ไสหัวไปซะพระชายาบ้านนอก

ตอนที่ 30 : ไป๋ซ่านลี่ เสียงเล่าลือ การพนัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,421
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 684 ครั้ง
    1 เม.ย. 64

 

 

รัชศกฮุ่ยเฉิง ปีที่ 25 สารทฤดู

 

ไป๋ซ่านลี่ เมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของแคว้นไป๋กว๋อเป็นเมืองที่มีความเจริญรุ่งเรืองทั้งทางด้านการค้า สถาปัตยกรรมและการแพทย์ ทว่า…เมื่อสี่ห้าปีที่ผ่านมานี้แคว้นไป๋กว๋อประสบปัญหาหลายอย่างรุมเร้า ทั้งน้ำท่วมทางใต้ ฝนแล้งทางเหนือ โรคระบาด และมีกองโจรคอยปล้นสดมภ์ตามหมู่บ้านและหัวเมืองต่างๆ ผู้คนอดอยากแร้นแค้น ข้าวยากหมากแพง นับว่าเป็นกลียุคก็ว่าได้ ชาวบ้านต่างโอดครวญถึงความยากลำบาก ไม่เพียงแต่ราษฎรนอกกำแพงวังเท่านั้นที่ได้รับผลกระทบ ภายในเขตรั้ววังเองก็ไม่น้อยหน้า ตอนนี้เงินและทรัพย์สินในท้องพระคลังร่อยหรอเพราะต้องส่งไปช่วยเหลือราษฎรที่ประสบทุกข์ภัย ฉะนั้นการจัดงานอภิเสกสมรสของไท่จื่อซึ่งถือว่าเป็นงานที่สำคัญอย่างยิ่งยวดนั้นกลับถูกจัดรวมกันกับงานอภิเสกของท่านอ๋องซึ่งเป็นพระเชษฐาขององค์รัชทายาทอีกแปดองค์ ทั้งนี้เพราะฮ่องเต้ต้องการประหยัดงบประมาณต่างๆ แม้กระทั่งสินสอดที่จะมอบให้แก่ทางเจ้าสาวนั้นก็ไม่เปิดเผย 

 

“เราต้องปรับตัวให้เข้ากับยุคสมัย ตอนนี้ยุคข้าวยากหมากแพง เงินในท้องพระคลังร่อยหรอจนแทบจะติดลบอยู่แล้ว จะมัวมายึดติดกับธรรมเนียมเดิมๆทำไมกัน งานอภิเษกก็จัดพร้อมกันทีเดียวทั้งเก้าคู่นั่นแหละ ดีสิ จะได้มีสะใภ้หลวงทีเดียวเก้าคนสิบคน” ฮ่องเต้เอ่ยกับขันทีคนสนิทด้วยความรำคาญใจ ตอนนี้สิ่งที่รบกวนจิตใจเขามากที่สุดก็คือ ‘เงินที่กำลังจะติดลบ’ ในท้องพระคลัง

 

“ฝ่าบาท แล้วเรื่องสินสอดที่จะมอบให้แก่ฝ่ายเจ้าสาวทั้งสิบคนล่ะพะย่ะ ทางกรมพิธีการกำลังรอคำตอบอยู่นะพะย่ะค่ะว่าจะให้จัดสินสอดอย่างไรบ้าง?” ฉูกงกงเอ่ยถามด้วยสีหน้ากังวล เขารู้ว่าเวลานี้โอรสสวรรค์ไม่ปรารถนาที่จะฟังเรื่องเงินๆทองๆเป็นที่สุด

 

ไป๋เฟยฉีโบกมือหนึ่งทีคล้ายปัดรำคาญ

 

