ตอนที่ 3 : Chapter 2 : น้องเเบมหมอนวด ((100%))

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 137
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    29 ก.ค. 61

2

น้องแบมหมอนวด

แบมแบมเข้ามาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าภายในห้องนอนสุดหรูหราที่ถูกจัดเตรียมไว้ให้เวลาผ่านไปซักพักก็มีคน(?)มาเคาะประตูเรียกเขาไปกินข้าวซึ่งนั่นก็คือถ้วยน้ำชากับกาใส่น้ำชาพูดได้สองแม่ลูกนั่นเอง

แต่อาจจะเป็นเพราะเขาเจอกับลีโอนาร์ดและฟีลิบซ์ไปแล้วการเจอกับมารีและลูคัสเลยไม่ทำให้เขาตกใจเท่าที่ควร...

ร่างบางในชุดสุดหรูที่ถูกเตรียมเอาไว้เดินลงมาจากบรรไดอย่างช้าๆและเมื่อเดินมาถึงโต๊ะอาหารตัวยาวที่ด้านบนโต๊ะเต็มไปด้วยอาหารมากมายละลานตาเสียงทุ้มของคนที่มานั่งอยู่ก่อนแล้วก็ดังขึ้น

“ปล่อยให้คนอื่นรอนี่ช่างไม่มีมารยาทเสียจริง”

“ขอโทษครับ” แบมแบมรีบเอ่ยขอโทษคนที่เขาเพิ่งรู้ชื่อว่ามาร์คต้วนแถมยังเป็นเจ้าชายโดยไวก่อนที่จะทิ้งตัวลงนั่งที่เก้าอี้อีกฟากของโต๊ะตัวยาว

“ข้าว่ายังไงคนนี้ก็ต้องใช่”

“คิกๆๆ”

เสียงพูดคุยเบาๆที่แบมแบมจำได้ดีว่าเป็นเสียงของลีโอนาร์ดและฟีลิบซ์ดังขึ้นจนร่างสูงตวัดสายตาคมดุไปมอง

“ฉันยังไม่ได้ลงโทษพวกแกที่ปล่อยเด็กนี้ออกมาโดยไม่ได้รับอนุญาตเลยนะ” มาร์คพูดด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบที่มักใช้พูดเป็นประจำจนทั้งสองคน(ตัว)ที่กำลังยืนกระซิบกระซาบกันอยู่รีบหุบปากฉับ

“กินซะสิ กินเสร็จแล้วก็กลับเข้าไปในคุกซะ”

“นี่พี่มาร์ค...”

มาร์คที่กำลังจะรับประทานอาหารตรงหน้าชะงักกึกก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองฝ่ายตรงข้ามอีกครั้ง “ใครอนุญาตให้เรียกฉันแบบนั้น”

“แล้วจะให้แบมเรียกว่าลุงมาร์คหรือเปล่าล่ะครับ” แบมแบมพูดเสียงกระเหง้ากระงอดจนลีโอนาร์ดและฟีลิบซ์ที่มองอยู่ต้องกลั้นขำเมื่อเห็นสีหน้าของนายเขา

“มีอะไร” มาร์ครีบตัดบทเรื่องคำเรียกของแบมแบม เอาเป็นว่าเขาจะปล่อยผ่านมันไปเรื่องนั้นก็แล้วกัน

“แบมไม่อยากถูกขังอยู่ในคุกแล้ว” แบมแบมพูดเสียงอ่อยเมื่อนึกไปถึงช่วงเวลาสั้นๆที่ตัวเองต้องเข้าไปอยู่ในนั้น มันทั้งเงียบทั้งหนาวแถมยังน่ากลัวอีกต่างหาก

มาร์คเลิกคิ้วกับคำพูดของอีกฝ่ายแต่ก็เงียบรอว่าแบมแบมจะพูดอะไรต่ออีก

“ไม่ขังได้มั้ย”

“แล้วฉันจะได้อะไร”

