ตอนที่ 11 : Post It แผ่นที่ 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 499
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    19 พ.ย. 61


Post It แผ่นที่ 10

 

“สวนสยามเหรอ?”

ไอ้หยองทวนคำเมื่อทันทีที่มาถึงมหาวิทยาลัยผมก็เอ่ยปากชวนพวกมันสามคน ไปกันหลายๆ คนน่าจะสุนกกว่า อีกอย่างผมอยากให้ไอ้แว่นได้ทำความรู้จกกับคนเยอะๆ ด้วย

“เรื่องชวนไปเที่ยวพวกกูไม่ติดใจอะไรหรอกนะไอ้ฟรี แต่ว่า

“...”

“ไอ้นี่เกี่ยวอะไรด้วยวะ”

ไอ้ดอนชี้นิ้วไปทางไอ้แว่นซึ่งนั่งประกบผมอยู่ข้างๆ ตามคำสั่งเมื่อเช้านี้ สายตาของเพื่อนทั้งสามพากันจ้องไปที่มันอย่างสงสัย

“ตั้งแต่นี้ไปไอ้แว่นจาเป็นสมาชิกคนที่สี่ของพวกเรา”

“หา?!

“ไม่ต้องหา อยู่นี่แล้ว”

“อย่ามาเล่นมุกนะไอ้ฟรี มึงหมายความว่าไงวะ ทำไมจู่ๆ ก็เอาไอ้เวรนี่มาเข้ากลุ่ม มึงก็รู้ว่าพวกกูทำอะไรกับมันไว้บ้าง”

ไอ้หยองถามมาเป็นชุด ผมยกมือขึ้นเป็นเชิงบอกให้พวกมันใจเย็นๆ กันก่อน

“นั่นมันเมื่อก่อน หลังจากนี้ก็อย่าทำสิ”

“พูดน่ะมันง่าย แต่อะไรที่เคยทำไปแล้วก็คือทำไปแล้วนะเว้ย จะให้เป็นเพื่อนกับคนที่พวกกูเคยรังแกมันก็ยังไงๆ อยู่นะ”

“กูไม่ได้จะให้พวกมึงเป็นเพื่อนกับมัน แต่อยากให้ปฏิบัติกับมันในฐานะที่มันเป็นเพื่อนกู ได้ไหมวะ”

พวกมันมีสีหน้าหนักใจอย่างเห็นได้ชัด ก็นะ...ทำเหี้ยกับเขาไว้เยอะ ทั้งไถเงิน ทั้งทำร้ายร่างกาย จะให้เป็นเพื่อนกันเลยคงยากอยู่แล้ว

“กูไม่เข้าใจมึงเลยไอ้ฟรี”

ไอ้หยองสั่นหัวไปมาก่อนจะเดินออกจากห้องไป ไอ้ดอนกับไอ้ขิงรีบวิ่งตามมันออกไปติดๆ เหลือแค่ผมกับไอ้แว่นและเพื่อนร่วมคลาสอีกนิดหน่อย

“บะ...แบบนี้จะดีเหรอครับ”

“เรื่อง?”

“คะ...คุณฟรีกับเพื่อน”

“อย่าคิดมากน่า พวกมันไม่เลิกคบฉันแค่เพราะฉันเป็นเพื่อนกับแกหรอก แกเองก็เตรียมตัวให้ดีล่ะ หลังจากนี้...ฉันจะสร้างโลกใบใหม่ให้แกเอง”

ผมตบบ่ามันพร้อมกับยิ้มกว้างให้

โลกใบใหม่ที่จะมีแต่เพื่อนๆ และเสียงหัวเราะในทุกๆ วัน ผมเองก็อยากจะสร้างโลกให้ใครคนหนึ่งที่เหมือนกันกับผม เหมือนกับที่ครั้งหนึ่ง...พี่สายฟ้าเคยสร้างมันให้ผมเช่นกัน

โลก...ที่แปลกใหม่และไม่เคยพบเจอมาก่อน...

ผมอยากจะทำให้ได้แบบนั้นบ้าง เพื่อที่สักวันหนึ่ง...ผมจะสามารถเข้าใกล้ความรู้สึกของพี่สายฟ้าไปอีกนิดหนึ่งด้วย

 

บนดาดฟ้า

ได้สิ ฉันยินดีต้อนรับนายเข้าสู่โลกใบใหม่ของฉันอย่างแน่นอน

 

แล้วโลกใบใหม่ของคุณ เป็นโลกแบบไหนเหรอครับ?

 

“โลกแบบไหนงั้นเหรอ...”

