[ Fic Detective Conan] : ทะลุมิติไปตามล่าหาตัวชายชุดดำ

ตอนที่ 10 : ปี1 Chapter 9 [ 100% ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,978
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 579 ครั้ง
    15 พ.ย. 61

นี่ก็2วันผ่านมาแล้วที่ คุโด้ ชินอิจิ กลายเป็นโคนัน


ตอนนี้ผมกำลังอยู่ในบ้านของนักข่าวเอกชนที่เขาบังเอิญถ่ายรูปยินกับว้อดก้าได้ตอนนี้ผมกำลังทำงานที่ได้รับมอบหมายให้เข้ามาลบข้อมูลที่คุณนักข่าวถ่ายมาที่เกี่ยวกับองกรค์ตอนนี้นักข่าวออกไปข้างนอกผมเลยปีนหน้าต่างที่อยู่ตรงชั้นสองของตึกข้างๆมีเสาไฟอยู่สามารถปีนได้เมื่อมาถึงผมก็เข้าไปก่อนจะเข้าไปที่คคอมพิวเตอร์ของเขา


“มีรหัสผ่านด้วยแหะ” ผมพึมพัมก่อนจะใช้มือถือปลดล็อกการทำงานของคอมพิวเตอร์ ผมเปิดดูข้อมูลของเขาก่อนที่ผมจะเอาข้อมูลทั้งหมดนั้นมาโอนใส่แฟรชไดฟ์ จริงอยู่ที่ทางองกรค์บอกให้ลบข้อมูลและให้ฆ่า แต่ผมจะเอาข้อมูลของเขามาแทนและจะลบข้อมูลบนคอมของเขา


ตึก


มีเสียงฝีเท้าดังขึ้นมาผมกดปิดคอมของเขาก่อนจะลบข้อมูลทั้งหมดและเตรียมปืนขึ้นมา


เอี้ยด


“คุณเปฺ็นใคร!?” เมื่อมาถึงเขาก็ตกใจที่เห็นคนในชุดฮู้ดสีดำ


“ชั้นให้เวลาแกวิ่ง 10 9 “


“บ้าเอ้ย” ทันทีที่เขาขยับขาผมก็ยิงที่หัวของเขา


ปิ้วๆ!!


ก่อนที่ผมจะออกจากทางหน้าต่าง


ผมกดไปที่โทรศัพทร์


อารัค: งานเสร็จ


ผมก็ไม่เข้าใจว่าทำไมยินกับว้อดก้าไม่มาเองเมื่อผมถามยินก็บอกว่าเป็นคำสั่งจาก ท่านผู้นั้น


‘ไอท่านผู้นั้น ต้องการอะไรจากเรารึป่าว’ ผมคิดในใจก่อนจะขับรถผ่านสำนักงานนักสืบ


“ไม่ได้มานานแล้วแหะ” ผมพึมพัมก่อนจะออกจากรถแต่ว่าผมเห็นรันเดินคนเดียวที่ไหล่ตกเธอมีน้ำตา

ก่อนที่ผมจะเข้าไปหาเธอ


“กลายเป็นคนขี้แยตั้งแต่ตอนไหนเนี่ย” ผมพูดพร้อมกับเช็ดน้ำตาที่ตาของเธอ


“อา..กิระ “ เธอวิ่่งเข้ามากอด


“ชินอิจิ ชินอิจิหายไปไหนไม่รู้ หือๆ” รัน


“ดะ..เดี๋ยวใจเย็นก่อน ชั้นว่าเดี๋ยวเขาก็มาเองแหละไม่ต้องห่วง” อากิระ


“ดร. ก็บอกแบบนั้นแต่ว่า…” รันพูดออกพร้อมน้ำตา


“อย่าลืมสิว่าชั้นเป็นใคร ชั้นคาซามะ อากิระ สุดยอดแฮกเกอร์เชียวน่ะ ถ้าเป็นช้้นอาจตามหาเขาได้” ผมพูดออกพร้อมกับยืดอก