“แบมนวดได้นะ นวดเก่งด้วยตอนอยู่ที่บ้านพ่อกับแม่แบมยังชมว่าแบมนวดเก่งเลย” ได้ทีแบมแบมรีบคุยโว แต่นั่นมันก็เป็นเรื่องจริงเพราะฝีมือการนวดของเขามันธรรมดาที่ไหนกันล่ะ

“แค่นั้น?” มาร์คถามในขณะที่มุมปากเริ่มกระตุกยิ้ม

“งานบ้านแบมก็เก่ง พี่มาร์คใช้ให้ทำอะไรแบมก็ทำได้หมดเลย”

“แล้วฉันจะแน่ใจได้ยังไงว่านายจะไม่หนีไปถ้าฉันไม่ขังเอาไว้”

“แบมสัญญาเลยเนี่ย! แบมจะอยู่ที่นี่ไม่หนีไปไหนจนกว่าพี่มาร์คจะพอใจแล้วปล่อยแบมกลับบ้าน” แบมแบมพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ก็คงอีกไม่นานหรอกมั้งที่พี่มาร์คจะใช้เขาจนพอใจกับค่าดอกกุหลาบหนึ่งดอกนั่นแล้วปล่อยเขากลับบ้านไป

“ก็คงต้องลองดู”

หลังจากจบประโยคนั้นมาร์คก็กลับมาสนใจอาหารตรงหน้าแทนเด็กที่นั่งอีกฟากของโต๊ะอีกครั้ง การรับประทานอาหารเป็นไปอย่างเงียบเชียบโดยที่คนตัวเล็กก็ไม่ได้เอ่ยปากพูดอะไรออกมาอีกจนกระทั่งทั้งสองเริ่มอิ่มแบมแบมถึงได้อ้าปากเตรียมพูดอีกครั้ง

“ให้แบมเริ่มงานเลยมั้ยครับ”

นัยน์ตาคมเหลือบขึ้นมองอีกคนก่อนจะพยักหน้านิดๆแล้วหมุนตัวเดินกลับขึ้นไปยังด้านบนของปราสาทเป็นอันรู้กันว่าให้แบมแบมตามไป

ภายในห้องนอนใหญ่โตหรูหรา ร่างสูงผู้เป็นเจ้าของห้องสลัดเสื้อคลุมทิ้งออกไปอย่างไม่ใส่ใจก่อนจะล้มตัวลงนอนคว่ำบนเตียงนุ่มกลางห้อง

“เริ่มสิ” เสียงทุ้มเอ่ยแกมคำสั่งในขณะที่ค่อยๆปิดเปลือกตาลงรอรับสัมผัสจากร่างบาง

แบมแบมลังเลอยู่สักพักว่าจะขึ้นไปบนเตียงดีมั้ย แต่เมื่อเห็นท่าทีอีกฝ่ายที่ก็ไม่ได้ว่าอะไรจึงตัดสินใจค่อยๆปีนขึ้นไปบนเตียงที่มีความสูงเลยเอวเขาขึ้นไปแล้วเอ่ยปากถามอีกครั้ง

“จะให้แบมเริ่มนวดตรงไหนก่อนดีครับ”

“หลัง”

เป็นอันรู้ความเมื่อมาร์คตอบกลับมาสั้นๆ เพียงไม่นานสัมผัสนุ่มหยุ่นจากมือเล็กก็ทาบทับไปตามแผ่นหลังด้วยน้ำหนักกำลังพอดีจนมาร์คคำรามในลำคอเบาๆด้วยความพอใจ

แบมแบมบีบนวดแผ่นหลังกว้างไปอีกสักพักโดยที่มีเสียงครางพอใจดังมาจากมาร์คเป็นช่วงๆ แต่เพียงไม่นานเสียงฮึดฮัดที่แทบจะกลายเป็นเสียงขู่กรรโชกของสัตว์ป่าก็ดังขึ้นมาจากร่างของคนที่นอนคว่ำหน้าอยู่จนแบมแบมตกใจ

“พี่มาร์คเป็นอะไ-

พรึ่บ!

