พี่จ๋า [MarkBam]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 9,238 Views

  • 65 Comments

  • 409 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    607

    Overall
    9,238

ตอนที่ 2 : EP1 : 6 Months Later 2/2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1956
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 112 ครั้ง
    12 ก.พ. 62

หลังจากนั้นก็มีเสียงฝีเท้าเดินหายไปจากหน้าประตู เห้อมัวแต่คุยเพลิน คิดเพลินจนถึงเวลามื้อเย็นแล้ว ไม่นานนักก็จัดการตัวเอง และความคิดบ้าๆเสร็จสับเรียบร้อยและมุ่งหน้าไปที่ห้องอาหารชั้นล่าง วันนี้กกตัวเองอยู่บนห้องทั้งวัน ข้างล่างเกิดอะไรขึ้นบ้างแบมไม่รู้หรอก รู้แต่ว่าวันนี้คุณป๊าคุณม๊าและก็คุณพี่ชายอยู่พร้อมเพรียงกันที่บ้าน มื้อเย็นของแบมแบมดูท่าจะมีความสุขนะเนี่ย ว่าแล้วก็ยิ้มแป้นเข้าห้องอาหาร และพุ่งตรงไปที่เก้าอี้ประจำตำแหน่งทันที
"แหม พักหลังมานี้น้องทำตัวห่างเหินคุณม๊ากับคุณป๊ามากเลยนะคะเนี่ย" ดูคำแรกที่เอ่ยทักลูกสิคุณม๊าน่าาา
"น้องคงโตมากไปแล้วล่ะม๊า" คุณป๊าพูดเสียงหงอยๆแบบคนน้อยใจและคุณป๊ากับคุณม๊าก็ทำน่าตาเหมือนคนจะร้องไห้ การตัดพ้อน้องมันคืออะไรเนี่ยย
"น้องคงเปลี่ยนไปแล้วแหละครับ น้องโตแล้วจริงๆ ป๊าม๊าเตรียมใจรอวันที่น้องออกไปผจญโลกคนเดียวได้เลยครับ" พี่บีพูดเสริมด้วยน่าตาและน้ำเสียงนิ่งๆและก้มหน้าก้มตากินข้าวอย่างเอร็ดอร่อย นี่คือพี่เจบีพี่ชายต่างมารดาของแบมเอง หลังจากที่คุณม๊าของพี่บีให้กำเนิดพี่ไม่ถึงปีท่านก็จากไป จากนั้นคุณป๊าก็พบรักกับคุณม๊า แต่งงานและมีแบมแบมตอนพี่บีอายุ3ขวบ ถึงจะมีคุณม๊าคนละคนแต่เราสองพี่น้องก็รักกันมากกก พี่น่ะหวงแบมกว่าใครๆเลยล่ะนะ
