ไสหัวไปซะพระชายาบ้านนอก

ตอนที่ 11 : ศัลยแพทย์หญิงมือหนึ่งแห่งเซี่ยงไฮ้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,397
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 666 ครั้ง
    26 มี.ค. 64

 

 

14 กุมภาพันธ์ 2021 

หลานฮุ่ยเจินยืนอยู่บนสะพานข้ามแม่น้ำแยงซี หญิงสาวอยู่ในสภาพเมามาย มือหนึ่งถือขวดเหล้า มือหนึ่งถือกล่องของขวัญ สารรูปของเจ้าหล่อนตอนนี้ดูไม่ได้เอาเสียเลย 

 

“ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงได้เมามายน่าเกลียดขนาดนี้นะ?” เสียงผู้คนที่เดินผ่านไปมาค่อนขอด

 

“สงสัยจะอกหักละมั้ง สงสัยโดนแฟนทิ้ง”

 

“เฮ้อ! แต่งตัวก็ดูดี ไม่น่าเมาเละเทะจนดูไม่ได้แบบนี้เลย”

 

หลานฮุ่ยเจินร้องไห้คร่ำครวญอย่างไม่อายสายตาผู้คนที่เดินผ่านไปมา หญิงสาวนั่งเหยียดขาทั้งสองข้างบนทางเท้าที่ผู้คนเดินสัญจรผ่านไปมา ปากก็ร้องไห้คร่ำครวญ

 

“ทำไม ทำไม ทำไมนายไม่เลือกชั้นต้าเหลียน นายก็รู้นี่ว่าชั้นรักนาย ทุ่มเทเพื่อนายมากแค่ไหน ฮือๆๆๆๆ คนใจร้าย ฮือๆๆๆ นายก็รู้ว่าชีวิตของชั้นนั้นไม่มีใคร ทำไมนายถึงได้มาทิ้งชั้นไปอีก”

 

หลานฮุ่ยเจินคร่ำครวญถึงชายคนรักอยู่นานสองนาน เธอลุกขึ้นแล้วเดินเป๋ไปเป๋มาบนทางเท้าบนสะพานข้ามแม่น้ำแยงซีนั้น ปากก็พร่ำบ่นถึงความไม่ยุติธรรมที่ชายหนุ่มที่เธอรักและทุ่มเททั้งกายใจนั้นเอาใจออกห่างเมื่อเขาได้ดิบได้ดี เดิมทีเธอวางแผนเอาไว้ว่าจะขอเขาแต่งงานในวันวาเลนไทน์นี้ แต่แล้วก็ผิดคาดเมื่อเขาบอกกับเธอตรงๆว่า เขานั้นทำผู้หญิงท้องและเขาจำเป็นต้องรับผิดชอบ เรื่องของเขาและเธอขอให้นึกซะว่าไม่เคยเกิดขึ้น ขอให้เห็นแก่เด็กตาดำๆที่กำลังจะลืมตาขึ้นมาดูโลก

 

 

“มันจะเป็นยังงั้นไปได้ยังไงวะ คบกันมาห้าปี จู่ๆมาบอกว่าให้นึกซะว่าไม่เคยรักไม่เคยคบหากัน ไอ้คนสารเลว” หลานฮุ่ยเจินเตะเท้าขึ้นไปในอากาศ พลางจินตนาการว่าเตะหน้าอดีตคนรัก แต่เพราะอาการเมาเธอจึงควบคุมการทรงตัวได้ไม่ดี หญิงสาวเสียหลักและร่างของเธอก็เซเข้ามาในเขตถนน

 

        รถยนต์คันหนึ่งแล่นมาด้วยความเร็วสูง และ…ชนเข้ากับร่างของหญิงสาวขี้เมาอย่างจัง

 

“อ๊อกกก!”

 

“วี๊ดดดด!”

 

“ว๊าย!”

 

เสียงรถยนต์ชนกับร่างของหลานฮุ่ยเจินดังโครม เลือดสาดกระเด็นเต็มท้องถนน คนขับรถวิ่งออกมาดูอย่างตกใจ ฝูงชนต่างพากันมารุมล้อม

 

“เรียกรถพยาบาลเร็ว” เสียงหนึ่งดังขึ้น

 

รถพยาบาลจากโรงพยาบาลของรัฐที่ใหญ่ที่สุดของเซี่ยงไฮ้มาถึง เจ้าหน้าที่พบว่าอาการของหลานฮุ่ยเจินนั้นนั้นสาหัสมาก เธอถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลโดยด่วน

 

        ที่ห้องฉุกเฉิน

 