“จริงน่ะ” รัน


“แน่นอน” ผมพูดพร้อมกับเดินเข้าไปในสำนักงาน


รันเดินตามหลังอากิระไปก่อนที่จะเดินหยิบอะไรเข้า “นี่มัน? “ เธอหยิบมันมาขึ้นมา


“แฟรชไดฟ์เหรอ?” เธอพึมพัม


ผมที่เดินเข้ามาก็เห็นเด็กตัวกระเปี่ยกกำลังนอนเล่นมือถืออยู่


ผมเข้าไปจับที่มือถือเขาก่อนจะยกสูง


“นายทำอะไรน่ะอากิระ..พะ..พี่อากิระ” โคนัน


“ชั้นเคยบอกชื่อให้นายรู้ด้วยเหรอ?” อากิระ


“รัน..เอ้ยพี่รันเขาบอกน่ะ” โคนันพูดพร้อมท่าทางรอกแรด


“งั้นเหรอ” อากิระ


“เอาโทรศัพทร์ผมคืนมาได้แล้ว” โคนัน


ผมที่ได้ยินก็ยกมือถือสูงขึ้น “ ถ้าอยากได้ก็มาเอาให้ได้สิไอเตี้ย”


“หา!?  นายจะเอาใช่ไหม”


“เดี๋ยวเถอะโคนันคุงพูดแบบนั้นกับคนที่อายุเยอะกว่าไม่ได้น่ะ” รันเดินเข้ามา


“ไม่ใช่น่ะ..พี่รันพี่คนนี้เขาเอามือถือผมไป!!”


“อย่าเข้าใจผิดสิ...ชั้นแค่ไม่อยากให้เด็กเล่นโทรศัพท์นานเท่านั้นเอง” ผมพูดขึ้น


“เห็นไหมโคนันคุง...เอาล่ะเธอก็เอามือถือคืนโคนันได้แล้วมั้งอากิระคุง” รันพูดพร้อมกับเดินไปปลุกโคโกโร่พร้อมกับเอาของวางไว้บนโตะ


“รัน!! เธอไปเอามาจากไหน!!” ผมพูดขึ้นพร้อมกับเดินไปหยิบแฟรชไดฟ์บนโตะ


“ทะ...โทดทีพอดีลืมไปน่ะเมื้อกี้เธอทำตกไว้น่ะ”


โคนันมองไปที่อากิระ’ทำไมต้องห่วงของขนาดนั้นปกติหมอนั้นแถบจะไม่ห่วงของเลยด้วยซ้ำ’ โคนันคิดในใจ


“ของนี้นคืออะไรเหรอครับ?” โคนันถามไปที่อากิระ


“หะ..ปะ..ป่าวหรอกแค่ของที่ทำงานน่ะ” ผมที่ได้ยินเสียงโคนันก็รีบเก็บแฟรชไดร์อย่างไวก่อนจะเดินเปิดประตูออกไป


“รันงั้นชั้นไปก่อนน่ะ” ผมหันไปพูดกับรัน


“ดะ..เดี๋ยวสิไม่แวะกินข้าวก่อนเหรอ?” รัน


“ไม่หล่ะ...ส่วนเรื่องชินอิจิชั้นจะตามหาให้น่ะ” พูดเสร็จผมก็เดินออกไป


***********

โคนัน talk


‘ตามหาเรางั้นเหรอ’ ผมคิดขึ้นในใจก่อนจะถามรันออกไป


“ตามหาพี่ชินอิจิหรอครับ?” โคนัน


“ใช่จ่ะ” เธอยิ้มก่อนจะเดินไปล้างจานก่อนที่เธอจะมองไปที่รูปของเธอชินอิจิและอากิระเธอยิ้มออกมาอย่างอารมณ์ดี


“ชิ ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อะไรน่ะ” ผมบ่นออกมาก่อนจะเห็นข่าวในโทรทัศน์ เป็นข่าวของนักข่าวเอกชนที่เพิ่งตายเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา





ไม่นานรันก็ทำอาหารเสร็จก็ยกมาเสริฟตอนนี้ผมกับคุณลุงกำลังกินแกงกะหรี่ที่รันทำอยู่


“เออ..จริงด้วยรัน ช่วงเกือบค่ำไอเจ้าเด็กแฮกเกอร์มันมาด้วยใช่ไหม?” โคโกโร่หันไปพูดกับรัน


“ค่ะ อากิระคุงเขามา ทำไมเหรอค่ะ” รัน


“พอดีโน้ตบุ๊กนี่เริ่มทำงานผิดปกติน่ะสิเลยว่าจะให้หมอนั้นช่วยสักหน่อย” โคโกโร่


“ไม่ต้องให้เขาก็ได้นิครับ” ผมหันไปพูดกับคุณลุง


“ไอบ้า...รู้จักกับคำว่าประหยัดไหม!?” คุณลุงพูดเสียงดังขึ้น


“ก็คุณพ่อหลับไม่ยอมตื่นนิคะ” รัน


“เฮ้ออ...คราวหน้าแล้วกันแล้วเจ้าเด็กนักสืบหายไปไหนล่ะ” คุณลุงพูดออกมาทำให้ที่กำลัวกินข้าวอยู่ต้องหยุดกินก่อนจะเบนตามองไปที่รัน


