พี่จ๋า [MarkBam]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 9,214 Views

  • 65 Comments

  • 409 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    583

    Overall
    9,214

ตอนที่ 14 : EP6 : Not thinkin’ bout you 2/2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 506
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    14 ก.พ. 62

“ถ้าไม่อยากเข้าคาเฟ่ แต่อยากเข้าไปในใจ ต้องไปทางไหนครับ”

เสียงนี้ เสียงที่คุ้นเคยที่สุด ดังขึ้นอีกแล้ว ในใจอยากจะตะโกนถามจริงๆว่าต้องการอะไรจากแบมกันแน่
แต่..
ในเวลาแบบนี้คงต้องสวมจิตวิญญาณของผู้ให้บริการที่ดีสินะ

“คุณลูกค้าเชิญด้านในเลยครับ เดี๋ยวทางร้านจะมีคนไปรับออ เดอะ...” คำว่าออเดอร์ยังไม่ทันหลุดออกจากปาก ก็ต้องชงักเมื่อเงยหน้าขึ้นมองคนที่คิดว่าเข้ามาในคาเฟ่ในฐานะลูกค้า 
  กลับกัน
คนที่อยู่ตรงหน้าดันใส่ผ้ากันเปื้อนของที่ร้านและเดินผ่านหน้ากันไปแบบหน้าตาเฉย จะมาพูดประโยคเลี่ยนๆนั่นแล้วมาทำหน้าตาเฉยใส่กัน แล้วชุดนั่นอีก จะมาเป็นพนักงานหรอ? 
จินยองไม่เห็นพูดอะไรเลยนี่นา

เหมือนตัวเองจะคิดดังไปหรืออะไร จินยองเดินมาตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้แถมกระซิบบอกอีกว่า
"จินขอโทษนะแบมที่ลืมบอก" 
ได้ยินแบบนั้นแบมยิ่งงงไปใหญ่อีก
"พอดีคนที่ลางานเค้าลาไว้2วันเลย จินเลยประกาศรับพนักงานชั่วคราวที่หน้าเพจของร้าน ไม่คิดว่าคนมาสมัครจะเป็น..." จินยองลากเสียงพร้อมหันไปทางพนักงานชั่วคราว แบมก็คงต้องพยักหน้าเข้าใจสินะ แม้ในใจจะมีแต่เครื่องหมายคำถาม

อีกแล้วนะมันจะบังเอิญไปหรือเปล่า ตั้งแต่บินเที่ยวบินเดียวกัน แม้จะอำพรางด้วยชุดที่มิดชิดแต่การมาโผล่ที่นี่เป็นคำตอบที่ชัดมากว่านั่นคือพี่มาร์ค แล้วยังจะเมื่อวานที่มาโผล่ที่ร้าน ไหนจะวันนี้อีก นี่มันเกินไปจริงๆ

แต่การที่จะมายืนคิดให้เสียสุขภาพจิต เห็นทีการหันไปจดจ่อกับการทำงานในวันที่คนสุดแสนจะเยอะดีจะมาความสุขมากกว่าการนำเอาเรื่องของคนคนนั้นมาใส่หัวเป็นไหนๆ 

       -12.00-

ในช่วงเที่ยงของวันในเจวายคาเฟ่ที่คนเยอะมากเป็นพิเศษพนักงานที่เหลืออยู่2คน ยองแจ แบม จิน และพนักงานชั่วคราว(พี่มาร์ค) ต้องรับหน้าที่หนักหนากว่าเมื่อวานมากโข พี่พนักงาน2คนประจำที่หลังร้านเพื่อทำเมนูต่างๆที่ลูกค้าสั่ง จินยองประจำที่หน้าแคชเชียร์เพื่อคิดเงินและส่งออเดอร์จากแบม ยองแจ และคนอีกคนไปให้หลังร้าน เรา3คนสลับหน้าที่เสิร์ฟ รับออเดอร์และรับลูกค้ากันไปมา 
เดินสวนกันไปมาตลอด เบียดกันบ้าง เดินชนกันบ้าง เนื่องจากบรรยากาศในร้านที่ดูวุ่นวายกว่าวันปกติ บางทีแบมก็สงสัยว่านี่มันวันอะไรคนถึงได้เข้าร้านเยอะขนาดนี้ แต่ก็ดีแล้วแหละจะได้ทำงานตลอดโดยที่ไม่วอกแวกไปคิดเรื่องอื่น และไม่ต้องหยุดพักเพื่อพูดคุยกับพนักงานชั่วคราวนั่น 

แบมเห็นนะว่าแอบมองมาทางแบมบ่อยๆ เดินผ่านก็เหมือนอยากพูดอะไรด้วย ตั้งใจเดินเบียดบ้างทั้งๆที่ทางเดินก็ออกจะกว้าง หนักสุดคือการเอาไหล่มาชนกันนี่แหละ ถึงจะเป็นเเบบนั้นในเวลางานแบมก็ไม่อยากจะพูดหรือซักถามอะไรให้มากความ พาลให้ตัวเองหงุดหงิดและเก็บไปคิดให้ปวดหัว

แค่นี้ก็เกินพอแล้ว แบมคิดเรื่องพี่มามากพอแล้ว กลับมาทำไม ต้องการอะไรจากแบม 
อีกนิดเดียวแท้ๆ แค่เวลาอีกนิดเดียว...

