พี่จ๋า [MarkBam]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 9,244 Views

  • 65 Comments

  • 409 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    613

    Overall
    9,244

ตอนที่ 22 : EP12 : Bambam's Birthday

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 370
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    7 มี.ค. 62


     หลายวันผ่านไปหลังจากไปเดินห้างซื้อของ ตอนนี้แบมกลับมาที่บ้านเรียบร้อยแล้ว พี่มาร์คหายไปเลยตั้งแต่วันนั้น ไม่ติดต่อ ไม่อัพเดตโซเชี่ยว ไม่รู้ว่าวันนั้นเห็นตอนที่จินยองพาแบมกลับหรือเปล่า........... ถ้าพี่มาร์คไม่เห็น ก็น่าจะทักมาถามไถ่กันบ้างเหมือนก่อนหน้านั้น หลังจากที่พี่มาร์คพาเที่ยวสวนสนุก แบมปลดบล็อกไลน์พี่มาร์คและพี่มาร์คก็ทักมาถามเรื่องข้อเท้าบ้าง ถามเรื่องอื่น ๆ บ้าง 
หรือถ้าพี่มาร์ครู้ว่าแบมเห็นพี่มาร์คไปกับผู้หญิงสวยคนนั้น ทำไมพี่ถึงเงียบ เงียบหายไปเลยตั้งหลายวัน ไม่คิดจะอธิบายหน่อยเหรอ..... เห้อคิดอะไรอยู่เนี่ยแบมแบม เป็นแฟนเก่าเขาแท้ ๆ ถ้าเขาจะไปมีใครใหม่มันก็เรื่องปกติอยู่แล้ว แล้วเขาไม่ทักมาถามหรือพูดอะไรก็ไม่ใช่เรื่องที่แปลกประหลาดอะไรเลย 

     เช้าวันใหม่อันแสนสดใส วันนี้ต้องไปรับจินยองที่สนามมาเตรียมงานวันเกิดของแบมที่บ้านที่จัดขึ้นทุก ๆ ปี ถ้าจินยองกับยูคยอมว่างก็จะบินมาร่วมงานด้วยเสมอ แต่ปีนี้เห็นท่าว่าสมาชิกที่มาร่วมงานจะน้อยลงไป 2 คน...คนแรกคือยูคยอม ชายหนุ่มผู้ถูกงานรัดตัวจนกระดิกไปไหนไม่ได้ แบมแกล้งงอนไปทีหนึ่งโทษฐานยุ่งเกิน เจ้าตัวก็ขอโทษขอโพยใหญ่เลย คิดแล้วก็ยังอดขำไม่ได้ ยูคบอกว่าจะฝากของขวัญมากับจินยองให้รอเปิดพร้อมของขวัญชิ้นอื่น ๆ ในวันงานเลย แถมยังมาโม้อีกว่าแบมต้องชอบแน่ ๆ 
ส่วนอีกสมาชิกอีกคนที่เคยมาวันเกิดแบมไม่กี่ครั้ง และปีนี้คงไม่เห็นเจ้าตัวอีกแล้ว อื้ม...คนนั้นคือพี่มาร์คแหละ ไม่เคยคิดเลยว่าปีที่แล้วจะเป็นปีสุดท้ายที่พี่มาร์คมาร่วมอวยพรวันเกิดในฐานะแฟน......

     “พี่กอยครับ ในครัวเรียบร้อยมั้ยครับ” เสียงวุ่นวายในการเตรียมงานวันเกิดที่จะจัดขึ้นในวันนี้ สวนหลังบ้านที่ที่มีขนาดกว้างพอสมควร ถูกประดับประดาไปด้วยหลอดไฟร้อยระโยงระยางไปตามต้นไม้และรั้วบ้าน โต๊ะกินยาวตัวยาวและเก้าอี้ที่มีจำนวนพอดีกับคนที่มาร่วมงาน เตาย่างบาร์บีคิวถูกตั้งไว้อยู่มุมหนึ่งของสวนหลังบ้าน พี่บีกับจินยองกำลังช่วยกันย่างบาร์บีคิวอยู่ พลิกบาร์บีคิวไปคุยกันไปหัวเราะคิกคัก สองคนนี้ชักจะน่าสงสัย ไปแอบสนิทกันตั้งแต่ตอนไหน เมื่อวานพี่บีก็ลางานขับรถกลับมารับแบมที่บ้าน แล้วไปรับจินที่สนามบินอีก ต้องจับตามองแล้ว 

