Love Step เสต็ปรักมันส์ทะลุใจ

ตอนที่ 2 : STEP :: INTRO

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    18 มี.ค. 58

Faded Red Hand Blue Bow Heart B E R L I N ❀






 









INTRO





 
Airport 20.00







                 
อันยองงงง~ เกาหลี ^0^ นี่ก็ 2 ทุ่มตามเวลาที่เกาหลีสินะ ..จะว่าไปก็ไม่ได้มานานแล้วแฮะ ว่าแต่ลืมแนะนำตัว ดิฉัน มีนามว่า 'ซองแจวอน' เป็นลูกครึ่งไทย-เกาหลีแหละ>< ฉันมีพี่ชายชื่อ 'ซองเยจี' ส่วนมากฉันจะอยู่กับแม่ที่ไทย ส่วนพี่ฉันอยู่กับพ่อที่เกาหลีตั้งแต่เด็กๆแล้ว แต่เมื่อก่อนฉันพี่แม่และพ่ออยู่ด้วยกันที่เกาหลีนั่นแหละ แต่แม่กับพ่อหย่ากันเลยต้องแยกกันอยู่








                       แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะฉันก็ยังไม่รู้สึกเหงาเลยซักนิด ต่างคนต่างติดต่อหากัน เหมือนกับว่าเราเป็นครอบครัวปกติ^^ แม่ฉันทำงานเป็นหมอ ส่วนพ่อทำธุรกิจห้างชื่อดังของเกาหลีนี่แหละ (รักกันได้ไง-..-;;) ส่วนภาษาตอนเด็กๆฉันอยู่เกาหลีมาตลอด พอมาที่ไทยเลยลืมๆมาบ้าง ฉันก็เลยเรียนภาษาเกาหลีมาอยู่บ้างเลยพูดได้คล่องเชียวหล่ะ เผลอๆฉันจะติดพูดภาษาเกาหลีมากกว่าไทยด้วยซ้ำ









                        จะว่าไปลืมโทรหาพ่อเลยแหะ ...









                        ตื้ดดดดดดดดดด ตื้ดดดดดดดด~~~








                        (ยอโบเซโย?)







                        "พ่อออออ พ่ออยู่ไหนน ลูกแจวอนเอง มาถึงเกาหลีแล้วนะ-^-"








                        (พ่อเพิ่งมาถึงสนามบินเอง ..อ้ะ! พ่อเจอลูกละเดี๋ยวไปหา)








                        ตี้ดดดดดดดดด






                

                        "แจวอนนนนลูกพ่ออออTTOTT"








                        "อาบอจี>0<//"(พ่อ)









                         พอพ่อตัดสายฉันปุ๊บ ก็รีบตรงดิ่งเข้ามาทันที ก่อนจะโผกอดเข้าหากัน อย่างกับไม่ได้เจอกัน 10 ปี ก็จริงอย่างที่ว่านั่นแหละ ให้ตายเถอะ .. หมดกันภาพลักษณ์-..-;; (?)









                         ส่วนคนในสนามบินก็มองหน้าพวกเราแบบนี้>> -_-+++ 










                         ฟอดดดดดดด~










                        "แจวอนคิดถึงพ่อจัง" ฉันพูดจบก็หอมแก้มพ่ออีกซัก2-3ที><









                        "พ่อก็คิดถึงลูกTT"












                        ฉันมัวแต่คุยกับพ่อเลยลืมมองบุคคลที่ 3ไปซะสนิท นั่นมันพี่ชายฉันนี่นา!!












                       "เหอะ! ผมเริ่มจะอายคนแถวนี้แล้วนะ มองกันอยู่นั่นแหละ -_-+++++!"








                       ก็จะไม่ให้มองได้ไงหล่ะในเมื่อเราส่งเสียงดังกันขนาดนี้ บวกกับหน้าตาพี่ก็ไม่ธรรมดาแล้วนะ-_- แหงสิไม่ได้เจอกันตั้งนานพี่ฉันหล่อขึ้นเยอะ>< ฉันได้แต่คิดในใจไม่กล้าพูดให้พี่หลงไปไกลหรอก= =









                      พี่ฉันมีผมสีน้ำตาลอ่อนเซอร์ๆนิดๆ เหมือนตั้งใจจะให้ดูยุ่งๆ กับ นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้ม จมูกโด่งเป็นสันที่เข้ากับริมฝีปากหยักลึก สีชมพูอ่อนธรรมชาตินั่น 'ซองเยจี' นั่นคือชื่อพี่ชายฉันเอง พี่ฉันบ่นกับตัวเองก่อนจะหันไปบอกพ่อแล้วพูดจากระแทกคนรอบๆนิดหน่อย(?)









                     "แล้วไงหล่ะ พี่เยจี แบร่;P" ฉันตอบพี่ด้วยสีหน้ากวน ถึงขนาดฉันยังอยากตบตัวเองเลย- -;;








                    "ไอเด็กวอนนน แกอย่ากวน-_-+ พี่อุส่ามารับแกถึงสนามบิน กะจะมาดูหน้าตาน้องสาวที่ไม่ได้เจอกัน10ปี ใครก็ไม่รู้ตอนเด็กเป็นลูกแหง่ เกาะชายเสื้อพี่เดินตามหลังตลอดเวลา หึหึ"








                   "มั่วววว-3- ใครเป็นลูกแหง่ติดพี่กัน!!" ถึงจะจริงก็เถอะถถถว์-..-;;








                   "พอๆลูกๆเลิกทะเลาะกันได้แล้ว กลับบ้านเถอะเดี๋ยวถึงบ้านดึกๆมันจะไม่ดี"




                  













                  ระหว่างที่ฉัน พ่อ และพี่ กำลังนั่งรถกลับบ้านกัน โดยพ่อฉันนั่งข้างคนขับรถ ส่วนฉันกับพี่นั่งด้านหลังติดกระจก ฉันนั่งมองวิวตามถนนไปเรื่อยๆ ก่อนจะสะดุดุกับ ..