รันทำหน้าเศร้าก่อนจะกลับมายิ้ม” ชินอิจิ เขาอาจกำลังสืบคดีอยู่ก็ได้ค่ะ เดี๋ยวให้อากิระคุงเขาช่วยหาก็ได้ค่ะ” รัน


ผมที่ได้ยินก็ไม่สบอารมณ์เท่าไหร่ที่พูดชื่อของอากิระออกมาอีกครั้ง “ ทำไมพี่ถึงได้เชื่อใจเขาขนาดนั้นล่ะ” ผมหันไปถามรัน


เธอหัวเราะออกมาเบาๆ” ถึงเขาจะเป็นคนแบบนั้นแต่เขาก็เป็นคนดีมากเลยล่ะพี่เชื่อว่าเขาอาจหาชินอิจิพบก็ได้



ตัดภาพมาที่ใต้สพานของเมืองเบกะ

มีผู้ชายคนหนึ่งกำลังวิ่งอย่างสุดชีวิต


ปิ้วๆ อ้ากก

ลูกปืนโดนตัวชายคนดังกล่าว

ก่อนที่เขาจะล้มลง


“ได้โปรด...อย่าทำอะไรชั้นเลย”


“ใครที่รู้เรื่องขององค์กรต้องถูกกำจัด”


เสียงเย็นดังขึ้นก่อนจะออกมาจากเงาเป็นอากิระ


“เพราะงั้นอย่าโทษกันเลยน่ะ”


ผมพูดขึ้นก่อนจะค่อยๆยกปืนขึ้นมา


“ได้โปรด...ลูกสาวชั้นเธอยังอยู่”


ผมที่กำลังจะเล็งไปที่เขามือพูดก็หยุด


“เธอต้องอยู่คนเดียว...ไม่มีใครดูแลเพราะงั้นได้โปรดไว้ชีวิตชั้นเถอะ” ชายคนนั้นพูดออกมาด้วยน้ำตา


ก่อนที่มือของผมที่มีปืนค่อยๆลดลง


ปิ้ว!

เสียงปืนดังขึ้นก่อนจะมีร่างของใครโผล่ออกมา


“นายไม่เคยปล่อยใครรอดไปได้นิ” ยินพูดขึ้นมา


“ใครบอกว่าชั้นจะปล่อยให้มันรอด ชั้นแค่ปล่อยให้มันพูดประโยคสุดท้ายของชีวิตก็เท่านั้นเอง” ผมพูดออกไป


ก่อนที่ยินจะสูบบุหรี่ “ งั้นเหรอ” แล้วเขาก็เดินออกไป


ก่อนที่ผมจะกลับมาที่ห้องและเข้านอนคืนนี้ผมฝันแปลกๆ


“ได้โปรดอย่างน้อยก็ปล่อยลูกเมียชั้นไปเถอะ พวกเขาไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง” ชายสูงอายุพูดขึ้น


“นี่ชั้นอยู่ที่ไหน?” ผมพึทพัมก่อนจะมองไปรอบๆ

เป็นเหมือนสถานที่ๆผมเคยเห็น


“ เกี่ยวข้องสิ เขาเป็นลูกเมียของนายไง” เสียงที่คุ้นหูดังขึ้นผมมองไปที่ชายผมยาวสีขาวกับชายร่างอวบ


ปัง!!!


ชายสูงอายุหมดลมหายใจต่อหน้าหญิงสาว


“ม่ายน่ะ”


ปัง!!


ชายร่างอวบยิงไปที่เธอก่อนจะพูด “ลูกพี่ครับ แล้วลูกของมันจะไปเก็บด้วยไหมครับ”


“อา แต่ชั้นไม่อยากเสียลูกกระสุนกับลูกของผู้ทรยศหรอก เผาบ้านหลังนี้พร้อมกับให้เด็กนั้นตายช้าๆ” เขาพูดออกมาด้วยรอยยิ้มที่น่ากลัว


เฮือก!! ผมตื่นขึ้นมาในตอนเช้าของอีกวันก่อนจะยื่นมือไปหยิบบุหรี่ที่หัวเตียง


ฟู่ววว


“ฝันเมื้อกี้ มันคืออดีตงั้นเหรอ” ผมพึมพัมก่อนจะลุกออกจากเตียงและไปหยิบเหล้ารัมมาดื่มก่อนที่ผมหยิบมือถือขึ้นมาดูข้อความ


เชอร์รี่: นายอยู่ไหน

รัน: เป็นยังไงบ้าง?