“ให้กรมพิธีการจัดตามจำนวนเงินทองและข้าวของมีค่าต่างๆที่มีอยู่ในท้องพระคลังนั่นแหละ โดยมอบให้พระชายาทั้งสองขององค์รัชทายาทมากที่สุด ส่วนพวกอ๋องต่างๆก็ลดหลั่นลงมา อ้อ…ของพระชายอ๋องแปดให้น้อยกว่าพระชายาอ๋องอื่นก็คงไม่เป็นไรกระมัง นางคงไม่ขัดข้องอะไรหรอก” พูดจบไป๋เฟยฉีก็ถอนหายใจก่อนจะเดินเข้าไปในห้องทรงพระอักษร

 

ไป๋ซ่านลี่ เมืองใหญ่ที่มีค่าครองชีพสูงที่สุดในแค้นไป๋กว๋อ ถึงแม้นว่าสารทฤดูนี้จะเป็นยุคข้าวยากหมากแพง ทว่า…ในช่วงเวลาหนึ่งเดือนที่ผ่านมาจนถึงตอนนี้บรรยากาศภายในเมืองได้เปลี่ยนไป ในตลาดนั้นดูคึกครื้นเป็นพิเศษ ยามราตรีบรรดาโรงน้ำชา หอสุราและหอนางโลมมีลูกค้ามาใช้บริการจำนวนมาก พวกเขาอ้างว่ามาเปิดหูเปิดตาแต่จริงๆแล้วพวกเขามาฟังเรื่องสนุกเพื่อความสำราญใจต่างหาก

 

 

มีบรรดา ‘นักเล่าเรื่อง’มากมายได้เกิดขึ้นเพราะข่าวการอภิเสกสมรสของราชวงศ์จำนวนเก้าคู่ซึ่งจะจัดรวมกันเป็นงานเดียว การที่องค์รัชทายาทแต่งพระชายาทีเดียวสองคนพร้อมกันนั้นสร้างความฮือฮาให้แก่ผู้คนไม่น้อย โดยเฉพาะนักพนันทั้งหลายที่ต่างพนันกันว่า ระหว่างจิวชุนลี่ หญิงงามอันดับหนึ่งของแคว้นซึ่งมีศักดิ์เป็นถึงหลานสาวแม่ทัพจิวซานหลี่ ลูกสาวรองแม่ทัพ จิวเอี้ยเหลียง  และหยุนชิงเหยียน บุตรสาวใต้เท้าหยุน เสนาบดีเกษตร ผู้ใดกันจะได้เป็นชายาเอก ผู้ใดจะได้เป็นชายารอง แต่แล้วสิ่งที่ดึงความสนใจจากผู้คนในไป๋ซ่านลี่ได้มากที่สุดกลับไม่ใช่เรื่องว่าที่พระชายาทั้งสองขององค์รัชทายาท ทุกคนในไป๋ซ่านลี่ต่างก็รู้ว่าพวกนางเป็นผู้ใดและงดงามมากขนาดไหน ทว่า…สิ่งที่ผู้คนให้ความสนใจและพูดถึงกันมากที่สุดในเวลานี้กลับเป็นเรื่องของ ‘ว่าที่พระชายาอ๋องแปด’ ต่างหากล่ะ

 

“นางเป็นลูกเต้าเหล่าใคร มาจากสกุลใด?”

 

“ได้ข่าวว่านางเป็นบุตรสาวนายอำเภอจากเมืองเล็กๆที่ห่างจากไป๋ซ่านลี่นับหมื่นลี้”

 

“เช่นนั้น นางก็มาจากบ้านนอกน่ะสิ ท่านอ๋องแปดคิดอย่างไรถึงได้ยอมแต่งพระชายาบ้านนอก”

 

“นางต่างหากล่ะ ที่คิดอย่างไรถึงได้ยอมแต่งกับอ๋องแปด นางรู้หรือไม่ว่าอ๋องแปดอัปลักษณ์แค่ไหน”

 

“หรือว่า…นางเองก็อัปลักษณ์เฉกเช่นเดียวกับอ๋องแปด จึงมิได้นึกรังเกียจ”

 

