ไสหัวไปซะพระชายาบ้านนอก

ตอนที่ 57 : เป็นฮองเฮา….ไม่ยาก แต่ก็ไม่ง่าย (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,444
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 455 ครั้ง
    17 เม.ย. 64

พอยามเว่ย (13.00-14.59น.) เปี๋ยนลี่อิงเป็นต้องประหลาดใจอีกรอบเมื่อคนที่มาขอเข้าเฝ้าคือ พระสนมหลาน หลานฮุ่ยเหมยนั่นเอง แต่ครั้งนี้เปี๋ยนลี่อิงพอที่จะเดาจุดประสงค์ของนางออกจากการที่ได้เจอจิ้งอี้เมื่อเช้านี้

 

“ถวายพระพรฮองเฮาเพคะ” หลานฮุ่ยเหมยยอบกายถวายคำนับด้วยท่าทางอ่อนช้อยงดงาม นางเริ่มเรียนรู้กิริยามารยาทชาววังได้ดีขึ้นเรื่อยๆ

 

“ไม่ต้องมากพิธี มีอะไรก็ว่ามา” เปี๋ยนลี่อิงเข้าเรื่องเสียรวดเร็ว เพราะรู้ว่าจุดประสงค์การมาของคนพวกนี้ย่อมมีลับลมคมในแน่นอน

 

“ฮองเฮาทรงพระปรีชา หม่อมฉันนับถือยิ่งเพคะ”

 

“อืม…ไม่ต้องมัวแต่อารัมภบท เมื่อเช้านางกำนัลจากห้องเครื่องที่ชื่อจิ้งอี้ก็มาที่นี่ พวกเจ้าคงจะมาด้วยวัตถุประสงค์เดียวกันกระมัง?”

 

หลานฮุ่ยเหมยไม่ได้มีท่าทางแปลกใจแม้สักกระผีกเมื่อรู้ว่าจิ้งอี้ก็มาที่พระตำหนักหลันฮวาเพราะนางให้ซานซานคอยจับตาดูอดีตสาวรับใช้ผู้นี้ตลอดเวลาอยู่แล้ว

 

“จิ้งอี้คงจะมากราบทูลเรื่องที่นางเคยรับใช้สกุลหลานมาก่อนใช่หรือไม่เพคะ?” หลานฮุ่ยเหมยสบตาประมุขแห่งวังหลังอย่างไม่ยำเกรง

 

เปี๋ยนลี่อิงพยักหน้า ยิ้มน้อยๆที่มุมปาก ทว่า…มุมปากที่กดลึกลงมาราวกับยิ้มนั้นเป็นยิ้มที่ร้ายกาจ

 

“และนางก็ได้เล่าให้ข้าฟังทั้งหมดแล้วว่า…เจ้าเคยทำอันใดไว้กับผู้เป็นพี่สาวของตนเองบ้าง” เปี๋ยนลี่อิงพูดด้วยน้ำเสียงที่เยียบเย็น ใบหน้ายิ้มคล้ายไม่ยิ้ม

 

“แต่นางเป็นพี่สาวต่างมารดา ความผูกพันของเราหาใช่เหมือนพี่น้องทั่วไป นางคือศัตรู นางเกิดมาเพื่อเป็นศัตรูของหม่อมฉันเพคะ หม่อมฉันจำเป็นต้องกำจัดนาง เหมือนกับที่ฮองเฮาจำเป็นต้องกำจัดสนมชายาทั้งหลายที่กระด้างกระเดื่องและผู้ที่ขวางทางองค์รัชทายาทอย่างไรล่ะเพคะ” หลานฮุ่ยเหมยกล่าวออกไปอย่างไม่พรั่นพรึง ตอนนี้นางไม่มีถางถอย มีแต่ทางที่ต้องเดินหน้า ฐานะของหลานฮุ่ยเจินตอนนี้สำหรับฮ่องเต้แล้วเหนือกว่าสตรีทั้งปวง รวมทั้งฮองเฮาด้วย  ทำไมนางจะดูไม่ออกว่าฮองเฮาเองก็ร้อนรนกับเรื่องนี้ไม่น้อยที่พระสวามียกย่องและให้เกียรติพระสุณิสาจากบ้านนอกผู้นั้นจนออกหน้าออกตา

 

“ดี…พูดตรงๆออกมาแบบนี้จะได้ไม่เสียเวลาอ้อมค้อม สรุปว่าเจ้าต้องการหาคนที่จะมาร่วมมือในการกำจัดหลานฮุ่นเจิน?”