ร่างสูงลุกพรวดขึ้นมานั่งอย่างกระทันหันจนแบมแบมที่ในตอนแรกโน้มตัวอยู่ในท่าบีบหลังสะดุ้งตกใจแล้วรีบผละตัวถอยห่าง แต่ดูเหมือนว่าจะถอยแรงไป...แรงไปจนเกือบตกเตียง

“อ้ะ! O_O

เกือบตกเตียง...ถ้าไม่ได้ลำแขนแกร่งมาโอบพร้อมกระชากเข้ามาหาลำตัวหนาเอาไว้น่ะนะ ร่างบางได้แต่ถอนหายใจด้วยความโล่งที่ไม่ต้องตกลงไปจากเตียงที่สูงเป็นฟุตๆนี่ ไม่งั้นคงได้มีกระดูกกระเดี้ยวลั่นกันบ้าง แต่สบายใจได้ไม่นานก็แทบจะหยุดหายใจด้วยความตกใจเมื่อในตอนนี้ใบหน้าของตนนั้นอยู่ห่างจากใบหน้าของเจ้าของปราสาทเพียงไม่ถึงคืบ

“ทำอะไรของนาย” มาร์คกระซิบเสียงแข็ง นี่ถ้าเขาไม่มือไวพอที่จะค้วาตัวเจ้าเด็กนี่ไว้ได้คงต้องมีคนหัวล้างข้างแตกไปแล้วล่ะ

“กะ ก็...ก็อยู่ๆพี่มาร์คก็ลุกขึ้นมานี่นา แบมเลยตกใจ -////- แล้วทำไมต้องหน้าร้อนด้วยเนี่ยแบมแบม! หรือว่าอากาศมันร้อน? ใช่สิ อากาศมันร้อน...ร้อนกับผีน่ะสิ! Hello นี่หิมะตก!

“หึ”

“แล้วทำไมจู่ๆพี่มาร์คถึงลุกพรวดพราดขึ้นมาล่ะครับ ก่อนหน้านี้ก็ทำเสียงเหมือนไม่พอใจอ่ะไรอีก แบมนวดไม่ดีหรอครับ”

“เปล่า ฉันแค่ร้อน ว่าจะถอดเสื้อ”

What the...!!!

“อ่ะ เอ้อ ครับ งั้น...คุณมาร์คปล่อยเอวแบมก่อนสิครับ ไม่งั้นคุณมาร์คจะถอดเสื้อได้ยังไง”

“หึ” มาร์คปล่อยเอวบางตามคำร้องขอของเจ้าของ ยอมรับว่ามันนุ่มไม่เหมือนเนื้อของบุรุษเลยแม้สักนิดจนเขาเผลอจับมันนานไปหน่อย “ถอดเสื้อให้ฉันด้วย”

“ห้ะ!” แบมแบมทำท่าจะแย้งแต่เมื่อสบเข้ากับนัยน์ตาคมดุก็ถึงกับรีบกลืนทุกข้อโต้แย้งลงไปในลำคอทันทีพร้อมทั้งที่เคลื่อนตัวเข้าไปใกล้อีกฝ่ายแล้วเอื้อมมือไปปลดกระดุมเสื้อตัวสวยลงทีละเม็ด

แบมแบมก็คงจะปลดกระดุมได้อย่างสบายใจหรอกถ้าไม่ติดที่สายตาคมเหมือนสัตว์ป่าที่จ้องมองมาตาไม่กระพริบนี่!

ปึด!

กระดุมเม็ดสุดท้ายหลุดออกไป ร่างบางรีบเคลื่อนตัวเข้าไปค่อยๆถอดเสื้อตัวนั้นออกจากร่างหนาแต่ด้วยความที่พี่มาร์คตัวใหญ่กว่าเขามากทำให้มันออกจะลำบากไปเสียหน่อยในการถอดเสื้อ

แบมแบมแทบจะเกยใบหน้าลงไปกับไหล่กว้างเพื่อหยิบเอาเสื้อจากอีกฝั่งมาทางด้านนี้...

ฟืดดด

O/////O!!!

ลมหายในร้อนที่พัดเป่าอยู่ข้างหูและซอกคอทำเอาร่างเล็กขนลุกไปหมด แบมแบมรีบถอดเสื้อตัวนั้นออกอย่างรวดเร็วพร้อมทั้งผละตัวออกมาก่อนที่ใบหน้าจะร้อนผ่าวไปมากกว่านี้

นี่แกเขินอะไรเนี่ยแบม! พี่มาร์คเขาเป็นปีศาจน่ากลัวนะ!

