ไสหัวไปซะพระชายาบ้านนอก

ตอนที่ 8 : สตรีทั้งหลายขอสละสิทธิ์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,986
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 662 ครั้ง
    25 มี.ค. 64

 

 

พิธีดำเนินมาจนใกล้จะจบ บรรดาท่านอ๋องทั้งหลายต่างเลือกพระชายาไปเจ็ดคนแล้ว ตอนนี้เหลือเพียงท่านอ๋ององค์สุดท้ายที่จะทรงเลือกพระชายาในวันนี้ …ท่านอ๋องแปดผู้อัปลักษณ์

 

ถึงแม้นว่าการเป็นหวางเฟย หรือ พระชายาของท่านอ๋องนั้นจะทำให้สตรีนางนั้นกลายเป็นสตรีชั้นสูง มีเกียรติ มีศักดิ์ มีศรีเหนือกว่าสตรีธรรมดาทั่วไปก็ตาม แต่เห็นได้ชัดว่าสตรีที่เหลือจากการเลือกพระชายาขององค์รัชทายาทและท่านอ๋องเจ็ดคนแรกนับพันคนนั้นมิได้เต็มใจและยินยอมแม้แต่น้อย เห็นได้จากอากัปกิริยาต่างๆที่พวกนางแสดงออกมา พวกนางแอบชำเลืองมองใบหน้าอัปลักษณ์ที่ซ่อนหลังผ้าปิดหน้าสีขาวที่ไป๋เฟยหมิงมักจะใช้ปิดบังใบหน้าตั้งแต่ส่วนจมูกลงมาเสมอๆ

 

“หากคุณหนูทั้งหลายไม่เต็มใจที่จะเป็นพระชายาของข้า ก็ขอให้พวกเจ้าก้าวออกไปยืนอยู่ด้านข้างเถิด” ไป๋เฟยหมิงเอ่ยเสียงเยือกเย็น เขาเข้าใจและยอมรับในการตัดสินใจของสตรีเหล่านี้ และตัวเขาเองก็ไม่ต้องการที่จะแต่งงานกับสตรีนางใดในใต้หล้านี้

 

สิ้นเสียงของท่านอ๋องแปด เหล่าสตรีจากชนชั้นสูงทั้งหมดต่างก้าวออกไปยืนด้านข้าง ไม่มีผู้ใดยังยืนอยู่ให้ท่านอ๋องแปดผู้สุดแสนจะอัปลักษณ์เลือกเลย

 

ผู้คนที่อยู่ในห้องโถงพิธีแห่งนั้นต่างตกตะลึงกับสิ่งที่ปรากฎ เห็นได้ชัดว่าไม่มีสตรีนางใดต้องการแต่งงานกับท่านอ๋องผู้อัปลักษณ์นี้เลยแม้ว่าจะได้รับตำแหน่งหวางเฟยก็เถอะ  ไป๋เฟยหลงนั้นอดไม่ได้ที่จะเย้ยหยันออกมาเป็นคำพูด ส่วนอ๋องใหญ่และอ๋องสองนั้นหาได้สนใจเรื่องของไป๋เฟยหมิงไม่ พวกเขาครุ่นคิดอยู่แต่กับการจะเอาคืนไอ้องค์รัชทาทฉวยโอกาส

 

“เห็นได้ชัดว่าไม่มีสตรีนางใดที่อยากจะเป็นพระชายาของท่านอ๋องแปดเลย เช่นนั้นขอให้พวกนางได้เดินทางกลับบ้านเถอะพะย่ะค่ะ” ไป๋เฟยหลงเอ่ยออกมา

 

“ตามนั้น” ฮ่องเต้ซึ่งบัดนี้สีหน้าเต็มไปด้วยความอึดอัดเอ่ยออกมา

 

“คุณหนูทั้งหลาย ขอเชิญพวกเจ้ากลับไปได้ บัดนี้พิธีคัดเลือกพระชายาได้เสร็จสิ้นลงแล้ว ขอบคุณพวกเจ้าทุกคนที่มาร่วมงานนี้” ขันทีผู้ดำเนินพิธีการเอ่ยเสียงราบเรียบพลางชำเลืองมองสีหน้าของโอรสสวรรค์

 

หลังจากที่เหล่าคุณหนูจากชนชั้นสูงต่างๆได้ทยอยออกไปกันหมดแล้ว เหล่าอ๋องและพระสนมก็ทำท่าเหมือนกับว่าจะขอทูลลาเพราะสีหน้าของไป๋เฟยฉีบ่งบอกว่าอารมณ์ไม่สู้ดีนัก

 