“คนไข้เป็นคุณหมอคนหนึ่งที่ทำงานที่นี่ค่ะ”

 

“อ้อ ผมรู้จัก เธอเป็นหมอศัลย์นั้นเอง”

 

“แย่แล้วคุณหมอ คนไข้หยุดหายใจ ชีพจรก็จับไม่ได้”

 

“เตรียม CPR”

 

การ CPR หรือการปั๊มหัวใจเพื่อช่วยชีวิตหลานฮุ่ยเจินเริ่มขึ้น จนกระทั่งชีพจรของเธอกลับคืนมา เธอถูกใส่ท่อช่วยหายใจและถูกย้ายขึ้นไปรักษาที่ห้องคนไข้หนัก หรือ ICU ตอนนี้เธอต้องใช้เครื่องช่วยหายใจ

 

ร่างที่นอนแน่นิ่งไม่ได้สตินั้นถูกรายล้อมไปด้วยเหล่าอาจารย์แพทย์และนักศึกษาแพทย์

 

“เกิดอะไรขึ้น นี่ฮุ่ยเจินนี่นา เกิดอะไรขึ้นกับเธอ?” อาจารย์แพทย์ท่านหนึ่งถามขึ้น

 

“โห! กลิ่นเหล้าหึ่งเชียว แสดงว่าเมามากแน่ๆ”

 

“หรือว่าเธอจะโดนแฟนบอกเลิก วันนี้เป็นวันวาเลนไทน์ด้วยสิ”

 

“อืม” ทุกคนต่างลงความเห็นว่าหลานฮุ่ยเจินอกหักเลยคิดจะฆ่าตัวตายโดยการวิ่งให้รถชน

 

ร่างโปร่งแสงของหลานฮุ่ยเจินกำลังยืนมองร่างที่ไร้สติของตนเองที่นอนบนเตียงคนไข้ เธอต้องใส่เครื่องช่วยหายใจ มีไนตริกออกไซด์  สายน้ำเกลือระโยงระยางไปหมด  มีทั้งสายที่ให้เลือด ให้สารน้ำ ยาฆ่าเชื้อ ยาแก้ปวด โอย!หลานฮุ่ยเจินเห็นตัวเองแล้วแทบจะรับไม่ได้ จากที่เคยเป็นหมอช่วยชีวิตคน บัดนี้เธอกลับกลายมาเป็นคนไข้รอคอยให้ผู้อื่นช่วยชีวิต

 

หลานฮุ่ยเจินเป็นศัลยแพทย์หญิงชื่อดังของเมืองเซี่ยงไฮ้ โรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่เป็นโรงพยาบาลที่ใหญ่ที่สุดอีกทั้งยังเป็นคณะแพทย์อันดับหนึ่งของจีน หลานฮู่ยเจินวัยสามสิบปีคนนี้เป็นอาจารย์แพทย์ผู้เชี่ยวชาญทางด้านศัลยศาสตร์ โดยเฉพาะศัลกรรมพลาสติกนั้นเธอถือได้ว่าเป็นมือหนึ่งของประเทศก็ว่าได้ ทั้งคลีนิกใหญ่ๆและโรงพยาบาลเอกชนต่างรุมจีบเธอให้ไปร่วมงานแต่หลานฮุ่ยเจินปฏิเสธเพราะเธอไม่จำเป็นต้องดิ้นรนเรื่องเงินทอง เธอเป็นทายาทเพียงคนเดียวของนักธุรกิจหมื่นล้านซึ่งเพิ่งจะลาโลกไป อาจกล่าวได้ว่าหลานฮุ่ยเจินเป็นคุณหมอที่รวยที่สุดคนหนึ่งของประเทศก็ว่าได้ หญิงสาวทุ่มเทให้กับการสอนนักศึกษาแพทย์และการช่วยเหลือคนไข้ยากไร้ 

 

หลานฮุ่ยเจินเป็นคนเก่ง เรียนได้เกียรตินิยม เธอเลือกเรียนเฉพาะทางด้านศัลยศาสตร์เพราะชอบการผ่าตัดมาก  ชีวิตที่ดูจะเพอร์เฟ็คสมบูรณ์แบบไปหมดเสียทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นด้านสติปัญญา อาชีพ ฐานะทางการเงิน ฐานะทางสังคม แต่ไม่มีใครรู้ว่าหลานฮุ่ยเจินนั้นก็มีจุดบอดในชีวิต 

 