“ตายจริง หากเป็นเช่นนั้นลูกของพวกเขาจะหน้าตาเป็นเช่นไรนะ”

 

“ฮ่าๆๆๆ เจ้าก็พูดไป”

 

ผู้คนในเมืองหลวงที่ยิ่งใหญ่แห่งนี้ต่างไม่เป็นอันทำมาหากิน พวกเขาจับกลุ่มวิภาควิจารณ์เรื่องราวของอ๋องแปดกับว่าที่พระชายาจนไม่เป็นอันทำงาน

 

 ในส่วนของหอสุรา โรงน้ำชา หรือว่าหอนางโลมนั้น พวกนักเล่าเรื่องต่างก็หยิบยกเรื่องของอ๋องแปดและว่าที่พระชายามาเป็นประเด็นในการสนทนาอย่างสนุกสนาน

 

“ได้ข่าวว่านางเป็นคนขี้โรค อยู่อีกไม่นานก็คงตาย แต่ว่าการต้องมาแต่งกับอ๋องแปด ข้าว่า…อยู่ไม่สู้ตาย ฮ่าๆๆๆ”

 

“จริงอย่างที่เจ้าว่า แต่ได้ข่าวมาว่า นางเป็นคนตอบรับการแต่งงานในครั้งนี้แต่โดยดี ไม่มีบิดพลิ้วแต่อย่างใดทั้งๆที่ก็รู้ว่าอ๋องแปดนั้นอัปลักษณ์ที่สุดในแคว้นไป๋กว๋อ หรือว่านางเองก็มีใบหน้าที่อัปลักษณ์เหมือนกัน”

 

“ฮ่าๆๆๆ พระชายาอัปลักษณ์ของท่านอ๋องแปดผู้อัปลักษณ์ ฮ่าๆๆๆ”

 

เสียงหัวเราะอันครึกครื้นนั้นพลอยทำให้ผู้คนกลุ่มหนึ่งหันมาทางต้นเสียง

 

หลานฮุ่ยเจินยักไหล่อย่างไม่แยแส คำพูดของคนพวกนี้ไม่อาจหาสาระใดๆได้ ยุคข้าวยากหมากแพงแทนที่จะประหยัดและเอาเวลาไปทำมาหากิน แต่กลับมาหาความสำราญด้วยการผลาญทั้งเงินและเวลาในการนินทาผู้อื่น

 

“ท่านพ่ออย่าได้ใส่ใจเลยเจ้าค่ะ เรื่องแค่นี้ไม่อาจทำอันใดลูกได้ ใครอยากจะพูดอะไรก็ปล่อยให้พูดไป”

 

“เจ้าเข้มแข็งมากว่าที่ข้าเคยคิด” หลานยี่หลงมองบุตรสาวคนโตด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป

 

“กาลเวลาเปลี่ยน เราก็ต้องเปลี่ยนตาม มิเช่นนั้นจะอยู่รอดได้อย่างไรเจ้าคะ เอาเถอะเจ้าค่ะ เราเริ่มกินกันเลยดีกว่า อาหารอร่อยๆมากมายอย่างนี้ข้าจะกินให้หมดเลย  ท่านพ่อเห็นไหมเจ้าคะว่าข้านั้นอ้วนท้วนขึ้นกว่าเดิมมาก”

 

หลานยี่หลงมองพิจารณาบุตรสาวของตนก็เห็นเป็นจริงอย่างที่นางพูด ตอนนี้หลานฮุ่ยเจินดูมีน้ำมีนวล มีเนื้อมีหนังเพิ่มมากขึ้น ไม่ดูผอมแห้งราวกับซากศพเดินได้เหมือนเมื่อครั้งก่อน ตอนนี้นางไม่ต้องใช้ให้สาวรับใช้คอยช่วยพยุงเวลาเดินแล้ว

 

 

