สนพ. DEEP Post It. คน ที่ ผม ไม่ รู้ จัก Yaoi จบแล้ว (อ่านก่อนลบตอน)

ตอนที่ 3 : Post It. แผ่นที่ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 786
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 54 ครั้ง
    21 ก.ค. 61


Post It. แผ่นที่ 2

 

ขวับ ขวับ

หันมองซ้ายมองขวาอีกครั้งเพื่อตรวจสอบให้แน่ใจว่ามีใครแอบอยู่บนดาดฟ้าบ้างหรือเปล่า แต่เมื่อทางสะดวกปลอดโปร่งไม่มีคนแน่ๆ แล้วผมก็จัดการเปิดกระเป๋าเป้ของตัวเอง หยิบเอาปากกาออกมาเพื่อใช้ทำบางสิ่ง ไม่รู้หรอกนะว่าสุดท้ายแล้วมันจะมีอะไรเกิดขื้นแบบในหนังหรือเปล่า

แต่ว่า

 

ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน…’

 

นั่นคือสิ่งที่ผมเขียนตอบกลับไปในโพสอิทแผ่นนั้น

 

[พบกับนักร้องไอดอลที่มาแรงที่สุดในยุคนี้ น้อง…]

“กรี๊ดดดด  ออกมาแล้วๆ หล่อที่สุดเลยยย”

เสียงในจอโทรทัศน์ขนาดใหญ่กลางสี่แยกในเมืองถูกกลบด้วยเสียงของเด็กเรียนหญิงม.ปลายสองคนข้างๆผม ด้วยความที่อยากรู้ว่าพวกเธอกำลังกรี๊ดใครกันผมเลยเงยหน้าขึ้นมองจอแอลซีดีนั้นทั้งที่ไม่ได้สนใจเท่าไหร่ แต่ไหนๆ ก็ต้องยืนรอสัญญาณไฟให้คนข้ามถนนอยู่แล้ว หาอะไรดูฆ่าเวลาไปพลางๆก็ได้

ในกล่องสี่เหลี่ยมนั้นปรากฏภาพของผู้ชายรูปร่างผอมบางไม่ต่างจากผม แต่ดูแล้วน่าจะสูงกว่าเล็กน้อย ผิวขาวต้องกับแสงไฟสปอร์ตไลท์ที่ฉายไปที่เขาแค่คนเดียว เส้นผมสีดำขลับถูกมัดรวบและจัดทรงเปิดหน้าผากดูเท่และเซ็กซี่ในเวลาเดียวกันกับชุดเสื้อกล้ามคอกว้างเปิดไหล่ ประดับด้วยสร้อยคอสุดเท่ ริมฝีปากเป็นกระจับสีส้มอ่อนแบบไม่ต้องึ่งลิปสติกเลยแม้แต่น้อย

อ๊ะ

ในหัวฉุกคิดบางอย่างขึ้นมาได้ เหมือนผมจะเคยบรรยายลักษณะริมฝีปากแบบนี้จากไหนมาก่อนแฮะ

 

ก็หล่อดี

 

คิดในใจก่อนจะหันไปให้ความสนใจกับสัญญาณไฟอีกครั้ง สำหรับผมแล้วไม่มีใครบนโลกน่ารักและน่าสนใจเท่าพี่สายฟ้าอีกแล้วล่ะ

 

โลกนี้มันช่างน่าเบื่อ

 

อ่าแย่แล้วสิ ดูเหมือนจะมีคนอื่นเข้าชิงตำแหน่งผู้ชายที่น่ารักที่สุดในใจของผมเข้าเสียแล้ว เจอหน้าก็ยังไม่เคยเจอ รู้จักกันหรือก็เปล่า ทำไมผมถึงเอาแต่คิดถึงคนที่ผมไม่รู้จักขนาดนั้นนะ

ติ๊ง!

โทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงสั้นพร้อมเสียงที่บ่งบอกถึงข้อความแจ้งเตือนทางแอพลิเคชั่นไลน์ ผมล้วงมือไปหยิบเจ้าเครื่องมือสื่อสารนี้ออกมาแล้วกดเปิดอ่านจากในป๊อบอัพที่เด้งขึ้นมาทางหน้าจอ รูปโปรไฟล์ของคนที่ทักมานั้นเพิ่งทำกหารเพิ่มผมเป็นเพื่อนสดๆร้อนๆ

พะพี่สายฟ้า!

