(FIC NARUTO)เลขาซากุระขอรุก!!!

ตอนที่ 3 : งานเลขา(2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 32
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    18 ก.ย. 63

 

 

ตอนที่3 งานเลขา(2)

 

 

 

“เธอเป็นใคร…."

“!!!!!!!”

ฉันสะดุ้งโหยงตกใจ หันไปมองตามเสียงทุ้มที่เอ่ยขึ้นเมื่อกี้

พอหันไปมองก็พบกับผู้ชายคนนึง หล่อมากๆจ๊ะแม่ ผิวขาวเนียนละเอียด ใบหน้าคมหล่อเหลา ทรงผมที่ถูกเซ็ตอย่างดี พร้อมกับเเววตาสีดำนิลที่ราวกับจะกลืนกินผู้ที่ถูกจ้องมอง แม่เจ้า หล่อมาก!!

“ฉันถามว่าเธอเป็นใคร-*-”

ร่างสูงขมวดคิ้วและถามย้ำอีกครั้ง เมื่อเห็นผู้หญิงตรงหน้ามัวทำหน้าอึ้งอะไรนักหนาก็ไม่รู้

ซากุระ ที่ได้สติก็รีบตั้งสติและตอบกลับทันที 

“อะ..เอ่อ.แหะๆค่ะ.ฉันเป็นเลขาคนใหม่ของท่านประธานค่ะ.ชื่อ ฮารูโนะ ซากุระค่ะ^^"

อุจิวะ ซาสึเกะ มองหญิงสาวตรงหน้าที่ดูเก้ๆกังๆ ดูไม่เป็นงานเอาซะเลย หมอนั่นส่งคนแบบนี้มาเป็นเลขาได้ยังไง!

“เอ่อ..ว่าแต่…คุณเป็นใครหรอค่ะ?”

ก่อนจะถามคนอื่นอย่างน้อยๆก็ต้องแนะนำตัวเองก่อนสิยะ มาจากแผนกไหนกันเนี่ย อย่าให้รู้นะ จะสั่งให้ท่านประธานจัดการเลยนิ!

“……….”

ชายหนุ่มไม่ตอบหญิงสาว เขาเดินหนีเธอเข้าห้องทำงานของประธานไป 

“เอ๊ะ?..เป็นคนยังไงเนี่ย.ถามแล้วก็ไม่ตอบ.เสียมารยาทชะมัด!!”

เอ๊ะ? ว่าเเต่ทำไมเขาถึงเข้าห้องท่านประธานไปโดยไม่ขออนุญาตเลยละ อย่างน้อยก็ควรขออนุญาตฉันก่อนสิยะ !!

ซากุระเดินมาเปิดประตู และชี้หน้าชายหนุ่มที่กำลังถอดเสื้อนอกออกอยู่ 

“นี่นาย!…การที่จะเข้าห้องนี้ต้องได้รับอนุญาตจากท่านประธานก่อนนะคะ..คุณทำแบบนี้มันไม่ถูกต้อง!!”

ซาสึเกะมองหญิงสาวตรงหน้าที่กำลังยืนชี้นิ้วด่าเขาอยู่ เล่นเอาชายหนุ่มขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจ

“ออกไป…”

เสียงราบเรียบเอ่ยขึ้น เล่นเอาซากุระถึงกับชะงัก 

นี่เขาไล่ฉันงั้นหรอ!! ฉันสิต้องไล่นาย เจ้าคนไร้มารยาท!!

“นายนั่นแหละออกไป..มารยาทอยู่ที่ไหนกันยะ!”

 

ปึง!!!

 

ซาสึเกะทุบโต๊ะด้วยความหงุดหงิดพร้อมกับความโกรธจัด ที่ผู้หญิงแบบนี้มาทำท่าทีผยองใส่เขาแบบนี้ 

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก 

 

เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นพร้อมกับมีหญิงสาวผมสีครามเดินเข้ามาทำให้ทั้งสองคนหันไปมอง

“ท่านประธานค่ะ..ฉันเอาเอกสารมา..อ้าว..นี่เลขาคนใหม่หรอค่ะ??”

ฮิวงะ ฮินาตะ มองเลขาคนใหม่แล้วก็ยิ้มให้อย่างเป็นมิตร 

“ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ.ฉันฮิวงะ.ฮินาตะ.อยูาแผนกบัญชีค่ะ^^”

ห๊ะ เดี๋ยวๆแป๊บนึงนะ นี่เธอไม่เอ๊ะใจหรอว่าทำไมผู้ชายคนนี้ทำไมถึงได้มาอยู่ห้องของท่านประธาน!

“เอ่อ..คุณฮิวงะค่ะ.คือผู้ชายคนนี้”

“อ๋อ..นี่ท่านประธานอุจิวะค่ะ.ว่าแต่มีอะไรกันหรอค่ะ??”

ฮินาตะทำหน้างงเล็กน้อย ในขณะที่ซากุระนั้น แข็งทื่อเป็นก้อนหินไปซะแล้ว

เขาเนี่ยนะ เป็นท่าประธานน!!!

ความผิดอันใหญ่หลวง!!!!! ความประทับใจแรก !!! พลาดแล้วว!!!! เขาคือท่านประธานงั้นหรอ อายุแค่นี้เนี่ยนะท่านประธาน ฉันนึกว่าเผป็นพวกลุงแก่ๆซะอีก นี่มันอะไรกันเนี่ย!!

“เอาวางไว้แล้วออกไป”

เสียงอันเย็นยะเยือกเอ่ยขึ้น ทำเอาหญิงสาวทั้งสองถึงกับเสียวสันหลังวาบ 

แต่ก็ต้องรีบเดินออกจากห้องมาเพราะสายตาท่านประธานนั้น เกรี้ยวกราดเสียยิ่งกว่าอะไร

 

“แง~~คุณฮิวงะ…ฉันพลาดอย่างใหญ่หลวงเลยละคะ.ฮือออ!!!”

