ตอนที่ 12 : Post It แผ่นที่ 11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 477
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 52 ครั้ง
    20 พ.ย. 61



Post It แผ่นที่ 11

 

และแล้วสุดสัปดาห์แห่งความสนุกก็มาถึง...

ผมออกมายืนรอไอ้แว่นอยู่ที่หน้าป้ายรถเมล์เพราะหมอนั่นบอกว่าจะมาหาผมที่นี่แล้วค่อยไปสวนสยามพร้อมกัน ส่วนคนอื่นๆ จะตามไปเจอกันตรงที่นัดหมายทีเดียว เมื่อคืนนี้ผมนัดกับไอ้แว่นว่าจะกลับมาช่วยกันทำรายงานต่อให้เสร็จ แต่ไอ้แว่นกลับไม่ว่างและบอกว่ามีธุระด่วนก่อนจะชิ่งกลับไปก่อน แพลนเลยเปลี่ยนเป็นค่อยมาเริ่มทำต่อในเย็นวันจันทร์หลังเรียนเสร็จแทน

“คะ...คุณฟรีครับ”

“มาแล้วเหรอ ทำไมมาช้า...”

คำพูดทุกคำถูกกลืนกลับเข้าไปในลำคอ ผมอ้าปากค้างมองไอ้แว่นด้วยความตกใจ

ตกใจที่หนึ่งคือห่วงยางลายเป็ดน้อยสีเหลืองอร่ามปานดอกทานตะวันที่มันเอาสวมเอวมาด้วย! เท่านั้นไม่พอยังมีตีนเป็ดมาอีกต่างหาก

ตกใจที่สองคือการที่มันไม่ได้สวมแว่นกรอบดำเหมือนทุกทีแต่เปลี่ยนเป็นแว่นกันแดดสีน้ำตาลเข้มแทน! แถมยังจัดการกับหน้าม้าของตังเอวด้วยการมัดจุกแทนอีกด้วย

ตกใจที่สามคือชุดที่มันใส่มา กางเกงสามส่วนสีเดียวกับแว่นตาและเสื้อกล้ามสีดำที่เผยให้เห็นหุ่นสุดเพอร์เฟกต์ของเจ้าตัว!

เฮ้ๆๆๆ หุ่นมึงดีขนาดนี้เลยเรอะ

“ขะ...ขอโทษที่มาช้าครับ พะ...พอดีรถติด”

“อะ...เออ ช่างมันเหอะ ว่าแต่...นี่อะไรวะ”

“หะ...ห่วงยางครับ”

“ฉันรู้! แต่ที่ถามเนี่ยคือเอามาทำไม!

“กะ...ก็ผมว่ายน้ำไม่เก่งนี่ครับ”

อ้อเหรอ...

เลยมาแบบจัดเต็มทั้งห่วงยางและตีนเป็ดสินะ นี่มึงไปว่ายน้ำที่สวนสยามนะเฟ้ยไม่ใช่ทะเลแปซิฟิก!

“แค่ห่วงยาก็พอ ไอ้ตีนกบ...”

“ปะ...เป็ดครับ”

“เออ นั่นแหละ ไอ้ตีนเป็ดไม่ต้อง ทิ้งแม่งไว้ตรงนี้เลย”

ไม่รู้ว่าตอนนี้ไอ้แว่นกำลังทำสีหน้าแบบไหน แต่ถ้าจะให้เดาคงเสียใจไม่น้อยที่ต้องโบกมือลาเจ้าตีนเป็ดของตัวเอง มันถอดตีนเป็ดไปวางไว้ด้านหลังป้ายรถเมล์ก่อนจะเดินกลับมาหาผมอีกครั้ง เป็นเวลาเดียวกับที่รถเมล์มาพอดี ออกตัวก่อนว่าแม่บ้านผมจะค่อนข้างมีฐานะเพราะเป็นหมอกันมาตั้งแต่บรรพบุรุษ แต่เพราะตัวผมมันนอกคอกแหกกฎของบ้านออกมาเรียนวิศวะฯ ก็เลยถูกลดค่าใช้จ่ายลงไปเยอะ ทำให้ต้องประหยัดเงินในส่วนการเดินทางเพื่อเก็บไว้กินเที่ยวกับเพื่อนๆ บ้างแทนการขอเงินที่บ้าน

“รถเมล์มาแล้ว ไปเร็ว!