                  นั่นมันนน!!!!!!!









                  มันคืออออออว!!!!!!!










                  จอถ่ายทอดสดขนากยักษ์กลางกรุงโซล!!!!










                  ไม่สิ !! นั่นไม่ใช่ประเด็น ประเด็นคือมันยุวตรงข้างในจอต่างหากล่ะ!!!!!










                  มันคือ วง girl generation วงgirl groupเกาหลีอันดับ 1 เชียวนะ!!!!!!!!










                 ฉันตั้งใจมองในจออย่างใจจดใจจ่อ และสายตาก็เป็นแบบนี้ >>*0*+++









                 อยากจะกรี้สสสสสสส นั่นมันไอดอลฉันเชียว!!!









                 ว่าแต่ ..!? ฉันบอกทุกคนรึยังว่าฉันมาที่นี่ด้วยเหตุผลอะไร??









                 ให้ตายสิ! ฉันลืมบอกข้อสำคัญนี้ได้ยังไงกัน ฉันมาเพื่อที่จะเป็นนักร้องวง girl group ดังๆให้ได้ไงล่ะ ! นี่แหละความฝันของฉัน ที่ฉันใฝ่ฝันมาตั้งแต่เด็กๆ 










                 และถ้าถามว่ามาเกาหลีทำไม นั่นก็เพราะ ฉันจะมาสมัครเข้าโรงเรียน step dance star ไงหล่ะ!! โชคดีนะโรงเรียนนี้น่ะเป็นโรงเรียนที่ปิดในช่วงที่โรงเรียนอื่นเปิด ส่วนเปิดในช่วงที่โรงเรียนอื่นปิดกันน่ะ-3- ฉันเลยสามารถเข้าเรียนได้ในช่วงแบบนี้ โรงเรียนนี้น่ะคือก้าวแรกที่จะทำให้ฉันมุ่งสู่ความฝันของฉัน นอกจากทำให้ความฝันฉันเป็นจริงได้แล้วยังเป็นโรงเรียนที่สอน เต้น ร้องเพลง การแสดง ที่ทุกคนต่างไฝ่ฝัน ซึ่งก้าวแรกของฉันมันไม่ง่ายเลยน่ะสิ ;(










                ก็ใช่ว่ามาสมัครที่นี่แล้วจะเข้าเรียนได้เลยนะ! มันต้องมีการแข่งคัดเลือกคนที่เหมาะสม 100คน จากค่อนประเทศ ซึ่งการรับครั้งนี้เหมือนเป็นการรับนักเรียนใหม่เข้าเลยล่ะ ซึ่งจะเปิดโอกาสรับปีละครั้ง ฉันจะเข้าเรียนที่นี่ให้ได้!! อย่ามาดูถูกฉันนะ-3- ฉันน่ะเคยเรียนเต้นที่อเมริกามาก่อนหลายปีเชียว เห็นเบ้อะๆอย่างนี้ ฉันก็เคยได้รับฉายา 'ราชินี' การเต้นที่นั่นแลยนะ-^-  ร้องเพลงก็เพราะ การแสดงนี่ไปใหญ่ ตอแหลได้เลิศ(?)










               แล้วที่ฉันจะมาเข้าโรงเรียนนี้แม่ก็ไม่ให้หรอก เนื่องจากอยู่หอรวมน่ะมันอันตราย แล้วก็ต้องจากแม่ไปอีก แต่ฉันอยากไปจริงๆเลยอ้อนแม่เล่นเอาเหนื่อยเลยทีเดียว- -;; ส่วนพ่อฉันนี่สนับสนุนกิจกรรมแทบทุกอย่างเลยล่ะ แต่กิจกรรมนั้นต้องไม่ทำให้เสียการเรียนก็พอ











              .......




              ..............










             ฉันร้องเพลงจบได้อย่างสวยงาม










            "กรี้สสสสสสสสสสสสสสส แจวอนๆๆๆๆๆๆๆ"









            เสียงเรียกฉันดังกระหึ่มหลังจากที่ฉันก้าวขึ้นมาเป็นนักร้อง girl group อันดับ1ของเกาหลี มีป้ายไฟชื่อฉันมากมายและแฟนคลับจากหลายประเทศ รวมกระทั่งไบท์ ตุ๊ด กระเทย แต๋วแตกทั้งหลาย (?) ต่างก็เป็นแฟนคลับฉันกันทั้งนั้น รวมถึงกระทั่งกล้องถ่ายทอดสด ที่กำลังจับจ้องการแสดงโชว์ ของฉัน ณ คอนเสิร์ตหนึ่ง









            " ไอ้เด็กวอนนนนนนนนนนนตื่นนนนนน น้ำลายหกแล้วนั่น-*- ยี้ ~"










             เอ้ะ!ทำไมเสียงคุ้นๆ!?         





































----------------------------------------------------------------------

จบแล้นนนบทนำ>< เป็นยังไงบ้างง่อว
เรื่องแรกมือใหม่ แต่งไม่ค่อยเก่งเท่าไหร่
ช่วยกันเม้นติชมเค้าหน่อยนร๊าา;;_;;
เม้นๆๆๆๆๆๆๆๆๆ โหวตกะแอดแฟบด้วยจะดีม้วก-..-5555

----------------------------------------------------------------------




 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

1 ความคิดเห็น