ซากุระจับไหล่ฮินาตะพร้อมกับร้องไห้ตัดพ้อ ฮินาตะจึงทำได้เพียงยิ้มแห้งๆและลูบไหล่ปลอบใจหญิงสาวตรงหน้า

“งานยากหน่อยนะคะคุณซากุระ…ประธานเขาเป็นคนไม่สุงสิงกับใครแถมโหดมากๆด้วยค่ะ.ยังไงทำอะไรก็ต้องระวังหน่อยนะคะ.ฉันขอตัวก่อนนะคะ.มีปัญหาอะไรปรึกษาฉันได้เลย^^”

อา~ทำไมเธอช่างเป็นคนดีแบบนี้ นางฟ้าชัดๆ แต่ฉันต้องมาเจอประธานโหดแบบนี้เนี่ยนะ แล้วฉันจะทำให้เขาตกหลุมรักยังไงเล่า

“ยังไงก็ต้องขอโทษด้วยนะคะ.คุณเลยถูกโดนไล่ออกมาด้วยเลยค่ะคุณฮิวงะ”

ซากุระทำหน้าจ๋อยและนั่งลงบนโซฟารับแขก 

“เรียกฉันฮินาตะก็ได้ค่ะ..จากนี้เราก็คงต้องทำงานร่วมกันอีกยาวนะคะ”

“อ๋อ…เอ่อค่ะ.คุณฮินาตะ”

“ฉันขอตัวก่อนนะคะ.พอดีว่าต้องมีงานไปทำต่อ”

“อะ..เอ่อ.ค่ะๆ.งั้นขอบคุณมากๆนะคะ”

ซากุระขอบคุณฮินาตะ ฮินาตะก็ทำได้เพียงยิ้มและเดินจากไป 

 

ซากุระเดินมานั่งลงบนโต๊ะทำงานของเธอ แล้วแอบส่องเข้าไปในห้องของเขา ก็พบว่าเขาทำงานอยู่โดยที่ก็นวดตาไปด้วย

อืม ดูเขาเพลียจังแฮะ หรือฉันจะชงกาแฟไปให้เขาดี 

“งั้นชงไปให้ละกัน..ยังไงก็เป็นงานของเลขานิ”

ซากุระเดินออกจากโต๊ะทำงานเธอไปแล้วเดินไปที่เคาเตอร์ที่มีเครื่องชงกาแฟอยู่ เมื่อชงเสร็จเรียบร้อยเธอจึงเดินถือกาแฟมาและเคาะประตูห้องของเขา

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก 

 

เมื่อเคาะเสร็จแล้วเธอก็เดินเข้ามาและวางแก้วกาแฟหอมกรุ่นลงตรงหน้าร่างสูง 

ซาสึเกะมองแก้วกาแฟตรงหน้า และหันไปมองหน้าของหญิงสาว

“ผมไม่ได้สั่ง”

“แต่..ฉันเห็นคุณดูง่วงๆ.ยังไงก็ดื่มสักหน่อยเถอะค่ะ.เผื่อช่วยได้บ้าง”

ซากุระพูดพร้อมกับดันแก้วที่วางบนโต๊ะไปไกล้ๆเขา ซาสึเกะที่มองว่าไม่ได้เสียหายอะไร เขาจึงหยิบแก้วขึ้นมาและจิบกาแฟ

แค่กๆ แค่กๆ

“อะ!!ท่านประธานเป็นอะไรรึเปล่าค่ะ!!”

ซากุระตกใจมากเลยรีบวิ่งเข้าไปลูบหลังให้เขาทันทีหลังจากที่เห็นว่าเขาสำลักกาแฟ

ตึง!!

เสียงวางแก้วกาแฟ.ลงอย่างแรง พร้อมกับสายตาที่เกรี้ยวโกรธกำลังหันไปมองหญิงสาว

“นี่เธอไม่รู้รึไงว่าฉันเกลียดอะไรหวานๆ!!”

เขาตะคอกใส่เธอ เล่นเอาซากุระถึงกับสะดุ้งตัวโยน 

“ฉะ….ฉันไม่รู้นิค่ะ”

“เอาไปทิ้ง..และไม่ต้องชงมาให้ฉันอีก.ถ้าเรื่องแค่นี้ยังไม่รู้ก็อย่าหวังว่าจะได้ทำงานนี้ยาวๆเลย”

เขาพูดในขณะที่สายตาอันเกรี้ยวกราดนั้นก็จับจ้องไปที่คอมโดยไม่สนใจเธอเลย 

“ค่ะ”

ซากุระหยิบแก้วกาแฟและเดินออกจากห้องไป แต่ก็ไม่วายชายตากลับมามองใบหน้าท่านประธานที่กำลังจับจ้องไปที่คอมอยู่ 

เห้ออ~นี่ฉันต้องมาทำให้ผู้ชายแบบนี้เนี่ยนะตกหลุมรัก ดูยังไงเขาก็ไม่ใช่พวกที่จะดูรักใครง่ายๆเลย แถมยังเข้าถึงยากอีก ฉันคิดว่ามันจะง่ายกว่านี้ซะอีก แต่มันจะยากเกินไปแล้ว!!!

 

 

 

 

 

 

to be continued

---------------------------------

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น

  1. #1 cherry2000 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 กันยายน 2563 / 14:36
    หนูกุลูกกกก เขาไม่ไล่หนูออกก็บุญแค่ไหนแล้ว 5555
    #1
    0