 

“เพคะ และคนผู้นั้นก็มิอาจเป็นผู้อื่นไปได้นอกจากฮองเฮา พี่สาวของหม่อมฉันผู้นี้ทำให้หม่อมฉันประหลาดใจนัก แต่ไหนแต่ไรมานางเป็นคนอ่อนแอ บอบบาง โง่เขลา อ่อนต่อโลก ไม่นึกไม่ฝันว่าหลังจากวันนั้น…เอ่อ…” หลานฮุ่ยเหมยอึกอักไป   

 

“หลังจากวันที่เจ้าสั่งให้แขวนคอนางนะรึ?” เปี๋ยนลี่อิงเอ่ยถามราวกับเป็นสิ่งธรรมดาสามัญ

 

หลานฮุ่ยเหมยพยักหน้ารับอย่างไม่ลังเล

 

“เพคะ หลังจากที่หม่อมฉันคิดว่านางได้สิ้นใจจากการถูกแขวนคอแล้ว จู่ๆนางก็กลับมา”

 

“เจ้าคิดว่า…นางตายแล้วฟื้น หรือยังไม่ตายกันแน่?”

 

“หม่อมฉันคิดว่าอาจจะเป็นไปได้ทั้งสองอย่างเพคะ”

 

“อืม…” เปี๋ยนฮองเฮาครางในลำคอเบาๆ แววตาล้ำลึกจ้องสำรวจไปทั่วใบหน้าและเรือนร่างของหลานฮุ่ยเหมย

 

“สนมหลาน เจ้าเองก็นับว่าเป็นโฉมสะคราญผู้หนึ่ง เจ้าได้รับความโปรดปรานจากฝ่าบาทเป็นอย่างดีหรือไม่?” เปี๋ยนลี่อิงกล่าวถามไปอย่างนั้น มีหรือที่นางจะไม่รู้ว่าพระสนมขั้นต่ำผู้นี้ยังมิได้ถวายการปรนนิบัติโอรสสวรรค์เลยซะด้วยซ้ำ ทั่ววังหลังล้วนมีคนของนางกระจายอยู่เต็มไปหมด ไม่เว้นแม้แต่ตำหนักของพระสนมชายาทั้งหลาย

 

หลานฮุ่ยเหมยก้มหน้าอย่างอึดอัดใจ นางจะตอบว่าอย่างไรดี จะบอกตรงๆว่าฮ่องเต้ไม่เคยให้นางได้อุ่นเตียงเลยเช่นนั้นก็ดูเหมือนจะเป็นการฉีกหน้าตนเอง นางงดงามออกเพียงนี้แต่ไร้เสน่ห์เย้ายวนจนบุรุษที่มีสิทธิ์ทุกประการในตัวนางไม่เหลียวแล หากรู้ไปถึงไหนก็คงจะเสียหน้าและอับอายไปถึงที่นั่น

 

“ เอ่อ…ฝ่าบาททรงมีพระเมตตาแก่หม่อมฉันจนสุดจะประมาณได้ หม่อมฉันซาบซึ้งยิ่งนักเพคะ”

 

“เป็นเช่นนั้นรึ?” เปี๋ยนลี่อิงมุ่นหัวคิ้วเข้าหากันก่อนจะค่อยๆคลายออก

 

“เช่นนั้นก็ดี” ประมุขแห่งวังหลังเหยียดยิ้ม ในวังหลังมีเรื่องใดบ้างที่นางไม่รู้

 

“เอ่อ…ฮองเฮาเพคะ แล้วพระองค์ทรงคิดจะกำจัดชินหวังเฟยอย่างไรดีเพคะ หากปล่อยนางไว้ขวางหูขวางตาแบบนี้อาจจะทำให้ฐานะขององค์รัชทายาทสั่นคลอนได้นะเพคะ” หลานฮุ่ยเหมยไม่รีรอรีบยุยงทันที

 

มุมปากของเปี๋ยนลี่อิงยกยิ้มบางๆจนแทบสังเกตไม่เห็น

 

‘สตรีผู้นี้ร้ายกาจนัก อาจหาญคิดจะใช้ข้า ในเมื่อนางคิดจะใช้ข้า ข้าก็จะใช้นาง’

 

“ตอนนี้ยังทำอะไรมากไม่ได้ ต้องดูไปก่อน หลานฮุ่ยเจินมิใช่ตะเกียงที่ไร้น้ำมันอีกต่อไป เจ้าเองก็รู้ แต่ถึงแม้ว่าเราจะยังไม่ลงมือ ก็ต้องคอยระวังตัวรอบด้านเพราะอาจจะมีคนที่ชิงลงมือก่อน แล้วโยนมูลมาให้เราได้” สายตาลึกล้ำของประมุขแห่งวังหลังนั้นทอดออกไปไกลจนถึงหลังคาพระตำหนักเหมยกุ้ยฮวาของจื่อหวงกุ้ยเฟย

 