"พี่อ่ะ ไม่ต้องเลยนะ คุณป๊ากับคุณม๊าก็ด้วย ถึงจะมาตัดพ้อกันแบบนี้ก็ใช่ว่าจะอนุญาตให้น้องออกไปไหนอย่างนั้นแหละ" พูดก็พูดเถอะนะกว่าแบมจะขอออกไปเที่ยวค้างคืนได้นะ โดยเฉพาะครั้งล่าสุดที่ต้องการจะไปทำใจที่อื่น อยู่แถวนี้ก็มีแต่ความทรงจำกับพี่คนนั้น แล้วยิ่งไปคนเดียวนี่แล้วใหญ่ หลังจากกลับมาจากเที่ยวทำใจครั้งนั้นก็เอาแต่ตัดพ้อใส่กันอยู่นั่น คอยดูเดี๋ยวแบมแบมจะหนีไปอยู่คนเดียวจริงๆสักวัน
"แล้วก็หยุดพูดจาตัดพ้อน้องเลย วันนึงน้องทนไม่ไหวนะน้องจะหนีไปอยู่คนเดียวจริงๆด้วย" โดนตัดพ้อคืนซะบ้าง ทั้งสามคนทำหน้าเหวอขอโทษขอโพยกันยกใหญ่ ฮื่อออย่ามาแหยมน้องแบมแบมคนนี้นะ
"ดีนะเนี่ยที่น้องยังแทนตัวเอง แทนคุณป๊าคุณม๊าเหมือนเดิม ถ้าใช้คำอื่นนะคุณป๊าต้องอกแตกตายแน่ๆ" คุณม๊าพูดพร้อมตักกับข้าวจานโปรดยื่นมาใส่จานให้ 
"แต่น้องโตขึ้นมากจริงๆม๊า เลี้ยงมาตั้งนานไม่เห็นโตขึ้นเลย นี่อะไรอยู่ๆผ่านไป 6 เดือนโตขึ้นเฉยเลย" คุณป๊าที่พูดและก้มหน้าก้มตากินแบบไม่ได้หันหน้าขึ้นมามองใคร ทุกคนก็วกวนกลับมาพูดเรื่องที่แบมโตขึ้น มันไม่ดีรึไงนะการที่โตขึ้นเนี่ย
"อะไรกันน่ะ น้องโตขึ้นมันไม่ดีหรอคุณป๊าคุณม๊าพี่บี" แบมเอ่ยถามพร้อมหันหน้าไปหาคุณป๊าที คุณม๊าที่ หันไปหาพี่อีกด้วย ทุกคนก็บอกว่าดีนะ แต่แปลกตาไปบ้างแหละ ไม่ชินบ้างแหละ อะไรกันน่ะน้องโตขึ้นมาบ้างแล้วทุกคนต้องดีใจสิใช่ม่ะ
"น้องรู้ไหมคะ ถึงคุณม๊าจะพูดอะไรก็ตามออกไปที่เหมือนตัดพ้อที่น้องโตบ้าง น้อยใจที่น้องเปลี่ยนไปบ้าง แต่คุณม๊าเห็นน้องที่มีนิสัยโตขึ้น มีความคิดเป็นผู้ใหญ่ขึ้น นั่นก็ทำให้คุณม๊าหายห่วง ในยามที่คุณม๊า คุณป๊า และพี่บีไม่อยู่น้องคงดูเเลตัวเองได้" ดราม่าแล้วคุณม๊าอ่ะ คุณป๊ากับพี่บีก็หันหน้ามามองแบมและพยักหน้าให้แบมคนละทีสองที มื้อเย็นวันนี้ก็คุยกันแค่เรื่องที่แบมโตขึ้นต่างๆนานา จนผ่านไปชั่วโมงกว่าๆที่เรานั่งคุยกัน จากนั้นทุกคนก็แยกย้ายกันไปเตรียมตัวเข้านอน แม่บ้านทำหน้าที่ที่พวกเค้าทำอยู่ประจำ แบมก็เดินขึ้นไปที่ห้องกะจะอาบน้ำนอน คนว่างงานอย่างแบมเนี่ยมันก็ว่างจริงๆ คิดได้ดังนั้นก็เดินไปถามคุณพี่เรื่องงานที่บริษัทดีกว่า หลังจากเรียนจบคนที่เค้าโตต้องหางานทำสินะ 