คณะเดินทางของหลานยี่หลงมาถึงไป๋ซ่านลี่เมื่อยามอู่ (11.00-12.59น.) กรมพิธีการได้จัดสถานที่รับรองคณะเดินทางของว่าที่พระชายาอ๋องแปดเป็นอย่างดี พวกเขาได้พักที่บ้านพักรับรองแขกในตรอกอันครึกครื้นที่มีผู้คนพลุกพล่านไม่ว่าตอนกลางวันหรือยามค่ำคืน สาวรับใช้ทั้งสองของหลานฮุ่ยเจินสุดจะตื่นตาตื่นใจกับความใหญ่โตมโหฬารของเมืองหลวงที่งดงามไปด้วยสถาปัตยกรรมที่ล้ำค่า โคมไฟสีแดงถูกจัดประดับตกแต่งไปทั่วเมืองเพราะวันสำคัญของรัชศกนี้กำลังจะมาถึง ผู้คนมากหน้าหลายตาแต่งกายด้วยเสื้อผ้าดีๆราคาแพงๆ วิถีชีวิตและการดำเนินชีวิตถึงจะดูไม่เรียบง่าย ทว่า…ดูผ่อนคลาย ไม่ดูเคร่งครัดเกินไป ธรรมเนียมชายหญิงไม่ใกล้ชิดก็ดูเหมือนจะไม่เข้มงวดนักเพราะพวกนางเห็นคู่หนุ่มสาวเดินจับจูงมือกันเดินชมตลาดหลายคู่ แตกต่างจากเมืองโจวถิงที่ยังคงรักษาขนบประเพณีเดิมๆเอาไว้

 

“เจ้าพนันกับข้าไหมล่ะ พรุ่งนี้ยังไม่ทันได้จบพิธี ว่าที่พระชายาอ๋องแปดเป็นต้องเผ่นกลับบ้านนอกไปเป็นแน่ ก็ใครจะทนดูหน้าเจ้าบ่าวที่น่าเกลียดน่ากลัวราวกับผีได้”

 

“ข้าพนัน หนึ่งตำลึงไปเลย ข้าว่านางไม่เผ่นกลับบ้านนอกไปหรอก ตำแหน่งหวางเฟยนั้นถือว่าเป็นตำแหน่งสูง สตรีทั้งหลายต่างใฝ่ฝันอยากเป็นพระชายาท่านอ๋องทั้งนั้น มีทั้งเกียรติ มีทั้งศักดิ์ศรี”

 

“โธ่เอ๊ย! แต่งกับอ๋องแปดแต่งกับผีดีกว่ามั้ย ข้าว่าพอได้เห็นหน้าอ๋องแปดนางคงไม่นึกถึงตำแหน่งพระชายาแล้ว ข้าพนันสองตำลึงไปเลย”

 

“ได้ ถ้าผู้ใดแพ้ต้องจ่ายให้อีกฝ่ายเท่าตัว”

 

“ฮ่าๆๆๆ งานอภิเสกอันยิ่งใหญ่ของแคว้นไป๋กว๋อครั้งนี้กลายเป็นเรื่องสนุกไปเสียได้”

 

“ฮ่าๆๆๆ ว่าแล้วข้านึกอยากจะเห็นหน้านางเสียจริง นางต้องเป็นสตรีที่มีใจห้าวหาญน่าดู”

 

หลานยี่หลงนิ่งงันเมื่อได้ยินผู้คนในโรงเตี๊ยมพูดถึงลูกสาวคนโตของเขาในแง่มุมต่างๆกัน ซึ่งส่วนใหญ่จะพูดถึงไปในทางที่ไม่ดีนัก นายอำเภอหลานแทบไม่อยากจะเชื่อหูของตนว่าผู้คนในไป๋ซ่านลี่จะให้ความสนใจเรื่องของบุตรสาวคนโตของเขาขนาดนี้

 

