พี่จ๋า [MarkBam]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 9,210 Views

  • 65 Comments

  • 409 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    579

    Overall
    9,210

ตอนที่ 16 : EP7 : Friend! 1/2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 446
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    15 ก.พ. 62

กลับสู่เนื้อเรื่องหลักแล้ววว



ภาพที่เห็นคือยูคยอมกำลังพุ่งตัวเข้ามาด้วยสีหน้าที่แบมไม่อยากจะเดาเลยว่าสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไปคืออะไร แม้จะไม่มีลูกค้าอยู่ในร้านแล้ว แต่ด้วยนิสัยของทั้งสองคนแล้ว ไม่น่าจะมีใครยอมใคร แล้วคนตัวบางร่างน้อยแบบแบมจะเอาอะไรไปห้ามเขา ใครจะชนะจะแพ้แบมไม่รู้แต่ไม่อยากให้ใครเจ็บตัวเลย 

"ยูคหยุด! จินขอร้อง" เป็นจินยองและยองแจที่เข้ามาปรามยูคยอมที่พุ่งตัวเข้ามาจนอีกไม่ก้าวก็จะถึงตัวพี่มาร์คแล้ว 

แบมกลัวมากขอสารภาพตรงนี้เลย แม้จะไม่ใช่สาวใช่นางแต่จะมาต่อยกันเพราะเเบมไม่ได้ นั่นคือสิ่งที่แบมคิดล่ะนะ ยูคคงรู้สึกโกรธพี่มาร์คมากที่หักอกแบม พอคิดดูอีกทีแล้วหรือคนที่ยืนอยู่ตรงหน้านี่สมควรถูกต่อยหน้าซักหมัดดี? 

กลับกันกับแบมพี่มาร์คกลับยืนนิ่ง ไม่หวั่นเกรงต่อสายตาและน้ำเสียงของยูคยอมเลยแม้แต่น้อย 
แม้ว่าจินยองกับยองแจจะขวางยูคยอมไว้ แต่สายตาที่ส่งมาทางพี่มาร์คมีความโมโหอยู่ไม่น้อย แต่แบมไม่รู้เลยว่าอีกคนทำหน้าแบบไหน ส่งสายตาแบบไหนออกไปให้ยูคยอม ในใจตอนนี้คิดอย่างเดียวว่าถ้าหลุดมือจินยองออกมาต้องเห็นฉากแอคชั่นกลางร้านคาเฟ่แน่ๆ 

ยืนชั่งใจอยู่พักหนึ่ง สายตาของทั้งสองคนน่าจะยังจ้องกันอยู่ คงไม่มีใครห้ามอะไรได้ นอกจากตัวแบมที่น่าจะเป็นต้นเหตุ แบมต้องทำอะไรสักอย่างสินะ ไวเท่าความคิด มือของตัวเองก็ยื่นไปกระตุกผ้ากันเปื้อนของพี่มาร์คซะแล้ว

"กะ กลับไปก่อนได้มั้ยครับ" จู่ๆเสียงดันมาติดคอซะได้
"แบมขอ" พี่มาร์คที่หันมามองแบม ตั้งใจฟังเสียงที่พูดเบาเหมือนกระซิบ แบมไม่รู้เลยว่าพี่มาร์คเค้าได้ยินหรือเปล่า แต่เห็นพี่มาร์คพยักหน้ารับ และส่งยิ้มมาให้แล้วก็เดินอ้อมยูคยอมจินยองและยองแจออกไปจากร้าน

คาเฟ่ถูกปิดก่อนเวลาหลายสิบนาที หลังจากที่พี่มาร์คเดินออกจากร้านไป ยองแจที่มีรถใครไม่รู้มารับกลับบ้านไป เห็นบอกว่าพรุ่งนี้ไม่ว่างมาช่วยที่ร้านด้วย ถ้าพรุ่งนี้คนเยอะอีกคงยุ่งกว่าวันนี้แน่ๆ
พี่พนักงานจินยองก็ให้กลับไปก่อนแล้ว ในคาเฟ่ตอนนี้เหลือแต่เราสามคนเพื่อนซี้ ที่หนึ่งในสามคนเราเกือบจะต่อยหน้าพนักงานชั่วคราวนั่นแล้ว

"จินจะห้ามยูคทำไม ยูคจะต่อยหน้ามันหน่อยสักหมัด" ยูคยอมที่อารมณ์ยังครุกรุ่นอยู่กล่าวขึ้น
"แล้วยูคจะไปต่อยพี่เค้าทำไม" จินยองพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่สงบนิ่งกว่า
"ก็จะมาวอแวแบมทำไมกัน เลิกกันแล้ว ทะ-" ยูคยอมพูดยังไม่ทันจยประโยคก็ถูกมือของจินยองยกขึ้นไปปิดก่อน 
"ขอโทษนะแบม ยูคไม่ได้ตั้งใจ" ยูคยอมพูดหน้าหงอยหลังจากแกะมือจินยองออดจากปาก
"ไม่เป็นไรหรอกยูค พูดได้เลยแบมโอเค" ตอบยูคออกไปตามความรู้สึก พูดได้ทุกเรื่องเลย 
ไม่ใช่ไม่รู้สึก.. แต่จะไม่ร้องไห้อีกแล้ว 
ยูคยอมถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะหันหน้าไปมองจินยองสลับกับมองหน้าแบม ราวกับว่ายูคยอมสงสัยอะไรสักอย่าง และเจ้าตัวก็เอ่ยข้อสงสัยนั้นออกมา