[ฟรี นี่พี่เองนะ พอดีขอเบอร์มาจากไหมเลยทักมา]

อมยิ้มอย่างมีความสุข ความจริงพวกเรากลับมาเจอกันตั้งแต่ผมเปิดเทอมใหม่ๆ แล้วก็จริง แต่ก็ทำได้เพียงแค่พูดคุยเผินๆ เวลาที่เจอหน้ากันเท่านั้น ผมไม่กล้าขอเบอร์ติดต่อพี่สายฟ้าโดยตรงหรือจะขอผ่านสายไหมก็ไม่กล้าอีกนั่นแหละ แอบกังวลกลัวตัวเองจะปกปิดความรู้สึกที่มีต่อฝ่ายนั้นไว้ไม่ได้แล้วทำให้ความแตกเรื่องที่เป็นเกย์

[ไงครับพี่ มีอะไรหรือเปล่า]

กดพิมพ์ตอบกลับไปโดยที่ริมฝีปากไม่หุบยิ้มเลย ยิ่งข้อความที่ส่งไปขึ้นว่า อ่านแล้ว หัวใจก็ยิ่งเต้นโครมครามจนอกข้างซ้ายกระเพื่อม ให้ตายสิ เต้นแรงขนาดนี้ผมคิดว่าตัวเองอาจจะหัวใจวายได้เลยนะเนี่ย

ขณะรอการตอบกลับจากอีกฝ่ายอยู่ ผมเริ่มสังเกตเห็นว่าคนรอบๆ ทยอยกันเดินข้ามทางม้าลายตรงกลางสี่แยกกันแล้วเพราะไฟสำหรับให้คนข้ามกลายเป็นสีเขียว รถบนถนนจึงต้องจอดให้คนที่รอข้ามข้ามถนนก่อนจนกว่าไฟข้ามจะกลับไปเป็นสีแดง ผมเองก็ต้องรีบกลับหอเหมือนกัน คืนนี้มีบอลนัดสำคัญเสียด้วย ต้องไปซื้อเบียร์เตรียมไว้กินตอนเชียร์บอลเหมือนทุกๆ ครั้ง

ปึก!

“อ๊ะ!

ใครบางคนกระแทกชนผมอย่างจังจนมือถือร่วงไปกับพื้น กระเด็นห่างจากริมถนนไปเล็กน้อย ผมรีบก้าวขาออกจากริมฟุตบาตที่ยืนอยู่เพื่อไปเก็บมันขึ้นมาก่อนจะถูกใครเหยียบ

ติ๊ง!

เสียงข้อความไลน์ดังขึ้นพอดี ด้วยความดีใจที่พี่สายฟ้าตอบกลับมา ผมเลยยืนเปิดข้อความอ่านมันอยู่ตรงจุดที่ก้มเก็บมือถือ โดยลืมไปเลยว่ามันไม่ใช่ริมฟุตบาตแล้วแต่เป็นตรงส่วนของถนนที่มีรถมากมายกำลังรอจะขับผ่านไป นาทีนี้คนในไลน์สำคัญกว่าอะไรทั้งสิ้น

หมับ!

ปี๊นนนน!

เพียงเสี้ยววินาทีจริงๆ หลังจากที่ผมเปิดอ่านข้อความได้ไม่นาน ยังไม่ทันจะได้ตอบกลับเลยด้วยซ้ำ แขนก็ถูกกระชากเต็มแรงจนกลับขึ้นไปบนฟุตบาตอีกครั้ง จังหวะเดียวกับรถที่จอดรอไฟเขียวอยู่บีบแตรดังลั่นถนน คนในรถเปิดประจกออกมาด่าผมด้วย

“อยากตายหรือไงวะ!

คะคนปกติที่ไหนจะอยากตายกันล่ะ!

ได้แต่เถียงในใจ ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าต้องขอบคุณคนที่ช่วยดึงผมกลับเข้ามาไม่ให้โดยรถชนตายไปเสียก่อน มัวแต่ดีใจแท้ๆเลย

“เอ่อ ขอบ

คำขอบคุณหลุดหายกลับเข้าคอไปตามเดิมเมื่อหันไปมองหน้าผู้มีพระคุณแล้วพบว่าเขาคือ “ไอ้แว่น” แต่ด้วยผมเผ้าที่ปิดหน้าปิดตากับแมสที่มันสวมอยู่ ผมจึงไม่สามารถรู้ได้ว่าอีกฝ่ายกำลังมีสีหน้าแบบไหน ถึงอย่างนั้นก็ยังอุตส่าห์จำได้ว่าเป็นมันนะ เพราะคนที่ผมรู้จักและเคยรู้จัก ไม่ว่าจะสนิทหรือผิวเผินไม่มีใครปกปิดใบหน้าตัวเองมิดชิดเท่านี้เลยสักคน เพราะอย่างนั้นผมถึงสามารถจับหมอนี่ได้ยังไงล่ะ