     คนมาร่วมงานวันนี้มีไม่กี่คนหรอก ญาติๆลูกพี่ลูกน้องรุ่นราวคราวเดียวกันที่ว่างมามีแค่ 2 คนแต่ก็หอบของขวัญจากคนอื่น ๆ ที่มาไม่ได้มาให้เต็มไปหมด เพื่อนคนอื่น ๆ ยกเว้นจินยองก็ไม่มีใครว่างมา รวมแบม พี่บี จินยอง กับคนงานที่บ้าน มีคนร่วมงานปีนี้แค่ 11 คนเอง งานเล็ก ๆ ที่อาหารจัดเต็ม เครื่องดื่มไม่อั้น แต่บนโต๊ะยาวมีแค่ 7 คนที่นั่งอยู่ อีก 4 คนเป็นคนงานที่ไม่กล้ามาร่วมโต๊ะด้วยก็ไปแอบนั่งกินกันเงียบๆในบ้าน     

     “Happy birthday to Bam เฮ้” 

     เสียงเพลงแฮปปี้เบิร์ดเดย์จบลง คำอวยพรจากทุก ๆ คน เทียนที่ดับจากการถูกเป่า เสียงหัวเราะจากการพูดคุยหยอกล้อกัน แม้จะเป็นปาร์ตี้ส่วนตัวเล็ก ๆ แต่มันกลับทำให้หัวใจอบอุ่นมากจริง ๆ 

“แบม พี่กับบาสต้องกลับแล้ว ยังไงก็ขอให้มีความสุขมาก ๆนะ”
“ช่ายย ว่างๆเดี๋ยวพวกเรามาหานะ” 
พี่บาสกับพี่บิลกล่าวลาหลังจากกินข้าว เป่าเค้ก และก็ให้ของขวัญของตัวเองและของคนอื่น ๆ เป็นสิบ ๆ ชิ้นให้แบม 
“ครับ กลับดี ๆนะครับ”  
เดินออกมาส่งแขกที่หน้าบ้าน ยืนรอให้พี่ๆขับรถออกไปจนลิบตาแล้วก็กลับไปที่สวนหลังบ้านอีกครั้งหนึ่ง

“น้องมาค่ะ ทีนี้คุณม๊ากับคุณป๊าจะให้ของขวัญบ้างนะคะ” 

     คุณม๊ากวักมือเรียกให้กลับไปนั่งเพื่อรับของขวัญ ทุกคนในบ้านเนียนมากเลยเรื่องของขวัญ แบมนี่ไม่รู้เรื่องเลยว่าจะได้ของขวัญเป็นอะไร เนียนจนคิดว่าปีนี้จะไม่ได้อะไรแล้ว

“มาๆ นั่งลงนะ” คุณป๊าเดินมากดใหล่แบมนั่งลงที่เก้าอี้อย่างตื่นเต้น
“ปีนี้ให้อะไรน้องเหรอครับ” หันไปถามทั้งสองอย่างตื่นเต้นเช่นกัน ก็เล่นเนียนจนไม่รู้อะไรเลย แถมยังไม่เห็นถือกล่องของขวัญเลยทั้งวัน 
“หลับตาค่ะ” คุณม๊าสั่งก็ต้องหลับตาอย่างช่วยไม่ได้
“แบมือแล้วยื่นมาข้างหน้าค่ะ” ทำตามอย่างรวดเร็ว 
ความรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างมาวางในมือ ขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ แต่มันแปลกๆไม่รู้ว่ามันคืออะไร
“ลืมตาได้ค่ะ” ค่อยๆลืมตาปรับสายตาให้เข้ากับแสง มองของในมือ ห้ะ! จริงเหรอเนี่ย มองหน้าคุณม๊าคุณป๊าสลับกัน ดวงตาแบมคงเบิกกว้างมากแน่ๆตอนนี้
“กุญแจรถ!?” 