วังหลังแห่งนี้ได้ชื่อว่าเป็นบึงมังกรถ้ำพยัคฆ์ การกำจัดสนมชายาขั้นต่ำโดยส่งให้ไปอยู่ตำหนักเย็นหรือวางยาพิษนั้นมิใช่เรื่องยาก เพียงแต่หาเรื่องให้ร้ายให้สมเหตุสมผลเสียหน่อย แต่…การจะเล่นงาน หรือ…กำจัด พระสนมชายาขั้นสูง ไม่ว่าจะเป็นพระสนมขั้นเฟย และหวงกุ้ยเฟยนั้นมิใช่เรื่องง่าย เพราะพวกนางล้วนก็เป็นบุตรสาวของขุนนางระดับสูงในราชสำนักซึ่งต่างก็กำลังคานอำนาจกับราชครูเปี๋ยนบิดาของนาง หากจะว่าไปสตรีของโอรสสวรรค์ทุกนางก็คือเบี้ยดีๆนี่เอง พวกนางเป็นเบี้ยของฮ่องเต้ที่พระองค์กำไว้ในมือเพื่อควบคุมบิดาของพวกนางมิให้กระด้างกระเดื่อง และเป็นเบี้ยของคนจากสกุลที่พวกนางเกิดมาเพื่อการแย่งชิงอำนาจในราชสำนัก

 

‘ข้าจะใช้พวกเจ้าให้คุ้มกับที่พวกเจ้ากระเสือกกระสนวิ่งเข้ามาในวังวนนี้’

 

วังวนแห่งการช่วงชิง แก้แค้น และห้ำหั่นกันและกันนี้ เปี๋ยนลี่อิงเริ่มเรียนรู้ตั้งแต่ครั้งยังไม่ประสีประสา เพื่อแย่งชิงความเป็นใหญ่ เพื่อแย่งชิงความโปรดปรานจากบุรุษเพียงหนึ่งเดียว ทุกครั้งที่ได้รับรายงานมาว่าไป๋เฟยฉีนั้นสนใจและโปรดปรานสนมนางใดเป็นพิเศษ มารดาแห่งแผ่นดินผู้นี้ที่ควรจะมีคุณสมบัติ ‘ใจกว้าง ไม่หึงหวง’ กลับไม่สามารถอดรนทนอยู่ได้ แม้เวลาจะล่วงผ่านมานานแค่ไหนแต่ความรักความเสน่หาที่นางมีให้บุรุษผู้นี้นั้นไม่เคยเสื่อมคลาย หากแม้นชินหวังเฟยมิได้อยู่ในฐานะพระสุณิสาของโอรสสวรรค์แล้วฮองเฮาผู้นี้คงอดที่จะหึงหวงนางไม่ได้อีกเช่นกัน

 

‘ข้าจะรอดู จื่ออวี้หลิน เหยาเพ่ยเพ่ย  พวกเจ้าจะทำสิ่งใดในงานเทศกาลตงจื้อในอีกไม่กี่วันข้างหน้านี้’ เปี๋ยนลี่อิงเหยียดยิ้มพลางใช้มือยาวเรียวลูปไล้อาภรณ์ปักลายหงส์ที่นางมีสิทธิ์ใช้แต่เพียงผู้เดียวในวังหลังแห่งนี้ซึ่งจะถูกใช้ในงานเทศกาลสำคัญที่จะมาถึงอีกไม่กี่วันข้างหน้า

 

การเป็นฮองเฮา มิใช่จะรู้จักแค่การรุก แต่จะต้องเตรียมรับให้ดี รับให้เป็นด้วย หากพลาดท่าเสียทีตำแหน่งประมุขแห่งวังหลังอาจจะสั่นคลอนหรือไม่ก็หลุดลอยไปได้ เพราะพระสนมชายาที่อยู่ร่วมกันมาเนิ่นนานในวังหลังแห่งนี้และใช้บุรุษเพียงหนึ่งเดียวร่วมกันนั้นพวกนางต่างก็มิใช่ตะเกียงที่ไร้น้ำมัน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 455 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

609 ความคิดเห็น

  1. #369 dokao (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 22 เมษายน 2564 / 08:24
    ร้ยกาจกันจิงๆ
    #369
    0
  2. #334 Art490549 (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 18 เมษายน 2564 / 22:19
    น้องต่อให้2หัวเลยค่ะ
    #334
    0
  3. #333 Super小农宝 (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 18 เมษายน 2564 / 18:00
    ตกหลุมพลางฮองเฮาล่ะ โง่จริง!!!!!😆น้องไม่น่าปล่อยนางมาจนถึงทุกวันนี้เลย
    #333
    0
  4. #331 ประมวล (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 18 เมษายน 2564 / 10:24

    ขอบคุณนะคะแต่งเนื้อหาดีมากเลย

    #331
    0
  5. #330 ladafonnnrlove (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 17 เมษายน 2564 / 22:14
    รอๆ เขียนดีค่ะ
    #330
    0
  6. #328 Pop_zaza (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 17 เมษายน 2564 / 20:13
    ค้างงงงงงมากกกกกก
    #328
    0
  7. #326 boonyoung (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 17 เมษายน 2564 / 19:40

    รอๆๆตอนต่อไป อยากรู้ฮองเฮาจะทำอย่างไร

    #326
    0
  8. #323 udon (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 17 เมษายน 2564 / 17:57

    เขียนดียังไม่เด็ดขาด เอาแบบระเบิดภูเขาเผากระท่อมไล่ฆ่ากันเลือดสาดแล้วรอดไปได้แบบชิลๆ

    #323
    0