ชินอิจิ: ฝากบอกรันด้วยว่ามีคดีอาจกลับไปช้าหน่อย


ผมดูสามแชตที่ขึ้นมาก่อนจะกดไปที่เชอร์รี่


อารัค: เป็นห่วงชั้นหรา


10นาทีผ่านไป


เชอร์รี่: ป่าวแค่เห็นนายไม่ค่อยโผล่มาเลยน่ะ

อารัค: กลัวว่าขั้นจะมีหญิงอื่นรึไง?

เชอร์รี่: ไม่ได้หมายความแบบนั้น

อารัค: ไม่ต้องห่วงชีวิตนี้ชั้นมีแค่เธอ

เชอร์รี่: โทษทีแต่เราไม่ได้เป็นอะไรกัน

อารัค: คงจะหน้าแดงอยู่ล่ะสิ คิคิคิ


“หมอนี่มัน” ชิโฮะพูดในใจก่อนจะพิมม์ในโทรศัพทร์


เชอร์รี่: ชั้นต้องทำงานไปก่อนน่ะ

อารัค: อ้าว เฮ้


ชิโฮะเอามือพิงตาก่อนจะยกยิ้มขึ้นมา “ตาบ้า”



ผมมองไปที่มือถือ”ยัยซึนเอ้ย”ก่อนที่ผมจะไปอาบน้ำเมื่ออาบเสร็จผมก็ไปเล่ยคอมจนถึงช่วงใกล้ค่ำ

“เวลานี้ โยกิโนะ โยโกะ คงจะไปถึงสำนักงานแล้วสิน่ะ” ผมพึมพัมก่อนจะบิดขี้เกียจและลุกขึ้นไปเปลี่นเสื้อแบะออกจากห้องไป


“หิวโว้ยย” ผมบ่นออกมาก่อนจะหาที่กินข้าว

“เวลาแบบนี้คงจะไม่มีร้านไหนเปิด เอาโอเด้งแล้วกัน” ผมพึมพัมก่อนจะไปที่ร้านแผงลอยใกล้ๆผมเปิดผ้าก่อนจะสั่งลุงโอเด้ง


“เอาลูกชิ้นปลากับจูโซครับ” อากิระ


“ได้สิเจ้าหนุ่ม” ลุงเจ้าของร้านพูดก่อนจะทำให้


ผมเข้าไปนั่งก่อนที่ตาผมจะเบนไปที่ ที่นั้งๆข้างเพราะรูปลักษณะเขาค้นตาผมมาก ‘อากาอิ ชูอิจิ’

ผมคิดในใจก่อนนั่งเงียบก่อนที่ลุงเขาจะเอาของมาเสริ์ฟผมกินลูกชิ้นปลา’กลับมาญี่ปุ่นแล้วงั้นเหรอ’ ผมคิดในใจก่อนจะซักซูโจไปช็อตหนึ่ง


อากาอิหันมาทางผม “ เราเคยเจอกันรึป่าว”


ผมที่ได้ยินก็เอาแก้วลง “ ไม่น่ะ ผมว่าไม่เคยน่ะ”


“งั้นเหรอ” ก่อนที่ชูอิจิจะล้วงไปในกระเป๋ากางเกง


ผมมองเขาทันที’ หรือว่า จะหยิบปืน ‘ ผมคิดในใจก่อนจะเอามือไปไว้ด้านหลังเพื่อหยิบปืน’ ลืมเอามา’

ผมคิดในใจก่อนที่อากาอิจะเอาบุหรี่ขึ้นมาสูบ


‘เหอะๆ นี่เราคงคิดมากไปเองสิน่ะ’ ผมคิดในใจก่อนจะยกซูโจขึ้นมาทันใดนั้นอากาอิก็หยิบปืนมาจ่อหัวผม


“แต่ชั้นคิดว่าเราเคยเจอกันมาก่อนน่ะ” อากาอิ


“เคยเจอที่ไหนงั้นเหรอ” ผมหันไปพูดกับเขา


“นายคือ อารัคสิน่ะ” อากาอิ


“คุณลูกค้า!!!”


