ไสหัวไปซะพระชายาบ้านนอก

ตอนที่ 18 : ช่วยชีวิต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,806
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 804 ครั้ง
    28 มี.ค. 64

 

 

หลานฮุ่ยเจินตรวจดูก็พบว่าบุรุษหนุ่มผู้นั้นไม่หายใจแล้ว ชีพจรก็เต้นเบาและอ่อนแรงจนแทบคลำไม่ได้ นางจึงได้ทำการตบไหล่เขาทั้งสองข้างแล้วเรียก

 

“ท่าน…ท่าน….ท่านรู้สึกตัวหรือไม่?”

 

ไม่มีการตอบสนองใดๆทั้งสิ้น

 

แต่กรณีนี้การปั๊มหัวใจช่วยชีวิตอาจจะช่วยได้ ทว่า นางนั้นตอนนี้ไม่มีเรี่ยวแรงซะเลย หญิงสาวจึงมองหาผู้ที่นางจะช่วยสอนได้ ถ้าเป็นคนที่มีกำลังวังชาท่าจะดี

 

และแล้วหลานฮุ่ยเจินก็เปลี่ยนใจจากหมอหยุ่นผู้เกือบชรามาเป็นเด็กหนุ่มรูปร่างสันทัด แลดูทะมัดทะแมง เขาก็คือศิษย์ผู้น้องของบุรุษที่นอนสลบไสลอยู่บนพื้นนั่นเอง

 

“คนอื่นช่วยถอยออกไปก่อน เดี๋ยวคนไข้จะขาดอากาศหายใจ ส่วนเจ้า เจ้าหนุ่มคนนั้นเข้ามาใกล้ๆข้านี่ข้าจะสอนวิชาชุบชีวิตศิษย์พี่ของเจ้าให้” บุรุษหนุ่มน้อยศิษย์สำนักหงงซ่านสุดจะดีใจเมื่อได้ยินว่ามีทางที่จะช่วยชีวิตศิษย์พี่ของเขาได้ เขารีบคุกเข่าลงข้างๆหลานฮุ่ยเจิน ส่วนหมอหยุ่นนั้นตอนนี้ได้แต่อ้ำอึ้ง ทำอะไรไม่ถูก

 

“เจ้าดูนี่ ข้าจะสอนวิธีปั๊มหัวใจให้กับบุรุษผู้นี้ ก่อนอื่นให้เจ้าขยับมานั่งตรงตำแหน่งนี้”

 

บุรุษหนุ่มขยับมานั่งตรงตำแหน่งที่หลานฮุ่ยเจินบอก

 

หลานฮุ่ยเจินจัดท่านอนให้กับบุรุษที่นอนหมดสติอยู่ให้นอนราบ ตัวตรง โชคดีที่หน้าร้านของหมอหยุ่นนั้นเป็นพื้นแข็งพอสมควรจึงไม่ต้องหาไม้กระดานมารองที่หลังของเขาพร้อมกับตรวจดูแล้วว่าในปากของเขาไม่มีสิ่งใดที่จะอุดกั้นทางเดินหายใจ  หญิงสาวดันหน้าผากและยกคางให้ใบหน้าของเขาหงายขึ้นเพื่อเปิดทางเดินหายใจ แล้วจึงคลายเสื้อของเขาออก  จากนั้นคุณหนูใหญ่สกุลหลานจึงจัดท่าทางการนั่งของบุรุษที่กล่าวว่าตนเองเป็นศิษย์น้องให้นั่งคุกเข่าลงข้างขวาของร่างบุรุษที่นอนแน่นิ่งอยู่

 

“ข้าจะเปิดเสื้อเขาออก” หลานฮุ่ยเจินพูดจบก็เปิดเสื้อที่ชายหนุ่มใส่อยู่ออก เผยให้เห็นหัวนมทั้งสองข้าง

 

“อ๊ะ!” เสียงผู้คนที่ยืนมองดูอยู่อุทานด้วยความตกใจ

 

“เอ่อ…คุณ คุณหนูหลาน เจ้าจะทำอันใดรึ?” ท่านหมอหยุ่นเองก็ตกใจมิใช่น้อย

 

“พวกท่านอย่าเพิ่งตกอกตกใจเกินไป และอย่าได้รบกวนสมาธิข้า ข้ากำลังจะช่วยชีวิตบุรุษผู้นี้อยู่ หากช้าไปจะไม่ทันการ เราต้องรีบปั๊มหัวใจของเขาให้ได้ภายในสี่นาที มิฉะนั้นสมองเขาอาจจะตายได้”

 

“คุณหนูท่านนี้เจ้าจะให้ข้าทำสิ่งใดบอกมาได้เลย” ชายที่เป็นศิษย์น้องกล่าว

 

“เจ้าถนัดซ้าย หรือว่าขวา?”