"เปลี่ยนไปเยอะแล้วว่ะมึง ทั้งนิสัยและความคิด แต่ใจนี่กูไม่สามารถตอบได้" เมื่อมาถึงหน้าห้องพี่บีก็ได้ยินเสียงพี่พูด คงคุยโทรศัพท์มั้ง ว่าแต่คุยกับใคร อะไรเปลี่ยนใจทำไม? 

"......"

"มึงจะทำอะไรก็รีบๆนะ กูก็มีส่วนรู้เห็นในครั้งก่อน ฉนั้นครั้งนี้กูจะไถ่โทษด้วยการไม่ช่วยมึง"
 
"....." ได้ยินแต่เสียงพี่บีอ่ะไม่ได้ยินเสียงปลายสายเลย คุยไรกันน้าา
"อย่ามาโวย แล้วครั้งนี้มึงทำแบบเดิมนะกูตามเอาเลือดหัวมึงจริงๆด้วย" ขอโทษน้าาพี่บีน้องไม่ได้ตั้งใจแอบฟังเลยสักนิด ถึงจะได้ยินเสียงพี่ทุกคำแต่คุยอะไรกันก็ไม่รู้ ฟังดูรุนแรงมีเลือดออกด้วย เสียงเงียบไปสักพักคงวางสายละมั้ง

ก๊อก ก๊อก 
     
"พี่คร้าบ ว่างมั้ยน้องขอเข้าไปหน่อยน้าาา" อ้อนพี่นี่เป็นเรื่องถนัดนักแหละ
"เข้ามาเลยครับพี่ไม่ได้ล็อกประตู" อ้าวรู้งี้แบมเข้ามาแอบฟังและ ฮ่าฮ่า เมื่อพี่ว่าจบแล้วก็เปิดประตูเข้าไปทันที
"น้องมีเรื่องอะไรหรอครับ" พี่บีตอบพร้อมรอยยิ้มหวานเปื้อนหน้า
"น้องอยากทำงานครับบริษัทคุณป๊ามีงานให้น้องทำมั้ยครับ" พี่เงยหน้ามามองอย่างแปลกใจจากโต๊ะทำงานตอนนี้ตัวแบมอยู่บนที่นอนสีเข้าของพี่ คุยกันอยู่นานสองนานพี่บีก็ให้คำตอบแค่ว่าขอคิดดูก่อน อะไรกันนะปากก็บอกว่าน้องโตแล้วๆ พอจะขอทำงานดันมาตอบบ่ายเบี่ยง มันน่างอนจริงๆเลย
End Bambam's talk


Small Chat 
**ชี้แจง  ในเนื้อเรื่องจะเหมือนไรท์เป็นคนเล่าเรื่องแต่มันเป็น Bambam's talk น้าาคนน้องจะแทนตัวเองว่าแบมเลยทำให้งงๆหน่อย555
ว่าแต่พี่บีคุยกับใครกันนะ น่ากลัวจริงๆแต่ก็น่าสงสัยไม่น้อยเลย 

**ลงตอน1ให้จบเลยละกัน ช่วงนี้งานเยอะม๊ากกกเลยต้องรีบทำวิจัยให้เสร็จและไปเก็บข้อมูลวิจัยแล้ว เราเลยอยากขอเช็คหน่อย ถ้ามีคนอยากอ่านสัก2-3คนเราจะปั่นไปพร้อมกับวิจัย ถ้าไม่มีคนอ่านเราต้องขอตัวมุ่งหน้าทำวิจัยให้เสร็จก่อน 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 112 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #4 JKhottest0115 (@JKhottest0115) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:34
    พี่บีคุยกะมาร์คแน่เลย อยากรู้ว่าทำทำไมอะ ทำไมต้องใจร้ายกะน้องขนาดนี้ด้วย แล้วพี่บีแกจะช่วยเพื่อนทำมายยยย
    #4
    1
    • #4-1 BasAk1 (@Baskettian1) (จากตอนที่ 2)
      1 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:43
      พี่บีอาจจะไปรู้เห็นอะไรมาก็ได้นะ
      #4-1
  2. #3 Thanatip (@thanathiptot) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 23:34
    รอนะคะ น่าสนใจมาก ติดตามค่ะๆ
    #3
    2
    • #3-1 BasAk1 (@Baskettian1) (จากตอนที่ 2)
      1 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:14
      แง ขอบคุณน้าตัวเอง เราวางปมไว้เยอะมากอยากให้เรื่องน่าสนใจ ฝากรอติดตามด้วยน้าา
      #3-1