“ไม่ต้องห่วงผมเป็นเจ้าหน้าที่FBI” อากาอิพูดกับลุงพร้อมๆกับจ่อปืนมาทางผม


“FBI!! “ ลุง


“ขอโทษน่ะแต่ผมไม่ยุ่งอะไรกับเหล้ายาปลาปิ้งแล้ว” ผมพูดขึ้นก่อนจะหยิบลูกชินขึ้นมากิน


“โกหกไม่เนียนเลยน่ะเมื้อกี้นายยังซักจูโซไปอยู่เลย”


ผมที่ได้ยินก็กินลูกชิ้น ชิ้นสุดท้ายก่อนจะเอาไม้เสียบลูกชิ้นเสียบไปที่ต้นขาของอากาอิแบบไม่ทันทีที่เขาจะรู้ตัว


อึก!


ก่อนที่ผมจะวิ่งออกมา


ปัง!! ปัง!!


ผมหลยกระสุนที่อากาอิยิงมา” นี่มันญี่ปุ่นน่ะเว้ย!!”

ผมบ่นออกมาก่อนจะวิ่งไปที่ตรอกแห่งนึงอากาอิวิ่งตามผมมา


ปัง!! ปัง!!


ผมหลบก่อนจะปีนข้ามรั้วไป

ผมลงมาที่ใกล้ๆรางรถไฟ

ก่อนจะหาที่หลบแต่หลบไปก็เท่านั้นเพราะคนที่ตามผมคือ กระสุนเงิน ของ FBI


เมื่ออากาอิเข้ามาใกล้ผมก็จับไปที่ปืนของเขาชี้ด้านบน


ปัง!!


อากาอิเตะที่ท้องของผม


อ้อก


ผมล้มลงก่อนจะหยิบเศษฝุ่นปาใส่หน้าเขาอากาอิหลับตาไปขณะหนึ่งจังหวะนั้นผมจึงเตะไปที่ท้องของเขาแต่ของรับได้ปืนของเขาตกออก

ก่อนที่เขาจะใช้วิชา จิคุโด้ มาที่ผม


ผมหลบมือของเขาก่อนที่ผมจะใช้วิชา รี เทควันโด

ใช้ขาเตะไปที่หน้าของเขาแต่เขารับได้


“วิชา เทควันโดงั้นเหรอ ผลาดแล้วล่ะ” อากาอิเอ่ยเสร็จก่อนใช้ขาขวาเตะมาที่ผม


‘แย่แล้วกันไม่ได้’ ผมคิดในใจก่อนจะใช้เท้าดันหลังเพื่อถอยกลับ


“ก็พอมีฝีมอนิ” อากาอิ

ผมที่ได้ยินก็ยิ้มที่มุมปากก่อนจะถกแขนเสื้อขึ้น

“ฝั่งคุณเองก็เหมือนกัน”


ก่อนที่รถไฟแล่นผ่านหน้าผมกับอากาอิเมื่อรถไฟผ่านไปผมกับอากาอิก็พุ่งเข้าหากัน


ก่อนที่ผมจะชกไปที่หน้าของเขาแต่อากาอิรับได้สวนและใช้ขาขวาเตะมาที่ผมปมดันเท้ามาด้านหลังก่อนจะหมุนตัวเตะ


อัก


เขาดูเท้าไปก่อนที่เขาจะใช้มือต่อยมาที่ผม

ผมรีบใช้เท้ารับก่อนที่ผมจะวิ่งออกไป


อากาอิวิ่งตามพร้อมกับกระโดดเตะผมหันหลังกลับไปเพื่อจับขาเขาแต่สิ่งต่อไปนี้มันน่าเหลือเชื่อระหว่างที่ผมจับขาเขาอากาอิก็ยันตัวขึ้นก่อนจะศอกใส่หัวของผม


อ้ากกก


“บ้าจริง “ ผมบ่นออดมาก่อนที่จะจับไปที่หัว ที่เลือดไหลออกมา ‘นี่ชั้นคิดบ้่าอะไรมาสู้กับสัตว์ประหลาดแบบนี่เนี่ย’ ผมคิดขึ้นในใจก่อนจะหยิบมือถือขึ้นมา


“นี่ผมขอถามคุณหน่อย คุณอากาอิ” อากิระ


“อะไรหล่ะ?” อากาอิ


“คุณจะยอมแลกรึป่าวเพื่อจะได้สิ่งที่ต้องการมา?”