“พวกเจ้าทุกคนออกไปให้หมด ยกเว้นฮองเฮากับ…กับ เฟยหมิง” เขาออกเสียงเรียกชื่อพระโอรสอัปลักษณ์นั้นอย่างยากลำบาก ไป๋เฟยหมิงคือความอัปยศที่สุดเท่าที่เขามีในชีวิต เขาเองก็อยากจะลืมไปซะด้วยซ้ำว่ามีพระโอรสองค์นี้อยู่ วันนี้เจ้าสัตว์ประหลาดนี้ก็ทำให้พระองค์ต้องอับอายขายหน้า การที่ไม่มีสตรีนางใดต้องการแต่งงานกับพระโอรสของฮ่องเต้ มันคือสิ่งใดกัน

 

“เจ้าทำให้ข้าอับอายแค่ไหน เจ้ารู้หรือไม่?” น้ำเสียงของไป๋เฟยฉีแผ่ไอสังหารออกมาจนฮองเฮาเองยังรู้สึกขนลุก

 

แต่ไป๋เฟยหมิงหาได้รู้สึกอันใดไม่ ปกติเขากับฮ่องเต้เป็นน้ำบ่อไม่ยุ่งน้ำคลอง เขาเองก็ปลีกวิเวกอยู่แบบสันโดษ ไม่ยุ่งเกี่ยวกับผู้ใด แต่เป็นเพราะราชโองการของฮ่องเต้เองมิใช่หรือที่สั่งให้ท่านอ๋องทุกองค์รวมทั้งตัวเขาด้วยมาร่วมคัดเลือกพระชายา ใครๆต่างก็รู้ว่าคงไม่มีสตรีนางใดในใต้หล้านี้ที่คิดอยากจะแต่งงานกับอ๋องอัปลักษณ์ น่าเกลียด น่ากลัว เช่นเขาหรอก แต่เพราะนี่คือคำสั่งของโอรสสวรรค์มิใช่หรือที่สั่งให้เขาเข้าร่วมงานในครั้งนี้ และเงื่อนไขที่ว่าหากสตรีนางใดไม่เต็มใจที่จะแต่งงานกับอ๋ององค์ใดก็ให้ออกไปยืนด้านข้างนั้นก็เป็นความคิดขององค์รัชทายาท พระโอรสคนโปรดของฮ่องเต้เองมิใช่หรือ แล้วจะมาเอาโทษอะไรกับเขาซึ่งเป็นเพียงผู้น้อมรับพระบัญชา

 

“เรื่องนี้ หาได้เป็นความผิดของเฟยหมิงนะเพคะฝ่าบาท หากทรงพิจารณาดีๆแล้ว…เอ่อ…” ฮองเฮาเกลี้ยกล่อม นางพยายามทุกวิถีทางที่จะทำให้ฮ่องเต้เห็นว่านางเหมาะสมกับตำแหน่งมารดาของแผ่นดินเค่ไหน

 

“อืม…แต่อย่างไรเสีย อ๋องทุกคนก็ต้องแต่งงาน มีพระชายา มีทายาทสืบสกุล จะมาทำตัวผิดแผกไปจากธรรมเนียมเดิมไม่ได้” เสียงของไป๋เฟยฉีนั้นเย็นลงพอสมควร

 

“หากว่าต้องแต่งงาน กระหม่อมขอให้สตรีที่จะแต่งด้วยนั้นแต่งด้วยความเต็มใจ หาใช่แต่งเพราะถูกบังคับด้วยราชโองการหรือสิ่งอื่นใดเลยพะย่ะค่ะ”

 

“สามหาว!”

 

“ฝ่าบาทเพคะ ทรงเย็นพระทัยลงบ้างเถอะเพคะ อย่างไรเสียก็นึกถึงเหลียงจิวซิ่นบ้าง เฟยหมิงเป็นลูกของจิวซิ่นนะเพคะ”

 

ไป๋เฟยฉีเป็นต้องชะงักงัน  เขาพยายามลืมสตรีผู้นี้ แม้แต่ชื่อของนางก็สั่งห้ามไม่ให้ใครเอ่ยออกมาให้ได้ยิน แต่ความจริงแล้วเขาไม่เคยลบนางออกไปจากหัวใจได้เลย  เพราะเหตุนี้เขาจึงพยายามที่จะทำทุกอย่างให้ไป๋เฟยหมิงได้รับทุกอย่างเหมือนพระโอรสองค์อื่นๆ รวมทั้งการแต่งงาน มีครอบครัว มีทายาท ถึงแม้ว่าเขาจะพร่ำบอกตนเองว่าจงเกลียดจงชังพระโอรสองค์นี้สักแค่ไหน แต่ลึกๆในใจแล้วยังมีความห่วงใยในฐานะบิดากับบุตรซุกซ่อนอยู่

 

“เช่นนั้น ขอให้ฮองเฮาช่วยจัดการเรื่องนี้ให้ก็แล้วกัน สรรหาหญิงสาวที่มีพื้นฐานทางครอบครัวที่ดีหน่อย อาจจะไม่ใช่สตรีจากชนชั้นสูง ขอเพียงให้นางเต็มใจและยินดีที่จะแต่งงานกับ…เอ่อ…กับเฟยหมิงก็พอ” โอรสสวรรค์มีท่าทีที่เย็นลงแล้ว พอพูดจบเขาก็เดินดุ่มๆจากไปทันที ไม่แม้แต่จะหันมามองหน้าพระโอรสที่สร้างความอัปยศให้แก่เขาได้ทุกเมื่อเชื่อวัน