“ท่านพ่อ อย่าได้กังวลสิ่งใด และอย่าให้ค่ากับคำพูดของคนที่ไร้ค่าเช่นนั้น  เรารีบกินแล้วรีบกลับไปพักผ่อนจะดีกว่า พรุ่งนี้เป็นวันอภิเษก พวกเราต้องตื่นมาเตรียมตัวแต่เช้านะเจ้าคะ”

 

“อืม” หลานยี่หลงตอบสั้นๆ เขานึกนิยมชมชอบบุตรสาวของตนในใจที่นางสามารถมองข้ามเรื่องไร้สาระที่พูดโดยผู้คนที่ไร้สาระพวกนี้ไปได้ พรุ่งนี้ก็จะถึงวันแต่งงานของหลานฮุ่ยเจินบุตรสาวคนโตของเขาแล้วสินะ พรุ่งนี้แล้วสินะ…ที่เขาจะได้มีศักดิ์เป็นพ่อตาของท่านอ๋องแปด บุรุษที่อัปลักษณ์ที่สุดในใต้หล้า

 

‘พรุ่งนี้แล้วสินะที่เราจะได้เจอกัน ที่ผู้คนร่ำลือกันว่าท่านอ๋องแปดนั้นเป็นผู้ที่อัปลักษณ์ที่สุดในใต้หล้า อยากรู้นักว่าจะอัปลักษณ์สักแค่ไหน รอดูฝีมือแม่ละกัน เดี๋ยวจะจัดให้ ให้พวกคนปากมากพวกนี้เปลี่ยนวาจาไร้สาระเป็น ท่านอ๋องแปดผู้มีรูปโฉมงดงามเหนือสามัญ’ หลานฮุ่ยเจินนึกกระหยิ่มในใจ

 

พรุ่งนี้แล้วสินะ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 684 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

645 ความคิดเห็น

  1. #522 woon1 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2564 / 04:04
    น้องน่าจะพนันกับเค้าซักหน่อย ได้เงินมาใช้ง่ายๆ
    #522
    0
  2. #431 DinDumm (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 24 เมษายน 2564 / 23:25
    เมื่อน้องเปลี่ยนเขาหล่อแล้วอย่าคิดมาแย่งของเขาละ
    #431
    0
  3. #347 แก้ว (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 เมษายน 2564 / 13:08

    เนื้อเรื่องที่เกี่ยวกับการแพทย์ดูหนักจัง น้องก็ไม่ทันไรก็ศึกรอบด้าน ทุกอย่างอยากทำให้ดี แต่คนสนับสนุนนั้นยาก. แค่ดูความคิดของแต่ละคน มองแต่รูปลักษณ์ ไม่คำนึงถึงความสามารถบ้างถึงไม่รู้จัก รู้แค่ความสวย ความหล่อ

    #347
    0
  4. #261 nuupaew242623 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 เมษายน 2564 / 10:18
    30ตอน ยังไม่เจอกันเลย😂😂
    #261
    0
  5. #242 Pop_zaza (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 11 เมษายน 2564 / 13:30
    อภิเสก--อภิเษก
    รอวันที่ทั้งสองคนจะได้เจอหน้ากัน
    #242
    0
  6. #159 munmun (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 เมษายน 2564 / 07:09
    ก็สงสัยอยู่ว่าอัปลักษณ์ขนาดแม่ช็อคตายนี่มันขนาดไหน
    #159
    0
  7. #60 yuwadee19 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 3 เมษายน 2564 / 23:33
    สนุกมากเลยค่ะ
    #60
    0
  8. #33 lay253584 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 2 เมษายน 2564 / 07:07
    รออ่านอยู่นะค่ะ
    #33
    0
  9. #28 Peung9999 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 1 เมษายน 2564 / 19:28

    รอให้เค้าเจอกันจะแย่แล้ว รอๆๆๆ

    #28
    0
  10. #25 Poonvalee (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 1 เมษายน 2564 / 13:48