คำพูดพวกนี้มันพรั่งพรูเข้ามาในหัวตลอดเวลา พยายามบอกตัวเองมาตลอดว่าให้หยุดคิดถึงเรื่องของคนใจร้ายคนนี้ แม้มันจะไม่ค่อยได้ผล แต่การตั้งใจทำงาน ตั้งใจฟังคำออเดอร์ของลูกค้า จดมันลงในกระดาษ ส่งให้จินยอง รับของที่ลูกค้าสั่งมาเสิร์ฟที่โต๊ะ มันก็ช่วยให้ไม่คิดถึงเรื่องนั้นได้บ้าง
แต่การที่พี่พยายามเข้ามาใกล้กันแบบนี้มันมีคิดบ้าง...
ผ่านไปจนถึงช่วงเย็นที่ทุกวันคนก็เยอะอยู่แล้ว ยิ่งวันนี้อย่าพูดถึงเลย กว่าลูกค้าจะซา เล่นเอาเหนื่อยหอบกันทั้งร้าน ทุกคนแทบไม่ได้หยุดพัก แต่ก็ดีแล้วที่ลูกค้าเยอะแบบนี้ แบมจะได้ปลีกตัวออกจากคนคนนี้ได้ ไม่ว่าเขากำลังจะเอ่ยอะไรก็ตาม แบมก็จะต้องหาเรื่องเดินหนีไป 

ไม่ฟังหรอก ยิ่งจะมาทำเสียงออดอ้อนแบบวันนั้น บอกตามตรงแบมเองก็ตั้งรับไม่ทัน และยังไม่กล้าที่จะได้ยินอะไรจากปากคนคนนั้นตอนนี้

"เอ่อ น้อ.. อ่า.. พี่หมายถึง...แบมครับ" ในตอนที่แบมนั่งพักเพราะลูกค้าไม่มีแล้วเนื่องจากเวลา1ทุ่มกว่าๆใกล้เวลาที่ร้านจะปิดแล้ว 

เมื่อได้ยินแบบนั้นก็ต้องลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เพื่อที่จะหลีกเลี่ยงการฟังอะไรก็ตามที่จะออกมาจากปากของพี่ 
ในจังหวะที่แบมตั้งใจเมินการเรียกนั่นและเดินผ่านหน้า จุดหมายคือหลังร้านก็ต้องหยุดชงักเมื่อถูกเจ้าของเสียงเรียกตะกุกตะกักนั่นคว้าข้อมือเอาไว้ ด้วยความเร็วที่แบมใช้เดินเพื่อที่จะให้พ้นคนตรงหน้าเร็วๆ เมื่อถูกดึงด้วยแรงที่แม้จะไม่ได้มากจนทำให้เจ็บอะไร แต่ตัวบางๆของแบมก็หันควับและใบหน้าก็กระทบเข้าที่หน้าอกของคนอีกคน

"พี่ขอโทษ แต่คุยกับพี่หน่อยได้มั้ย" พี่มาร์คพูดด้วยน้ำเสียงที่ดูเศร้าๆนั่น 
ในเวลาเดียวกันแบมสลัดข้อมือออกจากมือของอีกคนอยากและผละตัวเองออกจากออกอย่างรวดเร็ว 
รู้เลยว่าอาการเหนื่อยล้าทั้งวัน และการพยายามหลบหน้าและบทสนทนาต่างๆทำให้เราทั้งสองคนอึดอัดพอดู พี่มาร์คมองหน้าแบมแบบอ้อนวอน จินตนาการไม่ออกเหมือนกันว่าตอนนี้แบมทำหน้าแบบไหนออกไป เพราะในหัวสมองมันสงสัยเต็มไปหมด แต่แบมยังไม่อยากคุยอะไรตอนนี้ทั้งนั้น
"แบมขอตัวไปห้องน-" 
ในจังหวะที่จะบ่ายเบี่ยงบทสนทนาอันน่าอึดอัดไปเข้าห้องน้ำ เสียงกระดิ่งหน้าประตูร้านก็ดังขึ้นช่วยชีวิต ขอบคุณเสียงสวรรค์ เห็นแบบนั้นแบบก็เอียงตัวมองลูกค้าที่กำลังจะเดินเข้ามาในร้าน

"จินยอง แบมแบมอยู่มั้ยยย" เสียงทักทายดันขึ้นก่อนที่แบมจะหันไปใช้ประโยคตอนรับลูกค้าที่ใช้บ่อยๆ 

"ยูคยอมมม" ขอบคุณยูคที่เข้ามาขวางการสนทนานี่ได้ถูกจังหวะ ในจังหวะเดียวกันพี่มาร์คก็หันหน้าไปสบตากับยูคยอม ก่อนที่ท่าทียูคยอมจะเปลี่ยนไป
ยูคยอมเดินตรงดิ่งมาทางแบมและพี่มาร์คทันที


"ไอ้พี่มาร์ค มึงมาทำอะไรที่นี่"

#พี่จ๋า
Small Chat
ต่อยไม่ต่อย? 555


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #23 KuenNun (@KuenNun) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:09
    ฝากต่อยซักที
    #23
    1
    • #23-1 BasAk1 (@Baskettian1) (จากตอนที่ 14)
      15 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:30
      ยูคยอมต้องจัดแล้วลูกเอ้ย!!
      #23-1
  2. #22 Aom5659 (@Aom5659) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:37
    ต้องจัดสักหน่อย555555
    #22
    1
  3. #21 JKhottest0115 (@JKhottest0115) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:37
    ต่อยซักทีซิ55555
    #21
    0