 

“ขวา”

 

“ดีแล้ว เจ้านั่งถูกตำแหน่งแล้ว คุกเข่าแบบนั้นแล้ววางสันมือซ้ายลงไปตรงกลางหน้าอกระหว่างราวนมทั้งสองข้างนี้ จากนั้นวางมือขวาลงบนมือซ้าย ใช้นิ้วเกี่ยวกันแบบนี้แล้วเหยียดแขนตรงแล้วโน้มตัวเราตั้งฉากกับหน้าอกของศิษย์พี่เจ้าแบบนี้ จากนั้นจะทำการกดหน้าอกโดยทิ้งน้ำหนักลงบนแขนของเจ้าขณะที่กดหน้าอก ทำแบบนี้ ข้าทำให้ดูอยู่นี่ กดเร็วๆแบบนี้ กดตามจังหวะการนับนี้ หนึ่ง และ สอง และ สาม และ สี่ และ ห้า โดยกดหน้าอกทุกครั้งที่เรานับตัวเลขและปล่อยตอนคำว่าและ เอ้า…ลองดู”

 

ศิษย์น้องทำการกดหน้าอกให้ผู้เป็นศิษย์พี่อย่างรวดเร็ว เขากลัวว่าหากช้าไปจะไม่สามารถช่วยชีวิตบุรุษคนสำคัญของสำนักหงงซ่านได้

 

“อืม เกือบดี แต่บางครั้งข้อศอกเจ้างอ มันใช้ไม่ได้ เจ้าต้องทำแขนให้ตึง ข้อศอกต้องตรงไม่งอแบบนี้ หัวไหล่ตั้งตรงตั้งฉากกับตัวศิษย์พี่ของเจ้าแบบนี้ ” หลานฮุ่ยเจินสาธิตท่าทางให้ดู

 

บุรุษที่เป็นศิษย์ผู้น้องรีบทำตามที่หลานฮุ่ยเจินบอกอย่างไม่ลังเล โชคดีที่เขาเป็นคนหัวไวสามารถเรียนรู้สิ่งต่างๆได้เร็ว

 

 

“ดีแล้ว กดเร็วๆขนาดนี้แหละ แต่กดให้ลึกเพิ่มอีกหน่อย” หลานฮุ่ยเจินบอกเมื่อเห็นว่าความลึกของการกดหน้าอกนั้นยังไม่น่าจะถึงสองนิ้ว ซึ่งหากความลึกของการกดหน้าอกไม่ถึงสองนิ้ว การปั๊มหัวใจช่วยชีวิตครั้งนี้อาจจะสูญเปล่า

 

ศิษย์น้องจัดการกดหน้าอกให้กับศิษย์พี่ของตนตามที่หลานฮุ่ยเจินสั่ง เพราะบุรุษหนุ่มผู้นี้เพิ่งจะหัวใจหยุดเต้นก่อนที่จะถูกกดหน้าอก หลานฮุ่ยเจินคิดว่าระดับอ๊อกซิเจนในเลือดน่าจะเพียงพอในช่วงที่ศิษย์น้องของเขากดหน้าอกให้จึงไม่ได้ให้การช่วยหายใจโดยการเป่าปาก อีกอย่างเรื่องการเป่าปากในยุคสมัยนี้อาจจะดูวิปริตพิศดาร หรือว่าขัดต่อธรรมเนียมปฏิบัติก็เป็นได้ ผ่านไปราวหนึ่งก้านธูป ( 15 นาที)หลานฮุ่ยเจินจึงวางนิ้วชี้และนิ้วกลางลงบนลูกกระเดือกของศิษย์พี่แห่งสำนักหงงซ่านแล้วเลื่อนมือออกมาทางด้านข้างระหว่างช่องลูกกระเดือกกับกล้ามเนื้อคอ

 

“ชีพจรมาแล้ว หัวใจของเขากลับมาเต้นแล้ว” คุณหนูใหญ่สกุลหลานอุทานออกมาอย่างยินดี นางหันไปสบกับดวงตาที่ฉายแววยินดีอย่างสุดซึ้งของผู้เป็นศิษย์น้อง

 

หลานฮุ่ยเจินเปิดเสื้อของศิษย์พี่แห่งสำนักหงงซ่านให้กว้างมากขึ้น ตอนนี้มีผู้คนมามุงดูเหตุการณ์มากขึ้น ต่างส่งเสียงฮือฮาเมื่อคุณหนูใหญ่สกุลหลานที่เป็นสตรีในห้องหอได้ทำการเปลื้องผ้าบุรุษต่อหน้าธารกำนัล

 

หน้าอกของชายหนุ่มเริ่มกระเพื่อมเบาๆช้าๆ 

 

“ท่าน ท่านศิษย์พี่แห่งสำนักหงงซ่าน” หลานฮุ่ยเจินตบไหล่เขาและเรียกให้ตื่น

 

ชายหนุ่มไอออกมาสองทีก่อนจะขยับศีรษะไปมาช้าๆ ในที่สุดเขาก็ลืมตาขึ้น

 

“ขะ…ข้า ข้า”

 

“ศิษย์พี่ ท่านฟื้นแล้ว แม่นาง แม่นางเป็นผู้ใดกัน เหตุใดเจ้าถึงได้เก่งกาจขนาดนี้ ทำให้ศิษย์พี่ของข้าฟื้นขึ้นมาได้ ตอนแรกข้าคิดว่า เขาจะ…เอ่อ…”