ไม่มีคำพูดใดๆ หลุดออกมา นอกจากมันจะปล่อยแขนผมแต่โดยดี ทำเหมือนไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้นทั้งสิ้นจนกระทั่งไฟเขียวเป็นสัญญาณให้ข้ามถนนได้อีกครั้งติดขึ้น ไอ้แว่นก็เดินดุ่มๆ ข้ามถนนไปเลย ทิ้งให้ผมมองตามอย่างงุนงง งงว่ามันโผล่มาแถวนี้ได้ยังไง รวมถึงงงว่าทำไมมันถึงช่วยผม

ผมน่ะเป็นสมาชิกในกลุ่มคนที่ชอบไถเงินและรุมซ้อมมันนะ

แล้วมันจะช่วยผมเพื่ออะไรล่ะ ถ้าเป็นผมเจอศัตรูของตัวเองกำลังอยู่ในช่วงวิกฤติแบบนั้น ผมจะไม่ลังเลที่จะถีบมันออกไปกลางถนน

“อ๊ะ! เราเองก็ต้องข้ามถนนเหมือนกันนี่หว่า”

ปี๊นนนนนน!

แล้วผมก็พลาดการข้ามถนนเป็นครั้งที่สองติดๆกัน

 

แชะ! แชะ! แชะ!

เสียงชัตเตอร์ดังขึ้นอย่างระรัวในมุมๆหนึ่งท่ามกลางผู้คนใบหน้า รอยยิ้มน่ากลัวปรากฏขึ้นบนใบหน้าของใครบางคนที่สวมเสื้อแขนยาวและปกปิดตัวเองด้วยฮู้ดขนาดใหญ่ซึ่งติดมากับเสื้อ เขาจัดการเปิดมือถือตัวเองขึ้นมาอีกครั้งเพื่อตรวจดูผลงานที่ทำมาทั้งหมด

รูปในหลายๆบริบทของชายหนุ่มร่างบาง ผิวขาว แต่ก็มีกล้ามตามแบบผู้ชายทั่วไป มีตำแหน่งเดือนมหาวิทยาลัยคนล่าสุดไว้ในครอบครองอัดแน่นอยู่ในเมมโมรี่ของมือถือเครื่องนี้ ไม่เว้นแม้แต่ภาพล่าสุดที่ “อิสระ” ถูกช่วยเอาไว้เมื่อครู่ เจ้าของมือถือพรมจูบรูปนั้นไปมาซ้ำๆ ก่อนจะแลบลิ้นเลียจนหน้าจอเปียกชุ่มไปด้วยน้ำลาย

“รอก่อนนะที่รัก จะทำให้เป็นของผมในเร็ววันนี้แหละ”

ไฟเขียวให้คนข้ามติดขึ้นอีกครั้ง อิสระออกตัวเดินข้ามในทันที เขารอจังหวะให้มีคนเดินคั่นระหว่างตัวเองกับคนที่เขากำลังแอบสะกดรอยตามสักสามสี่คนก่อนจะเริ่มออกตัวเดินตามไป

“หึๆ เข้าหอคืนนี้เราจะเข้าหอกัน

สายตาโฟกัสไปที่บั้นท้ายสวยๆของอิสระด้วยแววตากระหาย!

 

ติ๊ง!

[มาพนันกันไหมว่าคืนนี้ทีมไหนจะชนะ]

พี่สายฟ้าทักไลน์มาอีกครั้งหลังจากเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนเราต่างเพิ่งจะขอตัวไปอาบน้ำเพื่อเตรียมดูบอลในอีกครึ่งชั่วโมงข้างหน้านี้ ผมรีบกระโดดขึ้นไปบนเตียงเพื่อคุยไลน์ต่อ ทั้งที่ปกติเวลานี้ผมจะต้องโทรหาสายไหมแล้วเพราะเธอเคยบอกไว้ว่าให้ผมโทรหาตอนสองทุ่มครึ่งของทุกวัน

แต่ว่า

คืนนี้ผมไม่อยากคุยนี่นา

[ถ้าผมชนะพี่จะให้อะไรล่ะ]

ถามกลับไปแบบนั้นแล้วเฝ้ารอคำตอบ ก่อนหน้านี้ได้ถามพี่สายฟ้าไปว่านึกยังไงถึงขอเบอร์ผมจากสายไหมแล้วแอดไลน์มา แต่ก็ไม่ได้คำตอบที่แน่ชัดนอกจากคำตอบแบบขอไปทีว่าอยากสนิทกับแฟนน้องสาวให้มากกว่านี้เท่านั้น

คำว่า แฟนของน้องสาว ฟังแล้วจุกไปถึงลิ้นปี่เลยครับ

[ไปเที่ยววันหยุดนี้เป็นไง]

“เยส!