[อัพต่อ]

     มันคือกุญแจรถจริง ๆ ไม่ได้ฝันและไม่เคยคิดเคยฝัน แบบนี้ก็อนุญาตให้แบมไปไหนมาไหนเองแล้วสิ แม้จะไม่มีใครบอกแต่แบมจะคิดเอาเองว่าอย่างนั้นก็แล้วกันนะ

     NEW MG ZS จอดอยู่ที่โรงจอดรถตอนไหนไม่รู้ 

     “สมาร์ทเอสยูวี ที่ตอบสนองไลฟ์สไตล์คนรุ่นใหม่ ด้วยการติดตั้งเทคโนโลยีการเชื่อมต่ออัจฉริยะ i-SMART ด้วยการสั่งการด้วยเสียงภาษาไทย ภายอกหรูหรา ทันสมัย และสปอร์ตยิ่งขึ้น ห้องโดยสารกว้างขวาง สะดวกสบาย พร้อมกับระบบความปลอดภัย Synchronized Protection System 9 ระบบ ที่ครบครันยิ่งกว่า” 

“....”

     คุณม๊าที่พูดสรรพคุณของรถคันนี้ให้ฟังเหมือนกับท่องสคริปมา ปละทุกคนก็หันไปมองคุณม๊าพร้อมมกัน ลำขำพรืดออกมาพร้อมกัน เพราะคุณม๊าก้มอ่านมือถืออยู่คามือ  

     แบมสวมกอดคุณป๊ากับคุณม๊าเป็นการขอบคุณ นี่เป็นของขวัญชิ้นใหญ่และเหมือนจะแพงที่สุดเลยด้วยตั้งแต่ที่เคยได้มา

     เมื่อกลับมาที่โต๊ะก็ถึงคราวของจินยองที่เอากล่องของขวัญมาให้แบบ 2 กล่อง ใบหนึ่งเป็นของจินยองเอง

“อันนี้ของจินแอบซื้อตอนไปเดินห้างด้วยกันวันนั้น หลบแบมกลัวแบมเห็นแทบตาย” จินยองกล่าวขณะยื่นมันมาให้แบม

“จินไม่รู้จะอวยพรอะไรแล้วอะ งั้นจินขอให้แบมเป็นแบมแบบนี้ของทุกคนตลอดไปนะ” 

“อื้ม ^^” 

     เมื่อเปิดกล่องก็พบกับน้ำหอมยี่ห้อหนึ่งซึ่งตอนนั้นแบมจำได้ว่าเดินวนๆเวียนๆบริเวณเจ้าน้ำหอมนี่อยู่นานสองนาน ถามพนักงานซ้ำไปซ้ำมา แต่ตอนนั้นยังไม่อยากซื้อ พอกลับมาคิดดูตอนออกจากร้านจินยองก็ขอไปเข้าห้องน้ำ ไปแอบเจ้านี่มานี่เอง

“ขอบคุณจินยองมาก ๆ เลยนะ” คำขอบคุณสักล้านครั้งคงไม่พอสำหรับมิตรภาพจากคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าคนนี้ จินยองเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดเลยย

“ไม่คิดว่าจินจะเห็นตอนแบมไปเดินวนเวียนน้ำหอมกลิ่นนี้ แหะๆ”

     พูดเสร็จจินก็ยื่นกล่องของขวัญอีกกล่องมา กล่องอีกใบเป็นของยูคยอม ซึ่งรายนั้นก็ไม่วายเขียนขอโทษที่ไม่ได้มาใส่ในการ์ดอวยพรซึ่งมีใจความว่า

‘To Bambam’
‘ขอโทษที่ยูคลางานไปไม่ได้ปีนี้25แล้วเป็นหนุ่มแล้วนะฮ่า ๆ ขอให้แบมมีความสุขมาก ๆ แล้วก็อย่าลืมเรื่องที่ยูคเคยบอก ให้กาลเวลาเป็นเครื่องพิสูจน์นะ ไม่ว่าแบมจะมีคำถามอะไรมากมายในใจ แต่กาลเวลาที่ล่วงเลยผ่านไปเรื่อย ๆ จะให้คำตอบเราเอง รักแบมเสมอ’

     แบมไม่เคยลืมคำพูดของยูคเลยนะ คำถามมากมายในใจแบมตอนนี้ ไม่รู้ว่าสิ่งที่เป็นอยู่ตอนนี้เป็นคำตอบจากกาลเวลาหรือเปล่า แต่แบมคงไม่มีสิทธิ์ไปคาดคั้นเอาคำพูด หรือไม่คงเพราะภาพตรงหน้าวันนั้นเป็นคำตอบที่ชัดเจนมากพอแล้วมั้ง