“.....” อากาอิเงียบไป


“ส่วนผมอะน่ะตอนนี้ไม่เหลืออะไรแล้ว”


ตอนนี้รถไฟกำลังจะผ่านหน้าของเราไปอีกครั้ง


“รถไฟของญี่ปุ่นมีความเร็วอยู่ที่ใกล้ๆความเร็วเสียงใช้พลังงานไฟฟ้าเป็นตัวขับเคลื่อน”


ผมพูดขึ้นมาอากาอิขมวดคิ้ว


“นายจะทำอะไร”


“หึ”


รถไฟที่กำลังใกล้เข้ามาผมก็กดไปที่คำสั่งให้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์มาที้ผมทันใดนั้นรถไฟฟ้าที่กำลังสิ่งอยู่ในรางก็ออกมาจากรางแล้วมาที่ผมกับอากาอิ


“หรือว่า!?” อากาอิ


ผมและอากาอิหลบกันคงละทาง


ปัง!!!!


รถไฟพุ่งเข้ามาชนกำแพงเสียงดังสนั่น


ก่อนที่ผมจะวิ่งหนีออกไปอากาอิอยากตามผมทาแต่มาไม่ได้เพราะรถไฟขวางอยู่


อากาอิกดโทรศัทร์ออกไป “ อา ชั้นเจอแล้วหล่ะ”

“ใครงั้นเหรอ...อารัคไง”



ผมที่วิ่งหนีออกมาก็กดโทรศัพท์ตู้โทรไปที่ยิน


อารัค: ยิน

ยิน: มีอะไร

อารัค: ชั้นเจอมันแล้ว อากาอิ ชูอิจิ

ยิน: งั้นเหรอ เบลม็อทมาญี่ปุนทันก็ต้องตามมาอยู่แล้ว

อารัค: งะ.งั้นเหรอ ยินมารับชั้นหน่อย พอดีสู้กับมันไป

ยิน: มันตามมารึป่าว

อารัค: ไม่ ไม่ มันไม่ตาม ชั้นเอารถไฟขวางทางมันแล้ว


จากนั้นยินก็มารับผมและพาไปที่ฐานองกรค์

เมื่อชิโฮะที่เห็นผมก็เข้ามาดูอาการและทำแผลให้

ก่อนจะออกจากห้องไป


“ถ้าอากาอิ ชูอิจิ มันรู้ตัวจริงนายแล้ว ทางเราจะไม่แย่เหรอ?” ว้อดก้าพูดขึ้นมา


“ไม่หรอก ชั้นลบที่ตั้งมือถือกับที่อยู่ของโทรศัพท์แล้วก็ไม่น่าจะมีอะไรต้องห่วง” ผมพูดออกไป


“ก็ยังวางใจไม่ได้ เราต้องรอดูไปก่อน” ยินพูดเสร็จก็เดินออกไป


ก่อนที่เบลม็อทจะเดินเข้ามา “ เจ็บตัวน่าดูเลยนิ หนุ่มน้อยของฉัน”


“โอ้วว..ไม่เห็นคุณมาปีกว่าดูสวยขึ้นน่ะ” ผมพูดดออกไปก่อนเธอจะมานั่งข้่างผม


“แล้วทำไมเธอถึงได้เจอ อากาอิ ได้หล่ะ?” เบลม็อท


“ดวงซวยหละมั้งครับ” อากิระ


ก่อนที่เธอจะจัยหัวผมมาดู “ งั้นชั้นไปน่ะ”


“คร้าบๆ” ผมโบกมือให้เธอก่อนจะหยิบบุหรี่ขึ้นมา


‘ทำไมอากาอิชูอิจิถึงไม่จับตัวเราไปมันง่ายมากเลยน่ะมีอะไรเกิดขึ้นรึป่าว’ ผมพึมพัมในใจก่อนจะมองไปที่รูปในมือถือเป็นรูปผมชิโฮะและอาเคมิ

‘มันคงจะไม่ใช่หรอก’ ผมคิดในใจก่อนจะสูบต่อ


วันนั้นทั้งวันผมก็ใช้คอมพิวเตอร์ขององกรค์แฮกระบบดาวเทียมเพื่อไม่ให้ที่อยู่ของผมปรากฏขึ้น

วิธีนี้ผมคิดว่าอาจช่วยไปได้ระยะหนึ่ง


เอี้ยดด


เสียงเปิดประตูดังขึ้นก่อนที่มิยาโนะ อาเคมิ จะเดินเข้ามา


“ที่หัวเป็นอะไรน่ะ” อาเคมิ


“ป่าวหรอก แค่ลื่นหัวฝาดพื้นก็เท่านั้นเอง” ผมโกหกออกไป


“งั้นเหรอ” อาเคมิ

อาเคมิหน้าเผยให้เห็นถึงความเศร้า


“คุณ มาซามิ คุณเป็นอะไรเหรอ?”