"จินยองปล่อยให้มันเข้ามาทำงานที่นี่ได้ยังไง" ยูคยอมหันไปมองตาค้อนใส่จินยอง กลับเป็นจินยองเองที่ทำตาวอกแวก เหมือนจะคิดข้อแก้ตัวอยู่
"พนักงานที่ร้านลาน่ะยูค จินเลยหาพนักงานชั่วคราวมาทำงานแทน" เป็นแบมเองที่ตอบยูคไป ก็จินบอกมาแบบนั้นนี่ จินยองทำหน้าเหมือนเพิ่งนึกออกและตอบเสริมว่าใช่ 
"แล้วแบมโอเคมั้ย" ยูคยอมหันมามามองแบมแบบเป็นห่วง แบมรู้สึกโชคดีมากเลยนะที่มีทั้งสองเป็นเพื่อน แม้จะไม่ค่อยได้เจอความเป็นห่วงเป็นใยที่ให้กันจากใจจริงนั้นแบมสัมผัสได้เสมอ

"แบมว่าแบมโอเคนะ" หันไปตอบยูคแบบไม่หลบสายตา 
"แบมเคยได้ยินมั้ย eyes don't lie" รู้สึกชงักกับสายตาและท่าทีที่จริงจรังของยูค

"แววตาของแบมไม่เคยโกหกเลย แบมว่าเราเป็นเพื่อนกันมากี่ปีแล้ว แค่มองตาแบมยูคก็มองออก โกหกไม่เนียนเหมือนเดิมเลยนะ"  ใช่ แม้แบมจะพูดโกหกอะไรออกมา เป็นเพื่อนสองคนนี้ที่มองมันออกทะลุปรุโปร่งเสมอ 
จินยองที่ยื่นมือมาจับมือของแบมไปนั้น สัมผัสอ่อนโยนจากเพื่อนทั้งสองคน แบมยังจำได้ดีเสมอ เมื่อหลายเดือนก่อนที่ร้องไห้เหมือนเด็กที่โดนแย่งของรักไป 

แต่ตอนนี้

แบมจะไม่ร้องไห้แล้วนะ

"แบมพอจะบอกยูคได้มั้ย ตอนนี้แบมคิดยังไง" เป็นยูคยอมที่เปิดบมสนทนาอีกครั้ง
จินยองกุมมือของแบมแน่นขึ้น ก่อนจะเริ่มพูดสิ่งที่คั่งค้างในใจ เสียงโทรศัพท์ของจินยองก็ดังขึ้นเจ้าตัวเดินไปหลังร้านเพื่อคุยธุระทิ้งแบมกับยูคไว้ที่โต๊ะ

"ยูคอย่าโกรธแบมนะ" 
...
"แบมว่าพี่เค้าไม่เคยไปไหนเลย เค้ายังอยู่ในใจแบมตลอด"
...
พูดสิ่งที่โกหกตัวเองมาตลอด โกหกตลอดว่าไม่เคยคิดถึง ไม่มีอิทธิพลต่อใจของแบมเลยสักนิด แต่นั่นมันคือคำโกหก ที่ใช้หลอกคนอื่น เพราะแบมรู้ แบมหลอกใจตัวเองไม่เคยได้

"เอางี้ยูคว่า มันดีมากเลยนะที่แบมรู้ใจตัวเองดี แต่อย่าพึ่งกลับไปหามันได้มั้ย ให้เวลาตัวเองทบทวนว่ายังรัก หรือแค่ผูกพัน ให้แบมตอบใจตัวเองก่อน หรือถ้ามีคำตอบชัดเจนแล้วก็เล่นตัวหน่อย เอาให้มันกระอักเลือดไปเลย ถือว่าเป็นการพิสูจน์ถ้ามันอดทนได้ แบมก็จะได้รู้ว่ามันรักแบมจริงมั้ย" 
ถูกแล้ว คำพูดของยูคยอมไม่ผิดเลยสักนิด แบมได้แต่พยักหน้าและตอบใจตัวเองว่าพิสูจน์ การเวลาจะพิสูจน์ตัวแบมว่ายังรักหรือแค่รู้สึกผูกพันกันแน่ อย่างน้อยก็ช่วยพิสูจน์ใจของอีกคนว่าจะทนได้นานสักแค่ไหน

สักพักจินยองก็กลับมานั่งที่เดิม

"จินพรุ่งนี้ยองแจลาใช่มั้ย งั้นยูคขอเป็นพนักงานชั่วคราวแทนละกันนะ"


"จะมาหาเรื่องไอ้พี่มาร์คมันหน่อย"
.
.
.
#พี่จ๋า

Small Chat
น้องมีเพื่อนดีมีเพื่อนเข้าใจ แต่น้องห้ามใจอ่อนนะเว้ย



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #27 KuenNun (@KuenNun) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:32
    เราชอบยุคยอมเรื่องนี้นะ คือแบบไม่งี่เง่าห้ามเพื่อนจนเกินไป แต่กลับให้แบมคิดดีๆ ถ้าคิดดีแล้วก้ขอให้เล่นตัวนิดนึง เพื่อพิสูจน์อิพี่มัค คือแบบตรงใจมากอ่ะ
    #27
    0
  2. #26 JKhottest0115 (@JKhottest0115) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:20
    ห้ามใจอ่อนนะ!!!
    #26
    1
    • #26-1 BasAk1 (@Baskettian1) (จากตอนที่ 16)
      15 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:25
      วางใจยูคยอมได้ จะมาเป่าหูแบมทุกวัน555
      #26-1