     วันเกิดตัวเองแท้ๆ แต่กลับมาเรื่องอะไรไม่รู้มาคิดให้ตัวเองปวดหัว สลัดความคิดนั้นทิ้งทันทีหลังจากที่คิดได้ และหันมาสนใจกล่องตรงหน้าดีกว่า กล่องของขวัญของยูคยอมมีขนาดไม่ใหญ่มาก แต่ก็ไม่เล็กขนาดนั้น ทำให้เดาไม่ออกเลยว่าข้างในกล่องจะเป็นอะไร

     พอเปิดออกมาก็ต้องตกตะลึงอีกรอบเพราะมันคือกล้องโพลารอยด์ ลืมไปเลยว่ายูคทำงานกับกล้อง และอย่างที่ยูคว่าว่าแบมต้องชอบ ซึ่งแบมชอบมากๆเลย ไหนจะไปเที่ยวคนเดียวได้ แถมขับรถไปเองก็ได้ มีกล้องไว้ถ่ายรูปอีกด้วย

     อีกฝั่งพี่บีก็ถือของขวัญมาให้แบมเช่นกัน แต่ต่างไปหน่อยคือของที่พี่บีถือมาเป็นถุงกระดาษหลายๆถุง พี่บียื่นถุงในมือมาให้แบม
ของข้างในถุงทั้งหลายนี่ทำให้แบมตกตะลึงมากกว่ากล้องโพลารอยด์ น้ำหอม หรือแม้แต่รถเก๋งที่จอดอยู่คันนั้นเสียอีก

     มันคือเสื้อผ้าในคอลเลคชั่นของ adidas Y-3 

     มีทั้งรองเท้า กางเกง เสื้อ หรือหมวก ซึ่งเป็นคอลเลคชั่นที่แบมอยากได้มานานมากแล้ว แต่ยังไม่มีเวลาไปซื้อ แถมเรื่องเมื่อหกเดือนก่อนที่เกิดขึ้นทำให้แบมลืมเสื้อผ้าคอลเลคชั่นนี้ไปเลย มันไม่น่าตื่นเต้นเท่าไหร่หรอกที่จะมีคนซื้อมันมาให้ ไม่มีอะไรให้น่าตกใจเลยถ้าคนคนนั้นเป็นคนซื้อ เพราะมีแค่คนเดียวที่รู้ว่าแบมอยากได้คือพี่มาร์ค....... แต่มันอยู่ในมือของพี่บีตอนนี้ ซึ่งเป็นไปไม่ได้เลยถ้าพี่บีจะไปสุ่มเสื้อผ้าแล้วได้ของพวกนี้มา แล้วมันดันตรงกับที่แบมอยากได้อย่างน่าเหลือเชื่อ มันไม่มีทางเป็นไปได้หรอก 
ทุกอย่าง ทุกชิ้นที่เคยบ่นว่าอยากได้ แม้กระทั่งบางอย่างที่เปิดเน็ตดูแล้วบ่นกับตัวเองว่ามันสวย ตอนนี้อยู่ในถุงพวกนี้ครบทุกชิ้น มันเป็นไปไม่ได้หรอกที่พี่บีจะ...

“น้องครับชอบมั้ยของพวกนี้...” พี่บีพูดพร้อมกับมือถือในมือที่ตั้งตรง แบมเดาว่าจะต้องถ่ายวิดีโอแน่ ๆ

“อะไรอ่าพี่ อย่าแกล้งน้องสิ” แบมพูดพร้อมกับยื่นมือหมายจะคว้าเอามือถือเครื่องนั้น พี่บีนี่นึกคึกอะไรกัน แบมยังอยากรู้อยู่เลยว่าพี่ไปหาซื้อของพวกนี้มาได้ตรงใจแบได้ยังไง แต่พี่บีรู้ทันจึงถอยหลังหนีมือของแบมไปได้ก่อน

“ถ้าน้องชอบขอบคุณพี่จ๋าหน่อยได้มั้ยครับ” 

“…….”
.
.
.
.
.
.
.
.
.