มาหน้ารุงหน้าร้อนอะไร บ้าบอ!

“ให้แบม...นวดต่อเลยมั้ยครับ” เสียงหวานถามขึ้นมาท่ามกลางความเงียบเมื่อมาร์คยังไม่ยอมละสายตาจากเขาไปไหนจนชักจะเริ่มทำตัวไม่ถูก

“อืม” มาร์คตอบรับสั้นๆ ถ้าถามว่าเมื่อกี้เขาจ้องแบมแบมทำไมน่ะเหรอ?

หึ ก็แค่กลิ่นหอมเมื่อกี้มันติดจมูกน่ะ :)

ร่างสูงทิ้งตัวลงนอนคว่ำอีกครั้ง แบมแบมจึงขยับตัวเข้ามาเตรียมบีบนวดดังเดิมแต่ก็ถูกน้ำเสียงทุ้มขัดไว้เสียก่อน “รอบนี้ก็นั่งให้มันดีๆ นั่งแบบนั้นแล้วนวดไม่ถนัดไม่ใช่รึไง”

แบมแบมก้มลงมองท่านั่งที่ตนนั้นนั่งอยู่...ก็แค่นั่งทับส้นเท้าอยู่ข้างลำตัวของพี่มาร์คไง แต่มันก็ไม่สบายตัวจริงๆนั่นแหละ ก็นวดหลังนี่นาถ้าจะให้นั่งดีๆก็คงต้อง...

“เอ่อ งั้นแบมขออนุญาตนะครับ”

“อือ” เสียงครางตอบรับเบาๆทำให้แบมแบมกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอก่อนจะทำใจกล้าค่อยๆยืดตัวขึ้นก่อนจะยกขาอ้อมคร่อมร่างสูงเอาไว้แล้วค่อยๆทิ้งน้ำหนักตัวนั่งลงไปบนเอวของอีกฝ่าย

แบมแบมเริ่มบีบนวดไปทั่วทั้งแผ่นหลังกว้างของร่างตรงหน้าซึ่งเสียงครางตอบรับเบาๆอย่างพอใจก็ทำให้เขาถอนหายใจออกมาได้อย่างโล่งอก ตัวที่เกร็งไม่กล้าทิ้งน้ำหนักลงไปตรงเอวของอีกฝ่ายในตอนแรกนั้นเริ่มปล่อยตัวสบายขึ้น

...

..

ZzZzZ

ลมหายใจของมาร์คถูกพ่นออกมาอย่างสม่ำเสมอเมื่อถูกหมอนวดมือดีนวดเป็นเวลานาน แบมแบมชะโงกหน้ามามองใบหน้าของอีกฝ่ายยามหลับก่อนจะหัวเราะคิกคักกับความคิดตัวเองเบาๆที่คิดว่าพี่มาร์คเวลาหลับนี่ก็น่ารักเหมือนแมวเชื่องๆดีนะ

ร่างเล็กค่อยๆละมือจากการนวดแต่พอทำท่าจะลุกจากเอวของร่างสูงเท่านั้นแหละ!

ฟึ่บ!

“อ้ะ! พี่มาร์-

“จะไปไหน?” คนที่แบมแบมคิดว่าหลับไปแล้วถามขึ้นมาหลังจากที่พลิกตัวนอนหงายแล้วกระชากเขาให้เซล้มลงไปนอนข้างกันได้

นัยน์ตาคมเหลืองอร่ามจ้องนัยน์ตาสีดำสนิทไม่วางตาในระหว่างที่รอคำตอบนั้นซึ่งก็เป็นแบมแบมเองที่เป็นฝ่ายไม่กล้าสบตาแล้วหลบสายตาไปจากนัยน์ตาคู่นั้นก่อน

“กะ ก็...แบมคิดว่าพี่มาร์คหลับไปแล้วนี่ครับ แบมก็เลยจะออกไปนอกห้อง”