 

ซุบซิบๆๆๆ

ตลอดการเดินทางตั้งแต่บนรถเมล์กระทั่งมาถึงสวนสยาม มีแต่เสียงซุบซิบและสายตาหลายสิบคู่มองมา คงไม่ต้องให้บอกหรอกนะครับว่าเพราะอะไรเราทั้งคู่ถึงกลายเป็นจุดเด่นแบบนี้ นอกจากไอ้ห่วงยางลายเป็ดก๊าบก๊าบของไอ้แว่นแล้ว น่าแปลกที่ผมรู้สึกว่าวันนี้มันมีบางอย่างที่โดดเด่นขึ้นมาอย่างประหลาด! ในตัวมันเปล่งประกายออร่าที่ไม่เคยมีมาก่อน

“พะ...พะ...พวกเราโดนจ้องใหญ่เลยครับ ตะ...ต้องเป็นเพราะวันนี้คุณฟรีดูดีมากแน่ๆ”

นั่นมันคำพูดของกูต่างหากล่ะเฟ้ย!

ผมได้แต่ส่ายหัวและเดินนำคนสูงกว่าเข้าไปด้านใน ทุกคนมาถึงกันหมดแล้ว พี่สายฟ้าซึ่งมองเห็นผมกับไอ้แว่นก่อนรีบตะโกนเรียก

“พวกเพื่อนๆ ผมล่ะครับ”

“ไปเล่นก่อนแล้วล่ะ”

พี่สายฟ้าตอบ วันนี้พี่สายฟ้าเต็มยศในชุดกางเกงว่ายน้ำสามส่วนสีกรมท่าทับด้วยเสื้อฮู้ดหนึ่งตัวเพราแดดค่อนข้างแรง ผมจำใจต้องละสายตาจากรูปร่างอันเพอร์เฟกต์นี้ไปมองสายไหมบ้าง เธออยู่ในชุดวันพีชสีหวานสุดน่ารัก ดูบอบบางและน่าทะนุถนอมเหมือนตุ๊กตา

“ไหมน่ารักมากเลยครับ”

ผมยิ้มให้เธออย่างอ่อนโยน คนถูกชมถึงกับเขินหน้าแดง รีบไปยืนหลบอยู่ด้านหลังพี่สาวฟ้า

“เอ้าๆ มองเข้าไป มองขนาดนี้น้องสาวพี่สึกหรอกันพอดี ฟรีกับเพื่อนไปเปลี่ยนชุดเถอะ จะได้ไปเล่นน้ำกัน”

“ครับพี่ ไอ้แว่น ไปเปลี่ยนชุดกัน”

“คะ...ครับ”

“ห่วงยางน่ารักดีนะ น่าจะเอามาเผื่อพี่สักอัน ฮ่าๆๆๆ”

พี่สายฟ้าชี้ไปที่ห่วงยางของไอ้แว่นก่อนจะหัวเราะออกมา ยังคงใจดีและพยายามเข้าหาผู้อื่นเหมือนเคยเลยนะ สมแล้วที่เป็น...

รักแรกของผม

“เดี๋ยวแกเข้าไปเปลี่ยนห้องนั่นแล้วกัน”

หงึกๆๆๆ

ผมแยกกับไอ้แว่นเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้ากันคนละห้อง วันนี้แหละ ภารกิจสร้างโลกใบใหม่ของไอ้แว่น...จะต้องไปได้ด้วยอย่างแน่นอน นอกจากทำให้มันมีเพื่อนแบบคนปกติทั่วไปแล้ว ถ้าอนาคตผมสามารถทำให้มันมีแฟนได้คงจะดีไม่น้อยเลย ไม่แน่หรอกว่าความรักอาจจะทำให้มันมองโลกในแง่ดีมากขึ้นก็ได้

แต่ผู้หญิงที่มองคนที่จิตใจไม่ใช่หน้าตาจะยังมีบ้างไหมนะ?