ผมถามออกไป


“อารัค ชั้นเชื่อใจเธอได้ใช่ไหม” อาเคมิ


“ขอโทษน่ะ แต่ผมน่ะเป็นคนที่เขื่อใจไม่ได้” อากิระ


ก่อนที่ผมจะยกรัมขึ้นมาดื่ม” ว่าแต่คุณยะถามทำไมเหรอ”


“ชั้นอยากให้มิโฮะออกจากองกรค์” อาเคมิ


ผมที่ได้ยินก็เอาแก้วลง “ คุณรู้สิน่ะว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับผู้ทรยศ


“......” อาเคมิ


“เอาเถอะ คุณรอไปก่อนดีกว่าขืนคุณออกตอนนี้มันจะยิ่งลำบากไปเปล่าๆ”


อาเคมิที่ได้ยินก็ตาเบิดกว้าง

“นายไม่ทำอะไรชั้นเหรอ”


“....อย่าห่วงเลยผมไม่บอกใครหรอกและจะไม่ฆ่าคุณด้วย” พูดเสร็จผมก็เดินออกไป



3วันต่อมา


นี่ก็3วันมาแล้วที่อะไรไม่เกิดขึ้นตอนนี้ผมกำลังนอนอยู่ที่คอนโดหลังจากที่สู้กับอากาอิ เบลม็อทก็บอกให้ผมย้ายที่


ตื้ดๆๆ


ผมกดรับโทรศัทร์


อากิระ: ว่า

โซโนะโกะ: นี่อากิระคุงไปเที่ยวทิบกันเถอะ

อากิระ: เที่ยว? ที่ไหน

โซโนโกะ: ที่โรมแร้มล้างที่เมืองนะระ

อากิระ: ตัวอะไรเข้าสิงเธอรึไง

โซโนโกะ: ใช่ที่ไหนเลาารันเขาจับชลากได้ไปเที่ยวทิบโรงแรมร้างสุดดังที่เมืองนะระเลยน่ะ

อากิระ: แหม่ดวงดีจริงๆ

โซโนโกะ:ยังไงก็เถอะนายต้องมาน่ะ เจอกันพรุ่งนี้ที่สถานนีรถไฟเวลาเที่ยง

อากิระ: ให้ตายสิ


ก่อนที่ผมจะตัดสายมือถือ

รันได้จับฉลากไปเที่ยวงั้นเหรอ”ผมพึมพัมออกไปก่อนจะหลับตานอนแต่ดูเหมือนว่าผมจะลืมอะไรไป

ก่อนที่ผมจะยันตัวขึ้น

“แสดงว่าโคนันก็ต้องไปด้วย!!!”














•×•×•×•×•×•×•×•×•×•×•×•×•×•×•×•×•×•×•×•×•×•


มันก็จะงงๆหน่อยน่ะพอดีไา่ได้ดูแนวตำรวจจับผู้ร้ายมานานก็เลยต้องมั่วเอา อ่านเพื่อสนุกน่ะ ไม่ต้องคิดมาก ส่วนตอนต่อไป โรงแรมร้างในเมืองนะระ ตอนนี้ไม่มีในเรื่องโคนันน่ะ


“ความจริงมีเพียงหนึ่งเดียว เท่านั้น” อากิ






(ลองแต่งภาพออกมาเล่นๆดู)













ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 579 ครั้ง

1,420 ความคิดเห็น

  1. #1368 kollyloki (@kollyloki) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 16:13
    วายป่ะ วายได้ไหม
    #1368
    0
  2. #202 2377 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 19:29

    มาต่อเร็วๆนะครับ

    #202
    0
  3. #201 ดาวแมวน้อย (@Iegxid) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 19:16
    คงถึงเวลาเชอร์รี่กลายเป็นไฮบาระ แล้วสินะ
    #201
    1
  4. #200 seya(b) (@benlovelike246) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 19:12