ผมอ่านข้อความในโพสอิทที่คนที่ผมไม่รู้จักเขียนตอนกลับ ความจริงไอ้ความคิดที่ว่าจะสร้างโลกใบใหม่อะไรนั่นเป็นความจริงที่ไม่มีทางเป็นไปได้แน่นอนอยู่แล้ว ผมไม่ได้ยิ่งใหญ่หรือมีพาวเวอร์ถึงขนาดจะสร้างโลกใบใหม่จริงๆ ได้ เพียงแต่ว่าตอนนี้...ผมมีโปรเจกต์สร้างโ,กใบใหม่ให้ไอ้แว่นแล้วก็เท่านั้นเอง

พลันใบหน้าของไอ้แว่นก็ลอยเข้ามาในความคิด ในหัวผมมีแต่เรื่องของมันเต็มไปหมดเพราะได้แต่คิดว่าผมจะให้โลกของมันที่ผมกำลังจะสร้างให้มีอะไรบ้างดี

“ลองปรึกษาดูดีไหมนะ”

ยืนคิดอยู่นานว่าจะตอบกลับข้อความยังไงดี แต่ไหนๆ เขาก็มีความคิดอยากสร้างโลกใบใหม่เหมือนกันกับผม ขอคำปรึกษาไปหน่อยก็แล้วกัน

 

นายคิดว่าโลกที่เต็มไปด้วยเพื่อนๆ มากมาย เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะแห่งความสนุก และรอยยิ้มทุกครั้งที่มีความสุข จะเป็นโลกที่ดีพอสำหรับใครสักคนหรือเปล่า?

 

ผมหวังว่าเขา...จะให้คำตอบที่ดีกับผมได้นะ

 

“เอ๊ะ? เพื่อนๆ ไปด้วยเหรอคะ”

สายไหมมองหน้าผมสลับกับพวกไอ้หยองที่นั่งแยกโต๊ะไปและไอ้แว่นที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม เพื่อนสนิทของเธอที่ชื่อ รุ้ง ก็มองไปทางไอ้แว่นด้วยสีหน้าหวาดระแวงเป็นพิเศษ

“ใช่ครับ พอดีผมมีภารกิจบางอย่างที่ต้องทำน่ะ”

“ภารกิจ?”

“คืออย่างนี้ครับ ซุบซิบๆๆๆๆๆ”

ผมกระซิบเล่าเรื่องที่อยากจะทำให้ไอ้แว่นเข้ากับคนอื่นได้และมีเพื่อนเหมือนคนปกติทั่วไปให้สายไหมฟัง เพราะอยากให้เธอเต็มใจที่ผมจะพาเพื่อนๆ ไปเที่ยวในครั้งนี้ด้วย หลังจากฟังจบเธอก็ยิ้มหวานออกมาด้วยสีหน้าอ่อนโยนแบบที่ผมคิดเอาไว้

“ได้สิคะ ถ้าเป็นแบบนั้นไหมยินดีช่วยเต็มที่เลยค่ะ”

“จริงเหรอครับ”

“จริงสิคะ การที่ฟรีสนใจใครสักคนขนาดนี้ไม่ได้หาได้ง่ายๆ แปลว่าคุณแว่นคงมีอะไรดีจริงๆ แน่นอน ใช่ไหมล่ะคะ”

ผมได้ยิ้มแห้งๆ ส่งไป อันที่จริงตัวเองยังไม่เข้าใจเลยว่าทำไมต้องสนใจหมอนั่นขนาดนี้ด้วย ได้แต่คิดว่าคงเพราผมเห็นตัวเองในอดีตซ้อนทับกับมันแค่นั้นแหละ ก็เลยรู้สึกปล่อยไปไม่ได้เท่านั้น

“ขอบคุณนะครับที่เข้าใจผม”

“เราเป็นแฟนกันนะคะฟรี อะไรทีเป็นการสนับสนุนฟรี ไหมยินดีค่ะ”

เธอยิ้มหวานและเอนตัวพิงซบไหล่ผม ยิ่งเธอแสนดีและแสดงให้เห็นว่าเข้าอกเข้าใจผมมากเท่าไหร่ ผมก็ยิ่งรู้สึกผิดต่อเธอเท่านั้นที่ไม่สามารถรักเธอได้อย่างที่เธอรักผมเสียที

“ไปด้วยกันนะคะคุณแว่น ไปสนุกด้วยกันนะ”

“เอ่อ...คะ...ครับ”

มันพยักหน้ารับพร้อมก้มหน้างุด มือไม้สั่นไปหมด เฮ้ๆ เพิ่งเคยถูกสาวสวยพูดด้วยเป็นครั้งแรกหรือไงถึงได้ดูลนลานขนาดนี้

“คุณแว่นนี่น่ารักจังเลยนะคะฟรี ท่าทางจะขี้อาย”

“ก็ประมาณนั้นแหละครับ มันไม่ค่อยกล้าพูดกับใครเท่าไหร่ ยังไงก็ช่วยเป็นเพื่อนกับไอ้แว่นด้วยนะครับ คุณรุ้งด้วยนะ”