 

“เสด็จแม่ อันที่จริงกระหม่อมไม่ต้องการแต่งงาน” ไป๋เฟยหมิงหันมาพูดกับฮองเฮา

 

“ข้าเข้าใจว่าเจ้ารู้สึกเช่นใด มันก็ช่วยไม่ได้สินะที่เจ้าจะรู้สึกเช่นนั้น  เอาเถอะ นี่เป็นรับสั่งของฝ่าบาท ผู้ใดก็ขัดไม่ได้ ข้ามีหน้าที่หาหญิงสาวมาแต่งงานกับเจ้าให้จงได้ ส่วนเจ้าก็มีหน้าที่ต้องแต่งงานกับนาง ก็เท่านั้น งานอภิเษกสมรสครั้งนี้ถือเป็นงานมงคลที่ยิ่งใหญ่เพราะฝ่าบาทจะให้จัดงานแต่งงานขององค์รัชทายาทและอ๋องทั้งแปดในวันเดียวกันเลย เจ้ารู้หรือไม่ว่าเพราะอะไร เพราะฝ่าบาทต้องการลดค่าใช้จ่ายต่างๆ หากจัดงานอภิเสกสมรสทั้งเก้าคู่ในวันเดียวกันจะช่วยลดรายจ่ายของท้องพระคลังไปได้มาก ตอนนี้ท้องพระคลังใกล้จะถังแตกแล้ว เจ้ารู้หรือไม่ วันๆเจ้ามัวแต่ทำอะไร เอาแต่แยกตัวปลีกวิเวก ไม่สนใจความเป็นไปของราชสำนัก ข้าละเหนื่อยใจจริงๆที่มีเจ้าเป็นโอรสบุญธรรม เฮ้อ!” เปี๋ยนลี่อิงบ่นออกมาเสียยืดยาว ลับหลังฮ่องเต้และคนอื่นๆนางก็แสดงตัวตนที่แท้จริงออกมา อันที่จริงนางก็ไม่อยากรับไป๋เฟยหมิงเป็นพระโอรสบุญธรรมหรอก เป็นภาระเปล่าๆ แต่เพราะตำแหน่งมารดาของแผ่นดินนางต้องสร้างภาพลักษณ์ที่ดีอย่างไรล่ะ ความจริงอันนี้ไป๋เฟยหมิงรับรู้มาโดยตลอดว่าฮองเฮาคิดและรู้สึกอย่างไรกับตน

 

“เพื่อความกตัญญูต่อเสด็จแม่ เพื่อไม่เป็นการสร้างปัญหาให้เสด็จแม่แล้ว ลูกจะยอมแต่งงาน หากว่าสตรีนางนั้นเต็มใจที่จะแต่งกับลูกพะย่ะค่ะ”

 

“ดี” กล่าวเพียงสั้นๆเปี๋ยนฮองเฮาก็เดินสะบัดออกไป นางไม่อยากจะทนมองใบหน้าอัปลักษณ์ที่น่าขยะแขยงนั้นนานนักหรอก

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 662 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

607 ความคิดเห็น

  1. #567 may1935 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2564 / 16:04
    ร้องไห้แล้วนะสงสารอ๋องแปด
    #567
    0
  2. #536 rasitasongphang (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2564 / 11:31
    ฮ่องเต้ก็ไม่ใช่ว่าจะเลวสักเท่าไหร่ เเต่อาจจะเกิดมาจากการเลี้ยงดูในวัยเยาว์ ที่ต้องมีเเค่ผลประโยชน์เป็นเรื่องหลัก
    #536
    0
  3. #510 LaLa_Lene (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2564 / 23:41
    นี่คิดนะที่ทุกวันนี้อ่องแปดมีหน้าตาอัปลักษณ์เนี่ย เกิดจากการวางยาป่ะ?
    #510
    0
  4. #409 Lmchoy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 เมษายน 2564 / 15:50
    สงสารอ๋องแปด
    ไม่ได้สงสานเพราะอัปลักษณ์
    แต่สงสารเพราะ พ่อแม่รังเกียจ
    #409
    0
  5. #215 Phathaichan (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 เมษายน 2564 / 15:32
    สงสารท่านอ๋องจัง
    #215
    0
  6. #133 KKclover10 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 เมษายน 2564 / 22:54
    เห็นความคิดแบบโบราณที่มีความเชื่อมากเกินไป หงุดหงิดเว้ยยย เด็กคนหนึ่งที่มีความผิดปกติทางร่างกายเกิดตากมีของมีสารเคมี ฮืมมม
    #133
    1
    • #133-1 ๋J.A.J.K.(จากตอนที่ 8)
      7 เมษายน 2564 / 21:30
      ขอบคุณมากจ้า
      #133-1