ไม่นานทั้งผมและไอ้แว่นก็ออกมาสมทบกับทุกคน สายไหมพาเพื่อนมาด้วยก็คือคุณรุ้ง ดูเหมือนวันนี้เธอจะแสดงท่าทีรังเกียจไอ้แว่นน้อยลง อาจเพราะวันนี้ไม่ได้เอาผมปิดหน้าแถมยังใส่แว่นกันแดดสุดเท่ ทำให้ดูมีออร่าความหน้าตาดีเปล่งประกายอยู่รอบตัวก็เป็นได้ นั่นสินะ พอมานึกๆ ดู ริมฝีปากของมันที่ผมเคยเห็นก็เรียวสวยได้รูปไม่ต่างไปจากไอดอลที่ชื่อไรออน(ไรอันเหอะ...) อะไรนั่นเลย

“ฟรีคะ เราไปเล่นสไลเดอร์กันดีไหมคะ?”

ไหมเข้ามาคล้องแขนและชี้ไปที่เครื่องเล่นที่เธออยากจะเล่น อันที่จริงก็อยากจะไปเล่นกับเธอเหมือนกันนะ แต่วันนี้ผมตั้งจะทำให้ไอ้แว่นสนิทกับพวกไอ้หยองมากขึ้นก็เลยอยากพาพวกนั้นมาเจอกันเสียมากกว่า

“งั้นเดี๋ยวผมขอพาไอ้แว่นไปหาพวกไอ้หยองก่อนแล้วกันนะครับ แล้วจะตามไปเล่นด้วย ยังไงฝากพี่ฟ้าอยู่เป็นเพื่อนไหมก่อนได้ไหมครับ”

“ได้สิ ตามสบายเลย ยัยไหม เดี๋ยวไปเล่นกับพี่ชายก่อนแล้วกันนะ”

“แต่ว่า...”

“เอาน่า ฟรีไม่ได้ไปทั้งวันสักหน่อย เดี๋ยวก็มา”

พี่สายฟ้าดึงสายไหมออกจากตัวผม ผมส่งยิ้มให้เธออีกครั้งก่อนจะลากไอ้แว่นไปทางพวกไอ้หยองที่กำลังเล่นน้ำวนกันอย่างสนุกสนาน ไอ้ดอนหันมาเห็นผมเป็นคนแรก มันกำลังขี่คอไอ้ขิงอยู่ในวังน้ำวนนั่นจนไอ้คนถูกขี่เริ่มจะตาปรือเพราะเวียนหัว หรือไม่ก็เหม็นกลิ่นไข่ไอ้ดอนนั่นแหละ

“มาแล้วเหรอไอ้ฟรี!

สามเกลอโบกมือเรียกผมยิกๆ แต่ทันทีที่เลื่อนสายตาไปเห็นไอ้แว่นพวกมันก็พากันชะงัก ไอ้หยองเป็นคนแรกที่รีบว่ายออกมาจากน้ำวนมาเกาะตรงขอบสระแทน

“คนหรืองูวะ ลอกคราบได้ด้วย?”