“อ๋อ ได้ค่ะ สบายมากเลย”

แม้ปากจะบอกว่าสบายมาก แต่สายตาที่เธอมองไอ้แนก็ดูไม่เป็นมิตรเอาเสียเลย

“จริงสิ แกเห็นนิตยสารใหม่ที่ไรอันถ่ายแฟชั่นลงหรือยัง หล่อลากไส้ หล่อวัวตายควายล้ม หล่อระบิดระเบ้อเลยล่ะ”

“ยังไม่เห็นเลย ได้ซื้อมาหรือเปล่า ขอดูบ้างสิ”

“ซื้อมาๆ แต่ฉันเก็บไว้ที่บ้าน เดี๋ยวเย็นนี้ไปดูกัน”

“ได้เลย”

บทสนทนาของสองสาวอยู่ในสายตาผมตลอดเวลา เมื่อคุยกับคุณรุ้งจบ สายไหมก็หันมาทางผมก็จะยิ้มแห้งๆ ราวกับเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าเมื่อครู่เธอเพิ่งจะทำท่าทางดีใจเกี่ยวกับเรื่องของผู้ชายคนอื่นไป

“ไรอันนี่...ใครเหรอครับ?”

ผมเล่นบทแฟนที่ขี้หึงขี้หวงไปเพื่อไม่ให้ผิดสังเกต สายไหมรีบคล้องแขนแล้วเอาหน้าถูไถกับต้นแขนผมไปมาทันที

“ไม่มีอะไรหรอกค่ะฟรี ไรอันคือไอดอลชื่อดังเฉยๆ ค่ะ ก็เหมือนๆ กับดาราไงคะ”

“อ๋อ...”

ท่าทางจะฮอตมากนะหมอนั่น ถึงขนาดมีดาวมหาวิทยาลัยอย่างสายไหมเป็นแฟนคลับได้

“นี่ไงๆ คนนี้ไงคะ”

คุณรุ้งส่งมือถือของตัวเองมาให้ผมดู ผมรับมาดูโดยแสดงท่าทีเป็นสนใจนิดหน่อยแม้จริงๆ จะไม่ได้ใส่ใจอะไรเลยก็ตาม

อืม...รูปร่างสูงโปร่ง ผิวขาว เส้นผมสีดำสนิท นัยน์ตาเรียวยาวมีเสน่ห์ จมูกก็โด่งเป็นสันได้รูป ริมฝีปากกระจับสีส้มอ่อนๆ ผมถูกเซ็ตขึ้นเปิดให้เห็นหน้าผาก ส่วนด้านหลังยาวระต้นคอไปเกือบจะถึงบ่า แสดงว่าผมยาวพอสมควร หน้าตาจัดได้ว่าอยู่ในระดับดีถึงดีมากเลยล่ะ ยิ่งแต่งหน้าเขียนขอบตาคมเข้มและมาแต่งตัวแนวบอยแบนด์เกาหลีแบบนี้อีก ไม่แปลกที่จะเป็นไอดอลระดับแถวหน้าของวงการ

“เขาเป็นไอดอลสังกัดอยู่ค่าย MK ของญี่ปุ่นที่มีสาขาอยู่ในไทยด้วย ในค่ายยังมีไอดอลคนอื่นๆ อีกเพียบเลยนะ ทั้งไอดอลหญิงและชาย แต่ไรอันคือไอดอลชายเบอร์หนึ่งของค่ายเท่านั้นเอง เขาดังไปเที่ยวเอเชียเลยล่ะค่ะ”

MK? ฟังแล้วหิวขึ้นมาเลยแฮะ

ผมไม่ได้สนใจสรรพคุณของไอดอลที่คุณรุ้งอธิบายมาเท่าไหร่นัก เพราะสายตาและความคิดกำลังโฟกัสมองหาพี่สายฟ้า วันนี้ไม่ยักโผล่มาแบบทุกที ปกติพอนั่งคุยกับสายไหมไปได้สักพักก็มักจะโผล่มาเสมอนี่นา

“เอ่อ...ผะ...ผมขอไปห้องน้ำนะ...นะครับ”

“อือๆ”

ไอ้แว่นลุกขึ้นเดินไปทางห้องน้ำเมื่อผมอนุญาต มาคิดๆ ดูถ้าหมอนี่เลิกใส่แมส เลิกใส่แว่น เลิกเอาผมปิดหน้าหันมาแต่งตัวดีๆ บ้างก็อาจจะดูดีได้นะ และคงทำให้ภายนอกหน้าคบกว่าที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ด้วย แต่ก็อย่างว่าล่ะ ทำแบบนั้นมันคงก้าวก่ายความชอบของคนอื่นมากเกินไป ผมอยากให้โลกใบใหม่ของไอ้แว่นแตกต่างจากโลกใบใหม่ของผมอย่างหนึ่งตรงที่...ผมอยากให้ทุกคนในโลกใบใหม่ของมัน ยอมรับทุกอย่างที่มันเป็นโดยที่มันไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อให้ใครมาชอบหรือทำดีด้วย