“เธอแอบหลงรักชายหนุ่มรุ่นน้อง และส่งเสียให้เรียนจนเขานั้นจบทางด้านกฎหมายจากประเทศอังกฤษ เขาสัญญาว่าหากเขาเรียนจบมา มีงานทำที่มั่นคง เขาจะขอเธอแต่งงาน ด้วยอายุที่ต่างกันแปดปีและระยะทางที่แสนไกลโพ้นทำให้ชายหนุ่มแอบเอาใจออกห่าง เขาแอบมีสัมพันธ์ลับๆกับหญิงอื่นและกำลังจะมีลูกด้วยกัน และเขาเลือกที่จะสารภาพความจริงกับเธอในวันวาเลนไทน์ ซึ่งเป็นวันที่หลานฮุ่ยเจินคิดจะทวงสัญญาแต่งงานจากเขา

 

“ไม่น่าเลยเนาะ เป็นถึงอาจารย์หมอ ไม่น่าคิดสั้นเลย” 

 

“มันอาจจะเป็นอุบัติเหตุก็ได้”

 

“ใช่ๆ ตอนนี้สิ่งที่พวกเราควรทำมากที่สุดคือทำให้อาจารย์หมอหลานหายเร็วที่สุด ท่านเป็นบุคลากรที่มีความสำคัญ ในโรงพยาบาลนี้ไม่มีหมอศัลย์คนไหนเก่งเท่าอาจารย์หลานอีกแล้ว อีกอย่างอาจารย์หลานเป็นคนจิตใจดี มีความอารีช่วยเหลือคนไข้ยากไร้ บ่อยครั้งที่ท่านมีโครงการผ่าตัดให้ฟรี คนดีๆแบบนี้พวกเราต้องช่วยให้ท่านกลับคืนมาโดยเร็ว”

 

“อืม…ช่วยกันๆ  พวกเราต้องช่วยดูแลอาจารย์หลานให้ดีที่สุด”

 

เสียงพูดคุยกันของเหล่าอาจารย์แพทย์ นักศึกษาแพทย์และพยาบาลทำให้ร่างโปร่งแสงของหลานฮุ่ยเจินนั้นแทบสะอื้นไห้ เธอเป็นถึงอาจารย์แพทย์ที่เก่งหาตัวจับยาก เธอตั้งปณิธานเอาไว้ว่าจะสอนนักศึกษาแพทย์ให้ผ่าตัดได้เก่งเหมือนเธอ เธอต้องทุ่มเทแรงกายแรงใจและใช้เวลามากแค่ไหนกว่าชีวิตจะก้าวมาถึงจุดนี้ได้ ตัวเธอเองนั้นยังสามารถทำประโยชน์แก่สังคมและประเทศชาติได้มากมาย เหตุใดเธอจึงคิดโง่ๆเพราะผู้ชายห่วยๆคนเดียว ผู้ชายที่ไม่มีอะไรดีเลย ผู้ชายที่หลอกลวงเธอ ผู้ชายที่เกาะกินสูบเลือดสูบเนื้อเธอเหมือนปลิง

 

ทำไมเธอโง่อย่างนี้

ตอนนี้ทุกคนรอเธออยู่ คนไข้หลายรายกำลังรอคอยให้เธอผ่าตัดให้ นักศึกษาแพทย์ต่างก็รออาจารย์ที่เก่งและใจดีอย่างเธอกลับมาสอน

 

โรงพยาบาลก็รอคอยเธอมาร่วมโครงการผ่าตัดฟรีให้ผู้ป่วยอยากไร้

 

แต่ตอนนี้เธอทำอะไรอยู่ เธอจะทำอะไรได้ในเมื่อร่างเธอยังนอนไร้สติอยู่บนเตียง แม้แต่ลมหายใจยังต้องขอให้เจ้าเครื่องช่วยหายใจนี้หายใจแทน

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 666 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

612 ความคิดเห็น

  1. #315 Super小农宝 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 เมษายน 2564 / 19:56
    เนื้อเรื่องเยอะไปนะเราว่า โฟกัสแค่พระนางก็พอ นี้คือยังไม่เข้าเรื่องเลยนะ😂
    #315
    1
    • #315-1 Lunar116(จากตอนที่ 11)
      2 พฤษภาคม 2564 / 01:30
      จริงค่ะ รอนานล้าว55555
      #315-1
  2. #283 วีวี้ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 เมษายน 2564 / 22:28

    บรรนยายยาวจนหาเนื่อเรื่องเยื่อดไปน่ะ

    #283
    0
  3. #18 Suchitrakk (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 เมษายน 2564 / 01:54
    หดหู่แปลกๆ🤧
    #18
    0