 

“แค้กๆๆๆ” ผู้เป็นศิษย์พี่ไอออกมาขัดจังหวะเสียก่อน

 

หยุ่นเอี้ยเหอที่ตกตะลึงกับเหตุการณ์ตรงหน้าได้เวลาเรียกสติกลับคืน เขาจึงรีบบอกว่าบุรุษผู้นี้ต้องการยาแก้พิษหงอนกระเรียนโดยเร็วที่สุด   

 

“เอ่อ…พ่อหนุ่มผู้นี้ฟื้นขึ้นมาก็ดีแล้ว แต่ว่าเจ้าโดนพิษหงอนกระเรียนมาใช่หรือไม่ เช่นนั้นต้องรีบดื่มยาแก้พิษโดยเร็วก่อนที่พิษจะกระจายไปทั่วร่าง”

 

“เอ่อ ท่านรู้ได้อย่างไรว่าศิษย์พี่ของข้าโดนพิษหงอนกระเรียนมา?” ศิษย์ผู้น้องถามอย่างสงสัย

 

“ก็ข้าเป็นหมอ…” 

 

“เช่นนั้นท่านมียาแก้พิษหรือไม่?” หลานฮุ่ยเจินถาม นางอยากจะเรียนรู้และศึกษาเพิ่มเติมเกี่ยวกับเรื่องของพิษต่างๆและยาแก้พิษ อันที่จริงนางก็พอได้กลิ่นพิษนี้จากลมหายใจของบุรุษหนุ่มเพียงแต่นางไม่สามารถจำแนกได้ว่ามันคือพิษชนิดใด

 

“มี ตามข้าเข้ามาในร้าน เดี๋ยวข้าจะจัดยาถอนพิษให้” 

 

“แม่นางผู้นี้ เจ้าเป็นหมอหญิงหรอกหรือ?” ศิษย์ผู้พี่ถาม

 

“หรือว่าเป็นนางเซียน เจ้าถึงสามารถชุบชีวิตศิษย์พี่ของข้าได้?”

 

หลานฮุ่ยเจินนั้นยักไหล่พลางยิ้มน้อยๆที่มุมปาก

 

“ข้าไม่ใช่นางเซียน แต่คนที่นี่คิดว่าชาติที่แล้วข้าเป็นนางมาร ข้าเองก็ไม่รู้ว่าพวกเขาตัดสินด้วยอะไร แต่อย่าไปใส่ใจเลย เสียเวลาโดยใช่เหตุ ท่านฟื้นขึ้นมาก็ดีแล้ว รีบตามท่านหมอหยุ่นเข้าไปในร้านเถอะจะได้รีบกินยาแก้พิษหงอนกระเรียน” พูดจบคุณหนูใหญ่สกุลหลานก็ให้สองสาวใช้ที่ยังคงนิ่งอึ้งกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจนจับต้นชนปลายไม่ถูกให้พยุงเข้าไปในร้านยาของท่านหมอหยุ่นพร้อมๆกับที่ศิษย์น้องพยุงศิษย์พี่เดินเข้าไปด้านใน

 

“อย่าบอกนะ ว่านั่นคือบุตรสาวคนโตของท่านนายอำเภอน่ะ?”

 

“นั่นคุณหนูใหญ่สกุลหลานจริงๆหรือ?”

 

“มีข่าวลือว่าชาติก่อนนางเป็นมาร แต่ข้าว่านางน่าจะเป็นนางเซียนมากกว่า”

 

“ใช่ๆ ข้าดูตั้งแต่ต้นแล้ว นางสามารถชุบชีวิตคนที่หมอหยุ่นคิดว่าใกล้ตายแล้วให้ลุกขึ้นมาได้”

 

อีกไม่กี่วันข่าวใหม่นี้คงกระจายไปทั่วเมืองโจวถิง หากแต่มันไม่ใช่เพียงข่าวลือ แต่เป็นข่าวที่มีพยานรู้เห็นว่าเป็นเรื่องจริงเกือบครึ่งตลาด

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 804 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

676 ความคิดเห็น

  1. #470 kook-kook22 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 เมษายน 2564 / 23:40
    สำนัก หงงซ่าน มันอ่านยังไงอ่ะ ง งูสิงตัว
    #470
    2
    • #470-1 kook-kook22(จากตอนที่ 18)
      27 เมษายน 2564 / 23:40
      สองตัว
      #470-1
  2. #22 นักอ่านผีบ้า (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 เมษายน 2564 / 09:07
    ถ้าสภาพแบบนางเอกชาติที่แล้วเป็นนางมาร ฉันล่ะ ปีศาจเลยไหม 5555
    #22
    0
  3. #5 BusabaNA (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 มีนาคม 2564 / 20:55
    ต่อค่ะๆๆๆสนุก
    #5
    1
    • #5-1 ๋J.A.J.K.(จากตอนที่ 18)
      1 เมษายน 2564 / 15:39
      ขอบคุณค่ะ ไรท์อัพทุกวันนะคะ
      #5-1