ระบบตรวจพบซอมบี้ ภาค2

ตอนที่ 71 : 71

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 112
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    9 ส.ค. 63


“ปัง บุกเข้าไปเข้าไป”ทหารติดอาวุธกลุ่มใหญ่บุกเข้าไปยังกำแพงทิศใต้กลิ่นเหม็นของดินปืนอบอวนไปทั่วอากาศ แสงสีส้มที่สว่างวาบขึ้นมาทั่วบริเวณพื้นดินเกิดสั่นสะเทือนจากแรงระเบิด

“ตูม !!”เสียงดังของระเบิดส่งกลิ่นเหม็นไหม้และเศษเหล็กของกำแพงที่กระจายไปทั่วพื้นที่จากแรงระเบิด เสียงของระเบิดสร้างความหวาดกลัวภายในใจของผู้คน เสียงกรีดร้องเริ่มดังระงมกับผู้คนที่วิ่งหนีตายอย่างทุลักทุเล เมื่อฟังดีๆแล้วจะได้ยินเสียงหวาดกลัวจากกลุ่มคนชรา เสียงกรีดร้องของวัยรุ่นหรือแม้กระทั่งเสียงที่เคยเจื้อยเเจ้วของเด็กน้อยกลับกลายเป็นหวาดกลัวดวงตาที่เคยไร้เดียงสากับเต็มไปด้วยคลาบน้ำตา

“ฮือๆท่านแม่ท่านอยู่ไหน”เสียงสะอึกสะอื้นของเด็กน้อยที่ยืนท่ามกลางความวุ่นวายใบหน้าของเด็กน้อยร้อนผ่าวจากความร้อนของระเบิด กลิ่นของดินปืนติดอยู่ตรงปลายลิ้นของเธอก่อนที่ประกายสีส้มจะสว่างวาบขึ้นมาอีกครั่งในระยะที่ใกล้ตัวของเด็กน้อยที่มีสภาพมอมแมมไปด้วยขี้ดิน นั่นก็คือเปลวไฟจากระเบิด!!

“ฮูม !!”เปลวไฟกับพุ่งตรงไปยังเด็กน้อยคนนั่นอย่างบ้าคลั่งราวกับมันคือมัจจุราชที่เผาผลาญทุกสิ่งทุกอย่างที่ขวางหน้าของมันไม่มีความสงสารใดๆ

“แม่หนูกลัว”เด็กน้อยคนนั่นร้องไห้ออกมาด้วยความหวาดกลัวสุดประมาณก่อนที่เปลวเพลิงจะพุ่งเข้ามายังร่างน้อยๆของเธอ

“ระวัง!!”เหล่าทหารที่คอยคุ้มกันและอพยพประชาชนคำรามขึ้นด้วยความเกรี้ยวกราดนี้มันเกินไปแล้วแม้แต่เด็กก็..

แต่แล้วเสียงหนึ่งกับดังขึ้นมันเต็มไปด้วยความโกรธเกี้ยวและโทสะที่มากกว่าชายคนนั่นหลายขุมนัก

“น่าขำสิ้นดีถอยคนละครึ่งก้าวอย่างงั้นเหรอ”เมื่อสิ้นเสียงเปลวเพลิงที่เคยบ้าคลั่งกับมลายหายไปก่อนที่จะมีชายคนหนึ่งที่อุ้มเด็กน้อยคนนั่นท่ามกลางคลื่นความร้อน ทุกคนที่เห็นเหตุการณ์ต่างตกตะลึงไปชั่วขณะชายคนนั่นเป็นใครกัน ไม่มีใครรู้ว่าชายคนนั่นเป็นใคร ไม่รู้ว่าชายคนนั่นมาอยู่ตรงนั่นแต่เมื่อไร ไม่รู้แม้กระทั้งชื่อของชายคนนั่นแต่สิ่งที่พวกเขารับรู้ได้เลยก็คือโทสะที่กำลังแผดเผายิ่งกว่าเปลวเพลิงอันร้อนละอุราวกับชายคนนั่นคือจักรพรรดิ์เพียงหนึ่งเดียว

เขาเป็นใครกันทุกคนที่เห็นเหตุการณ์ต่างสงสัยชายคนนี้ไม่ใช่หนึ่งในสิบสุดยอด ไม่สิไม่ใช่ เขาไม่ใช่แม้กระทั่งสมาชิกระดับ2เสียด้วยซ้ำ



“คุณครับถอยออกมาเร็ว”ทหารคนหนึ่งตะโกนไปบอกชายที่ยืนอนู่ท่ามกลางคลื่นความร้อนในอกของเขาอุ้มเด็กสาวตัวน้อยด้วยความอ่อนโยน

ชายหนุ่มคนนั่นเงยหน้าขึ้นมองไปยังท้องฟ้าอันยิ่งใหญ่และเกรียงไกลสุดสายตาส่งกลิ่นอายทะนงและยุติธรรมออกมา

ทหารนายหนึ่งที่มีท่าทางคุ้นๆกับใบหน้าของชายคนนั่นต่างรีบเร่งเพ่งพินิจให้ชัดเจนทันที ก่อนที่ทหารนายนั่นจะอุทานขึ้น

“เขาคือ เขาคือชายที่นั่งข้างๆจักรพรรดิ์มนุษย์ อีดิส”เสียงของชายคนนั่นเครือเต็มไปด้วยความตกตะลึงดูเหมือนเขาจะจดจำชายคนนี้ได้แล้ว

ในขณะที่ความวุ่นวายและความสับสนแผ่ขยายเป็นวงกว้างในเวลาอันสั้นผู้คนวิ่งชนกันได้ความเร่งรีบและหวาดกลัว