    สนุกมากค่ะ
    #25
    1
    • #25-1 ๋J.A.J.K.(จากตอนที่ 30)
      1 เมษายน 2564 / 15:22
      ขอบคุณมากๆค่ะ
      #25-1
  11. #24 hxxxxxx (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 1 เมษายน 2564 / 11:52
    พรุ่งนี้สินะที่จะได้อ่านอีก
    #24
    1
    • #24-1 ๋J.A.J.K.(จากตอนที่ 30)
      1 เมษายน 2564 / 15:22
      อัพลงทุกวันจ้า
      #24-1
  12. #23 คนชอบ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 1 เมษายน 2564 / 10:50

    ถ้อยคำดูแคลนองค์ชายแปดกับคู่สมรสของพระองค์ น่าจะเป็นแรงบันดาลใจให้นางเอก ฟันฝ่าอุปสรรค คิดค้นหายาชา ยาแก้อักเสบ เข็มเย็บแผล เพื่อทำการผ่าตัดใบหน้าให้ท่านอ๋องแปด แต่กว่าท่านอ๋องจะวางใจให้นางทำศัลยกรรม คงใช้เวลานานมาก เพราะพระองค์ถูกเหยียดหยามรูปโฉมจากทุกคน ไม่เว้นพระบิดา

    #23
    1
    • #23-1 ๋J.A.J.K.(จากตอนที่ 30)
      1 เมษายน 2564 / 15:24
      ขอบคุณที่ติดตามอ่านค่ะ ไรท์เองก็พยายามจินตนาการว่าในยุคโบราณที่ยังขาดแคลนอุปกรณ์ที่ทันสมัยและยาทั้งหลาย เราจะสามารถใช้สิ่งใดแทนได้บ้าง ติดตามเป็นกำลังใจให้กันเรื่อยๆนะคะ
      #23-1
  13. #21 PookSaisamon (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 1 เมษายน 2564 / 08:20
    มันเป็นความจินตนาการในนิยายเอาแบบนางเก่งนางฉลาด
    แบบหลัวหลงหลัวรักเลยนะไรต์
    #21
    1
    • #21-1 ๋J.A.J.K.(จากตอนที่ 30)
      1 เมษายน 2564 / 15:27
      ได้คร่าาาาาาาา
      #21-1
  14. #20 Oiljang89 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 1 เมษายน 2564 / 08:02
    นางเอกเรื่องนี้มั่นใจในตัวเองมากเกินไปนะรู้แหละว่าคงไม่ยากที่จะศัลยกรรมท่านอ๋องแต่ว่านางเอกยังไม่เคยเห็นหน้าท่านอ๋องเลยถามจริงสมมุตินะว่าถ้าต้องเสริมจมูกเหลาคางฉีดฟินเลอร์และดูดไขมันด้วยจะทำได้หรอในเมื่อเครื่องมือไม่มีหมอเก่งขนาดใหนก็ต้องมีเครื่องมือหรือเปล่า
    #20
    1
    • #20-1 ๋J.A.J.K.(จากตอนที่ 30)
      1 เมษายน 2564 / 15:28
      เป็นความท้าทายอย่างหนึ่งที่นางเอกต้องเจอจ้า
      #20-1
  15. #19 ladafonnnrlove (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 1 เมษายน 2564 / 06:47
    ท่านเทพพรน้อยไปนิด การแพทย์ ที่ยังไม่พัฒนา น่ามีสกิลเทพอีกนิด

    แต่ก็สนุกค่ะ
    #19
    2
    • #19-1 ๋J.A.J.K.(จากตอนที่ 30)
      1 เมษายน 2564 / 15:29
      พยายามให้นางเอกได้ใช้ฝีมือตัวเองได้มากที่สุดค่ะ
      #19-1
    • #19-2 ladafonnnrlove(จากตอนที่ 30)
      1 เมษายน 2564 / 15:30

      รอตอนต่อไปค่ะ
      #19-2