    สู้ๆฮะไรท์
    #200
    0
  5. #199 magickizz (@magickizz) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 16:41
    ยมทูตแห่งความตายมาแล้ว =0= 55+
    #199
    0
  6. #198 NSavia (@natchanan480) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 16:35
    อากิระ เจ้าต้องรีบกินมิโฮะก่อนที่จะกินไม่ได้นะ
    #198
    1
    • #198-1 NSavia (@natchanan480) (จากตอนที่ 10)
      13 ตุลาคม 2561 / 17:47
      เดี๋ยวตัวหดมันจะเป็นการพรากผู้เยาว์นะ
      #198-1
  7. #197 Fot800 (@Fot800) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 16:27
    ตอนแรกนึกว่าจะได้ใช้นาฬิกา ยิงยาชาใส่ซะแล้ว555ไม่นึกว่าจะใช้โทรศัพท์แฮก ที่สับรางรถไฟให้รถไฟตกรางใส่เพื่อหนี555(นึกถึงเกมส์ watch dog เลย) สนุกมากครับ คำผิดค่อยแก้ แต่งๆไปก่อน555
    #197
    0
  8. #196 AeReNa•β (@YukiAsuna) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 16:26
    ไอคำพูดสุดท้ายนั้นมันขิงโคนันไม่ใช่เรอะ!?
    #196
    1
    • #196-1 AeReNa•β (@YukiAsuna) (จากตอนที่ 10)
      13 ตุลาคม 2561 / 16:27
      ของโคนัน* พิมพ์ผิด 555
      #196-1
  9. #195 babybam4 (@babybam4) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 16:26
    ทำไมอากาอิถึงไม่จับตัวอากินะไปล่ะ แต่ไม่เป็นไร อากิระรอดมาได้ก็โอเครแล้วว👌
    #195
    0
  10. #193 SarochaPhonthawi (@SarochaPhonthawi) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 14:47

    สุดยอดสู้กรสุนเงินคนนั้นได้ด้วย
    #193
    0
  11. #192 099987606543 (@099987606543) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 14:22
    อากิระนายนี้ซวยจริงๆ5555มากินข้าวก็เจอFBI 5555//แต่มันค้างๆไงไม่รู้อะ
    #192
    0
  12. #191 เมงาเนะ เรียว (@0967698976) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 13:34
    อย่าผึ้ง​เป็น​เด็ก​เลยนะ
    #191
    0
  13. วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 12:04
    ตำรวจตามแน่อากาเอย...
    #190
    0
  14. #189 AeReNa•β (@YukiAsuna) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 10:57
    สู้กันแบบไม่สนใจอะไรเลยเหรอ? เจ้าพวกนี้นิ 555
    #189
    0
  15. #188 babybam4 (@babybam4) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 10:12
    อากิระ นายต้องรอดนะ T^T
    #188
    0
  16. #187 sa5sa5sa (@sa5sa5sa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 09:10

    -/////////-เดี่ยวนะอารัคนายมีชิโฮอยู่แล้วจะมายุ่งกับชูของพี่แฟน(?)ทำไมอะ^@^

    เป็นกำลังใจให้นะคะ^_^
    #187
    0
  17. #186 Fot800 (@Fot800) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 07:41
    คิดซะว่าเป็นบททดสอบของว่าที่พี่เขยละกันเนอะ อากิ55555
    #186
    0
  18. #185 Fot800 (@Fot800) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 07:36
    จะเอ๋ 55555
    #185
    0
  19. #184 นั้งชมจันทร์ (@0897122652) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 07:18
    อากิระคนซวย แค่จะมาหาของกินเองนะโว้ย//อากิระไม่ได้กล่าวไว้
    #184
    0
  20. #183 BLOODY BABY (@8808476253) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 06:39
    ค้าง//ดิ้นไปมา
    #183
    0
  21. #182 Zodiac (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 06:29

    เจ้าทำให้ข้าทรมาน

    #182
    0
  22. วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 06:22

    รู้สึกได้ถึงความซวย 5555 ถ้าเชอร์รี่ออกจากองค์กรอากิระจะทำไงล่ะนั้น

    #181
    0
  23. #180 Namwan2017 (@Namwan2017) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 06:19
    เราก็ค้างต่อไป
    #180
    0
  24. #179 Namwan2017 (@Namwan2017) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 00:29

    มันช้ำใจยิ่งกว่าไรท์มันไม่อัพคือ30%ที่อัพมาแล้ว​ รอต่อไปเป็นกำลังใจให้
    #179
    0
  25. #178 Som_smile36 (@Som_smile36) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 23:27

    หวังว่าพวกนายคงไม่ฆ่ากันตายนะ 55555+
    #178
    0