ปรากฏเสียงคำรามของซอมบี้ตัวหนึ่งที่ดังสนั่นกึงก้องไปทั่วท้องฟ้า

“นั่นมันคือซอมบี้ ระดับ 3ที่อยู่ในงานแข่ง”ทุกสายตาจับจ้องไปยังซอมบี้ที่มีขนาด40เมตรที่กำลังตรงเข้ามาจากเสียงของระเบิดไม่รู้ว่ามันหลุดมายังที่นี่ได้ยังไง และนี่ยังไม่ร่วมซอมบี้ที่อยู่นอกกำแพงนับแสนตัวที่กำลังกู่กันเข้ามาจากเสียงของระเบิด

ตอนนี้ไม่ว่า เด็ก คนชรา หรือแม้กระทั่งเหล่าวัยรุ่นที่อยู่แถวนี้ต่างร่ำไห้ไร้เรี่ยวแรง เหล่าทหารอาสาทั่งชายและหญิงต่างกุมอาวุธในมือแน่นด้วยความไม่ยินยอมข้างหน้าก็ศัตรูไม่ทราบจำนวนข้างหลังก็ซอมบี้ตัวสูง40เมตรกว่าพวกผู้มีพลังพิเศษจะมาถึงพวกเขาคงตกตายไปแล้ว

สตรีนางหนึ่งล้มลงไปอย่างไร้เรี่ยวแรง “ช่วยด้วย”

ในตอนนี้เหล่าทหารกุมอาวุธในมือแน่นใบหน้าของพวกเขาชุ่มไปด้วยเหงื่อที่ไหลลงมา “เอาวะตายเป็นตาย !!”

“ตึง ตึง ตึง!!”ซอมบี้ขนาด40เมตรวิ่งเข้ามาอย่างบ้าคลั่งปากของมันมีน้ำลายไหลหยอยลงมาราวกับมันเต็มไปด้วยความหิวกระหาย

ทันใดนั่นเสียงชายคนนั่นดังขึ้นมาอีกครั่ง เสียงนั่นดูมั่นคงและไม่หวั่นไหวต่อสิ่งใด

“ถอยออกไป”

เมื่อสิ้นเสียงของเขาทุกคนต่างมองไปยังบนท้องฟ้า หญิงสาวที่หวาดกลัวก็หันไปด้วยเช่นกันแต่พวกพวกเขาทั่งหมดต่างเห็นว่ามันคืออะไร ทุกต่างอุทานด้วยความตกตะลึงถึงขีดสุด

ครืนนน

สิ่งที่พวกเขาเห็นคือ ท้องฟ้าที่บิดเบี้ยวดั่งคลื่นยักษ์ถาโถมไปยังร่างของซอมบี้ขนาด40เมตรอย่างบ้าคลั่งแผ่ซ่านกลิ่นอายที่บ้าคลั่งออกมาบดขยี้แม้แต่ความว่างเปล่า

“เปรี๊ยง!!”ซอมบี้กลายพันธุ์ระดับ 3 ที่มีขนาด40เมตรกับถูกคลื่นพลังงานนั่นบดขยี้อย่างง่ายดาย

ทุกคนที่เห็นภาพตรงหน้าด้วย2ตาของตนเองต่างกลับกลายเป็นบ้าคลั่งจิตใจกลายเป็นร้อนลุ่ม ต้องให้รู้ว่าซอมบี้ระดับ3นั่นทรงพลังขนาดที่ผู้มีพลังพิเศษจำนวนหลายร้อยคนยังสู้กับมันได้ยากแต่นี่กับตายลงง่ายๆอย่างไร้เรื่องราว

“อ๊าก!!”แต่แล้วเสียงของฝูงซอมบี้ที่มีขนาดใหญ่มากๆดังกังวานขึ้นและมันเริ่มเข้ามาใกล้เรื่อยๆ


“เราไม่ได้มาที่นี่เพื่อสู้รบ”จู่ๆชายชราคนหนึ่งที่ลอยอยู่บนท้องฟ้าก็เอ่ยขึ้นเสียงของเขาแผ่วเบามากแต่ทุกๆคนกับได้ยินและข้างหลังของชายชราค่อยๆปรากฏคนกลุ่มหนึ่งเดินออกมามาเช่น

“ปัง !!”แต่แล้วกับมีบางอย่างพุ่งลงมาจากท้องฟ้าอย่างรุนแรงก่อนที่เสียงของชายที่พุ่งลงมาจากฟากฟ้าจะดังขึ้น

“แกกล้าดียังไงziga”ราฟาเอลคำรามขึ้นด้วยโทสะเช่นกัน

“เผ่ย ไม่ได้มาที่นี่เพื่อสู้รบ”เสียงของอิสตรีที่งามหยาดเยิ้มดังขึ้นมา และเธอก็คือ ซินเหยาแห่งในสิยสุดยอด

“ช้าๆหน่อยสิ”อลิสที่พึ่งมาถึงหอบถี่มากๆเนื่องจากระยะจากที่นั่นมาที่นี่ก็ไกลมาสมควร

“ดูเหมือนจะมีคนมาถึงก่อนพวกเราอีกสินะ”ชายร่างกำยำที่พึ่งมาถึงมองไปชายหนุ่มที่อุ้มเด็กตัวน้อยอยู่

“สะสืบสุดยอด”

“พวกเขามาแล้ว !!”ผู้คนที่เห็นผู้แข็งแกร่งที่ปรากฏตัวขึ้นทีละคนทีละคนต่างโห่ร้องด้วยความยินดี





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

13 ความคิดเห็น