“ใครสั่งให้ออก”

“อ่ะ...ก็...” แบมแบมกำลังคิดที่จะหาคำตอบแต่เมื่อหาไม่ได้ใบหน้าน่ารักก็มุ่ยลงทันตาก่อนที่จะอมลมเอาไว้ในแก้มโดยอัตโนมัติ “ไม่มีครับ แล้วพี่มาร์คจะปล่อยแบมได้หรือยังนี่ก็มืดแล้ว แบมง่วง”

มาร์คเหลือบสายตาออกไปมองด้านนอกหน้าต่างก็เห็นว่าฟ้านั้นมืดสนิทบ่งบอกว่าเป็นเวลาดึกแล้วแต่เมื่อก้มกลับมามองคนในอ้อมกอดอีกทีก็เห็นอีกฝ่ายยกมือขึ้นมาขยี้ตากลมๆจนมันแดงไปหมด

“ใครเขาให้ขยี้ตา ตาแดงหมด” มือหนารีบรั้งมือเล็กเอาไว้ก่อนจะดึงออกมาพร้อมทำเสียงดุดุอีกฝ่ายออกไป

“งื้อ ก็มันง่วงแล้ว พี่มาร์คปล่อยแบมกลับไปนอนเถอะนะ นะครับ”

มาร์คถึงกับชะงักไปทันทีกับท่าทางออดอ้อนของคนตัวเล็ก...นี่ง่วงแล้วชอบอ้อนหรอ?

“นอนนี่แหละ”

“แต่ว่า...” แบมแบมทำท่าจะแย้งแต่ก็ต้องรีบหุบปากฉับเมื่อพี่มาร์คของเขานั้นตวัดสายตาดุๆมามอง

“ออกไปนอกห้องตอนนี้ระวังจะเจอดี” เสียงทุ้มพูดขู่จบแค่นั้นก็หลับตาลงทันทีพร้อมทั้งคลายอ้อมแขนที่กอดรัดร่างเล็กออกด้วย

แต่ทั้งๆที่พี่มาร์คไม่ได้กอดรัดเขาไว้เหมือนตอนแรกแล้วแบมแบมกับไม่กล้าลุกออกไป...

“เจอดีอะไรง่า T^T” เสียงใสๆพึมพำเบาๆก่อนจะเบะปากเมื่อนึกไปว่ามันอาจจะเป็นพวกผี!

แขนเล็กๆเอื้อมมากอดรัดเอวหนาของมาร์คเอาไว้แน่น ใบหน้าน่ารักเองก็ก้มลงซุกไปที่แผงอกที่เต็มไปด้วยขนนุ่มๆนั่นจนคนที่ถูกกอดหลุดขำออกมาเบาๆในลำคอ แต่คนกลัวผีคงจะกลัวจนขึ้นสมองถึงได้ไม่มีเวลามาสังเกตว่าถูกเขาหลอกเอาเสียแล้ว :)

((100%))

อย่าลืมเม้นต์ให้กำลังใจคนเขียนน้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

12 ความคิดเห็น

  1. #12 tunty0505 (@tunty0505) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 00:42
    ร้ายนะมาร์ค หึๆ
    #12
    0
  2. #11 KuenNun (@KuenNun) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 20:51
    พี่มัคข่นเจ้าเล่ห์!
    #11
    0
  3. #10 KuenNun (@KuenNun) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 21:24
    ทำไมอ่านแล้วเขิน กรี้สสส เค้าแค่นวดเอ๊งงงงงง ////ไม่ทราบว่านวดแบบไหนคะลูกกก
    #10
    0
  4. #9 BQ princess (@haribell-03) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 21:02
    ทำไมเหมือนพี่มาร์คหลอกเด็กเลยอะ น้องอย่าไปขึ้นเตียงพี่เขาแบบนี้สิลูกกกกก
    #9
    0
  5. #8 tunty0505 (@tunty0505) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 20:17
    กลายเป็นหมอนวดเฉย แต่อิหนูอย่าไปขึ้นเตียงพี่เขาสิคะ พี่ว่าไม่ดี5555
    #8
    1