจ้าก็ชักดาบ!!!
    #150
    0
  18. #148 shino13 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 12:48

    มาเร็วๆน้าา
    #148
    0
  19. #146 ployneko25020 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 00:37

    ตื้นเต้นๆๆๆๆๆๆ
    #146
    0
  20. #145 Fot800 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 21:30
    อ่านแล้วเหมือน 24 เลยรู้สึกบีบๆยังไงไม่รู้ สนุกดีครับรอคอย 100%
    #145
    3
    • #145-1 Belphegor666(จากตอนที่ 10)
      25 พฤศจิกายน 2561 / 00:04
      อ่านแล้วเหมือน 24 เลย มันคืออะไรเหรอครับ ผมไม่เข้าใจ อายุเหรอ?
      #145-1
    • #145-2 ployneko25020(จากตอนที่ 10)
      25 พฤศจิกายน 2561 / 00:37
      นั้นสิ 24 คืออะไรอะ? รหัสหรอ55555
      #145-2