พี่จ๋า [MarkBam]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 9,202 Views

  • 65 Comments

  • 409 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    571

    Overall
    9,202

ตอนที่ 7 : EP3 : Long Time No See 1/2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1222
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 56 ครั้ง
    9 ก.พ. 62

Bambam's talk
ผ่านมาหลายวันแล้ว พี่ก็ไม่ให้คำตอบเรื่องการทำงานของแบมสักที นี่แบมนอนอืดอยู่บ้านมาหลายวันแล้วนะ มันเบื่อนะเนี่ยจะมีใครรู้บ้าง เพื่อนสนิทที่มีอยู่ไม่มากก็เวลาว่างไม่ตรงกัน ยิ่งอยู่ต่างแดนกันแล้วด้วยยิ่งแล้วใหญ่ ก็จะมีแต่แบมเองที่นอนว่างอยู่บ้าน เมื่อไหร่จินยองกับยูคยอมจะว่างคอลมาหาแบมบ้างนะ น้อยใจได้มั้ยเนี่ย คิดไปคิดมาแล้วแบมก็เรียนจบมาหลายปีแล้ว สมัยก่อนแบมคิดอะไรอยู่นะถึงตั้งหน้าตั้งตาปฏิเสธการทำงานไปแบบนั้น ตอนนั้นอยู่บ้านยังไงให้ไม่เบื่อแบบนี้ หรือเพราะว่ามีคนคนนั้นอยู่... หยุดเลยแบมแบมคิดอะไรเนี่ย แบมก็ต้องใช้เวลาทั้งวันกิน นั่ง เดิน นอนอยู่บ้านเพียงลำพัง กับเหล่าคุณแม่บ้าน และคุณคนขับรถ จะให้ออกไปเดินห้างก็เบื่อเต็มทน จะไปเที่ยวก็ต้องได้รับอนุญาตก่อนอีก เกิดเป็นแบมแบมนี่มันจำเป็นต้องเหงาขนาดนี้มั้ยเนี่ย สุดท้ายก็ต้องรอกว่าพี่ คุณป๊า คุณม๊าจะกลับมา หรือบางวันก็ต้องนั่งทานมื้อค่ำคนเดียวเพราะทุกคนงานยุ่งจนไม่กลับบ้าน เนี่ยขนาดงานเยอะจนจะทับหัวอยู่แล้วยังไม่ให้น้องไปช่วยงานอีก แต่กว่าจะเย็นนี่จะทำอะไรดีน้าา เล่นเกมหรอ ดูหนัง ฟังเพลง อ่านหนังสือดีมั้ย เนี่ยเหงาจนคุยกับตัวเองแล้วเนี่ย
ก็อก ก๊อก ก๊อก
"คุณแบมขาา รับของว่าง ขนม นม เนยมั้ยคะ เดี๋ยวกอยเอาขึ้นมาเสิร์ฟค่าา" อ้อพี่กอยแม่บ้านวัย30ต้นๆ ในบรรดาแม่บ้านหลายๆคนแบมชอบเล่นกับพี่กอยที่สุดเลยนะ แต่พักหลังมานี่สนิทกันมากขึ้นหน่อยเพราะให้พี่กอยจัดคอร์สสอนทำอาหารให้ จะว่าไปแล้วลืมได้ไงเนี่ยว่าเรียนกับกับข้าวต่างๆกับพี่กอยอยู่ เมื่อคิดได้แบมก็เดินไปเปิดประตูพร้อมกับรอยยิ้มให้พี่กอย พี่กอยนี่แหละที่จะทำให้แบมให้เหงา หายเบื่อ
"พี่กอบค้าบบ น้องแบมลืมไปเลยว่าเรียนทำอาหารกับพี่กอยค้างไว้ พี่กอยบอกครบเดือนก็ทำอาหารให้คุณป๊า คุณม๊าทานได้แล้ว เราไปเรียนต่อกันน" ขอใช้ลูกอ้อนกับพี่กอยหน่อย ไม่ได้คุยกับใครมาทั้งเช้าแล้ว ถึงไม่อ้อนพี่กอยก็ต้องสอนแบมอยู่ดีล่ะนะ
"ได้เลยค่ะคุณแบม วันนี้ลองทำของหวานดีมั้ยคะ ครั้งล่าสุดกอยจำได้ว่าทำของคาวไปหลายอย่างแล้ว" แบมเริ่มเรียนกับพี่กอยมาจะครบเดือนแล้วแหละ เรียนหมดเลย ล้างผัก หั่นเนื้อ หุงข้าว ทีแรกก็งงๆหน่อย แต่เพราะอยู่บ้านเหงาๆ เข้าครัวกับพี่กอยก็สนุกดี ก็เลยเข้าครัวบ่อยๆ จนตอนนี้พี่กอยก็ชมว่าทำได้ดีขึ้นด้วยฝีมือก็ดีขึ้น แต่ยังไม่เคยลองทำของหวานเลย
"น้องแบมอยากกินบัวลอยจังเลย พี่กอยทำเป็นมั้ย" ของหวาน lover แบบแบมต้องหาเมนูที่อยากกินมาทำอยู่เเล้ว ฮ่าา
"แน่นอนค่ะ หนึ่งในของโปรดคุณแบมใครทำไม่เป็นนี่ไม่ใช่แม่บ้านที่นี่ค่ะ" แน่นอนว่าพี่กอยพี่มือทำอาหารดีเลิศอยู่แล้ว พี่แกอยู่มานานย่อมรู้ว่าแบมชอบกินอะไร