เก็บอาการดีใจเอาไว้ไม่มิด ผมยิ้มกว้างกับโทรศัพท์จนแก้มจะระเบิดอยู่แล้ว มันดีใจจนไม่รู้จะพิมพ์อะไรตอบกลับไปเลย ใจเย็นไว้วัยรุ่นตั้งสติแล้วค่อยๆ ตอบกลับไปอย่างคนมีสติ!

ติ๊ง!

ยังไม่ทันได้พิมพ์ข้อความตอบกลับหาพี่สายฟ้า ป๊อบอัพแจ้งเตือนข้อความใหม่ของใครบางคนก็เด้งขึ้นมาแทน ผมกดเปิดอ่านด้วยความแปลกใจอย่างถึงที่สุด จะไม่ให้แปลกใจได้ยังไงในเมื่อรูปโปรไฟล์ของไลน์ที่ทักมานั้นเป็นรูปผม สำคัญเลยคือมันเป็นรูปแอบถ่าย!

สะส่วนชื่อโปรไฟล์ก็

 

ผมคือผัวของอิสระ

 

เดี๋ยวนะ!!! อิสระที่ว่าหมายถึงผมใช่ไหม! แล้วชื่อโปรไฟล์มันหมายความว่ายังไงกัน!

ติ๊ง!

เพราะมัวแต่สนใจรูปและชื่อโปรไฟล์ของคนที่เพิ่งเพิ่มเพื่อนเข้ามาจนลืมดูข้อความที่อีกฝ่ายส่งมาในตอนแรก เมื่อเขากดส่งมาอีกครั้งผมจึงตัดสินใจเปิดอ่านดูให้รู้ดำรู้แดงกันไป

“เฮ้ย!

ปุ!!!

โยนโทรศัพท์ทิ้งลงบนเตียงอย่างตกใจเมื่อสิ่งที่อีกฝ่ายส่งมาเป็นรูปพร้อมข้อความแปลกๆ!!!

รูปแรกคือรูปถ่ายหน้าพอหักของผมพร้อมข้อความว่า อยู่นี่แล้วนะครับ

และรูปต่อมาคือรูปถ่ายตรงทางขึ้นบันไดนหอพักของผมพร้อมข้อความว่า กำลังจะขึ้นไปหาแล้วนะ

ติ๊ง!

เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ผมได้แต่มองไปที่โทรศัพท์ด้วยความกลัวถึงขีดสุด ใครใครกัน ใครมันทำเรื่องบ้าๆ พวกนี้!

 

 

บับเบิ้ลบิวชวนคุย :

มาอัพตอนที่  2 แล้วค่า ตีสามครึ่งสำหรับการอัปเรื่องนี้ 5555 มาถึงพาอิทแผ่นทื่ 2 กันแล้ว คนที่กำลังจะขึ้นมาน้องฟรีของเราคือใครกันนะ แล้วจะมีอัศวินขี่ม้าขาวคนไหนโผล่มาช่วยน้องกันล่ะเนี่ย โอ๊ยยย ตื่นเต้น เจ้าของโพสอิทเองก็เช่นกัน จะตอบกลับหาน้องมั้ยน้ออออ

#คนที่ผมไม่รู้จัก ติดแฮชแท็กนี้เพื่อเม้ามอยกันในทวิตเตอร์ได้เลยยยย




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 54 ครั้ง

187 ความคิดเห็น

  1. #169 NJChokdee (@NJChokdee) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 22:46
    หน้าพอหัก =หน้าหอพัก
    บันไดน=บันได
    #169
    0
  2. วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 21:38

    สนุกจ้า
    #139
    0
  3. #123 พญานก T^T (@Khaofang_17) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 10:55
    ใครล่ะนั่นน่ะ
    #123
    0
  4. #15 aunaunmtyj (@aunaunmtyj) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 08:53
    แว่นคนนั้นเป็นโรคจิตอ่อ แล้วใครคือคนเขียนโพสอิท
    #15
    0
  5. #5 Wearelone (@bbbbbbbbbaitong) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 14:32
    กรี้ดแทนฟรี กรี้ดดดดดดดด
    #5
    0
  6. #4 ooy1565 (@ooy1565) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2561 / 11:44
    โอ้ยโรคจิตกลัวแทนเลย
    #4
    0
  7. #3 kongdamp (@kongdamp) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2561 / 09:50
    ใครกัน?
    #3
    0