ถือเป็นการเริ่มต้นที่ดีสำหรับการเปลี่ยนแปลงตัวเองในครั้งนี้ของไอ้วาน แม้คำว่าลอกคราบมันจะฟังดูประชดประชันอยู่นัยทีก็ตาม

“เป็นไง ดูดีขึ้นใช่ไหม”

“ก็ยังมองไม่เห็นหน้ามันเหมือนเดิมอ่ะ แต่ก็...ดูมีออร่าความเป็นมนุษย์ขึ้นนะ ก่อนหน้านี้เหมือนผีดิบที่ถูกแงะออกมาจากหลุมศพ”

นั่นปากหรือตูดครับไอ้ดอนที่พูดออกมา

“เอ้าไอ้แว่น ทักทายทุกคนสิ”

“คะ...ครับ”

มันพยักหน้าให้ผมก่อนจะก้าวเท้าเดินออกมายืนข้างหน้า ไอ้สามเกลอเงยหน้ามองมันนิ่งๆ รอดูว่ามันจะทำอะไรเหมือนผมนี่แหละ

กูแค่ให้มึงกล่าวทักทายนะ พวกแม่งทำอย่างกะจะกล่าวสุนทรพจน์!

“สะ...สะ...สะ...สวัสดี..คะ ครับ คุณ...คุณ...ยะ...หยอง คะ...คุณดอน ละ...แล้วก็ คะ...คุณ...คุณขิง ผะ...ผมแว่นครัย ยะ...ยินดี ทะ...ที่ได้รู้จัก ฝะ...ฝากตะ...ตัวและ..หะ...หัวใจด้วย นะ...นะครับ!

“ฟู่…!

พวกผมสี่คนถอนหายใจออกมาพร้อมกันด้วยเกือบขาดอากาศหายใจตายเพราะลุ้นไปกับมันจนลืมหายใจนี่แหละ! กว่าจะจบประโยคทีนี่เหมือนไปนั่งรถเล่นบนทางด่วนที่ไม่เคยจะด่วนจริงๆ สักครั้งมารอบหนึ่งเลย

“มีฝากหัวใจด้วยเว้ย ฮ่าๆๆๆ”

ไอ้ขิงขำขึ้นมา

“ถ้าแนะนำตัวกันเสร็จแล้วงั้นก็ไปเว้ยไอ้แว่น”

“คะ...ครับ”

“โดดสิรออะไร!

พลั่ก!!!

สิ้นคำ ผมก็จัดการถีบไอ้แว่นจนหน้าคะมำตกลงไปในสระอย่างง่ายดาย ไอ้สามเกลอที่รออยู่ก่อนแล้วรีบว่ายเข้าไปตะลุมบอนไอ้แว่นกันทันที ถึงจะยังไม่เห็นใบหน้าภายใต้แมสนั้นสักที แต่ผมมั่นใจมากว่าหนึ่งในเสียงหัวเราะที่ผมได้ยินจากพวกมัน...

มีเสียงของไอ้แว่นปนอยู่จริงๆ

หมับ!

“ไม่ต้องมายืนยิ้มกริ่มเลยไอ้สัส มึงก็ต้องลงมาด้วย”

“เฮ้ย ไอ้หยอง อย่าดึง ไอ้เหี้ย เดี๋ยวหัวฟาด!

ตู้ม!

ไอ้หยองดึงขาผมจนตกลงไปในน้ำตามไอ้แว่นไปติดๆ ก่อนที่พวกมันจะเข้ามาตะลุมบอนจับผมกดน้ำไม่ต่างจากที่ไอ้แว่นโดน ผมปล่อยให้ตัวเองเป็นฝ่ายเสียเปรียบอยู่สักพักเพรากำลังปรับตัวให้ชินกับน้ำ แต่ไม่นานผมก็สามารถสะบัดตัวจนหลุดออกมาได้และรีบไปดึงไอ้แว่นเข้ามาเป็นพวก

“ไอ้แว่น แกมาอยู่ฝั่งฉัน ช่วยฉันจัดการพวกมันซะ!

“ดะ...ได้ครับ!

“จะเล่นแบบนี้ใช่ไหม ไอ้ฟรี ไอ้แว่น”

ไอ้ดอนดึงไอ้หยองกับไอ้ขิงไปขนาบข้างตัวเองไว้ เป็นอันรู้กันว่าตอนนี้ทีมถูกแบ่งเป็นสองทีมเรียบร้อยแล้ว!