"งั้นไปกันนน" วันนี้ของแบมก็ไม่ต้องนั่งเหงา นอนเหงาในห้องคนเดียวแล้วว ขอบคุณพี่กอยที่มาบรรเทาความเหงาให้แบมแบมคนนี้ วันนี้ของแบมที่ช่วงบ่ายน่าจะหมดไปในครัวนี่แหละ พี่กอยสอนตั้งแต่การเลือกใช้แป้งต่างๆในการมาปั้นก้อนบัวลอย กว่าจะได้บัวลอยที่แบมชอบกินนี่ยุ่งยากขนาดนี้เลยหรอเนี่ย ใช้เวลาในการทำค่อนข้างนานหมายถึงปั้นแป้งให้เป็นก้อนกลมๆน่ะนะ ฮ่าๆ ส่วนอื่นๆที่ไม่ใช่การปั้นแป้งส่วนใหญ่แบมทำเองเลยน้าา พี่กอยมีหน้าที่บอกวิธีนอกนั้นแบมทำเองหมดเลย ตั้งแต่บ่ายโมง เราใช้เวลาในการทำยิงยาวไปจนถึงเกือบ4โมง จากนั้นบัวลอยครั้งแรกของแบมก็ถูกแบ่งไว้ให้คุณป๊าคุณม๊าและพี่บีที่แบมโทรเช็คแล้วว่าจะกลับมาบ้านแน่นอน ส่วนที่เหลือก็แบ่งให้ทุกคนในบ้าน ทุกคนชมแบมกันใหญ่เลยว่าทำครั้งแรกก็อร่อยขนาดนี้ถ้าทำบ่อยๆคงเปิดร้านขายได้แน่ๆ แหมไม่ใช่ว่าเอาใจแบมหรอกนะ เย็นวันนี้ที่ทุกคนพร้อมหน้าที่ห้องอาหาร หลังจากของคาวก็ตามด้วยบัวลอยของแบม(และพี่กอย)ก็ถูกเสิร์ฟและถูกชมไม่ขาดปาก แบมจะเริ่มชอบการทำครัวเข้าแล้ว การที่เราตั้งใจทำอาหารแล้วมีคนชมว่าอร่อยนี่มันรู้สึกดีจริงๆ ว่าแต่นะคืนนี้ตั้งใจจะถามพี่บีเรื่องทำงานสักหน่อย ก็อยู่บ้านมันน่าเบื่อนี่หน่า เมื่อเดินมาหน้าห้องพี่บีตั้งใจจะเคาะสักหน่อยก็ต้องหยุดชงัก ทุกครั้งที่แบมมาต้องคุยโทรศัพท์ตลอดเลย แอบมีแฟนไม่บอกน้องรึป่าวน้า
"กูวางแผนไว้แล้วน่า กูช่วยมึงสุดๆล่ะ ที่เหลือมึงก็จัดการเอง" เสียงพี่มีเล็ดลอดออกจากจากในห้องนอน 
.....
"แล้วกูก็กลืนน้ำลายตัวเอง เพราะเห็นเป็นมึงนะแค่นี้ รำคาญ" วางสายแล้วสินะ พูดแบบนี้ไม่ใช่แฟนหรอกเนาะ
ก๊อก ก๊อก "พี่คร้าบบน้องแบมเองเข้าไปได้มั้ยครับ" น่าจะวางสายแล้วก็ลองเคาะหน่อยแล้วกัน
"เข้ามาเลยครับบ" ไม่ล็อกห้องอีกแล้วว เห็นแบบนั้นแบมก็เดินเข้าไปหาพี่ที่โต๊ะทำงานโต๊ะเดิม
"เรื่องงานที่บริษัทที่น้องพูดไว้ครั้งก่อน..." นี่ใช้เสียงอ้อนที่สุดแลยนะเนี่ย พี่ใจอ่อนหน่อยนะนะ
"พี่ว่าแล้วน้องต้องมาเรื่องนี้ พี่คุยกับป๊าม๊าแล้ว เราจะรอให้น้องอายุครบ25ก่อนจากนั้นค่อยว่ากัน" พี่บีกล่าวโดยไม่เงยหน้ามามองแบมสักกะนิด
"เป็นเดือนเลยนะครับ แบมเฉาตายคาบ้านพอดี" ผิดหวังจังเลยต้องแห้งตายที่บ้านนี้แน่ๆแบมเอ้ย
"อนุญาตให้ไปเที่ยวได้นะครับ" พี่บียังจับจ้องที่งานตัวเองแต่แบมแอบบงงคำว่าเทียวและยืนเงียบจ้องมองพี่บีแบบสงสัย
"พี่หมายถึงไปเที่ยวค้างคืน หรือจะไปอยู่กับเพื่อน 3วัน 5 วัน 1อาทิตย์ 1เดือนก็ได้"
.
.
.
Small Chat 
*** long time no see พี่กับน้องจะเจอกันแล้วววเด้อออ
หายไปหลายวันงานและกิจกรรมเยอะมากกก 
ให้กำลังใจเค้าด้วยยย วิจัยจะถมคอเค้าแล้วแง้ง
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 56 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #10 JKhottest0115 (@JKhottest0115) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:37
    จะเจอกันแล้ววว รอเขาเจอกัน~~
    #10
    2
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
    • #10-2 BasAk1 (@Baskettian1) (จากตอนที่ 7)
      6 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:32
      เย็นนี้เจอกันแน่นอน ><
      #10-2