...ซึ่งแตกต่างจากผม

ผมเปลี่ยนตัวเองตั้งแต่หัวจรดเท้ารวมถึงนิสัยส่วนตัวและความชอบในบางเรื่อง เพียงเพราะอยากให้ทุกคนรักและสนใจ โดยที่ผมจะไม่ถูกคัดออกจากกลุ่มอีก ซึ่งมันเป็นข้อแตกต่างอย่างดีระหว่างผมกับไอ้แว่นเลย อีกฝ่ายไม่ได้แคร์เลยด้วยซ้ำว่าบุคลิกของตัวเองและสิ่งที่เป็นจะทำให้คนชอบหรือไม่ชอบ

มันน่ะ...เข้มแข็งกว่าคนอย่างผมหลายเท่านัก

“ดูท่าทางคุณแว่นจะมีอะไรดีจริงๆ นะคะเนี่ย ฟรีมองตามเขาไม่วางตาเลย”

“เอ๊ะ? ปะ..เป็นอย่างนั้นเหรอครับ ผมก็แค่เป็นห่วงมันเท่านั้นแหละ ไหมก็เห็นว่าท่าทางมันป้ำๆ เป้อๆ ขนาดนั้น เป็นเป้านิ่งให้คนอื่นเข้ามารังแกจะตายไป”

โดยเฉพาะไอ้สามเกลอของผมที่นั่งอยู่โต๊ะถัดไป...

“แต่ก็อย่ามัวแต่สนใจคุณแว่นจนลืมไหมนะคะ”

“ไม่ลืมหรอกครับ”

หันไปบีบจมูกเล็กๆ ของสายไหมราวกับเธอเป็นเด็กตัวเล็กๆ ที่น่าเอ็นดู ในใจอยากถามถึงพี่สายฟ้าใจแทบขาดแต่ก็ต้องเก็บอาการเอาไว้ ขืนแสดงออกมากเกินไปว่าอยากเจอพี่ชายของเธอ จะพาลทำให้เธอสงสัยในตัวผมเอาได้ ให้ตายสิ อยู่แบบนี้มันโคตรจะอึดอัดเลย

ครืดๆ ครืดๆ

 

ผมรู้สึกเวียนหัว ขอตัวไปเอายาที่ห้องพยาบาลก่อนนะครับ

 

ข้อความจากไอ้แว่น?

เมื่อกี้ยังดีๆ อยู่เลยนี่หว่า

“มีอะไรเหรอคะ?”

“เปล่าครับ ไอ้แว่นส่งข้อความมาบอกว่าไม่ค่อยสบายเลยขอตัวก่อนน่ะ”

“จริงเหรอคะ แล้วเป็นอะไรมากไหมคะ?”

เธอถามออกมาอย่างเป็นห่วง อีกนิสัยที่เหมือนกับพี่สายฟ้าของสายไหมก็คือความเป็นห่วงที่มีให้คนอื่นเขาไปทั่วนี่แหละ มันคือเสน่ห์ของสองพี่น้องคู่นี้จริงๆ


บับเบิ้ลบิวชวนคุย :

มาอัพตอนที่  10 ต่อแล้วค่า วันนี้อัพติดต่อกัน 2 ตอนเลยน้า เรื่องราวเริ่มเข้าสู่วังวนความรักเข้าไปทุกทีๆ แล้ว แอบอิจฉาฮาเร็มของน้องฟรีเบาๆ แต่ละคนไม่ธรรมดากันเลย โดยเฉพาะคนที่ไม่รู้จักคนนั้น เขาเป็นใครกันแน่น้อออ ถ้าอยากรู้ต้องติดตามกันจนกว่าจะจบเลยนะคะทุกคน!

นิยายเรื่องนี้จะตีพิมพ์กับสนพ. DEEP นะคะ ฝากติดตามด้วยจ้า

#คนที่ผมไม่รู้จัก ติดแฮชแท็กนี้เพื่อเม้ามอยกันในทวิตเตอร์ได้เลยยยย



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

187 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 13:36

    สนุกจ้า
    #147
    0
  2. #133 พญานก T^T (@Khaofang_17) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 13:13
    เฮ้อออออออ เดาทางไม่ออกอ่ะ ใครรุกใครรับก็ไม่อยากจะเดาละ 5555
    #133
    0
  3. #26 pam223 (@nupammee) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 13:42
    ใครจะรุก ใครจะรับนิ?? 55555
    #26
    0