“มาสู้กันด้วยพละกำลังลูกผู้ชายเลยดีกว่า!!!

“พวกกูรับคำท้า!

“ดี! งั้นมาเริ่มเลย!

“โก!!!

พวกผม(ยกเว้นไอ้แว่น)ตะโกนขึ้นพร้อมกันก่อนที่ทุกคนจะเริ่มว่ายน้ำไปข้างหน้า แน่นอนว่าไม่ใช่การว่ายน้ำธรรมดาแต่เป็นการว่ายน้ำด้วยวิถีของลูกผู้ชาย สู้กันด้วยพละกำลังที่มีทั้งหมด! นั่นก็คือ...

การว่ายทวนกระแสน้ำ!

“คะ....คุณฟรีครับ!

“ไอ้แว่น!!

ผมรีบว่ายกลับไปช่วยไอ้แว่นที่ถูกกระแสน้ำพัดกลับไปทางเก่า ไอ้สามเกลอเองก็ไม่ต่างกัน พวกมันต่างก็ช่วยกันและกัน ร่วมแรงร่วมใจสามัคคีกันเต็มที่

หมับ!

“จับมือฉันไว้นะ พวกเราจะฝ่าฟันมันไปด้วยกัน!” (จริงจังมาก)

“คะ...ครับคุณฟรี!” (จริงจังพอกัน)

และซาวน์เอฟเฟกต์เสียงสุดอลังการก็ดังเข้ามาในหัว ผมจับมือกับไอ้แว่นไว้แน่นพร้อมกับว่ายน้ำไปข้างหน้า สายน้ำที่ไหลวนแรงขึ้นเรื่อยๆ หากแต่พวกเราก็จะไม่ปล่อยมือกันเด็ดขาด

“พวกเราจะต้องชนะให้ได้!

“คะ...ครับ!

“เราจะสู้ด้วยพลังทั้งหมดที่มี!

“คะ...ครับ!

“จับมือฉันให้แน่น เกาะห่วงยางของตัวเองไว้ให้มั่น แล้วไปด้วยกันนะไอ้แว่น”

“คะ...ครับ!

นี่แหละ...คือมิตรภาพของลูกผู้ชายอย่างแท้จริง

 

“ว่าแต่...ทำไมพวกเขาต้องจริงจังกันขนาดนี้ ทำอย่างกับว่ายน้ำอยู่ในทะเลอันกว้างใหญ่ไพศาลที่กำลังประสบกับพายุลูกใหญ่จนเรือล่มอะไรเทือกนั้นเลย”

สายฟ้า สายไหม และรุ้งที่เดินตามมาดูพากันมองไปทางห้าคนนั้นด้วยความแปลกใจ ก่อนที่รุ้งจะเป็นคนเอ่ยคำถามขึ้น

“นั่นสิ”

สองพี่น้องตอบด้วยความไม่เข้าใจเช่นกัน



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 52 ครั้ง

187 ความคิดเห็น

  1. #186 ThUnYaLuK.T (@thunyalukz9968) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 14:13
    โอ้ยตลกกกก555555 แกมาเล่นน้ำหรือมากู้โลกกกกก
    #186
    0
  2. #175 NJChokdee (@NJChokdee) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 23:35
    หมดกันพร้องเพื่อน55555
    #175
    0
  3. วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 13:47

    สนุกจ้า
    #148
    0
  4. #30 SUPPERBOsSboss (@SUPPERBOsSboss) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 19:45
    555555 เวลาอยุ่กับเพื่อนก้ต้องน็อตหลุดเปนธรรมดา
    #30
    0
  5. #29 ooy1565 (@ooy1565) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 09:39
    ชอบแว่นมากๆ
    #29
    0
  6. #28 pam223 (@nupammee) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 03:41
    โอ้ยยย นังเล่นใหญ่ ใหญ่เฟ่อออ 55555
    #28
    0
  7. #27 knwpyyt (@0930653088) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 19:00
    รอนะะ แต่ดีมากเลย
    #27
    0