“เรามาดูข่าวบันเทิงทางต่างประเทศกันบ้างดีกว่าค่ะ”

     เสียงทีวีห้องนั่งเล่นดังอยู่ ตอนนี้พวกเราเข้ามานั่งกันอยู่ในบ้านแล้ว ฝั่งหลังบ้านพวกพี่กอยจัดการเก็บกวาดทุกอย่างอยู่ จินยองอีกคนนึกคึกอะไรไม่รู้มาเปิดข่าวดู

     ไม่นานพี่บีก็เข้ามาพร้อมเอกสารหนึ่งฉบับในมือ แบมมองพี่บีอย่างไม่คิดสงสัย คนบ้างาน2019นี่เขาทำงานได้ทุกที่จริงๆสิน้า

“น้อง….” พี่บีเดินมาหยุดที่ข้างโซฟาตัวยาวที่แบมกับจินนั่งดูทีวีอยู่

“เอกสารเกี่ยวกับการทำงานและก็ใบสมัคร อ่านข้อมูลดูก่อนถ้าสนใจก็ยื่นใบสมัครกับพี่ได้เลย”

     ตาแบมเบิกกว้างอย่างตกตะลึงครั้งที่เท่าไหร่ของวันก็ไม่รู้ ช็อคแล้วช็อคอีกจนอดคิดไม่ได้ว่าถ้ามีอะไรเหนือความคาดหมายตัวเองคงไม่มีความรู้สึกตกตะลึงอะไรอีกแล้ว เพราะว่าโควตาหมดไปกับวันนี้แล้ว

     แบมยื่นมือออกไปรับเอกสารมาจากมือพี่บี ตายังเบิกกว้างค้างอยู่ ไม่ทันได้ขอบคุณพี่เลย เจ้าตัวก็หันกลับและเดินกลับขึ้นบนบ้านอย่างรวดเร็ว เป็นจังหวะเดียวกันที่กำลังจะเรียกตามหลังพี่ไปจินยองก็พูดสวนขึ้นมาก่อน

“แบมดูนั่นสิ ดาราคนนี้เหมือนเคยเห็นที่ห้างเลย เห็นข่าวบอกว่ากำลังจะเปิดตัวแฟนด้วย”

แล้วแบมก็ต้องหันไปมองหน้าจอตามเสียงเรียกของจินยอง

“เอ๊ะ! ทำไมหน้าตาคุ้นๆ”

“.....”

“คนที่เจอที่ห้างกับพี่มาร์คนี่!!”

Writer's Chat 2 
โปรดติดตามตอนต่อไปครับ ไม่สัญญาว่าจะมาพรุ่งนี้มั้ย ถ้ามีเวลาจะมาอัพแน่นอนครับ ให้กำลังใจเค้าหน่อยนะ ฮืออ
ผิดตรงไหนหรือไม่ชอบส่วนไหนเม้นต์บอกกันได้นะครับ 

Writer's Chat 
ไม่ไหวแล้วค้าบ ช่วงนี้วุ่นๆกับงานและสอบมิดเทอม เดี๋ยวพรุ่งนี้มาอัพต่อนะ รอของขวัญจากคนอื่นๆ ส่วนพี่มาร์คกับผู้หญิงคนนั้นรอติดตามตอนต่อไปคร้าบ 
ขอให้ไรท์สู้ๆนะ(อันนี้บอกตัวเอง5555) เหนื่อยเหลือเกินนน
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #42 JKhottest0115 (@JKhottest0115) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 07:30
    อิตอนสุดท้ายมันอาร๊ายยยย WTF
    #42
    1
    • #42-1 BasAk1 (@Baskettian1) (จากตอนที่ 22)
      7 มีนาคม 2562 / 11:14
      ใจเย็นก่อนนน
      #42-1
  2. #41 MM_MB (@maemetggt) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 08:57
    อีพี่เงียบเลยอ่ะ จะง้อน้องม๊ะ
    #41
    1
    • #41-1 BasAk1 (@Baskettian1) (จากตอนที่ 22)
      7 มีนาคม 2562 / 02:02
      ต้องติดตามน้า
      #41-1
  3. #40 JKhottest0115 (@JKhottest0115) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 23:51
    ไม่มาก็ไม่ต้องมา ช่างอิพี่แล้วววว //รึอิพี่เตรียมเซอร์ไพส์หว่า???
    #40
    2
    • #40-1 BasAk1 (@Baskettian1) (จากตอนที่ 22)
      5 มีนาคม 2562 / 23:52
      มาไม่มาน้าา
      #40-1